inter-diocesane vereniging

Zaterdag 7 mei 2005

Z E S T I G

ZOVEEL TIJD
MIJ GESCHONKEN;
'K HEB ER VOLOP
VAN GEDRONKEN.

HOEVEEL TIJD
NOG GEGEVEN
EN OOK ZOVEEL
OM VOOR TE LEVEN.

ELK MOMENT
TE WAARDEREN;
'T BINNENSTE
BUITEN KEREN.

ECHT MIJN HART
LATEN SPREKEN
EN DE SLOTEN
OPENBREKEN.

MAAR VOORAL
NIET BERUSTEN,
ONDER WEG NAAR
VERRE KUSTEN.

LAAT MIJ MAAR
VERDER DROMEN,
WANT EENS ZULT GIJ
TOCH WEL KOMEN.

TONY HUTSEBAUT 07.05.05

Geschreven door tony hutsebaut om 22:02 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Donderdag 5 mei 2005

S T I L T E

De dreef met de
rechte bomen
waar de stilte
in kan dromen...

De plas met de
snater-eenden
en de wilgen
die daar weenden...

De bank met 't
verweerde hout,
de plek waar ik
zoveel van houd...

De wind in de
hoge bomen,
de reiger die
zijn prooi ziet komen....

De dauw droomt op
't groene gras,
alsof 't een
nevelzee was...

De stilte als
zachte zegen;
hier kwam ik
Uw voetstap tegen...

Tony Hutsebaut 05.01.03

Geschreven door tony hutsebaut om 11:35 Reageer op dit bericht

Donderdag 28 april 2005

ZACHEUS

ZACHEUS ( in een wilde vijgeboom... )

Hij zag hem
zitten in die boom
en voor Zacheus
was 't geen droom.

Hij sprak hem
rechtstreeks aan
en wou bij hem
aan tafel gaan.

Als je zo
de Heer hoort spreken,
moet je wel, het
brood gaan breken.

Dan wordt je
hart grenzeloos vrij
en wordt je ' ik '
een gastvrij ' wij '.

Laat mij ook
op d' afspraak zijn,
vul mijn glas met
belegen wijn.

Laat mij trillen
van 't geluk,
grijp me vast
en weg die kruk !

Geschreven door tony hutsebaut om 21:51 Reageer op dit bericht

Donderdag 28 april 2005

L I E R

L I E R 13.08.03

De beiaard beiert
welgemoed
zoals mijn hart het
nu ook doet.

Reeds zoveel jaren
klinkt uw lied
als blij verhaal bij
klein verdriet.

't Begijnhof droomt nog
steeds van toen,
in peis en vree op
deze noen.

Zag ik de Fé in't
plantsoen of
was't een schim uit
de tijd van toen?

En 't Begijntje is
ook reeds weg,
is dat nu echt geen
brute pech ?

Maar jullie geest waart
hier nog rond,
ik voel het echt, dit
is je grond.

Schoon Lier, Brugge in
miniatuur,
blijf zoals je bent,
mijn beste buur.

Tony Hutsebaut

Geschreven door tony hutsebaut om 13:09 Reageer op dit bericht

Meer van GULDEN LEEFTIJD( Tony Hutsebaut )

Om even te lachen...
( Zijn de ouderen niets meer waard?
Hoezo? Wij zijn een fortuin waard !!! )

Wij hebben zilver in onze haren,
goud in onze tanden
en gas in onze darmen,
stenen in onze nieren
en lood in onze schoenen,
kalk aan onze nagels
en staal in onze heupen,
plastic in onze knieen
en zitten vol dure medicijnen,
wij lijken wel een goudmijn.
Een mens met zoveel mineralen
zal het jaar 2050 wel halen.
Daarom gaan we fier door het leven
en nemen kritiek op als een spons.
Want ... door de hogergenoemde rijkdom drijft de economie op ons!!!

CITATEN

Wie niet kan vergeven, kan ook niet liefhebben.
( Max Thurian )

En dit is de zuiverste daad van de mens: de vruchten te oogsten van het zaad dat zijn hand heeft gezaaid.
( Ernest Claes )

Ik leef elke dag om de dood te doden,
ik sterf elke dag om het leven te laten
geboren worden.
Ik verrijs duizend keren vanuit de liefde
waarmee mijn volk zich voedt: DE HOOP.
( Julia Esquivel, Guatemala )

Een kaars geeft maar licht terwijl ze opbrandt.
( engels spreekwoord )

Wie ' als ' of ' indien ' zaait, oogst niets ( Turkije)

God kan de donkere dagen van gisteren, herscheppen in de blijde dag van morgen. ( Marten Luther King )

Waar de mens zijn onmacht ervaart, klopt God aan de deur. ( Gertrud von le Fort )

Gebeden veranderen de wereld niet, maar ze veranderen de mensen.
En mensen veranderen de wereld.
( Albert Schweizer )

De ruimte van je hart, bepaalt de vrijheid van je leven.
( Paul Van Vliet )

Mensen hebben twee oren en één mond om meer te luisteren dan te spreken.

De weg naar de hemel is ver, maar de naaste heel dichtbij. ( Confucius )

Gebed is de sleutel van de ochtend en de grendel van de avond. ( Ghandi )

Veel mensen hebben schrik zonde te bedrijven door ' iets ' te doen.
Maar men komt gemakkelijker tot zonde door ' niets ' te doen.(Mgr.Proano-Ecuador)

Men kan niet zaaien met gesloten handen. ( Adolfo Perez Esquivel )

Als wij onszelf wat minder belangrijk zouden vinden, zou het leven heel wat gemakkelijker zijn.( Dirk Draulans )

Sinds de mensen niet meer geloven in God, geloven ze in alles.( Chesterton)

De eerste deugd is deugen.
( I.De Coninck )

Hij is de sterkste die zijn handen biddend vouwen kan.( Soren Kierkegaard )

Een woord van waarheid, weegt veel meer dan heel de wereld(Solzjenitsyn)

Voor de vogels die niet goed kunnen vliegen, schiep God de lage takken.
(Japan)

Een hart dat zich niet geeft, schept eigen eenzaamheid. (T'ao Ch' ien )

Oordeel slechts over een mens als je twee weken in zijn schoenen gelopen hebt. ( Sioux indianen )

Wie alles slechts doet voor geld, zal weldra voor geld alles doen.( Thurner )

Wie anderen klein maakt is zelf niet groot. ( Seume )

Wie nooit naar buiten gaat, brengt nooit iets binnen. ( Marokko )

De mens is te machtig geworden om straffeloos met het kwaad te spelen.
( Jean Rostand )

Wie uit het Evangelie enkel neemt wat hij goed vindt, gelooft méér in zichzelf dan in het Evangelie. ( St. Augustinus )

Wie zijn ogen gebruikt, heeft altijd zijn handen vol. ( Karl Krolow )

Over de gebreken van mijn vriend, spreek ik alleen met hem.( Diderot )

Als een mens alleen droomt, blijft het een droom. Als mensen samen dromen, is de werkelijkheid begonnen.
(Braziliaans Volkslied )

Die éne zwaluw maakt op de duur toch de lente. ( G. Cesbron )

De tong heeft geen beenderen, maar ze breekt er. ( Turkije )

God komt dikwijls op bezoek, maar meestal zijn we niet thuis.
( Zoeloe spreuk )

Speel niet enkel open kaart, maar ook harten troef.

God vervult niet al onze wensen, wél al zijn beloften. ( D. Bonhoeffer )

Alle waarheden zijn simpel, eenmaal ze ontdekt zijn. Maar je moet ze wel eerst ontdekken. ( Galilei 1564-1642 )

Het zijn niet de sterkste rassen die overleven, noch de meest intelligente, maar diegene die het meest ont-
vankelijk zijn voor verandering.
( Darwin 1809 - 1882 )

Geweldloosheid zou nooit gebruikt mogen worden als een schild voor lafheid. Het is een wapen voor de dapperen. ( Gandhi 1869 - 1948 )

Leg je hand één minuut op een hete plaat en het lijkt een uur.
Zit een uur bij een mooie vrouw en het lijkt een minuut. Dat is relativiteit.
( Einstein 1879 - 1955 )

Er zijn schilders die de zon veranderen in een gele stip. En er zijn anderen die, met hun talent en intelligentie, een gele stip veranderen in de zon.
( Picasso 1881 - 1973 )

Een echte leider legt een besluit niet op, maar zorgt ervoor dat mensen het zichzelf opleggen.
( Mandela 1918 )

Zwijgen is goud, wanneer je geen goed antwoord kan bedenken.
( Ali Muhammed 1942 )

Innovatie onderscheidt een voorloper van een meeloper.( Jobs 1955 )

Ik geloof werkelijk dat er voor een denkend wezen geen beslissender ogenblik is dan dat waarop hem de schellen van de ogen vallen en hij ontdekt dat hij geen element is dat verloren loopt on de kosmische een-
zaamheid, maar dat een universele levenswil in hem samenkomt en in hem mens wordt.
De mens dus niet als onbeweeglijk middelpunt van de wereld, zoals men lange tijd gemeend heeft; maar als as en spits van de evolutie, wat wél zo indrukwekkend is.
( Pierre Teilhard de Chardin s.j. )

Alle godsdiensten vinden elkaar op de top van de piramide; waar God is.
( P.Teilh. de Chardin )

Binnen mijn open katholicisme dartel ik rond als een vrijdenker, in toom gehouden door de liefde en het licht van het geloof. ( Pater A.Valentin )

Ik ken uw daden: gij zijt noch koud noch heet.
Waart gij maar koud of heet! Omdat gij lauw zijt, en noch koud noch heet, daarom zal ik u uitbraken uit mijn mond. ( Apok. 3: 15-16 )

De aarde is onze vergankelijke woning.
Laten wij het tehuis van de mensheid op orde brengen,
en de wilde tuin van de mensheid verzorgen.
Wij zijn beter dan de optelsom van onze successen en mislukkingen. ( Ben Okri )

Het moeilijke aan opvoeden van
kinderen is,dat je ze eerst moet leren
spreken en hen daarna leren zwijgen.

God heeft het lijden niet weggenomen.
Hij is het zelfs niet komen uitleggen.
Hij heeft het gevuld met zijn tegenwoor-
digheid. ( Paul Claudel )

Ik ben teruggekeerd tot het geloof door de
wetenschap... Als het heelal te bevatten is,
dan komt het omdat het geordend is.
Chaos is niet te begrijpen. Maar waar komt
die orde van het heelal dan vandaan?...
Wij leven in een geordende wereld...
Wie orde zegt, zegt ordenende intelligentie.
( Pierre Paul Grassé, natuuronderzoeker )

Niemand is in staat mathematisch te bewijzen
dat God bestaat. De gelovige zelf is daar voor
zijn eigen gebruik ook niet toe in staat.
( Kard.Ratzinger nu Paus Benedictus XVI )

365 schone dagen
vrij van kommer en plagen,
niet te warm, niet te koud,
vol van vreugden menigvoud,
werk na rust
en verder al wat 't hertje lust.
( Stijn Streuvels 1959 )

Ik bid niet om rijk te mogen
zijn, noch om overstelpt te
worden met eerbewijzen.
Ik bid niet opdat ik gelukkig
zou mogen zijn, en zelfs niet
om de charme van de poezie.
Ik bid alleen opdat ik mijn
hele leven lang van liefde
vervuld moge zijn: opdat ik
altijd zou mogen genieten van
de liefde die u bemint.
( Caitanya 1485-1533
Hindoe dichter en mysticus )

Hoe minder men in God gelooft, hoe
beter men kan begrijpen dat anderen
in Hem geloven. ( Jean Rostand )

De mens is niets meer dan een riet;
niets in de natuur is breekbaarder.
Maar het is een riet dat kan denken.
Het is niet nodig dat het heelal in
het geweer komt om hem te verpletteren:
een wolkje damp, een druppel water vol-
staat om hem te doden.
Maar zelfs indien het heelal hem zou ver-
morzelen, zou de mens nog eerbiedwaar-
diger zijn dan zijn moordenaar, omdat hij
weet dat hij sterft; en het universum heeft
geen weet van de overmacht die het op hem
heeft.
Geheel de menselijke waardigheid stoelt
bijgevolg op de gedachte...
Laten wij ons inspannen om helder te denken.
( Pascal 1623-1662 )

Jij kijkt naar de duisternis,
ik kijk naar de sterren.
Iedereen kijkt op zijn manier
naar de nacht. ( Victor Hugo 1802-1885 )

Onder de appelboom ( Rutger Kopland )

Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom.

Ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde,
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom.

Toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi, er lag weer speelgoed
in het gras en ver weg in het huis
lachten de kinderen in het bad
tot waar ik zat, tot
onder de appelboom.

En later hoorde ik de vleugels
van ganzen in de hemel,
hoorde ik hoe stil en leeg
het aan het worden was,
gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij
was het die naast mij kwam
onder de appelboom, zeldzaam
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.

DE TIJDEN ( St. Augustinus )

De mensen zeggen:
de tijden zijn slecht,
wij leven in een moeilijke tijd!
Leef goed en de tijd is goed:
WIJ ZIJN DE TIJDEN !
De tijden zijn
wat wij ervan maken.

IJDELHEID

Ijdelheid is ijlheid,
leegheid ook te noemen.
Het waardeloze zeer waarderen,
zich daarmee verbloemen
in de hoop dat anderen
zo'n ijdeltuit gaan roemen.

WIE DURFT... ( Ruth Zwijgers )

Wie durft te zijn zoals hij is,
is een gelukkig mens.
Wie dit niet kan,
moet nog veel leren.
Wie dit niet mag, is te beklagen.
Wie dit niet wil is dom.

ALS EEN BERG ( N. Littlebear )

Niemand kan de oceaan terug duwen.
In golven zal ze weer oprijzen.
En niemand kan de wind weerhouden te blazen,
een ziel beletten te groeien.
Iemand kan mijn stem doen ophouden
te zingen.
Maar het lied zal leven, verder en verder.
Niemand kan een vrouw beletten te voelen
dat ze moet oprijzen als de zon.
Iemand kan de woorden die wij spreken
verdraaien maar de waarheid zal leven,
verder en verder.
Je kan de geest niet doden.
Ze is als een berg,
oud en sterk; ze leeft, verder en verder.

MIJN GOD ( Theresa van Avila )

Mijn God, ik hoef niet
naar de hemel te klimmen
om met Jou te spreken,
ik moet mijn stem niet
verheffen om met Jou
te praten.
Al fluisterde ik heel zacht,
Je hoort me toch.
Want Jij bent in mij,
ik draag Je in mijn hart...

WIE AAN EEN BRON WIL DRINKEN,
MOET ZICH BUKKEN. ( Hans Kudszus )

GelOOF is als de vogel die het licht voelt
en zingt als de dageraad nog donker is.
HOOP is als de zon; ze werpt de schaduwen
achter ons.
LIEFHEBBEN is de mens zien zoals God hem
bedoeld heeft.
WARE LEVENSKUNST is een traan omzetten
in een parel.

Het leven mag dan kort zijn, een glimlach vraagt
slechts één seconde. ( Arabisch gezegde )

Als kinderen klein zijn, moet je ze diepe wortels
geven.
Als ze groter worden, moet je ze vleugels geven.

Al heb je tienduizend akkers, je kan slechts
één maat rijst per dag eten. ( Gautama Boeddha )

De echte vrede zal je niet bereiken door te
vechten, maar door te aanbidden.
De mens die God aanbidt, erkent dat Hij alleen
almachtig is.
Hij erkent het en aanvaardt het. Diep en hartelijk.
Hij is blij dat ' God ' God is. dat maakt hem vrij.
Begrijp je ?
Zo we konden aanbidden, wij zouden door de
wereld gaan, zo kalm als grote stromen.
( St.Franciscus v. Assisi )

Kletskousen zijn niet te ' stoppen '.
( Bond zonder naam )

Wie in het dal blijft, ziet nooit de
andere kant van de berg.

Met koude thee en koude rijst kan je leven.
Met koude woorden niet !
(Chinees spreekw. )

OM ANTWOORD ( Huub Oosterhuis )

Ik zal mijn mond niet houden.
Onrustig, droef, opstandig
is mijn hart in mij.

Wie ben je dat ik je belangrijk vind,
dat ik aan je denk iedere dag,
dat ik mij toets aan jou ?

Draai toch je ogen van hem af,
zeggen ze tegen mij -
dan heb ik geen antwoord.

Nooit heb ik niets met jou.

Tegen beter weten in
stel ik mijn hoop op jou.
Mijn weg is levenslangf
wachten op jou.

Leven met een dode, zelfbedachte
onzichtbare geliefde ?

Waarom zou ik
je niet opgeven ?

Maar ik kan niet anders
dan roepen: HEB MIJ LIEF.

VRIENDELIJK LICHT ( John Henry Kard.Newman ) Leid, vriendelijk licht, door 't duister om mij heen, leid gij mij voort! De nacht is donker en 'k ben ver van huis, leid gij mij voort! Richt gij mijn schreden. Neen, ik vraag u niet de horizon te zien; één stap is mij genoeg. Zo was ik niet altijd, noch vroeg ik u: leid gij mij voort! Graag koos ik zelf mijn weg, maar nu: leid gij mij voort! Ik hield van schittering; ondanks mijn vrees dreef mij de trots. Denk niet meer aan die tijd. Gij zijt zolang mijn heil geweest. Wijs dan ook nu mij nog de weg, door bos of drasland en ravijn, tot weer de morgen gloort en mij 't gezicht der engelen tegenlacht, waarvan 'k zo hield en toch een tijd verstoken was.

TREUREND OUDERPAAR ( Jan Coghe )

( Naar het beeldhouwwerk van Kathe Kolwitz op kerkhof van Vladslo )

Een vader kan niet anders
dan met gekruiste armen,
een moeder niet dan met gebogen hoofd,
nu zij haar kind zo koud niet kan verwarmen,
nu levenloos ligt wat het leven had beloofd.

Versteend de mond en heel het wezen
zonder bewegen, net zoals hun kind;
wie zal het uit zijn dood genezen,
blijven zij voor het
schaduwgroene gras verblind?

Zelfs tranen wellen niet meer uit onze ogen
tenzij de regen die zij niet meer duchten;
als men de dood der jeugd hier moet gedogen,
waarvoor zou men nog willen vluchten?

Een vader kan echt niet dan met gekruiste armen,
een moeder niet dan met gebogen hoofd,
tussen hen in de eeuwigheid omarmen
als om te redden wat hun zoon ooit had geloofd.

'' DE BEKORING VAN JEZUS IN DE WOESTIJN. ''

Gij komt van ver...
vanuit de tover in woestijnverhalen
waarin de duivel nog de hoofdrol speelt,
komt Gij tot ons, een Woord van leven.

Het brood van elke dag
kan hard worden als steen,
als het zonder liefde wordt gegeten.

Succes, applaus en lukken in het leven,
kan loodzwaar op de schouders wegen
als het met leugens wordt doorweven.

En ook het geld,
de zilveren gesel van de wereld,
houdt zoveel mensen onderdrukt
en in moderne slavernij.

GIJ KOMT VAN VER...
VANUIT DE TOVER IN WOESTIJNVERHALEN.
GIJ KOMT TOT ONS,
EEN WOORD OM VAN TE LEVEN.

HOOR MIJ AAN. (Gebed van de Inca's)

Hoor mij aan
vanuit de bovenzee waar jij verblijft,
vanuit de onderzee waar je bent,
Schepper van de wereld,
boetseerder van de mens,
Heer van alle Heren,
jou zoek ik met mijn ogen
die wanhopig verlangen
je te zien
of louter begeren
je te kennen
want als ik je zie
als ik je ken
als ik je beschouw
als ik je begrijp
zul je mij zien
en zul je mij kennen.
De zon, de maan,
de dag, de nacht,
de zomer, de winter
gaan tevergeefs
in vaste regelmaat
naar de aangewezen plaats
en komen ter bestemder tijd aan.

Je koninklijke scepter
neem je overal mee.
HOOR MIJ AAN,
LUISTER NAAR MIJ.
LAAT MIJ NIET MOE WORDEN,
LAAT MIJ NIET DOODGAAN.

ERWTJES ( Annie M.G. SCHMIDT )

Toen ze een meisje was van zeventien
moest ze de hele middag erwtjes doppen
op het balkon. Ze wou de teil omschoppen.
Ze was heel woest. Ze kon geen erwt meer zien.

Toen ging ze maar wat dromen van geluk,
en dat geluk had niets van doen met erwten,
maar met de Liefde en de Grote Verte.
Dat dromen hielp. het scheelde heus een stuk.

En dat is meer dan vijftig jaar terug.
Ze is nu zeventig en heel erg fit
en altijd als ze 's middags even zit,
mijmert ze, met een kussen in de rug,

over geluk en zo... een beetje warrig,
maar dat heeft niets te maken met de Verte
en met de Liefde ook niet. Wel met erwten,
die komen altijd weer terug, halsstarrig.

Ach ja, zegt ze. Ik kan mezelf nog zien,
daar in mijn moeders huis op het balkon,
bezig met erwtjes doppen in de zon.
Dat was geluk. Ik was toen zeventien.

GEEF ME NOG VIJF MINUTEN ( H.Van Der Wolf-Jansma )

Geef me nog vijf minuten
voor de brief
die ik, o Heer, nog steeds
niet geschreven heb
en waardoor in een
mensenhart een leegte is
gebleven.

Geef me nog vijf minuten
voor het woord
dat ik, o Heer, nog steeds
niet heb gesproken
waardoor ik in een
mensenhart misschien iets heb
gebroken.

Geef me nog vijf minuten
voor een lach zo
maar gewoon uit liefde
voor elkander
en geef me vijf minuten
voor een traan die ik
niet heb vergoten voor
een ander.

Maar God sprak: '' Kom
het is tijd. Kom !
DE VIJF MINUTEN ZIJN AL
MEER DAN OM ''.

DE AFWEZIGHEID VAN GOD ( Alain Patin )

Niemand heeft God ooit gezien en dat is maar goed ook...
anders zou de gelovige niets meer te ontdekken hebben;
deze afwezigheid betekent zijn vrijheid, zijn verantwoordelijkheid
en zijn vreugde.
Zonder deze afwezigheid zouden geschiedenis, evolutie en werkelijke
keuzen onmogelijk zijn.
Wil de mens zijn eigen geschiedenis kunnen bepalen, dan moet hij vrij
zijn van elke dwingende aanwezigheid...
Geloven betekent nooit rust, een uitnodiging tot slapen of één of
andere soft drug; geloven is onderzoek, initiatief, avontuur:
' Ga heen, en vertrek naar het land dat Ik u aanwijs.'
Zo luidde de oproep, gericht aan Abraham, de vader van de gelovigen.

GELOVEN ( The Lighters )

Geloven is geen etiket,
geloven is rekening houden met
een wereld waar de wetenschap van zegt:
'' ik kan 't niet zien, dus is het ook niet echt ''.
Geloven doe je niet alleen in de kerk,
maar méér nog thuis en op het werk;
de mensen mogen weten in de praktijk,
dat je een burger bent van Gods rijk.

Geloven is wel even meer
dan 't onderschrijven van een leer.
Geloof is blij zijn omdat Jezus kwam
en onze ziekten, zonden op zich nam.
Geloven is geen vroom cliché
en niet een achterhaald idee,
het is je toevertrouwen aan de Heer;
een honderdtachtig-graden ommekeer.

De mensen denken nog te vaak:
geloven is een tamme zaak,
als christen mag je niet zo heel erg veel,
je krijgt van 't leven maar een heel klein deel.
Maar heus het is geen nieuwe wet,
geloven dat is '' JE-VAN-HET ''.
Ik daag je uit: neem nu de proef op de som,
kort saamgevat: '' MENS, KEER JE OM!! ''

BIDDEN ( Kluizenaar Theofanes )

Bidden is met het verstand afdalen
in het hart, om daar voor het aangezicht
van de Heer te staan, DE ALTIJD AANWEZIGE.

TROOST ( Phil Bosmans pr. )

Een hand die te verstaan geeft:
je bent niet alleen,
een zacht gebaar dat zegt:
'' je mag zijn zoals je bent. ''

KRACHTEN OPDOEN ( Edith Stein )

Men heeft tijd voor zoveel nutteloze dingen, om
allerlei leesrommel uit tijdschriften en kranten door
te nemen, in een café rond te hangen, op straat zijn
tijd te verbabbelen. Is het dan echt niet mogelijk
een uurtje te sparen waarin je je niet laat verstrooien,
maar je geest concentreert, waarin je geen energie
verspilt maar krachten opdoet?

Ik denk veel aan de toekomst,
want het is daar dat ik de rest
van mijn leven zal doorbrengen.( Woody Allen )

Wat ik wel weet is dat ik eerst blind
was en nu kan zien. ( Johannes 9,25 )

Als we dicht bij God leven zijn we
dicht bij elkaar.

Als een oude mens sterft,
is het alsof een bibliotheek afbrandt.( Kameroen )

Wees bescheiden, maar behoud je zelfrespect.
( Jezus Sirach 10,28 )

Rijkdom is als mest.
Op een hoop stinkt ze,
maar over de aarde
verspreid maakt ze die vruchtbaar.

GOD ZIT NIET OP EEN TROON VAN CHROOM OF NIKKEL.
(Bertus Aafjes )

Soms zit Hij, in een oude pereboom en merelt,
soms staat Hij op zijn hoofd in een klein kind
want Hij is altijd soms.
Hij is geen kerk van holle eeuwigheid,
Hij is geen kathedraal van hoge lege almacht.
Hij is een nu, een hier, een altijd soms,
soms lust die schuimt,
soms een verliefdheid
en wee de maagd.
Maar Hij is overal in alles,
zoals het is,
zoals het soms en altijd anders is.

't ROZENKRANSKE ( Tony Hutsebaut ) 27.09.1958

't Rozenkranske vastgestrengeld
rond een blanke kinderhand,
als een snoer van zachte zegen,
als een pad met rozen op...

't Rozenkranske vastgeknepen
in een oude moederhand,
als een troost voor traan en lijden,
als een wond met balsem op...

Stralend, sterkend, stevig steunend,
lavend, lichtend, luide lovend,
Jezus naam, Maria's roem;
o, zo diep, zo hoog, zo goed...

Het licht verdwijnt, gegrepen nu
naar d' Avondster met gouden glans
die 't hart doorpriemt, doordrenkt,
die rozendauw doet dalen, dààr...

VERSTERVEN ( Eugeen Laridon pr. )

Versterven,
het is een stokoud woord,
het ruikt naar de dood,
het kan ons niet bekoren,

want wij willen leven,
wij houden van haast en decibels en drukte,
wij hebben gelijk, altijd
ons verteer, ons verkeer,
het is onze zaak, onbespreekbaar,
zo zijn we, zonder zonde,
met op zolder nog wat wrok en verbittering,
in de kelder, wat koelgehouden agressie
en we hebben gelukkig niemand nodig.

Versterven
fluistert de vasten,
versterven smaakt naar verrijzen,
je moet het proeven.

Je laat de haast uitrazen
en je krijgt vat op de tijd.

Je laat het lawaai uitdoven
en je hoort in de stilte een stem
al zolang vermist.

Le laat alle onvrede wegspoelen
en je ademt, V R I J.

Je laat anderen in je weelde delen
en je maakt, je ziet mensen gelukkig.

JE LAAT GOD JE HUIS BETREDEN.
GOD, BROEDER, OP BEZOEK.
GOD, EEN VRIEND VAN ALLE LEVEN.
GOD, UITDAGER VAN ANGST EN DOOD.

C I T A T E N
-----------------

Een kleine hond vangt dikwijls een wild zwijn. ( Ovidius )

Wat ge zoudt willen dat een ander verzwijgt, verzwijg
dat allereerst zelf. ( Seneca )

Indien ge nooit ophoudt de boog te spannen, zal hij
op de duur slap zijn. ( Ovidius )

Het is heerlijk zijn eigen ondeugden te kennen. ( Cicero )

Wie een waardig persoon een weldaad heeft bewezen, heeft
er door te geven, een ontvangen. ( P.Syrus )

Tegen woordenrijke lieden moet ge niet met woorden
twisten; de spraak wordt aan iedereen gegeven, wijsheid van
geest maar aan weinigen. ( D.Catonis )

MAGDALENA'S MORGENLIED ( Anton Van Duinkerken )

Toen ik bij' t lichten van de dag,
mijn hart nog brandend van verdriet,
Mijn pas-verrezen Heiland zag,
herkende ik Hem niet.

Wie dreef mij zeven duivlen uit?
Wie reinigde mijn zieke geest?
Wie maakte mij tot hoogliedbruid
van 't edelst liefdefeest?

Hoe zichtbaar Hij mij uitverkoor,
mijn eigendunkelijk geloof,
te bang om wat ik zelf verloor,
bleef voor zijn goedheid doof.

Hij was het, die: ' MARIA ' zei
en mij tot nieuw ontwaken riep,
terwijl ik, heil en hel voorbij,
in dof berusten sliep.

Hoe werd het ledige der ziel
aan alle droefenis ontrukt,
zodra ik aan zijn voeten viel,
door schaamte neergedrukt!

RABBOENI, die ik niet herkend
en toch bemind heb, gun voortaan,
dat zich mijn hele wezen wendt
naar waar Gij wordt verstaan.

C I T A T E N
-----------------

Geloof mij, wie onopvallend leeft, leeft gelukkig;
en ieder moet blijven binnen zijn eigen sfeer. ( Ovidius )

Ik ga niet met de massa mee.( Paus Innocentius XI )

Veel ontbreekt de arme, alles de gierigaard: deze is
voor geen enkel mens nuttig, voor zichzelf het allerminst.
( P. Syrus )

De volgende dag is de leerling van de vorige. ( P. Syrus )

Evenals op de bergweiden, de bijen nippen aan alle bloemen,
zo vergasten wij ons aan alle gulden woorden. ( Lucretius )

Vergeefs is wakker, wie niet waakzaam is.( Paus Clemens XII )

Hierin staat vriendschap boven verwantschap, dat uit de ver-
wantschap kan wegvallen de welwillendheid, niet uit de vriendschap.
Want als de welwillendheid is weggevallen, verdwijnt tegelijk de
naam ' vriendschap ', maar de naam ' verwantschap ' blijft. ( Cicero )

Niets is ooit onrechtvaardiger, dan een onkundig man, die niets
voor juist houdt, dan wat hij zelf doet. ( Terentius )

IK WORD OUD ( gebed van een Engelse kloosterzuster uit de 17e eeuw,
dat gevonden is in de kathedraal van Canterbury )

Heer, Gij weet beter dan ik dat ik oud wordt,
en dat ik binnenkort tot de bejaarden behoor.
Bewaar mij voor de noodlottige gewoonte te denken
dat ik bij elke gelegenheid en in alle omstandigheden
iets moet zeggen.
Bevrijd mij van de obsessie orde te willen brengen in
andermans zaken.
Maak mij bedachtzaam maar niet humeurig,
gedienstig maar niet bazig.
Ik vind het jammer geen gebruik te kunnen maken
van mijn uitgebreide ervaringswijsheid;
maar Gij weet Heer, dat ik wat mensen de vriend wil houden...
Weerhoud mij ervan eindeloos in details te treden,
maar help mij vlot ter zake te komen.
Laat mij zwijgen over mijn kwaaltjes en pijnen,
ofschoon ze al maar toenemen, en het met de jaren
niet prettiger wordt ze op te sommen.
Ik durf U niet te vragen het zover te brengen, dat ik graag
luister naar het verhaal van andermans leed, maar help mij
in alle geval het met geduld te aanhoren.
Ik durf U niet te vragen om een beter geheugen, maar geef
mij steeds meer nederigheid en minder eigenwijsheid
wanneer mijn herinneringen niet kloppen met die van anderen.
Leer mij de kostbare les dat ik mij wel 'ns kan vergissen...
Waak over mij...
Ik heb niet zoveel zin om heilig te worden:
sommige heiligen zijn moeilijk te volgen...
Maar een oude zuurpruim is zeker één van de belangrijkste
uitvindingen van de duivel.
Zorg dat ik in staat ben het goede te zien, waar ik het niet verwachtte,
en talenten te erkennen bij mensen bij wie ik die niet vermoedde
en geef mij de genade, Heer, hun dat ook te zeggen. AMEN

OVER - LEVEN ( Paul Van Vliet )

Moet je hard zijn om te overleven ?
Tot de tanden toe bewapend voor je eigen veiligheid.
Moet je sluw zijn om te overleven, voor als het zover
komt, op het ergste voorbereid,
niemand meer vertrouwen, altijd afstand houden,
overal op je hoede met het ernstige vermoeden
dat iedere belofte wordt gebroken met de tijd ?

Moet je hard zijn om te overleven ?
knokken voor jezelf en alleen voor jouw belang.
Zorgen dat je je nooit bloot zal geven,
je lach onder controle, je huilen in bedwang.
Naar voren ellebogen, met kleppen voor je ogen,
nergens zwakke plekken,
honden, hoge hekken en
geloof en hoop en liefde achter het belang ?

We weten dat het allemaal kan kantelen
naar de Blijde Boodschap van vrede en veiligheid.
Naar het wonder van ontwapenen en ontmantelen,
in die betere wereld van '' éénmaal komt de tijd ''.
Dat de liefde het zal winnen, als we morgen maar beginnen.
En dat wij op vertrouwen, ook een toekomst kunnen bouwen.
We weten het nog wel, maar het geloof dat zijn we kwijt.

Want je moet hard zijn om te overleven,
onverschillig voor de wanhoop,
onkwetsbaar voor verdriet,
met geen ander doel om naar te streven,
dan ieder voor zichzelf, verschanst op zijn gebied.

MET NIEMAND IETS TE MAKEN,
KOEL BEREKEND SCHAKEN,
OP KANSEN BLIJVEN LOEREN,
OM ANDEREN TE VLOEREN,
DAN ZAL JE OVERLEVEN,
MA A R L E V E N I S DAT N I E T !

DE MISSIONARIS ( Huub Oosterhuis )

In dat land zal je sterven,
de muggen bijten je dood daar,
je krijgt een hete vochtige adem,
als dode bladeren,
vallen je handen af,
voor je het weet,
kan de zon je verstenen -
waar blijven dan
de woorden van je mond ?

Ik ben ook bang, ik zal je vergeten,
over de zee reiken niet mijn gedachten,
ik leef te kort.

Jij bent mijn naam, meer
dan ik mijn eigen
en wat ik nooit bereiken zal
is in jou lichaam geworden;
het onverdeeld vrij toebehoren
aan de Beminde,
ik zag jou altijd glimlachtend
staan in de wijkende verte.

Ik wou wel meegaan,
ik zou mezelf geworden zijn
en weer gelovig zijn.
Er staat gedrukt
alsof het de waarheid is.
God zal je leeftocht zijn,
Hij is de weg,
maar dat geloof je toch niet,
geen sterveling is ooit teruggekeerd -
Hij zal je doden,
hij zal je lichaam
gretig uitstrooien
over de steppen,
onder de zon,
over de heuvelrug
van de Libanon.

ONPEILBAAR, DAT BLINDE
ZUCHTENDE VERMOEDEN:
ER IS EEN LAND, WIE ZAL
HET BEZITTEN ?
VREEMD, ANGSTWEKKEND
DAT JIJ, GOD WEET HOE
DIE HARDE WEG OPGAAT
EN IK BLIJF HIER.

GOD IS VERBAASD (J. Schroder - Vrij naar Charles Péguy )

Het geloof, zegt God, dat verbaast me niet.
Ik kom zo duidelijk tot uiting in mijn schepping.
In de zon en de maan, in de wind die fluisterend
gaat over de zee, in het brood en de wijn en in
het hart van de mensen,
het diepste dat op aarde geschapen is.

De liefde, zegt God, die verbaast mij niet.
De mensen zijn zo alleen dat ze wel van
mekaar moeten houden als hun hart
niet van steen is.

De hoop, zegt God, die verbaast me.
Dat de mensen zien hoe het vandaag
nog gaat en dat ze toch geloven dat
het morgen beter zal zijn:
daar ben IK ZELF verbaasd over.
DAT IS HET GROOTSTE WONDER VAN MIJN GENADE.

VERHEUG U MARIA ( Uit een Byzantijnse lofzang van de Griekse
monnik Romanus ( + 560 )

Verheug U,
uit wie het licht
geboren werd
en die de geest
van de gelovigen verheldert.

Verheug U,
ladder waarlangs God
tot ons neerdaalde,
brug die ons
naar de hemel leidt.

Verheug U,
vurige zuil in de duisternis,
hemels manna dat ons sterkt.

Verheug U,
land van belofte
waar de blijdschap wacht
en van melk
en honig overvloeit.

Verheug U,
bloem die nooit verwelkt,
voorafbeelding
van onze verrijzenis.

Verheug U,
vruchtbare boom
die ons voeding geeft,
bladerrijke boom
die ons schaduw biedt.

Verheug U,
lichtbaken voor hen
die zoekend zijn,
veilige haven op de levenszee.

VERHEUG, U MARIA,
BRUID, MOEDER VAN HET
ALTIJDDUREND GEBED.

CITATEN

Het woordenboek is de enige plaats waar succes
voor het werk komt.

Als ge met uw lot tevreden zijt, zult ge leven als een wijs man ( Horatius)

Vrijheid wordt niets slechts door mensen,maar ook door dieren
boven alles gesteld. ( Cicero )

Het is van groot belang de tijd van spreken en van zwijgen
te leren kennen. ( Prediker 3, 7 )

Steeds is de grote massa, als de zee in haar natuurlijke toestand,
in zichzelf bewegingloos; de wind en lichte briesjes brengen
haar in beroering. ( Livius )

De wereld wil bedrogen worden, dus worde zij bedrogen.
( Sebastian Franck )

In niets te veel. ( Terentius )

Stel geen prijs op de woorden van al te vleiende lieden:
terwijl de vogelaar liefelijk op de fluit speelt, fopt hij de vogels.
( Disticha Catonis )

Liefde kan niet gepaard gaan met vrees. ( Macrobius )

Wie overal is, is nergens. ( Seneca )

Al het mijne draag ik met mij. ( Matthias Claudius)

Gezond willen worden is een deel der genezing. ( Seneca )

Er zijn meer zaken, die ons verontrusten dan die ons benauwen, en vaker hebben wij moeilijkheden door wat wij menen, dan door wat wij in wer-kelijkheid lijden. ( Seneca )

BEZINNINGSTEKST ( W. Barnard )

Wie naar het altaar gaat,
moet kennen goed en kwaad;
het één staat hem te wachten,
het ander laat hij achter.

Wie naar het altaar gaat,
en zich verzoenen laat,
moet God en 't goed beminnen;
haat laat de boze binnen.

Wie naar het altaar gaat,
zie toe dat hij niet haat
en op geen broeder neerziet,
liefde is enkel eerbied.

Wie naar het altaar gaat
moet offeren het kwaad
en zeggen: zie mijn zonde,
zo wordt het heil gevonden.

Wie naar het altaar gaat,
die volgt het offerzaad.
Zo staat het in de Boeken,
de rest is God verzoeken.

Je hebt denkers en je hebt doeners.
De ergste zijn de denkers die denken dat ze wat doen.

GOUDKORREL
--------------------
Dit zijn enkele ervaringen die een mens tijdens een verblijf
buiten kan opdoen: het is opwinderder stil te staan dan te dansen,
de stilte is welsprekender dan een redevoering, water is een
krachtiger stimulans dan wijn, frisse lucht werkt meer bedwelmend
dan sigarettenrook,zonlicht is subtieler dan elektrisch licht,
de reuk van gras is rijker dan het fijnste parfum en de eenvoudige
opmerking van een landbouwer bevat vaak meer wijsheid dan het sprankelendste epigram.

AFSCHEID ( Marinus van den Berg )

Jij bent onvergetelijk geworden
in mijn leven.
Jij zult altijd in mijn gedachten zijn.
Ik zal nog van je dromen
en je stem nog horen.
Ik kan niet begrijpen
dat jij weg bent, voorgoed.

Jij bent onvergetelijk geworden
in mijn leven.
Jij zult altijd met mij meegaan
op de levensweg.
Ik zal heimwee naar je hebben.
Ik had je langer willen vasthouden.
Ik had je nog zoveel willen vragen.

Jij blijft DE ROTS, de houvast
in mijn bestaan.
Jij blijft een teken
van liefde in mijn leven.
Aan jou zal ik mij optrekken.
Jou gedenkend zal ik groeien
en krachtig worden.
Ik zal vol levensmoed verder gaan.
JIJ ONZICHTBAAR BIJ MIJ.

HEB JE ...

Heb je al eens een bloemenveld gezien,
met alleen maar zonnebloemen,
allemaal gelijken ze op elkaar,
hebben dezelfde kleur,
buigen in dezelfde richting,
op zoek naar ' zon, licht en warmte '.
Ze hebben een heel groot hart,
waarrond ontelbare labeltjes fladderen.
Vlaggetjes van :
liefde - warmte - genegenheid - dienstbaarheid
aandacht - rust - enz.
Elk labeltje een gepaste naam geven lijkt ons
onbegonnen werk.
Toch zijn zij het die de bloem glansrijk maken.
'' HET ZIJN DE KLEINE DINGEN DIE HET DOEN ! ''.

JEDES ABENDROT IST EIN GEBET ( Kastelruther Spatzen )
ELK AVONDROOD IS EEN GEBED ( Vert.lied )

Ik hou van de gloed in de bergen,
alsof de hemel in brand staat bij zonsondergang,
dan loop ik zwijgend naast jou,
hou je in lijn armen en wens,
dat dit een leven lang duurt.
En te merken dat wanneer de zon ondergaat,
ik vandaag niet tevergeefs heb geleefd.

Ieder avondrood is een gebed, - refrein -
en niemand weet wat in de sterren staat.
In dit leven is er enkel maar geleend geluk
en ooit neemt de tijd het weer terug.
Maar zoals onze harten samen kloppen
is ieder avondrood als een gebed.

met jou begint elke morgen
en met jou zou ik graag ooit
mijn levensavond ingaan.
Tesamen tot het einde der tijd,
tot aan de poort der eeuwigheid
en zeggen dat het mooi was.
IK DANK JE VOOR IEDERE DAG ZOALS VANDAAG,
EEN DAG DIE JE JE GLIMLACHEND HERINNERT.

EEN LIED TER ERE VAN DE WIJN. ( J.W.Schulte Nordholt )

De graven waar de vaten wijn
in heiligheid gekelderd zijn
zijn vruchtbaar als de duisternis
waarin een god begraven is.
O licht dat binnenin begint
en alle duister overwint.

De zinnen streelt, de geest verblijdt
dit teken van de zaligheid.
Ashes to ashes, dust to dust,
maar in de diepte van het fust
geborgen in der aarde schoot
verrijst het leven uit de dood.

De wijn, dat levende gedicht,
staat in het tintelende licht
te stralen met een stille gloed.
Een stem staat op en zingt zo zoet.
Uit de geheimen van de nacht
verrijst de wijn in volle pracht.

Wij moeten ons de grammatica van het zin zoeken eigen maken.

