mijn pa en ma

            Dit is een plekje om te schuilen.
            Waar je mag zijn met je verdriet
            Heb je behoefte om te huilen?
            Er is hier niemand die je dat verbied.

             Dit is een plekje zonder vragen.
             Niemand die het beter weet.
             Ook zal niemand je hier plagen.
             Niemand die je daden meet.

             Dit is een plekje in de stilte.
             Een zonnestraal die je soms ziet.
             Een beetje liefde in je hart.
             Een beetje troost in jouw verdriet.

En dat meen ik!!

'we zijn weer terug na 2 maanden in het zonnige Benidorm.
We hebben daar genoten van de zon,de gezelligheid ,en van onze vakantievrienden.
In de loop der jaren hebben we daar een grote vrienden en kennissen kring opgebouwd.Het merendeel zijn Belgen en Hollanders.
Het spaans spreken laat nog veel te wensen over .Dat is vaak een handicap.Kleine gesprekjes voeren gaat dan nog wel ,maar als je echt gezellig wilt buurten ,is het toch veel handen en voetenwerk.
Maar nu heb ik een goed voornemen gemaakt ,om toch maar iets aan de taal te gaan doen.

We zullen zien!!
Ga nu het koffertje uitpakken en dan horen jullie wel weer van me.

He,he,een ander muziekje.
  Vond de muziek van de vengaboys ,die ik als achtergrond gebruikte ,zelf wel mooi .
Maar....wat blijkt,,,anderen niet.
Nu moet je in je leven altijd doen wat je zelf mooi vind,
maar om ook eens een ander een plezier te doen ,is natuurlijk niet verkeerd.
Dus ,nu horen we Spaanse muziek.Daar word ik zelf altijd vrolijk van.
Hopenlijk jullie ook.
Mocht dat niet zo zijn,nou, dan gaan we het over een tijdje weer veranderen.
   
         

Jan staat met zijn friettent recht tegen over een bank
.De zaken gaan goed
en hij verdient er een schone euro aan.
 Kees,zijn vriend die altijd geld te kort heeft,
 vraagt hem om 50 euro te lenen.
't Is niet dat ik niet wil, Kees,maar ik mag niet
want ik heb een overeenkomst
met de bank van hier recht tegenover.
Ik mag geen geld lenen,
en zij mogen geen friet verkopen
 

Het komt misschien toch nog goed!
Het ooievaarsvrouwtjedat vorig jaar ook in Gennep
 was,heeft een kortstondige relatie gehad met
 een ooievaarsmannetje uit Beugen.
Het vrouwtje van het"nest Beugen "was
 nog niet gearriveerd.
Op 1 april is het vrouwtje van het
nest Beugen[zij heeft geen ring]toch nog teruggekomen.
Ze heeft toen het Gennepse vrouwtje de Maas
 over gedreven.Daarna is het vrouwtje door het
Gennepse mannetje met open armen[vleugels]
ontvangen en nu zijn ze hun nestje aan het opmaken.

Gisteren is een goede vriend van ons overleden.
67 jaar .Gelukkig heeft hij lichamelijk geen pijn gehad
,tenminste dat liet hij nooit blijken,maar geestelijk wel.
Hij was net verhuisd drie maanden geleden.
Terug naar zijn geboortedorp.Voor zijn vrouw is het
 natuurlijk fijn dat ze nu weer in  hun oude ,vertrouwde dorpje zijn
.Daar kent ze iedereen en ze zal nu goed opgevangen worden.
    Voor haar speciaal de volgende woorden:
 
  Het is niet makkelijk
zo,n groot verdriet te dragen.
Veel kracht gewenst in de toekomst
maar zeker ook de komende dagen

Ga nooit weg zonder te groeten
Ga nooit heen zonder een zoen
Als je het noodlot zult ontmoeten
Kun je het nooit meer doen
Ga nooit weg zonder te praten
Dat doet soms een hart zo'n pijn
Wat je 's morgens hebt verlaten
Kan er 's avonds niet meer zijn