Archief

Ik lees op de Website van "De Standaard" hetgeen volgt:

"Amper één op de zeven rusthuisbewoners (14 procent) komt toe met zijn pensioen om de rusthuisrekening te betalen. Dit blijkt uit een grootscheepse enquête van de Socialistische Mutualiteiten. Dat schrijven de Concentra-kranten.

Tachtig procent van de rusthuisrekeningen varieert tussen de 1.250 en 1.750 euro per maand. Het gemiddelde pensioen bedraagt in België slechts 1.119 euro per maand.

Dus moet liefst 86 procent andere bronnen aanspreken om het rusthuis te betalen: 53 procent gebruikt zijn spaargeld, 23 procent verkoopt of verhuurt zijn huis, 6 procent krijgt hulp van het OCMW en 18 procent zoekt steun bij familie.

Driekwart van de ondervraagden is dan ook niet tevreden over de kostprijs. De hoge factuur is voor een kwart van de ondervraagden de reden om een opname in het rusthuis uit te stellen."

Mijn bedenkingen:

=> Dat minder dan 15 % van de bejaarden opgenomen in een tehuis het kunnen doen met hun pensioen, is het 'statistisch' bewijs dat de 'Sociale Zekerheid' gefaald heeft.

De doelstellingen van deze in 1944 uitgedachte constructie was de arbeiders en bedienden te 'beschermen' tegen de risico's van werkverlies, ziekte, arbeidsongevallen en ouderdom. 

Uit het artikel van 'De Standaard' blijkt dat deze 'bescherming' er op heden niet meer is (in voldoende mate).

=> Klagen over het feit dat de hoge maandelijkse factuur van een rusthuis de oorzaak is om opname uit te stellen, is een menselijke reactie. Maar, de diensten die de rusthuizen aanbieden, dienen ook juist verloond te worden. Het is niet de hoogte van de factuur van het rusthuis, maar de 'laagte' van het pensioen dat dient aangeklaagd te worden.
 
Eigen spaargelden aanspreken, eigen huis verkopen of verhuren en eventueel beroep doen op de familie, zijn dan 'lapmiddelen' die de arbeiders en bedienden dan wel moeten aangrijpen om hun lot in eigen handen te nemen.

=> Het stelsel van de 'Sociale Zekerheid' heeft dus duidelijk gefaald. Niet alleen het 'pensioenstelsel' voldoet niet meer om de arbeiders en bedienden een 'gelukkige-materiële' ouderdom te bezorgen, ook in de sector van de 'werkloosheid' (en ook in de ziektesector) zijn de bedragen die uitgekeerd worden aan inactieven 'ondermaats' om op een menselijke wijze maandelijks rond te komen. 

=> Wat kan men doen om zulke toestanden te vermeiden? Het stelsel van de 'Sociale Zekerheid' dient grondig herdacht en hervormd te worden.

Enkel aan diegenen die het echt nodig hebben uitkeringen toekennen, de uitgekeerde bedragen flink verhogen en de 'administratie' van het stelsel vereenvoudigen en moderniseren. Daarover meer in een volgende bijdrage.

Aansluitend las ik op dezelfde site een relaas over bedenkingen van Bea Cantillion. Zij komt tot hetzelfde besluit.

"'De 'Sociale Staat van Vlaanderen' leerde deze week dat de welvaart in Vlaanderen zoals overal elders in het rijke westen sterk is toegenomen. En toch is men er niet in geslaagd om tegelijk de armoede te verminderen. Vele pensioenen zijn ontoereikend om het rusthuis te betalen. De sociale minima zijn ruim onvoldoende om menswaardig te leven. Zelfs als gezinnen met een laag inkomen geen gezondheidsproblemen hebben en zij hun inkomen op de ideale wijze budgetteren, kunnen zij de materiële voorwaarden voor goede gezondheid en autonomie niet realiseren."

Ik lees op de site van 'De Standaard' hetgeen volgt:

"Aan de universiteiten van Hasselt, Gent en Antwerpen spreekt men van een 'opmerkelijke toename de laatste jaren'. Aan de KU Leuven heeft men het zelfs over een verviervoudiging sinds 1999.

Examenstress is vaak een uitlokkende factor voor psychologische problemen. 'Er is effectief een toename van het aantal psychologische problemen, onder andere door de prestatiedruk', vertelt professor Paul Van Royen. 'De meeste studenten vangen we intern op. Maar voor problemen als een ernstige depressie of een borderline persoonlijkheid verwijzen we door naar externe begeleiding.'

