Het is weeral voorbij deze dag deze zaterdag als ik zeggen mag ik genoot eens te meer daarvan en ben blij dat ik nog dichten kan ja dichten voor mijn beste vrienden die ik alleen op sennet mag vinden Ik zal jullie nooit vergeten mensen jullie vriendschap zijn mijn wensen ik geef niet meer op hé chauffeurke want anders is dat een waar malheurke
De zon verdwijnt voor de maan de sterren komen boven te staan boven in het zichtbare firmament voor dit geluk geef ik de laatste cent Het wordt nacht met geluksstralen om even de herinneringen op te halen Kijk eens naar boven en voel het geluk voel het en liefde gaat nooit meer stuk. Laat dit uit je hart komen en denk er aan liefde kent geen grenzen het is nooit gedaan big ietie
Donderdag 2010 had ik de peecee voor bijna twee dagen afgelegd.Ik had een uitnodiging bekomen voor het bijwonen van de uitreiking van de Sims-Awards in Oostende. Ik ging al vroeg op weg om de trein te halen in Antwerpen naar Oostende. Ik aangekomen aan het Zeetje,begaf ik me onmiddelijk naar het Casino-kursaal.Ik moest daar vanaf 19.30 mijn inkomkaart komen ophalen. Daar had ik nog tijd om even iets tee drinken.Ja 2.50€ voor een glasje prik. We werden afgescheiden van de plaats waae de Vips zouden passeren.Ook artiesten kwamen langs die zijde.Jonge meiden tieners moesten met hun favoriet op de foto.Mannen met zangeressen of andere BeVes. Tegen 20.30 mochten we naar binnen om een plaatsje te zoeken. Plots kwamen er twee presentatoren. Na twee uur was alles voorbij.Er was muziek en tussendoor werden de Sympatieksten van elk onderdeel in de prijzen gezet. Ik was al terug om 23.30 in het station van Oostende,maar de eerste trein vertrok om 03.57.Dus wachten.Ik was om 06.30 al thuis,dus snel verfrissen want om 08.15 moest ik al weg,maar nu naar de opnames van Wie wordt euromilionair. Zo was de dag ook gevuld,zo dat ik om 15.30 thuis was. Tjenneke
Ik ben toch zo graag bij jullie op deze mooie groep dat wil ik altijd zeggen,het komt eruit met een floep. Ik ben er een paar dagen tussenuit moet je weten, even weg naar de Sims Awards wordt dat geheten, daarvoor moet ik vanavond naar Oostende komen, en morgen vroeg naar een teve-opname komen. Eerst voor de uitreiking van wie wordt de beste en dan naar wie wordt Euromiljonair is de leste daarna kan ik terug vanaf Zaterdag voor jullie er zijn met mijn ochtendgedichtjes voor iedereen groot of klein Je moet niet denken die big ietie heeft een dikke nek Ik heb zoiets nog nooit meegemaakt en ik ben gek Gek als ik deze kans eens zou laten liggen nietwaar maar ja wie weet wat ga ik eens doen ja daar Ik zal zeker jullie wel een tijdje missen hoor misschien missen jullie mij zeker hier door Maar kom er is niks mis mee zijt toch niet bang het duurt weel een beetje en weet toch niet voor lang Heb ik nu het goed gelezen,gedroomd en krijg ik een loontje Ik weet niet of het waar is,er heeft iemand voor mij een boontje Dat vind ik zeer fijn dat ik zoals ik ben word gewaardeerd al ben ik een simpele en die al eens graag gekscheert Ik ben geflateerd dat er nog eens vrienden aan mij denken weet dit vriendschap kun je krijgen door het te schenken Lieve vrienden ik ben pas weg na deze middag in de morgend jullie nog eens lezen als ik mag Ik laat jullie niet in de steek vergeet dat nie knuffels en groetjes van big ietie big ietie
De avonturen van Fien en stef Schatteman ________________________________ Dit is het verhaal van een tweeling van 11 jaar.Het gaat over Fien en Stef Schatteman de kinderen van de politiecommisaris van Leukedorp een klein nietig plaatsje waar zelden iets gebeurd. Op een dag in de school-Fien en Stef zitten zoals altijd onafscheidelijk naast elkaar-als de directrice,mevrouw Elisabeth Weeters(door de schoolkinderen mevrouw Betweeter genoemd)in het klaslokaal binnenkomt en de schoolmeester van hun klas ter zijde roept.Een stil gesprek volgt. dat wel 10 minuten duurt. De meeste Pieter de Preuter(door de kinderen Pier La Prot genoemd) zegt met bevende stem:Kinderen vandaag hebben jullie verder vrijaf.Wij,de leerkrachten moeten bijeenkomen in vergadering om te kijken wat wij moeten doen,want de grote computer is uit het secretariaat gestolen. De kinderen natuurlijk heel blij. Onze vrienden haasten zich snel naar het politiekantoor waar hun vader op het bureel aanwezig zou zijn.Daar aangekomen vragen ze aan de assistent:Jantje waar is onze pa? De assistent Jan de Schrijver zegt hen dat deze op ronde is met een wijkagent. De tweeling gaat dan naar huis.Hun moeder verbaasd dat de twee al vroeg thuis is.Stef legt uit dat de schoolcomputer gestolen is.Samen gaan de twee naar de studeerkamer van Stef.Daar komen ze altijd samen als er iets te bespreken valt.Ze besluiten om zelf de zaak op te lossen.
