Verloren duif?...

Ze kwam van de hele andere kant van de weide, dus ik vind dat ze nog een mooi plaatje verdient.
Ik heb haar met alle gemak van de wereld kunnen strelen.
Ze is zeker niet agressief of mensenschuw, integendeel als ze kon dan zou ze mij zeker gevolgd hebben.
Dus deze foto is er eentje in close-up. Prachtig paardje trouwens.
Ik vind een paard één van de prachtigste dieren die er zijn...

Tijdens een namiddaguitstapje kwam ik toevallig een dame met een Yorkshire-hondje tegen.
Natuurlijk beide als hondenliefhebbers werden er onmiddellijk wat gegevens uitgewisseld omtrent ouderdom, karakter enz...
Jennie was tevens bereid om met haar lieftallige Pittou (met mij en Rusty) op de foto te prijken ...

Een stevige boswandeling is echt een plezier, dus die laat ik zeker niet links liggen.
Even van het paadje afwijken mag toch want mijn oog viel plots op twee witte paddestoelen aan de voet van een boom.
Ze stonden daar helemaal alleen maar gaven met hun sneeuwwitte kleur een speciaal effect tussen al die bruine dorre bladeren.
En dat vond ik dan een plaatje waard...

Nog steeds komt die "rosse poes" hier langs.
Alleen 's avonds laat en in de nacht weet ik niet waar ze heen gaat.
Zoals je kan zien heeft ze het hier echt naar haar zin.
Het is een echt troetelbeest want ze houdt enorm van aangehaald te worden en voor een streling is ze steeds te vinden.
Ik ben er erg nieuwgierig naar hoe zij hier is beland, maar dat zal ik waarschijnlijk nooit te weten komen...

Enige tijd geleden toonde ik één van mijn orchideeën (archief 20 oktober). 
Dit is een andere soort maar tevens een echt prachtig exemplaar.
De wijnrode kleur geeft aan deze bloem een speciaal effect.
Ze krijgt dan ook mijn favoriete plaatsje in huis.
Ik bemerk ook dat er op de nieuwe takken zich verscheidene nieuwe bloemknoppen hebben gevormd, dus ik zal nog lang kunnen genieten...