Dinsdag 17 juli 2007
Was dit zo maar een droom?
Dit gedichtje schreef ik twee uur voor moeder overleed in Duitsland.
Ik kreeg dit in een droom.
Het alpenroosje in de regen,
wacht wenend op een zegen.
Ze bidt op wat zon,
zodat ze weer lachen kon.
Het kleine kind wou zich bukken,
om het kleine roosje te plukken.
Ze keek het triestig roosje aan,
en ze liet het dan maar staan.
Het roosje antwoordde met een lach,
het kind was gelukkig die dag.
De wolken gingen verdwijnen,
en de zon ging verschijnen.
big ietie