Wie alleen bidt en niet denkt, kan nooit een goed christen worden.
( Enzio Bianchi ) ( Stichter v/d gemeenschap in Bose )

Als je God wil kennen, tracht dan geen raadselen op te lossen,
zie liever om je heen en je zult Hem zien spelen met je kinderen,
en kijk naar de hemel; je zult Hem zien wandelen in de wolk,
zijn armen uitstekend in de bliksem en neerdalend in de regen,
je zult Hem zien glimlachen in de bloemen en zijn handen zien
oprijzen en wuiven in de bomen. ( Kahlil Gibran )

De echte vrede zal je niet bereiken door te vechten, maar door
te aanbidden.
De mens die God aanbidt, erkent dat Hij alleen almachtig is.
Hij erkent het en aanvaardt het, diep en hartelijk.
Hij is blij dat God, ' G O D ' is, dat maakt hem vrij.
Begrijp je ?
Zo wij konden aanbidden, wij zouden door de wereld gaan, zo
kalm als grote stromen. ( St. Franciscus v. Assisi )

ZO STIL DAN DEZE AVOND... ( Luc Vermeulen )

Je hand glijdt traag over de boeken,
ik kijk je ongemerkt wat na
alsof je ergens iets wil zoeken,
weet je dat ik je gadesla.

Ik staak het schrijven en kom dichter,
zo had je dat ook wel verwacht,
want samen wegen zorgen lichter,
de stilte steelt nu ons gedacht.

We kijken niet meer naar de tijd,
wat er ook was of wat er komt,
we praten onze zorgen kwijt
totdat de woordenvloed verstomt.

Eén woord blijft hangen als de dood
zich moeizaam in ons spreken went
en jij mijn hand streelt in je schoot,
mijn tranen droogt, mijn vechten kent.

HEMELHOOG EN AARDEDIEP ( Nel Benschop )

Luister: ik heb je wat te zeggen;
o nee, het is geen nieuw verhaal,
en ik gebruik heel simp'le taal,
er is niet veel aan uit te leggen.

't Is enkel dit; God weet dat mensen
zo vreeslijk eenzaam kunnen zijn,
dat ze alléén hun angst en pijn
verdragen moeten, tot de grenzen

van kracht en moed zijn overschreden;
zo tobben ze wanhopig voort,
omdat geen mens hun noodkreet hoort,
geen mens weet, wat er wordt geleden.

En omdat God niet kan verdragen
dat zo Zijn wereld ondergaat,
zond Hij Zijn Zoon, die metterdaad
bij ons wou zijn. Hij hoort ons klagen.

Kijk, daarom werd de Heer geboren -
Het kerstfeest zegt je: Hij met mij
en ik met Hem. God is dichtbij,
je mag voor altijd bij Hem horen.

EEN ANDER LAND ( Ad Zuiderent )

Ik ben eens naar een ander land geweest:
honing werd er verkocht, de zon scheen steeds,
de horizon was paarsgrijs van lavendel.
Daar was een overschot aan verte
waarvan ik kleurendia's nam voor thuis.

Het land was oud; men had er veel ruines;
wie er maar even was, was al gelukkig.
Ik bleef er langer, ging nog op een berg
en knakte tijm, omdat die wild was, met de handen
( het was een land ten zuiden van Parijs )

Die geur, die droge kleur, hing in de auto,
toen ik naar 't noorden kwam met mijn verhaal.
En in het licht van de projector op de muur
zag ik mijn eigen huis, mijn kast, mijn la,
mijn doosje, mijn Vaucluse op den duur.

MARIA, MOEDER ( Anton Van Wilderode pr. )

Maar hoog op de heuveltop
herkende mijn oog wat het zag:
de ronde koepel van goud
in het heilig licht van de dag,
ik klom naar de open deur,
ik knielde op marmer en steen
vermoeid van de lange weg
maar eindelijk niet meer alleen.
Want boven de kelk van de kraag
uit koel gesteven brokaat
en zachte vouwen van zijde
reed de hostie van hààr gelaat:

Moeder van Scherpenheuvel,
Maria Moeder van God,
uw glimlach van vier eeuwen
glanst over ons leven en lot.
Blijf glimlachen tegen het donker,
de zwarte wolk van verdriet,
Moeder van Scherpenheuvel,
Moeder vergeet ons niet.

UNAM SANCTAM ( Jan Veulemans )

Met velen op weg naar het heil,
geloof als voorheen onvolkomen,
zelfs geen offergaven, geen schaal,
alleen de olie van dromen,
alleen zijn belofte verbaal
van wederkomen.

In een tocht zonder hevige vaandels
langs groenakkers en gemis,
het manna soms onherkenbaar
de bijbel, de erfenis
en het nooit gestolde woord
van die was en is.

Kerk zijn: elkander dragen,
beklag en argwaan ten spijt,
stem zijn voor sprakelozen,
aandachtig oor voor wie schreit,
verband zien tussen dagen
en eeuwigheid.

Die heil heeft aangezegd
- het kruis, een niet te schenden teken -
is met ons op een smaller pad,
wij zullen huiswaarts uitgeweken
heldere kinderen zijn
en spreken.

IK ZAL BLIJVEN HOPEN ( Jean-Pierre Goetghebuer pr. )

Zoalg er mensen zullen zijn
die leven vanuit een diepe huivering
voor het leed van anderen,
zal ik blijven hopen.

Zolang er mensen zullen zijn
die hun slaap zullen laten
voor het onrecht in de wereld,
zal ik blijven vechten.

Zolang er mensen zullen zijn
die macht en aanzien zullen weigeren
om naakt naast anderen te staan,
zal ik blijven liefhebben.

Zolang er priesters zullen zijn
die kiezen voor het hele Evangelie
met mensen aan de basis,
zal ik blijven geloven.

Zoalng er ouders zullen zijn
die met hun kinderen praten
in open luisterbereidheid,
zal ik blijven opvoeden.

Zoalng er armen zullen zijn
die me binnenlaten in de rijkdom
van het vertrapte volk,
zal ik mij blijven inzetten.

Zolang er goede moordenaars zijn
en barmhartige Samaritanen
en Zacheus uit de boom,
zal ik Simon van Cyrene zijn.

Zolang er ruimte bestaat
voor vergeving en opnieuw beginnen,
bekennen en bekering,
zal ik anders gaan leven.

Zolang ik blijf geloven
dat God aan mijn eindstreep wacht
en me de Vaderzoen zal geven,
ZAL IK BLIJVEN LEVEN !

LACHEN ( Gery Florizoone pr. )

Heer, kindervriend,
kinderen wildet Gij rond U,
omdat ze argeloos en
eenvoudig zijn,
omdat ze stoeiend en lachend
de dagen instuiven.

Laat mij weer zo worden,
een beetje zot
en gek af en toe
als kinderen
in een losgeslagen bui,
om te ontsnappen aan
de zuurpruimen van problemen,
om de bergen zorg over te komen,
om geen nieuwe haarden
aan te leggen en te koesteren.

Laat mij af en toe
vergeten wie ik ben,
in de kring komen,
mijn uitgedoste ernst
met pluimen besteken,
mij tooien met de zotskap
en de feestneus opzetten,
mezelf belachelijk vinden
en spelen rond een vreugde
die aanstekelijk werkt.

LAAT MIJ EEN BLIJDE BOODSCHAP ZIJN.

T I J D ( Gery Florizoone pr. )

Eeuwige God,
tijd verliezen
kunnen wij niet meer.
Wij hebben geen tijd.
Wij hebben geen tijd te verliezen.
We draven van het werk
naar de zorgen.
Steeds minder gaan we slapen,
voldaan na de voorbije dag.

Niemand heeft nog tijd
on in de zomeravond
op de stoep te zitten,
de wereld op zijn beloop te laten.
Alles is programma
en in tijden ingedeeld.
We zijn voortdurend op weg
om de tijd bij te benen.

Nu en dan gaan wij
een paar mensen voorbij,
die de tijd hebben vergeten.
Twee geliefden voor wie
de tijd stilstaat.

God het is dan toch waar,
dat wie niet liefheeft,
ook geen tijd heeft.
Ik heb geen tijd om te bidden,
geen tijd om U te bewonderen,
U te aanbidden als een geliefde.
Alleen spring ik af en toe
van de fiets bij Uw kerk
om vlug een kaars te ontsteken
voor mijn klemmende vragen.
Geef mij wat moed om wat
naast U te komen zitten
en wat tijd om te bewijzen
hoezeer ik U liefheb.

O V E R G A V E ( Edith Stein )

Heer, laat mij blind de wegen gaan
die de Uwe zijn.
Ik wil Uw leiding niet verstaan,
'k ben Uw kind zo klein.

U bent de Vader van de wijsheid,
mijn Vader;
ook al voert U mij door de nacht,
U brengt mij toch in Uw nabijheid,
U nader.

Heer, laat geschieden al wat U wilt,
ik ben bereid;
ook als U nooit mijn verlangen stilt
in deze tijd.
U bent toch de Heer van de tijd;
het wanneer behoort alleen U,
eens geeft U mij het eeuwig nu.

Maak alles waar, zoals U 't bedenkt
in Uw liefdeplan.
En als U stil tot het offer wenkt,
maak dat ik het kan.

Laat mij aan mijn kleine ik nooit toegeven;
stervend aan mijzelf, wil ik voor U leven.

GEDULD ( Jean Galot )

Zo dikwijls wordt mijn geduld op de proef gesteld,
te dikwijls naar mijn zin.

Mijn plannen worden overhoop gegooid,
mijn verlangens verijdeld, mijn werk belemmerd.

Hoopvolle projecten storten in elkaar
en sommigen uit mijn omgeving leggen het er op
aan mijn zenuwen tot het uiterste te spannen.

Ik voel de afstand en het slecht humeur in mij
opkomen en woorden van woede liggen op mijn lippen.

Maar Gij, wilt, Heer dat ik in die moeilijke ogenblikken
uw grenzeloos geduld tracht over te nemen.

Gij vraagt mij de vrede te bewaren
en niet toe te geven aan die bruisende instincten
die me willen meesleuren in hun donkere diepte.

STREK UW HAND UIT EN STIL DE STORM IN MIJ !

EEN OUDE LEGENDE ( Uit Wege Entdecken )

Er waren een twee monniken die in een zeer oud boek
gelezen hadden dat aan het einde van de wereld een plaats
bestaat waar hemel en aarde elkaar raken.
Aan de poort hoeven ze maar aan te kloppen om de vrede
van God binnen te gaan.
Zij besloten er naar op zoek te gaan en niet eerder naar hun
klooster terug te keren voor ze die plaats gevonden hadden.
Ze doorkruisten de wereld, met al de gevaren en ontberingen
die op zo' n lange tocht denkbaar zijn.
Eindelijk vonden ze de poort die ze zochten.
Met een bevend hart klopten ze aan en tot hun verwondering
werd de deur van hun kloostercel geopend.
Ze hadden begrepen: DE PLAATS WAAR HEMEL EN AARDE
RAKEN, IS WAAR GOD JE HEEFT GEPLAATST !

MARIA IN ADVENT ( Manu Verhulst pr. )

Zij keek zo ver en vrij,
had zelfs geen weet
van kwaad en menselijke averij;
Zij droeg een stukje eeuwigheid.

Zo werd Maria onder alle leken
het eerste sacrament,
het eerste tastbaar teken
dat God aan mensen vast verbindt.

Zij keek zo ver en vrij
en mocht voor 't eerst vermoeden
dat in een stukje eeuwigheid
een groot geluk kan broeden.

Als 't Kerstmis wordt in 't land
- het heimwee groter
dan op an'dre dagen -
legt Zij in onze open hand
een stukje eeuwigheid te dragen.

A D V E N T (Angelius Silesius)

Deze tijd is
een tijd van wachten en
verwachten
ook voor ons mensen;
ééns te meer verlangen
we naar de nacht
waarin Gods liefde
ons ter hore kwam.

Deze tijd is
een tijd van wachten en
verwachten
ook voor Jezus, de Christus;
toen waren deuren gesloten,
geen plaats voor hem;
thans horen wij zijn stem:
'' OPEN DE POORTEN VAN UW HART VOOR DE VERLOSSER ''

Want '' WAS CHRISTUS DUIZENDMAAL IN BETHLEHEM
GEBOREN EN NIET IN U, ZO WAART GIJ NOG
VERLOREN ! ''

EVEN NADENKEN... ( Naar André Quintelier )

God doet nog steeds pogingen om geboren te worden
in een warme thuis.
Er is wel een probleempje:
God biedt zich nooit aan onder zijn eigen naam.
Dat zou ook niet kunnen, niemand overleeft een ontmoeting
met de volheid van Liefde.
God komt in een bescheiden vermomming.
Ochgottekes, 't is maar een mens.

En op onszelf, enige dierbaren en wat vrienden na
zijn andere mensen eerder te wantrouwen, ja zelfs te mijden.
Je bent beter voorzichtig met anderen...
En als God dan toch zo nodig bij mij op bezoek wil komen,
dat Hij zich dan bekend maakt.

Dat heeft God natuurlijk al gedaan, vandaag reeds, gisteren
ook en zeker 2000 jaar geleden in Jezus van Nazareth.
'' Waarom zou ik zelf komen ? '' zegt God.
'' Als er zoveel mensen rondlopen die op zoek zijn naar
onderdak, waarom zou ik in je hart en je huis de plek
bezetten die een mens nodig heeft ? ''
Indien we nu eens met zijn allen elk voor één mens die
ontheemd, verloren, geslagen, verdrietig, gekwetst is, een
warme tuis zouden zijn ?
Ik hoor het gezang reeds aanzwellen:
GLORIA EN VREDE VOOR MENSEN VAN GOEDE WIL !

G E B E D (Marie-Paul Backx )

Zie mijn open handen, zie mijn open hart.
stil kniel ik voor U neer,
stil met mijn hele ziel,
o Heer, ik heb niet veel te zeggen,
ik hoef niet veel te zeggen,
want U weet alles, Heer.
U kent de vele banden,
mijn kronkelpaden,
zoveel verloren tijd.

Laat mijn hart van liefde branden
en vergeef mij alles, ik heb echt spijt.
Wil, Heer, me verlossen uit het kwaad,
uit alles wat uw liefde niet is,
uit alles wat buiten U om bestaat,
want in U alleen wil ik leven,
aan U wil ik alles in handen geven,
OMDAT IK ZEKER BEN VAN U !

V O X ( Tagore - Gitanjali )

Wanneer Jij mij opdraagt te zingen,
lijkt mijn hart te zwellen van trots;
ik kijk in Jouw gezicht en tranen komen in mijn ogen.
Al wat ruw en dissonant lijkt in mijn leven,
versmelt tot een zoete harmonie,
mijn adoratie spreidt zijn vleugels
als een vrije vogel boven de zee.
Ik weet dat Jij plezier hebt in mijn zang.
Jij houdt van mijn aanwezigheid als zanger.
Ik raak met de verstrekkende vleugel van mijn lied
Jouw voeten die ik nooit dacht te bereiken.
In de roes van mijn zang, vergeet ik mezelf
EN NOEM IK JOU, GOD, MIJN VRIEND.

DIT HUIS... ( Willem Vogel )

De vreugde voert ons naar dit huis waar 't Woord geschiedt.
God roept zijn Naam over ons uit en wekt in ons het lied.

Dit huis van hout en steen, dat lang de stormen heeft doorstaan,
waar nog de wolk gebeden hangt van wie zijn voorgegaan.

Dit huis, dat alle sporen draagt van wie maar mensen zijn,
de pijler die het alles schraagt, wilt Gij die voor ons zijn ?

Zal dit huis, een plaats zijn waar de hemel open gaat,
waar Gij ons met uw eng' len troost, waar Gij U vinden laat ?

Onthul ons dan uw Aangezicht, uw Naam, die mét ons gaat
en heilig ons hier met uw licht, uw voorbedachte raad.

Vervul ons met een nieuw verstaan van 't Woord, waarin Gij spreekt
en reik ons zelf als leeftocht aan het Brood, dat Gij ons breekt.

Dit huis slijt mét ons aan de tijd, maar blijven zal de kracht
die wie hier schuilen verder leidt tot alles is volbracht.

E M M A U S ( Felix Timmermans )

'' Heer, blijf bij ons, de zon gaat onder. ''
Wij boden dan het avondbrood
den vreemden man, die langs de baan
met ons was meegegaan.
En wijl hij, 't zegenend, de ogen sloot,
gebeurde het: Zijn aangezicht
verklaarde in een hemels licht,
waarin Hij plotseling verdween...
DIT WAS HET WONDER.
Wij stonden weer alléén,
doch vouwden blij onz' handen.
Het was alsof Hij door ons heen verdween
en 't licht in ons is blijven branden.
BLIJF ZO IN ONS, O HEER, DE ZON GAAT ONDER !

VIER KAARSEN ( Mark Van De Voorde )

Mensen zijn wezens van verlangen.
Ze zien steeds uit naar licht,
het meest nog als het donkert.
Het is koud in de ijzige buitenlucht.
Je krijgt alleen je eigen adem tegen.
Het hart verlangt
naar zich geborgen weten.
Desnoods een stal, wat stro.
God zet voor ons wachten
het wenklicht als waakster hemelhoog.

ADVENT, baken
voor de bedetocht naar krib en kind.
Kom vier stappen ver.
Kom in de krans van licht.

Daarom steken we vier kaarsen aan.
Schaars schemerlicht,
serene cirkel
die ons begrensd bestaan
één lichtpas verder voert.

Vier stappen licht
in de paarse put der donkere dagen.
De waakvlam
die je vraagt paraat te zijn.
Het smidsvuur
dat je in bekering loutert.
De godslamp
die je bidt de knie te buigen.
Het vuurwerk
dat je toont je welzijn uit te delen.

Vier stappen licht van wit verlangen.
Stappen in het lichtend woord van ver.
Jesaja, de profeet die heil verhoopt.
Jan de Doper die om bekering bedelt.
Maria, de moeder die toekomst baart.
KOM, LATEN WIJ ONS VOEGEN
IN HUN KRANS VAN LICHT
MET WOORDEN VAN VERLANGEN EN GEBED.

LIEFLIJK LICHT ( Kard. J.H. Newman )

Ga, lieflijk licht,
in deze donkere nacht,
ga Gij mij voor.

De weg is lang
en ik ben ver van huis,
ga Gij mij voor.

Richt Gij mijn voet:
ik vraag U niet naar waar Gij voert;
één stap is mij genoeg.

Ik was niet altijd zo
en bad ook niet
ga Gij mij voor.

Ik hield van schijn
en werd door trots geleid
al had ik angst.
Denk niet meer aan die tijd.

Zolang kreeg ik Uw zegen;
Gij blijft mij verder wel nabij
in vorst en ijs, in duisternis en nacht
tot morgenlicht
mij toelacht en 't gelaat der engelen
dat ik lang beminde
en een tijd verloor.

GA, LIEFLIJK LICHT,
IN DEZE DONKERE NACHT,
G A G I J M I J V O O R.

Uit: DE PROFEET   ( Kahlil Gibran )

Toen zei een leraar: spreek tot ons over onderwijzen.
En hij zei :

'' Geen mens kan je openbaren dan wat reeds half slapend in de
   dageraad van je kennis ligt.
   De leraar die in de schaduw van de tempel wandelt, te midden
   van zijn leerlingen, geeft niet van zijn wijsheid, maar veeleer
   van zijn geloof en liefde.
   Zo hij inderdaad wijs is, nodigt hij je niet uit, het huis van zijn
   van zijn wijsheid binnen te treden, maar leidt hij je over de
   drempel van zijn eigen geest.
   De sterrenkundige mag je vertellen van zijn inzicht in de ruimte,
   maar hij kan je zijn inzicht niet geven.
   De musicus moge zingen over het ritme dat de ganse ruimte
   vervult, maar hij kan je niet het oor geven dat het ritme vast-
   houdt, noch de stem die het weerkaatst.
   En hij die onderlegd is in de wetenschap der getallen kan vertellen
over de gebieden van gewicht en maat, maar hij kan je daar niet
   brengen.
   Want het visioen van de ene mens leent zijn vleugels niet aan
   de ander.
   WANT ZOALS EENIEDER VAN JULLIE APART DOOR GOD
   GEKEND WORDT, ZO MOET EENIEDER ALLEEN ZIJN IN
   ZIJN KENNIS VAN GOD EN IN ZIJN BEGRIP VAN DE AARDE.

LEVEN IN GELOOF ( Loed Loosen )

Leven in geloof is wat anders
dan altijd opgetogen zijn.
Vaak is het vooral: toch maar doorgaan,
ook als je weining resultaten ziet.
Het uithouden met jezelf en met elkaar,
ook als je veel ziet mislukken.
Toch doorgaan ondanks alles wat verdietig maakt.
Trouw blijven aan wat ons werd toevertrouwd.

Je ziel niet laten verbitteren,
maar het goede in elkaar behoeden.
Onze teleurstellingen niet koesteren,
maar het uithouden in geduld,
als een wachter in de nacht,
die de onbegrijpelijkheid van wat gebeurt
doorstaat, ook het onbegrijpelijke van God.

Vasthouden aan de hoop
dat er telkens iets nieuws kan groeien.
En dat mens-zijn toch mogelijk is.

Vasthouden aan het geloof
dat op deze vreemde aarde
zoiets ongehoords als liefhebben
toch gebeuren kan.

EN DE VERWONDERING GAANDE HOUDEN !

DE PELGRIM ( Anton Van Wilderode pr. )

Ik ben eeuwen al onderweg
door dit landschap van aarde en gras,
ik heb in uw weiden geslapen,
in de bedden van Brabants vlas.
Ik was de eerste die 's morgens
de bons van de klokken hoorde,
de laatste die slapeloos lag
in de nacht zonder wolken of woorden.
Ik stond op de blauwe vloer
van uw kleine kerken vol kaarsen,
een man uit een andere tijd
met kovel en korte laarzen.
De pelgrimsstaf die ik droeg
met de veldkruik in de top gebonden
was een kruk, was een houten kruis
of een stok voor de blaffende honden.
De hand aan de klink, mijn groet
in de naam van de Heer gesproken,
at ik het barmhartige brood,
bij de deurposten haastig gebroken.
De dorsvloeren van het dorp,
de schuren vol hooi gereden,
de kamers waarin men praat
waren warme plekken van vrede.

DE KLOKKENMAKER
( Het volgende verhaal vertelde een joodse vrome om duidelijk
te maken dat men het gebed niet moet staken, ook al zegt het de
bidder misschien een poos niets )

Er was een klein geisoleerd joods stadje, ver van alle grote wegen
van het land.
Men had er van alles en ieder handwerk werd er uitgeoefend.
Maar één beroep ontbrak: de klokkenmaker.
Na verloop van tijd wist niemand meer hoe laat het was, want geen
enkele klok liep gelijk.
Toen besloten de mensen om hun klokken maar gewoon te laten aflopen
en niet meer op te winden.
Het had geen zin meer. Maar er waren er ook die hun klokken bleven opwinden, ook al wisten ze dat ze niet de juiste tijd aanwezen.
Op zekere dag ging de mare door het stadje: er is een klokkenmaker
in de stad gekomen !
Iedereen rende naar huis om zijn klok te halen en bij de klokkenmaker
te brengen.
MAAR ALLEEN DE KLOKKEN DIE AL JAREN WAREN OP-
GEWONDEN, KON HIJ NOG HERSTELLEN.
DE ANDEREN WAREN TE VERROEST !

L A M P J E ( Jeroen Swaan )

In onze boom, groen als nooit tevoren
brandt één lampje niet.

Het valt niet op, het zit niet van voren,
eigenlijk niemand die het ziet.

Het lampje, niet stuk of zo,
het geeft gewoon géén licht.

En wij...
wij laten het gebeuren,
het zit toch niet in het zicht.

Maar ergens in de nacht
als alle andere lichtjes doven

zien wij soms onverwacht en
haast niet te geloven
dat éne lichtje stilletjes fonkelen,
warmer, mooier dan de rest

EN WETEN WIJ WEER, DAT ELK LAMPJE
WIL SCHIJNEN MET DE
K E R S T !

VERHAALTJE UIT TAIWAN

Het tij had duizenden zeesterren
op het strand gedeponeerd.
Ze zouden onherroepelijk omkomen
éér de vloed hen weer bereikte.
Een jongen pikte zeesterren op en
gooide ze terug in het water.
'' Waarom doe je dat ? '' vroeg
een oude man.
Het strand is kilometers lang, de
meeste komen toch om.
Wat voor verschil maakt het er een
paar te redden ?
De jongen keek naar de spartelende
zeester in zijn handen en zei:
'' Nee, voor de meeste maakt het niets uit.
MAAR VOOR DEZE ZEESTER WEL DEGELIJK.''
EN HIJ GOOIDE HEM TERUG IN ZEE !

STIL WORDEN... ( Soren Kierkegaard )

Toen zijn bidden vuriger en inniger werd,
bleek dat hij eigenlijk steeds minder te
zeggen had.
Tenslotte zweeg hij maar en werd hij heel stil.
Hij werd stil en begon - een grotere tegenstelling
tot spreken is er niet - te luisteren.
Eerst had hij gedacht dat bidden spreken was.
Maar toen ontdekte hij dat bidden zwijgen is,
en niet enkel zwijgen maar luisteren. En zo is het.
BIDDEN BETEKENT NIET JEZELF HOREN PRATEN,
MAAR STIL WORDEN EN ZO LANG STIL ZIJN TOT
JE GOD HOORT.

ADVENT: TIJD OM WAKKER TE WORDEN

Open ogen voor het ongeziene lijden
van vergeten mensen.
Helderheid van geest
die het spel van elk-voor-zich doorziet.

Open oren
voor de vraag achter de woorden,
voor het roepen dat gesmoord,
voor het nieuws dat wordt verzwegen.

Open oog en oor
voor de botten van hoop die ontluiken
als groene twijgen in volle winter:
de stappen naar vrede,
de inzet die gratis is,
het groeien van verbondenheid,
het niet meer zwijgen van de kleine mensen.

Open hart voor de STEM
die vanuit mensen en structuren
diep in jou blijft roepen
tot je opstaat, een keuze maakt
tot ommekeer naar God en mensen toe.

ADVENT: WAKKER WORDEN EN OPSTAAN
MET KRACHT IN JE HART EN HANDEN.
VIER WEKEN DE TIJD
O M T E O E F E N E N I N M E N S W O R D E N !

GIJ ZIJT DE VADER... (A.Van Wilderode pr. )

Gij zijt de Vader die met warme ogen
en toegestoken handen zonder klacht
de zeer-verloren jongste zoon verwacht
en hem verwelkomt in de oude woning.

Vergeef ons onze schulden, bidden wij,
gelijk wij onze schuldenaars vergeven
voor alles wat zij tegen ons misdreven,
waardoor Gij, VADER, in ons midden zijt;

VERGIFFENIS VERLENEN EN VERKRIJGEN
HEBT GIJ VOORGOED VERBONDEN MET ELKAAR,
BIJ ONZE EERSTE STAP OF TEKEN OF GEBAAR
STAAT GIJ GEREED MET TOEGESTOJEN HANDEN.

FELIX DE BOECK ( Maurice Careme schreef dit gedicht als hulde
aan deze Picasso van het Noorden )

Hij putte het water,
hij kapte het hout.
De schaduw van vogels
be-sterde zijn dak.

Hij zaaide het graan,
hij maaide het hooi.
Heel de veldhelling
lachte in zijn brood.

Hij was zo eenvoudig
dat in mei zijn ogen
voor allen bloeiden
als jacinthen.

En als hij bad,
héél alleen onder zijn dak,
bekeek Jezus, in zijn schaduw,
de hele wereld
doorheen zijn vingeren.

EEN KERSTVERHAAL ( Lutgardis Ureel )

Zij draagt een heel nieuw leven zo dicht bij haar hart
als wij nooit meer ontwaken.
Zij maakt een heel nieuw leven met verven en kleuren
die ze alom gaat stelen.
Het is een heel lang verhaal dat ze maandenlang praat
met enkel geuren en kleuren van haar.
Soms zien haar ogen heel ver:
in vreemde, onzichtbare landen loopt al haar kind,
op eenzame stranden waar niemand ooit heen zal gaan.
Soms liggen haar handen droomstil op haar schoot.
Zij vormt haar baby wolken en paarden.
Een heel grote boom, een heel paradijs voedt zij ha
kleintje dat zwelgt en zwijgt.
Zij gaat als een boot ter binnenvaart, rustig en traag,
heel haar buik volgeladen.
De kinderen op straat kijken haar vragend aan, verlangend
naar een wonder gebeuren.
Een oude heer in de tram geeft zijn plaats, zijn bleke lippen beven.
De zomer weegt heet op zijn dunne keel, hij loopt alleen langs
langs de dreef, verdord door de lange herfst van het leven.
Zij is rustig en goed als een zee vol schepen.
Straks ligt haar baby aan mijn oor :
als het verre lied in een zeeschelpenhoorn, hoop ik het eerste
hart nog te horen.

AAN EEN GRAF ( Bob Stempels )

Vliegen en vlinders, kinderen en bijen,
al wat als stipjes vonkt door de natuur,
warm, blij en snel, moedertje, schoot van vuur,
daar hield je van, en zie, die bleven bij je.

Want als ik hier de diepe stilte intuur,
stijgt het zo glinsterend op, dat ik moet schreien
en duizend lachjes, liedjes, mijmeringen
tintelen uit het gras naar het azuur.

'k Sta aan je graf als jij ééns aan mijn wieg.
Moeder, vrees niet dat ik bij dit verzonken
handjevol as mij om het vuur bedrieg.

Ik ween, als jij toen, om de vrije vonken,
de bij, het kind, de vlinder en de vlieg,
die in het licht van puur geluk verblonken.

EEN KEER LEEF IK ( Jorg Zink ds )

Toon mij het veld waar op ik zaaien mag.
Maar één keer leef ik, Heer,
één enkele keer slechts ga ik als een zaaier
door de velden van dit korte, broze leven.
Ik wil geen onkruid zaaien,
geen ééndagsbloemen langs de weg
maar graan dat onze diepste honger stilt.

Leg in mijn handen, Heer,
het graan van Uw liefde
en toon mij het veld waarop ik zaaien mag.
Met Uw genade zal ik moedig gaan,
Uw liefde zaaiend in de smalle voren
van deze onrustige, verwarde tijd,
en elke avond huiswaarts keren met lege handen,
maar vol vertrouwen op oogst die volgen zal.

Wil, Heer, geven wat daarvoor nodig is:
een groot geloof, een rustig hart,
veel vetrouwen en heel veel edelmoedigheid.
HEER, HELP ONS.
AL HET SCHONE IN DE WERELD
VINDT ZIJN OORSPRONG
IN DE DURF VAN DE EDELMOEDIGEN.

ZEE-BAD ( A. Van Wilderode pr. )

Laat me in 't water staan met druipende haren
en lachen om de kleine woorden van mijn vrees -
recht-op staan en den kouden arm der baren
gestrengeld voelen om mijn warme vlees.

Mijn hijgend hart aan het hart van 't water:
het eeuwig kloppende in ebbe en vloed
aan 't kleine tijdelijke, dat bonst in elke ader
en in de driften van mijn bloed.

O, als ik 't lamme leven niet meer kan verdragen,
dat me verworgen wil in kleinigheid, -
dan zal ik om de mildheid van het water vragen
en daar gaan beedlen om wat eeuwigheid.

ZO IS HET.... ( L. Alberse )

Zo is het dan geweest,
een vrouw die baart,
een man die doeken vouwt
en het kind in een krat,
dat was dan dat.

De kraamkliniek was overvol,
de vroedvrouw juist afwezig,
de arts was vrij van dienst die nacht,
zijn plaatsvervanger weggeroepen
en het kind lag op stro,
dat was dan zo.

Toe God dan eindelijk kwam
in Jezus - Zoon der maagd,
bleek overduidelijk:
niemand had om Hem gevraagd,
niemand zond naar Bethlehem
een brief of telegram,
een kaartje of wat bloemen
en niemand had er tijd,
geen enkel ogenblik,
n i e m a n d - EN DAT WAS IK...

LEZENDE: DE VLASCHAARD ( A.Van Wilderode pr. )
( Voor Stijn Streuvels )

Boven het landschap draait de zon almachtig
als in uw boek, en over mens en vee
dat in de schaduwkanten schuilt, eendrachtig
en weerloos voor het woeden van de zee.

Een nijver zwijgend volk staat op de stukken
de mateloze arbeid toegezind,
terwijl de leeuwerik met zoet rukken
zingende vlucht in hemels ijl gebint.

Zomer en zomerzon, geweld der dingen
vorderen krachtig u tot hun gezant,
de zaaihede waarop uw vaderen gingen
zoekt als een pijnzenuw tot in uw hand.

Maar schrijvend werpt gij 't ander landschap open
dat in uw binnenst ongemeten ligt,
lieflijkerwijs met koren volgelopen,
met vlas en bomen tot het vergezicht.

En daarop zet gij iemand uit de horde
der duldenden, die in een stil gehucht
waar veler onmacht zich tezaam wil storten
het tweegevecht begint met aarde en lucht.

Hamer des harten, windruk op de aren
en huiveringen vlagend over vlas
zijn maar de nadering van een bedaren
dat in ons bloed groeit als het oudst gewas.

Dan wordt men rustig binnen groene hoeven
vol van verdriet en avondlijk gedruis,
waar uit de stallen waait het zware zoeven
van dieren als een vlierboom om het huis.

STERVEN ( Phil Bosmans pr.)

Sterven is moederziel alleen
de nacht ingaan.
Sterven is vreemd en angstaanjagend
als je blindweg een land binnengaat
waar je nooit aan gedacht hebt
en nooit van gedroomd,
als je met duizend banden
gebonden ligt aaneen stukje aarde
dat voorbijgaat en dat vele namen draagt.

Als je sterft verandert alles,
de hele wereld, alles waaraan je je
een levenlang hebt vastgehouden.
Sterven wordt aanvaardbaar en
draaglijker als je hebt leren loslaten,
als je je innerlijk hebt opengesteld
voor met mysterie dat je wacht na de dood.

Als je kunt geloven, dat er een God
is, die van je houdt, niet alleen als
je leeft maar méér nog als je doodgaat,
dan worden sterven als een kind dat
thuiskomt bij de Vader in een land waar
alles goed is en waar het leven pas
voorgoed begint in een eeuwig nu.

EEN KIND MET DE OGEN VAN GOD ( Inge Lievaert )

Wat ben ik blij dat Maria geloofde
wat de Engel zei en uit naam van God
beloofde ! E N J I J ?

Soms denk ik: ik was er bij,
ik kon hem niet zien maar wel horen
en horen is immers genoeg,
want geen woord van God klinkt verloren
voor het vervulling droeg.

O luister, wees enkel oren,
bewaar ze, berg ze in je weg,
want nog gaat het zoals tevoren,
wat beloofd is gebeurt als voorzegd -
denk maar aan toen:
GODS ZOON WERD GEBOREN EN ALS MENS IN
ONS MIDDEN GELEGD.

NOG VOOR HIJ WERD GEBOREN ( Manu Verhulst pr. )

Nog voor Hij werd geboren was Hij reeds op weg en zocht
zijn moeder naar een onderkomen.
Nog voor Hij werd geboren werd Hij scheef bekeken.
Er was voor Hem geen plaats, Hij moest maar elders
zijn intrek nemen.
Nog voor Hij werd geboren heeft men Hem de deur
gewezen. En Hij heeft nooit begrepen waarom, of om
welke reden.
Nog voor Hij werd geboren heeft Hij aan den lijve
ondervonden dat mensen, rijk aan geld en macht,
wantrouwig staan tegenover mensen zonder eten.

Hij staat nog altijd aan te schuiven aan 't Klein Kasteeltje
en in Zaventem.
Hij was zo jang op weg en vraagt alleen een menselijk
onderkomen.
Hij kan nog altijd niet begrijpen dat in een land
met veel te grote huizen en zoveel dure, ingevroren
overschotten, mensen worden uitgewezen.
Hij duikt nog altijd onder in een krot, betaalt daar-
voor een veel te hoge uur, verdient een pikzwart honger-
loon, voelt zich opgejaagd, kent rust noch duur.
Hij is nog onder ons aanwezig, maar wij herkennen
Hem niet meer tot Hij zal zeggen: " Ik was die
vreemdeling en gij hebt mij niet opgenomen? "

SCHERVEN EN TRANEN...    ( Marcel Weemaes )

Een kindje had een vaas van duur kristal gebroken,
Val Saint-Lambert.
Scherven en tranen, alleen nog verdriet.
De moeder raapte de scherven op, tilde haar kindje op de arm
en plukte bloemen in de tuin, een heerlijke ruiker in een
mengeling van kleuren, de armen van het kindje vol.
Op enkele bloemen blonk een saffieren kindertraan.

En de moeder zei:
" Kindje, huil niet meer, de vaas diende alleen maar om
   bloemen in te zetten.
   Maar nu draag jij de bloemen en ik draag jou !
   Kom, we spelen '' vaas '', jij en ik. Zing je iets? "

Gelukkig kind ! Als je groot bent zal ik je vragen :
wie is God ?
En je zal antwoorden:
" IEMAND DIE SCHERVEN OPRAAPT ALS IK IETS
   GEBROKEN HEB, IEMAND DIE MET MIJ BLOEMEN
   PLUKT, DIE MIJ DRAAGT, DIE MIJ VRAAGT :
   ZING JE IETS ?

CITATEN
------------

Wie aan het leven de vriendschap ontneemt,
haalt de zon uit de cosmos weg. ( Cicero )

In de boezem van een vriend weerklinkend
sterft de toon van het lijden langzaam uit. ( J.W. von Goethe )

Ik verlang naar een metgezel die, voorbij aan
alle twistpunten van het verstand, in mij
de pelgrim van dit vuur ziet. ( A. de Saint- Exupéri )

Met een vriend aan je zijde, is geen weg te lang. ( Jap. spreekwoord )

Pas als je iemand hebt
die met je lacht en met je grient,
dan pas mag je zeggen:
ik heb een vriend. ( Toon Hermans )

GEBED BIJ HET NIEUWE JAAR ( Inge Lievaart )

'Sterker dan het kwaad'

Het was beloofd: een nieuw begin
één sterker dan het kwaad

niet anders nieuw
leek wat begon: nog bijna niets,
een wordend mensje
dat langzaam vorm vondt,
naar het licht bewoog
van hoofd tot voeten heel,
de handen echter zonder
de neiging om te grijpen
naar iets als macht.
Zou iemand zonder zwaard
die sterke zijn,
die verlossend overwinnen zou ?

Diepte van openbaring:
juist dàt aan deze
bleek het beloofde nieuwe
spiegelend God zelf,
belichamend de liefde,
keerde Hij alles om,
toen Hij zijn leven prijsgaf
en zo het leven won !

BINNENHOF ( A. Van Wilderode pr. )

Vaak in een vreemde stad
traag en nieuwsgierig op pad
vond ik na urenlang lopen
hekken of poort wijdopen.

Keek in het grijze schrijn
van een betegeld plein
teruggetrokken tegen
gevels vol goudenregen.

Keek in een tuintje dat
krap tussen muren zat
vechtend om vrij te komen
langs de ladders der bomen.

Keek in het niemandsland
van een sneeuwwit kloosterpand
waar uit de kerk de kalme
golfzang begon van psalmen.

En, toen er niets meer was
dan weerom stilte en gras
liep ik gelukkig verder
want de Heer was mijn herder.

DE DAG GING ALS EEN BLOEM VERSLENSEN
( F. Timmermans )

De dag ging als een bloem verslensen,
haar laatste blad verbrandt.
De vrede nevelt over 't land,
de rust dauwt op de mensen.
Uit stilte en uit sterrenlicht
wordt dan een altaar opgericht.
En luister nu, hoe alle dingen zingen,
en alles zingend in elkaar vervliedt,
de mensen en de dingen,
de vreugd, het kwaad en het verdriet,
lijk duizend' schoon akkoorden
van één en 't zelfde lied !
O, zalig uur, waarop de ziel, gerijpt
van zangen, zonder beeld of woorden
Gods wil begrijpt !

WEINIG ( G. Florizoone pr. )

HEER,
LIJKT MIJN BIDDEN
VEEL OP PRATEN,
TOCH IS DIT MIJN BIDDEN NIET.

ZWIJGEND WIL IK NADER TREDEN?
OOK OP ZONDAG IN DE MIS,
ALSOF MIJN BIDDEN, SAMEN
MET U, EEN TIJDJE RUSTEN IS
IN UW SCHOOT.

WEINIG WOORDEN ZIJN ER
OM NABIJ TE ZIJN ;
MIJN HANDEN, MIJN VOETEN,
EEN GLIMLACH, VERBORGEN PIJN
HEBBEN HET GEMAAKT, AL DIE DAGEN.
ZIJ ZIJN EEN GARVE
KRUID EN ONKRUID SAMEN,
VAN ALLE DINGEN, WAARROND
IK ' GOD ' IN ALLE TALEN
EN TONEN SPRAK :
VAN ERGERNIS TOT AMEN.

BIDDEN OM DE RAMEN VAN HET LICHT,
DE DEUR WAARDOOR
DE VRIENDEN KWAMEN,
DE NACHTEN NA DE DAGEN.
WEINIG MEER HEB IK TE ZEGGEN ;
TENZIJ DE VREUGDE, DIE MIJ OMKLEEDT
OP U GERICHT,
HET ZOET ERVAREN VAN HET LEVEN
EN DANK VOOR AL DE TIJD
DIE GIJ AAN MIJ BESTEEDT.

IK BEN DE KLEINE DOCHTER ( E. Hoornik )

Ik ben de kleine dochter van Jairus.
Ik lig hier op een veel te grote baar.
De dood zit in mijn ogen en mijn haar,
dat, nu de krol eruit is, zonder zwier is.

Ik mis mijn pop, die nu zij niet meer hier is,
slaapt als ik slaap, de vingers in elkaar.
Ik weet dat twee en twee te zamen vier is,
maar nu ik dood ben is dat niet meer waar.

Waarom had ik daarstraks weerom verdriet ?
Er zou een man die toveren kon, komen,
mij beter maken, maar toen kwam hij niet.

De mensen op het dak en in de bomen
gingen naar huis, maar ik blijf van hem dromen.
MORGEN BEN IK DE EERSTE DIE HEM ZIET.

LAAT ME MIJN ZIEL DRAGEN ( Wies Moens )

Laat me mijn ziel dragen in het gedrang !
Tussen geringen staan en hun ogen richten
naar boven, waar blinken Uw eeuwige sterren.
Ik wil een snoeier zijn in de wijngaard,
een werkman bij de druivenpersen.

Laat me mijn ziel dragen in het gedrang !
Mijn woord in de mond van stamelaars,
mijn hand voor hen die liggen langs het pad.
- En voor het raam mijner woning
een vlam in de nacht:
dat wie verdolen mocht,
wendt zijn schreden
naar het huis van toevlucht.

Ik zal het wasbekken klaar zetten,
brood en wijn op tafel,
en het Boek geopend
aan de parabel van de GOEDE HERDER.

DE WOLKEN ( Martinus Nijhoff )

Ik droeg nog kleine kleren, en ik lag
lang-uit met moeder in de warme hei,
de wolken schoven boven ons voorbij
en moeder vroeg wat 'k in de wolken zag.

