Zondag 3 juni 2007
Die mooie glimlach.
Dit gedichtje is gekomen naar
aanleiding van de lieve lach van
een lieve dienster in een taverne.
De glimlach op haar gezicht,
schijnt als het ware licht.
De stralen van die lach,
overtreffen de zon elke dag.
Het straalt de vitaliteit in het leven,
het is als een geschek gegeven.
Het maakt ons allen zo blij,
je bent als een vogeltje vrij.
Vrolijk bedient ze de klanten,
die blijven komen van alle kanten.
Ik wou dit over haar schrijven,
omdat we mogen blijven