De groep die externe hulp krijgt, groeit snel: van 25 studenten in 2004 naar 130 in 2009. Ook in Hasselt en in Gent zien ze de 'ernstige gevallen' toenemen. Ruim twee derde van alle hulpvragers zijn meisjes."





Mijn commentaar:

Het komt mij voor dat de studenten aan onze universiteiten heden bezig zijn met meer en veel meer dan enkel studeren. Op zichzelf is daar niets mis mee, maar er zijn grenzen. Studies zijn een 'bijzaak' geworden, geen hoofddoel meer op zichzelf.

Men kan maar slagen als men zich steeds 100 % inzet tijdens gans het schooljaar, temeer daar de 'leerstof' steeds maar uitgebreider wordt in alle disciplines.

Ook speelt het niet-aanwezig-zijn van een efficiënt orientatiesysteem een niet onbelangrijke rol. Iedereen 'probeert' nu hogere (en liefst universitaire) studies uit: lukt het, O.K., lukt het niet, dan maar een andere (lagere) richting. Zo ken ik studenten die een diploma behaald hebben na driemaal van richting en 'niveau' veranderd te hebben.

Ik las op de website van de "GVA" hetgeen volgt:

"Minister van Binnenlandse Zaken Guido De Padt wil op onze nationale feestdag niets aan het toeval overlaten. “We willen voorkomen dat individuen het incident gaan nabootsen”, zegt hij.

Het drama in Apeldoorn op Koniginnedag roept duizenden vragen op. Minstens één daarvan blijft voor heel wat ongerustheid zorgen: waarom keken de veiligheidsmensen de verkeerde kant op, terwijl de dolgedraaide Karst Tates met zo’n 80 kilometer per uur ongehinderd kwam aanstormen?

”Omdat er simpelweg nooit rekening mee is gehouden dat een gek met een auto dwars door de menigte zou kunnen rijden”, luidt het bij de Nederlandse Dienst Koninklijke en Diplomatieke Beveiliging (DKDB). ”Bij toekomstige parades zullen we daar zeker meer oog voor hebben.”

Maar ondanks deze verscherpte aandacht zijn specialisten het erover eens: tegen wanhoopsdaden van losgeslagen individuen valt zelfs met de beste wil van de wereld weinig te beginnen. Toch wil minister van Binnenlandse Zaken Guido De Padt (Open Vld) het risico op een dergelijk voorval in ons land zo klein mogelijk houden. Hij kondigde daarom aan dat er tijdens het traditionele 21 julidefilé in Brussel extra aandacht zal zijn voor de veiligheid van de koninklijke familie.

”Dergelijke ophefmakende incidenten weken bij sommige individuen helaas een drang los om ze na te bootsen”, zegt de minister. ”We zullen tijdens de nationale feestdag daarom extra waakzaam zijn. Puur uit voorzorg, want tot hiertoe hebben we nog nooit iets voorgehad.”"

Mijn commentaar:

De Minister van Binnenlandse zaken zou best niet aan bod komen in de media met verklaringen omtrent de festiviteiten rond de Nationale Feestdag. Ik vind dit een non-evenement.

Dat er bijzondere maatregelen genomen worden omtrent de veiligheid van leden van de verschillende vorstendommen in Europa na de gebeurtenissen afgelopen dagen in Nederland, is een waarheid als een koe.
 
Maar dit gaan kont maken aan de pers, getuigt, volgens mij, niet van veel 'politieke inzicht'.

Maar ja, het is verkiezingstijd en De Padt wil ook waarschijnlijk zijn duit in het "zaktje" doen voor zijn partij.

Dit is allemaal zeer triest om dit te moeten zien. 

Vandaag las ik op de site van 'De Standaard' hetgeen volgt:

"Kamerfractieleider Vanvelthoven gaf woensdag op een persconferentie een bloemlezing van zaken waarin de federale regering faalt, gaande van de begroting tot de aanpak van de bankencrisis en het asielbeleid. Voorzitster Gennez vatte de realisaties van de regeringen Leterme en Van Rompuy in drie woorden samen: "onwil, onkunde en onverantwoordelijkheid".

"Dit land zit in een stand-still", aldus Gennez. Zij pleit met haar partij voor samenvallende verkiezingen op 7 juni. Dat kan volgens Gennez niet alleen "een nieuwe start" betekenen, maar kan ook zorgen voor meer transparantie voor de kiezers en een langere periode van politieke stabiliteit.