En ik riep; Scandinavie, en: eenden.
Daar gaat een dame, schapen met een herder-
de wond'ren werden woord en dreven verder,
maar 'k zag dat moeder met een glimlach weende.

Toen kwam de tijd dat 'k niet naar boven keek,
ofschoon de hemel vol van wolken hing,
ik greep niet naar de vlucht van 't vreemde ding
dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.

- Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
en wijst mij wat hij in de wolken ziet,
nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
de verre wolken waarom moeder schreide.

POLONAISE ( Paul van Ostaijen )

Ik zag Cecilia komen
op een zomernacht
twee oren om te horen
twee ogen om te zien
twee handen om te grijpen
en verre vingers tien
Ik zag Cecilia komen
op een zomernacht
aan haar rechterkant is Hansje
aan haar linkerkant is Grietje
Hansje heeft een rozekransje
Grietje een vergeet-mij-nietje
de menseeter heeft ze niet gegeten
ik heb ze niet vergeten
ei ei ik en gij
de ezel speelt schalmei
voor Hansje en voor Grietje
Hansje met zijn rozekransje
Grietje met haar vergeet-mij-nietje
zijn langs de sterren gegaan
Venus is van koper
de andere zijn goedkoper
de andere zijn van blik
en van safraan
is Janneke-maan
Twee oren om te Horen
twee ogen om te zien
Twee handen in het lege
en verre vingers tien.

VOOR EEN DAG VAN MORGEN ( Hans Andreus )

Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad
hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens,
ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man alleen maar een vrouw
zo liefhad als ik jou.

MIJN VADERTJE ( Marnix Gijsen )

Mijn vadertje, hij was rechtvaardigheid.
Hij had de zware last op zich geladen,
een eerlijk mens te zijn
in woord en daad.
Dat is het schone, dwaze kwaad
waar, na ons Here Jezus Christus,
de sterkste man aan ondergaat.
Zijn oog was rustigblauw; een verre zee.
Zijn woord van blijheid soms plotse fusee
in stalen nacht.
Hij lachte rood en zoende onverwacht
mijn dwaze haren en mijn jong gedacht.

De hoge schepen die de Schelde droeg,
hij wist hun laden vast en schoon te sturen.
Hij had hun namen lief,
om mee te spelen, als een kind naief;
Karatschi, Pantos, Calcutta,
lijk schoon koralen.
Hij wist de haven; heimwee en verdriet,
bij vroege morgenmist
en in de avond onder luid en rauw sirenenlied.

Hij heeft de bossen van zijn jeugd bemind.
Hij kende bomen lijk wij mensen kennen.
Hij wist de winden en de oogst,
en wou mijn hand aan 't ruw bedrijf des jagers wennen.

Mijn vadertje; hij was rechtvaardigheid.
Hij had de goede liefde tot de still' en ware dingen.

Onder de schaduw van een dorpse kerk
ligt zijn sobere zerk.
Ik weet hoe zijn gedenken mij gelijk een lichte wolk behoedt.
Zijn rode, bange handen hield hij stervend Christus tegemoet.

R E G E N B O O G ( G. Florizoone pr. )

Licht van licht,
mijn God,
de dagen geven lang
en veel licht, wanneer
mijn hart op zon staat.

Vandaag is mijn weefkleed
grijs en zonder snit
om mij heen geslagen.
Uw regen,
druilend en grauw,
tast mij aan.
Drupsgewijze wordt
mijn gemoed doordrenkt
en zwaar,
het omhulsel van mijn
levenslust tot
slap, verregend karton.

God van licht,
diep nu in mij
de regenboog op,
laat een levenslied los
in de smalle zuivere beek;
laat haar zilver spreken,
was mijn gelaat, zalf,
verfris mijn pad
met de verkwikkende kracht
van een emmer water.

Hang dauwdruppels
aan mijn woorden,
geef kiemkracht en sap
aan het zaad in mij,
voer mij naar de bron
en les mijn verzonken dorst.

EEN LIEDJE VAN HET WATER ( Ida Gerhardt )

IK LAG DE LIEVELANGE DAG
TUSSEN HET BLOEIEND FLUITEKRUID;
ER ZWEEFDE EEN LIEDJE VOOR MIJ UIT,
NU HOORT MAAR WAT IK ZINGEN MAG:

WIE NOOIT DE LIEVE LANGE DAG
BIJ \'T SPIEGELKLARE WATER LAG,
ZIJN UUR IS KORT, ZIJN VREUGDE HEEFT UIT,-
WANT NIMMER ZAG HIJ WAT IK ZAG
TUSSEN HET BLOEIEND FLUITEKRUID.

WIE NAAR HET KLARE WATER GAAT
HEM ZULLEN DE OGEN OPENGAAN,
WANT ZEKER ZAL HIJ HIER VERSTAAN,
GEKNIELD TUSSEN WAT GROEIT EN LEEFT,
HOE GOD HET SCHOONSTE ZINGEN GEEFT
BIJ WATER BLOEIEND KRUID EN RIET OM NIET !

DE DOKTER ( Willy Spillebeen )

DE WITTE MAN MET LANGZAME STAP
MET HAREN GRIJS MET OGEN WIJ
HEEFT GETAXEERD DE LAATSTE SEKONDE

HET LEVEN ZWEEFT ONDER NARCOSE
DE HAND WORDT RECHTER NAAST GOD
DE GEEST LEVEN REDDENDE MACHINE

DE HAND IS VAST
ROND \' T LANCET DE FLITSENDE VIS.
SOMBER EN TOCH GELATEN MEER MENS DAN OOIT:
HIJ VECHT

HET ZWEET BEZEERT ZIJN GEZICHT,
DE DOOD DRAAGT GEEN MASKER MEER
MAAR DE DOKTER VECHT
DE DOKTER LIJDT.

BOVEN GEWOONTE\'S RAZERNIJ
VECHT HIJ EN LIJDT.
ZIJN VASTE HANDEN BEWAKEN HET LEVEN
TOTDAT DE LAATSTE WEERSTAND STERFT.

DAN VRAAGT HIJ TRAAG EN WOORDELOOS
WAT LEVEN IS WAT DOOD
EN GAAT GEBOGEN EN OUD
MEER MENS DAN OOIT
EN EENZAMER.

DE KAPPERSTOEL (Eddy van Vliet)

De kapperstoel is moe.Hij heeft geen zin meer.
Ik ben de zoveelste klant die zich vanuit
zijn lederen schoot verouderen ziet.

Langzaam zakken wij. De ultieme poging
om te verdwijnen onder de spiegelrand.
Wat net niet kan.

De hand onder mijn kin. Zij is de hand
van de vader die zijn kind leert zwemmen.
Ik zie haar weer.

Hoe zij aan de zee haar diepte ontnam.
Hoe zij speelde met evenwicht.
Hoe haar kracht zich over een streling
verdeelde.

Zij ondersteunt een gipsen hoofd dat
onder zijn witte ogen een lach vertoont
die beslist heeft bestaan.

IK HEB DE HELE WINTER NIET GEWETEN
( Paul Verbruggen )

IK HEB DE HELE WINTER NIET GEWETEN
DAT ER VAN U,
DIEP IN DIT DODE WOUD,
ERGENS WAT GOUD
BEDOLVEN LAG.
MET LEGE HAND EN HART
EN TOT GEEN OFFERANDEN KLAAR
TRAD IK IN \'T BOS EN VOND
UW EERSTE KROKUS IN DE ZON.
HIJ STOND ZO SCHITTEREND
OP HET DONKERGROENE MOS,
ZO ENIG LICHT
TUSSEN HET KOUDE NAAKTE HOUT,
EN IETS
WAT IK DE GANSE WINTER WAS VERGETEN
GING WEER AAN \'T SMEULEN
MET EEN TEEDRE GLOED.
ZO STOND IK LANG
GELUKKIG EN VERENIGD
MET DIE KLEINE KROKUS IN DE ZON,
EN WIST OPEENS
HOE DIEP DE KLEINE DINGEN LEVEN
EN ZEI HEEL SIMPEL : GOD, HOE MOOI !

EVEN LACHEN...

Meester Wouter vertelde tijdens de les
biologie over de steltlopers.
- De grootste vogel in de groep waadvogels
is de ooievaar, zei hij, maar toen begon één
van zijn leerlingen hoorbaar te giechelen.
- Wat is daar zo grappig aan? vroeg meester
Wouter.
- Meester, sprak kleine Charlotte blozend,
vindt U niet dat we oud genoeg zijn om te
weten dat de ooievaar niet bestaat?

Student (vleiend): ach, beste oom, kunt u
het over uw hart krijgen mij zolang op het
droge te laten zitten?
Oom: Absoluut, beste neef, ik heb namelijk
vernomen dat je gevaar loopt te verdrinken!

KLEIN PAASLIED ( Hanna Lam )

Tussen waken, tussen dromen
in het vroege morgenlicht,
wordt de steen van 't graf genomen,
horen vrouwen het bericht,
dat door dood en duisternis
Jezus leeft en bij ons is.

Zij die zich als eersten buigen
over leven in haar schoot,
zijn op Pasen kroongetuigen
van nieuw leven uit de dood.
Vrouwen hebben Hem ontmoet,
weten zich bevrijd voorgoed.

Uit een sprakeloos verleden,
weggeschoven, ongehoord,
wordt een nieuwe tuin betreden,
open is de laaste poort,
sluiers worden weggedaan;
het is tijd om op te staan.

Lente kleurt de kale bomen,
door het leven aangeraakt
bloeien bloemen aan de zomen,
zo wordt alles nieuw gemaakt.
JUICHEND STEMT HET LEVEN IN
MET DE TOON VAN HET BEGIN.

ANGELS FALL FIRST

Een engelengezicht glimlacht naar me,
onder een gedachte van tragedie.
Die glimlach die ons warmte gaf.
Vaarwel, geen woorden kunnen het zeggen,
naast het kruis op je graf en deze voor
altijd brandende kaarsen.

Ergens anders nodig om ons te doen
herinneren aan je korte tijd.
Tranen zijn gevloeid, tranen van liefde,
tranen van verdriet.

Oh, Heer, waarom vallen engelen eerst?

Niet opgelucht door de gedachte van Shangri-La,
niet verlicht door de lessen van Christus;
ik zal nooit de zin van het juiste begrijpen,
onwetendheid leid me naar het licht.

Refrein:

Zing me een lied van je schoonheid,
van je koninkrijk.
Laat de melodieen van je harpen
degene strelen die we nog nodig hebben.
Gisteren schudden we handen, mijn vriend.
Vandaag verlicht het licht van de maan mijn pad.
Mijn bewaker.

VERSTERVEN ( Eugeen Laridon pr. )

Versterven, het is een stokoud woord, het ruikt naar de dood, het kan ons niet bekoren.
Want wij willen leven, wij houden van haast en decibels en drukte; wij hebben gelijk, altijd ons verteer, ons verkeer; het is onze zaak, onbespreekbaar, zo zijn we, zonder zonde met op zolder nog wat wrok en verbittering in de kelder, wat koelgehouden agressie en wij hebben gelukkig niemand nodig.

Versterven, fluistert de Vasten, versterven smaakt naar verrijzen, je moet het proeven.
Je laat de haast uitrazen en je krijgt vat op de tijd.
Je laat het lawaai uitdoven en je hoort in de stilte een stem, al zolang vermist.
Je laat alle onvrede wegspoelen en je ademt, vrij.
Je laat anderen in je weelde delen en je maakt, je ziet mensen gelukkig.
Je laat God je huis betreden.
GOD, broeder, op bezoek.
GOD, een vriend van alle leven.
GOD, uitdager van angst en dood.

GOUDKORREL
--------------------
Mensen die zelden of nooit lachen, denken meestal ongenuanceerd over het leven en over zichzelf. Ze onderscheiden niet duidelijk wat wezenlijk en wat bijkomstig is. Wat betrekkelijk en vergankelijk is, maken ze tot goden; bezit dat ze ooit moeten achterlaten, aanzien dat zo broos is,genoegens die zo vluchtig zijn. Dagelijkse haperingen maken hen humeurig. Een pedante sfeer hangt drukkend op hun conversaties. Ook zichzelf nemen ze te veel au sérieux. Ze beseffen niet hoe lachwekkend ze zijn. (V. Deschacht pr. )

CITATEN
-------------
Wie alles meent te begrijpen, filosofeert niet meer. ( Karl Jaspers )

Geen mensen die vaker ongelijk hebben dan zij die het niet kunnen uitstaan ongelijk te hebben. ( F. de la Rouchefoucauld )

Niets is zo eerlijk verdeeld als het verstand; iedereen blijkt er genoeg van te hebben.

Atheisme: het geloof van hen die er geen hebben ( Elgozy )

Als we onszelf goed kennen, weten we ook hoever we gaan kunnen ( M. Rutherford )

Drie voeten wenst elke vrouw: twee om op te zweven en een derde, reuzegroot, om op te leven.

DE DERDE WERELD AAN HET WOORD
- Een gebed voor land -

VERLOREN IN DE STORMEN OP DE OPEN ZEEEN, DRIJVEN ONZE KLEINE BOTEN. WIJ ZOEKEN NAAR HET LAND.
GEDURENDE EINDELOZE DAGEN EN EINDELOZE NACHTEN; WIJ ZIJN HET SCHUIM, DRIJVEND OP DE ONMETELIJKE OCEAAN. WIJ ZIJN HET STOF, ROND- DWARRELEND IN DE EINDELOZE RUIMTE.
ONZE KRETEN GAAN VERLOREN IN DE HUILENDE WIND.
ZONDER VOEDSEL, ZONDER WATER, LIGGEN ONZE KINDEREN DAAR, UITGEPUT TOT ZE NIET MEER KUNNEN WENEN.
WIJ HUNKEREN NAAR LAND MAAR WORDEN TERUGGESTUURD VAN ELKE KUST.
ONZE NOODSIGNALEN ZWELLEN TELKENS OPNIEUW AAN, MAAR DE VOORBIJVARENDE SCHEPEN STOPPEN NIET. HOEVEEL BOTEN ZIJN VERGAAN?
HOEVEEL FAMILIES LIGGEN ER ONDER DE GOLVEN?
HEER JEZUS, HOOR JE HET GEBED VAN ONS VLEES?
HEER BOEDDHA, HOOR JE ONZE STEM?
VANUIT DE AFGROND VAN DE DOOD?
OH, VASTE GROND, WIJ VERLANGEN NAAR JE !
WIJ BIDDEN OPDAT DE MENSHEID VANDAAG AANWEZIG ZOU ZIJN !
WIJ BIDDEN OPDAT HET LAND ZIJN ARMEN NAAR ONS ZOU UITSTREKKEN!
WIJ BIDDEN OPDAT WIJ HOOP ZOUDEN KRIJGEN, VANDAAG, VANUIT EEN OF ANDER LAND.

CITATEN
-----------
ONGEVEER NEGEN EEUWEN VOOR CHRISTUS ZAG EEN WEDUWE UIT SAREFAT TIJDENS EEN HONGERSNOOD DE PROFEET ELIA AANKOMEN. ZIJ HAD NOG ALLEEN EEN HANDVOL MEEL EN EEN RESTJE OLIE IN EEN KRUIK.
DAARMEE BEREIDDE ZE ZONDER AARZELEN DRIE BROODJES VOOR DE HONGERIGE PROFEET. EN HET ONVERWACHTE GEBEURDE: HET MEEL EN DE OLIE RAAKTEN NIET OP. IS DIT NIET EEN GELIJKENIS MET ONS LEVEN IN TAIZE? ER IS BIJNA NIETS IN RESERVE EN VAN DIT WEINIGE WORDT ONUITPUTTELIJK GEDEELD. ( Broeder Roger van Taizé + )

WIE ZIJN LEVEN NIET WIL GEVEN, NIET WIL DELEN MET ZOVELEN, MET EEN ANDER, GAAT VERLOREN.
WIE WIL GEVEN WAT HIJ HEEFT, DIE ZAL LEVEN, OPGEGETEN, DIE ZAL WETEN DAT HIJ LEEFT.
( Huub Oosterhuis )

VASTEN IS DELEN ( Valeer Deschacht pr. )

ALS DUINZAND GLIJDEN DE DAGEN DOOR ONZE VINGERS. TE SLORDIG GAAN WE MEESTAL OM MET WAT WE MEEMAKEN, DAG NA DAG.
WE KIJKEN MAAR ZIEN NIET, HOREN MAAR LUISTEREN NIET. MOCHTEN WE IN ALLES AANWEZIG ZIJN, DAN WORDT ONZE AANDACHT VERWONDERING OVER EEN GLIMLACH, ONTROERING VOOR \'N HARTELIJKE ATTENTIE EN DANKBAARHEID VOOR DE KLEINE DINGEN DIE ONS LEVEN VERDIEPEN.

AANKONDIGING VAN DE HEER ( Ludo Colman )

Zij bad,
al zou je het niet vermoeden,
ze bad in stilte
en tot zichzelf:

\'\' Van veel heb ik geen weet,
slechts dit:
dat het geschieden moet
en naar uw Woord. \'\'

\'\' Maar ben ik dan
de anderen niet gelijk
en ligt in de geboorte
niet de vage onrust
van de dood? \'\'

\'\' Zeg mij
hoe zullen deze dagen
mij verlaten,
de dagen van het wachten
in de moederschoot? \'\'

De dag van het aanvaarden
was een vreemde dag.
Er was tegenlicht, maar windstil
en een beetje nevel die over de velden lag.

EEN DROOM VAN EEN WERELD

Ik droom van een wereld van vrede, waar jong en oud in harmonie met elkaar leven en waar iedereen zichzelf kan zijn. Een aarde waar groot en klein elkaar de hand reiken en waar vreemden zich thuis voelen als broers en zusters. Een wereld waar vrede heerst in het hart van elke mens.

Ik droom van een wereld van gerechtigheid, waar hoop is voor wie onrecht wordt aangedaan en bevrijding voor mensen die niet meetellen. Een aarde waar een stem klinkt voor wie niet gehoord wordt en waar in het midden geplaatst worden al wie niet gezien worden. Een wereld waar men zich inzet voor wie arm is of geen woning heeft. Een wereld waar gerechtigheid heerst in het hart van elke mens.

Ik droom van een wereld om vrij in te leven, waar elke vreemde welkom is en waar angst verdwenen is. Een aarde die niet wordt uitverkocht, maar aan allen een thuis biedt. Een wereld die geen woestijn wordt maar een plek van contact en ontmoeting.
Ik droom van een aarde die behoort aan allen.
HEER GOD, LAAT ONS MEER EN MEER BEWUST WORDEN DAT AL HET GOEDE VAN DEZE AARDE BESTEMD IS VOOR IEDEREEN.

LIGGEN IN DE ZON. ( Hans Andreus )

Ik hoor het licht het zonlicht pizzicato
de warmte spreekt weer, tegen mijn gezicht,
ik lig weer dat gaat zo maar niet dat gaat zo
ik lig weer monomaan weer monodwaas van licht.

Ik lig languit lig in mijn huid te zingen
lig zacht te zingen antwoord op het licht
lig dwaas zo dwaas niet buiten mensen dingen
te zingen van het licht dat om en op mij ligt.

Ik lig hier duidelijk zeer zuidelijk lig zonder
te weten hoe of wat ik lig alleen maar stil
ik weet allen het licht van wonder boven wonder
ik weet alleen maar alles wat ik weten wil.

CITATEN
-------
DE AARDE HEEFT GENOEG VOOR IEDERS BEHOEFTE, NIET VOOR IEDERS HEBZUCHT.

FANATISME IS HET GROOTSTE KWAAD WAT ER IS. IK BEN FANATIEK TEGEN FANATISME.
( Bertrand Russell )

WORDT DE LEVENSDUUR VAN VOEDSEL NU WERKELIJK VERLENGD DOOR TOEVOEGING VAN AL DIE CHEMISCHE MIDDELEN,OF LIJKT HET ALLEEN MAAR ZO OMDAT DIE VAN ONS ER KORTER DOOR WORDT?

ZODRA WE RECLAME OP DE WOLKEN ZULLEN KUNNEN PROJECTEREN, ZULLEN WE DAT ZEKER DOEN.
( Jonckers )

WE VERZAMELEN EN BRENGEN ONZE DROMEN MEE.

DROMEN DIE WE WEVEN IN DE VEZELS VAN ONS GEBEENTE, WETEND DAT ZE STERK GENOEG ZIJN OM ZE DOOR TE GEVEN AAN ONZE KINDEREN EN DE KINDEREN VAN ONZE KINDEREN.
( UIT: de bijeenkomst van de Farmcoop, Filippijnen )

DE SCHEPEN ( Jan van Nijlen )

Ik hoor vanavond verre schepen fluiten
en, even hopend, schoon ik niets meer wacht,
druk ik mijn hoofd tegen de kille ruiten
en zie de haven in de blauwe nacht.

Vertrouwd geluid, ik hoorde u reeds als kind,
soms midden in de nacht,maar meestal tegen
de avond bij het opgaan van de wind,
als moeder zei: \" wij krijgen zeker regen! \"

Toen dacht ik reeds aan dezen die vertrekken
ver van he huis en het misprezen land,
de begenadigden, de zachte gekken
die immer zoeken naar een vaderland

en in mijn dromen voer ik met hen mee.
Ofschoon geboren in een buurt der haven,
bereikte ik nooit de oever van de zee,
laat staan Tananarive of Tamatave.

Het kind dat aan zijn lot nooit gans kon wennen,
en door zijn droom nog voortleeft in de man,
weet nu dat een klein stukje heide en dennen
alles bevat wat de aarde geven kan.

Maar soms, al ben ik bitter en gehard
door \'t leven, overstroomt een niet te stuiten
vloed van verlangens mijn onwillig hart
als in de nacht de verre schepen fluiten.

HET TEKEN ( Wies Moens )

Als ik naar \'t grote Ginds ben heengegaan
en gij verlangt een teken nog van mij,
kom aan de waterkant, kom aan de stroom
waar \'t riet zich roert, een oude boom zijn kruin,
die als de wolk is, die er boven hangt,
laat overschaduwen het rimplend nat.
De wind bespeelt de lovers, fluit in lis en gras,
het water klotst tegen de oever
staag en schokt terug.
En uit de meers daar stijgt een reiger op.
Hij roeit met brede slag door \'t grijze van de dag,
gij hoort het zoeven van zijn vleugels
op de zware lucht.
Onthoud, dit is het teken dan:
in de gestrekte vlucht
van de vogel boven \'t golfgewiegel
wenkt mijn ziel u toe.

CITATEN
----------

Beschaving is een zeer dun laagje vernis, dat gemakkelijk in alcohol kan worden opgelost.

Als je met velen bent om de rivier over te steken, zullen de kaaimannen je niet opeten. ( Afrika )

Voor God moet men zich buigen, omdat Hij zo groot is, voor het kind omdat het zo klein is.
( Rosegger )

Waar God ontbreekt, ontstaat geen leegte, maar daar houden de afgoden huis. ( D. Solle )

Wij komen het dichtst bij het grote als we groot zijn in de nederigheid. ( R. Tagore )

Wanneer de sterke zachtmoedig is, dan wint hij alle harten. ( Langbehn )

Een ziel, die in goedheid leeft, staat in het licht.
( Maassen )

Gelukkig hij, die met de omstandigheden weet te breken, voordat zij hem gebroken hebben.(Liszt)

De belangloze liefde is niet een drang van de natuur, maar een persoonlijke opgave en uiteindelijk een verovering. ( Th. Rutten )

In de stilte worden grote dingen geboren.
( T. Carlyle )

De ware vrede van het hart en de volmaakte gemoedsrust zijn alleen in de eenzaamheid te vinden. ( Schopenhauer )

De oogst komt in een ander seizoen dan de zaaitijd. ( Mgr. Kerkhofs )

Heb uw naaste lief, hij is als u. ( M. Buber )

Jij die ziet, wat doe je met het licht? ( P.Claudel )

Iemand liefhebben is: de enige zijn die een voor anderen onzichtbaar wonder aanschouwt.
( Fr. Mauriac )

Het belangrijkste in het leven is niet wat men liefheeft maar dat men liefheeft. ( M. Proust )

OVER DE DREMPEL.

DE STEEN IS WEGGEROLD, HET GRAF LEEG. MARIA VAN MAGDALA EN DE LEERLING AARZELEN. PETRUS GAAT ALS EERSTE BINNEN, NEEMT ALLES AANDACHTIG OP. DAN DURFT OOK DE ANDERE LEERLING NAAR BINNEN TE GAAN. ' HIJ ZAG HET EN GELOOFDE. WANT ZE HADDEN UIT DE SCHRIFT NOG NIET BEGREPEN DAT HIJ UIT DE DOOD MOEST OPSTAAN...' ( Joh. 20, 1-9 ) WETEN, BEGRIJPEN,... ZIJN GEEN VOORWAARDEN OM TOT GELOOF TE KOMEN. GELOOF IS NIET GEBASEERD OP WETENSCHAPPELIJK BEWIJS MAAR OP VERTROUWEN, OVERGAVE. HET VRAAGT DAT WE EVEN WACHTEN, AFSTAND NEMEN OM GOED TE KUNNEN ZIEN, ANGST EN ONZEKERHEID TE OVERWINNEN EN BINNEN TE GAAN IN HET MYSTERIE. DAT LUKT NIET ZOMAAR INEENS OF ALLEEN. HET IS DAAROM GOED DAT WIJ ELKAAR OVER DE DREMPEL HELPEN.

CITATEN
-----------

Iemand aankijken is zichzelf ontmaskeren en kwetsbaar worden. ( K. Staes )

Onze God is een God van ontmoetingen. Ontmoetingen met mensen kunnen ontmoetingen met God worden.
( Mgr. E. Polge )

Als Gods gezag wijkt uit de samenleving is dat voelbaar, omdat Hij een bovennatuurlijke kracht is die mensen kan bezielen en bemoedigen. ( T. Hermans )

Wij vinden God niet, maar God vindt ons; elke band met God is een geschenk van God. ( W. Bohme )

Hoop zonder risico is geen hoop. Hoop is geloven in het avontuur van de liefde, vertrouwen hebben in de mensen, een sprong in het duister doen, zich verlatend op God. ( Don Helder Camara )

Zijn geweten was zuiver, hij gebruikte het nooit.
( S.J. Lec )

De mens is een \' wezen gericht naar de dood \', zei een Duitse filosoof. De mens is \' gericht naar de heerlijkheid\', zegt Hij die in een stal geboren werd en stierf aan het kruis. ( Joh. Paulus II )

CITATEN
-------------

Wie het onverdraagzaamst is tegenover anderen, is meestal het verdraagzaamst jegens zichzelf. ( de Boisson )

De volkeren worden niet in de eerste plaats door slagbomen, rivieren, gebergtes en oceanen van elkander gescheiden, maar door de grenzen van onze harten. ( Kard. Suenens )

Liefde is de enige taal die iedereen verstaat.( J.Freinademets)

Wij kunnen God niet zien, want Hij heeft zichzelf weggegeven. God gaat op in de mensen. Als liefde. ( Dr. van den Akker )

Een man kan allerlei gaven hebben, maar de grootste gave is die van de \'overgave\'. ( T. Hermans )

Velen denken plezier te kunnen kopen, terwijl ze in feite zichzelf daaraan verkopen en er slaaf van worden.(B.Franklin)

CITATEN
------------
Te veel mensen schermen zich af voor als het nieuwe uit schrik hun vast zekerheden te verliezen. Geloof moet in dialoog treden met nieuwe levenservaringen en die vanuit eigen traditie bevragen. ( H.Van Hooreweghe )

Een mens heeft weinig behoeften, wanneer hij diep getroffen is door de behoeften van anderen. ( G.E. Lessing )

De lente van het jaar, de lente van de jeugd, ze gaan spoedig voorbij, doch de lente van het hart duurt altijd voort.(Gerok)

Je moet niet proberen in het leven te slagen, maar een geslaagd leven te hebben. Je leven zelf vraagt er naar om geslaagd te zijn. ( P. Monier )

Droom niet weg naar de toekomst, maar dien het heden en ge dient de toekomst. ( G. Maaszen )

Hoop zonder risico is geen hoop... Hoop is geloven in het avontuur van de liefde, vertrouwen hebben in de mensen, een sprong in het duister doen, zich verlatend op God.(Helder Camara)

MAANNACHT ( Victor E. Van Vriesland )

Langzaam klimt de maan achter kleine daken; een dag die stiller is dan dagen zijn giet zich koel aan mijn ogen uit, een schijn van in verstorven rust glashelder waken.

Het is een onverwacht verplaatst geraken in een bestaan dat er nog niet kan zijn, of reeds voorbij; ik ken het niet als mijn gebied; het zal mij tot een vreemde maken.

En ik geloof niet meer wat, nog zoeven, achter mij werklijk bleef. Een streng licht vult strak, bleekblauw, met vernieuwing onze dreven. Al het vroegere wordt erdoor onthuld.

Dat het vergoed wordt en wordt opgeheven, verijdeld, weggevaagd tot ander leven

DE DAG GING ALS EEN BLOEM VERSLENSEN ( F. Timmermans )

De dag ging als een bloem verslensen,
haar laatste blad verbrandt.
De vrede nevelt over 't land,
de rust dauwt op de mensen.
Uit stilte en uit sterrenlicht
wordt dan een altaar opgericht.
En luister nu, hoe alle dingen zingen,
en alles zingend in elkaar vervliedt,
de mensen en de dingen,
de vreugd, het kwaad en het verdriet,
lijk duizend' schoon akkoorden
van één en 't zelfde lied !
O, ZALIG UUR, WAAROP DE ZIEL, GERIJPT
VAN ZANGEN, ZONDER BEELD OF WOORDEN
GODS WIL BEGRIJPT !

SCHERVEN EN TRANEN ( Marcel Weemaes )

Een kindje had een vaas van duur kristal gebroken.
Val Saint- Lambert.
Scherven en tranen, alleen nog verdriet.

De moeder raapte de scherven op,
tilde haar kindje op de arm
en plukte bloemen in de tuin,
een heerlijke ruiker in een mengeling van kleuren,
de armen van het kindje vol.
Op enkele bloemen blonk een saffieren kindertraan.

En de moeder zei: kindje, huil niet meer,
de vaas diende alleen maar om bloemen in te zetten.
Maar nu draag jij de bloemen en ik draag jou !
Kom, we spelen ' vaas ', jij en ik.
Zing je iets ?

Gelukkig kind ! Als je groot bent zal ik je vragen:
wie is God ? En je zal antwoorden:
Iemand die scherven opraapt als ik iets gebroken heb,
Iemand die met mij bloemen plukt,
DIE MIJ DRAAGT,
DIE MIJ VRAAGT:
ZING JE IETS ?

STILSTAAN... ( Ronald Sledsens pr. )

Mensen zijn als treinen. Ze razen met ongelooflijk hoge snelheid aan elkaar voorbij. De treinen waarin wij dagelijks plaats nemen; zijn bekend.Opstaan - toast rechtstaand - verkeersinformatie - files - vier uur arbeid - quick lunch of gaarkeuken -vier uur arbeid - avondspits - kus - krant - feuilleton - acht uur slapen - opstaan.
De meesten houden dat ritme behoorlijk vol. Dertig tot veertig jaar als het moet. We hebben tenslotte wel allemaal één of ander doel voor ogen. Je gezin, je weekendverblijf, je postzegels... niemand kan onze dromen dwingen, al worden we dan in het keurslijf van een opgejaagd treinstel geperst.

Maar soms bekruipt je het razend verlangen om op zijn minst één keer op een ander spoor te gaan bollen. En dan vertraagt het omliggende landschap in je opnemen. In de voorbijflitsende streepjes van zo net opnieuw koeien, mensen en huizen ontwaren. En dan aan de eigen noodrem trekken en ongestraft tot stilstand komen. Op een wei, in de buurt van dat allerlaatste stationnetje
dat nog niet onder de sloophamer belandde. Je herkent uit je kinderlijke herinnering de rosse krullen in het gietijzer, de geur van carboline vermengd met het getsilp van krekels. Twee banken en geraniums in bakken en een vriendelijke blauwe kiel die ze giet. Omdat hij tijd heeft. Dan ga je op de bank zitten, kijken naar het andere leven dat voorbij raast en denken: laat ze nu maar eens lekker allemaal.
DIT IS MIJN TIJD. IK HOEF NIKS TE DOEN,NERGENS AAN TE DENKEN. DE HELE WERELD KAN RUSTIG EEN POOS ZONDER MIJ.

GOUDKORREL ( Leo Charita )
---------------

Elke dag brengt ons een nieuwe wereld,
iedere morgen, het wonder van het licht.
Wijl de dauw op alle planten perelt,
het laatste restje van het zwicht.

Nieuw is het morgenbrood iedere dag.
Verse, geurige koffie daarbij.
Nieuw, de blijde morgengroet en lach,
voor de medemens aan onze zij.

Voor de mens die 't leven ernstig neemt,
brengt iedere dag nieuwe verwachtingen.
Voor de meesten komt het even vreemd...
Iedere dag zijn we beginnelingen !

DE DAG IS NIEUW ! WAARDEVOL GESCHENK !
KIJK OMHOOG MET EEN DANKBARE WENK !

CITATEN
-----------

Het verleden is het enige deel van je leven dat je niet kunt veranderen.

Dankbaarheid kan met niet in een geldbeugel stelen.
.

Wat werkelijk geestelijk groot is, groeit niet als aardappels ( Ch.Péguy)

Om mee te slepen, moet men zelf reeds meegesleept zijn.( Kard.Suenens)

In plaats van te klagen dat de roos doornen heeft, verheug ik mij over de rozen boven de doornen. ( Joubert )

De mens is een mengsel van licht en donker, een schaakbord met witte en zwarte velden. ( Kard. Faulhaber )

Ik wil heel mijn leven een kind blijven om dingen te blijven ontdekken en verwonderd te zijn om wat ik ontdek. ( Frans van Assisi )

Minderheden veranderen in werkelijkheid de wereld.( Helder Camara )

De ontwikkelde mens moet geen echo, maar een stem zijn.( Niederzell )

Zonder denken spreken is zonder mikken schieten. ( G. Gezelle )

O.L.H.-HEMELVAART ( Nikolaas Devynck o.s.b. )

Op hemelvaartsdag kijken de leerlingen bewust naar de hemel. Ze aanbidden hun Heer en keren, ondanks Zijn afscheid, met blijdschap naar Jeruzalem terug. Ze beseffen méér dan ooit wie hen geroepen heeft, wie met hen op weg
is gegaan, wie voor hen geleden heeft en gestorven is.Zijn heengaan naar de Vader is de bevestiging dat Hij de ' Zoon van de Allerhoogste ' is, het mensgeworden Woord van God.
Daarom past het dat zij zich ophouden in de tempel om God te verheerlijken en te danken.

NIEUW LEVEN

NIEUW LEVEN, ENERGIE EN KRACHT,
MAANDEN HEBBEN WIJ EROP GEWACHT.
TOCH BLIJFT IN MIJ HET WINTERGEVOEL:
KILTE, DUISTERNIS, TRANEN ZONDER DOEL.
DE ZON VERWARMT MIJN BUITENKANT,
VANBINNEN KNIJPT EEN IJSKOUDE HAND.
AF EN TOE LAAT ZE MIJ EVEN GAAN.
OOK IN MIJ KRIJGT DE LENTE DAN WEER VRIJE BAAN.
TOCH WORDT STEEDS WEER HET PRILLE PLANTJE GESMOORD, TOT HET NIET MEER KAN EN ALLE KIEM-
KRACHT IS VERMOORD.
IK WIL NIET DAT HET ZOVER KOMT, HOE DIEP OOK DE WOND.
VERWARM, HEER, DIE IJSKOUDE HAND, ZODAT ZE ZICH ONTSPANT.
LAAT LIEFDE DE HAAT VERSCHROEIEN, DAN KAN OOK IN MIJ DE LENTE WEER BLOEIEN. s.t.

EEN AANZOEK...?!

De jonge dokter werd bij een patiente geroepen, een jonge weduwe.
- U bent erg neerslachtig, zei de dokter, u zou beter hertrouwen.
- O, dokter, moet ik dit beschouwen als een aanzoek ? vroeg de weduwe verheugd.
- Mevrouw, laat mij opmerken dat dokters wel medicijnen voor- schrijven, maar er zelf geen gebruiken.

RAAD...?!

- Heb je mijn raad opgevolgd? Slaap je nu met open ramen?
- Ja.
- En? Ben je die verkoudheid nu kwijt?
- Nee, maar wel mijn gouden horloge en mijn portefeuille.

MUZIKAAL!!

Mijn vrouw is bijzonder muzikaal, pocht Dirk, ze is in staat om de hele buurt op te trommelen, loopt graag nieuwsjes uit te bazuinen en speelt altijd de eerste viool...

BRIEF AAN EEN VRIEND ( H. Marsman )

Tracht, na uw vijftigste jaar,
langzaam te leren , dat het goed is
als de bladren vallen;
de sterken worden dan toch nog lang niet gerooid;
zeg tot u-zelf: " ik wil pas vallen
onder de winterstorm. "
Mij kan soms nu het verlangen al overvallen
naar onze latere jaren,
als ik niet meer gekooid
in dit zwerfziek verlangen
wonen zal in het huis aan de brede rivier.
Hoe goed zal het zijn
de dagen te laten verstrijken
met roeien en jagen;
om verweerd en rijzig het land te doorlopen
en te ervaren dat het verhaald van ons leven
de slag van het water gaat krijgen,
dat wij rijpen bij wind en weer.
Dan slaat ook de gloed niet zo licht meer
met snelle en vluchtige slagen naar buiten
in gelach en geween;
maar er zal een stil vuur in ons zijn,
verborgen in merg en been.
Zwervend door het oneindige land
zullen wij sterker en rustiger zijn,
opgenomen in het stromend verband
der seizoenen, dieper verwant
met de ruimte en het wisselend weer.
En dan?
Dan zitten wij 's nachts bij het vuur
en ik lees u voor uit een boek,
dat ik u dan heb geschreven,
een boek als " De Waterman ",
of lacht ge, dat dat niet kan?
Waarom niet? Ik ben immers nog jong.
Kent gij de verborgen wegen?
Het roer kan nog zesmaal om !
Laat uw humor, uw gloed, uw snelle boosaardige tong
U vooral niet begeven
en bezoek mij, éénmaal
in het huis van mijn ouderdom.

HET UUR VAN VERTREK ( Jean Galot )

Ik voel het afscheid knagen, Heer,
en ik verlaat met moeite de plaats
waar ik met al de mijnen heb geleefd
en waaraan zoveel herinneringen mij binden.

Ik wou zo graag de gekende horizon
van huizen en bomen en mensen vastleggen
en mijn eigen opgebouwde relatiewereld verder uitdiepen.

Maar in ieder vertrek legt Gij de kans
mezelf te overstijgen
en Gij opent nieuwe mogelijkheden
voor een verruimde vriendschap.

Gij hebt ons tot trekkers gemaakt, Heer,
en lokt ons telkens weg
uit onze neiging tot geinstalleerd zijn.
Met Abraham vertrouwen wij ons toe
aan uw roepende stem,
o, God van de ongekende verten.

GEDEELD VISIOEN ( Bart De Bakker, in levende Kerk )

Ik geloof dat mensen langzaam
groeien, zoals al wat leeft.
Ik geloof dat mensen vroeg of laat
in zich kunnen voelen dat zij
' in wording ' en op weg mogen zijn,
zoals ook God in ons ' in wording ' is.

Ik geloof dat de Vader geen statisch
beeld is, geen sprookje met moraal,
maar een warme naam voor
Onze- Oorsprong-ten diepste.

Ik geloof dat de Zoon geen
vertelseltje van toen is,
maar iemand die je ook vandaag nog
kan ontmoeten,
die nu leeft in velen, als een spoor.

Ik geloof dat de Geest
de Aanwezigheid is
van het goddelijk geheim in ons.
Dat wij die geest niet kunnen maken,
maar dat Hij ons kan overkomen,
dat wij ontvankelijk kunnen zijn
voor Hem, dat Hij ons kan bezielen
en verzoenen met elkaar, wereldwijd.

Ik geloof dat op een dag onze wereld
een wereld naar Gods droom zal zijn
en dat God daar jou en mij
en elk van ons voor nodig heeft.

... GEEN KEER ( Pierre De Paepe )

Gedane zaken
hebben geen keer!
Wie lest lacht
best lacht.
Hoop doet leven,
en zolang er leven is, is er hoop.
Een gedane zaak, die heeft geen keer.
Wanneer is een zaak eigenlijk gedaan?
Ik weet het niet,
wellicht heeft het ook weinig belang,
maar ze heeft wél geen keer.
Wie lest lacht,
waar lacht die dan eigenlijk mee?
Ik weet het niet,
wellicht heeft het ook weinig belang,
maar hij lacht wél het best.
En hoop doet leven,
maar wie leeft, wat hoopt die eigenlijk?
Ik weet het niet.
Wellicht heeft het ook weinig belang,
maar zolang er leven is, is er hoop en die doet leven.
We zijn dus wel onsterfelijk.

CITATEN

Kanaalzwemmer nadat hij 3/4 van de afstand afgelegd had: '' ik kan niet meer, ik keer terug ''.

Vertrouwen in eigen handelen is de eerste voorwaarde voor succes.
( Euwe )

Na het karweitje dronk de loodgieter een glas op de goede afloop.

Iedereen neemt mij maar zoals ik ben. Nu IK nog.

Luisteren en spreken zijn twee verschillende vaardigheden.

Een oprechte glimlach ontstaat, als het hart en de mond samenwerken.

Mensen die alles weten, beliegen zichzelf.

Ik hoef niet te zwemmen in het geld, pootje baden is al genoeg.

CITATEN
-----------

Velen zijn ontroerd bij het zien van armoede, maar vinden eerder hun zakdoek dan hun geldbeugel.

Wie wil leven en zichzelf blijven, moet zijn nek durven uitsteken.
( Sjeik Hamidou Kane )

Soms is je blijdschap de oorzaak van je glimlach, maar soms kan je glimlach de oorzaak van je blijdschap zijn.( Thich Nhat Hank )

Sommige vragen zijn onmogelijk te beantwoorden, maar dat wil niet zeggen dat ze niet gesteld moeten worden. ( Imre Kertész )

Om wijs te zijn, behoeft u niet veel te weten. Wijs is hij die zijn kennis, hoe gering die ook is, weet te gebruiken.

Eenzaamheid is voor de geest, wat dieet is voor het lichaam.
(Jean de la Bruyère)

Wie begint, heeft de taak al voor de helft volbracht. ( Horatius )

Een pessimist ziet in elke kans een probleem, een optimist ziet de kans in elk probleem. ( Sir Winston Churchill )

IK ZAL MIJ MET U VERBONDEN WETEN ( P.T. de Chardin s.j. )

Om U inniger te omhelzen, Heer,
wil ik dat mijn bewustzijn
zo ruim wordt als de hemelen, de aarde en de landen,
zo diep als het verleden, de woestijn en de oceaan,
zo fijn als een atoom van de materie
en de gedachte van het menselijk hart.
Ik wil mij met U verbonden voelen
door heel de ruimte van het heelal:
ik wil mijn liefde geworteld zien in ieder ding,
want door heel de oppervlakte van de wereld
biedt Gij U aan mij aan,
opdat ik U moge ervaren en vasthouden.

