Dat noemt men nu vriendschap.

Dinsdag 2 oktober 2007

Het leven in de natuur.

Vogels hoog in de lucht,

vliegen liefelijk als een zucht.

Dieren hier op het land,

leven samen met elke plant.

Het natuurschoon in het leven,

bij de schepping ons gegeven.

Bomen groot of heel klein,

te samen in het bos heel fijn.

Door de natuur zal de mens te leven,

door de natuur de vrijheid gegeven.

Mens en dier en ook de planten,

in de natuur de aardse gezanten.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:34 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 1 oktober 2007

Gewone woordjes

De Ware pracht in een gedicht,

is het dagelijks geven van een hartelicht.

De lichtjes die uit het hart stralen,

komen dan voor in de verhalen.

een warm licht in je hart,

behoedt je van veel smart.

Een glimlach op je gezicht,

schijnt feller dan het zonnelicht.

Je zult snel het hartepijn vergeten,

als je glimlach het niet laat afweten.

Lees het gedicht met een lach,

lees het dan iedere nieuwe dag.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 29 september 2007

zomaar een dag te vroeg het gedichtje

Ook planten zijn boos op het weer,

ze geraken niet droog door de regen.

Het water valt steeds in tonnen neer,

de planten kunner er niet meer tegen.

Planten verzuipen in dat regenwater,

we kunnen bijna rijst gaan planten.

Maar komt die zon toch weer later,

of zal het weer in sneeuw stranden.

Ooit zal het weer terug beter worden,

en dit vinden we dan heel plezant.

Want er verschijnt dan op borden,

de zon is weer verschenen in het land.

big ietie

Geschreven door big ietie om 23:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 29 september 2007

Die ene echte knuffel

Een zoen aan je geven,

om het verdriet te vergeten.

Elke keer een knuffel in het leven,

en die haat is weg gesmeten.

Je met veel liefde verzorgen,

je geven dat weinige dat je bezit.

Dat kan elke dag,elke morgen,

al was het alles dat je bezit.

Maar die knuffels aanvaarden,

die knuffels die je dagelijks krijgt.

Die knuffels hebben veel waarde,

zodat je er nooit over zwijgt.

big ietie

Geschreven door big ietie om 07:09 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 28 september 2007

het woord laloezie

Jaloezie in het leven,

een ziekte bij mensen.

Je kunt geen liefde geven,

omdat je niks kunt wensen.

Haat in je eigen hart,

doet vrienden verlieren.

Je voelt geen pijn of smart,

je kan geen woord versieren.

Haat en jaloezie,

laat het toch verdwijnen.

Want ge weet het nie,

want liefde kan niet verschijnen.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:43 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 27 september 2007

Wat een vraag????

Kun jij je vrienden zeker missen?

kun jij ze uit je geheugen wissen?

Dit is een heel gewone vraag,

die men steeds stelt ook vandaag.

Wat zou je zonder vrienden beginnen?

Zou je zonder vrienden je kunnen bezinnen?

Dat is een heel andere vraag,

blijf er niet mee zitten in je maag.

Je wil leven en meer vrienden maken,

hoe kan je er steeds aan geraken?

Deze vraag komt meer en meer voor,

maak vrienden,ga er maar voor.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:29 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 26 september 2007

Vriendschap

Echte vriendschap,

bestaat bij echte vrienden.

Het is soms heel krap,

maar toch kan je het vinden.

Vriendschap tonen

aan alle lieve mensen.

In vriendschap wonen,

en veel geluk wensen.

Lieve woorden,

die hieruit ontstaan.

Met mooie akkoorden,

deze vriendschap blijft bestaan.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:45 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 25 september 2007

Die roos

Ik heb maar een roos,

toch geef ik ze weg.

Voor mij behouden in een doos,

neem ze toch,toe zeg.

Die ene roos zal leven,

als ik ze weggeef.

Die roos met liefde geven,

zo lang ik nog leef.

Welke kleur die roos heeft,

is toch niet van belang.

Maar hoe lang ze ook leeft,

ja in je hartje heel lang.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:11 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 24 september 2007

De overwinning

Een spier op je gezicht,

verraad je glimlach.

