Naar de inhoud

Christelijke Gedichten Verhalen..

Een gedichtje of verhaal, Het staat hier allemaal
akke.beakke.be
Wie hier als vriend naar binnen gaat, komt nooit te vroeg maar steeds te laat

Archief

Het oudejaar......

.

Oudjaar

 

Blijde, maar ook som’bre dagen,

Schreden  weer aan ons voorbij

Onbeantwoord, zoveel vragen

Of stil berustend, wat het ook zij…

 

Onrust, pijn verdriet, en zorgen

Een ieder kreeg zijn eigen deel

Vragend’ hoe is het nu morgen!

Soms, was het zo zwaar, het was zoveel..

 

Een jaar heeft, vele lange dagen

Voor hen, die eenzaam, en alleen

Alles alleen,.. moesten dragen

Hunk’rend , smachtend, iets wat nooit verscheen…

 

Een sterk verlangen, was er weer dit jaar

O, mocht het nu eens in vervulling gaan

Voor ons beiden, samen een ouderpaar

Helaas, mocht het ook nu niet bestaan…

 

Gelukkig was het niet alleen bekommernis

Ook mocht er veel verheuging wezen

Van vriendschap, die weer herboren is

Of die ziekte, waarvan je mocht genezen..

 

Veel meer zou men, nog kunnen schrijven

Misschien staat het, tussen de regels door

Eén Naam mag hier niet achterblijven

Al voor u vroeg, gaf Hij gehoor…

 

Mochten wij Hem, al de eer betuigen

Die een Vader wil zijn, van wezen

Aan ’ t eind van 't jaar voor Hem ons buigen

Die Liefdevol, al uw smarten, wil genezen…

 

 

 

Hoe vind je dit bericht? 54 stemmen
Geschreven door Teunis om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

De barmhartige Samaritaan

.
sc

Dit gedichtje gaat over een gelijkenis

Van de barmhartige Samaritaan

In de Bijbel kunt u het verhaal zien staan

En wel in Lukas 10, als ik mij niet vergis..

 

Een mens was op reis, van Jeruzalem naar Jericho

Deze reis was niet zonder gevaren

Hij viel in de handen van moordenaren

Die sloegen hem half dood, in de Bijbel staat het zo..

 

Al kreunend en kermend lag hij daar

Toen kwam er een priester in zicht

Die zou hem wel helpen wellicht

Een slokje water, een klein gebaar..

 

Maar nee, dit was teveel gevraagd

Deze bedienaar van het Woord

Had van naastenliefde, nooit gehoord

Hij reisde door, onvertraagd..

 

Wat later kwam er een Leviet

O, als die eens hulp mocht bieden

Maar ook dit mocht niet geschieden

Zijn naaste lief?.. had hij ook niet…

 

Toen naderde er een Samaritaan

Eigenlijk was dit een vijand

Juist hij werd door medelijden overmand

Met innerlijke ontferming, met zijn lot begaan..

 

Vol liefde verzorgde hij zijn wonden

Met olie en met wijn

Bewogen verlichtte hij zijn pijn

Liefdevol werd hij verbonden..

 

Deze Barmhartige heeft alles gedaan

Wist echt, wat naastenliefde was

Met gevaar voor eigen leven, hem genas

Hebben wij deze gelijkenis ook verstaan?...

Hoe vind je dit bericht? 44 stemmen
Geschreven door Teunis om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

AAN ALLE BEZOEKERS

.

Aan alle bezoekers van mijn blog

ik  mag u wel wat vragen toch?

als u hier het èèn en ander leest

laat eens merken dat u bent geweest..

 

dit blog bestaat nu ruim vierjaar

ik kreeg veel reacties, dat is waar

maar van mijn medebloggers het meest

ook dat was voor mij een feest…

 

Maar u, die op zoek bent naar een gedichtje

geeft u, ook eens een berichtje

die moeite is toch niet te groot

u deed het vast, als u wist hoe ik  genoot…

 

U hoeft me niet naar de mond te praten

dat heb ik heus wel in de gaten

maar wat meeleven doet soms zo goed

hier zit ook een mens van vlees en bloed..