Regeringspartij CD&V verwerpt het sp.a-voorstel. Gezien de klinkende verkiezingsoverwinning van de Vlaamse christen-democraten bij de federale verkiezingen van juni 2007 hoeft die afwijzende houding rond vervroegde federale verkiezingen ook niet te verbazen. Maar de partij heeft volgens woordvoerder Luc Vanmaercke drie duidelijke redenen waarom samenvallende verkiezingen op 7 juni geen goed idee zijn.

"De principële reden is met samenvallende verkiezingen beleidsniveaus dooreengegooid worden en dat het voor de mensen helemaal niet meer duidelijk zal zijn waarvoor of waartegen men stemt. Er is ook een praktische reden. Als we de verkiezingen laten samenvallen, zijn we vertrokken voor een maandenlange campagne en zitten we maandenlang zonder operationele regering. Tot slot is er natuurlijk nog een grondwettelijke reden met het arrest van het Grondwettelijk Hof over de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde", aldus Vanmaercke."
 
Mijn bedenkingen:

=> Gennez heeft gelijk als zij zegt dat de federale regering lamligt en dat alle dossiers naar vorengeschoven worden om later (?) behandeld te worden, trouwens de Eerste Minister himself bevestigt dit.

=> Over de argumenten van de CD&V om geen federale te houden op 7 juni e.k. kan men kort zijn.

° Samenvallende verkiezingen geven geen duidelijkheid voor wie men kiest. Niet juist: nu is de onduidelijkheid evenzeer aanwezig met kandidaten zowel op de regionale lijsten als op deze voor Europa, kandidaten die nooit zullen zetelen als ze verkozen worden (en dit in alle partijen).

° Verkiezingen tesamen zou betekenen maandenlange campagne en dito onderhandelingen. Is zo, maar de toestand nu mét een federale regering is ook zo! Reeds anderhalf jaar is de CD&V verantwoordelijk voor de besluiteloosheid van de beleidsploeg op federaal vlak.  

° Probleem BHV. Is dit een probleem? Daar wordt een probleem van gemaakt. Dit is een symbooldossier en niets anders. Als het Parlement (= de wil van het Volk) beslist dat er verkiezingen worden georganiseerd, wat is dan het probleem?

De leiders van de Chiro hadden eens een nachtspel georganiseerd in het dorp. Dit was in de herfst denk ik, want rond 6 uur ’s avonds begon het al donker te worden. We moesten verschillende vragen oplossen en verschillende opdrachten vervullen. Het ging hem erom bepaalde personen met bijzondere kenmerken te vinden en te identificeren. Deze personen waren de vaders van sommige chiroleden, dat vernamen we later. Ik herinner me nog een opdracht en die was: een man vinden met een hoed en een krant in de buitenste zak van zijn overjas. De ‘openbare verlichting’ in de jaren 50 in een boerendorp als Eppegem was niet zo schitterend. Om de 50 meter hing er een gewone lamp die 8 à 10 meter ver scheen. Dus je kan je al inbeelden, wij allen in ‘den echten donker’ met ons pillampeke! De spanning was inderdaad te snijden mede door de ‘mysterieuze’ opdrachten die we kregen en moesten uitvoeren. Een echt detectievespel! Ook mijn vader was van de partij en speelde mee in dit nachtspel.

Ook elke zondag gingen we naar het ‘Lof’. Als misdienaars moesten we dan het wierrookvat klaarmaken voor de dienst door houtskoolblokkjes in brand te steken, houtskool dat dan langzaam opbrandt. Maar deze blokkjes mochten niet ‘uitgaan’, dus moesten we ze ‘onderhouden’, ook tijdens de dienst door er geregeld eventueel op de blazen.

Ik herinner mij nog dat ik op een bepaald moment, nadat de pastoor de korrels ‘mirre’ of gomhars op de blokkjes had gestrooid, ik begon te blazen in het wierrookvat tot en met, dat gans de kerk ondergedompend werd in één wazige goedruikende rookwolk die nog lange tijd nadat het ‘Lof’ voorbij bleef hangen.