Mijn nichtje belde me op of ik haar zoontje van bijna twee kon komen halen.Ze moest op controle bij haar gynaecoloog. Ik was daar op tijd zoals afgesproken voor donderdag 1310 om tien voor negen.De knaap stond al klaar met een klein rugzakje met wat pampers en zakdoeken. Mijn moeder was mee.We vertrokken vandaar met de auto richting shoppincenter.Deze was nog niet open.Ik zette de jongen op een speciale plaats in de aankoopkar.De aankopen waren snel klaar.Ik zette alles weg in de auto en we gingen boven een thee drinken. Moeder met haar dagelijks broodje platte kaas.De jongen wou een Fristi,dus hij kreeg die van mij. Een croisant voor hem.Hij kreeg alles niet op en we pakte het in voor thuis. Zijn Fristi werd in zijn fles gedaan en hij begon stillekes te drinken. Daarna reden we naar ons thuis.De jongen wou wat spelen en teve kijken. Ik nam de buggy en zette de knaap erin en ging met hem wandelen tot aan het fort in onze gemeente.Op de grote speelplein waren de leerlingen van de school aan het sporten. Daarna zijn wij aan de overkant nog een Apolinaris gaan drinken.Thuis gekomen belde ik zijn moeder op en ik mocht de jongen komen brengen.Was die blij zijn moeder te zien. Hij kroop onmiddelijk in zijn speelbox en viel kort daarna in slaap.Ik moest daarna bij een vriend nog iets gaan kopen in zijn winkel. Thuis gekomen heb ik de voorbereiding begonnen voor het avondeten te maken. Om 19.00 ben ik dan met moeder nog eens langs geweest bij onze jongste broeder. Om kwart na acht was ik terug thuis. Ik had vooruit gekeken,want ik had twee boodschappen vandaag bi gedaan die ik morgen vrijdag moet doen.Zo heb ik dan de volgende namiddag twee uur meer vrij voor iets anders te doen. Tot blogs Tjenneke
Lieve vriendinnen en vrienden van de groep luister even naar mijn lieve groetjes geroep men zegt liefde kent nog steeds geen grenzen maar dat betekent niet mijn liefste mensen dat ik jullie ook vandaag niet groeten mag Jullie weten het,ik big ietie doet het elke dag het is de liefde om elkaar graag te mogen zien het is de liefde met als de punten tien op tien wij senioren kunnen ook lief zijn voor mekaar wij blijven dus lief al worden we honderd jaar de jeugd moet nog heel veel van onze liefde leren ja dat zal nog wat jaren duren dames en heren daarom laat ons dit even in het hart schrijven laat ons voor altijd zo een gezellige groep blijven mijn inspiratie gaat verminderen dan al of nie maar ja toch nog de groetjes van big ietie big ietie
Vroeger hadden wij een hondje-ons Mascotje Zo heette ze en ze peelde graag met haar botje ze reed zo graag mee als ik de auto wegzette mijn wagen was het geen waar ze graag op lette Ze kon uren voor het raam naar buiten kijken ze keek naar de kinderen uit alle de wijken ons Mascotje was een kleine dame als hond het liefste had ze als ik haar bandje ombond haar lieveling was haar speelvriend de kater daar speelde ze mee in de tuin tot die stierf later Ze is veertien jaar geworden in de verve ze vroeg zelfs om te mogen gaan om te sterven met een traan in de ogen is ze gegaan met een wens gelukkig te zijn want zij was geen hond maar een mens big ietie
Een lieve goede morgend beste vrienden hebben jullie al je peceke kunnen vinden sta even opzij te mijmeren tegen bomen blijf daar gerust even wat te dagdromen droom even gerust van liefde ende geluk over goede dingen,de dag kan niet meer stuk denk over mensen die ons willen verlaten deze dingen kunnen we toch niet toelaten mogen wij voor eeuwig je vrienden wezen zo krijg je dank, knuffels en dikke bezen het weekend staat weer voor jullie deur daarna begint een nieuwe week met gezeur maar profiteer na vanavond maar eens goed van mij big ietie hebben jullie deze groet big ietie