 

Ja precies, zo als u en jij

dus laat eens een berichtje na voor mij

ik weet dat ik ook voor anderen spreek

ik las het, als ik op hun sites keek…

 

Gisteren kreeg ik veel bezoekers op mijn blog

het aantal hoef ik niet te noemen toch?

vier lieten een berichtje na, zo is gebleken

dit is net drie %, ik heb het nagekeken!

 

Maar wat moet ik schrijven, vraagt u misschien

gewoon uw mening, kon ik wel, of niet, aan uw wens voorzien?
 onder elk bericht staat reageer

krabbel hier eens een keer iets neer…

 

Dus als u dit zou willen doen?

al was het alleen maar uit fatsoen

of wilt u niet in de publiciteit

dan heb ik nog een andere mogelijkheid

 

Of denkt u, ik schaam me groen en geel

nou stuur dan gewoon een mail

ik vertrouw erop dat u het doet

en besluit nu, met een welgemeende groet..

Hoe vind je dit bericht? 54 stemmen
Geschreven door Teunis om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Kerst Geboorte van Jezus

. 
schrijf

In deze nacht, zo vol van pracht

Is Jezus het Christuskind geboren

laat een ieder, dit blijde nieuws toch horen!

dit Kind zo klein, maar vol van kracht..

 

Toe wees verheugd, aanbid dit Kind

Hij kwam naar een wereld in schuld verloren

wat voorzegd was, kwam uit, Hij is geboren

Hij kwam voor zondaren, die Hij zo bemint..

 

Om voor hen, in hun plaats te staan

ja voor zondaren kwam Hij op deez’ aard

voor hun schulden, die Hij heeft betaald

komt laten wij al biddend, tot Hem gaan..

 

Dit Kind zo schoon, zo wonderschoon!

heeft God de Heer, naar deez’ aard gezonden

voor u en mij, die Hem verwonden

Hij was van zonden vrij, Hij was Gods Zoon..

 

In deze nacht, deez heil’ge nacht

heeft  Maria Hem gebaard

O, met wat een vreugd’ ging dit gepaard

dit Kindje, dat verlossing bracht..

 

Als het deze kerst, nu eens mocht zijn

dat wij knielden voor dit Kind

want Hij zegt, wie zoekt die vind

voor Hem bent u, nooit te groot, maar ook nooit te klein…

 

Want  als ik voor mijn Heiland kniel

een  plek, door menig mens begeerd

als ik U mag volgen, door U geleerd

dat ik U vertrouw  met hart en ziel…

Hoe vind je dit bericht? 62 stemmen
Geschreven door Teunis om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Getuigend....

 

Zien wij om ons heen

dan zien wij veel geluk

maar opeens - is dan soms alles stuk

Waardoor ’t geluk opeens verdween!

 

Hoezo wat, wat wil je hier dan mee zeggen?

plotseling! dan krijg je soms een bericht

alles word dan zo donker, je ziet geen enkel licht

Het is zo moeilijk uit te leggen!

 

Wat voor bericht zo vraagt u mij?

voor de Eén is het dit, voor een ander dat

Zij die een ernstige ziekte had

Wij maakten dit mee, van zeer nabij.

 

Ze was nog zo jong, zevenendertig jaar

een jong gezin! zes kinderen en een man

die zij, immers niet missen kan

Maar zij Geloofde, en dat kwam Openbaar.

 

Vrede was er in haar hart

terwijl zij op haar ziekbed lag

getuigend van Hem, je hoorde geen klag

Want Hij droeg, ook voor haar,... alle smart.

 

Uitgeteerd lag zij daar neer

soms zingend, ondanks al haar pijn

nu mag zij eeuwig, bij Hem zijn

Al juichend bij haar Lieve Heer.

