Een modern Kerstsprookje
De jongen begon te schrijven:Lieve Kerstman.Ik ben Jefke en ben ziek.Ik wil geen geschenk in een pakjen met rood papier en een grote strik.Ik wil eigenlijk mijn ouders zien.Ze zijn overleden bij een autoongeluk.Ik wil enkel een foto van hen,want ik heb daar geen een van omdat ik maar een jaar oud was toen ze stierven.
De directrice van die school kende alle kinderen .Ze las alle brieven,tot zelfs die van Jefke.
Ze ging met zijn grootouders spreken of zij geen foto hadden van hun dochter en schoonzoon van voor het ongeluk.
De opa ging onmiddelijk op zoek en vondt de allerlaatste die genomen werd,deze van hun huwelijk.
Ze zouden dat met de school zo regelen dat de Kerstman himself deze zou komen afgeven thuis bij Jefke.
De avond voor Kerst zit de jongen bij zijn grootouders onder de kerstboom de pakjes te openen,als er gebeld wordt.
De Kerstman komt binnen en geeft aan Jefke een omslag en zegt:Jefke.Ik heb je brief ontvangen en een foto in de hemel gemaakt van je ouders.
De jongen doet de omslag open en ziet de foto.Op zijn aangezicht verschijnt een grote glimlach en zegt:Goede Kerstman,ik ben zeer gelukkig.Nu weet ik dat ik mijn ouders snel zal vinden als ik de hemel kom.
De jongen gaat naar zijn bed met de foto in zijn hand.Die avond overlijd hij aan zijn ongeneeslijke ziekte,met een vredige glimlach op zijn gezicht en met de foto in zijn hand.
Dit is gewoon een fantastisch modern sprookje,maar het kan soms de waarheid zijn.
big ietie

