Berichten van 1 september 2008 tot 30 september 2008

Ik moest op de bank zijn om papieren.Ik vertrok op het shopping Center van Wijnegem naar de bank.Ik had direkt vrije uitgang naar de baan.Ik moest wel effen aan de lichten wachten om af  te draaien.
Binnendoor geredeb kwam ik op de Herentalsebaan Deurne aan de bank en had een plaatsje vrij om de auto te zetten.
De financiele zaak was in twee minuten geklonken.
Bij de Zeeman ging ik binnen om een nieuwe jeansbroek te kopen-die in reklame ston.
Snel buiten en snel de auto in om weg te rijden.
Kwam er toch een auto aan zeker die naast mij kwam stoppen en de bestuurstser ging de auto uit om aan de overkant iets te halen zeker.In plaats van me te laten vertrekken zodat die dame mijn plaats kon innemen.Al goed dat er juist geen tram aankwam.
Na een tijdje kon ik dan toch vertrekken nadat zij ingestapt was.Ze reed door en weet ge wat ze deed?Een hondert meter verder zette ze haar auto aan de kant en stapte weer uit.
Ik kon dan snel weg om via een invalsstraat te gebruiken om naar huis te rijden.
Ik reed op die baan 50 en achter mij een snelle jongen die toeterde om sneller te zijn.Maar rode lichten.
Groen en ik reed door weer 50 omdat ge er niet sneller moogt.Hij toch links voorbij omdan een beetje verder rechts een zijstraat in te rijden.Tegenliggers teken doen dat die gek deed.
Aan het kruispunt stond ik weer voor rood en ik reed door bij groen omdat het vak naar links volstond.
Waarom houden bepaalde mensen hun snelheid niet in het oog?
Soms kan ik van mij thuis naar het Shoppin Center in amper 5 minuten-groen en dan ook eens gehad die twee kilometer in maar liefst 20 minuten.Het rondpunt soms zo vol en dit door mensen die willen voorrang nemen om sneller te zijn en dan moeten ze niet rond rijden maar de snelweg op.
big ietie

Onlangs kwam ik door omstandigheden voorbij de Noordeplaats in Antwerpen.Ik moest even wachten aan de verkeerslichten.
Ik keek even opzij naar het gebouw-wat er van overbleef.op de hoek van de Ellermansstraat en Italielei-Noorderplaats.Het goederenstation Antwerpen-Dokken-Stapelplaats waar ik van December 1968 tot Februari 1971 tijdens de eerste Spoorjaren werkte.Eerst op de grote bak als berichten besteller en dan op de kade als lader diensdoende brigadier(ladersbaas)
Bij de colega's laders werd ik graag gezien omdat ik een systeem ontwikkelde om de camions sneller te lossen en de treinwagons sneller te laden.
Onze taak als WEGER (was de titel als brigadier) was de coli's afschrijven met de nummer naar welke goedernwagen die moesten.
In den begin deed ik dat ook.Wij liepen in stofjas terwijl de laders een blauwe overal hadden.
Ik begon te werken met andere manier.Ik liet de mannen die de hefvorkliften bedienden lege paletten aanbrengen en nummerde die.
Ik loste mee de wagons(wat een weger niet hoefde te doen) en riep aan de laders mij toevertrouwd de nummer van de pallet.Wat een tijdswinst was door niks af te tekenen en alles rechtstreeks naar de pallet te doen.
Ik kreeg een paar boxen-is deel van de kade onderverdeeld in vakken-en die warzen sneller gelost.Toen kreeg ik eer een paar boxen en twee laders bij maar dat deerde niet want dat ging even vlot.
Toen begonnen de colegas wegers-brigadier mijn voorbeeld volgen met dien verstande dat al de goederen sneller verwerkt werden en zo dat we sneller naar de eetplaats konden.
Na het eten moesten de wegers naar de factage om mee met de factageklerken de papieren te verwerken.
Ik deed toen mee aan twee exames om hogerop te geraken-factageklerk en treinwachter met die gezegde dat de eerste melding van examenuitslag die ik door was het werk aannam.Dat van treinwachter was het eerste en na medisch onderzoek kon ik Antwerpen DS verlaten.
Vele van die laders hadden liever gehad dat die snortneus van bijna 19 jaar beter op den DS bleef.
Ooit kwam ik een brigadier op de trein tegen die me zei:A systeem weurdt nog gebreukt en we missen a zoe.
Nu is daar niks meer en ik denk dat ze dien enterpot gaan afbreken.
big ietie

een foto van een slapend teefje.
Ons Prytske was moe van de wandeling en ging direckt liggen slapen.
big ietie

%%

%%

kinderen een geschenk uit de hemel
gekregen met een lach en een traan
dan is er thuis heel veel gewemel
dit noem ik eens door het leven gaan

Een geschenk te samen van vader en moeder
een geschenk om in geluk te leven
dat geschenk een zuster of een broeder
een geschenk door God je gegeven

Zorg als ouders dat het geschenk bloeit
vader die eerst iets van hem zal geven
zodat het geschenk in moeder groeit
tot een heel mooi nieuw leven

beter kon ik niet
big ietie

Eergisteren stond ik aan de ingang van het Shopping Center Wijnegem toen een man bij mij  kwam staan.Ik liet een papier vallen maar had het niet gezien.
Hij:Jij laat iets vallen.
Ik raapte het op.
Ik:Oh mijn inkopen voor de GB.Vroeger deed moeder dat op papier schrijven.
Hij:Die was er altijd bij met jou.Hoe is het er mee?Komt ze niet meer mee?
Ik:Maar die is al veertien maanden dood.Overleden in Duitsland tijdens de verlof.
Hij:Ineens iets gekregen zeker?Ik wist daar niks van.
Ik legde uit uit hoe ze gestorven was en hij wist dat niet niettegenstaande we elke dag mekaar groetten.De ene keer van op 25 meter de andere keer naast mekaar.En het was nooit sprake geweest over moeder omdat ik meende dat hij het wist.
Misschien zijn er nog die dit niet weten.
Je mag weten ik was even aangedaan.Maar ik denk nog elke dag aan moeder.

%%

moeder met zus voor twee jaar in Spanje

big ietie

In een Duitse krant van Zondag stond een artikel.
BoomLa een Meerkat(aap) werd aangevallen door honden.Die beten de beide armen en een been af.De aap kon zich naar een klooster in Bangkok slepen waar deze geholpen werd en geoppereerd.
De aap werd verliefd op een konijn.
Ze zetten de beide dieren samen in een kooi.Nu beknuffelen de aap en het konijn mekaar.De aap is terug gelukkig geworden.
big ietie