 

Haar laatste lied, wat zij wou zingen

Dit was: Geloofd zij God met diepst ontzag

Hij overlaad ons dag aan dag

met Zijne gunstbewijzen

Die God, is ons een God van heil

Hij schenkt uit goedheid zonder peil

Ons ’t eeuwig zalig leven

Hij kan en wil en zal in nood

Zelfs bij het naderen van de dood

Volkomen uitkomst geven

Dit in zo’n situatie, te kunnen zingen

Zijn dat geen wonderlijke dingen?

 

Waardoor ’t geluk opeens verdween?

Dat hoeft dus niet, zoals beschreven in dit lied

Ga met al uw noden, tot Hem Ja tot Jezus, de

Zaligmaker, tot Hem alleen….

 

Voor een ieder die dit leest, maar in het bijzonder voor onze kinderen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoe vind je dit bericht? 36 stemmen
Geschreven door Teunis om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Moeder.....

schrijf

Mama, ’t eerste woordje wat je zei

Nauw’lijks, was het te verstaan

Verrukt, kwam moeder, bij je staan

’t Klonk als muziek, wat was ze blij..

 

Een moederhart , geeft zoveel troost

Altijd wil zij, er voor je zijn

Hetzij, in vreugd’ hetzij in pijn

Een moederhart, leeft voor haar kroost..

 

Moeders liefde, gaat nooit stuk

Wat ook een ieder, van jou vind

Zij houd van jou, je blijft haar kind

Alles wil ze geven, voor jou geluk..

 

Vol verdriet, zag zij je  aan

Als jij soms eens jou zin niet kreeg

Of, mopperend je ongelijk verzweeg

In haar ogen, blonk dan een traan..

 

Moeder, ja echt mijn dank is veel te klein!

Dit is met woorden niet uit te leggen

Maar hoe zou ‘k, het anders kunnen zeggen?

Ma, wat geweldig, dat u mijn mam wou zijn!..

Hoe vind je dit bericht? 40 stemmen
Geschreven door Teunis om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Een plons in het water..

Een plons in het water, golvende kringen, en dan was het water weer stil.
Kleine luchtbellen kwamen naar boven. Een zendeling stond aan de oever van de Indische Oceaan en tuurde in de diepte. Eindelijk - daar kwam een donker hoofd boven water en twee lachende ogen keken hem tegemoet.

De oude parelvisser schudde het water van zijn nog lenige lichaam.

"Wat kun jij duiken, Rambau!" riep zendeling David Morse die hier gekomen was om aan de mensen de blijde boodschap te brengen van redding door Christus Jezus. "Kijk deze maar eens, Sahib" (=leraar) zei Rambau en nam een pareloester van tussen zijn tanden. Hij opende hem - daar lag een glanzende parel op zijn hand.

"Wat een mooie!"
"Ach", zei Rambau, "hij is goed, maar er zijn betere parels, veel betere. Kijk, hier ziet u een paar foutjes. Weet u, gisteren sprak u met mij over God. Maar ik ben en blijf een Hindoe. Wij moeten erg veel doen om bij God te komen. Zoals deze parel kleine foutjes heeft, zo heb ik veel fouten en zonden. Deze moet ik eerst goed maken en ervoor boeten".

"Beste vriend Rambau, God biedt aan elke zondaar, die aan Hem zijn fouten en zonden belijdt, volle vergeving, ieder die met berouw tot Hem komt en de Here Jezus Christus aanvaardt als zijn Verlosser, wordt aangenomen als een kind van God. Begrijp je dat?"

"Nee, Sahib, zoals ik u al meer zei: Dit gaat me te gemakkelijk. Misschien ben ik te trots, maar ik wil ervoor werken om een plaats in de hemel te krijgen. Ik ben van plan, voor mijn zonden een pelgrimstocht naar Delhi te maken en zo hoop ik, Gods barmhartigheid te zullen verdienen."

"Rambau, misschien kun je die lange reis niet eens volbrengen. Vandaag is het de tijd van Gods genade; morgen kan het al te laat zijn.
Bovendien, Gods genade kunnen we niet verdienen, want Hij wil het geven.
Gods Zoon, Jezus Christus, heeft geleden op het kruis en alles volbracht wat nodig is voor onze redding. God wenst alleen dat we onze zonden aan Hem vertellen en dan geloven dat Zijn Zoon de schuld betaaid heeft voor zondaars die tot Hem komen. Hij is de enige Redder.
Buiten Hem om gaat het niet. Dan ga je onherroepelijk verloren."
Maar Rambau schudde het hoofd en ging naar huis.

