gisteren-vandaag of morgenje tranenzon en maan je vriendendagdromenonze eeuwige vaderApril lentemaandonze natuurmooie gedachtentien jaar sennetgewoon gedichtjeaardbevingangstig?angstig?beste vriendenwilde dierentoveren kan ik nietmislukkinggeluksdagdie mooie klanktreinongevalDe week voordat ik voor de tweede maal naar Bayern op verlof ging had ik een treinongeval.Het was Mei 1978.
Ik reed mee met een trein naar Nivelle(Nijvel)
Ik begaf me naar de treinbestuurder om te vragen wat er was omdat er geregeld remproleme was.Hij gaf me kennis dat er problemen waren met de electrische spanning was.
Toen ik bij hem stond zag ik een vonk springen en beschremde mijn ogen.Op dat moment barste de ruit van de kopdeur en al het glas vloeg in mijn gezicht.De boveleiding was gebroken en sloeg naar binnen.
Ik werd gekwetst in aangezicht en aan de handen.Stof kwam terecht in mijn ogen.Ik was voor enkel minuutjes blid.
Toen alles klaar was kon ik terug zien.Bij aankomst in Antwerpen ging ik me aangeven omdat ik gekwetst was.De stationschef die juist op dat bureel was vloekte:Verdoeme weer nen hoofdwachter gekwetst.
Ik daarop:Ja maar chef ik ahd mijn veiligheidsschoenen aan.
Ik ben onmiddelijk naar het geneeskundig centrum gegaan voor verzorging en na de middag naar een oogarts voor verzorging.
Ik ben een paar dagen buiten dienst geweest-al had ik veel geluk gehad-ik had voor de rest van mijn leven blind kunnen zijn.
Ik ben toch met verlof kunnen gaan maar moest wel twee weken lang speciale oogdruppels gebruiken.
ik heb daar geen last meer van
big ietie