Allemaal een hele fijne zondag

In deze dagen denken we

aan mijn zwagers
 
Geert en Henk,

voor hun brand ik dit kaarsje

   Onzichtbaar

maar des te meer voelbaar<?

is in deze dagen

ons gemis.

Dat maakt deze dagen

donkerder en langer

dan de nacht.

                      Maar weten dat je op ons wacht.                         

De golfslag van het leven

Met verbazing sla ik gade, de golfslag van het leven
Beukend op de starre rotsen van mijn beperkte zicht
Mij verhinderend te kiezen om te leven in het licht
Zoveel goeds te doen, mijzelf zoveel moois te geven

Sterke gedachten vertroebelden telkens weer mijn blik
Keer op keer weer kopje onder
Wachtend op dat ene wonder
Ontkenning van de oerroep van mijn echte, eigen ?ik?

De wilde woeste golven te veranderen in een zachte kalme stroom
Ik weet het nu: het kan, het mag!
En binnenkort komt er een dag
Dan zal alles werk?lijkheid worden, waarvan ik nu alleen nog droom

Hoi Lieve Bloggers
Dat was gisteren een tegenvaller,
Had gedacht dat het me lukte om naar het tuincentrum
te gaan, dat hebben we ook gedaan, maar het viel
me zo tegen, had het erg benauwd en dat viel me zo tegen.
Voelde me juist zo goed en dan krijg je dat je het toch zo benauwd hebt
jammer, voel me daardoor niet zo vrolijk.
maar we hebben de boom 's middags toch versierd, ziet er mooi uit
en voor de rest zal het ook wel weer goed komen
morgen naar de longarts ben benieuwd.
Een fijne zondag allemaal

Goedemorgen Bloggers
Allemaal een fijne zaterdag,
 er zijn al veel kerstmarkten
 dus genieten maar.

Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren
 die heeft nog nooit een boom in bloei zien staan

Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren
die heeft nog nooit de zon zien ondergaan

Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren
heeft nooit de schoonheid van een roos herkend

Wie zegt dat er geen wonderen gebeuren
heeft nooit gezien hoe lief je voor mij bent

Goedemorgen Bloggers.
Vandaag weer naar fitness, dat zal zeker weer zwaar worden
vooral die loopband, poeh 1,5 minuut en dan weer rusten,
en dat doen we 3 keer, maar we lopen tenminste nog,
Maandag weer naar de longarts
 en eens kijken wat hij te zeggen heeft
voor vandaag allemaal een fijne dag

  
Ieder mens draagt in zijn leven                              
Een onzichtbare rugzak mee.
Bergt daarin zijn vreugde en zorgen,
Verzameling van wel en wee.

Soms is de rugzak zwaar van stenen,
Dan weer vederlicht,
Blijft er nog wat ruimte over,
Maar dikwijls kan hij niet meer dicht.

Kijk je in een verloren uurtje
Heel de inhoud nog eens door,
Kan er meestal iets verdwijnen
Wat zijn waarde reeds verloor.

Langzaam wordt de rugzak leger
`s Levensmiddag gaat voorbij
En bij het naderen van de avond,
Werpt men een deel der last opzij.

Maar er is nog veel van waarde,
Wat men koestert, graag behoudt,
Al schijnen het soms kleinigheden,             
`t Zijn herinneringen, meer dan goud.                                                       

Ieder draagt zijn eigen rugzak,
Niemand die hem overneemt,
En men hoeft ook niet te vrezen,
Dat een dief hem ooit ontvreemd     

Dag Sinterklaas, dag Sinterklaas

Wat was Uw komst een feest

Wij waren braaf en blijven dat

Wij zijn zo braaf geweest

Nog één keer roepen wij, Dag Sint

Dag Piet tot volgend jaar

Een goede reis

Knuffeldag

Ik heb een voorraad knuffeltjes
een jaar bijeen gespaard,
en die heb ik al die tijd,
voor vandaag bewaard.

Want vandaag is knuffeldag,
die heb ik zelf verzonnen,
en vanmorgen bij het ontwaken,
is troeteldag begonnen.

Mijn eerste knuffel van vandaag,
werd met een zoen gegeven.
Dat was een knuffelzoen voor hem,
zo rond een uur of zeven.

Om half acht een voor mijn kind,
voor mijn baas om negen,
en ik heb er ondertussen,
al heel wat terug gekregen.

Een knuffel voor hem, een knuffel voor haar,
een knuffel voor mijn buur,
een knuffel hier, een knuffel daar,
een knuffel ieder uur.

Maar mijn mooiste exemplaar,
geef ik speciaal aan jou,
een hele lieve, warme knuffel,
omdat ik van je hou.