Ho,ik ben al wakker en heel vroeg op maar mijn gedichtjes kennen nooit stop Ze komen eruit met zeer lieve woorden ik schrijf ze op met zingende akkoorden ik breng ze jullie vol liefde en de leed ik breng ze jullie heel smal en heel breed De liefde schuilt in ons in een kleine hoek dat staat echt geschreven in je harteboek laat dit dan ook door iedereen eens lezen zodat je elk vriend voor eeuwig mag wezen verberg nooit je vriendschap voor elk mens en hou van ieder dier dat is mijn liefste wens jullie wens zal ooit eens in vervulling gaan dan is het met miserie hier op d'aard gedaan zo zullen wij immer als vrienden hier leven en deze vriendschapdan voor altijd geven Ik zal zolang ik kan gedichten schrijven zolang ik jullie lieve big ietie mag blijven daarom schenk ik jullie deze lieve groet groetjes van big ietie jullie kleine sproet
big ietie Een vraagje tussendoor om dit gedicht over te schrijven maar in jullie dialekt om dan eeuwig vrienden te blijven
Vandaag was afgesproken om een uitstap te maken naar Tongeren.Met de auto tot aan de eindhalte van de lijnbus. Van deze halte was het maar twintig minuten naar het station van Antwerpen-Berchem. Snel een kaartje met vermindering voor mijn invalide broer.Ik rij met een vrijereiskaart als gepensioneerde van het spoor. We namen de trein om 08.39 op het spoor negen.De trein vertrok op tijd en reed via Lier en Aarschot naar Hasselt tot Tongeren. Toen wij aankwamen,gingen we onmiddellijk naar de uitgang.Op goedvallend uit namen we de straat die recht op het station uitkwam de Maastrichterstraat. Na een tijdje kwamen wij op een grote marktplein.Wij zagen dadelijk het standbeeld van de leider der Eburonen,namelijk Ambiorix.Ik draaide me even om en ik zag het stadhuis,waar ik onmiddellijk een boek vroeg met een stadsplan in. Wij namen een zijstraat zodat wij aan de Romeinse muur kwamen.We wandelden daar rond tot wij terug aan de grote baan waren en we besloten om verder te gaan naar het Gallo-Romeins Museum. Wij hebben het hele gebouw bezocht,natuurlijk waar we mochten komen. Na een uur rondlopen zijn wij boven in de cafetaria iets gaan drinken en eten.De ober,geen klein ventje vroeg ik of dat er bij hem in de famillie nog iemand groter was.Ik zei hem dat ik hem 2.05 m schatte.Hij verbaasd zei me dat ik er 3 centimeter naast zat.Hij meet 2.08 m met voetmaat 51. Na deze pauze zijn we verder gegaan tot aan de Moerenpoort. Na een tijdje rondlopen daar zijn we teruggegaan tot aan het station om een trein tot Hasselt te nemen,waar we twee uur in de winkelwandelstraat rondliepen. Om 15.21 namen we de trein terug naar Antwerpen-Berchem om met de bus huiswaarts te keren. Het was een leerrijke uitstap,zeker voor mijn broer. tjenneke
Dieren zijn ook levende dingen daarover gaan ze veel zingen het is feest voor hen vandaag verwen ze maar eens heel graag ga eens wandelen met een hond het is voor jullie ook heel gezond strooi wat broodkruimels in de hof dat vinden de vogeltjes heel tof Zet een extraatje voor jullie kat en laat ze eens slapen op de mat laat iedereen vandaag eens vieren weet dat de mensen zijn ook dieren big ietie
Het is weeral vroeg voor heel wat mensen maar nooit vroeg om heel goede wensen bladeren vallen van de bomen op de grond ze zijn bruin,rood en ja noemt het maar bont. Het is het mooiste jaargetijde van het jaar zo mooi om eens gezellig te wandelen zowaar zie er zijn mensen die buiten dagdromen nog een beetje en er zijn alleen kale bomen dit is de herstsfeer met hier en daar een geur ja lieve vrienden de winter staat voor de deur De zon schijnt ook dit jaar de laatste stralen insperatie voor de schrijvers en hun verhalen dit jaar loopt ook stilaan op zijn einde is het nie ook vandaag de herfstgroetjes van big ietie big ietie
Soms ben ik eens blij om eens alleen te zijn soms eens samen zijn vind ik ook heel fijn dan wil ik me eens terugtrekken in mijn schelp dan weer roep ik eens naar iemand''HELP'' Stilte dat kan men eens goed gebruiken hoor maar vrienden missen dat komt bij ieder voor Denk er over na,we hebben ook seniorennet we missen niemand als men de pecee opzet alleenstaanden zijn toch geen slechte mensen We hebben dan ook niet altijd wat we wensen geluk en liefde dat kan elke mens jullie geven zodat we altijd en voor eeuwig in vrede leven big ietie