Het is als een zonnelicht,

dat schijnt elke dag.

Als alle spieren samentrekken,

kan die lach niet verschijnen.

Het zal een haat verwekken,

die niet schijnt te verdwijnen.

Doch de lach zal overwinnen,

door die ene mooie spier.

een glimlach zal weer beginnen,

de haat verdwijnt dan hier.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:34 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 23 september 2007

Die ene noodkreet

Een noodkreet van een vrouw aan haar verloren vriend.

Jij vlucht hier weg,

het doet zo pijn.

waarom toe zeg,

dat is toch niet fijn.

Bang om te verlieren,

schrik van mij toe nou.

Ik kan niks versieren,

omdat je me niet wou.

Ik wou nog bij je blijven,

maar je wil met niet meer.

Ik kan niks meer schrijven,

en dat doet toch zo zeer.

Mag ik je een ding vragen,

wil je me niet vergeten.

ik hou nog van je alle dagen,

maar waar ben je toch gezeten.

In mijn hart blijf je wonen,

al kun je dat niet verstaan.

Ik kan niks meer verschonen,

als je van me weg wil gaan.

big ietie

Geschreven door big ietie om 15:22 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 23 september 2007

In je eigen sprookje leven.

Wie wil in een sprookje leven?

met een prins(es) met een lach.

Wie zou hem/haar liefde geven?

vandaag en elke nieuwe dag.

In een sprookje wil je zijn,

om wat gedichtjes te schrijven.

Ieder gedichtje groot of klein,

zodat ze in je hartje kan blijven.

Wil je in een sprookje komen?

om met die prins(es) samen te zijn.

Maar het zijn maar gewone dromen,

maar alles beleven is toch ook fijn

big ietie

Geschreven door big ietie om 07:59 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 22 september 2007

een wandeling door heen het verleden

Ik ging eens wandelen doorheen mijn verleden.
Iks tond bij ons op het kruispunt te wachten op de boerentram die van Lier kwam.Ik stapte op en betaalde met wat centen een rechtdoor naar de stad.Ik was terug een ventje van negen jaar.Ik ging op verlof naar de stad.Aangekomen aan den terminus op de Geuzenhofkes stond de Moemoe al te wachten aan den Natenee(de atheneum).Den boelvaard over naar Sint Jakobsmart en zo naar de Paradaissroat(Paradijsstraat voor niet Antwerpenaren).
een paar vriendjes en vriendinekes stonden al te wachten.Ik 35 gingen we binnen.Eerst door een gang-boven woonde Moe Kris en Tante Clara.De gang uit en ik kwam op een koereke en daar achter weer een huiseke-dat van de moemoe en de vava.Vava was nog gaan werken aan de dok.Hij was salesbos op de bananenboot.
Ik had vakantie en dan was ik een tien dagen in mijn geboortestad.De Paradijsstraat kwam toen uit op de Pieter van Hobokenstraat waar ik geboren werd.
Na het avondeten gingen de ouderen allen buiten op straat zitten met een bak bier.Wij kinderen gingen met de voetbal spelen en chotten tegen de muur van het klooster of wat het ook was.Verder dan de Kattenstraat mochten we niet gaan.
De ganse dag op straat spelen zonder een ongeluk te krijgen.Of we stonden op de Sint Jakobsmarkt op de tram te wachten.Een geelachtige wagen met een trolly en een koffiemolen om te rijden.Daar een zestien,dan een ouwe tien.
Op de Zaterdag wsa het feest.Te voet over de Sint Jakobsmarkt naar de Wolstraat en via de Koepoortstraat naar de Zirkstraat en de Zakstraat naar het cafee van Tante Rachel en zus van de Moemoe.En dit allemaal te voet.
Het was een schipperscafee aan het kantje.Het cafee Chabau gingen we dan drinken.Mijn tante werd door de dokwerkers Moe Chabau genoemd.
Ik keek naar buiten en zag daar half aangekleed een hoer die zo vet was als een varken.Haar klanten de scheepslui van de boten die aan de kade lagen.Omdat ze zo dik was en Maria heette noemde de dokwerkers haar MIE SPEK.
In dat cafee werd meer gevloekt dan gewoon gesproken.Na een uur of twee en een paar pinten later gingen we terug naar huis.
Ik was daar graag,niet druk maar dat is voorbij.Die huizekes zijn er niet meer alleen een plein blijft over.
Dit is een mooie herrinnering aan mijn jeugd.Dit komt nooit meer terug.
big ietie