BELIJDENIS ( Will Ferdy / Muziek en tekst / 17.01.1960 )

Voor elk moment waarop je mij hebt blij gemaakt,
voor elk verdriet, waarvan je mij hebt vrij gemaakt,
voor elke keer dat jij bij mij vertrouwen zocht,
voor elke schakel, die ons nauwer binden mocht,
voor al je goedheid, die ik ondervinden mocht,
zeg ik je dank,
zeg ik je dank.

Voor elk lief woord, dat zacht over je lippen kwam,
voor al het kwaad, dat jij bij mij uit het hart ontnam,
voor elke keer dat jij bij mij vertrouwen zocht,
voor elke schakel, die ons nauwer binden mocht,
voor al je goedheid, die ik ondervinden mocht,
zeg ik je dank,
zeg ik je dank.

Ik heb je lief, voor al wat je vergeven hebt,
voor elke dag, die jij aan mij gegeven hebt,
voor elke blijk van trouw en van genegenheid,
voor elk geheim, geheiligd door verzwegenheid.

Voor elke hoop, die ik bij jou heb uitgedoofd,
voor elke vreugd, die ik bij jou heb weggeroofd,
voor elk verwijt, dat uit mijn mond heeft pijn gedaan,
voor elke vrees die ik je ooit heb aangedaan,
voor elke smart, die jij door mij hebt uitgestaan,
voel ik zo'n spijt,
voel ik zo' spijt.

VOOR ELKE KEER, DAT JIJ MIJ NOG ONTROEREN ZULT,
OF, DOOR JE ZACHTE TROUWE BLIK, BEROEREN ZULT,
VOOR ELK GEBAAR, WAARDOOR JE MIJ VERVOEREN ZULT,
ZEG IK JE DANK?
ZEG IK JE DANK,
ZEG IK DANK.

DAAR MOET JE DOORHEEN ( PH. Bosmans pr. )

Bij de minste pijn een ' pijnstillertje ' !
Elke avond een slaapmiddel en bij zwarte gedachten
een paar pillen om je op te monteren.
Je bent hopeloos verwend.
Je maakt van alles een probleem.
De minste moeilijkheid en je bent op van de zenuwen.
Problemen vragen oplossingen.
Problemen die je uit de weg gaat, beginnen te rotten.
Maar er zijn een hoop moeilijkheden inherent
aan het leven,
aan het huwelijk,
aan de opvoeding,
aan het volwassen worden,
aan de omgang,
aan het werk.
Die moet je aanvaarden.
Daar moet je doorheen zonder discussie,
moedig en beslist.
Als je ervoor gaat vluchten zullen ze je achtervolgen
en zwaar op je maag liggen.
Je kunt in je leven het ' kruis ' niet schrappen zonder
erdoor verpletterd te worden !

GEEN RAMP ! ( Ph. Bosmans pr. )

Je zult heel oud worden als er geen dodelijk ongeval,
geen hartaderbreuk of ernstige ziekte op je agenda staat.
Maar wat heb je aan oud worden als de oude dag je alle plagen van Egypte overzendt?
Stijve benen, rheuma, verkalking, slecht geheugen, slechte gehoor, slechte ogen, afzondering en eenzaamheid.

Machines, die niet meer produceren, gaan naar het oud ijzer.
Maar hoe moeten de mensen, die niet meer meekunnen in het productieproces ' mens ' blijven en gelukkig zijn?

Dit hangt af van heel de omgeving, de familie, de vrienden en kennissen, de bejaardenzorg, het menswaardig pensioen.
Dit hangt ook voor een groot deel af van je zelf.

JE MOET LEREN OUD WORDEN !

Oud worden is geen ramp ! Je oude dag is niet noodzakelijk een ongeluksdag.
Leer oud worden met een jong hart.
Het is een hele kunst.

BEDENKING ( Teilhard de Chardin s.j. )

''Ik zie maar één mogelijkheid om de ergernis van het kwaad in de wereld te kunnen verdragen, namelijk te erkennen dat, àls God ons laat lijden, zondigen en twijfelen, Hij dat doet omdat Hij ons nu niet ineens kan genezen en zich openbaren. God verbergt zich niet opdat wij Hem zouden zoeken, evenmin als Hij ons laat lijden om onze verdiensten te vermeerderen.
Integendeel, gebogen over zijn schepping, die op weg is naar Hem toe, werkt Hij met al zijn kracht om haar gelukkig te maken en te verlichten. Als een moeder haar pasgeborene, zo houdt Hij haar zorgvuldig in het oog ''.

ENKELE CITATEN VAN ' BLAISE PASCAL ' ( 1623-1662 )

HET IS NIET ZEKER DAT ALLES ONZEKER IS...

ALS JE WINT, WIN JE ALLES; VERLIES JE, DAN VERLIES JE NIETS. AARZEL DUS NIET EROP TE GOKKEN DAT GOD BESTAAT.

DE LAATSTE STAP VAN DE REDE IS DE ERKENNING DAT ER EEN ONEINDIG AANTAL ZAKEN IS DIE HAAR OVERSTIJGEN.

DE MENS IS NET ZO MIN IN STAAT DE NIETIGHEID TE ZIEN WAAR HIJ UIT VOORKOMT, ALS DE ONEINDIGHEID DIE HEM OMGEEFT.

TEGENSPRAAK IS GEEN TEKEN DAT IETS NIET KLOPT,
EVENMIN ALS HET ONTBREKEN VAN TEGENSPRAAK EEN TEKEN IS VAN WAARHEID.

DE STILTE... ( J. Leegstra )- in een abdij bij een fotosessie-

De wijsheid en stilte van een eiland...
Eindeloos lange holklinkende gangen
op een bouwplaats...
De imposante, tijdloze koormuren,
de monumentale architectuur van een abdij...
Het klooster oorverdovend stil in Brazilie en Egmond.
De ruimtes veelal leeg, sober tijdloos en vooral stil.
Soms even tot leven gebracht door de kloosterlingen.
Zij geven aloude tradities weer van rust tot stilte,
wat de buitenwereld niet meer kan geven.
In de stilte van mijn foto's scheppen woorden afstand.
Het zien van mijn werk moet geen uitleg vragen.
IK WIL DE STILTE LATEN VOELEN...

CITATEN
------------

Kinderen mogen niet van huis weglopen. Ouders wel.

Niemand houdt zoveel van werken dan hij die ervoor betaalt.

Wees nooit bang om iets nieuws te doen. Denk eraan; amateurs hebben de Ark gemaakt, professionals de Titanic.

Wanneer iemand schermt met zijn principes, denk ik altijd aan een kreupele die met zijn krukken zwaait. ( Francken )

Niemand heeft zo'n behoefte aan een glimlach dan zij die er geen meer te geven hebben.

De gierigaard mist zoveel wat hij heeft als wat hij niet heeft.

Om een bundel met takken samen te binden is één hand niet voldoende.
( Kameroen )

Wie zijn vrienden aan het lachten maakt, verdient de hemel. ( Koran )

Wie parels wil zoeken, moet in de diepte duiken. ( Dryden )

EEN BIOLOOG OVER DE LAATSTE VRAGEN.
( Th. Dobzhansky )

Dostojewski legt Iwan Karamasow de volgende overweging in de mond: ' Wat zo vreemd is, is niet dat God inderdaad bestaat; het wonderlijke is veeleer, dat zo'n denkbeeld, het denkbeeld van Gods noodzakelijkheid, in het hoofd van zo'n primitief en boosaardig beest als de mens kan zijn opgekomen; zo'n heilig, zo'n ontroerend, zo'n wijs denkbeeld is het en zoveel eer doet het de mens! ' Het is allemaal echter nog wonderlijker dan Dostojewski dacht ! De mensheid, homo sapiens, de wijze, wetende mens stamt van voorouders af die zelf geen mensen waren en die noch wijs, noch wetend waren op de manier waarop de mens dat kan zijn.
De mens heeft zich van een nog altijd iets primitiever, zij het niet noodzakelijkwijs boosaardiger wezen- maar wel bepaald - een stompzinniger en onredelijker wezen - tot zijn huidige staat ontwikkeld.
Jammer genoeg spreekt Darwin in de titel van één van zijn twee grootste boeken over de ' afkomst ' van de mens in plaats van diens ' opkomst ' of ' opgang '. Het idee van Gods noodzakelijkheid is, met andere denkbeelden en gedachten die de mens eren, onze verste voorouders vreemd geweest. Al die ideeen zijn pas tijdens 's mensen langdurige en moeizame opgang van het animale naar het humane bij hem opgekomen, om al evoluerend zijn creatieve denken steeds stelliger te bepalen.

BIDDEN MET PSALMEN ( Sylvester Lamberigts )

Enige tijd geleden vertelde een vriend me hoe hij bij een bezoek aan een trappistenabdij diep onder de indruk was gekomen van het psalmgebed, zoals het daar dag en nacht gezongen en gebeden wordt door de mon- niken, die aan dit gebed gehecht zijn zoals de schaduw aan het licht en zoals de ademhaling aan de longen.
Dit eeuwenoude gebed met zijn machtige zeggingskracht en zijn rijke beelden had hem goed gedaan, vooral rustiger gemaakt.
Deze eenvoudige woorden, die altijd meer inhouden dan ze zeggen, hadden zijn hart veroverd en het tegelijk ondersteboven gekeerd.
Deze verheven en toch zo levensechte poezie had plotse en onverwachte perspectieven geopend op zijn angsten en zijn vreugden, op zijn wel en wee, op zijn moeilijkheden en zijn mogelijkheden.
Als gevolg van dit bezoek heeft hij zich een Bijbel aangeschaft, waaruit hij voortaan elke avond, nog even voor het slapen gaan samen met zijn vrouw één of andere psalm leest. " Het is telkens een stukje hemel op aarde '', zei hij.

UIT: DE KLEINE PRINS ( Antoine de Saint-Exupéry )

De kleine prins trok de woestijn door en kwam één enkele bloem tegen. Een bloem met drie bloemblaadjes, een bloempje van niets...
- Goede morgen, zei de kleine prins.
- Goede morgen, zei de bloem.
- Waar zijn de mensen? vroeg de kleine prins beleefd.
De bloem had vroeger eens een karavaan zien langskomen;
- De mensen? Er bestaan er geloof ik zes of zeven.
Die heb ik jaren geleden eens gezien. Maar je weet nooit waar je ze kunt vinden. De wind jaagt ze in het rond.
Ze hebben geen wortels, dat is erg lastig voor hen.
- Daag, zei de kleine prins.
- Dag, zei de bloem.

DE WATERDRUPPEL ( Uit Zen flesh, Zen bones naar Paul Reps )

Zenmeester Gisan vroeg aan een jonge leerling hem een emmer water te brengen om zijn bad af te koelen.
De leerling bracht het water en koelde het bad. Daarna gooide hij het restje water uit op de grond.
'' Idioot " schold de meester.
" Waarom heb je de rest van het water niet aan de planten gegeven?
Waar haal je het recht vandaan om in deze tempel ook maar één druppel water te verspillen " ?
Op datzelfde ogenblik werd de jonge leerling verlicht. Hij veranderde zijn naam in Tekisui, wat waterdruppel betekent.

JE KAN DE MAAN NIET STELEN ( Uit dito, naar Paul Reps )

De Zenmeester Ryokan leidde een uiterst onthecht leven. Hij woonde in een hut aan de voet van een berg. Op een avond drong een dief bij hem binnen maar ontdekte al spoedig dat er niets te stelen viel.
Ryokan kwam thuis en betrapte hem. " Je bent misschien wel van heel ver gekomen om mij te bezoeken " zei hij tegen de dief, " je mag niet met lege handen weer weggaan. Neem asjeblief mijn kleren als geschenk aan".
De kerel wist niet hoe hij het had. Hij greep de kleren en rende weg.
Naakt zat Ryokan naar de maan te kijken.
" Arme kerel ", peinsde hij, " ik wou dat ik hem deze prachtige maan had kunnen geven ".

DANK U DAT IK NIET ALLEEN BEN (Jorg Zink ds)

Ik dank U, Heer, dat ik niet alleen ben,
dat ik mijn ellende niet alleen draag,
mijn ongeloof niet en mijn innerlijke leegte niet.

Want waar ik ook op aarde ben,
het geheim van uw kerk staat voor mij.
Als ik een trooster nodig heb,
staat U daar in de gestalte van de ongelukkige
en verandert ons die lijden in troosters,
onze handen die bidden in handen die
beschermen.
Als we eenzaam zijn, bent U nabij
in vele mensen,
en uw kerk begint te groeien
als een bloem in de woestijn.

Ik dank U dat ik niet alleen ben,
maar de ellende van de anderen mag dragen.
Ik dank U dat U nabij bent,
zo ver de ellende reikt en de stem van de troost.

U was een mens onder de lijdenden.
Verander ons die lijden in uw gestalte,
zodat we de lijdenden nabij zijn zoals U.
Zodat iedereen een Christus is voor hem
die U zoekt.

Ik dank U dat we allen één lichaam zijn,
een stuk van U.
UW ZICHTBARE GESTALTE.
UW KERK. UW WERKTUIG.
UW HAND. UW MOND.
WE DANKEN U DAT WE NIET ALLEEN ZIJN.

TEKST OP DE DOM VAN LUBECK

GE NOEMT MIJ MEESTER: STEL MIJ DAN TOCH VRAGEN.
GE NOEMT MIJ LICHT: ZIE MIJ DAN TOCH.
GE NOEMT MIJ WEG: VOLG MIJ DAN TOCH.
GE NOEMT MIJ LEVEN: ZOEK MIJ DAN TOCH.
GE ZEGT DAT IK EEN WIJZE BEN: GELOOF DAN TOCH IN MIJ.
GE ZEGT DAT IK MOOI BEN: HEB ME DAN TOCH LIEF.
GE ZEGT DAT IK RIJK BEN: BID DAN TOCH MET MIJ.
GE ZEGT DAT IK EEUWIG BEN: VERTROUW MIJ DAN TOCH.
GE ZEGT DAT IK BARMHARTIG BEN: HOOP DAN TOCH.
GE ZEGT DAT IK EDEL BEN: EER MIJ DAN TOCH.
GE ZEGT DAT IK ALMACHTIG BEN: DIEN MIJ DAN TOCH.
GE ZEGT DAT IK RECHTVAARDIG BEN: VREES MIJ DAN TOCH.
GE ZEGT DAT IK LIEFDE BEN: VOLG DAN TOCH DE WEG.
WANT WANNEER GE MIJ LIEFHEBT, HEBT GE ALLES GEDAAN.

EVEN LACHEN...

Een Hollander en een Belg zitten tegenover elkaar in de trein. De Belg tast in zijn vestzak en haalt er een plastic zakje uit, gevuld met appelpitjes.
Hij neemt er een paar uit het zakje en eet ze op.
Enkele minuten later doet hij nog eens hetzelfde. Vraagt de Hollander:
- Waarom eet jij appelpitten?
- Je wordt er slim van, zegt de Belg.
- Verkoop jij niet een paar van die pitjes? vraagt de Hollander.
- Tuurlijk! aan 2,50 euro per stuk, zegt de Belg.
- Nou, geef mij d'r dan maar vijf, zegt de Hollander.
Zo gezegd, zo gedaan. Maar als hij op die pitjes begint te knabbelen, denkt hij: ' Zoveel geld voor een paar pitjes? '
Zegt de Hollander tegen de Belg:
- Vindt je dat niet wat duur? Voor zoveel geld kan ik een paar kilo appels kopen en krijg ik er de pitjes gratis bij!
Zegt de Belg:
- Ziet ge 't, 't begint al te werken !

HALVERWEGE ( Dr. de Antwerpse stadsdichter Bart Moeyaert t.v.g. de ' Tall Ships Race '.

Voor je verdwijnt tussen de vouwen van de stroom
schijn je nog één keer om te kijken.
Mij is het niet bekend hoe lang.
Ik weet ook niet van welke kant je afscheid neemt.
Zeg je dag toren of dag flatgebouwen.
Je gaat, zoals je van een drempel glijdt.
Tenzij de wind meezit en verderop de hand verschijnt
van wie het hardste roept kom hier.
Daar staat je held dan op het droge.
Op welke wal voorspelt men niet.
De drenkeling die navertelt hoe weinig tijd hij had,
heeft weliswaar niet lang, maar niettemin
zelf ingeschat, hoe groot zijn kansen waren.
Werd het de overkant, werd het de muur.

DAAR GING HIJ DAN AAN LAND.

EN RADE ( Vocalise voor Cavalcanti ) -Jan Engelman-

Groen is de gong
groen is de watergong
waterwee, watergong
groen is de gong van de zee

Sulina, Braila
Sulina, Brest
Sulina, Singapore
achter de vest

stem die mijn slaap doorzong
waterklok, watertong
koperen long van de ree

Sulina, Braila
Sulina, Brest
Sulina, Senegal
wijd van het nest

hang die mijn ziel doordrong
waterdroom, watersprong
loeiende gong neem mij mee

Sulina, Braila
Sulina, Brest
Sulina, Zanzibar
buiten is best

groen is de gong
groen is de watergong
waterwee, watergong
groen is de gong van de zee

OPSTAAN IN STILTE ( Catharina Visser )

Is er een kracht die geneest ?
Als wij, op de bodem van ons kunnen zijn,
als wij pijn hebben, ziek zijn
of eenzaam door de dagen gaan:
is er een kracht die ons doet opstaan ?

Kom mij niet aan met mooie woorden,
zeg niet dat lijden een zin heeft, een doel !
Als de afgrond zich opent en nergens houvast is,
troost mij dan niet met andermans pijn,
kom mij niet aan met schoonheid en zon.

Maar waak met mij in de grot van de smart,
begrijp de volle omvang van mijn klacht,
kleineer mij niet, laat mij mijn waardigheid.
Wie weet - in de nacht, tussen jou en mij
roert zich een kracht die geneest.

ALS... ( Ernest Thijs )

Als ik een wens zou kunnen doen,
dan zou ik willen wensen
dat heel de wereld een paradijs zou zijn
waar mensen gelukkig zouden wezen,
waar het goed was om te leven
en ieder weer een lach kon geven.

Als ik een wens zou kunnen doen,
dan zou ik willen wensen
dat de zon haar warme stralen
immer op de aarde zou laten dalen
en dat heldere blanke wateren
weer door de beekjes zouden klateren.

Als ik een wens zou kunnen doen,
dan zou ik willen wensen
dat vissen, vogels en dieren
weer in volle vrijheid konden tieren
en dat een zee van bonte bloemenpracht
golven van lieflijk zachte geuren bracht.

DIT ALLES ZOU IK WILLEN WENSEN
VOOR MEZELF EN ALLE MENSEN
DIE JONG VAN HART EN TELKENS WEER
GELOVEN IN DE GOEDHEID,
DE WIJSHEID EN DE GLORIE
VAN DE HEER.

CITATEN
-----------

Wie wegduikt in de absurditeit wordt onkwetsbaar.
( G. Bomans )

In het aards paradijs:
Eva: " Adam, hou je van mij ? "
Adam:" Van wie anders ? "

Elke stommeling kan zijn ogen sluiten, maar wie weet wat de struisvogel ziet in het zand. ( S. Becket Murphy )

Werken, het mooiste wat er is, ik kan er uren naar kijken.

Belgie: mooi land maar 't moest overdekt zijn.

In de angst wordt de mens zich bewust van zijn vrijheid.
( Sartre )

Broodprijs weer omhoog.
Klant: " 1 pistolet ".
Bakker: " gesneden ? "

MEISJE ( Pierre De Paepe )

Meisje, je gitzwarte ogen,
één zo olijk,
één zo droef,
ik heb ze lief.

Je lange zwarte haren,
trouw in hun kleur,
en simpel in hun vormen,
ik heb ze lief.

De bruine kus
van je viool
in je hals,
ik heb hem lief.

De welving van je boezem,
tedere bescherming
voor onze kinderen,
ik heb ze lief.

De slankheid van je vingeren,
artiestenvingeren,
wroetvingeren,
ik heb ze lief.

Je vastberaden tred,
hier van terug,
daar weer naartoe,
ik heb je lief.

De vrolijke muziek,
die je creeert
en dirigeert,
ik heb ze lief.

Meisje, de bedachtzame, gevoelige tonen,
interpreterend,
animerend,
ik heb je lief.

INTUSSEN... ( Pierre De Paepe )

Als zoveel verzen van een droef gedicht
voor het raam en op de tafel
van haar ziekenkamer
stonden tuilen en bloemstukjes
te getuigen en te hopen.

Te getuigen
van de genegenheid
en van de liefde
haar toegedragen
van alle kanten.

Te hopen
dat ze de kamer
zou verlaten
voor goed
in goeden doen.

Ze stonden er
mooi te zijn,
levend te zijn,
gezondheid te hebben
en dorst.

Ze waren stil,
en dartel,
ze waren in
zichzelf gekeerd
en toch uitbundig
en blad na blad
verloren ze
hun kroon
tot alleen de groene kelk
nog overbleef.

En toen
meeldraden
en stampers
stuivend
mekaar hadden gevonden,

bleven ze achter
als zaad
van toekomst.
EN ZIJ, INTUSSEN,
ZE WAS NAAR HUIS GEWANDELD.

BEDE ( Jan Wit )

Geef, Heer, één dag, dat mensen mij niet vragen:
' waarheen en waarvandaan ', waarom en hoe ',
één dag, dat niemand let op wat ik doe,
niemand mij stoort met juichen of beklagen.

En laat de vele stemmen, die mij moe
maken, verstommen; doe van wielen 't jagen
verstillen, dat de rust der eerste dagen
me omgeve. Sluit de mensenwereld toe.

Dan wil ik op een open vlakte rusten
en voelen, hoe mijn wezen zich verbreidt
- één met de aarde - tot de verste kusten.

DAN WEET IK, DAT GIJ MIJ ALS AKKER SPLIJT
EN STROOI UW ZADEN IN MIJN ONBEWUSTE.
GEEF, HEER, EEN DAG VAN ZO GROTE EENZAAMHEID.

BEZINNING BIJ WERELDMISSIEZONDAG
( uit: Missio ' Stem in de stad - Frans Cromphout )

MOGE DE WEG JE ZEGGEN:
VOLG ME MAAR.
MOGE DE STER JE ZEGGEN:
RICHT JE VAART OP MIJ.
MOGE DE GROND JE ZEGGEN:
BEZAAI ME.
MOGE HET WATER JE ZEGGEN:
DRINK ME.
MOGE HET VUUR JE ZEGGEN:
WARM JE.
MOGE DE BOOM JE ZEGGEN:
SCHUIL IN MIJN SCHADUW.
MOGE DE VRUCHT JE ZEGGEN:
PLUK ME, EET ME.

EN ALS JE DE DE WEG KWIJTRAAKT,
GEEN VASTE GROND MEER VINDT
EN DREIGT TE VERDRINKEN,
EN ALS HET VUUR GEDOOFD IS
EN JE KOU LIJDT,
IN EEN NACHT ZONDER STERREN,
ALS DE BOMEN KAAL ZIJN
EN JE HONGER EN DORST HEBT,
DAN MOGE DE STEM JE ZEGGEN:
WEES NIET BANG, IK ZAL ER ZIJN...

PSALM 62

Bij God alleen kan ik rusten,
het leven wordt nieuw in Hem.

De storm die me ademloos voortdrijft,
verstilt in de klank van zijn stem.

Waarom zou ik trachten te grijpen
wat waardeloos is en leeg.

Alsof iemand oiit door zijn rijkdom
één uur van genade kreeg.

Een ademtocht slechts is het leven,
onvatbaar en wazig als lucht.

Toch gaan door mijn hart de verlangens
als vogels in eindeloze vlucht.

Bij God alleen kan ik wonen,
in Hem word ik rustig en blij.

Diep in zijn dwingende liefde,
maakt Hij de mensen vrij.

JIJ ALLEEN JEZUS... ( Meditatie op Marcus 1, 35 ) F. Hofmans

Jezus, jij bad
op een berg alléén.
En ik,
op een bus
nerveus zwijgend.

En ik,
verloren
in het getier van de massa.
En ik, Jezus,
vluchtend
van mijn eenzame plaats.

Ik loop, ik grijp,
ik zoek,
en ik weet niet wat.

Oh, Jezus,
welke plaats zal er
zo vol zijn,
welke bus zo kalm,
welke menselijke massa
zal zo de mijne zijn,
of welke berg zo hoog,
opdat ik zou kunnen
bidden?

Jezus,
Jij was op de berg alleen
met je Vader.
En ik,
met gans mijn moeheid
en mijn niets zijn.

Jij,
in je afwezigheid
zo aanwezig.
En ik,
in mijn aanwezigheid
zo afwezig.

JIJ, ZO NABIJ,
EN IK ZO ALLEEN.
HEER, LEER MIJ BIDDEN !

CITATEN
---------

Idealist: iemand die bang is zijn dromen prijs te geven voor de verwezenlijking ervan. ( K. Jonckheere )

De mensen voelen zich zelden zo nauw verbonden als wanneer ze kwaad van iemand spreken.( C. Buddingh )

Als men niet heeft wat men bemint, moet men beminnen wat men heeft. ( R. de Bussy- Rabutin )

Vaak maak je je beter verstaanbaar door minder te spreken.

De mensen zijn niet zo slecht als ze geschilderd worden.
( Picasso )

Vandaag is morgen gisteren.

Verstandige mensen spreken uit ervaring. Nog verstandige mensen spreken uit ervaring niet.

Voor de meeste mensen geldt: geen nieuws is goed nieuws; voor een journalist geldt: goed nieuws is geen nieuws.

ONTMOETING ( Toon Hermans )

In de ontmoeting met een ander ben je vaak bang om jezelf te laten zien, je bent niet jezelf, maar je wordt ook niet ontvangen omdat de ander niet afwacht wie je eigenlijk bent, het vooroordeel staat ertussen.
Vooroordeel en angst zijn twee kanten van de ontmoeting.
Je durft pas jezelf te zijn als je niet meteen veroordeeld wordt.
En hier zou stilte moeten heersen.
Alleen maar kijken en horen
wie die ander eigenlijk is...
Als je niet de moed hebt om kwetsbaar en
ontvankelijk te zijn, om geduld te hebben en
te luisteren, ontmoet je nooit een ander mens,
maar altijd uitsluitend jezelf.

WAAR DRAAIT HET ROND IN DEZE WERELD?
( Patrick Leenknecht - uit Kilalo nr.40 )

God,
de wereld draait en draait maar verder,
mensen worden geboren,
mensen sterven,
ik ben er nog,
ik mag hier en nu leven
op dit wonder van een draaiende wereldbol.
Het is echt fantastisch.
Dankjewel voor het leven!
Toch voel ik mij niet altijd goed.
Vaak draait deze wereld dol
en word ik opgejaagd om mee te draaien
en dat is verdraaid niet steeds gemakkelijk.
Het gaat allemaal zo snel
en we moeten zoveel kunnen
en zoveel hebben
om iemand te zijn, om mee te tellen.
Help mij de juiste keuze te maken
en niet in alles mee te doen.
Leer mij te kiezen voor wat écht belangrijk is,
voor wat écht gelukkig maakt.
Leer mij genieten van duizend kleine dingen,
van stilte en van schoonheid,
van vriendschap en genegenheid.
Geef mij kracht om mee te werken aan
een wereld waarin niet alles draait rond
geld of eer en macht,
maar rond zorgen voor elkaar
als broers en zussen,
een wereld die draait
rond menselijkheid en geluk voor iedereen. AMEN.

HAND-GEBED ( uit: Spring-Brussel, maart 2006 )

Heer, de wereld, alles ligt in uw hand,
een hand vol liefde, een hand die geeft,
een hand vol hoop.
Geef ons de vingers van uw hand te mogen zijn.
Laat ons uw duim zijn,
niet om anderen onder de duim te houden,
maar om die duim de lucht in te steken,
teken van waardering.
Laat ons uw wijsvinger zijn,
niet om anderen te verwijzen,
maar om aan te tonen, waar het op aan komt,
teken van getuigenis.
Laat ons uw middelvinger zijn,
niet om in het middelpunt
van de belangstelling te staan,
maar om het midden, uw midden, te bewaren,
teken van gematigdheid.
Laat ons uw ringvinger zijn,
niet om te pronken met een dood stukje metaal,
maar om te schitteren van uw UW LICHT
in deze wereld,
teken van eenvoud.
Laat ons uw pink zijn, zwak en kwetsbaar. AMEN.

EVEN LACHEN GEBLAZEN:

AANSTEKELIJK ( J. Morley )

Een beer, een leeuw en een kip zijn aan het redetwisten over wie van hen mensen het meeste angst aanjaagt.
' Ik hoef maar te grommen en de mensen worden al bang,' zegt de beer.
' Wel ik hoef maar te brullen en de mensen rennen doodsbang weg ,' zegt
de leeuw.
' Dat is nog niks ', zegt de kip, ' ik hoef maar te niezen en de hele wereld is in paniek. '

EEN TEXAAN

Een Texaan maakte een rondrit met een taxi door Londen.
De taxichauffeur wees op de beroemde White Tower van de Tower of Londen, vertelde zijn passagier wat het was, en dat de bouw was begonnen in 1078 en in 1087 was afgerond.
' Niet te geloven! ' zei de Texaan.
' Zo' n torentje? In Houston zouden we zoiets binnen een jaar voor elkaar hebben.'
Vervolgens reden ze langs de Houses of Parliament, waarvan de bouw
begon in 1834 en duurde tot 1852.
' Wij hebben in Dallas een veel groter gebouw neergezet en dat stond er binnen een maand! ' zei de toerist.
Toen ze langs Westminster Abbey reden, hield de woedende taxichauf- feur wijselijk zijn mond.
' Wow! Wat is dat? ' vroeg de Texaan. ' Geen idee, ' antwoordde de chauffeur. ' Dat stond er gisteren nog niet. '

BELANGRIJKE INFO ( medisch )
---------------------------

Meditatie werkt bloeddrukverlagend en vermindert de weerstand tegen insuline bij mensen met een hartziekte.

Mensen die weinig bewegen hebben 24 keer zo veel kans op hartkwalen als meer actieve mensen.

Astmapatienten kunnen het gebruik van inhalators met 86 % terugdringen door ademhalingsoefeningen.

Mensen met parkinson lijden drie keer zo vaak aan allergische rinitis of hooikoorts.

Recent onderzoek toont aan dat statines een sterk ontstekingsremmende
werking hebben en zeer effectief zijn bij ziekten als reuma en MS.

VERSCHEIDENHEID ( Uit: Even bezinning - Denise Nickmans )

Als je in een grote stad wat langer rondkuiert en die wiemelende, naam- loze massa aandachtig gadeslaat, dan merk je daar - meer dan elders - de grote verscheidenheid tussen mensen.
Je hoort er een hele mengeling van talen en dialecten, je ziet er een bonte schakering van kleuren en kleding, je vindt er restaurantjes van allerlei origine.
Zoveel ' nationaliteiten ' zoeken er hun weg.
Deze vreemde wereldwijde tinten kunnen soms beangstigend overkomen.
We willen wel eens andere smaken proeven. Die verscheidenheid kan een grote rijkdom zijn.
Soms kunnen wij in andere culturen waarden of gebruiken ontdekken die verrijkend zijn.
Uiterlijk zijn er - in gewoonten en gebruiken - misschien grote verschillen, maar uiteindelijk zijn we allemaal mensen.
Mensen met eigenaardigheden op zoek naar een plek waar we gelukkig mogen zijn.

OVER ATHEISME

Het geloof van hen die er geen hebben. ( Elgozy )

Is de zelfmoord van de ziel. ( J. Petit-Senn )

Een atheist is iemand die in het donker met een zaklamp op een zonnewijzer schijnt en zo zichzelf wijsmaakt dat hij bepaalt hoe laat het is. ( Fred. Hoyle )

Het moeilijkste moment voor een atheist is wanneer hij dankbaar is en niemand heeft die hij kan danken. ( Wendy Ward )

Zoals de atheist tegen God zei: ' Je bestaat niet en ik haat je. '
( Hannah Green )

Menigeen wordt atheist omdat zovele goddelozen het niet zijn.
( Emmanuel Wertheimer )

Ik ben, ' God zij dank ', nog steeds atheist. ( Luis Bunuel )

EVEN LACHEN...

Een zwangere vrouw nam plaats tegenover een jonge man in de autobus. Toe hij begon te glimlachen, schoof zij, enigzins beledigd, wat opzij, maar dat leek hem plezier te doen.
Verontwaardigd ging ze nog wat verder zitten, maar de
jongeman begon steeds harder te lachen.
Toen ze nog wat verder ging zitten, proestte hij het uit.
De vrouw, nijdig, riep de conducteur erbij en diende een aanklacht tegen de man in.
Toen hij een paar weken later voor de rechter moest verschijnen, vroeg die hem of hij zijn gedrag kon verklaren.
- Edelachtbare, zei hij, toen de dame in de bus stapte, merkte ik meteen in welke positie zij verkeerde en ik moest glimlachen, toen zij onder de bioscoopreclame ' BINNENKORT BIJ ONS VERWACHT ' ging zitten. Zij schoof een stukje op en kwam daardoor onder de reclame te zitten van ' SLOAN DOET DE ZWELLING VER- MINDEREN '. Even later zat ze onder de reclame ' UNOX WEET EEN WORSTJE TE WAARDEREN'. Toen ze uiteindelijk onder het bord ' DUNLOP-RUBBER ZOU DIT ONGELUK HEBBEN VOORKOMEN ' ging zitten, kon ik me echt niet meer inhouden.
De uitspraak van de rechter was: - VRIJ VAN VERDERE RECHTSVERVOLGING...

CITATEN
-----------

Er zijn mensen die hun dankbaarheid uitsluitend bewijzen door naar uw begrafenis te komen. ( Karel Jonckheere )

Wie vecht, kan verliezen. Wie niet vecht, heeft al verloren.

Twee betrouwbare symptonen van ouderdom: op de jeugd schelden en de jeugd vleien. ( G. Laub )

Het mooie van het weer is dat het er weer is.

Tiener: iemand die jong genoeg is om alles te weten.
( Bowles Colin )

Geld maakt niet gelukkig maar gelukkig maken ze wel geld.

Auto: paardenkracht toevertrouwd aan ezels.(K. Jonckheere)

Er zijn twee soorten mensen: degenen die de geschiedenis maken en degenen die haar ondergaan.( Camille José Cela)

Wie nooit naar een ander luistert, kan geen eigen mening hebben. ( Paul Banninck Sr. )

EEN LIEDJE VAN HET WATER ( Ida Gerhardt )

Ik lag de lieve lange dag
tussen het bloeiend fluitekruid,
er zweefde een liedje voor mij uit,
nu hoort, naar wat ik zingen mag:

Wie nooit de lieve lange dag
bij 't spiegelklare water lag,
zijn uur is kort, zijn vreugd heeft uit,-
want nimmer zag hij wat ik zag
tussen het bloeiend fluitekruid.

Wie naar het klare water gaat,
hem zullen de ogen opengaan,
want zeker zal hij hier verstaan,
geknield tussen wat groen en leeft,
hoe God het schoonste zingen geeft
bij water, bloeiend kruid en riet
om niet !

CITATEN
-------------

Het enige dat je zeker weet, is dat je niets zeker weet.

Wanneer een vrouw haar man eenmaal vergeven heeft, moet ze zijn zonden niet meer opwarmen voor het ontbijt.(Marl.Dietrich)

Uit recent onderzoek is gebleken: treinen rijden niet op tijd, maar op rails.

Daar ik nu eenmaal leef, laat mij niet tevergeefs leven.
( Joseph Addison )

Als twee vrouwen spreken zeggen ze niets, als één vrouw spreekt openbaart zij het leven. ( Gibran )

De vraag is dikwijls de moeder van de leugen. ( W. Busch )

Opmerkelijk: één plus één teveel = drie.

Iets wat we allemaal kennen - ruimte en tijd - blijkt niet alles te zijn wat het lijkt. ( F.M. Kalamara )

DE HERDER ( Michel Van Der Plas )

Wij lagen gewoon te slapen
in onze wollen vacht,
met dicht om ons heen de schapen;
de stilte, de donkere nacht.
Toen ben ik wakker geschrokken;
ik hoorde zingen of zo
en de lucht werd open getrokken
door duizenden sterren en o,
ik durfde gewoon niet te kijken.
Het was zo een geweldig gezicht;
ik dacht dat ik zou bezwijken
van al dat zilveren licht...
Ik weet niet zoveel van de dingen,
van zon en maan enzovoort,
maar ik weet dat licht niet kan zingen
en toch heb ik dat gehoord...
Ik hou mij maar liefst bij het kleine,
dat is ook het beste misschien,
maar ik weet dat een stem niet kan schijnen,
en toch heb ik dat gezien...
En opeens was boven beneden,
ik zag naar het licht van de stem;
ik lag in een lied over vrede,
en toch was dit Bethlehem...
Toen zijn we gewoon maar gaan lopen,
nog halfdoof en blind:
de deur van de stal stond open
en daar vonden we het kind.
Het lag op de grond in ons midden,
als een ster in stro en slijk.
Ik heb maar gewoon staan bidden
van angst en geluk tegelijk...

EVEN LACHEN....

LEVENSVRAGEN
-----------------------

Als je van zwemmen slank wordt, wat doen walvissen dan verkeerd?

Als maisolie gemaakt wordt van mais, hoe zit het dan met babyolie?

Als superlijm alles vast lijmt, waarom dan niet de binnenkant van de tube?

Waarom geloven mensen je op je woord, als je beweert dat er vierhonderd biljoen sterren zijn, maar moeten ze zonodig voelen, als je zegt dat het deurkozijn pas is geverfd?

Waarom moet je om een waarzegger te bezoeken een afspraak maken?

NEE TOCH ?
---------------

Als hij niets anders te eten had, leefde Godfried van bouillon.

Mag je op zondag weekdieren eten?

Drinken halveert je leven, maar je ziet dubbel zo veel.

Wordt bokser, meer kans op slagen.

Frans brood kwam van de bakker.

Roken, het blijft een teer onderwerp.

© CITATEN ©

Het is onmogelijk veel kennis te verwerven, wanneer men enkel datgene leest waarin men behagen schept.
( Joseph Joubert )

Snelwegen bevorderen het langzaam rijden.

Het aardige van de egoisten is dat ze nooit over anderen praten.

Wie anderen zwart maakt, krijgt zelf vuile handen.

Wie met modder gooit, verliest grond.

Wie ver wil komen, moet dichterbij beginnen.

De enige plaats waar succes voor werk komt is het woordenboek.

Alleen zij die niets te zeggen hebben, zoeken altijd het gezelschap van anderen op. ( Cees Buddingh )

Onze eigen wijsheid schiet te kort, zodra het eigen wijsheid wordt.

Tijd is een raar iets; niemand heeft het, maar iedereen kan het maken.

ª CITATEN ª

Zelfontplooiing is wellicht ook goed voor je rimpels.

De sleutel tot alle geduld. Je krijgt een kip door een ei te laten bebroeden, niet door het stuk te slaan.

Kletskousen zijn niet te stoppen.

Cultuur legt het altijd af tegen commercie, als is er nog zo'n geoliede samenwerking. ( Orson Welles )

Gezegend de man die het overdag te druk heeft om zich zorgen te maken en die er 's nachts te moe voor is.

Vandaag is het morgen waarover wij ons gisteren zorgen over gemaakt hebben.

Men heeft nog nooit horen zeggen dat iemand op zijn sterfbed spijt had christen geweest te zijn. ( H. Moore )

In het verleden bestond het gevaar dat een mens slaaf zou worden; in de toekomst bestaat het gevaar dat hij een robot wordt. ( E.Fromm )

De dood wacht ons, maar de wijzen verwachten Hem. ( Seemann )

DE VRIEND VAN DAG EN NACHT ( Michel van der Plas )
- naar Lucas 11, 1-13

Ik ben de vriend van dag en nacht.
Ik zal er zijn,
voor elke nood, voor elke klacht.
IK ZAL ER ZIJN.

Een vriend in voor- en tegenspoed.
Ik zal er zijn.
Die altijd voor je opendoet.
IK ZAL ER ZIJN.

Klop en mijn deur zal opengaan.
Ik zal er zijn.
Vraag en mijn hart zal openstaan.
IK ZAL ER ZIJN.

Bons op mijn deur en schaam je niet.
Ik zal er zijn.
In levensangst, in zielsverdriet.
IK ZAL ER ZIJN.

Word je tot ongeloof bekoort,
Ik zal er zijn.
Een man een man, een woord een woord,
IK ZAL ER ZIJN.

Voor elk verlangen, elk gemis,
Ik zal er zijn,
de God die altijd met je is,
IK ZAL ER ZIJN.

Dit is je troost, je zekerheid:
Ik zal er zijn.
Dit is mijn naam, nu en altijd:
IK ZAL ER ZIJN.

§ LAATSTE CITATEN VAN 2006 §

Hij is leeg, die vol is van zichzelf.

De ervaring is een arts, die altijd pas komt, als de ziekte voorbij is.
( Mme Dussère )

Hoe meer geduld je hebt, hoe meer mensen er gebruik van maken.

Hindernissen zijn dingen die je ziet als je het doel uit het oog verliest.

Je kan het doen. Je kan het laten. En je kan het laten doen.

Het huwelijk blijft de belangrijkste ontdekkingstocht die de mens kan ondernemen. ( S.Kierkegaard ds )

Bij een gewonnen proces zegt de advocaat: " Wij hebben gewonnen." Bij een verloren proces: " U hebt verloren. "

Wij slapen allemaal op vulkanen. ( Goethe )

Als de wereld niet aan Christus gelooft, ligt het mede hieraan:
dat wij geen bewijs voor Hem zijn. ( M.de Vesins )

Hij dient de mensen het best, die geen mensendienaar is.
( Kreiten )

NIEUWJAARSTIJD ( Fr. Cromphout s.j. )

Alles heeft zijn tijd.
Geslachten gaan, geslachten komen.
Eeuwig is God alleen.
Tot Hem bidden wij.

Dat wij onze levensstijl goed besteden
en van jaar tot jaar toenemen in wijsheid
en groeien met Gods genade.
Dat wij dankbaar zijn voor wat we ontvingen,
bescheiden in onze eisen
en nuchter in onze verwachtingen.

Dat wij aanwezig zijn
in de wensen die wij spreken,
in de geschenken die wij geven,
en met kleine dingen gelukkig kunnen zijn.

Dat wij de misdeelden niet vergeten
en de gedachtenis in ere houden van hen
die uit ons midden zijn weggenomen.

UIT UW HANDEN, GOD,
ONTVANGEN WIJ ONZE DAGEN EN JAREN.
ZEGEN HET EINDE EN HET BEGIN
EN BESTENDIG HET WERK VAN ONZE HANDEN. AMEN.

