genieten

wat gebeurt er allemaal bij de spoorwegen?
vorige week een colega van mij(ben wel met pensioen) die zijn benen verliert bij een voorval omdat hij al het vertrek gaf.
Nu las ik op teletekst dat er weer aggressie was en weer een treinbegeleider nu bedreigd met wapen.
Komt mijn jongste broer even langs.Hij meld me dat hij gisteren ook in Centraal station waar hij werkt voor toezicht bij vertrek aangevallen werd door een reiziger.Wat er juist gebeurd is weet ik niet,maar iemand van Thalispersoneel zou volgens broer tussenbeide gekomen zijn om te helpen.
Ik ben nu zes jaar met pensioen en vervroegd omdat ik ook dit meemaakte op de trein .Een zwartrijder die me bedreigde met een wapen omdat ik hem wou doorgeven aan de Nederlandse conducteur met wie ik op die rit samenwerkte.
Ik denk dat als eenieder de aggressie die ze meemaakte en waarvan soms niks gezegd werd in een boek schreef dat het boek een bestseller word.
ik heb 32 jaar op de trein gewerkt om kaartjes te controleren.Ik maakte veel mee maar ik werd door veel reizigers geliefd omdat ik steeds met de glimlach door de trein ging.Een paar mensen noemden me de chef met de gouden of eeuwige glimlach.Maar achter die glimlach verschool de ellende die we meemaakten en er na een tijdje uitplofte.
Maar alles blijft steeds in je gedachte zitten en toch is een peuleschil tegen wat die colega meemaakte die zijn benen kwijt is.
Het doet hartzeer zo iets te horen of zien al ben je er al een tijdje tussenuit.
big ietie