Lief zijn voor mekaar dat is het goede doel anders wordt het een verschrikkelijke boel Maar dat moet ik jullie zeker niet zingen jullie zijn mijn vrienden in alle goede dingen Bij jullie vind ik altijd vrede en vriendschap en daarom ook mijn dankbaarheid heel rap Als chauffeurke ben ik niet zo'n goed schrijver maat weet dit,ik doe het voor jullie vol ijver ik doet dit uit liefde voor zij die nu veel missen ook voor de anderen dat konden jullie wissen Sinds ik met pensioen ben heb ik meer vrienden zeker deze die ik op sennet heb kunnen vinden daarom vergeet het niet,liefde kent geen grenzen das nu mijn manier om jullie blijdschap te wensen daarom zeg ik je:Ga heen in vrede u is de kracht doe dit en je bezit eeuwig en altijd deze pracht de pracht om te genieten van het leven is het nie in deze pracht voor eeuwig de groeten van big ietie Etienne
Ik was al om 13.30 in het station van Antwerpen centraal.eerst naar boven zien of er colegas waren die me nog kenden.Wat is er intussen veel veranderd.Ja ik ben daar al 2jaar en 6 maanden weg. Vele nieuwe treinbegeleiders. Tegn 14.00 daalde ik af richting kantine of moet ik zeggen personeelsrestaurant. Oh wat is dat een prettig wwerzien.Een iets oudere man die me begroette.Ik begon mijn loopbaan in Mechelen.Maar ik kwam in Antwerpen Dokken Stapelplaats terecht als berichtenbesteller.Hij was toen lader.Ik werd later ook lader,maar ze hadden niemand om een plaats in te nemen als weger. Dus dat werd ik.Ja ik was brigadier en dan nog de jongste toen in 1970 aan het Spoor. Onmiddelijk werd ik dan ladersbaas,maar ik bleef gewoon een colega.Na een jaar werd ik treinwachter en werd overgeplaatst van de Ellermansstraat naar de Central.Die man ging mee.Ik werd Hoofdwachter en hij lader in Berchem tot zijn pensioen. Ondertussen werd ik lid van het AEC/EVS in Brussel,ik denk zo rond 1975. In 1980 kwam de afdeling Antwerpen er.Ik bleef lid maar niet meer in Brussel maar in mijn geboortestad. Nu vandaag was het bingavond en werden de leden die 25 jaar lid zijn gevierd met een staande ovatie een gedenkplaat met je naam om tegen de muur te hangen. Ik was erbij. Maar het was een leuke dag nog.Ik heb maar een prijs gewonnen-maar dat aandenken is voor mij meer waard dan een tombolaprijs. Nu zullen jullie vragen wat AEC/EVS.Dit is de Europese Vereniging van Spoormannen en dan nog de Belgische sectie. Ik heb mijn das nog met het embleem-deze is dan nog de heel oude die ik zeker niet weg doe. Het kenteken is besteld om op te steken voor als ik in een Europees land op reis ga en Spoormannen tegen kom zoadat ze kunnen zien dat ik ook lid ben.Ik ben gepensioneerd maar blijf lid.Zo komen we een paar keer per jaar nog eens oude colegas tegen. De drank 1€ is bijna gratis.Een stuk taart was ook gratis.Ik kreeg er een tweede aangeboden,dus ik at die op.Na het bingospel was het eten.Op voorhand te betalen. Ieder zes sneden brood met kaas,hesp of boerekop.Heeft dat gesmaakt en als einde een tas thee.En dat alles voor het gekke bedrag van maar liefst 3€. Om kwart voor achten die avond ging ik door om de bus te nemen.Ik was snel terug,ik had mijn jas en basebalpet vergeten. Ik heb genoten en dat zal ik blijven doen zo lang ik kan.Mijn prijs heb ik dan aan mijn moeder gegeven.Strandsloefen maat 38(ik heb 43) en rieten strandmat. Zo dat was het voor vandaag.Tot blogs big ietie Tjenneke