MAG IK... ( Julien van Remoortere )

Mag ik nog bidden voor jou?
Nee, niet in formules
met schimmel van onbruik erop.
Want kijk, Heer, ik hou van die mens,
ik vraag je hem te beschermen,
te genezen van wat hem kwelt,
te zegenen met wat goed voor hem is,
geef dat hij iedere dag wat plezier heeft,
dat hij eens hartelijk kan lachen,
dat zijn voedsel hem smaakt
en goed moge bekomen,
dat hij zich niet verveelt,
dat hij niet geplaagd wordt door slapeloosheid,
dat hij ieder jaar eens vakantie kan nemen,
dat het leven zin zou blijven hebben voor hem,
dat hij iedere dag omgang zou hebben
met de tederheid,
dat hij iedere avond uw sterren zou tellen,
en elke dag uw bloemen,
dat hij zou spugen op oorlog en onvrede,
en dat mijn wensen
zijn hart goed zouden doen. Amen.

§ CITATEN §

Wanneer iemand sterft, sterft hij niet enkel aan de ziekte die hij heeft. Hij sterft aan zijn hele leven. ( Charles Péguy )

Toen ik de prijs van de sla zag, kreeg ik een krop in de keel.

Het huwelijk is een maaltijd waarbij de soep beter smaakt dan het dessert. ( Austin O' Malley )

Schrijvers zijn, net als tanden, te verdelen in bijters en malers.
( Walter Bagehot )

De deugd is een zegepraal van de wil over de natuur.( Imm.Kant )

Alles is relatief en zelfs dat is betrekkelijk.

Alles zegt weinig, maar niets niet genoeg. ( H.C. Pernoth )

Wij moeten zo bezig zijn dat we geen tijd hebben er over na te denken of we gelukkig zijn. ( D. Dix )

Bescheidenheid is een vreemd iets - als je denkt dat je het hebt, heb je het verloren.

Zijn neus krolt van trots, want de ezel van de koning heeft vlak voor zijn deur geplast. ( Jiddisch )

HET AVONDMAAL ( uit Jezus, een ander verhaal dr. Manu Verhulst pr.)

Hij bekeek hun gezichten,
één voor één.
Elk gezicht een verhaal.
Zij waren Hem gevolgd
in dit nu uitzichtloze avontuur.
Zijn blik bleef even rusten
op die éne figuur...
Maar die keek niet op.
Het was donker geworden.

Toen nam Hij het brood.
Brekend deelde Hij het uit
en zei daar uitdrukkelijk bij
dat dit zijn schamele lichaam was.
Drink uit deze beker, zei Hij nog,
u drinkt mijn hartenbloed.

In dat meest uitzichtloze moment
opent Hij een venster
op een geestelijke wereld;
nabij zijn zonder zintuigen.

Tot op vandaag herhalen wij zijn woorden
en delen stil in zijn aanwezigheid.
We laten ons door Hem bevragen:
of we niet bang zijn om in zijn spoor te lopen
en of wij voor elkaar wel eensgezind
als één familie zijn ?

VADER ( G. Florizoone pr. )

Vader van alle mensen,
in Uw bejaarden
groeit steeds meer
Uw gezindheid.

In hun troon van rust
hebben wij jarenlang
de oudjes denkend geweten.

Rond drie dingen
liepen hun dagen langzaam
uit de hand:
de goede oude tijd,
de herinneringen
en, onafgebroken, hun gebeden.

Altijd speelden wij
als kinderen door hun woorden
en keken wij tegen hun glimlach aan,
alsof zij iets wisten,
dat wij niet konden raden.

Pas toen zij zijn heengegaan,
is het ons duidelijk geworden,
dat in een vader en een moeder,
verschrompeld door het leven,
Gij, God,
meer in hun wijsheid
en hun hart, met de jaren,
dan met ons zijt doorgegaan
en dat wij nog veel
moeten laten varen.
GOD, LEER MIJ ECHT, ' VADER ' TOT U ZEGGEN.

MERKWAARDIG...

Kristof had het over het meisje dat hij had uitgenodigd voor het nieuwjaarsbal. Hier zijn enkele van haar uitspraken:

- Ik smelt van de warmte.

- Ik ben gek op dansen.

- Dat licht is zo sterk dat het mij verblindt.

- Kun je het venster niet dichtdoen, ik ben bevroren.

- Ik kreeg bijna een beroerte toen hij me die mop vertelde.

- Ik besterf het van het lachten.

- Ik ben zo moe, ik ben doodop.

En toen hij naar haar keek, leek ze zo levendig en gezond als
tevoren.

O WILDE EN ONVERVALSTE PRACHT... ( Guido Gezelle pr. )

O wilde en onvervalste pracht
der blommen langs den watergracht !
Hoe geren zie'k u, aangedaan
zoo't God geliefde, in't water staan !
Geboren, arg- en schuldeloos,
daar God u eens te willen koos,
daar staat ge: en, in den zonneschijn,
al dat ge doet is blomme zijn !
't Is wezen, 't geen mijn oge aanziet,
't is waarheid, en ge'n dobbelt niet;
en door u mijn hert verblijdt
is enkel, zoo gij enkel zijt !
Hoe stille is't ! 't en verwaait med al
geen bladje, dat ons stooren zal;
geen rimpelken in 't lief gelaat
des waters, dat vol blommen staat;
geen wind, geen woord: rondom gespreid
al schaduwe, al stilzwijgendheid !
Dan diepe, diepe in't water, blauwt,
half groen geblest, de hemelvaut;
en, priemend' hier en daar vergaat
een langgesponnen zonnedraad.
Hoe eerbaar, edel, schoone en fijn
kan toch eene enkele blomme zijn,
die, al med eens, en zorgloos, uit
de hand van heuren Schepper spruit !
Door Hem, en door geen' mensenhand,
lag hier een nederig zaad geplant;
door Hem, op deze oogenblik,
ontlook het, en dien troost heb ik,
dat, blomme, gij mij bidden doet,
en wezen zoo ik wezen moet:
aanschouwende en bevroedende in
elk uiterste einde 't oorbegin,
den grond van alles; meer gezeid,
maar nog niet al: GODS EERSTIGHEID.

§ CITATEN §

Wat het publiek je verwijt, ontwikkel dat, want dat ben jij. (J.Cocteau)

Alle goede spreuken zijn reeds op de wereld; men verzuimt slechts om ze toe te passen. ( B. Pascal )

Alleen een grote geest durft een eenvoudige stijl hebben.( Stendhal )

Verloren illusies zijn gevonden waarheden. ( Multatuli )

Zelfs de dood krijgen we niet voor niets; hij kost ons het leven.

Kijk niet achterom op je weg. Draai je niet om en ga niet van de weg af. Wie niet doorloopt blijft achter. Als je terugloopt naar wat je achter je hebt gelaten, ga je achteruit.
Het is beter moeizaam vooruit te komen op je weg dan hard te lopen op een dwaalweg. ( E.Beck )

Spijt omdat men gezwegen heeft is te verkiezen boven spijt omdat men te veel heeft gezegd. ( Ibn Abd- Rabbihi )

Hoe meer de mens bezit, hoe minder hij zichzelf bezit. ( A. Graf )

DE EREMIJT ( Felix Timmermans )

Er viel een genster van Uw licht
in mijne ziel, die opsprong van genade.
En 'k heb mijn leven naar dit somber woud gericht
om stil en eenzaam in Uw Geest te baden.
Maar heel de hel kwam woedend meegetierd,
om 't godlijk vuur weer uit mij weg te halen.
't Zijn wangedrochten, deernen zwoel versierd
en allerlei, dat siddren doet en falen.
Soms, als door d'hel en God uiteen gescheurd,
ben ik de speelbal van twee machten.
Ach, lijk de maan zich boven d'aarde beurt,
zo lacht een rappe dood als troost in mijn gedachten.
Vergeef mijn zwakheid, Heer ! Doch zo Uw hand
zich over mij houdt zal ik niet versagen,
want 'k wil de vlinder zijn, die zich in U verbrandt.
Maar ach, mijn God, wat zijt Gij zwaar om dragen.

IK WENS U VREDE ( Flor Hofmans )

O slapende mensen, ik wens u vrede, vrede !
Gij, vaders en moeders,
die vaak zo aardse dromen hebt.
Gij, jongens en meisjes,
die altijd uitkijkt naar de dag van morgen.
Gij, ongerimpeld kinderkopje in zorgeloze slaap.
Gij, die nog wakker zijt:
zakenlui en tobbers,
feestvierders en dronkemannen,
eenzame schrijvers en intieme vrienden.
Gij, die nog werkt voor de Heer;
gij, die opgestaan zijt
om voor zijn Aanschijn te zingen,
en gij, arme zondaressen van beroep,
gij allen; ik wens u vrede, vrede !
Ik wens u de vrede van Christus.
Mocht ge morgen opstaan met Christus,
met Hem werken en zingen,
eten en bidden, zorgen en lijden.

Heer, ik dank U, voor deze avond.
Ik kniel voor U neer en smeek,
ik, de minste, in ons aller naam:
vergiffenis, vrede !
En liefde, Heer !
En dat we morgen
een beetje meer mogen gelijken op U.

§ CITATEN §

VERTEL ME NIET DAT DIT EEN MOEILIJK PROBLEEM IS.
ALS HET NIET MOEILIJK WAS, ZOU HET GEEN PROBLEEM ZIJN. ( Ed Koch )

WAAR LIEFDE IS GEBEUREN ER ALTIJD WONDEREN. ( Willa Carter )

ER BESTAAT NIET ZOIETS ALS EEN VOORTEKEN.
HET LOT ZENDT ONS GEEN HERAUTEN.
HET IS DAAR TE WIJS OF TE WREED VOOR. ( Oscar Wilde )

MEN MOET NIET STEEDS DEZELFDE FOUT MAKEN; ER IS KEUS GENOEG.

ER ZIJN EEUWEN VOOR NODIG OM EEN POPULAIRE OPVATTING TE VERNIETIGEN.
( Voltaire )

JE KUNT BETER RUZIE HEBBEN MET EEN WIJZE DAN VRIENDSCHAP MET EEN DWAAS. ( Max Mozkowicz )

OP ZIJN WEG NAAR GOD KAN MEN IEMAND ANDERS SLECHTS HELPEN ALS MEN HEM HELPT OP DE STRATEN VAN DE WERELD; WANT DAARLANGS GAAT DE WEG NAAR HET EEUWIGE LEVEN. ( K. Rahner )

HOE MEER ZWEET DE VREDE U KOST, HOE MINDER BLOED DE OORLOG ZAL VRAGEN. ( H. Rickover )

IN DEZE KLEINE TUIN... ( Lindsay van den Abbeele )

In deze kleine tuin
waar we vallende sterren kunnen zien,
waar de maan zich als een graancirkel
aan ons bewijst,
zelfs de zon in zee verrijst om elke dag te tonen
dat het een waar paradijs is
waarin de mens verblijft.

In deze kleine tuin waar de goden vergeten zijn,
waar niets is wat het lijkt,
waar het lichaam bezwijkt
aan de pijnen van het leven.
Waar verdriet komt opsteken
als het allemaal tegenzit. Waar een mens nog bidt.

In deze kleine tuin
waar er ooit iemand heeft vertoefd
die zich aan ons heeft gegeven, waarin Jij bedroefd
de aarde weer liet beven om de verscheurdheid
in je hart te laten zien.
Waar de pijn nog klopt maal tien.

In deze kleine tuin waar de waarden zijn gebleven
onder laagjes cellofaan.
Waar ze opnieuw gaan leven,
waar ze stilaan groeien
als zaadjes in nieuwe grond,
waar we altijd hebben geweten
dat er meer dan dit bestond.

DE WET VAN MURPHY

De originele wet van Murphy luidt als volgt:

' Als er twee of meer manieren zijn om iets te doen en één van die manieren resulteert in een catastrofe, dan zal iemand het op die laatste manier doen. '

De wet zou teruggaan op een zekere Edward Murphy, een Amerikaanse ingenieur die in 1949 meewerkte aan raketexperimenten.
Eén van de tests liep mis, omdat een aantal onderdelen op twee manieren kon worden geinstalleerd en de technicus telkens voor de verkeerde manier had gekozen.
Een variant op de wet van Murphy is:

' Als er iets kan mislopen, dan zal het ook mislopen. '

IK GOOI MIJN VREUGDE... ( Gebed van een West-Afrikaan )

HEER, ik gooi mijn vreugde
als vogels naar de hemel.
De nacht ging aan flarden uiteen
en ik ben zo blij om het licht.
Zo een dag, HEER, zo een dag.

HEER, ik ben zo blij met de morgen.
Vogels zingen, engelen zingen en ik ook.
Ik jubel, onze harten staan open
voor uw genade.
Ik voel mijn lichaam leven: dank U.
De zon brandt op mijn huid: dank U.
Het meer rolt tegen het strand
en het schuim spat tegen mijn huis: dank U.

Almachtige HEER, ik ben zo blij
met U en met uw schepping.
En dat U daarachter en daarnaast
en daarboven en daarvoren
en in ons zijt: dank U.

Ik gooi mijn vreugde
als vogels naar de hemel.
Een nieuwe dag,
hij glinstert en hij knettert,
knalt en jubelt van uw liefde.
U maakt iedere dag. U telt iedere dag
als de krullen op mijn hoofd.
ALLELUJA, HEER.

CITATEN

Wij houden ons in de deugd niet staande door onze eigen kracht, maar door het tegengewicht van twee tegenstrijdige ondeugden, zoals wij staande blijven tussen twee tegen elkaar in waaiende winden: neem één der ondeugden weg en wij vervallen in de andere. ( Blaise Pascal )

Wij hebben de neiging een boom om te hakken, als wij een tanden-stoker nodig hebben. ( Ernst Juenger )

Het beste bewijs van liefde is vertrouwen. ( Joyce Brothers )

Ieder kind is een kunstenaar. De moeilijkheid is er een te blijven als je groot geworden bent. ( Picasso )

Alle grote kunst is aanbidding. ( Ruskin )

Om te bewijzen dat de natuur geen doel gesteld heeft en dat alle doeloorzaken niets anders dan verbeelding zijn, daarvoor zijn niet veel woorden nodig. ( Spinoza )

Ik leef alleen voor 't volgende gedicht. Ik ben de scheppingsdaad die ik verricht.
Minder dan God, meer dan alleen maar een schepsel: ik ben de kaarsvlam van het eerste licht. ( Guillaume van der Graft )

Ervaring is niet wat een mens overkomt. Het is wat een mens doet met wat hem overkomt. ( Aldous Huxley )

WAT NIET GEZEGD MOCHT WORDEN, ZEI JEZUS TOCH.
( Evang. Allerh. : Matt.5, 1-12 ) Michel Coune o.s.b.

Zalig de uitgeputte harten
die een toekomst hebben
al hadden ze er geen tot nu toe,
en die met lege handen gaan
terwijl hun honger blijft:
uit Gods hand zullen ze eten.

Zalig de liefdevolle harten
die vrolijk neuriend
een grenzeloze vreugde kennen
en die niet te vinden zijn
waar geweld heerst en geschreeuw:
aan Gods zijde overwinnen ze.

Zalig de schreiende harten
die hun opgespaarde tranen
de vrije loop durven laten
en die anderen een hand vragen
om de harde weg te volbrengen:
Gods hoop ervaren ze nu reeds.

Zalig de edele harten
die boven de massa uit
voor gerechtigheid opkomen
en die onstilbaar diep
honger in zich dragen naar vrede:
Gods levensbrood ontvangen ze.

Zalig de warmkloppende harten
die geen drukke agenda volgen
maar oor hebben voor de zwijgers,
een zee van tijd en geduld
waarop eenzamen mogen drijven:
aan Gods bron drinken ze.

Zalig de waakzame harten
die met belangstellende ogen
voor iedere toekomst openstaan
en die op de drempel van morgen
hoopvol op de uitkijk staan:
God zien ze tastbaar nabij.

Zalig de vindingrijke harten
die vrede ontdekken of vestigen
waar verscheurdheid heerste
en die niet van slogans leven
maar van daadwerkelijk inzet:
Gods eigen volk vormen ze.

Zalig de naakte harten
die in hun gebroken handen
de nieuwe toekomst dragen
en die van elk bezit ontdaan
vrij voor hun Schepper leven:
God voelen ze aan hun zijde.

GEBED VAN EEN OUDE MOSLIM ( E. Cinquin )

Dan was er nog die oude moslim
met zijn stramme benen
en glazig turende ogen.
Hij zat langs de straat
en trok de kralen
van het gebedssnoer
zwijgend door zijn vingers heen.

'' He oude, wat doe je daar, verveel je je dan niet ? "

Hij hief het hoofd uitgeteerd, mager , vuil maar tegelijk
toch ook geheimzinnig blij.

" Nee hoor, ik verveel mij nooit,
ik dank mijn God. "

" God danken, waarom dan wel, oude ? "

" Ik dank mijn God omdat
de zon mij streelt.
Ik dank mijn God
omdat de vogel fluit.
Ik dank mijn God
omdat de kip een ei legt.
Ik dank mijn God
om het blauw van de hemel
waarvan zoveel mensen genieten.
Ik dank mijn God omdat ik blij ben.
IK DANK MIJN GOD
WANT HIJ IS ZO ALOM NABIJ ! "

Ach, wie is er uitgemergeld lam ?
Wie arm en verblind ?

OUD WORDEN... ( enkele bedenkingen )

Martin Luther King vroeg ooit aan een oude negervrouw die aan een protestmars had meegedaan: " Ben je niet moe, zusje ? "
" Och, zei de vrouw, alleen mijn voeten zijn moe. Maar vroeger, voordat we protes-
teerden, toen was mijn ziel moe... "

Leven is sterven, is langzaam doodgaan, zeggen sommigen.
Maar neen, LEVEN is als een plateau waarop je mensen en dingen
als Gods gaven worden aangereikt.

TERUGBLIK OP 80 LEVENSJAREN.. ( Jozef Vandromme )

Het snelle ritme van vluchtige jaren heeft het leven verstold.
Herinneringen worden nu tot een vroom gebed herleid.
De oude droom komt weer tot leven: heel even is de tijd blijven staan,
mijmerend vervlogen jaren begeren en dan onontkoombaar met de
tijd verder gaan...

§ CITATEN §

Een verstandige twijfelzucht is het voornaamste kenmerk van een goede criticus. ( James Russell Lowell )

' t Is beter eerlijk geweken dan schandelijk gevochten.( G. Gezelle)

Om gewicht te verliezen, moet je aan gewichtwerpen doen.(Tahon)

Men begint het journaal altijd met goede avond en leggen daarna uit waarom het niet zo is.

De mensen haten degenen die hen hun eigen minderwaardigheid doen gevoelen. ( Lord Chesterfield )

Wie met zichzelf kan lachen, is nooit belachelijk. ( Seneca )

De meest gemene grap die je de man die er met je vrouw vandoor is kunt aandoen, is hem ermee laten zitten. ( Sacha Guitry )

Men komt altijd slecht uit zijn woorden, als men niets te zeggen heeft. ( Voltaire )

Politiek bestaat er meestal uit, een simpele zaak zo ingewikkeld te maken dat iedereen om een nieuwe simplificator gaat roepen.
( Giovanni Guareschi )

EVEN LACHEN...

Vier katholieke moeders zijn aan het kletsen.
Ze beginnen op te scheppen over hun zonen.
De eerste moeder zegt: " Mijn zoon is pastoor en als die ergens
binnenkomt, spreken de mensen hem aan met ' EERWAARDE. '
De tweede moeder vertelt: " Mijn zoon is bisschop en als hij ergens
binnenkomt, zeggen de mensen ' MONSEIGNEUR.'
De derde moeder haalt haar neus op: " Mijn zoon is kardinaal, als hij
ergens binnenkomt, spreekt iedereen hem aan met ' EMINENTIE. '
De vierde moeder blijft even stil. De andere moeders gapen haar aan.
" Wel, " zegt ze: " Mijn zoon meet 2,20 m. en weegt 140 kg.
Als hij ergens binnenkomt, zegt iedereen ' GODALLEMACHTIG. '

§ CITATEN §

Er bestaat een moraal van heersers en een moraal van slaven.
( F. Nietzsche )

Alle grote dingen komen voort uit het onbelangrijke. Daarom streeft de wijze nooit naar het grote.
Op die manier kan hij grote dingen bereiken. ( Lao-Tse )

In het leven van een man zijn er vier belangrijke perioden:
- wanneer hij in Sinterklaas gelooft.
- wanneer hij niet meer in Sinterklaas gelooft.
- wanneer hij Sinterklaas is.
- tenslotte, wanneer hij méér en méér op Sinterklaas gaat lijken.

De mens realiseert zichzelf alleen in de mate hij zichzelf een aantal eisen weet op te leggen. ( Joh. Paulus II )

God is de vriend van de stilte. Ziet hoe de natuur- bomen, bloemen, gras - in de stilte groeien. Hoe meer wij in een stil gebed ontvangen, des te meer kunnen wij in ons dagelijks leven geven.
Wij hebben stilte nodig om de zielen te kunnen beroeren.
( Moeder Theresa )

ABRAHAM, VADER VAN GELOOF ( Eric Seghers )

ABRAHAM,
in je leven kende je gemis en ontgoocheling.
Samen met SARA
keek je vruchteloos uit naar een kind.
Toch bleef je hopen en vertrouwen:
een man van geloof.
Jouw vertrouwen bleef voor GOD niet onopgemerkt.
GOD riep je.
Hij vroeg je om vader van geloof,
vader van velen,
vader van het GODSVOLK
te worden.
En je geloofde in GODS liefde.
Je trok erop uit,
weg uit het vertrouwd land,
godewaarts,
naar een onbekend, maar beloofd land.
Avontuur en beproeving
verduisterden jouw gelovige ogen niet.
Zo werd je vruchtbaar:
vader van een wereldwijde familie
die in GOD gelooft.
ABRAHAM,
blijf onze vader van geloof,
toon ons de weg naar GODS BELOOFDE LAND.

BIDDEN MET PSALM 34, 2-11

De Heer zal ik prijzen iedere dag,
zijn lof ligt mij steeds op de lippen.
Mijn geest is fier op de gunst van de Heer,
laat elk die het hoort zich verheugen.
Verheerlijk de Heer te samen met mij
en laat ons eendrachtig zijn naam vereren.

Ik ging tot de Heer en Hij heeft mij verhoord,
Hij heeft mij gered uit al wat ik vreesde.
Ziet naar hem op, dan straalt uw gelaat
en zult ge niet blozen van schaamte.
Die roepen in nood, naar hen luistert de Heer
en redt hen uit hun ellende.
De engel van God legt een schans om hen heen
om elk die God vreest te beschermen.

Proeft en merkt hoe mild de Heer is,
en gelukkig de mens die zijn heil zoekt bij Hem.
Eerbiedigt de Heer, gij die Hem gewijd zijt,
want wie Hem eerbiedigt lijdt nimmer gebrek.
De rijken zijn arm en behoeftig geworden,
die gaan tot de Heer komen nooit iets te kort.

YOGA ( Gery Florizoone pr. )

Heer der stilte,
die de mens heeft gemaakt
naar Uw beeld
en gelijkenis,
ik heb een heerlijke ervaring.

Liggend in mijn lichaam,
leef ik meer en meer.

Nu weet ik wat het is
in de binnenkamer te treden,

de weldaad van onverstoorbare
rust te betrachten,

de ledematen te ontspannen,
zichzelf in handen te nemen,

van lichaam, hart en geest,
te leven in de drieéénheid,

de geest te bezitten,
de wil te onderwerpen,

mijn lichaam te besturen
naar bevrijding van
zorgen en overlast,

de tijd te nemen om U
te ervaren in de zinrijke
ombuigingen van lijf en leden,
waar steeds meer ruimte komt
voor onthechting en ongebondenheid
aan gril en willekeur,
waar elke beweging
en elk gedachteloos vertoeven,
aanbidding is van U, God in mij.

§ CITATEN §

Vrouwen knipperen met de ogen, omdat ze niet mogen knipogen.
( Piet Nijs )

Luchtkastelen zijn zo gemakkelijk om je toevlucht er toe te nemen.
Ook zo makkelijk om te bouwen. ( Hendrik Ibsen )

In Australie leeft een insect dat zichzelf de vleugels afbijt zodra het volwassen is. Hoe menselijk ! ( G. Laub )

De vrouw is aan de wortel, de oorsprong en de verborgen voedingsbron van de menselijke werkelijkheid.
( F.J. Buytendijk )

Een vrouw trouwt met een man en denkt dat hij wel zal veranderen, maar helaas...
Een man trouwt met een vrouw en denkt dat ze niet zal veranderen, maar helaas...

Alle mensen verlangen naar God, ook zij die de moed niet hebben het te zeggen. ( G. Maaszen )

HEILIG ZIJN IS ZWIJGEND WONEN ( Paul Snoek )

Heilig zijn is zwijgend wonen
in de brandende bomen der waarheid,
is in de aarde zien langs de ogen der wortels,
het moeilijke vliegen der vogels
of achter een berg het groter geheim van de bergen.

Ook denkt men na over het voedsel der vlammen,
de wufte dieveggen van het luchtig vuur,
of over de afgod, zijn aftocht historisch,
eens voltrokken de verbrokkeling der wolken.

En op de afgedreven drempel staande
ver zie ik het huis met luister,
waarin de mensen mij bewoonden
en kwamen om er lang te overnachten
en gingen om spoorloos mijn vrienden te zijn.

De grote zee gaat immers onder in de kleine zon.

DE WERELD DIE WIJ WILLEN ( AntonVan Wilderode pr. )

De wereld die wij willen draagt geen wapens,
verdeelt zich niet in toegeruste legers
met het verbitterd bliksemen van leuzen.

De wereld die wij willen is een vrede
die zonder wrevel over het verleden
het doek haalt van vergeven en vergeten.

De weeld die wij willen is een landschap
dat onbeschadigd neerligt in de zomer
verzonken in de spiegels van zijn stromen.

De wereld die wij willen is de gave
van gras en brood, van appelen en water,
gezondheid die men eet en ademt.

De wereld die wij willen is een Vlaanderen
verlost van verlerlei onvrijheid en bevoogding,
weer vaderhuis voor zijn verstrooide kinderen.

De wereld die wij willen is Europa
uit zoveel eeuwen ongeduld verzameld
en toegezegd aan wie geen wanhoop kennen.

De wereld die wij willen is de wereld
ons tot verzadiging ten deel gegeven,
tot overmaat en lieflijkheid van leven.

NIET U... ( Dorothee Soelle )

Niet U moet mijn problemen oplossen,
maar ik die van u, God van de asielzoekers.
Niet U moet de hongerigen verzadigen,
maar ik moet uw kinderen behoeden
voor de terreur van banken en militair apparaat.
Niet U moet de vluchtelingen onderdak bieden,
maar ik moet U opnemen,
slecht verstopte God van de ellendigen.

U heb mij gedroomd God,
hoe ik oefen rechtop te gaan
en leer neerknielen,
mooier dan ik durf te zijn,
vrijer dan bij ons is toegestaan.

HOUD NIET OP MIJ TE DROMEN, GOD.
IK WIL NIET OPHOUDEN MIJ TE HERINNEREN
DAT IK UW BOOM BEN,
GEPLANT AAN DE WATERBEKEN
VAN HET LEVEN.

BOUWEN AAN EEN WERELD ( t. en m. Schollaert )

Bouwen aan een wereld van rechtvaardigheid,
werken aan een wereld
waar niets de mensen onderscheidt.

UW HAND IN MIJN HAND: ALLEN ZULT GIJ LEIDEN.
UW WOORD IN MIJN WOORD:
ALLEN ZULT GIJ TROOSTEN.
UW LIEFDE IN MIJN HART: ALLES WORDT NIEUW.

Bouwen aan een leven dat verwachting is.
Danken om het leven
dat ons in hand gegeven is.

Bouwen aan de dromen die in ons bestaan.
Verder durven dromen
dan enkel maar wat zal vergaan.

Bouwen aan de vrede die ons werd gemeld.
Vechten voor de vrede
en niet meer buigen voor geweld.

Bouwen aan de liefde die het wint van haat.
Geloven in de liefde,
een zon die nimmer ondergaat.

TROOST... ( Pierre De Paepe )

Een kopje troost
een beker babbelnat.
Die relatie
tussen praten en
vertroosting!
Die naar me luistert
drinkt met zijn koffie
bedwongen slurpend
mijn verdriet weg.
Knikkebolt van miserie
mijn slaperige kop,
het bakje koffie
houdt mij wakker
en open
voor vertroosting.
Wee zoet
ligt het in porselein te gloeien
en dampt met ons mee
naar hoger sferen.
Het schuimt van room,
zijn aroma weet ons
subtiel te boeien.
Het streelt onze papillen,
het is, wel ja,
de pracht, de weelde van
doordringende,
meerzijdige,
zinnelijkheid,
en draagt dus in zich,
de troost
waar we al lang op wachten.

EEN LIED VAN VREDE ( Anton Van Wilderode pr. )

De vrede zou hard als kristal moeten zijn
als een bodem van bars diamant,
de vrede zou luid als geschal
moeten zijn
als een kreet zonder herkomst of land.

De vrede zou snel als een schicht
moeten zijn
als een zeewaarts vertrekkende wind,
de vrede zou hel als een licht
moeten zijn
als een ster die voor altijd begint.

De vrede zou breed als een dal
moeten zijn
als een weide, een wereld van gras,
de vrede zou plots overal moeten zijn
als de zon op een stad van wit glas.

De vrede zou goddelijk zaad moeten zijn
in de voren voorbij elke grens,
de vrede zou groter dan haat
moeten zijn
en het eerste geluk van de mens.

Maar een duif die onder de wolken wiegt
maar een duif die boven de wolken vliegt
maar een duif is de vrede voor ons:
een vogel van veren, géén kogel
van brons,
een duif is de vrede voor ons.

§ CITATEN §

Men tracht gewoonlijk vooruit te komen met talenten die men niet heeft. ( Vauvernargues )

Als je wilt weten hoe je leven er binnen enkele jaren zal uitzien, kijk dan even naar je leven nu.

Vertrouw nooit een haai, die je een goudvis aanbiedt.

Waren mensen dieren, dan waren het geen beesten.

Leven is zorgen, dus zorg dat je leeft.

Niets is zo slim als een mens, maar je hebt er stomme tussen.
( Leon Lubse )

Ontevredenheid is de eerste stap naar vooruitgang van een mens of een volk. ( Oscar Wilde )

Het vuur dat schijnt gedoofd, sluimert vaak onder de sintels.
( Pierre Corneille )

EN VREDE... ( Anton Van Wilderode pr. )

En vrede is lachen en lopen
door weiden die wit zijn als hagel,
is brood en melk op tafel,
is voorjaar, een dak van vogels.

En vrede is zonder verbazing
de bloemen volwassen zien worden,
het koren hard in de aren,
de kinderen teer voor de toekomst.
De angst, een vertelsel van vroeger.

En vrede is vrienden begroeten
in het wijde dal van de wereld,
de landen niet langer meer kennen
als slagveld of haarden van honger,
als machten zonder genade,
geharnast en ingegraven.

En vrede is diep mogen slapen
als de dag tot de laatste droppel
gelijk een wijn is gedronken,
is fel in de morgen ontwaken
voor de zuivere duur van het zonlicht.

En vrede is ademhalen
en jong zijn en zachtjes vergrijzen,
een dorp vol verrukkelijk waaien,
een stad met geruchten van water,
een eindeloos land dat bestààt.

GOD DIE IN HET BEGIN... ( Oosterhuis- Huijbers )

God die in het begin
uit aarde, naar zijn beeld,
de mensen voor elkaars
geluk geschapen heeft,
Hij doet u samen zijn,
Hij maakt u man en vrouw,
elkanders brood en wijn,
elkanders woord van trouw.

Zoals van meet af aan
een mens geen antwoord vindt,
als hij niet door een mens
ten diepste wordt bemind,
zo zult gij nu voortaan
in liefde en in leed
elkanders antwoord zijn,
één lichaam en één geest.

Zoals ten einde toe
de mensen twee aan twee
hun lange wegen gaan,
en God gaat met hen mee,
zo zal Hij met u zijn
in leven en in dood.
HIJ WORDT UW BROOD EN WIJN -
DIT GEHEIM IS GROOT.

HAAR TEDERE HAND ( Erik Verstraete ) In memoriam matris

Nog weelde van bloemen, de oude tuin
maar begroeid en verwaarloosd al meer,
" ik word sneller moe " zegt vader even.
Zo is het nooit eerder geweest.

Haar tedere hand beroert nu geen bloemen meer.
Ik kom van de overkant waar zij rust
al jaren. Het stil verdriet kent geen bedaren.
Haar kinderen werden ouder, met tragere gebaren.

Haar tedere hand beroert de bloemen niet meer.
Even stil en teder trad zij uit dit leven.
Wij droegen haar in de regen en weenden zeer.
" Ik word nu sneller moe ", zegt vader even.

KOM TOT JEZELF... ( Uit Psalm 4. vert.50 Psalmen ) Veertigd. Tijd

Stel je soms vragen over jezelf, hoe je in elkaar zit en wat de diepste kern is van je eigenheid ?
Pas wanneer je écht jezelf bent, niet opgemaakt, niet opgepept, wanneer je gewoon mag samenvallen met wie je in de grond bent, zul je geluk en vrede kennen.

HOE GROEI IK DAAR NAARTOE ?

" God, ik dank U dat ik niet ben zoals de andere mensen, hebzuchtig, on- rechtvaardig en overspelig
Zo klonk het gebed van de farizeeer. ( Luc. 18, 11 )

DE VRAAG NAAR WIE JE BENT KOMT ENKEL OP VANUIT JE CONTACT MET ANDEREN. ER IS ECHTER CONTACT MET DIALOOG, EN CONTACT ZONDER, CONTACT MET ONTMOETING, EN CONTACT ZONDER. STA JE NIET OPEN VOOR EEN ONTMOETING, DAN KIJK JE NAAR JEZELF ALS IEMAND DIE TEGENOVER ANDEREN STAAT EN BOUW JE VAN JEZELF EEN WAANBEELD OP.

VAN DE WOESTIJN NAAR DE BERG VAN HET LICHT...(Rita Camp)

Elke mens is graag bemind.
Met tederheid omringd,
straalt zelfs het kleinste kind.
De levensvreugde van zovele lieve schatten,
is niet in mensenmaat samen te vatten.

Raak eens met zachtheid
de stramme hand van een ouderling aan.
Je ziet de tederheid als lichtbundel
door de koude wereld gaan.

Op de berg Tabor
wil Jezus ons tonen,
dat wij alles wat ons in vreugde en verdriet
kan overkomen,
in een stille ontmoeting met het ware licht,
kunnen te boven komen.

Als kind van God
zijn wij ook zijn droom.
Een God die bij ons woont
gaat lichtend met ons mede.
Zijn tedere ontferming schenkt
Hij ons, na een vertrouwvolle bede.

HIJ BLIJFT TROUW AAN ZIJN WOORD.
IN JEZUS HEBBEN WIJ HET GEHOORD:
" GIJ ZJT MIJN WELBEMINDE ! "

DE GAST ( Aart van der Leeuw )

Als Gij mij ééns slechts kondt vertrouwen,
en Uwe vleuglen saam woudt vouwen,
om aan mijn dis, bij fruit en wijn,
mijn gast te zijn.

Dan zou mijn huis geheiligd wezen
en na Uw heengaan zou ik lezen
in ieder ding, als in een boek,
van Uw bezoek.

Hier rustten zijn handen, zou ik weten,
wanneer ik, aan mijn maal gezeten,
het linnen witter blinken zag
dan alle dag.

Daar vonden toen zijn ogen vreugde,
zo zou ik mijmren, als 't mij heugde,
hoe het geringst wat ik bezat
Uw aandacht had.

Ja, alles zou veel schoner schijnen
en voortaan was het dierbaar mijne;
niet meer de lust van één alleen,
maar elk gemeen.

Als Gij mij ééns slechts kondt vertrouwen
en Uwe vleuglen saam woudt vouwen,
om aan mijn dis, bij fruit en wijn,
te gast te zijn.

CITATEN
-----------

Stijl is wat duurzaam is, als kwaliteit en mode vergeten zijn.
( Maurice Roelants )

Men kan beter vertrouwen op een paard zonder teugel, dan op een man zonder oordeel. ( Theofrastos )

Liefde is blind en minnaars kunnen de aardige dwaasheden die zijzelf begaan niet zien. ( W. Shakespeare )

Tijd: niemand heeft het maar iedereen kan het maken.

We lachen hard om een mop.
We glimlachen zachtjes om het geluk. ( G. van Acker )

Een gelukkig huwelijk is een lang gesprek dat altijd te kort lijkt.
( André Maurois )

Tranen van vrouwen, 't hinken van honden en de oostenwind duren geen 3 dagen.

Liefde is als een zon: hoe dieper zij zinkt, hoe groter de schaduwen in het leven worden. ( Peter Sirius )

Geld is als mest: het is alleen goed als het wordt verspreid. ( F.Bacon )

WISKUNDE...

Wiskunde is toch een prachtige wetenschap! Het is de logica zelf! zei de enthousiasteling. Een voorbeeld: stel dat één man twaalf dagen nodig heeft om een muur te bouwen, dan kunnen twaalf mannen dat in één dag.
Ja, zeker, antwoordde zijn sceptische vriend. Dat wil zeggen 288 mannen in één uur, 17280 mannen in één minuut en als er 1.036.800 mannen worden ingezet, dan staat die muur er in één seconde. Dat wil zeggen: nog voor je één enkele steen op zijn plaats kunt leggen.

CITATEN
----------

Al is de leugen wonder snel, de waarheid achterhaalt ze weg.
( Jacob Cats )

Aan plagiaat heb ik een broertje dood; mijn glas is niet groot maar ik drink uit mijn eigen glas. ( Alfred de Musset )

Vroeger was het goed, nu is het beter. Het zou beter zijn als het weer goed was.

Vrijheid is geen privilege dat verleend wordt, maar een gewoonte die men zich moet aanmeten. ( Lloyd George )

Wanneer hartstochten lavastromen zijn, dan zijn de meeste mensen uitgedoofde vulkanen. ( Cees Buddingh )

Elke kennis is pijn. ( Umberto Eco )

Er zijn weinige gaven, waarmede men in het leven zoveel goed kan doen als met eenvoudige vrolijkheid. ( A. Pierson )

Wij kunnen God niet overmeesteren. Maar telkens wanneer we, zoals de tollenaar, niet meer denken vanuit het ' recht ' maar ons enkel verlaten op de genade, kunnen wij God ontmoeten.
( A. Bloom )

KOM TO JEZELF... ( Uit Psalm 4. vert. 50 Psalmen )

Niet zo eenvoudig om tot een juist beeld te komen van jezelf.
De ene worstelt met een heel negatief beeld van zichzelf, de andere bekijkt zichzelf uitermate positief. En jij ? Naar welke kant hel jij over? Of is het nu eens zus, en dan weer zo ?
En kun je zeggen hoe dat allemaal komt ? Iets uit je verleden ?
Bepaalde ontmoetingen? Bepaalde ervaringen?

Kijk naar Petrus, hoe hij daar voor Jezus staat; Jezus die voor hem dat wonder van een ongehoorde visvangst heeft verricht.
Petrus kan blijkbaar niet anders reageren dan door te zeggen:
" Heer, ga weg van mij, want ik ben een zondig mens. ( Luc.5,8) Die houding van: " Zoek me niet op. Doe niet teveel voor mij." Uw liefdevolle attenties kan ik niet aan. Laat me liever alleen verder sukkelen. "
Daartegenover staat een andere, zelfzekere Petrus: " Al komen ze allemaal ten val vanwege U, ik zal nooit ten val komen; ook al moet ik samen met U sterven, ik zal U niet verloochenen. "
( Mt. 26, 32-35 )

VRIENDEN ( Anoniem )

Vrienden zijn als bomen; ze wachten tot je nog 's langs komt en ze zijn onverstoorbaar als je wegblijft.
Ook na maanden afwezigheid kun je de aard van de vorige gesprekken weer opnemen, omdat er intussen niets echt werd afgebroken.
Dat is het mooie tussen mensen.
Vriendschap is maar mogelijk als je, vanuit jezelf, weet dat mensen eigenlijk sukkels zijn.
Mensen zijn onbetrouwbaar,
humeurig, ijdel, driftig.
Vrienden weten dit van elkaar.
Vandaar hun glimlach.
Vandaar hun verdraagzaamheid.
Vandaar het respect voor wie de ander is.
Vriendschap is weten dat je mag nemen.
Weten dat je mag vragen.
OMDAT HET WEDERKERIG IS.

CITATEN
-------------

Om te slagen is het nodig dat je de wereld aanvaardt zoals hij is en probeert om er bovenuit te stijgen.

Bescheidenheid is niets dan de berusting der kleinheid of de zekerheid der grootheid.
( Jean Rostand )

Als ik ergens voor ben, sta ik er achter.

Zonder tegenwind is er nog nooit een vlieger opgegaan.

Wie niet weet wanneer hij genoeg heeft, is arm.

In al onze meningsverschillen zijn onze tegenstanders krankzinning.
( Marc Twain )

Wie tegen jou roddelt, zal ook over jou roddelen.

Niet elke volzin is zinvol.

Uit het feit dat iets niet wit is, moet men nog niet opmaken dat het zwart is.
( Fernando de Rojas )

Een hoogstaand mens, heeft geen voetstuk nodig. ( G. De Ley )

De ontroering die uitgaat van een pasgeboren kind komt niet voort uit wat we zien, niet uit de vorm, maar uit het Godsgeheim dat erin leeft.
( Toon Hermans )

JEZUS VERRIJST ( Anton van Wilderode pr. )

' GIJ ZOEKT JEZUS DE NAZARENER, DIE GEKRUISIGD IS.
HIJ IS VERREZEN. HIJ IS NIET HIER. ( Mc. 16,6 )

Jezus,
dit is uw uur voor de toekomst,
het zegel op uw woord en uw leven,
de grondslag van onze hoop.
Gij staat op uit de dood.
Alles wordt anders,
alles wordt nieuw.
Die verloren waren worden verlosten,
die in de schaduw zaten
zien uw licht dat alle donker verbant.
Gij wandelt op de verloste aarde,
in de allereerste paasmorgen
die nooit meer eindigt.
GIJ IN ONS MIDDEN,
TE MIDDEN VAN DE KERK DIE GIJ UW NAAM GAAFT
EN UW BELOFTE.

CITATEN
-------------

Handelen zonder beginsel, is als zijn uurwerk raadplegen na het op goed geluk op één of andere tijd te hebben gezet. ( Walter Roland )

Wie slapend rijk is geworden, heeft meestal gedroomd.

Alles is conventie bij de mensen, tot zelfs die sentimenten welk schijnen voort te spruiten uit de natuur. ( Napoleon )

Wie geen tijd heeft voor lichaamsbeweging, zal vroeg of laat tijd moeten hebben voor ziekte.