Geschreven door big ietie om 16:20 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 21 september 2007

De weg van een traan

Een traan op weg naar het hart,

volgt de grote gemoedslijn.

ze is op zoek naar pijn en smart,

en vindt deze weg nooit fijn.

Onderweg ontmoet ze een lach,

de traan voelt zich ontspannen.

Ze doet die weg nu elke dag,

om in je de haat te verbannen.

De lach wil met de traan huwen,

en een mooi leven stichten.

Ze moet eerst het slechte wegduwen,

om dit alles te kunnen verrichten.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:58 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 20 september 2007

Je eigen hart

Laat je hart eens eindelijk spreken,

laat je glimlach niet verdwijnen.

Laat je ziel om vriendschap smeken,

laat alles eens mooi verschijnen.

Laat je hart los van alle haat,

laat je lach de winnaar zijn.

Verlos je van alle kwaad,

je voelt je de overwinnaar fijn.

Laat je glimlach dagelijks zegevieren,

laat je hart voor iedereen open.

Je kunt niks meer verlieren,

want liefde vindt je zonder te kopen.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:47 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 19 september 2007

Wil jij het delen?

De pijn in je hart,

met iemand delen.

De pijn en smart,

wie kant dat nu schelen?

Pijn door verdriet,

tranen in je ogen.

Niemand die het ziet,

dat zal toch niet mogen.

Even naar vrienden zoeken,

hier op dit mooie net.

Alles schrijven in boeken,

en op een mail gezet.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:52 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 18 september 2007

Schemering

In het grijze schemerlicht,

ziet hij de dag snel wegvloeien.

In het nakende maanlicht,

staan in de wei een paar koeien.

De boer haalt zijn koeien binnen,

en brengt hen naar hun stal.

De avond kan gaan beginnen,

de boerendochter gaat naar het bal.

Als de avond weer is gevallen,

en de weiden zijn terug leeg.

Dan kunnen de flessen knallen,

en brengt dronkenschap te weeg.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:30 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 17 september 2007

het lenteroosje

Als een lentebloem zag ik haar,

als een gele roos in de wei.

Met een glimlach stond ze daar,

met een roos op haar zij.

Als een vlinder dartelelde ze voorbij,

haar glimlach stralend in de zon.

Ze maakt elke jongeling heel blij,

ik wou dat ik hartje won.

Een jongeman nam haar mee,

ze gingen weg,maar waar heen?

Ik stond daar ontevree,

ik was nu weer helemaal alleen.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:39 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 16 september 2007

de wandeling

Samen liep ze met haar zoon,

achter de menigte aan.

Een wandeling heel gewoon,

toch is de toer snel gedaan.

De kleine jongen volgt moeder,

met achter hem zus en broeder.

Het geluk van hun gezicht te lezen,

het geluk in de natuur te wezen.

Wanneer de toer is gedaan,

zullen ze stilaan huiswaarts gaan.

Heel blij gaan ze naar binnen,

om alles opnieuw te beginnnen.

big ietie

Geschreven door big ietie om 06:47 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 15 september 2007

Carpe rirem-pluk de lach

Carpe diem of pluk de lach,

zolang je er bent en het mag.

Mi amore,hou van de natuur,

hou je glimlach altijd elk uur.

Pluk de dag met je hart,

pluk heel veel voor mijn part.

Profiteer van elke dag in het leven,

hier op je aards bestaan je gegeven.

Hou van het leven elke nieuwe dag,

spaar energie met je glimlach.

Het geluk is dan steeds te vinden,

met die glimlach naar je vrienden.

big ietie

Geschreven door big ietie om 07:56 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Reageer op dit bericht

Meer van 11.11.1951