Zaterdag 29 september 2007
zomaar een dag te vroeg het gedichtje
Ook planten zijn boos op het weer,
ze geraken niet droog door de regen.
Het water valt steeds in tonnen neer,
de planten kunner er niet meer tegen.
Planten verzuipen in dat regenwater,
we kunnen bijna rijst gaan planten.
Maar komt die zon toch weer later,
of zal het weer in sneeuw stranden.
Ooit zal het weer terug beter worden,
en dit vinden we dan heel plezant.
Want er verschijnt dan op borden,
de zon is weer verschenen in het land.
big ietie