O, die goede oude tijd toen we zo ongelukkig waren.( A. Dumas pére )

In goddeloze tijden moet men vrolijk zijn. Het is een plicht.( Franz Kafka )

Hij dient de mensen het best, die geen mensendienaar is. ( Kreiten )

Het Evangelie is niet in diskrediet omdat het kinderlijk is, maar omdat het hinderlijk is. ( H. von Meyenfeldt )

VERREZEN ( M. Verhulst pr. uit Jezus, een ander verhaal )

U BENT VERREZEN?
MAAR NOG NIET IN ' T HART VAN ELK MENS.
DE STEEN VERSPERT ZO VAAK
HET VOLLE LICHT, DE NIEUWE DAG.

U BENT VERREZEN
MAAR NOG STEEDS NIET VOOR AL DIEGENEN
DIE NOG STEEDS GELOVEN
DAT DIT BESTAAN TEN DODE IS OPGESCHREVEN.

VERREZEN OP DE DERDE DAG
DIE NOG NIET IS AANGEBROKEN
VOOR WIE ZICH DRAAIT EN KEERT
IN 'T DUISTER VAN DE TWIJFEL.

VERREZEN EN NOG STEEDS OP WEG
VOOR WIE MET HEM
NAAR EMMAUS WIL GAAN
EN WORSTELEND MET ALLE VRAGEN
EINDELIJK ZEGT:
' KOM BINNEN
OM TE BLIJVEN, OM TE BIDDEN,
EN SAMEN 'T AVONDBROOD TE BREKEN
IN EEN OVERWELDIGEND GELUK:
' U BENT VERREZEN. '

PASSAGE UIT DE BRIEF VAN ONZE BISSCHOP MGR. PAUL VAN DEN BERGHE T.G.V. PASEN 2007.

Daarom is Pasen ook ons feest. Want als eerste gave bezitten wij de Geest die Jezus uit de doden heeft opgewekt en zo hebben wij het vaste vertrouwen dat het Paasmysterie voor altijd ook ons deel zal zijn.
Vanuit dit vertrouwen, dat wij op leven en dood met Hem verbonden zijn, dat niets ons nog van Hem kan scheiden, willen we nederig maar beslist van onze kant ons verbond met Hem bevestigen.
Want wie zulke hoop mag koesteren, wil die belofte ook waardig worden en de Heer rekent op onze trouw.

HOORDRUPPEL ( Ward Bruyninck )
( lees dit als een verlichting of een genezing )

Er was eens een vogel met slappe vleugels...
Het was geen hoogvlieger;
en misschien had hij wel
een minderwaardigheidscomplex...

De anderen slierden
in hoge scheervlucht
door het azuurblauw.
Hij keek maar,
pikte in de grond en trippelde wat,
vloog eens op, enkele meters en plofte terug op de grond...

Zijn hart werd een kleine spons die al het verdriet opzoog.
Hij voelde zich verloren.

De anderen vlogen ver,
tot in de hoge takken van spichtige pijnbomen.

Hij tippelde verder
tot het hem ineens te machtig werd:
hij verzamelde al zijn krachten en vloog...
maar zijn krachten begaven
en gelukkig kon hij zich neerzetten op een boom,
die nog een tak had, laag bij de grond...

' Voor vogels met slappe vleugels heeft God
gelukkig bomen geschapen met lage takken. '

SOMS DENK IK DAT MENSEN DIE VAN ELKAAR HOUDEN,
BOMEN ZIJN MET LAGE TAKKEN...

HET WOORD ( Patrick Chatelion Couvnet )

In den beginne was het Woord
en het Woord was God
en God gaf het woord aan mij
en ik maakte van het Woord
een woord
en noemde het:
ik
en ik noemde
de lucht, de lucht
en een vogel, vogel
ik noemde de aarde, aarde
en het water, water
de eenzaamheid
noemde ik de eenzaamheid
en de ander, de ander

maar ik sprak
zonder het Woord
mijn woorden bleven woorden,
pas toe ik alles benoemd had
toen er niets meer over was
pas toen
gebruikte ik het Woord
en gaf het Hem terug
en ik noemde het:
GOD

CITATEN
----------

Niet alleen de acteurs, ook de toeschouwers moeten talent hebben.
( D.F. Frank )

Geen mens is goed genoeg om een ander mens zonder doens toestemming te regeren. ( A. Lincoln )

Een kunstwerk is een stukje schepping, dat men aanschouwt via een gemoedsgesteldheid. ( Emile Zola )

Zoeken waarom men gelukkig is, is reeds een vermindering van het geluk.
( R. Le Coeur )

Men kan gemakkelijker een vijandig mitrailleurnest ket zwijgen opleggen, dan een herinnering, die als een luchtbel na jaren opnieuw naar boven stijgt. ( Hubert Lampo )

Een mens moet zo mogelijk elke dag naar een liedje luisteren, een goed gedicht lezen, een mooi schilderij bewonderen en een paar zinnige woorden uiten. ( J. W. von Goethe )

UITSPRAKEN OVER VRIENDSCHAP
---------------------------------------

Vrienden zijn die zeldzame mensen die vragen hoe het met je gaat en dan wachten op je antwoord. ( onbekend )

Een vriend(in) is iemand die alles van je weet en toch van je houdt.
(St. Augustinus )

Er zijn meer eerlijke en betrouwbare mensen op deze wereld dan je soms zou denken. Ze vallen alleen minder op. ( Hein Pragt )

Een groot verschil tussen mannen en vrouwen is dat mannen een schouder om op te steunen, of een arm om je heen, vaak verwisselen met andere lichaamsdelen. ( Hein Pragt )

Vreemden zijn vrienden met wie u nog kennis moet maken. ( onbekend )

Denk goed na, alvorens een goede vriend te bezwaren met een geheim. ( M. Dietrich )

Vrienden zijn als sterren. Je kan ze niet altijd zien, maar ze zijn er altijd. ( onbekend )

Als de mensen alles wisten wat ze van elkaar zegden, dan zouden er op de wereld geen vier vrienden zijn. ( B. Pascal )

In de liefde kent men elkaar omdat men elkaar bemint. In de vriendschap bemint men elkaar omdat men elkaar kent.
( Schulz )

Het is gemakkelijker je vijanden te vergeven dan je vrienden.
( onbekend )

In de ene mens kunnen wij ons duidelijker, vollediger en fraaier projecteren dan in de andere. Dat noemt men dan vrienden.
( J. Greshof )

Uiteindelijk zullen we ons de woorden van onze vijanden niet herinneren, maar het zwijgen van onze vrienden. (M.L.King)

Ware vrienden herkent men niet aan hun medelijden, maar aan hun oprechte vreugde om een anders geluk.( C. Guirlande )

CITATEN
_______

Bij vrouwen weet men nooit waar de engel ophoudt en de duivel begint. (H. Heine )

Vakantie... Is elders doen wat je thuis doet, maar onder veel moeilijker omstandigheden.

Het huwelijk is als wijn; men kan er slechts goed over oordelen na het tweede glas. ( Douglas Jerrold )

De poging om de hemel op aarde te verwezenlijken, brengt steeds de hel voort. ( Karl Popper )

Wie geen vertrouwen stelt in anderen, zal nimmer het vertrouwen van de anderen winnen. ( Lao- Tse )

Zolang zij doen alsof ze mij betalen, doe ik alsof ik werk.

Ouderdom begint op de dag dat je beslist iets niet te doen onder het voorwendsel dat je het als eens gedaan hebt. ( Jean Cocteau )

Ik zag haar wel zitten, maar zij zag mij niet staan.

DE JAARGETIJDEN ( Aart van der Leeuw )

Lente, de blonde,
winter en zomer,
najaar, de dromer,
innig verbonden,
dansen hun ronde.

Al de bezonde,
zwellende kelken,
't rijpen, verwelken,
elk heeft zijn stonde
in deze ronde.

Wanneer de monden
van deze teersten,
lachen zij 't eerste ?
Wanneer begon de
dans in hun ronden ?

Aann welke wonde
zullen zij sterven,
dorren, verderven ?
Wie zal verkonden
't einde der ronde ?

Ik zal verzwonden
zijn en verloren;
wordt van mijn sporen
geen meer gevonden,
danst nog in hun ronde.

VIJFMAAL OVER GOD ( Roger Debaillie )

God is voor mij geen veilig wonen,
geen manusje-van-alles, geen meid
voor alle werk, geen etiket.
God is een naam
die ik weef door mijn leven
om me aan anderen te hechten
als een broer.

God is onzeker leven met de angst.
God is verweer, God is genoeg geheuld
met burgerlijk belang. God is verzet,
God is ervaring, God is valkuil,
God is schip, is dageraad, is avond en is nacht,
is niet-meer-weten-waar-wonen,
wat eten, hoe, waarin of waaruit,
en wie ben ik ?

Mensen gaan aan God ten onder
als aan een bliksem, als aan klatergoud.
Mensen lopen in Hem vast als in een valstrik.
God is geen rover, geen jager,
geen bodemloze put.
God is een bron, God is een eindje leven
met een ander, een slokje mens
dat samen wordt gedronken
en met heel veel vreugde.

God is een leven lang schrijven
dat je hem niet kent, niet vindt,
niet schrijven kan zolang mensen
mensen mijden, wurgen en verdrinken
in Godes naam en om een lieve
hemel hier op aarde:
macht en wapens, orde, tucht
en in hun lijf winstbejag, hun stenen hart.

ONZE GOD IS LEVEND
MET DE OGEN EN DE HANDEN EN HET HART.
ONZE GOD KAN LUISTEREN,
HIJ ANTWOORD.
ONZE GOD IS NET ALS WIJ
ZO DIKWIJLS MET STOMHEID GESLAGEN
OVER ZOVEEL LIJDEN, ZOVEEL DOOD.
MAAR HIJ IS JUBEL, VREUGDE
ALS HIJ MENSEN KAN GENEZEN
EN HUN TERGGEEFT AAN ELKAAR.
DAN IS HIJ WEER GOD
EEN EEUW, EEN NU, EEN OGENBLIJK GELUK,
EEN MENSENLEVEN LANG.

SPEUREND NAAR DE GEEST ( Pinksteren 2007 ) (C. Desoete)

De heilige Geest is God die in ons woont, die ons bezielt in de kern van ons bestaan, die ons aanspreekt met zijn eigen naam ' IK BEN ER VOOR U '.

De heilige Geest is God die in ons leeft als wij Hem laten leven, is God die in ons liefde is als wij ons laten beminnen, is God die onze vrede is als wij Hem toelaten.

Hij waait in ons als adem van leven. Hij stuwt ons voort om er te zijn voor anderen opdat alles wat wij doen zijn Liefde ademt.

Hij brandt in ons als een vuur en maakt ons geestdriftig voor de zaak van Jezus Christus om te bouwen aan een gemeenschap die hemel op aarde brengt.

De heilige Geest is God die ins ons woont, in ons spreekt, ons bezielt en ons voortstuwt vanuit die ene zekerheid: JE STAAT NOOIT ALLEEN.

Jij, die geroepen bent om de Christus in jou te laten leven, laat je doordingen door de Geest van de Verrezene. Laat je omvormen door de mentaliteit van ' IK ZAL ER ZIJN VOOR U ' en door zijn kracht die niets dan liefde is. Breng zijn Woorden in herinnering en laat ze gebeuren in je manier van leven. Laat alles in jou spreken van een vrede die je zelf niet maakt maar die je dagelijks gegeven is.
LAAT CHRISTUS IN JOU TE ZIEN ZIJN.

UIT HET EVANGELIE : DE BERGREDE

OP DE GOEDE WEG:

ZIJ DIE GENEGEN ZIJN
DIE MILD ZIJN
DIE EEN EN AL GOEDHEID ZIJN
DIE WELWILLEND ZIJN
DIE BARMHARTIG EN
VERGEVENSGEZIND ZIJN :

ZIJ ZULLEN GENEGENHEID
ONDERVINDEN
ZIJ ZULLEN MILDHEID ONDERVINDEN
ZIJ ZULLEN GOEDHEID ONTMOET
ZIJ ZULLEN WELWILLENDHEID
ONDERVINDEN
ZIJ ZULLEN BARMHARTIGHEID EN
VERGEVENSGEZINDHEID
ONTMOETEN.

OP DE GOEDE WEG:

DIE ZUIVER VAN HART ZIJN
DIE HUN HART GELOUTERD HEBBEN
DIE DOOR EN DOOR OPRECHT ZIJN
MENSEN MET EEN ONVERDEELD HART
MENSEN MET EEN ZUIVERE BLIK :

ZIJ ZULLEN GOD ZIEN
ZIJ ZULLEN HET MYSTERIE ZIEN DAT
ALLE LEVEN MOGELIJK MAAKT.

CITATEN
----------

Elke vorm van verslaving is slecht; of het narcotische middel nu alcohol, morfine, cannabis, macht, werk of idealisme is.
( Carl Gustav Jung )

De gloed van hoger leven wordt gedoofd, als 't leven slechts een kamp is met 't lage.

Als iemand zijn belofte herhaalt, is hij van plan haar te breken. ( Halbe )

Niet geweld maar het goede vernietigt het kwaad. ( Leo Tolstoy )

Onverschilligheid is een kenmerk van voorbarige ouderdom.
( Fritz Francken )

De vrijheid bewijst zichzelf naarmate zij verwezenlijkt wordt.
( Jean Paul Sartre )

Luchtkastelen eisen hoge onderhoudskosten.
( Edward Bulwer-Lytton )

De liefde houdt op een genoegen te zijn, wanneer zij ophoudt een geheim te zijn. ( Aphra Behn )

Ik denk dat het verschijnen van de Mensenzoon de spil van de wereldgeschiedenis is. Hij heeft ertoe bijgedragen dat de toekomst de overhand kreeg op het verleden. ( R. Rosselini )

De totaalsom van ons leven wordt gevormd door de uren waarin we liefhadden. ( Wilhelm Busch )

BESCHULDIGING ( Gery Florizoone pr. )

Goede Vader,
dit is een ernstig gebed.
Ik vraag mij altijd af
wat zonde is, en velen met mij,
maar eigenlijk weet ik
wat mijzelf veroordeelt,
waar ik schuldig ben,
waar ik heksentoeren
met mijn hart en mijn
overtuiging moet maken.

Ik weet waar ik verwarring
sticht en onrechtvaardig ben,
ik weet wanneer ik overboord
ga en wanneer ik uitglij.

Ik geloof dat Jezus Christus
mijn redder en verlosser is,
gezonden door U, Vader,
en gekomen om mij te zoeken
en te redden wat verloren was.

Neem mij zoals ik ben,
zoals ik verstoppertje speel
met mijn zonden.

IK GELOOF DAT GIJ GROTER ZIJT
DAN MIJN HART,
GROTER DAN MIJN LIST,
GROTER DAN MIJN ANGST,
GROTER DAN MIJN SCHULD.

LOLO 2 ( uit: In inkt gewassen ) Charles Ducal

Na de voorstelling liepen wij
door de weide terug naar de school
en spraken opgewonden en roekeloos
over het lichaam dat haar onderscheidde

van onze verbeelding tot dan toe.
Alle verboden waren doorbroken,
wij brulden haar naam als een totem,
een machtsspreuk, een pas veroverde vloek.

Bij de drenkplaats weken de koeien
verschrikt uit elkaar. Joelend
liepen wij achter hen aan
om in hun buik en uier te stampen.

Alsof iets met ons samenspande,
iets vreemd dat, voor wij gingen,
niet had bestaan, een tegenspraak
met al het gehoorzame en bange

dat op ons wachtte, niet ver daarvandaan.

DE SCHEPPING VOLTOOID ( Manu Verhulst pr. )
- uit : Jezus, een ander verhaal -

Hij vertelde over zichzelf,
over dat ultieme moment
dat Hij zal zetelen op een troon van glorie.
Dan zal Hij een scheiding maken,
zoals een herder
de schapen van de bokken scheidt.
Dit is de voltooiing van de schepping.
Het begon immers met een scheiding
tussen licht en duisternis,
tussen het water en het droge,
tussen de gewassen en de dieren,
elk naar hun soort.
Het zette zich voort
in het leven en denken van de mensen.
Tenslotte komt de scheiding
tussen gezegenden en vervloekten,
niet op grond van ras of geslacht,
ook niet op grond van godsdienst
of uitverkiezing.
Maar... ' ik had honger,
ik had dorst,
ik was ziek en gevangen,
ik was vreemdeling '.
En u ? Wat heeft u dan gedaan ?
Uw hulp of uw weigering beslist
over zegen of vloek.

De essentie van de vertelling
is de onherkenbare Jezus.
' We hebben U nochtans niet herkend, '
zeggen de gezegenden.
' Wir haben es nicht gewusst, '
zeggen de vervloekten.

IN DE LAATSTE SCHEPPENDE SCHEIDING
ZAL NIET DE RELIGIEUZE AANHANKELIJKHEID
OF DE LIEFDE TOT JEZUS DE DOORSLAG GEVEN,
WEL DE NUCHTERE HULPVERLENING
AAN DE MEDEMENS
IN LICHAMELIJKE OF PSYCHISCHE NOOD.

WHEREVER YOU GO ( Lied )

Wherever you go, I shall go.
Wherever you live, so shall I live.
Yor people will be my people,
and you God will be my God too.

Waar jij gaat, daar zal ik gaan.
Waar jij leeft, daar zal ik leven.
Uw volk zal mijn volk zijn
en uw God zal ook de mijne zijn.

Wherever you die, I shall die.
And there shall I be buried beside you.
We wil be together forever
and you love will be the gift of our life.

Waar jij sterft, daar zal ik sterven
en ik zal naast u begraven worden.
We zullen dan voor altijd samen zijn
en onze liefde zal het geschenk van ons leven zijn.

I want to say something to all of you,
who have become a part
of the fabric of my life.
The color and texture
which you have brought into my being
have become a song,
and I want to sing it forever.

Ik zou iets willen zeggen aan u allen
die een stuk van het weefsel
van mijn leven geworden zijt.
De voem en de kleur
die jij aan mijn bestaan gegeven hebt
zijn nu een lied geworden
en ik wil het altijd blijven zingen.

There is an energy in us
which makes things happen
when the paths
of other persons touch ours
an we have to be there
and let it happen.

Er leeft een kracht in ons
die maakt dat grote dingen gebeuren
zodra de paden van anderen
onze paden raken
en dan moeten we erbij zijn
en het laten gebeuren.

When the time
of our particular sunset comes
our thing, our accomplishment
won't really matter a great deal.
But the clarity and care
which we have lover others
will speak with vitality
of the grear gift of life
we have been for each other.

Als de tijd van onze eigen
zonsondergang zal aangebroken zijn,
dan zullen onze taak,
onze prestaties echt van niet veel tel zijn.
Maar de zuiverheid en de bekommernis
waarmee wij van anderen hebben gehouden
zal met kracht getuigen van het enorme,
levengevende geschenk dat we
voor elkaar zijn geweest.

Wherever you go, I shall go
wherever you life, so shal I life,
your people will be my people
and your God will be my God too.

Waar jij gaat, daar zal ik gaan,
waar jij leeft, daar zal ik leven.
Uw volk zal mijn volk zijn
en uw God zal ook de mijne zijn.

Wherever you die, I shal die
and there shall I be buried
beside you.
We will be together for ever
and our love will be the gift
of our life.

WAAR JIJ STERFT, DAAR ZAL IK STERVEN
EN IK ZAL NAAST U BEGRAVEN WORDEN.
WIJ ZULLEN DAN VOOR ALTIJD SAMENZIJN
EN ONZE LIEFDE ZAL
HET GESCHENK VAN ONS LEVEN ZIJN.

DE ZOMER ( 21 juni ) - Jos Montbaliu -

Waar wij nu werken en wonen,
daar wordt het stilaan zonnig-warm
en zal het lang verlangen lonen
in hart en geest van rijk en arm
naar rust en reizen, nabij en ver...
Een zeldzaam mens bedenkt:
nu slinkt de dag,
verkort, geknot, verminkt.
Reeds rijst de ster
die d' avond duidt. Een and're kim
aan d' overzij, zo ver van mij,
geeft 't groeiend licht
een nieuwe klim,
terwijl mijn dagen stadig krimpen
De weemoed groeit. De zonne gloeit,
maar biedt als dag dra
vlucht'ge glimpen.

CITATEN
----------

De gebreken van de meerderheid noemt men deugden.
( Jean Genet )

Ogen strelen soms lang voor handen dat doen.
( M.C.Moerdijk )

De gewoonte is een naar ding, zij ketent ons zelfs aan hetgeen wij haten. ( Franz Grillparzer )

De kleine misères van het leven helpen ons dikwijls over de grote ervan heen. ( Marie von Ebner-Eschenbach )

Ware woorden zijn zelden mooi, mooie woorden zijn zelden waar.

Wie het best zijn roeping als individu vervult, strekt daardoor het meest de mensheid tot eer.
( F. Domela Nieuwenhuis )

CITATEN
------------

Als je in de put zit is het het belangrijkste om te stoppen met graven.
( Warren Buffett )

Uitblinken is niet een enkele daad, het is een gewoonte. Je bent wat je herhaaldelijk doet. ( Shaquille Oneal )

De geest is als een parachute; open werkt hij het meest.
( Thomas Dewar )

Seks en golf zijn twee dingen waarvan je ook kunt genieten als je er niet goed in bent. ( Kevin Costner )

Hoe meer ik van het ouderschap meemaak, des te meer zeg ik dat ik mijn moeder een excuus ben verschuldigd. ( Ray Romano )

Vraag uw kind alleen wat het wil eten als het betaalt. ( Fran Lebowitz )

De winst van het ouder worden is dat je je verzoent met het leven, dat je trots bent wat je tot stand hebt gebracht. ( Paul Van Vliet )

De wetenschap dat er aandachtig naar je wordt geluisterd, werkt als een soort katalysator die de kwaliteit van wat je zegt steeds beter maakt.
( Chinua Achebe )

BLOEMEN LANGS DE WEG... ( India )

Er was eens een waterdraagster. Elke morgen trok zij naar het dorp met twee grote kruiken, die aan de uiteinden van een draagjuk bij elke schouder vastgemaakt waren en boordevol water zaten.
Maar één van de twee kruiken had een barst. Terwijl de andere kruik al het water bijhield van de bron tot in het dorp, verloor de andere onderweg de helft van haar inhoud.
Dit duurde ongeveer twee jaar en de draagster leverde dus bij elke voettocht slechts anderhalve kruik water in plaats van twee.
De perfecte kruik was fier, want zij deed haar job zonder falen.
Maar de beschadigde kruik was depressief, want ze wist dat zij te kort schoot en maar de helft deed wat wat van haar verwacht werd.
Op een dag zei ze aan de kruikendraagster, toen zij haar vulde aan de bron: '' Ik voel mij schuldig. Ik wil mij verontschuldigen ''.
'' Waarom ? ", vroeg de kruikendraagster haar. Ze vervolgde: '' Ik kan maar de helft van het water leveren, omwille van die barst waardoor de andere helft verloren gaat. U deed zoveel moeite om mij te dragen, maar ik blijf beneden wat van mij verwacht wordt ''.
De kruikendraagster raakte hierdoor ontroerd en antwoordde: '' Denk daar toch niet zo aan. Maar terwijl we naar huis gaan, kijk eens naar al de mooie bloemen die langs de weg groeien ".
Onderweg zag de gebarsten kruik inderdaad heel veel mooie bloemen die schitterden in de zon en dat maakte haar blij.
Toch voelde ze zich nog steeds schuldig, omdat ze telkens de helft van haar inhoud verloor.
Toen zei de kruikendraagster tot de gebarsten kruik: " Heb je gezien hoeveel mooie bloemen er langs jouw kant van de weg stonden. En bijna geen enkele langs de andere kant ? " Eigenlijk heb ik altijd al geweten dat je door die barst de helft van het water verloor. Maar langs jouw kant van de weg heb ik bloemen gezaaid. Jij hebt ze tijdens elke tocht van de bron naar het dorp water gegeven.
ZONDER JOU HAD IK NOOIT ZO' N MOOIE BLOEMEN GEHAD ! "

CITATEN
-------------

De oorlog is de winterslaap voor de cultuur. ( Nietzsche )

Bekijk het langs de zonnige kant... Hoe oud je ook bent, je bent jonger dan je ooit zult zijn.

Noten mag je kraken; mensen nooit. ( Phil Bosmans )

Geluk is geheel afhankelijk van onszelf. ( Aristoteles )

Een fout wordt pas een probleem, als je hem niet oplost.

De één krijgt een kruis, de ander een kroon voor zijn misdaad.(Juvenalis)

Enkel met het hart kan men goed zien. Het essentiele is onzichtbaar voor de ogen. ( Antoine de Saint-Exupérie )

Iemand die niet tevreden is over anderen, is nooit tevreden over zichzelf.
( Alain )

SCHRIFTLEZING UIT JEREMIA 17, 5-8

Dit zegt de Heer:
Vervloekt is hij die op mensen vertrouwt,
die steunt op een schepsel
en zich afkeert van de Heer.
Hij is een kale struik in de steppe;
nooit krijgt hij regen.
Hij staat op dorre woestijngrond
in een onvruchtbaar, verlaten gebied.
gezegend is hij die op de Heer vertrouwt
en zich veilg weet bij Hem.
Hij is een boom aan een rivier met wortels tot in het water.
Hij heeft geen last van de hitte,
zijn bladeren blijven groen.
Een tijd van droogte deert hem niet,
hij blijft vrucht dragen.

SINT- FRANCISCUS ( van Assisi ) Felix Timmermans

Het is gedaan met al die ijdle dingen !
De maan speelt op de zilveren avondfluit;
hij zingt nu niet meer mee, dat lied is uit,
een schoner stem kon in zijn ziele dringen.

Hij zal in d' afgrond van Gods liefde springen,
trekt zijn verleden en zijn kleren uit,
en in een pij, met zijne ziel als luit,
gaat hij al beedlend langs de huizen zingen,

zingt voor de wolf, de vogels en de bloemen,
kan al wat leeft zijn broers en zussen noemen,
de Liefde zingt hem mager als een riet.

IN ZULKE PURE MENS WIL GOD STAAN BRANDEN,
BOORT HEM ZIJN VUUR DOOR VOETEN,HART EN HANDEN.
UIT ELKE WONDE JUICHT HET ZONNELIED !

VAKANTIE DELEN 2007
--------------------------

Als je vakantie neemt
doe het dan rustig,
iedere mens heeft recht op vakantie,
vooral in deze tijd
in het helse tempo van het moderne leven.

Leg de riem er eens af,
gooi alle ballast overboord,
zorgen, hartzeer, wrevel,
afgunst, ruzies, zelfzucht.

Ga er op uit,
je hoeft beslist niet naar de Balearen
of de Azurenkust,
je hoeft niet als een klomp vlees
in de zon te branden,
je hoeft geen schulden te maken
om even ver te reizen als je buurman.

Zoek het paradijs van de rust en ontspanning
niet al te ver,
ga hier naar de bossen en de velden,
niets doen en tot rust komen;
VAKANTIE IS MOOIE DAGEN MAKEN VOOR JEZELF
EN VOOR DE MENSEN OM JE HEEN EN WEES ENTHOUSIAST !

CITATEN
------------

Menig machtig leider heeft verkeerde beslissingen, met stijl en kracht genomen, overleefd maar slechts enkelen overleefden aarzelende beslissingen.
( Desm. Morris )

Het gebeurt vaak dat men ons acht naar verhouding dat wij onszelf achten.
( Vauvenargues )

Humor is een overwonnen droefheid.

Het huwelijk is de onvoorwaardelijke capitulatie van de veroveraar.
( Vittoria de Sica )

Mijn tuin is gezellig; niet breed, niet lang, maar héél hoog.

De twee voornaamste vragen van onze tijd: ' hoe vermager ik ? ' en ' waar laat ik mijn auto ? ' ( Wim Kan )

Er zijn drie soorten kritiek: belangrijke, minder belangrijke en onbelangrijke. De twee laatste soorten bestaan niet; alle kritiek is belangrijk. ( E. Satie )

Elke deugd heeft onechte zusters, die de familie schande aandoen. ( Multatuli )

KRUIS ( Geri Florizoone pr. )

Bezorgde hemelse Vader,
Gij weet
dat grote kinderen
op het hart treden.

Wij hadden als Maria
met hen willen vluchten
om hen te beschermen
tegen de draken van de wereld,
maar vroeg of laat
gaan zij toch hun eigen weg.
Voor ons helaas te vroeg,
wij kennen hen zo goed !

Wij hadden hun vrijheid gedroomd
en de weg voorzichtig uitgestippeld.
Plots verlaten zij de trein
op het geduldige spoor
dat wij met moeite hadden aangelegd.

Het is zwaar te aanvaarden,
na alles wat wij voor hen deden.
Hun gedachten zijn de onze niet.
De weg die zij gaan, vinden wij
gevaarlijk en onzeker.
Veel van onze ervaring en zorg
slaan zij in de wind.
En wie weet, hoeveel scherven
ons weer in de schoot vallen.

God,
is het niet te vroeg,
om Uw verbijsterend woord
op ons hart te leggen:
''... zijn kruis opnemen... ''
Een kind, eerst een droom,
dan een kruis, het maakt
mij soms radeloos.

ZES KRUIKEN ( uit: Luisteren naar mensen van Valeer Deschacht pr. )

Een huwelijk kan ook
een levenslang feest worden,
waarin dag na dag
de weelde van innige verbondenheid wordt ervaren.
Daarvoor mogen zes kruiken wijn
met uitstekende hoedanigheden
in het samenzijn van man en vrouw niet ontbreken.
De gave van openhartigheid
helpt je in openheid naar elkaar toe te gaan.
De gave van tederheid
laat je aanvoelen hoe je schroomvol met elkaar kunt
omgaan.
De gave van respect voor elkaar
doet je verstaan dat iedere levensgeschiedenis
iemand boetseert tot wat hij nu is.
De gave van vergeving
maakt je bewust dat je moet heenstappen over elkaars
tekorten.
De gave van trouw
vergeet niet dat alle liefde broos en kwetsbaar is.
De gave van vertrouwen in God
rekent erop dat Hij je verbintenis zal zegenen
en onverbreekbaar maken.

BEWAAR ME IN U, HEER ( Mariam Bawardy )

Op wie zal ik lijken ?
Op de vogeltjes in hun nest.
Als vader en moeder ze geen eten brengen,
sterven ze van honger.

Zo is mijn ziel zonder U, Heer; ze krijgt
geen voedsel, ze kan niet leven !
Op wie zal ik lijken ?
Op het graankorreltje dat in de grond is geworpen.
Als de dauw niet valt, als de zon het niet verwarmt,
schimmelt het graantje.
Maar als U uw dauw en uw zon geeft, wordt het
graantje bevochtigd en verwarmd; het zal wortel
schieten en een mooie plant geven met veel graan.
Op wie zal ik lijken, Heer ?
Op een roos die men plukt en laat verdorren in de hand.
Ze verliest haar geur; maar als ze op de rozenstruik blijft,
is ze altijd fris en mooi, en behoudt heel haar geur.
Bewaar me in U, Heer, om me leven te geven.
Op wie lijkt u, Heer ?

OP DE DUIF DIE TE ETEN GEEFT AAN HAAR JONGEN, OP EEN
TEDERE MOEDER DIE HAAR KINDJE VOEDT.

KERK ZIJN IS... ( Carlos Desoete )

KERK ZIJN is Maria zijn,
want Maria heet, ' Moeder van de Kerk '.
Niet omdat ze grootse dingen heeft gedaan,
daarvoor was ze te arm van geest en te eenvoudig van hart,
maar omdat ze God grote dingen heeft laten doen in haar leven.
Als Maria moeder is van de Kerk,
dan gaat haar verhaal verder in haar kinderen.

KERK ZIJN is Maria zijn:
is gemeenschap zijn die in haar schoot leven draagt,
het leven van de Verrezene;
gemeenschap van mensen die zwanger zijn van Hem,
en hun hele doen en laten op Hem afstemmen,
zodat Hij kan geboren worden
in onze praktijk van goedheid,
van vrede en gerechtigheid,
van inkeer en inzet.

KERK ZIJN is Maria zijn:
gemeenschap van mensen die zich laten bezielen
door de Geest van de Onuitsprekelijke,
die zich inleven in Hem,
zodat Hij zich kan uitleven in ons.
en dat heeft niets van doen met man of macht,
noch met berekening of prestatie,
maar alles met de bereidheid om ' IK ZAL ER ZIJN VOOR U '
de rode draad te laten zijn, in denken, doen en spreken.

KERK ZIJN is Maria zijn:
gemeenschap die aanwezig is waar het leven feest is,
maar ook waar de wijn op is en het leven verwatert
tot oppervlakkigheid en leegte.
Is de pijn en de zorgen van mensen delen
en in Gods handen leggen,
en alleen maar zeggen:
' DOE WAT HIJ U ZEGGEN ZAL. '

KERK ZIJN is Maria zijn,
in elkanders vader, moeder, broer en zus zijn,
verbonden zijn,
niet door banden van het bloed,
maar door het doen van wat God wil.

KERK ZIJN is Maria zijn,
is blij zijn,
en zingen dat het magnifiek is
dat God grote dingen doet in kleine mensen,
dat in de wereld van God de kleinen worden groot gemaakt,
de armen overvloed kennen en de eenvoudigen vooraan staan.

MARIA,
beeld en Moeder van de Kerk.
In Haar mogen wij onze bestemming herkennen.
Zoals Zij, horen wij thuis, nu en later,
in die wereld
waar Hij die heet ' IK ZAL ER ZIJN '
DE KERN IS,
BEGIN EN EINDE IS
VAN ALLE LEVEN.
WAAR GOD GEBEURT.

CITATEN
----------

Diplomatie is de kunst om een ander jouw zin te geven.
( David Frost )

Het lot legt vaak al het materiaal voor geluk en voorspoed in iemands handen, eenvoudig om te zien hoe vreselijk hij daarmee opgezadeld is. ( Don Marquis )

De beste brug tussen wanhoop en hoop is een goede nacht slapen.
( H. Rudy )

We kunnen slechts over onze gebreken spreken met mensen die onze kwaliteiten kennen. ( André Maurois )

Wie duwt de golven van de zee terug; het pogen zelf doet weer een golf ontstaan. ( Omar Khayyan )

Zelfs een voetganger heeft het recht in zijn bed te sterven.
( Karel Jockheere )

De zogenaamde ' innerlijke stem ' is bij de meeste mensen, veelal tamelijk hees. ( Fritz Kortner )

Probeer iemand kwetsbare plek te ontdekken, dan weet je waar je hem niet moet raken. ( Cees Buddingh )

Liefde is van een aanbiddelijke kortzichtigheid.
( Julien de Valckenaere )

Niets wordt zo algemeen geprezen als een mooie dag. Dat komt omdat er mensen zijn die kunnen prijzen zonder afgunstig te zijn.
( Willem Shenstone )

WIE BEN JE, GOD ? ( Piet Thomas uit 'Nu en Altijd ')

Wat ben Je, God, van wie men zegt
dat Jij Je aan de mensen hecht?

Ben Jij de rust die mij verkwikt
nadat ik bang ben opgeschrikt?

De zekerheid, niet weg te slaan,
dat ik je smalle pad moet gaan?

De boodschap die bij woorden bleef,
zolang ik niet voor velen leef?

De kracht die in de harten woedt
van al wie zorgt, bemint en hoedt?

Of ben Je soms de vrolijkheid,
de lach die alle vriendschap wijdt?

Jij die de grootste liefde bent,
die ooit de wereld heeft gekend,

Jij, in je goedheid keer op keer
veel sterker dan mijn dwaas verweer,

hoe kan het dat Je in mij woont
en in de hoge hemel troont?

Wie ben Je, God, van wie men zegt
dat Jij Je aan de mensen hecht?

CITATEN
----------

Eeuwigheid is niet de oneindige voortzetting van de tijd, doch de ontkenning van de tijd. ( Jan Greshoff )

Wanneer je voor één moeilijkheid van de weg afwijkt, kom je vaak in het bos van de problemen terecht.

Iedereen draagt op zijn rug een etiket, volgens hetwelk men hem beoordeelt en dat alleen hijzelf niet ziet. ( Paul Brulat )

Het gezicht is de ziel van het lichaam. ( L. Witgenstein )

Creativiteit is jezelf toestaan fouten te maken. Kunst is de weten- schap welke je kunt behouden. ( Scott Adams )

Het maakt niemand uit als je niet goed kunt dansen. Sta gewoon op en doe het. ( Dave Barry )

Kinderen zijn paparazzi. Ze maken een foto van je als je dat niet wilt. ( Jamie Lee Curtis )

Het leuke van beroemd zijn is, dat als je mensen verveelt, ze denken dat het hun fout is. ( Henry Kissinger )

Westerlingen kijken niet verder dan de eerste verkiezingen, indianen nemen beslissingen die goed zijn voor hun achterklein- kinderen. ( Arno Adelaars )

Regisseren is echt spannend. Het is leuker om de schilder te zijn dan de verf. ( George Clooney )

Een boekenwinkel is één van de weinige bewijzen dat we hebben, dat mensen nog nadenken. ( Jerry Seinfeld )

Amateurs wachten op inspiratie. De rest staat gewoon op en gaat naar zijn werk. ( Chuck Close )

EEN KNIPOOG VAN DE ZOMER
----------------------------------
( enkele haiku's van Jos Stroobants )

MAANDEN

juli: huivering -
" dit moet het zijn, maar kan het? " ;
weer én onweer: vuur.

augustus: kiemen
van verval en onrust in
te grote warmte.

september: iets van
rust; een had die plukt, een die
bewaart voor later.

ZON EN WATER

een steen in water
splijt de zon tot kringen licht:
huiv' rend oeverriet.

regendruppel valt,
draagt de hele zon in zich -
wolken zijn reeds ver.

nog nadampend: het
land - en vrede hersteld
en schoongewassen.

GELEZEN AAN DE GEVEL VAN EEN KERK LANGS DE SCHELDEDIJKROUTE

Ik vind geen woorden
im de Kerk te omschrijven.
Ik zie alléén een drempel
en een open deur;
een kleine groep op zondagmorgen
rond een TAFEL en een BOEK.

Ik vind geen woorden
om dit gebeuren te omschrijven.
Ik kan niet zeggen wat zich afspeelt
in hun geest en hun gedachten.
Maar dit ene weet ik zeker;
Hier is God aan het werk
in heel gewone mensen.

Zijn Geest wil hen beroeren
om klein als gistbacillen,
in het lauwe deeg te gaan,
en deze wereld te doordringen
en aantrekkelijk te maken
als een geurend brood om in te bijten.

Ik vind geen woorden
als... ik de weg maar vind - ten allen tijde -,
om rond een TAFEL en een BOEK
met vreemde mensen, toch vertrouwd,
een stukje van die Kerk te mogen blijven.

LAAT HEB IK U BEMIND. ( H. Augustinus )

Laat heb ik U bemind,
Schoonheid zo oud en zo nieuw,
laat heb ik U bemind.

Ach, Gij waart binnenin en ik was buiten.
Daar zocht ik U en begreep niet de zin
van de mooie dingen die Gij hebt gemaakt.
Gij waart bij mij, maar ik niet bij U.
Al die dingen die niet eens zouden zijn
als ze niet waren in U,
hielden mij ver van U weg.

Gij hebt geroepen met luide stem
en Gij hebt mijn doofheid doorbroken.
Door Uw glans en Uw schittering
hebt Gij mijn blindheid verjaagd.
Gij spreidde zoete geur, ik heb U ingeademd
en loop nu verlangend achter U aan.
Ik mocht U proeven
en nu honger en dorst ik naar U.
Gij hebt mij geraakt
en in mij is het verlangen naar Uw vrede ontvlamd.

O LIEFDE DIE ALTIJD BRANDT EN NOOIT ZULT DOVEN !
O HEILIGE LIEFDE, MIJN GOD, DOORGLOEI MIJN HELE WEZEN !

O HEER ( Alan Paton )

O Heer, open mijn ogen zodat ik andermans nood leer zien,
open mijn oren, zodat ik hun noodkreten hoor,
open mijn hart zodat ze niet zonder hulp hoeven te zijn.
Laat mij niet vrezen om de zwakken te verdedigen, ook al zijn de sterken woedend.
Laat me niet vrezen de armen te verdedigen, ook al zijn de rijken boos.
Toon me waar liefde en hoop en geloof nodig zijn, en gebruik mij om ze er te brengen.
Open mijn ogen en mijn oren dat ik deze komende dag iets moge realiseren voor U van het werk van de vrede.

JEZUS DREEF DUIVELS UIT. ( Manu Verhulst pr. )
( uit: Jezus, een ander verhaal )

Hij keek met zachte ogen
in het hart van elk mens.
Hij zag de schaduw van het kwaad,
de sporen van de duivel
en de vernieling
Gods werk aangedaan.

Hij kende het verdriet van mensen,
hun pijn
om zoveel scherven van geluk,
door kwade machten
en hun eigen handen
aangericht.

Hij heeft het kwaad bezworen,
de duivel uitgedreven,
uit het leven
van hen die bezeten
en ontdaan
zichzelf niet meer bewoonden.

Laat Hem met zachte ogen
naar jouw leven kijken.
Zijn blik alleen
kan al het puin verwijderen
dat zonde en kwaad
hebben aangericht.

Hij zal de vreemde
uit je hart verdrijven
zodat je, vrij en licht,
je zelf kunt zijn:
alleen bezeten door de Geest
die liefde is en liefde heet.

EVEN LACHEN...

Een dominee in het wilde Westen is op zoek naar een paard.
Dit dier hier is zo mak als een lam, zegt de veehandelaar. En als jij ' Godzijdank ' zegt, begint hij te lopen. Zeg je ' amen ', dan blijft hij staan.
De dominee is onder de indruk en maakt meteen een proefrit.
De knol rent over het land en de dominee bidt een Onzevader.
Hij nadert een afgrond en kan nog net op tijd ' amen ' zeggen.
Het dier staat onmiddellijk stil. De dominee slaakt een zucht, veegt het angstzweet weg en zegt " Pff, Godzijdank...! "

T IJ D ( uit Topic - bron onbekend )

Als de weg lang is,
hou dan op tijd eens halt.

Kijk achterom hoever je al bent,
en kijk vooruit om bij te sturen,
om richting te bepalen,
om je te heroriênteren
op de etappe van morgen.

Sta op tijd eens stil
om te weten waar je staat,
om zicht te krijgen op je leven,
op je unieke plaatsn tussen mensen,
op je eigen onvervangbare taak
in de kleine en grote wereld.

Sta op tijd eens stil,
als was het alleen maar
om tot rust te komen,
om nieuwe krachten te verzamelen,
om met volle teugen te genieten
van het goede,
om verbondenheid te vieren.

BIJBELTEKST ( uit Prediker )

Alles gebeurt op uur en tijd,
zo gaat dat in de wereld wijd:
geboren worden en de dood,
overvloed en ook diepe nood.

Er is een tijd van tederheid,
er is ook een tijd van eenzaamheid,
een tijd van droefheid, grote rouw,
een tijd van blijdschap, hechte trouw.

Er is een tijd van liefde en haat,
een tijd van vrede en het zwaard,
een tijd van spreken met veel gloed,
een tijd ook dat men zwijgen moet.