Ja ik heb ook zulke druppels meegemaakt Het was verlof, ik was in de bergen geraakt Ik wandelde erop los en dat met een zegen maar dat duurde niet lang,ik kreeg regen Naarmate het later werd vielen de druppels het waren er geen gewone maar knuppels Het water liep van mijn kap en over de jas het liep over mijn broek en het werd een plas maar het maakte mij niet uit dat ik nat was in het hoteletje had ik alles proper in de kas Maar die avond keek ik naar de regen buiten ik keek en hoorde ook de wind zacht fluiten zachtjes fluiten om naar buiten te willen komen maar ik bleef met mijn drankje verder dromen dromen van een helder lucht en een gele zon dat is dan voor wanneer een nieuwe dag begon big ietie
Het is zaterdag eerste weekenddag het gedichtje wordt kort als het mag Buiten regende het vannacht een stuk maar dat breekt eens nooit ons geluk ik hoorde de wind tegen het dak fluiten de regendruppels tikten tegen de ruiten De wolken waren donker van het water de zon zou weer schijnen maar dan later of ik verder zou dichten dat was gissen maar ik weet jullie kunnen dat niet missen Tijdens een droom kan ik ook niet wachten jullie kwamen maar altijd in mijn gedachten jullie zijn een stuk van mijn leven geworden zonder het gedichtje eet ik nu uit lege borden al is het gedicht de ene slecht de andere goed het geeft jullie en mij iedere dag weer moed daarom houdt deze woorden dan even vast gebruik deze dan later wanneer het eens past liefde en steun kun je eruit misschien halen het zelfde als uit de andere hun mailverhalen oh wat lucht dat even op zo te schrijven het is er zo uit,zodat ik wil en mag blijven Ik wil dat hieruit geluk straalt naar jullie toe van een gedicht schrijven wordt ik nooit moe Een handdruk voor de mannen en heel gauw een kusje en een knuffel voor elke vrouw is het deze keer te lang of is het nie de groetjes van jullie big ietie
Goede morgen allemaal die al niet meer maffen de honden van de buren zijn al aan het blaffen onze kater komt thuis van zijn nachttrip om te eten daarna gaat hij pitten in de serre goed geweten een oude bosduif zit al heel hoog in de bomen zou deze nog immer van veel popjes dromen. Kijk ik even buiten en zie al senioren op straat ze gaan al naar de winkel met aan de les hun maat Dan kijk ik even of er een zon is aan de hemelboog oh wat is dat,er vloog bijna duivenpoep in het oog Al wil jullie weten of ik hier wel zou willen liegen maar in de ochtendnevel zag ik nog die vette vliegen Dit was nu mijn ochtengedicht met dieren op vraag toch voor jullie de groetjes van big ietie heel graag big ietie
Zalig zijn zij die dit immer willen lezen zalig zij die ook vandaag braaf wezen braaf in de vorm van vrolijk en dapper zij zijn geen genie maar voor mij knapper Ik breng jullie vandaag heel veel groeten ik breng deze zodat ik niet moet boeten Zij die willen dat ik blijf voort schrijven zij die zeggen waarom ik zou wegblijven neen dat zou ik niet over het hart krijgen neen dat is of ik voor immer wil zwijgen is het zo,zijn deze gedichtjes zo schoon mogen ze blijven in deze hele lieve toon Zijn ze niet te kort of zijn ze te lang maakt dat jullie niet allen even bang ik blijf gewoon voort doen zoals vandaag al is het een gedichtje of een groot gezaag Ik doe dit omdat ik graag met zulk gedicht ik wil een lach op ieder zijn of haar gezicht oh mensen ik vind het fijn dat jullie me lezen ik ben dan ook maar een heel simpel wezen laten we de dag beginnen in mineur ist nie maar dubbele groeten van Etienne big ietie
Liefde en geluk daalt op jullie neer zelfs bij goed of heel slecht weer kijk maar eens even naar buiten of jullie de vogeltjes horen fluiten wat wordt het vandaag zon of regen wat maakt dat uit,het is een zegen De zegen om deze dag te beginnen de zegen om altijd te kunnen winnen de zegen die ons altijd geluk geeft de zegen zodat je altijd in vrede leeft de zegen die je aan anderen kunt geven de zegen om om hier gelukkig te leven de zegen om bij je vrienden te zijn de zegen die ieder krijgt,groot of klein daarom zeg ik jullie dit en vergeet nie bij deze zegen de groetjes van big ietie
het is weer voorbij