ik kom uut....

We zijn terug van een weekje wintersport in Biberwier ,Tirool.
 Het was ontzettend genieten,veel sneeuw,veel zon en veel gezelligheid.
Regina,onze reisleidster is een Oostenrijkse, Ze wist het hele gezelschap enorm te vermaken.
Prachtige exursies gehad.Zaterdags zijn we naar het kerkje in Biberwier geweest en daar heeft Regina gezongen,zo mooi,o.a.het Ave Maria.Nou,dan wordt je wel klein.Er is toen menig traantje gevloeid van ontroering.
 

Toch ook hele fijne dingen te melden.
  Ons petekind Raymond heeft samen met zijn vrouw Sandy  een zoon gekregen,.Ze hadden al een dochter Jessica.Nu is daar Kevin bijgekomen
 Een flinke boy van 58 cm.
De overopa van Kevin is 91 jaar. Hardstikke hel en kerngezond.
  Opa van Kevin is 65 jaar en ook gezond en erg reislustig.
Zit momenteel aan de andere kant van de wereld
  En dan de vader:Natuurlijk apetrots ,en terecht.
 En de kleine boy ,die drinkt en slaapt en hoeft alleen maar te groeien.
   

Het is dinsdagavond en na een moeilijke dag eindelijk een beetje ontspannen.Vanmorgen naar de begrafenis van mijn schoonzusje geweest.
Wat gaan er dan veel gedachten door je hoofd.
En nu ,nu alles voorbij is lijkt het wel of mijn hoofd leeg is.
  Men zegt altijd het leven gaat verder en dat is ook zo.
Toch, als ik zo terug kijk, zijn er maar twee woorden die we aan het einde tegen een ander kunnen zeggen:Sorry  en  Bedankt .

Vannacht is de zus van Gerrit overleden.Ze is heel rustig en kalm ingeslapen.
 We waren erbij en dat geeft nu toch een troostend gevoel,.het idee dat ze niet alleen was.Sjaantje is 63 jaar geworden.
Sinds een jaar wisten we dat er niets meer aan te doen was.Nu zijn we blij en dankbaar dat haar een langere lijdensweg bespaard is gebleven.
We wensen de dochters van Sjaan veel sterkte.
Ook de andere familieleden en vrienden.

  Groetjes van Tonny en ook van Gerrit.