En alles wat Morse, hoe vaak ook, tot de parelvisser zei, hielp niets. Hij wilde Christus niet aanvaarden. Toch werden ze vrienden, de zendeling en de oude visser.

Op een dag kwam Rambau bij de prediker op bezoek. Hij had een doosje bij zich en zei: "Sahib Morse, hierin zit één voorwerp. Ik wil u hierover vertellen.
Ik had een zoon. Hij was ook een duiker. Hij was de snelste parelvisser aan de Indische kust. Hij had het scherpste oog en de langste adem. Hij kon 30 meter diep duiken. Hij was de vreugde van mijn hart.
Altijd droomde hij ervan, nog mooiere parels te vinden. En werkelijk, eens op een dag vond hij wat hij zocht. Maar die schelp was bijna onbereikbaar - zo diep en zo vast tussen de rotsspleten. Hij haalde hem boven, maar... hij was te lang onder water gebleven, zijn hart had te veel geleden. Kort daarna stierf hij."

De oude man boog zijn hoofd en een ogenblik ging een korte siddering van diepe smart door zijn lichaam...
"... Jarenlang heb ik deze parel bewaard. Maar nu ga ik naar Delhi en kom misschien niet meer levend terug. Nu geef ik hem aan u, mijn beste vriend."

Het was één van de grootste parels die hier ooit gevonden waren, er lag een wonderlijke glans overheen. De zendeling bekeek hem aandachtig en stil. Hij was even sprakeloos.
"Rambau, wat een parel!"
"Ja, deze wonderschone parel is foutloos", antwoordde de Indiër.

Nu kwam de zendeling op een gedachte en zei:
"Laat me deze wondere parel van je kopen.
Ik bied er duizend dollar voor."
Stram richtte de man zich rechtop. Ernstig en streng antwoordde hij: "Sahib, deze parel is onbetaalbaar. Geen mens ter wereld heeft genoeg geld om te betalen wat deze parel mij waard is. Ik wil hem niet verkopen, ik wil hem u alleen geven als een geschenk."

"Nee, Rambau, hoe graag ik hem ook wil hebben - ik kan hem niet aannemen. Misschien ben ik te trots, maar aannemen vind ik te gemakkelijk. Ik wil ervoor betalen of ervoor werken."
"Begrijpt u dan niet, of wilt u het niet begrijpen, Sahib - mijn enige zoon gaf zijn leven om deze parel te verkrijgen. Haar waarde bestaat uit het levensbloed van mijn lieve jongen. Ik kan hem niet verkopen - alleen maar schenken. Neem hem aan als een bewijs van de liefde die ik voor u heb."

"Rambau", zei Morse langzaam, "ik gebruikte de woorden, die jij tegenover God gebruikt hebt."

De duiker keek de prediker lang en onderzoekend aan en langzaam, langzaamaan begon hij het te begrijpen.

"God biedt u het heil aan als een gratis gift, kosteloos. Het is zo groot en onbetaalbaar, dat geen mens op aarde het zou kunnen betalen. Het heeft aan God het levensbloed gekost van Zijn eniggeboren Zoon om de toegang tot de hemel vrij te maken. Door pelgrimsreizen van duizenden kilometers zou je Gods genade niet kunnen verdienen. Maar Hij gaf daarvoor vrijwillig Zijn geliefde Zoon in de vreselijke dood aan het kruis. De liefde van God en Zijn verlossing voor zondaars zoals jij en ik kunnen we alleen maar gelovend en dankend aannemen.'

