In het donkere bos...

In het donkere bos...
Sneeuwlandschap...De akkers liggen er nog wit bij na die hevige sneeuwval van het voorbije week-end.
Maar op de wegen en in de tuin verdwijnt de sneeuw zienderogen.
Als afscheid aan de adembenemende mooie sneeuwlandschappen, laat ik jullie nog een foto zien.
Dit beeld heb ik zaterdag genomen achteraan mijn tuin.
Wie weet zien we van heel de winter nog één enkel vlokje neerdwarrelen!...
Op mollenjacht...Sneeuw had ons Blondie nog nooit gezien maar dat schrikt haar niet af, om in die natte koude ondergrond, toch nog op zoek te gaan naar die mol.
De mol die al sinds een paar weken de tuin omtovert in een maanlandschap.
Wie zegt dat poezen niet van natte pootjes houden?
Hier trekt ons Blondie er zich niets van aan en speurt en wacht met engelengeduld tot ze haar prooi te pakken krijgt...
De mollenvangers van de Vlaamse Ardennen...Hier lopen Rusty en Blondie zij aan zij met de neus aan de grond.
Zij zoeken nu tesamen naar die mol, ook al zit hij verscholen onder de grond en een laagje sneeuw.
Moest ik dit nu vertellen dat hond en kat tesamen op mollenvangst gaan, wie zou mij dan geloven?
Maar bij deze foto bestaan er toch geen twijfels...
Winters tintje...
Vandaag is het moment om mijn blog een winters tintje te geven.
Dus i.p.v. Tina geschreven in het zand wou ik dat even uittesten in de sneeuw.
Dat lukte mij vrijwel zeer goed, doch ons Misty wou ook haar pootjesafdruk op de foto.
Je ziet haar hier voorbij paraderen alsof er geen vuiltje aan de lucht is...grappig toch wel?...
Live vanuit...
Live vanuit de Vlaamse Ardennen...
Mag ik met trots voorstellen:
"de eerste sneeuwpret van Rusty deze winter!"
Zojuist, na middernacht, heb ik deze opname op mijn terras gemaakt en zoals jezelf kan zien dwarrelen de vlokjes omheen zijn hoofd.
In de vroege morgen hoop ik zelfs een sneeuwpop te kunnen maken.
Ik voel mij echt een beetje kind bij zo'n weer...
Geduld...
Winters...
Krabpaal...

Schaapjeswolken...Als we onze weermannen en -vrouwen mogen geloven dan staan we aan het begin van een winters prikje.
De vraag is natuurlijk was dat te betekenen heeft? Onze noorderburen noemen zoiets "het kan vriezen of het kan dooien".
Kortom, we zien wel wat ervan komt al vind ik de schaapjeswolken als voorbode wel mooi om eens in beeld te plaatsen.
Het hoeven niet altijd sinterklaaskoeken te zijn!...
Uit de kindermond...
Sinterklaaskoeken...
Gisterenavond was het echt de moeite om eens buiten te gaan en de prachtige lucht te bewonderen.
"Sinterklaas is terug zijn koeken aan het bakken, want zijn oven gloeit...ik kan het zien!" dat zijn de woorden van mijn kleinkind Ian die binnenkort 3 jaar wordt.
Ik vind dit nu eens een heel toffe opmerking en zeker als het uit een kindermond komt!
Misschien vertelt hij wel de waarheid...
Vriendinnen?...
Tesamen op de bank...

Geslaagde bloggersmeeting...
Ik heb er maar één woord voor: "Geslaagd!"...
Zwammen...
In de schijnwerper: Misty...
Mijn nieuwe thuis...
Gedropt zonder enige spijt
Door niemand nu benijd
Waarom? Om haar zwanger zijn?
Och arme, mijn hart doet pijn!
Zij was van deur tot deur op zoek
Bedelend voor wat melk of een koek
Voordurend verjaagd van huis tot huis
Vond ze hier bij mij een warme thuis
Misty wordt nu haar typische naam
Want mysterieus past in haar kraam...
§§§§§§§§
Ik hoef hier waarschijnlijk geen woorden aan toe te voegen, ik denk dat iedereen het wel begrijpt waarom zij nu in mijn "wekelijkse schijnwerper" staat...
Blauwe reiger...
Eén van de meest voorkomende waadvogels is de blauwe reiger.
Lisdodde...
Fotobewerking?...
Fikse wandeling...Rusty: "Bij iedere wandeling mag ik mee om mijn vrouwke te vergezellen.
Ja mijn pootjes en buikje zijn nat want ik vind het toch zo leuk om in vrijheid te crossen door het vochtige gras.
Maar ze kreeg onderweg plotseling het idee om mij bovenop een grote rioleerbuis te plaatsen en dit allemaal voor een fotoke...pfff...is wel hoog hé...ben geen lenige poes hoor!..."