Woensdag 28 februari 2007
Een ware utopie
Ik leef soms raar,
in Utopia zowaar.
Een land van eeuwige jeugd,
in vriendschap en deugd.
Daar in dit mooie land,
is het steeds plezant.
nooit slechte woorden,
zoals in andere oorden.
Daar wonen al mijn vrienden,
die ook Utopia konden vinden.
Soms wil ik daar steeds komen,
zoals in mijn stoutste dromen.
Gewoon aan dat land denken,
om steeds vriendschap te schenken.
Is het een droom,ik weet het nie,
maar de groetjes van big ietie.

