Weetje van de dag
Stel: u vindt de volgende iPad uit. Of het geneesmiddel dat kanker geneest. Dan woont u beter niet in de Europese Unie. Want zo'n uitvinding kost u al gauw 20.000 euro alvorens u zelfs maar uit de startblokken geschoten bent. De reden is even eenvoudig als hallucinant. Wilt u uw octrooi beschermd zien in elke lidstaat van de EU, dan moet u uw octrooi in elke lidstaat valideren. En dat kan alleen indien u een vertaling maakt van uw aanvraag in elke voertaal van de EU. In de VS kost een bescherming van uw intellectuele eigendom maar de helft. Daarom stelde de Europese Commissie voor om de kost voortaan terug te brengen tot 680 euro en om enkel vertalingen in het Frans, Engels en Duits te verplichten.
Dat Europa het voortouw neemt, is niet onlogisch. Want Europa heeft wat over innovatie te vertellen. Wie Europa en innovatie op het internet intikt, krijgt in minder dan één seconde 41 miljoen resultaten. Op websites van de commissie, het innovatieagentschap en van talrijke ondoorzichtige programma's wordt innovatie geconsacreerd als zaligmakende zalf om het zieke economische weefsel van ons continent te helen. En Europa te behoeden voor een rijke geschiedenis en een arme toekomst.
De Europese Unie subsidieert dan ook dat het een lieve lust is. Als je ook maar van ver of dichtbij kan aantonen dat je een beetje een innovatief idee hebt, kan je geld krijgen. Daarna bureaucratiseert de EU weliswaar dat het een nog lievere lust is met rapporteringsverplichtingen die menig Sovjet-ambtenaar het nakijken geven. Een nieuwe professionele klasse heeft er zelfs het licht door gezien, de subsidiologen komen in Europa goed aan de bak. Europa wil dus laten zien dat het innovatie serieus neemt.
Ook in Vlaanderen wordt vaak enthousiast over Europa gedaan. Het is voor sommigen dat magische beslissingsniveau dat rationeel en efficiënt onze onoplosbare problemen zal ontrafelen. Dat is ook de essentie van de belofte die het Europese project aan zijn burgers heeft gedaan. Pietluttige problemen van één lidstaat overstijgen en het grote plaatje voor ogen houden.
Ieder politicus die een beetje bij zinnen is, weet dus dat één Europees octrooi, dat bovendien stukken goedkoper is dan het huidige systeem, een echte duw in de rug van creatieve Europeanen betekent. Meer dan elk ingewikkeld Europees subsidieprogramma. Daarom strijdt federaal minister van Economie Vincent Van Quickenborne terecht voor de invoering ervan. Maar woensdag maakte hij als voorzitter van de vergadering van Europese ministers van Economie bekend dat ze geen akkoord konden vinden over dat voorstel. De reden? De 'economische groeimotoren' van de Unie, Spanje, Polen en Italië, vonden dat hun taal gediscrimineerd wordt als patenten alleen in het Duits, Engels en Frans beschikbaar zouden zijn.
Of hoe ook in de EU het gezond verstand de duimen legt voor eng nationalistische bekommernissen. Met innovatie, jobs en wij als verliezers. Van Quickenborne heeft nog zes weken om zijn geborneerde collega's te overtuigen. Eén Europees octrooi zou niet enkel een wezenlijke Belgische verwezenlijking zijn, maar zou van de Europese Unie eindelijk meer een Innovatie Unie maken. En zo zou de EU zijn burgers niet enkel innovatie-lippendienst bewijzen, maar echte nationale onbenulligheden overstijgen.
Lorin Parys is voorzitter van Flanders DC, de Vlaamse organisatie voor ondernemingscreativiteit. Hij schrijft deze column uit eigen naam.
www.flandersdc.be
www.twitter.com/lorinparys
De Europese Unie subsidieert dan ook dat het een lieve lust is. Als je ook maar van ver of dichtbij kan aantonen dat je een beetje een innovatief idee hebt, kan je geld krijgen. Daarna bureaucratiseert de EU weliswaar dat het een nog lievere lust is met rapporteringsverplichtingen die menig Sovjet-ambtenaar het nakijken geven. Een nieuwe professionele klasse heeft er zelfs het licht door gezien, de subsidiologen komen in Europa goed aan de bak. Europa wil dus laten zien dat het innovatie serieus neemt.