Nog in verband met de geloofsgemeenschap in Eppegem werden er om de vijf jaar voor gans de parochie een ‘Retraite’ gehouden. Waarschijnlijk waren dit de laatste, want nu hoor ik niet meer dat deze nog plaatsvinden. ‘s Avonds hadden dan echte lange ‘preken’ plaats voor een bomvolle kerk door een speciaal daarvoor opgeleide geestelijke (ik denk dat het meestal een dominikaan was) die uitblonk door zijn welsprekendheid en zijn fysisch uithoudingsvermogen om de goegemeente meer dan anderhalf uur boeiend te kunnen toespreken met overtuiging en verve.

De bedoeling was de geloofsijver aan te scherpen en twijfelaars terug op het goede geloofspad te brengen. Ook om anderdenkenden te overtuigen zich aan te sluiten bij de kerkgemeenschap. En, zeker en waar, dit gebeurde ook! Mijn moeder vertelde mij dat die en die zich hadden bekeerd, hetgeen voor de pastoor en de verschillende parochieverantwoordelijken het tastbare bewijs was dat zulke ‘Retraites’ wel degelijk hun nut bewezen en hen dus aanzetten om in de toekomst verder te gaan in dezelfde richting.

Jaarlijks in de zomervakantie gingen we op ‘Kamp,. Dit was het hoogtepunt van het ganse jaar. Ik herinner mij dat we naar Lichtaart zijn geweest, eens naar Overijse en nog ergens in de Ardennen, maar ik ben de naam vergeten. Dit waren uitgelezen momenten om de ganse dag buiten te spelen en te ravotten onder elkaar. Onvergetelijke momenten waren dat.

Eén van de hoogtepunten was het kampvuur de laatste avond vóór de terugreis per autobus de dag nadien. Iedere groep diende dan een ‘nummertje’ op te voeren, we zongen uit volle borst allen tesamen ons verwarmend aan het meterhoog kampvuur dat knetterde en zeer intiem, ja kameraadschappelijk aandeed in de volledig duistere nacht. Er hing daar een zeer geheime sfeer, vol blijdschap van de tesamen beleefde avonturen en de vriendschap dat we van elkaar konden ondervinden tijdens de kampperiode.

Ook met de Chiro zijn we eens in de meimaand te voet naar Scherpenheuvel geweest op bedevaart. We waren zeker met een 50-tal. We vertrokken vanuit Eppegem ’s avonds om gans de nacht door te stappen daar het dan frisser was en minder druk op de wegen. Ik herinner mij dat vooraan en achteraan iemand met een ’petroleumlamp’ de groep moest signaleren voor de enkele auto’s die ’s nachts nog op de baan waren.

Eppegem – Scherpenheuvel is zo maar eventjes 43 km. Dit in één trot doen was dus niet zo evident. Maar dit realiseerde ik toen niet. Het ging van Eppegem naar Boortmeerbeek, Haacht, Werchter en Aarschot om zo Scherpenheuvel te bereiken. Dit werd inderdaad een zeer zware tocht. Op het einde van de rit waren mijn benen loodzwaar, maar vooral had ik blaren op mijn voeten. We waren inderdaad niet gewoon zolang en zover te stappen. Wel waren we jong en gewoon om buiten te spelen en aan sport te doen in de Chiro, maar zulk een ‘tocht’ was toch geen klein bier!

Ikzelf was pompaf, moe tot en met als we ’s morgens te Scherpenheuvel aankwamen. Dan zijn we daar naar de mis geweest en, na toch enkele uurtjes uitgerust te hebben, zijn we met de trein terug naar huis gereden.

Ik las vandaag (22 maart 2009) op de site van 'De Standaard' hetgeen volgt:


"Het Vlaams parlement keurde vorige woensdag het nieuwe grond- en pandendecreet goed van minister Dirk Van Mechelen (Open VLD). Onderdeel daarvan is de nieuwe regel over betaalbaar wonen in eigen streek.

Het principe werd vier jaar geleden voorgesteld door volksvertegenwoordiger Mark Demesmaeker (N-VA) en het werd vorig jaar, toen het kartel met CD&V nog bestond, overgenomen door de Vlaamse regering. Het nieuwe decreet wordt wet vanaf september.

Om de drie jaar gaat de vlaamse overheid een lijst opstellen van gemeenten waar de regel van toepassing is. De maatregel viseert Franstaligen en eurocraten in de Vlaamse rand rond Brussel, gepensioneerden en rijke buitenlanders aan de kust, Nederlanders in het noorden van Antwerpen en welstellende stadsbewoners in de groene rand rond Gent en Antwerpen."