Het werd licht in het hart van de oude parelvisser. "Nu begrijp ik het", zei hij, keerde zich om en liep peinzend weg.
Na een uur kwam hij terug en zei: "Ik wacht niet langer, maar ik wil nu, zoals ik ben, tot God komen. Ik kan niets verdienen, want ik sta bij Hem in de schuld. Als een verloren mens wil ik die onbegrijpelijke liefde van God aannemen en Hem en Zijn Zoon Jezus Christus daarvoor danken."

Dit verhaal is waar gebeurd.
Wanneer u dit een duidelijke illustratie vindt van het aanbod van Gods liefde, wilt u dan nu ook tot Hem gaan? Wat zal uw antwoord zijn? Een nee of een heilig ja? Het gebeurde toen, het gebeurd ook vandaag nog steeds weer, en nu kan het bij u gebeuren. Dit kan het moment voor u zijn... Het ligt aan uw keuze !

Bron: http://www.bekeer-u.nu

Hoe vind je dit bericht? 47 stemmen
Geschreven door Teunis om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

De wijzen uit het oosten

 

Ze zagen het aan De Ster

en ze kwamen van heel vèr

een Koning! moest er zijn geboren

maar waar, ze zouden, het weldra horen.

In Jeruzalem aangekomen

hadden ze nog niets van Hem vernomen

tot ze bij Herodes kwamen

die riep de schriftgeleerden te samen

In Bethlehem te Judea

geboren  uit de maagd Maria

omdat die schriftgeleerden, de Bijbel onderzochten

en het zo, aan Herodes vertellen mochten.

Herodes liet de wijzen tot zich komen

en zei: in Bethlehem ,zoals ik hoorde van de vromen

daar moet de Koning der joden zijn geboren

en als jullie Hem gevonden hebben, laat het mij ook horen.

Toen reisden zij weer door

en de Ster, die ging hun voor

zodat zij het Kindeken vonden

in doeken gewonden…

en hebben Het aanbeden

al is dit lang geleden

ook nu mogen wij, tot Jezus gaan

want nog steeds!, neemt hij zondaars aan.

Ze gaven Hem ook geschenken

hierbij kun je aan goud, en mirre denken

toen dit bezoek, ten einde was gekomen

kregen ze, een Goddelijk gezicht in hun dromen.

Dat ze niet naar Herodes mochten, zoals u weet

want die was niet blij, maar bracht slechts leed

langs een andere weg keerden zij, naar hun land weer weder

en dachten aan het kindje Jezus, zo liefdevol en teder….

Hoe vind je dit bericht? 39 stemmen
Geschreven door Teunis om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Kerstfeest

.

 

Het is weer bijna Kerstfeest

een feest om te eten, en te smullen

tenminste als u, dit in december leest

allemaal lekkers! door u zelf in te vullen

een feest vol van gezelligheid!

wat worden er een heerlijke maaltijden bereid.

 

We komen en gaan, naar elkaar

vorig jaar wij bij jullie, nu is het onze beurt

en we eten, en we drinken maar

de wijn of champagne, het eten, wat zo lekker geurt

de kerstboom met de kaarsjes, of lichtjes

of we luisteren naar mooie gedichtjes.

 

Dagen van te voren, zijn we aan het kokkerellen

dit is misschien wel wat overdreven

toch kan ik u wel vertellen

dat ik ze niet graag de kost wil geven

allen die hier heel druk mee zijn

de boodschappen, het vlees, de wijn.

 

Maar het is toch het feest van de gezelligheid!

Het Kindeke de Koning is toch geboren

dat is waar, het is een Feit

ware Hij niet geboren, wij allen gingen verloren

voor onze zonden, kwam Hij op de aarde

maar beseffen wij wel wat Hij aanvaarde…

 

Dat Hij kwam om voor zondaren te betalen

Hij zei: Ik ben de Weg de Waarheid en het Leven

wat een Liefde, wij kunnen dit nooit bepalen

dat Hij zelfs Zijn leven, voor zondaren wou geven

met Zijn Bloed kocht Hij ze vrij

geldt dit ook voor u, en voor mij?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoe vind je dit bericht? 44 stemmen
Geschreven door Teunis om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Christelijke Gedichten Verhalen..

↑ Terug naar de berichten