Ook in Vlaanderen wordt vaak enthousiast over Europa gedaan. Het is voor sommigen dat magische beslissingsniveau dat rationeel en efficiënt onze onoplosbare problemen zal ontrafelen. Dat is ook de essentie van de belofte die het Europese project aan zijn burgers heeft gedaan. Pietluttige problemen van één lidstaat overstijgen en het grote plaatje voor ogen houden.
Ieder politicus die een beetje bij zinnen is, weet dus dat één Europees octrooi, dat bovendien stukken goedkoper is dan het huidige systeem, een echte duw in de rug van creatieve Europeanen betekent. Meer dan elk ingewikkeld Europees subsidieprogramma. Daarom strijdt federaal minister van Economie Vincent Van Quickenborne terecht voor de invoering ervan. Maar woensdag maakte hij als voorzitter van de vergadering van Europese ministers van Economie bekend dat ze geen akkoord konden vinden over dat voorstel. De reden? De 'economische groeimotoren' van de Unie, Spanje, Polen en Italië, vonden dat hun taal gediscrimineerd wordt als patenten alleen in het Duits, Engels en Frans beschikbaar zouden zijn.
Of hoe ook in de EU het gezond verstand de duimen legt voor eng nationalistische bekommernissen. Met innovatie, jobs en wij als verliezers. Van Quickenborne heeft nog zes weken om zijn geborneerde collega's te overtuigen. Eén Europees octrooi zou niet enkel een wezenlijke Belgische verwezenlijking zijn, maar zou van de Europese Unie eindelijk meer een Innovatie Unie maken. En zo zou de EU zijn burgers niet enkel innovatie-lippendienst bewijzen, maar echte nationale onbenulligheden overstijgen.
Lorin Parys is voorzitter van Flanders DC, de Vlaamse organisatie voor ondernemingscreativiteit. Hij schrijft deze column uit eigen naam.
www.flandersdc.be
www.twitter.com/lorinparys
Taaldemocratie
Het huidig Europees talenbeleid dat meertaligheid als NORM stelt, is 1/ niet realistisch, want niet haalbaar en 2/ lost het communicatieprobleem in een EU met alleen al 23 officiële talen niet op. Het is een E.U.topie! Laat meertaligheid voor wie daartoe gemotiveerd is op basis van behoefte en/of interesse
Kiezen voor het Engels als lingua franca is ondemocratisch en discriminerend: het bevordert de Engelse moedertaalsprekers tot eersterangsburgers en degradeert alle anderen tot communicatief gehandicapten. Hierdoor krijg je een hiërarchie in talen, culturen en burgers wat indruist tegen het EU-principe van de gelijkheid van talen en burgers.
Een democratisch Europees talenbeleid zou moeten gebaseerd zijn op twee principes: 1/ iedereen (niet alleen een sociaal-economisch-intellectuele elite) moet de mogelijkheid hebben op communicatie met anderstaligen en 2/ iedereen moet een inspanning doen. Dit is slechts realiseerbaar via een eenvoudige en neutrale taal. Alleen een plantaal, zoals het Esperanto, komt hiervoor in aanmerking. Al het overige is niet relevant.
De plantaaloptie is echter nog steeds totaal onbespreekbaar. In geen enkel opiniestuk in kranten of tijdschriften n.a.v. de Europese Dag van de Talen werd verwezen naar de mogelijkheden van een plantaal in deze problematiek. Ook de heer Permentier vindt ze blijkbaar het vermelden niet waard.
Journalisten worden nochtans geacht de maatschappij kritisch en onbevooroordeeld tegen het licht te houden…
Meer info op: https://blog.seniorennet.be/taaldemocratie