Zo zal de mens door 't leven gaan:
moeite en zorg zijn aards bestaan.
Geniet van al wat God u geeft,
van Hem komt wat op aarde leeft.

DAG VAN HET KIND ( Leo Charita ) - 1 october 2007

Ergens, diep in mijn gemoed,
verlang ik nog eens naar de tijd...
in stil gepeins, het doet mij goed
te denken aan mijn kindertijd.

Ergens voel ik mij beschaamd,
volwassen en zo koel te zijn,
alles berekend en beraamd.
Het is goed, even, weer kind te zijn.

En vind ik dan de échte vreugd
terug, bij kinderen om mij heen,
dan pink ik nog een traan... en ween,

om al de blije kinderen klein; het konden wel eens engelen zijn ,
al spelend leven, in hun jeugd...

SCHEPPING ( uit: Kunt ge de tekenen van de tijd dan niet duiden?)

- Verklaring van de bisschoppen van Belgiê, nr.34 april 2007,nr.21)

Op onze dagen is de schepping niet alleen reden voor bewondering, verwondering en grote dankbaarheid, ze is méér en méér ook voorwerp van zorg en grote verantwoordelijkheid voor de mens geworden.
Voor het eerst geven we er ons rekenschap van dat de rijkdommen van de schepping niet onuitputtelijk zijn en de voorraden niet onbeperkt.
We mogen niet alleen ervan genieten, we moeten ze ook hoeden.
Het gebod van het boek GENESIS: '' Ga en bewerk de aarde... '' krijgt een bijkomende invulling: '' Ga en zorg voor moeder aarde..''

De spectaculaire vooruitgang van de technieken en de steeds snellere groeiende behoefte aan comfort, die verwordt tot consumisme, stelt eisen die de schepping dreigen te overvragen in haar mogelijkheden.
Meer en meer worden we er ons van bewust dat we wijze beheer- ders moeten worden over de scheppingsrijkdom die ons is toever- trouwd.

We zijn dat in de eerste plaats verplicht aan God die ons dat alles in handen heeft gegeven, maar ook aan onze kinderen en de vele mensen die van die rijkdom niet kunnen genieten.

ECOLOGIE EN DUURZAME ONTWIKKELING ZIJN NIET ENKEL EEN HUMAAN-ETHISCHE OPGAVE, ZE ZIJN EVENZEER EEN RELIGIEUZE PLICHT.

JEZUS DREEF DUIVELS UIT... ( Manu Verhulst pr. )

Hij keek met zachte ogen
in het hart van elke mens...
Hij zag de sporen van het kwaad,
de sporen van de duivel
en de vernieling
Gods werk aangedaan.

Hij kende het verdriet van mensen,
hun pijn
om zoveel scherven van geluk,
door kwade machten.
Hij heeft het kwaad bezworen,
de duivel uitgedreven
uit het leven
van hen die bezeten
en ontdaan
zichzelf niet meer bewoonden.

Laat Hem met zachte ogen
naar jouw leven kijken.
Zijn blik alleen
kan al het puin verwijderen
dat zonde en kwaad
hebben aangericht.

Hij zal de vreemde
uit je hart verdrijven
zodat je, vrij en licht,
je zelf kunt zijn:
alleen bezeten door de Geest
die leven is en Liefde heet

EEN LIEFDEVOLLE BRON VAN ZUIVERING ( P.T. de Chardin SJ )

God,

Vergun mij in de donkere uren te begrijpen,
dat Gij het zijt die de vezels van mijn zijn
smartelijk uiteenbuigt
om door te dringen tot in het merg van mijn wezen,
om mij in U op te nemen.

Ja, hoe dieper het kwaad in mij is binnengedrongen,
hoe ongeneeslijker het is,
des te meer kan ik U ontvangen
als een liefdevolle bron van zuivering.

Hoe meer de toekomst zich voor mij opent
als een duistere doortocht,
des te meer kan ik, vol vertrouwen,
mij verliezen in U
en mij in Uw diepste storten
om opgenomen te worden door Uw lichaam.

CITATEN
----------

De dichter is een beeldhouwer die muziek schildert.
( Clem Schouwenaars )

Door de kleren altijd maar korter en kleiner te maken, brengen de modeontwerpers hun eigen bestaan in gevaar.
( Georges van Acker )

Mannen maken wetten, vrouwen de gewoonten. ( T. Luiting )

Algemene begrippen en grote verwaandheid stichten altijd groot onheil. ( J.W. von Goethe )

Een bank leent je geld, als je kunt bewijzen dat je het niet nodig hebt. ( Bob Hope )

We zijn traag om te geloven, wat we niet graag geloven.
( Ovidius )

Als je iemand vertrouwt, maak je hem betrouwbaar.( Seneca )

Bang zijn voor de dood is hetzelfde als bang zijn om een oud en versleten kleed weg te gooien. ( Mathatmi Gandhi )

Dichters drinken van het leven zoals andere mensen wijn drinken.
( Ezra Pound )

TWEE OF DRIE... ( Bezinning )

Twee of drie is niet veel,
zeker niet als de éne blind ,
de andere doof en een derde kreupel is.
Twee of drie is oneindig meer dan alléén,
zeker als de ene blind, de andere doof
en een derde kreupel is.
Want de blinde wordt het oor van de dove,
en de dove wordt het oog voor de blinde,
en samen dragen zij de kreupele.
En zo gaan ze alle drie,
waar één alleen niet komen kan.
' Twee of drie in Mijn naam ' dat is,
de uitgesproken hoop van U, God,
en overal waar mensen twee aan twee, of drie aan drie,
elkanders sterkte delen en elkanders zwakte dragen,
daar ben Jij in hun midden.

MET TWEE OF DRIE DIE MET ELKAAR HET BROOD WILLEN DELEN,
DOE JIJ HERLEVEN DE HONGER NAAR GERECHTIGHEID.
MET TWEE OF DRIE DIE DE BEKER HEFFEN OP EEN TOEKOMST MET
ALLEN, HOUD JIJ IN LEVEN DE DORST NAAR VREDE.

Op zondag 21 oktober 2007 organiseert de stad Antwerpen samen met het Antwerpse Platform Generatiearmen ( APGA ) de Antwerpse dag van verzet tegen extreme armoede.
Daartoe dit gedicht van stadsdichter BART MOEYAERT.

BINNEN

Ze was twaalf en erg gehaast
om oud te zijn als nu, en nu
het zover is, herinnert ze
zich niet wat haar zo naar
de toekomst liet verlangen.
Ze weet alleen nog dat ze in
een opstel over later schreef:
ik word mijn eigen baas en
na een jaar ben ik zo binnen
als een huis. Het valt tegen
wat ze ziet nu ze naar binnen
kijkt vanaf de bank op het
De Coninckplein, en naast de
glasbak wacht tot er een fles
blijft staan waar nog geluk
in zit. Maar voorts is ze haar
eigen baas, als ze de mensen
met haar eigen hand naar
kleingeld vraagt en daarna
op pantoffels die van haar zijn
ergens weer een straat inslaat
en niemand nakijkt, zodat
ook niemand zich hoeft af
te vragen of ze een thuis heeft
waar haar schoenen staan.

ALLES BEGON MET GOD ( F. Cromphout s.j. )

Alles begon met God:
het water en het licht en de mens
en het vuur en de liefde-
het begon met God.

Om het verhaal te horen
van de schepping, de bevrijding, de verrijzenis,
om daarin ons eigen lot te verstaan,
en om te zeggen, te zingen en te spelen
dat alles zeer goed is,
daarvoor zijn wij samengekomen.
Laat ons dan luisteren
en moge de Geest ons inzicht geven.

Het water dat wij drinken
met de smaak van de aarde
van steen, van mos en bloemen,
leven van dieren en bomen,
leven van mensen,
water waarin de vissen spelen,
de wondere vissen,
behendig en sierlijk,
zwijgend als God
en sprekend als God,
levend water,
water van leven,
het begon met God.

Alles begon met God:
het water en het licht en de mens
en het vuur en de liefde-
het begon met Cod.

God, die vanaf het begin
onze God wil zijn,
die uw overstromende liefde hebt uitgesproken
in de schepping van alles en allen,
doe ons opnieuw verstaan
dat wij deze aarde moeten bevolken en beheren
om er ons huis van te maken,
waar Gij met ons wilt wonen
vanaf het begin en tot het einde.

HERFSTGEDICHT

Doe je ogen open en kijk,
zie om je heen en vergelijk,
aanschouw de vele kleuren,
ruik de unieke geuren,
zie het wonder van de zon
als de aards levensbron.

Zie nu de bladeren sterven,
veelkleurig de omgeving verven,
voel het herfstig in je ziel,
een kilte die je niet beviel,
't is slechts tijdelijke pijn,
'dra komt warme zonneschijn.

Ieder gaat door dorre tijden
met gevoel van pijnlijk lijden,
geef je ziel dan in Gods hand
veilig door de innerlijke band,
blijvend steeds het goede doen,
nieuw maakt Hij u, fris en groen.

Laat de hoop je niet ontglippen
maar dank God
met ziel en lippen,
zie naar Hem in vol vertrouwen,
blijf je toekomst om Hem bouwen.
Zijn beloften blijven ja en amen.
God zal jou voorzeker
niet beschamen.
( www.oordconsult.nl )

PSALM 104 ( hedendaagse versie op tekst van Ernesto Cardinal)

Prijs mijn ziel de Heer.
Groot zijt Gij Heer mijn God;
Gij zijt gehuld in atoomenergie
als in een mantel.
Als op een pottenbakkersschijf
hebt Gij uit een wervelende wolk van
kosmische stof
de spiralen gevormd van de
melkwegstelsels.
Het gas verdichtte onder uw handen
en ontbrandde.
De sterren werden gevormd.

De aarde was zwanger;
de bergen begonnen te rijzen,
groeiden als grote dieren,
werden aangevreten door het water.
Als puinhopen bleven ze liggen,
als ruines uit verre tijden.
Uit samenspel van licht en water
werd de eerste molecule gevormd;
de eerste bacterie deelde zich
in het Precambrium,
de eerste algen, teer en transparant
zich voedend met zonne-energie.
Hier ligt de oorsprong van alles wat
leeft.

Ik zal de Heer zingen, zolang ik leef.
Ik zal psalmen voor Hem schrijven.
Ik hoop dat mijn lied Hem aangenaam is.
PRIJS MIJN ZIEL DE HEER.
HALLELUJA !

HEER, ROEP EEN HALT TOE (Kard. G. Danneels )

Heer, roep een halt toe
aan de krijgszuchtigen en de tirannen
in oost en west.
Houd hen tegen voor het te laat is.
En heb medelijden, Heer, met uw volk,
met de armen waarvan U zei:
' gij zult ze altijd bij u hebben '.
Man van smarten, leer ons
uw gelaatstrekken te herkennen
in alle mensen die lijden onder het geweld.
Bekeer ons hart
want wij zijn soms zo hooghartig.
Kom ons ter hulp als wij ontmoedigd zijn
en laat niet toe dat we vallen tot driemaal toe
zoals Petrus.
Heel uw Kerk roept om barmhartigheid,
onthoud ons uw genade niet.

ALLERHEILIGEN - 01.11.2007 - ( Herman Lecluyse pr. )

Nu we in de natuur dwars door bomen en struiken heen kunnen kijken, worden we uitgenodigd verder te zien dan datgene wat onmiddellijk onder onze ogen valt.
We houden halt bij de diepere zin van het leven dat ogenschijnlijk eindigt bij het graf, maar ook een hemelse roeping in zich draagt.
In die zin spreken kerkhoven vol chrysanten sterker dan wat woorden kunnen bevatten; het zijn tekens van verbondenheid met hen die ons in de dood zijn voorgegaan.
De ' gemeenschap van de heiligen ' worden zij in de geloofsbelijdenis genoemd.
Met die gemeenschap blijven wij verbonden over de grenzen van de dood heen; die gemeenschap is trouwens ook het doel van onze aardse tocht: ééns wordt ze onze thuishaven.

WEES NIET BANG ( Miet Meys ) ( uit: in U ben ik geborgen )

Gij,mensen, met duizenden vragen
bij' t komen en gaan van je dagen
over geluk en het leven
- onnoemelijk lang -
houd moed, wees niet bang.

Kom, wandel met Mij door de woestijnen.
Ik weet waar de bronnen verschijnen.
Ik les er je dorst bij de hitte
en vrees niet de last;
ik hou je wel vast !

Zie, iedere dag is nieuw leven,
die uitdaging blijf ik je geven
en kansen tot helende liefde.
Je grijpt ze wel aan,
als ik je laat gaan.

En keer tot Mij weer zonder schromen,
de hemel hangt over je dromen
en hoor je je naam als ' geliefde ',
wees dankbaar en blij,
die stem komt van Mij.

CITATEN
----------

Geen liefde, geen vriendschap kan je levenspad kruisen zonder er voor altijd sporen in achter te laten. ( F. Mauriac )

We zijn stuk voor stuk engelen met slechts één vleugel, en we kunnen slechts vliegen door elkaar te omhelzen.
( Luciano de Crescenzo )

Verliefdheid is geen liefde.
Wanneer je geen desillusies te overwinnen krijgt, reik je nooit boven de regionen van de verliefdheid uit. ( Piet van Aken )

Politici zijn mensen die beloven een brug te bouwen als er zelfs geen rivier is. ( Nikita Chroesjtsov )

Een verstandig man leeft evenzeer binnen de grenzen van zijn verstand als van zijn inkomen. ( Lord Chesterfield )

De pessimist klaagt over de wind, de optimist verwacht dat die draait, en de realist stelt de zeilen bij. ( W.A. Ward )

HET IS ( NOOIT ) GRAPPIG WANNEER...

een cardioloog zegt: " hier klopt iets niet. "

je iemand na een allergietest vraagt of hij al uitslag heeft.

je tijdens de seks niets in te brengen hebt.

een spuitjunk om een bijdrage voor de ' armen ' vraagt.

een heroinehoer het voor een prikje doet.

een voetballer leeft zonder doel in zijn leven.

Michael Jackson zwart wordt gemaakt.

een geheim verteld wordt in een kamer met kliklaminaat.

een anorexiapatient mee-eters heeft.

een timmerman plankenkoorts heeft.

een astmapatient een adembenemend verhaal vertelt.

je door de mand valt tijdens een ballonvaart.

HOOR DE MACHT VAN DE AARDE ( Gebed van indianen uit Noord-Amerika ) uit: Geef ons heden ons dagelijks brood.

Mijn kinderen luister:
De Geest die weggetrokken is over het droge land, is niet tevreden.
Ik heb dorst. Horen jullie mij?
De Geest die de rivieren en de zeeen heeft gevuld, is niet tevreden.
Ik stik in afval en vuil. Horen jullie mij?
De Geest die de aarde mooi heeft gemaakt, is niet tevreden.
Ik word misbruikt, ik wordt lelijk.

Horen jullie mij?
De Geest die alle schepselen heeft gemaakt is niet tevreden.
Mijn schepselen worden vernietigd. Horen jullie mij?
De Geest die de mensen leven gegeven heeft, en die hun een weg heeft gewezen waarop zij samen kunnen gaan, is niet tevreden.
Jullie verspelen je menselijkheid en jullie spoor wijkt af van het pad.
Horen juliie mij?

Daarom bidden wij samen: Grote God, geef ons een verstandig hart, zoadat wij van uw schepping niet meer nemen dan wij haar geven,
zodat wij haar niet naar willekeur verwoesten, alleen om onze hebzucht te bevredigen; zodat wij niet weigeren haar schoonheid met onze handen te herstellen; zodat wij van deze aarde nooit iets nemen, dat wij niet écht nodig hebben.
Grote God, geef ons harten die inzien dat wij verwarring stichten als wij de muziek van de aarde verstoren, dat wij blind worden voor haar schoonheid, als wij haar uiterlijk misvormen; dat wij een huis vol stank zullen hebben, als wij gevoelloos haar geuren bederven.
JA, ZORGZAME GOD, ALS WIJ ZORGZAAM MET DE AARDE OMGAAN, ZORGT ZIJ VOOR ONS.

SENIORENWEEK ( Valeer Deschacht pr. )

In de week van de senioren
mogen ze eens van zich laten horen...
hun gedacht eens zeggen: ongegeneerd !
Ze zijn oud of jong gepensioneerd.

Wat ze zeggen hebben ze geleerd
als kind; verder de leerschool
van 't leven.
Ze hebben gewerkt en geprofiteerd...
En 't leven... wat is hen bijgebleven ?

Het leven van senioren is gekleurd:
't geel en groen van jeugdige dagen,
't rood van de liefde, soms wat verkleurd,
't paars van ziekte en tegenslagen.

Een leven... geleefd, zo vlug gebeurd !
Nog éénmaal wordt het lente...
de bloesem geurt !

EEN BETER LAND... ( Samantha Jacobs en Chantal Dreesen klas 2b7 )

Een land
Veel mensen groot en klein
veel mensen blank en bruin
veel mensen met verschillende geloven
veel mensen met verschillende culturen
veel mensen strijden en lijden
veel mensen bang en verdrietig
veel mensen alleen...

Kijk om je heen
kijk eens goed
kijk eens goed naar
iedereen
zo hoort het toch niet !

Geef iedereen zijn leven en
laat iedereen leven
zoals ook wij kunnen leven...
in vrijheid
heb respect voor ze
zoals anderen dat
ook voor ons hebben.

Als alles zo was
zou het fijner zijn.

Geen gehuil maar gelach
geen angst maar blijdschap
geen oorlog maar vriendschap
geen ongelukkuge maar gelukkige mensen.

Zo zou het beter zijn
het beste voor iedereen.

Verdraagzaamheid en respect
blijven het slechts woorden
of doen we er iets mee ?

NIET BEOORDELEN OP GROEP OF KLEUR
MAAR OP PERSOONLIJKHEID EN WAT IEMAND DOET.
KIJK ELKAAR IN DE OGEN EN GEEF ELKAAR EEN HAND.
DAN PAS KUNNEN WE ZEGGEN, EEN BETER LAND !

DE CHRISTUS VAN VANDAAG ( M. Verhulst pr. )

De Christus van vandaag
wordt niet meer
onder baldakijn en wierook
langs de straten gedragen.

Hij wordt incognito
door de buurvrouw
in de ziekenkamer
thuisgebracht.

Een beetje hoop
in zachte handen
en op de tafel mag de kaars
nog eventjes verder branden.

De Christus van vandaag
wordt niet meer gedragen
tussen vaandels en fanfare
en maagdekens in 't wit.

Hij wordt nu veeleer zichtbaar
in de inzet en de moeite
van mensen die in Hem geloven
en hun medemensen dienstbaar zijn.

In hun zorgende handen
is Hij opnieuw aanwezig.
In hun voeten, onvermoeibaar,
brengt Hij triomfantelijk zijn vrede.

OVER DANSEN GESPROKEN....

Elke dans is een gedicht waarvan elke beweging een woord is.
( Mata Hari )

Elke dag waarop je niet één keer gedanst hebt, kan je beschouwen als een verloren dag. En wij moeten elke waarheid een leugen noemen wanneer ze niet vergezeld werd van minstens één lach.
( Friedrich Nietzsche )

Zo mooi, ja je bent zo mooi.
Zoals je kijkt en danst.
De zon op je gelaat.
En ook al ben je nog zo klein,
ik wil alles voor je zijn.
Ja zo mooi, ja zo ben jij.
( uit ' zo mooi ' van Clouseau )

It's the heart afraid of dying, that never learns to dance.
It's the dream afraid of waking, that never takes the chance.
( Bette Midler )

CITATEN
-------------

Kamelen denken dat andere dieren misvormd zijn omdat die geen bult hebben.
( Wolfram Weidner )

Het ergste vergrijp tegen de deugd is er kwaad van te spreken.
( William Hazlitt )

Ijdelheid is eigenliefde die zich vertoont; bescheidenheid is eigenliefde die zich verbergt.
( Fontenelle )

Ik streef er niet naar om vrijheid te brengen, maar alleen om de gevangenis zichtbaar te maken. ( Paul Claudel )

Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan.
( Jan de Koning )

Een conferentie is een vergadering waar velen binnengaan, maar weinig uitkomt.
( Werner Finck )

Originaliteit wordt verheven als een ware kunst, echter de onderschatte ware kunst is die van de imitatie. ( Harry Mulisch )

Een goede gedachte past in ieder wijsgerig stelsel. ( Hohenemser )

STILTE... ( Erik Lauwers )

natuurlijk ben je blijven staan
aan een uitstalraam van kleuren
het zal je maar gebeuren
dat je er voorbij zou gaan

natuurlijk vind je deze tijd
het summum van de heerlijkheden
al denk je vaak nog aan 't verleden

maar het is nu, je bent verbaasd
van wat in je gevoelens raast
ver weg van zekerheden

voor elke tijd is er een feest
want feesten worden aangeprezen
je hoeft alleen de prijs te lezen

de blinde vlek in ons bestaan
is wat elk jaar kan overgaan
alleen de stilte kan ze meten

maar stilte, ach, ze wordt zo vreemd,
niemand kan de vrede kopen
waarop wij eeuwig hopen.

GEBED IN DE ADVENT ( Anselmus van Canterbury )

Heer, leer mij waar en hoe U te zoeken,
waar en hoe U te vinden.
Gij zijt mijn God en mijn Heer,
en ik heb U nog nooit gezien.
Gij hebt mij gevormd en hervormd,
alles wat goed is, hebt Gij mij gegeven
en nog ken ik U niet.
Ik ben nog maar amper begonnen
aan datgene waarvoor Gij mij geschapen hebt.

Leer mij U te zoeken,
want ik kan U niet zoeken, tenzij Gij het mij leert.
Ik kan U niet vinden, tenzij Gij U aan mij toont.
Wek in mij het verlangen om U te zoeken
en laat mij bij het zoeken
verlangend naar U uitzien.

LAAT MIJN LIEFDE U VINDEN
EN LAAT MIJ U BEMINNEN
ALS IK U GEVONDEN HEB.

VOOR DE MENSEN BESTEMD... ( Naar de profeet Jesaja 49, 1-6 )

En zeggen dat Hij al in Gods gedachten vertoefde;
kind van vlees en bloed.

Zoals geliefden van elkaar een kindje dromen,
zo droomde de liefde, die God is,
dit mensenkind reeds voor de tijd begon.

Nog in de schaduw van zijn hand, geborgen,
in het wonder van de schoot,
werd Hij de uitverkoren pijl
die de verste uithoek van de aarde
zou bereiken.

EEN KIND VAN VLEES EN BLOED
GEDROOMD, GEWILD DOOR GOD
GERICHT NAAR EEN BESTEMMING
ZONDER GRENZEN, ZONDER EINDE.

Manu Verhulst pr.

CITATEN
----------

Het hoogste geluk is niet weten wat geluk betekent.(Tsoeng Tsoe)

Eén vader is meer dan 100 schoolmeesters. ( G. Herberg )

Verdraagzame mensen zijn de ongeduldigsten en geduldigen de onverdraagzaamsten. ( Ludwig Bôrne )

Het leven is lang als het welgevuld is. ( Seneca )

Wie nooit gevallen is, heeft geen juist besef van wat er nodig is om vast te staan. ( Multatuli )

Voor een kok is louter vakkennis niet voldoende: ik wil niet dat verhemelte slaafs is. Een kok moet de smaak van zijn meester hebben. ( Martialis )

Roem kent zichzelf niet. ( Seneca )

Geld moet je minachten, vooral klein geld.( François Cavanna )

Een kus die boekdelen spreekt is zelden een eerste druk.

Er is niemand bij toeval goed, goed zijn is een deugd die men in zijn jeugd reeds moet leren. ( Seneca )

Het mooiste over oud worden ( uit: Prediker 12, 1-8 )

Gedenk je schepper in de dagen van je jeugd - voordat
de slechte dagen komen en de jaren naderen waarvan je zegt:
in deze jaren vind ik weinig vreugde meer.
Voordat de zon verduistert,
de sterren en de maan niet langer stralen,
de lucht ook na de regen grauw van wolken wordt.
De dag waarop de wachter trillend voor het huis staat,
de soldaten kromgebogen voortgaan,
de maalsters langzaamaan verdwijnen,
de vrouwen uit het venster staren en een schaduw lijken.
Wanneer de deuren naar de straat worden gesloten,
de molen geen geluid meer maakt,
het fluiten van de vogels ijl van toon wordt,
wanneer hun lied versterft.
Je durft geen heuvel te beklimmen, de weg is vol gevaar.
De amandelboom behoudt zijn wintertooi,
de sprinkhaan sleept zich voort,
de kapperbes droogt uit.
De mens gaat naar zijn eeuwig huis,
een klaagzang vult de straat.
Voordat het zilverkoord wordt weggenomen,
de gouden lamp gebroken,
de waterkruik in stukken valt,
het scheprad bij de put wordt stukgebroken.
Wanneer het stof terugkeert naar de aarde, weer zoals het was,
wanneer de adem van het leven weer naar God gaat,
die het leven heeft gegeven.
LUCHT EN LEEGTE, ZEGT PREDIKER, ALLES IS LEEGTE.

KERSTMIS ( Herman Lecluyse priester-deken )

Kerstmis, een feest van gezelligheid en intimiteit.
Een feest waar iedereen wel wat in ziet, meegesleept door heimwee,
ontroerd door kerstliederen of de romantiek van het kerstverhaal dat een diepe
inhoud bevat: met de geboorte van de Heer werd ons een teken gegeven dat GOD-MET-ONS is, ook in de wereld van vandaag.
Echt KERSTMIS vieren betekent niet dat we ons verliezen in sentimentele vertedering, romantiek en overcomsumptie, maar dat we ons net als de herders openstellen voor Hem en ons op weg begeven om Hem te ontmoeten.

CITATEN
-----------

Weten wat men weet en weten wat men niet weet, dat is het ware weten.
( Confucius )

Zij die zich voornemen zowel God als de Mammon ( geldduivel ) te dienen, merken spoedig dat er geen God is. ( Logan Pearsall Smith )

Een gedicht is pas goed als men het tienmaal herlezen kan zonder dat het verbleekt. ( Pieter Geert Buckinx )

De wereld is een boek. Wie niet reist leest enkel één bladzijde.
( Augustinus )

Sparen is prachtig, vooral als je ouders het voor jou gedaan hebben.
( Winston Churcil )

De interessantste mensen zijn degenen die zich voor iedereen interesseren. ( Georges Guilbert )

De humor is de zwemgordel op de rivier van het leven. ( Wilhelm Raabe )

Smart is zichzelf tot medicijn. ( William Cowper )

Adam: Gods vingeroefening voor Hij aan Eva begon.

Wie van zijn tijd wil zijn, is al niet meer ' bij '. ( Eugène Ionesco )

Door de rijken arm te maken, maak je de armen nog niet rijk.
( Nigel Lawson )

Een regering die Peter berooft om Paul te betalen, kan altijd rekenen op de steun van Paul. ( G.B Shaw )

De dood aapt de geboorte na; bij het sterven zijn we zo hulpeloos en naakt als pasgeboren kinderen. Natuurlijk, wij krijgen een lijkwade als luier.
( Georg Buchner )

WAAR DE ZON IS HEENGETOGEN (Felix Timmermans ) Waar de zon is heengetogen wordt de hemel goud bemaald, met het goud der regenbogen vol gegoten en bestraald. Heel den einder zegepraalt! Hoor of er geen englenstemmen, harpen of bazuinen gaan! Doch de stilte, haast beklemmend, blijft om d'hoge bomen staan. 't Feest verkwijnt, de kleuren slinken... Alles heeft daar naar gewacht. D'aarde slaapt vol donkre kracht, milde sterren blinken en de melkweg nevelt zacht. 'k Voel mij diep in God verdrinken. Acht, hoe heilig is de nacht.

OP STAP MET GOD ( Manu Verhulst pr. )

God,
als ik de trapjes afdaal
naar dat binnenste van mij
en wat licht zoek in de donkere ruimte
tussen gisteren en morgen,
tussen verleden en toekomst.

Als ik probeer
om een rechte koers te varen
tussen verlangen en plicht,
tussen begeerte en idealen,
dan voel ik me zo klein
als een fruitvliegje in het donker.

Ik weet, God, dat Gij alleen
het licht kunt aansteken
- als op de eerste dag -,
dat Gij mij een weg kunt wijzen,
maar ook niet meer dan dat.

Gij laat mij vrij,
wijst me zelfs de weg
naar de totale ontvoogding
en de volle verantwoordlijkheid.

Gij laat mij zelf zoeken
naar inzicht en klaarheid,
de goudmijn van de wetenschap
en mijn 1330 cm3 hersenen
moeten volstaan.

Gij opent enkel het visioen,
het vergezicht op wat menselijk is,
keer op keer, tien keer opnieuw.

C H A R M E

Charme kan schuilen in een oogopslag, een glimlach, een gebaar,
Iemand kan gemakkelijk een sterke persoonlijkheid hebben, maar absoluut geen charme.
Persoonlijkheid is een eigenschap die dadelijk in het oog valt.
Charme is veel meer etherisch, iets dat een man of een vrouw omhult, zonder te domineren.
De ware charme komt vanzelf, zonder enige inspanning.
Dat is ook de reden waarom de charmanste mensen zich ook altijd natuurlijk bewegen. Wie zich de charme eigen wil maken, moet dit zo perfect weten te doen dat ze van natuurlijke, aangeboren eigenschap niet te onderscheiden is.

ALS EEN DEUR EN EEN VENSTER (A.L.Balling)
( uit ' Sporen van God ' )

Een deur zou ik willen zijn,
een deur die nooit helemaal dicht is,
hoogstens op een kier.
Een deur -
niet als eindstation maar als doorgang -
ook voor al die mensen
die onderweg zijn:
de zoekenden, de ontheemden, de verlatenen,
de verdwaalden...

Heer -
ik wil zijn als een venster -
doorzichtig en helder,
ik wil zijn als glas
dat de zon niet vasthoudt
maar haar ongehinderd
laat schijnen en verwarmen.

Ik wil doorzichtig zijn,
de koude op afstand houden,
de warmte bewaren;
zacht en teder tegenover de zon,
afwijzend regenover nevel en vorst.

Ik wil zijn als een venster
dat het licht doorlaat
maar de koude weert.
Ik wil liefde koesteren
en schenken, meelevend en teder.

Heer -
ik wil in uw voetspoor wandelen;
laat me deur zijn en venster,
wegwijzer en vuurtoren,
zonnestraal en kaarslicht...

Gebed ( Past. Deken Paul Becaus )

Zeg niet: '' Vader '', als je geen kind kunt zijn.
Zeg niet: '' Onze '' als je slechts aan jezelf denkt.
Zeg niet: '' Hemelen '' als je slechts aardse zaken verlangt.
Zeg niet: '' Uw naam worde geheiligd '', als je voortdurend je eigen eer zoekt.
Zeg niet: '' Uw rijk kome '' als je hoopt er zelf beter van te worden.
Zeg niet: '' Uw wil geschiede '', als je geen tegenslag kunt dragen.
Bid niet voor het brood van vandaag, als je niet voor de armen wilt opkomen.
Bid niet voor vergeving van schulden, als je in wrok leeft met familie of buren.
Bid niet voor een leven zonder bekoringen, als je voortdurend met het kwaad omgaat.
Bid niet voor een leven zonder kwaad, als je niet op zoek bent naar het goede.
Zeg niet: '' Amen '' en '' Het zij zo '',
als je dit gebed niet ter harte neemt.

Duizend soldaten ( Willem Vermandere )

Als ge van ze leven in de Westhoek passeert, deur regenen noorderwinden,
keert onze den tijd als g' alhier passeert,
den oorlog ga j' hier were vinden.

Ja, 't is den oorlog da 'j hier were vindt
en 't graf van duizend soldaten,
altijd iemands vader, altijd iemands kind
nu doodstil en godverlaten.

Laat de bomen nu maar zwijgen en dat 't gras niets verteld en de wind moet 't ook maar niet zingen, dat julder'n dood tot niets hè geteld, dat waren al te schik' lijke dingen.

Zeg 't gaat al goed der is welvaart in't land
en de vrede ligt vast in de wetten.
We maken wel wapens, maar met veel meer verstand, maar just om den oorlog te beletten.

En grote raketten, atoom in den top.
We meugen toch experimenteren.
We mikken wel ne keer naar mekaar zijne kop, maar just om ons 't amuzeren.

Als ge van ze leven in de Westhoek passeert,
deur regen en noorderwinden,
keert omme den tijd als 'g alhier passeert,
den oorlog ja j' hier were vinden.

Ja 't is den oorlog da' j hier were vindt
en 't graf van duizend soldaten.
Altijd iemands vader, altijd iemands kind,
duizend en duizend soldaten.
Duizend en duizend soldaten.
Duizend en duizend soldaten.

Tramhalte ( Catharina Visser )

Ik wachtte stil en peinzend op de tram
toen plotseling de stad doorzichtig scheen.
Ik keek verbaasd door alle gevels heen,
de bloemenman riep vaag, met verre stem,
auto's en fietsen slopen als fantomen
en leken toch nabij, zoals in dromen.
Ik zag de mensen, hun verborgen pijn,
hun haten, minnen, vreugde, eenzaam zijn,
een bruiloft, een geboorte en een dood,
een slager en een bakker, en het brood
en ook de stilte van een binneplein,
het vallen van een drup in een fontein
en het heelal daarboven, het gesidder
dat in de aarde is, in zon en maan,
een kerk, het grote Boek, een stille bidder
het ademen van de stad, het grote Gaan
tussen het niets en wat er nog moet worden.
De rode draad, de diep verscholen orde in leven, sterven, zijn en niet meer zijn.

En in de tram zag ik de harten kloppen,
ik hoorde een klok in al die levens slaan,
het was of ik die mensen haarscherp kende met al hun kleuren, feesten en ellende.
Ik zag vol deernis droeve ogen aan en droomde mij een straat lang als een wijde
mantel van troost over hun moe bestaan.
Toen hoorde ik de tram weer rinkelend rijden en sloot de stad zich weer, en trok zijn muren aan- maar ik wist haar geborgen in de tijden.

OM HET EVEN ( Mirjam De Keyser )

Soms is het zo eenvoudig.
Woorden en gevoelens wellen op
en ik kan het allemaal bij U kwijt.
Soms ben ik blij om de woorden
van anderen,
zodat ik zelf niet origineel hoef te zijn
maar rustig kan meedrijven
op oude teksten.
Soms doet het deugd dat het stil is,
gewoon stil
tussen U en mij.
We tasten elkaar af op diepere lagen
en luisteren heel zacht.
En soms is het gauw een woordje
tussen het werken in.
Even uw naam, een zucht, even maar
want meer kan er niet bij.
Ik weet niet, maakt het U wat uit,
hoe ik met U wil spreken?
Maakt het wat uit
wat ik gebruik
on bij U te zijn?
Ik denk het niet,
ik reik naar U
en net zoals het leven
is mijn gebed altijd weer anders,
ik denk,
dat is U om het even.

STIL WORDEN ( Soren Kierkegaard )

Toen zijn bidden vuriger en inniger werd, bleek hem
dat hij eigenlijk steeds minder te zeggen had.
Tenslotte zweeg hij maar en werd hij heel stil.
Hij werd stil en begon - een grotere tegenstelling tot
spreken is er niet - te LUISTEREN.
Eerst had hij gedacht dat bidden spreken was.
Maar toen ontdekte hij dat bidden zwijgen is, en niet
enkel zwijgen maar LUISTEREN.
En zo is het. Bidden betekent niet jezelf horen praten, maar
stil worden en zo lang stil zijn tot je God hoort.

Ik kom morgen ( Erik Lauwers )

Jij bent geen foto
op mijn kast
van herinneringen.

Jij bent een vriend
een broer, een zus.

Ik heb je nodig
in een tijd van hunkeren.

De drukte
van jouw dagen
ken ik niet.

Jij spreekt
belooft en kiest
de dag.

Maar geef me kans
jouw uitgestoken hand
te weten.

De stille troost
voor alles wat me rest
aan vriendschap...

KOM TOCH, MORGEN,
KOM VANDAAG...

P S A L M 1 2 6 ( Vert. Huub Oosterhuis-M.Van Der Plas )

Als God ons thuisbrengt
uit onze ballingschap,
dat zal een droom zijn.

Wij zullen zingen,
lachen, gelukkig zijn.
Dan zegt de wereld:
'' Hun God doet wonderen ''
Ja, Hij doet wonderen,
God in ons midden,
Gij, onze vreugde.

Als God ons thuisbrengt
uit onze ballingschap -
dat zal een droom zijn.

Breng ons dan thuis,
keer ons ten leven
zoals rivieren
in de woestijn
die, als de regen valt,
opnieuw gaan stromen.

Wie zaait in droefheid
zal oogsten in vreugde.
Een mens gaat zijn weg
en zaait onder tranen.
Zingende keert hij
terug met zijn schoven.

ALS GOD ONS THUISBRENGT
UIT ONZE BALLINGSCHAP -
DAT ZAL EEN DROOM ZIJN!

Wanneer Gij komt ( Gery Helderenberg pr.)

Wanneer Gij komt, 't kan heden zijn,
't kan etenstijd met allen zijn,
't beloofde land, 't verwacht festijn,
't kan vreugde zijn of aardse pijn.

Wanneer Gij komt, 't kan morgen zijn,
't kan dageraad of avond zijn,
de goede Herder kan het zijn,
de Man met balsem, brood en wijn.

Wanneer Gij komt, 't kan middag zijn,
door 't kruispunt loopt de dwarse lijn,
met vuur gezuiverd staan wij rein,
't kan 't heerlijk uur der liefde zijn.

Wanneer Gij komt, nacht kan het zijn,
't kan donkerheid vol tranen zijn,
of, vallen wij uit 't ijdel schrijn,
't kan 't laatste woord voor 't sterven zijn.

Wanneer Gij komt, 't kan eeuwig zijn,
Uw lichaam kan zo glanzend zijn,
't kan Pasen in de bloesems zijn.
Gij kunt voorgoed gekomen zijn.

Veel te laat heb ik jou liefgekregen ( St.Augustinus /Huub Oosterhuis )
( Naar Augustinus belijdenissen X27 )

Veel te laat heb ik jou liefgekregen
schoonheid wat ben je oud wat be je nieuw
veel te laat heb ik jou liefgekregen.

Binnen in mij was je, ik was buiten
en ik zocht jou als een ziende blinde
buiten mij, en uitgestort als water
liep ik van jou weg en liep verloren
tussen zoveel schoonheid die niet jou was.

Toen heb jij geroepen en geschreeuwd,
door mijn doofheid ben jij heengebroken.
Oogverblindend ben jij opgedaagd
om mijn blindheid op de vlucht te jagen.
Geuren deed jij en ik haalde adem,
nog snak ik naar adem en naar jou.

Proeven deed ik jou en sindsdien dorst ik,
honger ik naar jou. Mij, lichtgeraakte,
heb jij doen ontbranden. En nu brand ik
lichterlaaie naar jou toe, om vrede.

Joods verhaal

Een oude rabbi vroeg eens
aan zijn leerlingen:
'' hoe kun je weten wanneer precies
de nacht eindigt en de dag begint? ''

Misschien wanneer je van ver een hond
van een schaap kunt onderscheiden,
vroeg een leerling.

Nee, zei de rabbi.

Wanneer je van ver een vijgeboom
van een dadelpalm kunt onderscheiden,
vroeg een andere leerling.

Nee, zei de rabbi.

Wanneer dan wel, vroegen de leerlingen.

Wanneer je een mens, wie dan ook,
in het gezicht kunt kijken
en je je zuster of broeder ziet.

Zolang je dàt niet kunt
is het nog nacht om je heen...

Rozenkransmaand ( Jedidja )

Oktobermaand, de herfst is daar.
Reeds vallen vele blaren
en in mijn hart trilt weer een snaar;
veel schoons valt te ervaren.

Ik neem mijn rozenkrans ter hand
en laat de kralen glijden.
Nog sterker wordt de liefdesband
met Moeder aan mijn zijde.

Ik leg de rozen aan haar voet
om ze haar Zoon te geven;
met elke weesgegroet
wordt 't vredeskleed geweven.

De rozenkrans is God geliefd
als het gebed der kleinen,
dat als een pijl de lucht doorklieft
om voor Hem te verschijnen.

December ( Marc Vens )

De donkere dagen zijn in zicht,
het licht is reeds begraven,
de dag is enkel deemstering,
weemoed is een last om dragen.

Maar na het vinden van de rust
in de stilte van het donkere duister,
komt uit de verworven harmonie
de kracht van het nieuwe licht.

Wij ontsteken ons licht ( Paul Claudel )

Wanneer ik een brandende kaars gadesla...
Ik denk bij mezelf:
ze geeft licht... en ik ?
Ik bedenk:
ze geeft licht zonder veel lawaai... en ik ?
Ik zeg tot mezelf:
ze brandt tot het laatste moment... en ik ?
Ik besef:
ze aanvaardt de vlam van anderen gekregen...
en ik ?
Ik bedenk:
ze is steeds bereid haar vlam aan anderen
door te geven... en ik ?
Ik zeg tot mezelf:
door haar vuur door te geven, behoort ze niet
tot zichzelf, maar ze vermeerdert de klaarte
en gloed, waarvan allen genieten...
en ik ?

Uit Adagio ( Felix Timmermans )

God is als bliksem, die door rotsen slaat,
als perzikbloesem, die traag opengaat,
een bergmeer tegen avond,
of als een vallend blad,
een dauwdrop koel en lavend;
soms als een verre, witte stad,
of als een kinderlied,
soms als... maar ach, mijn ziel, ik weet het niet,
ik heb ineens zoo'n schoon verdriet.

Het leven ( Guido Gezelle )

Het leven is een krijgsbanier,
door goede en kwade dagen
gescheurd, gevlekt, ontvallen schier,
kloekmoedig voorwaarts dragen.

Men tuimelt wel, en wonden krijgt
men dikwijls, dichte en diepe...
't en vlucht geen weerbaar man,
die wijgt,
of hem de dood beliepe!

Het leven is... geen vrede alhier,
geen wapenstilstand vragen;
het leven is de kruisbanier
tot in Gods handen dragen!

De tuin ( J.W.F. Werumeus Bunning )

Een morgen ben ik zeer vroeg opgestaan,
en zie de bloemen, halmen, grassen, staan
in een zo helder eigenaardig licht.
Of zij daar nog niet lang alleen zo staan,
maar iemand juist van hen was heengegaan.
Zo, als men in gezelschap binnentreedt
in stilte, en weet dat er gesproken is, maar
niemand wil u zeggen wat het was.
Het is of er een engel op dat gras
getreden is en juist verdwenen is
zodat nog alles luistert naar zijn tred en
halmen, grassen staan nog in gebed.

BIDDEN ( Alice Nahon )

Bidden is niet enkel knielen.
't Is in 't huis van onbeminden
en in grauwe mensen-zielen
veel verborgen liefde vinden.

Bidden is de bittere dingen
met een zacht gezeg vergoeden;
't Is doorheen zijn tranen zingen
en in alles 't schoon vermoeden.

Bidden is langs donkere paden
lampen van gevoel doen branden.
Bidden is de schoonste daden
dragen op zijn eigen handen.