Mijn commentaar: dit is pure discriminatie ten overstaan van diegenen die zouden van woonst willen veranderen en zich willen vestigen in een streek waar het aangenaam is te wonen en te leven.

In de 21ste Eeeuw is dit een schande dat de Vlaamse Regering zulke maatregel durf te nemen. Ik dacht dat er zoiets bestaat als Europa en de 'mondialisatie'. Is dat dan nog niet doorgedrongen bij de beleidsmakers van het noorden van dit Land! 

Als men de genese van de maatregel onderzoekt is het inderdaad duidelijk welke filosifie er achter zit. Een voorstel gedaan door de NV-A. En alle politieke formaties nemen dit zomaar over! Schande tot en met! Ik ben werkelijk beschaamd een Vlaaming te zijn! 

Ik droom, zoals in mijn jeugdjaren, van een open Vlaanderen, gericht op Europa, de wereld en alle kulturen. Dit hebben mijn ouders mij bijgebracht. En wat zie ik nu: een ingekrompen, in elkaar gericht Vlaanderen, die zich wil opsluiten, zichzelf indekken, schrikhebbend van anderen en van openheid.

Ik las op de site van 'De Standaard' hetgeen volgt: 

"Ex-premier Yves Leterme sluit een nieuw premierschap niet uit. Dat zei hij donderdag in een interview met de West-Vlaamse regionale zender Focus/WTV. 'Ik sluit niet uit dat ik ooit nog premier word. Alleen stel ik vast dat een aantal dingen mij door sommige mensen gewoon niet gegund worden. Maar ik zet door', aldus Leterme. Hij zei ook dat hij de staatshervorming er nog altijd door wil krijgen.

In het interview blikt Leterme onder meer terug op de periode sinds zijn ontslag als premier midden december 2008. 'De voorbije weken waren politiek maar ook op menselijk vlak een moeilijke periode voor mij. Maar ik ga opnieuw rechtstaan. Toen ik half december die brief schreef, heb ik niet solo-slim gespeeld. Ik heb mijn persoonlijke verantwoordelijkheid opgenomen', zegt Leterme.

Wat de Fortis-onderzoekscommissie betreft, stelt de CD&V-senator dat die voor hem geen 'witwasmoment' moest zijn. 'Maar ik stel wel vast dat er in bepaalde takken van de magistratuur en in het hof van beroep zaken fout lopen. Heel veel mensen uit de magistratuur doen hun job naar behoren maar onder Londers en Delvoie in het Brusselse hof van beroep zijn er manifest zaken fout gelopen', klinkt het.

Leterme blikt in het interview ook vooruit. 'Ik heb een goede politieke toekomst', stelt hij. 'Zeven juni wordt niet mijn come-back, ik ben nu terug. Anderhalf jaar geleden heb ik een mandaat gekregen. Dat is nu halfweg'.

Leterme gaat nog een stapje verder en stelt dat hij de staatshervorming er nog altijd wil doorkrijgen. 'Ik stel vast dat die er onder Van Rompuy ook niet komt. Dat heeft dus niet zozeer iets met mijn persoon te maken', klinkt het. Voorts stelt Leterme dat er op Justitie en Financiën 'orde op zaken' moet gesteld worden."

Mijn commentaar: Is deze man nu stekkeblind? Heeft hij nog niet begrepen dat hij het verkorven heeft bij de meerderheid van de bevolking, het Land bijna een jaar gegijzeld houdend met zijn 'incompetentie' en zijn zgn. 'Goed Bestuur'?

Als hij nu nog eeen mooie score krijgt volgende juni met de regionale verkiezingen dan begrijp ik het niet meer. Ik hoop werkelijk dat diegenen die voor hem voordien gestemd hebben nu eens hun verstand zullen gebruiken. Reeds vóór hij zijn 800.000 voorkeurstemmen kreeg was het al overduidelijk voor objectieve waarnemers van het politieke veld dat hij onbewaam was om Eerste Minister te worden.
 
Nu hij niet alleen zijn onkunde bewezen heeft om een serieuze regering op de been te brengen (ter herinnering: het is Mister Uno die hem in het zadel moest helpen) maar ook eens aan de macht niet nagelaten heeft de Rechterlijks Macht te beïnvloeden inzake de 'Fortis-gate' (voor mij geen bewijs van Goed bestuur) , denk ik dat het duidelijk moet zijn voor iedereen met gezond verstand dat deze man voor een andere dan politieke job moet kiezen.