lang geleden

Is wel kluchtig

Eventjes oefenen iedere keer als ik weer eventjes iets wil zetten is het weer een tijd geleden

Eventjes bekijken is altijd mooi hoe men in die tijd de kant aanprees

Het is eens iets anders het duurt misschien weer jaren eer we dat terug hebben,dus we zullen er van genieten.zal proberen om 4 prenten te zetten romantisch getekent,eerst jan van eyckplaats,dan begijnhof,dan mee en paardebrug en rozenhoedkaai.

Deze dagen en heel de vorige week ziek geweest,eerst buikplaag en toen ik dacht het is voorbij kreeg ik een zware ontsteking van de luchtwegen en ben er nog niet vanaf;dus erwas geen fut om met de computer bezig te zijn;En op 6 maart is een kleindochter bevallen van een jongetje,het was beter vond de dokter om er niet te vlug naar toe te gaan maar eindelijk deze namiddag ben ik geweest op bezoek niet te dicht en niet geknuffeld maar dat komt nog wel,zo was er toch vreugde ondanks die slechte week.

Die oude auto's hebben heel veel charme,is altijd leuk om weer een model te vinden.
Bij een wandeling in torhout gingen we voorbij een mooie tuin van een rustoord en ik zag een vijvertje met een stenen bankje en ik vond het zo mooi passen in die tuin dat ik het graag op een foto had

Over vastbevroren watren ademt fel de wind van 'tOosten,
en met witte strepen zijn de naakte bomen aangedaan.
En de zilvergrijze meeuwen,vleugelkleppend,vleugelspreidend,
schreeuwend met begeerge kreten,zwenken rustloos af en aan.

Winterzon aan lage hemel,witte rand in grauw gecirkeld,
door het matglas van de wolken,zendt haar stralen kleurloos heen,
Schaduwloos en lichtloos staan de dofgeraamde huizenrijen
zonder glans en zonder weerschijn,oud en koulijk;dicht opeen.

Vette mossen groepen samen op de leeggewaaide straten,
met hun slimme oogjes spiedend schuilgaande in hun ruige vacht,
En de paarden slepen koppig,op de gladde keien glippend,
tegen hooggewelfde sluis op,hun vermaledijde vracht.

Dicht langs de waterkant zit een kind te dromen,
Het kent de werking van eb en vloed en het gedrag ,
van de vogels langs de kust;
Wanneer nu of honderd jaar geleden;het telt niet;
of het een strand in afrika of Scheveningen is
Het kind loopt langs de vloedlijn,
en zoekt schelpjes,ze zijn zo mooi;
het speelt het eeuwenoude spel
,om zich te meten met de zee.
Het bouwt een groot zandkasteel,
denkt aan ridders te paard en met een schop
maakt het een diepe gracht.
Zo verstrijkt de tijd heel vlug,het wordt stillaan avond
en de gloed van de ondergaande zon
zet heel de evenaar in vuur en vlam.
De zon is weg,de dag is om,het kind verlaat zijn zandkasteel
hoewel het weet straks verdwijnt alles in zee.
Het neemt zijn schop engaat huiswaards
waar moeder wacht.

Mijn foto' waren waarschijnlijk te groot probeer het nu in orde te brengen,er was een foto van 1932 tot 1936,over een sire bolling en de tuin.