Op Straat

Kwestie van wachten op het juiste avondlicht tijdens het blauwe uurtje. En vaneigens een statief.

Eventjes tijd voor schoonheid

Geen gebrek aan fotograferende toeristen in Brugge. In plaats van uitsluitend stadszichtjes van Brugge te nemen sla ik zo twee vliegen in één slag: de homo phographicus + het Venetië van het noorden.

Het Duits soldatenkerkhof, waar de stilte een balsem is voor de waanzin en de gruwel.

De treurende ouders van Käthe Kolwitz waken over de duizenden gesneuvelden, altijd iemands vader, altijd iemands kind.

Eventjes foto's uit 2014 lichtjes gecorrigeerd: rechtgezet, levendiger kleuren en iets verscherpt. Vaneigens benieuwd hoe dit er zal uitzien op de blog, ik ben nieuwsgierig.

Waar anders is er een Urban Trail die dwars door een oude stad loopt?

Dat kan toch alleen maar in Brugge. Lopers en toeristen door mekaar.

Straatfotografie is zwart/wit, en de uitzonderingen in kleur bevestigen de regel.

Misschien is het wel een overblijfsel uit het analage tijdperk met topfotografen zoals Henri Cartier-Bresson, Robert Capa en Ansel Adams. Maar onze digitale toestellen hebben een kleursensor en meestal worden de opnames pas thuis op de computer ontkleurt tot zwart/wit. Terwijl het er net bij zwart/wit op aan komt om de vorm, de compositie en de inhoud te benadrukken. Kijken in zwart/wit zonder de afleiding van kleur kun je niet door de optische zoeker van een spiegelreflex. Maar met een electronische zoeker van een mirrorless die ingesteld staat op zwart/wit gaat dat prima en zie je meteen het zwart/wit eindresultaat op je toestel. Ik kijk altijd met belangstelling uit naar de intrigerende straat opnames van Sid Sydney uit Chicago. Zijn beelden hebben bijna altijd een sociale dimentie. Voor straatfotografie laat ik mijn spiegelreflex voortaan in de kast en neem ik mijn compact RX100M3 mee op stap. 

Keep smiling

Het was weeral een lang weekend met een vijf sterren kwotering.

Het jaarlijks Motor Treffen Zedelgem gaat altijd door in het verlengde weekeinde van Hemelvaartsdag. Loppem wordt dan opeens heel kleurrijk bevolkt met alle soorten motorrijders. Het imago van de stoere, getatoeeerde bikers zetten ze natuurlijk graag in de verf, vooral de engelse Triumph rijders spelen het graag ruig. Maar als je het vriendelijk vraagt poseren ze graag voor de foto. Dus respect en dank aan de toffe bikers. En tot volgend jaar.