Sinterklaas

Sinterklaas mag ik mijn schoentje zetten?
Al ben ik dan een volwassen mens
Er zijn nog zoveel onvervulde dromen
Ik schrijf ze voor u neer als wens

Kunt u misschien zorgen voor voldoende eten?
Voor al die mensen met een hongerige maag
Ze worden door zovelen vergeten,
en u weet de hulpdiensten werken traag

Een beetje troost kunt u vast wel missen
Voor zieken, bejaarden overal
De familie ziet ze vaak als hindernissen
Vaak zitten ze in een heel diep dal

Heeft u nog wat extra's over?
Voor de armen van vandaag
Hun kasboek is net als getover
Zovelen zien hun als plaag

Wat dacht u van een beetje vrede
Om te verjagen al die haat
Hele volken hebben zoveel geleden
Teveel legers staan er paraat

Vergeet u alstublieft niet de kinderen
Hun wereld is al zo verpest
Geef ze een toekomst om op te hopen
Want dat is het enige wat hun rest

Al vervult u maar een heel klein beetje
Wat zou ik dan dankbaar zijn
Ik zet mijn schoen nu op een kleedje
Zing mijn liedjes in de maneschijn

Mag ik jou een lichtje geven

Mag ik jou ?n lichtje geven.
In deze donkere tijd.
Kun je weer wat zien,
heel even.
Weer wat vastigheid.

Soms kan dat gebeuren.
Als je het helemaal niet verwacht.
Dan zie je weer in kleuren.
Ook al is het nacht.

Een heel bijzondere ervaring.
Zo?n onverwacht lichtmoment.
Voor jou een openbaring.
Van iemand die je eigenlijk niet kent.

Je leven als boek

Het leven is een boek.
Een boek voor elke dag.
Het heeft geen eind en ook geen begin.
Het is geen boek om te lenen in de bibliotheek.
Het is ook geen boek om te kopen in de winkel.
Het is geen pagina om te lezen op het internet.
Het is een persoonlijk boek.
Een soort dagboek.
Maar dan zonder eind en zonder begin.
Je kan er de hele dag in schrijven.
Dat schrijf je op in je geheugen en bergt het op in een laatje met de naam:
HERINNERINGEN.
Om later misschien nog eens door te bladeren.
Sommige pagina?s vervagen.
Die ben je dan vergeten.
Sommige pagina?s raken kwijt in de duizend andere dingen.
Het leven is een boek.
Een boek zonder eind en zonder begin.
Het is levenslang?
Want na niets komt toch altijd iets?

Na een paar mindere dagen,
wil ik jullie vandaag een hele fijne dag wensen.
Leuk nieuwtje, mijn boekje met mijn verhaal is uitgekomen
het verhaal copd, gek om je eigen leven te lezen in een boekje.
Fijne dag Bloggers

Dus ik ben uniek

Iedereen Moet Mooi Zijn,
Dat Maakt Me Ziek..
Van Ieder Mens Is Er Maar 1,
Dus Ik Ben Uniek...
Ik Ben Gewoon Wie Ik Ben,
Het Valt Niet Altijd Mee...
Als Ik Sterf Kan Ik Zeggen:
I Did It My Way!!
Ik Heb Een Grote Mond, Maar Mijn Hart Is Klein...
Ik Voel Jouw Woorden Prikken,
Ja, Ze Doen Pijn...
Maar Ik Geef Niet Op,
Ik Vecht Mijn Eigen Weg...
Schoonheid, Schoonheid, Wat Stelt Dat Nou Voor...
Als Je Van Binnen Verrot Bent, Door & Door...
Noem Mij Maar Lelijk, Dom Of Te Klein...
Zo Ben Ik Geboren & Zo ZaL Ik Zijn...
Ik Ben Wie Ik Ben En Daar Kom Ik EerLijk Voor Uit...
Want Ik Ben Een Mens,
Ik Ben Geen Freak.!!
Ik Leef Want Ik Adem Dus Ik Ben Uniek.!!

                                                                                                             
                                                                                                                         
Lieve Sint,

Hopelijk bent u mij goed gezind.
Vroeger toen ik klein was, echt nog kind,
Kreeg ik van u alles wat door mij zo werd bemind.

Een pratende pop, met van die plaatjes.
Dan zong ze liedjes uit haar buikje, door van die gaatjes.
Ook altijd wanten en een sjaal.
Elk jaar kregen we die allemaal.

Een bruidspop met jurk en hoed.
Al dertig jaar bewaar ik hem goed.
Ja, ik heb hem nog altijd.
Omdat jeugd sentiment je soms verblijd.

En m'n allereerste radio, spierwit en zo klein.
Ik weet het nog goed, ik was zo blij, het was zo fijn!
Elk jaar kwam er van alles uit die zak.
Onder het genot van chocomelk en boterletter, met z'n allen op ons gemak.

Nu zijn de jaren verstreken en ben ik groot.
Deze keer heb ik maar een wens, al is die nog zo onvervulbaar idioot.
Mag ik nog een maal wat vragen goed heiligman?
Hoewel ik weet dat u mijn wens niet vervullen kan.

Kunt u mij voorzien van betere longen?
Zoals vroeger, die samen met mijn stembanden zo mooi zongen?
Ik zou zo graag zingen zonder buiten adem te moeten hijgen.
Om over de rest nog maar te zwijgen.

Het lijkt me toch zo fijn.
Om eens zonder ademnood te zijn.
Uit volle borst mee te zingen bij de kinderschoen.
Wat zou ik dat nog graag eens willen doen.


Ik dank u voor het lezen van mijn brief.
Al kunt u mijn wens niet vervullen, voor mijn kinderen bent u lief!
Weet dat ik elk jaar aan u denk.
En dat mijn jeugd herinneringen aan u zijn,  een onvervangbaar liefdevol geschenk!