Maandag 7 november 2011
zomaar een gedicht
er zijn vele geluiden
maar is maar een stilte
je loopt tussen vrienden
en vraagt hen Wawilde
je hebt een mooie glimlach
die je steeds blijft tonen
je toont die aan vreemden
en aan hen die hier wonen
je glimlacht ook elke dag
een glimlach als een bloem
die je nergens kan plukken
een bloem die ik glimlach noem
big ietie

