Zaterdag 8 december 2007
Moeder waarom wenen wij?
Je lichaam werd stof en as,
je ziel werd eeuwigheid.
Je glimlach blijft zoals het was,
het is een deel van je tederheid.
Je geest blijft in ons huis,
je wijze woorden worden een boek.
Dit alles vormt een warm tehuis,
tot in de allerkleinste hoek.
Vergeten zullen we je nooit,
vertellen over jou doen we immer.
Je blijft de moeder van ooit,
en we vergeten je nimmer.
Je kinderen.
big ietie