Bidden is in stilte weten
weelde en weedom van elkander.
Bidden is zichzelf vergeten
om te peinzen aan een ander.

MAGNIFICAT ( Christina Guirlande ) -Nieuwe Vertaling-

De Heer wil ik prijzen met hart en ziel,
Hij zal mij gelukkig maken.
Hij weet dat ik klein ben en gering,
toch mag ik zijn voorkeur smaken.

Want Hij is machtig en zijn Naam
is heilig voor alle tijden.
Barmhartig komt Hij tegemoet
aan wie nederig zijn en lijden.

Maar wie zich meten wil met Hem
doet Hij voor altijd zwijgen,
en al de kleinen en geringen
zullen hun plaatsen krijgen.

Open je hand en je hart,
Hij komt je zijn overvloed dragen,
maar voor wie nooit tevreden zijn
negeert Hij alle vragen.

De Heer vergeet zijn kinderen niet,
Hij zal zijn barmhartigheid tonen,
zoals Hij beloofd had aan Israel.
Ik mag in zijn liefde wonen.

De moerbeitoppen ruisten ( Nicolaas Beets )

'' De moerbeitoppen ruisten '';
God ging voorbij;
neen, niet voorbij, Hij toefde;
Hij wist wat ik behoefde,
en sprak tot mij;

sprak tot mij in de stillen,
den stillen nacht;
gedachten, die mij kwelden,
vervolgden en ontstelden,
verdreef Hij zacht.

Hij liet zijn vrede dalen
op ziel en zin;
'k voelde in zijn vaderarmen
mij koestren en beschermen,
en sluimerde in.

Den morgen, die mij wekte
begroette ik blij.
Ik had zo zacht geslapen,
en Gij, mijn Schild en Wapen,
waart nog nabij.

Kleine zaligheden ( M. Coune o.s.b. )

Zalig zijt ge als ge een berg
van een molshoop kunt onderscheiden;
ge zult u heel wat kopzorgen besparen.

Zalig zijt ge als ge u openstelt
voor de vragen van anderen,
zonder u daarbij onmisbaar te achten;
ge zult gist van geloof zijn.

Zalig zijt ge als ge kunt zwijgen,
maar dan ook luisteren;
ge zult er heel wat bij leren.

Zalig zijt ge als ge met ernst
de kleine dingen kunt bekijken
en met vrede de ernstige zaken;
ge zult het ver brengen in het leven.

Zalig zijt ge als ge een glimlach
kunt bewonderen, een grimas vergeten;
ge zult een zonovergoten weg gaan.

Zalig zijt ge als ge kunt berusten
wanneer men u het woord afsnijdt
en zwijgen als men op uw tenen trapt;
ge zult het Evangelie kansen geven.

Zalig zijt ge als ge de Heer herkent
in iedere man of vrouw, rijke of arme;
ge zult de ware wijsheid proeven.

Zalig zijt ge als ge de ander
vooropstelt en uzelf gering acht,
zonder dat het u iets kan deren;
ge zult door God verheven worden.

GIJ DIE WEET ( Huub Oosterhuis )

Gij die weet wat in mensen omgaat
aan hoop en twijfel,
domheid, drift, plezier, onzekerheid.

Gij die ons denken peilt
en ieder woord naar waarheid schat
en wat onzegbaar is onmiddellijk verstaat.

Gij toetst ons hart
en Gij zijt groter dan ons hart.
Op elk van ons houdt Gij uw oog gericht.
En niemand, of Hij heeft een naam bij U.

En niemand valt of hij valt in uw handen,
en niemand leeft of hij leeft naar U toe...

Soms herinneren wij ons een naam,
JEZUS VAN NAZARETH...

Hij was zoals wij zouden willen zijn:
een mens van God, een vriend,
een licht, een herder,
die niet ten eigen bate heeft geleefd,
en niet vergeefs, onvruchtbaar, is gestorven...

Als Gij hem hebt gered van de dood,
God, als Hij, dood en begraven,
toch leeft bij U,
redt dan ook ons en houdt ons in leven,
haal ook ons door de dood heen, nu.
Em maak ons nieuw,
want waarom Hij wel, en wij niet-
wij zijn toch ook mensen.

EENS ( Ingeborg Kiefel )

Eens zal ik onder al die mensen
een vriend vinden die bij mij blijft,
die op mij wacht als ik wegga,
die er nog is als ik terugkom.

Hij heeft tijd voor mij als ik hem nodig heb,
hij luistert naar mij zonder weg te dwalen,
hij is mij toegewijd van ver en van nabij.

Hij heeft vertrouwen in mij,
hij verwacht het goede
en laat zich niet van de wijs brengen als ik nee zeg.

Hij geeft mij speelruimte en vrijheid
om te zijn wie ik ben,
hij verbindt zijn vriendschap niet aan voorwaarden.

Hij is waarachtig en bedriegt mij niet,
hij maakt me opmerkzaam op mijn fouten en zwakheden
op de juiste tijd, behoedzaam en behulpzaam.
Hij zal me vergeven.

Hij is bezorgd om mij en heeft angst om mij
als ik vertwijfeld ben en niet de juiste weg ga.
Hij blijft hopen, ook als ik het opgeef.

ALS IEMAND ZO'N VRIEND ZOEKT, DAN WIL IK
DIE VRIEND VOOR HEM ZIJN !

Uw eerste krokus ( Paul Verbruggen )

Ik heb de hele winter niet geweten dat
er van U, diep in dit dode woud,
ergens wat goud bedolven lag.
Met lege handen en hart en tot geen
offeranden klaar, trad ik in 't bos en
vond uw eerste krokus in de zon.
Hij stond zo schitterend op het donker-
groene mos, zo enig licht tussen het
koude naakte hout, en iets wat ik de
ganse winter was vergeten ging weer
aan 't smeulen met een tedere gloed.
Zo stond ik lang gelukkig en verenigd
met die kleine krokus in de zon, en wist
opeens hoe diep de kleinste dingen leven
en zei heel simpel: GOD HOE MOOI.

Ik heb het leven lief ( Toon Hermans )

Ik heb het leven lief, de mensen en de dieren,
de zeeen en rivieren, ik heb het leven lief.

Ik heb het leven lief, de bergen en de dalen,
de warme zonnestralen, ik heb het leven lief.

De trieste ochtendkrant, ze zal me niet benauwen,
'k blijf van het leven houwen, tot aan de laatste dag.

Al zijn ze nog zo droef, de dingen die gebeuren,
er komen nieuwe kleuren, er komt een nieuwe dag.

Ik heb het leven lief, ik heb het nooit verzwegen,
het wonder van 't bewegen, de vreugde om 't bestaan.

Ik heb het leven lief, ben blij dat ik ben geboren,
dat ik kan zien en horen, 'n hart kan horen slaan.

Als in het blije blauw, de fiere populieren
hun blije zomers vieren, en ik ruik het jonge groen.

Rolt over 't open veld, de bliksem en de donder,
dan speur ik iets van 't wonder, heel diep in mijn karkas.

Ik heb het leven lief, hoe dikwijls ik ook faalde,
de tol die ik betaalde, daarvan heb ik geen spijt.

Ik heb het leven lief, ik zal er wat van maken,
ik schreeuw het van de daken, ik heb het leven lief.

De morgen aan mijn raam, de avond vol applausen,
de koffie in de pauze, ik heb het leven lief.

En valt het doek dan dicht, nog even op het leven
een laatste glas geheven, ik heb het leven lief.

Ik heb het leven lief, het sterke en het broze,
het blije en het boze, ik heb het leven lief.

Ik heb het leven lief, de hoge regenbogen,
de glimlach in je ogen, ik heb het leven lief.

En jij, m'n liefste, jij, jij hebt me van jouw leven
het mooiste stuk gegeven, ik heb het leven lief.

Want jij, m'n liefste jij, jij gaf me zoveel dingen,
jij hebt me leren zingen, ik heb het leven lief.

Soms als gij zwijgt ( Maria Vasalis )

Soms, als gij zwijgt en uit het venster schouwt,
grijpt mij uw schoonheid als een wanhoop aan,
een wanhoop door geen troost te blussen,
niet door te spreken, niet door te kussen,
even groot als mijn bestaan, en even oud.

Dat ik u zien moet en u niet kan zijn,
van u gescheiden door mijn eigen ogen,
dat gij daar zit, zo buiten mij geboren,
het doet als een geboorte pijn.

Wanneer gij zwijgt en uit het venster ziet,
komt soms de wind en hij beweegt uw haren,
die aan de boorden van uw voorhoofd staan
als aan stilstaand water oeverriet.
Soms komt een wolk de hemel langs gevaren,
ik zie de schaduwen over uw ogen gaan.

Dan is het mij alsof gij eeuwig zijt,
of ik maar even bij u leven mag,
alsof mijn tijdelijkheid mij van u scheidt,
dan wendt uw hoofd zich om, ik zie uw lach.

DOOD ZIJN... ( Harry Scott Holland )

Dood zijn, wat betekent dat?
Binnengaan in de kamer hiernaast?
Ik ben ik, jij bent jij.
Wat we waren voor elkaar,
dat zijn we nog altijd.
Noem mij bij de naam
die je mij altijd gaf.
Spreek met mij
zoals je het altijd deed.
Sla geen andere toon aan,
doe niet plechtig of triest.
Blijf lachen met alles
waar wij samen om lachten.
Bid, glimlach, denk aan mij,
bid voor mij.
Spreek mijn naam uit
zoals hij altijd klonk in dit huis.
Zonder grootspraak,
zonder een spoor van schaduw.
Het leven betekent
wat het altijd heeft betekend.
Het leven is wat het altijd is geweest.
De draad is niet verbroken.
Waarom zou ik uit je gedachten zijn?
Eenvoudig omdat ik uit je ogen ben?
IK WACHT OP JOU.
IK BEN NIET VER,
ALLEEN MAAR AAN DE OVERKANT VAN DE WEG.
JE ZIET HET DUS? ALLES IS GOED.

TROOST IN DE KATHEDRAAL ( P.Van Hertbruggen pr. )

Wat zoek je tussen eeuwenoude stenen
in deze kathedraal?
Wat je troosten kan?
Terugkeer naar toen alles beter scheen?
Terug naar toen je jong en
onbevangen naar mensen ging?
Terug naar de lente van je dromen,
je eerste liefde?
Terug naar je verloren ik,
naar die andere (wederhelft) in jou?
Of zoek je hier de troost van het begrip
voor je verlangen, je verlorenheid,
de diepte van het water
dat aan je lippen staat,
het donker van de afgrond,
de hoogte van de muren om je heen,
het zilte van je tranen?
Of zoek je hier de nieuwe dageraad,
de troost van het licht,
het groene land na de woestijn,
bemoediging voor morgen,
beloftevolle woorden,
de Mens die met je verder gaat
naar Wie je zeggen zal:
'' Jij mag er zijn voor mij.
   Ik zal er altijd voor je zijn... ''
WIE JE OOK BENT, WAT OF WIE JE OOK ZOEKT,
W E E S   W E L K O M !

DE PARADOX VAN ONZE TIJD (George Carlin)

We hebben nu bredere wegen, maar een smallere kijk.
We kopen méér, maar genieten minder.
We hebben grotere huizen en kleinere families,
méér wetenschap, maar minder oordeelsvermogen,
méér experts, maar méér problemen,
méér medicijnen, maar minder welzijn.
We hebben jaren aan ons leven toegevoegd,
maar geen leven aan onze jaren.
Wij zijn heen en weer geweest naar de maan,
maar hebben moeite om de straat over te steken
om de buren te ontmoeten.
We hebben de dingen groter aangepakt, niet beter.
We schrijven méér, maar leren minder.
We plannen mèèr, maar bereiken minder.
We leerden ons te haasten, niet om te wachten.
We bouwden mèèr computers om méér informatie op te slaan,
om méér kopieen te maken dan ooit tevoren,
maar we communiceren minder en minder.

DIT IS DE TIJD VAN DE SNELLE HAP EN DE TRAGE VERTERING,
VAN GROTE MENSEN MET EEN KLEIN KARAKTER,
VAN EEN LEUK HUIS, MAAR EEN GEBROKEN THUIS.
DIT IS DE TIJD VAN DE SNELLE TRIPS, DE WEGWERPMORAAL,
DE ONE-NIGHT STANDS, EN DE PILLEN DIE ALLES VOOR JE DOEN.

HET IS EEN TIJD WAARIN ALLES IN HET UITSTALRAAM LIGT,
EN NIETS IN DE VOORRAADKAMER.

IK HEB EEN DROOM... ( Micha 4: 3-4 )

Dan zullen zij hun zwaarden tot ploegscharen
omsmeden en hun speren tot snoeimessen; geen volk
zal tegen een ander volk het zwaard opheffen en zij zullen
de oorlog niet meer leren.
Maar zij zullen zitten, ieder onder zijn wijnstok en onder
zijn vijgeboom, zonder dat iemand hen opschrikt, want
de mond van de Heer der heerscharen heeft het gesproken.

ZO GA... ( Gabriel Smit )

Zo ga ik U tegemoet. Nog ben ik van U verwijderd,
nog haakt mijn adem achter de tijd, omklemmen mijn
handen de wering van feit en taak.
Gij weet, mijn God, hoeveel ik nog heb te doen en wat
ik voor U wil zijn. Ik dank U.
Gij zijt mijn geluk, al ben ik uw schande, uw sterven met
die op de wereld zijn, al draag ik onwillig uw lijden en
dood.
Ik geloof in het eeuwige leven. Amen.

BIDDEN IS... ( Julien Van Remoortere )

Bidden is, wandelen door de voortuin van God,
is zitten bij zijn haardvuur,
een sprong in zijn armen,
of een ritje op zijn schouder.
Het is, over bergen
en oceanen heen,
naar Hem reiken,
woorden vinden tussen de wolken
en stamelen tegen de sterren.
Het is eveneens gedragen worden
en getroost, gebaad en gezalfd,
geknuffeld en gezoend,
tot alle oude angst
alleen nog voelbaar is
als een onwezelijk verre deining.
BIDDEN IS EINDELIJK THUISKOMEN.
BIDDEN IS ERVAREN DAT JIJ HET KIND BENT,
H I J D E V A D E R !

DE UITVERKORENE ( Anthonie Donker )

Vanmorgen was het gras weer hoger en
het fijne vlierblad groener dan de regen.
Geluk is onbestemd, niet te veroveren,
ijler dan licht, lichter dan voorjaarsregen.

Het is, als men haast alles heeft verloren,
een koele vrede waar de ziel in zweeft.
Wie onbekommerd werd, wordt uitverkoren.
Hij wandelt in het morgenlicht en leeft,

en denkt: God heeft aan mij toch niet misdreven,
hij laat zijn rijkdom bloeien en vergaan
en Hij gaf elk een kleine kans om even
zuiver te bloeien als de blauwe gentiaan.

WIJS MIJ DAN DE WEG. ( Ilse Sternberg )

Hoe vaak toch leefde ik in U,
mijn God -
en wist het niet.

Hoe simpel leek het leven dan,
zo blij en zonder druk -
ik leefde als vanzelf.

Maar plotseling zijt ge ver,
mijn God -
Het duister duurt vaak lang
als in een donkere nacht.

En in zo'n donkere tijd
lijkt alles wat ik roep
en alles wat ik klaag,
niet tot U door te dringen -
waar zijt Gij dan,
mijn God?

Gij zijt zo gul:
Ge maakt me plotseling rijk,
van binnen zo gelukkig
dat ik ervan ga stralen -
en neemt dat dan weer weg,
zo plotseling als het kwam.

Al is het niet aan mij
U rekenschap te vragen,
te twijfelen aan U:
God, wijs me toch de weg
hoe ik in U kan leven -
eenvoudig, vol vertrouwen.

GIJ ZIJT... ( Anton Van Wilderode pr. )

Gij zijt geen verre God die achter wolken
of in de goudmist van de melkweg zit,
geen nameloze macht boven de volken,
geen onbekende zonder aangezicht.

Gij zijt dichtbij, Gij draagt een naam die Jezus
ons voorgesproken heeft toen Hij het éérste
van de gebeden aan zijn broeders leerde.
Gij maakt U dagelijks aan ons gekend.

De hemel is niet boven maar beneden
waar mensen leven die elkaar beminnen
om Uwentwil als zij U Vader heten
zoals het was en is van den beginne.

T I J D ( anoniem )

Vertraag je ritme.
Heb je al eens kinderen zien spelen op een draaimolen?
Luister je soms naar de regen die op je dak valt?
Al eens een vlinder gevolgd of een zomerse zonsondergang
geobserveerd?
JE MOET GEWOON EVEN STILSTAAN!

Dans niet te snel want het leven is kort.
De muziek klinkt niet voor eeuwig.
Loop je steeds gestrest door het leven?
Als je iemand vraagt hoe het gaat, neem je tijd om te luisteren?
Als je dag voorbij is, lig je dan in je bed aan honderdduizend
dingen gelijk te denken?

JE MOET VERTRAGEN!
Heb je je kind al eens gezegd dat je het morgen wel zult doen,
om het vervolgens weer uit te stellen?
Heb je al eens het contact verloren met een vriend, een vriendschap
laten sterven, omdat je nooit de tijd nam om eens te bellen en te
vragen hoe het ermee ging?

JE KUNT BETER VERTRAGEN.
Dans niet te snel want de muziek zal op een keer vertragen.
Zo snel gaat het leven.
Als je je haast om ergens te zijn, verlies je de helft van het
plezier dat je kunt hebben.
Als je je onrustig maakt en voorbijgaat aan de dingen van het leven,
is het als een geschenk dat je ongeopend weggooit.

HET LEVEN IS GEEN RACE, JE MOET JE RITME VERTRAGEN.
NEEM DE TIJD OM NAAR DE MUZIEK TE LUISTEREN,
VOORDAT HET VOORBIJ IS!

IN TEDERHEID VAN ADEMHALEN ( Miet Meys )

's Morgens glimlachen
naar het licht
door het raam
en voor geliefden
brood op tafel zetten.
Met tedere aandacht
een brug bouwen
over de komende uren.
's Middags het
geluk hoog dragen
en delen in de
maaltijd met elkander.
De dag moedig verder weven
met zachte draden geduld
en als het dagend rood
over de kimme kantelt,
dankbaar de handen
in de schoot leggen,
goede herinneringen
in je hart bergen en
de pijn zuinig bewaren.
Nog even de kussens
opschudden voor de nacht,
om in een vredige slaap
wortel te schieten
voor een nieuw begin,
zo, dag uit dag in...
DAT IS LEVEN...

ERGENS ACHTER MUREN ( A.Buckinx-Luycks )

Ik heb je een huis
van geluk willen geven
met wanden van kristal
en pijlers van goud
uit vreugde gebouwd
in het groene dal.

Ik heb je een bestaan
zonder zorg willen geven,
vol zon en lach,
met de veilige muur
van liefdesduur
als één lange dag.

Maar alles is broos
in dit kleine leven,
het kristallen huis
en de liefdezon
zijn vaak een bron
van leed en kruis.

Ik heb je alles
van mezelf steeds gegeven,
maar ik ben niet berooid,
want het huis van kristal
in het zongouden dal
verliezen wij nooit.

BANDIET ( Myrjam De Keyser )

Jaaaa, brult onze kleuter
en hij chargeert voluit.
Zoek je last?
Vraag ik nog tergend.
Ja, daar is hij echt op uit.

Ik vang hem in mijn armen,
hou hem vervaarlijk op zijn kop
en hij gilt en lacht en giechelt,
superheld geeft nog niet op.

Maar plots wordt het toch te veel
en dan volgt een snikje,
soms zijn vechtpartijtjes bangelijk,
zeker voor zo'n mini-ikje.

Wat eerst een houdgreep was
wordt nu prompt een knuffel,
kusjes, zachte woordjes
en een streeltje door zijn haar,
kijk, hij lacht weer
en warempel
de bandiet staat alweer klaar.

VERGIFFENIS ( Alice Nahon )

Ik wil u schoon vergeven
omdat ik wonderschoon bemin;
vergiffenis in liefde
weet einde noch begin!

Ik wil u schoon vergeven
omdat ik bij mijzelve weet
de zwakheid van mijn herte,
de diepte van uw leed.

Ik wil u schoon vergeven
omdat ik in mijn groot gemis,
u toch niet méér kan schenken
dan wat vergiffenis.

ALLES VERWANT ( uit Jedidja, driemaal heilig )

Ik heb mijn hart verpand
aan simpele kleine dingen,
de schelpen op het strand,
de krekeltjes die zingen,

de netels langs de baan,
de mussen op de wegen,
hun schoonheid spreekt me
aan, al geldt niet al als zegen.

In iedere bloemenkelk
prijkt iets van Godes wezen,
van alle schepsels, elk
kan ons een les zo lezen.

'k Ervaar al zijn grandeur
in duizendvoudige vormen,
in klank, in kleur, in geur,
't lijkt zonder grens of norman.

God nam me bij de hand
om, naar ik dacht, te tonen
hoe alles is verwant
in Hem, de Bron van 't schone.

JERUZALEM ( Nel Benschop )

Ik heb ernaar verlangd om hier te zijn
o gouden stad, waarover Jezus weende.
Zal ik Hem vinden in al die versteende
herinneringen aan Zijn angst en pijn?

Ik heb verlangd te lopen op de grond
waarop Hij liep met doodvermoeide voeten,
en in de stenen en de bomen Hem te groeten,
te staan, waar Hij eens voor Pilatus stond.

Ik heb verlangd bij Jezus' graf te staan,
om, als Maria, ook mijn naam te horen,
en, tot een leven vol van hoop herboren,
als een nieuw mens Zijn wereld in te gaan.

IN MEMORIAM Walter Voordeckers ( vermoord op 12 mei 1980
te Santa Lucia, Guatemala)

Van Turnhout loopt een lange weg naar Santa Lucia,
de weg is rood en aan het eind een bloedig kruis,
omdat Hij mij roept ben ik die weg gegaan.

Het hart op de tong
duizen lastige vragen
en laaiende woorden
bezweren het onrecht niet.

Van San Salvador loopt deze weg naar Santa Lucia,
de weg is rood en ginder ver dreigen wapens,
omdat Hij mij roept ben ik die weg gegaan.

Mijn naam is ' chileno '
men kleurt mij rood
en over de straat
staat dreigend de dood.

Van Memphis loopt een weg naar Santa Lucia,
de weg is rood en ginds dreigt het ' Escadron de la Muerte '
omdat Hij mij roept ben ik die weg gegaan.

Mijn woede weerloos,
het machteloze zeer
en ik weet niet of ik
nog ooit terugkeer.

Van Golgotha loopt een weg naar Santa Lucia
en langs de weg staan mensen die smeken om brood
maar aan het eind van de weg staat altijd de dood.

Niet voor niets
heb ik geleefd,
niet voor niets
ben ik gestorven.

Van Santa Lucia loopt een weg , een weg zonder eind
en langs die weg staan mensen die schreeuwen om recht
en aan de horizon streed ik het laatste gevecht.

Duizenden stemmen
schreeuwen gesmoord,
geef ons brood
geef ons recht.

OMDAT HIJ MIJ ROEPT
BEN IK DIE WEG GEGAAN,
DE WEG IS ROOD
EN AAN HET EIND IS HET LEVEN!

( Denijs van Killegem )

DE ACHT ZALIGHEDEN ( Vert. Pius Drijvers ) ( Bewerk. Kees Harte)
Wat een geluk
wanneer je niets
te verliezen hebt,
want dan hoor je
bij God thuis.

Wat een geluk,
wanneer je niet
oppervlakkig
over alle ellende
heen leeft,
want je zult
worden getroost.

Wat een geluk,
wanner je
een mild mens bent,
want je zult
het beloofde land
bezitten.

Wat een geluk,
wanneer je verlangt
dat alles terechtkomt,
want je zult het
overvloedig
zien gebeuren.

Wat een geluk,
wanneer je durft
vergeven,
want je zult
genadig
worden behandeld.

Wat een geluk,
wanneer je hart
ongecompliceerd is,
want je zult God zien.

Wat een geluk,
wanneer je
vrede sticht,
want God zal je
zijn kind noemen.

Wat een geluk
wanneer je lijdt
om te bereiken
dat alles terechtkomt,
want dan hoor je
bij God thuis.

LITANIE, AAN HEM, DIE IK AL TE VEEL VERSMAADDE.
( Pierre Kemp )

Gij komt mij tegen en ik ken U niet.
Gij komt mij tegen en ik zie U niet.
Gij komt mij tegen en ik wens U niet!
Gij komt mij tegen en ik mag U niet!
Gij komt mij tegen en ik wil U niet!
Ik wil U niet, néén, néén, ik wil U niet!!
Gij komt mij tegen en ik moet U niet!
Ik moet U niet!! Néén, néén, ik moet U niet!!!

Ik kom U tegen en Gij kent mij wel.
Ik kom U tegen en Gij ziet mij wel.
Ik kom U tegen en Gij wenst mij wel!
Ik kom U tegen en Gij moogt mij wel!
Ik kom U tegen en Gij wilt mij wel!
Gij wilt mij wel, ja,ja, Gij wilt mij wel!
Ik kom U tegen en Gij moet mij wel!
Gij moet mij wel!! Ja, ja, Gij moet me wel!!!

WIE BEN IK DAN, DAT IK ZO ANDERS KEN?!
WIE BEN IK DAN, DAT IK ZO ANDERS ZIE?!

LOURDES ( getuigenis door Luc Wuyts; 27 jaar in een rolstoel )

Bij mijn eerste bedevaart naar Lourdes
was de esplanade
vol met rolstoelen en draagberries.

Al dat leed deed mij veel pijn
en ik dacht bij mezelf,
als allen genezing vragen en bekomen
dan blijft de esplanade bezet
met lege stoelen.

Slechts op het einde van de bedevaart
heb ik de boodschap van Lourdes begrepen.

Als de priester zegt:
'' Heer, maak dat ik zie,
Heer, maak dat ik hoor,
Heer, maak dat ik ga,
spreek slechts één woord
en ik zal gezond zijn. ''

Heer, maak dat ik het leed zie
van de mensen rondom mij,
van hen die honger lijden,
dat ik niet kijk naar
het verschil in ras, kleur of taal.
Heer, maak dat ik luister naar de oudjes
die altijd hetzelfde vertellen,
dat ik hoor als mijn buren mij nodig hebben.

Heer, maak dat ik ga naar andere,
om te helpen en bij te staan,
om in hun plaats te gaan.

Heer, spreek slechts één woord
en ik zal gezond zijn.
Als ik me richt naar de medemens
en mezelf vergeet,
dan zal mijn leven
intens gelukkig zijn!

WEERZIEN ( André Demets )

Ik zal je weerzien, lang verbeide,
vrij van verdriet en lichaamspijn,
hoe lang 't nog duren mag, aan gene zijde,
als wij verrezen zijn,
en gaver dan gedroomd van ziel en leden,
al waarheid en geen schijn,
gaan wenend op elkaar toetreden.

Verenigd weer, om nooit te scheiden
waar wij uiteindelijk verstaan,
waarom er onrecht was en doelloos lijden,
alleen zijn kruisweg gaan,
om oud en moe, tot op de draad versleten,
aan angst en spijt vandaan,
wat ons bedroefd hield te vergeten.

Geen treurnis meer, om mijn ervaren
van wat alhier, in 't aards bestaan,
ons voor gebrokenheid niet mocht besparen,
om alles wat misdaan,
verwaarloosd werd of hopeloos verkorven,
vaarwel wat ons ontgaan,
of met dit leven is gestorven.

IK WAS U NIMMER ZO NABIJ ( Titus Brandsma O.Carm. )
( Voor het beeld van Jezus in de gevangenis van Scheveningen
12.02.1942 )

O, Jezus, als ik U aanschouw,
dan leeft weer, dat ik Van U hou,
en dat ook uw hart mij bemint,
nog wel als bijzondre vriend.

Al vraagt mij dat meer lijdensmoed,
och, alle lijden is mij goed,
omdat ik daardoor U gelijk,
en dit de weg is naar uw Rijk.

Ik ben gelukkig in mijn leed,
omdat ik het geen leed meer weet,
maar 't alleruitverkorenst lot,
dat mij vereent met U, o God.

O, laat mij hier maar stil alleen,
het kil en koud zijn om mij heen,
en laat geen mensen bij mij toe:
't alleen zijn word ik hier niet moe.

WANT GIJ, O JEZUS, ZIJT BIJ MIJ,
IK WAS U NIMMER ZO NABIJ.
BLIJF BIJ MIJ, BIJ MIJ, JEZUS ZOET,
UW BIJZIJN MAAKT MIJ ALLES GOED.

BETHLEHEM ( Maria ) ( Anton Van Wilderode pr. )

Mijn zoon is mijn zoon niet alleen,
mijn huis is een huis zonder wanden,
mijn vrucht ligt in alle handen
en mijn vreugd is voor iedereen.

Mijn zoon is mijn zoon voor altijd,
voor de duur van zijn kinderjaren
kan ik hem verwarmen, bewaren,
maar Hij kiest zijn uur en zijn tijd.

Mijn zoon is mijn zoon voor de pijn,
voor de honger van alle geslachten,
voor de wind van de winternachten
en voor allen die eenzaam zijn.

Mijn zoon is mijn zoon voor het kruis,
voor het teken van zege en schande,
voor al de eeuwen ophanden,
voor de deur naar het vaderhuis.

VISSERS ( Toon Hermans )

Ze hadden het niet al te breed,
geen wit gesteven boorden,
ze waren vissers alle twaalf,
een volk van weinig woorden.

Ze hadden nog geen beeldbuis,
geen flats, geen bungalowtjes,
ze stoeiden aan het blauwe meer
met wank'le houten bootjes.

Geen D.C 8, geen maanraket,
geen auto en geen koets,
ze liepen op het witte strand
en meestal barrevoets.

Zo leefden zij, ze hadden niets,
geen bad, geen telefoon, geen fiets,
maar in hun midden zat een man,
daar hielden de vissers van.

Hij zocht het niet in telefonen,
computers of in elektronen.
Hij zocht het zonder valse schijn
in aardig voor elkaar te zijn.

HIJ HAD HET OVER ANDER LEVEN,
OVER VERGETEN EN VERGEVEN,
OVER ELKAAR DE HAND TOESTEKEN
EN OVER SAMEN BROOD BREKEN.

HEMELHOOG EN AARDEDIEP ( Nel Benschop )

Luister: ik heb je wat te zeggen:
o nee, het is geen nieuw verhaal,
en ik gebruik heel simp'le taal,
er is niet veel aan uit te leggen.

't Is enkel dit: God weet dat mensen
zo vreselijk eenzaam kunnen zijn,
dat ze alléén hun angst en pijn
verdragen moeten, tot de grenzen

van kracht en moed zijn overschreden;
zo tobben ze wanhopig voort,
omdat geen mens hun noodkreet hoort,
geen mens weet, wat er wordt geleden.

En omdat God niet kan verdragen
dat zo Zijn wereld ondergaat,
zond Hij Zijn Zoon, die metterdaad
bij ons wou zijn. Hij hoort ons klagen.

Kijk, daarom werd de Heer geboren -
Het kerstfeest zegt je: Hij met mij
en ik met Hem. God is dichtbij,
je mag voor altijd bij Hem horen.

WANNEER VERTREKT DE BUS ? ( Manu Verhulst pr. )

Kathedralen zijn een toeristische trekpleister geworden.
In de zomermaanden worden er hele zwermen toeristen op los gelaten.
De rondgang onder de gothische gewelven is een gebeurtenis.
Zij buigen het hoofd om in hun gids te bladeren en kijken zich
dan een stijve nek naar de hoogste kruisbogen.
Zij krinkelen zich in een moeilijke houding om met hun camera
naar de meest originele hoeken te schieten.
Zo slaan zij een paar indrukken op van het indrukwekkend bouwwerk
en dan begint het hen tegen te steken en kijken ze al uit naar een
frisse pint of een pakje friet.

Zo gaan wij door 't leven, als toeristen door een kathedraal,
nieuwsgierig, geblaseerd en onvoldaan.
Wij bladeren in een gids, maar nooit in een kerkboek.
Wij kronkelen ons in allerlei gekke houdingen, maar kunnen
niet meer knielen.

Wij zijn druk doende met apparaten en lenzen, maar komen
nooit zo onder de indruk dat w' er stil bij worden.
Eigenlijk lopen w' er verveeld bij, zoeken altijd naar
' iets anders '.
Eigenlijk beseffen we niet meer dat wij door Gods schepping lopen.
Wij vinden niets meer ' heilig ', het lichaam niet, het huwelijk niet,
de godsdienst niet, het leven niet... omdat wij Zijn aanwezigheid
vergeten zijn.

ER ONTBREEKT ONS IETS, OOK AL HEBBEN WIJ ALLES.
WE HEBBEN IETS VERLEERD, OOK AL WETEN WE VEEL.
VAN ' GELOVIGEN ' ZIJN WIJ ' TOERISTEN ' GEWORDEN
EN WE HEBBEN MAAR 1 VRAAG:
'' WANNEER VERTREKT DE BUS ? ''

S T I L T E ( Gery Florizoone pr.)

Heer,
wat is mijn verlangen
naar stilte groot
op sommige dagen
en mijn pogen
om die te vinden
schaars en klein.

Ik ga de kerk van rust
en vrede voorbij,
onder het gerammel
van mijn drukte.
Ik ren uit de stilte weg
in het modekleed
van haast en zorgen.

Help mij
de deur te vinden
naar mijn binnenkamer,
en te rusten aan het raam,
de vrede te lezen
in de wingerd
die zijn herfsttij viert
rond rijpende druiven,
roerloos en voldaan.

Leer mij de deur
achter mij sluiten
en bij mezelf thuis te zijn,
te leven in mijn bloed,
in mijn handen
in mijn voeten,
in mijn geest en mijn hart,
leer mij me te omkleden
met een mantel van vrede.

Over mijzelf

Ik ben HUTSEBAUT TONY.
Ik ben een man en woon in 2650 EDEGEM (BELGIE) en mijn beroep is MET PENSIOEN.
Ik ben geboren op 17/1/1940 en ben nu dus 86 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: GEDICHTEN MAKEN - VOORZ. GULDEN LEEFTIJD.

IK VIND HET FIJN OM PERSOONLIJKE GEDICHTEN EN DIE VAN ANDEREN IN MIJN BLOG OP TE NEMEN; TEVENS TRACHT IK MOOIE,INTERESSANTE TEKSTEN EN CITATEN TE ZOEKEN EN MEE TE DELEN ZODAT OOK ANDEREN HIERVAN KUNNEN GENIETEN. TEVENS TRACHT IK MOOIE FOTO'S TE TONEN.

EN TOCH EN DESONDANKS... ( Ellen Warmond )

Jong als kinderstemmen
reeds met de tongval van de ouderdom
te kunnen zeggen:
zie achter mij hoeveel ik al tot stof geleefd heb
en hoeveel as zich ophoogt in mijn ogen
en hoeveel stof en as mijn hand daarvan
bevatten kan en samenbalt tot niets

en toch en desondanks
wachten
onmatig
- want matigheid is zwakte -
en nieuwe kleren kopen voor de hoop
hoewel de laatse zekerheden naakt gaan
en trachten waar men niet bestond
toch te ontstaan
om het onmogelijk natuurverschijnsel
zon in de maan
rondlopende weg terug
of het oog in de rug

omdat geloof ontspringt
uit de zekerheid dat er geen hoop meer is
omdat het hart zich voedt
met wat de hand ontvalt.

O, BESTA, BESTA ( Michel van der Plas )

O, besta, besta, mijn angst en mijn verlangen
roepen het onmogelijke naar nacht
en niets. Of ik U, langzaam uitgedacht,
haastig geschapen, kon jagen en vangen.

Of Gij, sluimerend nog in wind en regen,
zoudt wachten met leven tot ik U riep:
uit een hoger hemel, een dieper diep
dan gemis duiken kan of een droom vliegen.

Speel het dan maar, en verrijs voor mijn oog;
schud al mijn woorden af, wolken en stenen,
en kom, steek uw hoofd uit het gras omhoog.

Dat ik de bloesems op Uw schouders zie
en de zon in Uw haar, heller verschenen
dan ooit, en knielen kan en weet voor wie.

UW KONINKRIJK KOMT... ( P. Schollaert )

Uw koninkrijk komt - vrede en vreugde -
waar mensen blij zijn om uw genade,
waar mensen goed zijn voor elkaar.
Uw koninkrijk komt. DE HEER ZIJ MET ONS.

Uw koninkrijk komt - vrede en vreugde -
waar mensen bidden, danken en zingen,
waar mensen luisteren naar uw woord.
Uw koninkrijk komt. DE HEER ZIJ MET ONS.

Uw koninkrijk komt - vrede en vreugde -
waar mensen geloven in uw liefde,
waar mensen vertrouwen in uw kracht.
Uw koninkrijk komt. DE HEER ZIJ MET ONS.

Uw koninkrijk komt - vrede en vreugde -
waar mensen leven naar uw geboden,
als mensen gaan waar Gij ze zendt.
Uw koninkrijk komt. DE HEER ZIJ MET ONS.

uit: A D A G I O ( Felix Timmermans )

De Geest waait waar Hij wil
en staat nooit stil.
Nu eens bij u, dan bij een ander.
Waarom bezien wij zo elkander?
Zie, wat bij u is, is bij mij.
't Komt uit hetzelfde klaar getij,
gelijk de waatren van de beken
zich voeden aan dezelfde stroom
of uit dezelfde bronne breken.
Wij zijn de takken van één boom,
van 't zelfde huis de gangen,
de aders van het eendre bloed.
En of de Geest met vlam en zangen
bij u nu, dan bij mij verwijlt,
of weer verterend naar een ander ijlt.
HIJ IS IN ONS! IN ONS! ZO IS HET GOED!
EN LAAT ONS ZWIJGEN EN VERLANGEN.

AAN DE KLEINKINDEREN ( Dorothee Solle )

' We moeten leren onze dromens en verlangens
te kennen en er een naam aan te geven.
Onze verlangens worden immers door enorme
machtsapparaten beinvloed, ingekleurd en uitgebouwd.
Verlangens die niet met geld te maken hebben
worden nog nauwelijks gedeeld.
In het gebed gaat het juist om die andere,
die diepere verlangens.
Verlangens die te maken hebben met ons samenleven,
met de lucht die jullie,
mijn kleinkinderen,
zullen inademen;
met mijn broers en zussen
die honger hebben en niet naar school kunnen,
en ook met die andere familieleden,
de bomen. '

IN FLANDERS FIELDS ( Anton Van Wilderode pr. )

In Flanders Fields staan de papavers rood
onder het zwart gelid der houten kruisen.
De leeuwerik vliegt tegen vuur en dood
gevederd in de hemel van Diksmuide
en zaait zijn lied tussen schrapnels en schroot.
Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden
nog levenden die liefhadden en streden
voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.
Nu liggen wij alleen in Vlaanderens aarde,
in Flanders Fields!

In Flanders Fields staan de papavers rood
tegen de grijze schilden van de zerken.
De wind waait als een boom boven het groot
landschap tussen Langemark en Klerken
dat zich beschermt gelijk een moederschoot.
Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden
nog levenden met leuzen en gebeden
voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.
Nu liggen wij voorgoed in Vlaanderens aarde,
in Flanders Fields!

In Flanders Fields staan de papavers rood
als roest gespat over verminkte graven.
De blauwvoet met zijn zuivre vleugels stoot
tegen hierogliefen van de namen,
de regen leest de zwarte letters bloot.
Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden
nog levenden almachtig aangetreden
voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.
Nu liggen wij doodstil in Vlaanderens aarde,
in Flanders Fields!

DE DAG VAN EDEN ( Anton Van Wilderode pr. )
( in memoriam matris )

Als ik vanavond thuiskom ben je weg.
Ik zal de tuin inlopen rokend en verdrietig
om al het liefs dat ik je wilde zeggen.
Je zwarte stoel staat in het erwtenbed.

Je zat er vaak tussen twee beurten in
nog met je handen aan de groene lussen
een uur vol gras en vogels uit te rusten
de druppels zweet al haastig weggewist.

Een fijne sluier zand ligt op je stoel.
Ik zal hem in spiraaltjes openblazen
want je bent weg, ik moet mij nooit meer haasten.
Voor hoeveel jaren is dat nu voorgoed.

LIED VAN MIJN LAND ( Anton Van Wilderode pr. )

Lied van mijn land, 'k zal u altijd horen
uit alle dalen der herinnering,
over de heuvelen van ruisend koren
en de rivier in haar steigering.

Lieflijk land, in de bruisende koren
hoor ik u Vlaanderen en zing en zing!

Lied van mijn land, 'k zal u altijd horen
uit alle dorpen in de deemstering
en uit de warmte der huizen rond de toren
onder de huif van de zomerwind.

Lieflijk land, in de bruisende koren
hoor ik u Vlaanderen en zing en zing!

Lied van mijn land, 'k zal u altijd horen
lied van verlangen en vertedering,
dat met de kinderen altijd herboren
zacht met de doden ter zaad verzinkt.

Lieflijk land, in de bruisende koren
hoor ik u Vlaanderen en zing en zing!

PER ASPERA AD ASTRA...*  ( Tony Hutsebaut ) opgedragen aan
                                                                                   Moeder   01.12.1991

Er restte
mij niet veel,
een hoopje
mens en pijn.

Dat beeld blijft
mij nu bij,
een Moeder,
klein maar groots.

Haar leven
was één gift,
een zon met
gouden kroon.

Gij deed mijn
boom gedijen,
vol sappen,
levenskracht.

Mijn kruisje
op uw hoofd
verzegelt
nu mijn hart.

Mijn tranen
drogen op,
ik zie een
vriendlijk licht.

HIJ blikt mij
aan vanop
Zijn kruis;
'' CONSUMMATUM EST ! '' **

*    Langs het bittere naar de sterren.
** Het is volbracht.

DE WERELD DIE WIJ WILLEN ( Anton Van Wilderode pr. )

De wereld die wij willen draagt geen wapens,
verdeelt zich niet in toegeruste legers
met het verbitterd bliksemen van leuzen.

De wereld die wij willen is een vrede
die zonder wrevel over het verleden
het doek haalt van vergeven en vergeten.

De wereld die wij willen is een landschap
dat onbeschadigd neerligt in de zomer
verzonken in de spiegels van zijn stromen.

De wereld die wij willen is de gave
van gras en brood van appelen en water,
gezondheid die men eet en die men ademt.

De wereld die wij willen is een Vlaanderen
verlost van velerlei onvrijheid en bevoogding,
weer vaderhuis voor zijn verstrooide kinderen.

De wereld die wij willen is Europa
uit zoveel eeuwen ongeduld verzameld
en toegezegd aan wie geen wanhoop kennen.

De wereld die wij willen is de wereled
ons tot verzadiging ten deel gegeven,
tot overmaat en liefkijkheid van leven.

DE DAG VAN EDEN (7) ( Anton Van Wilderode pr.)

Je staat achter het raam zonder gezicht.
De notelaar met geverniste blaren
glanst van een zuiver en onwerelds licht
dat huiveringen legt over je haren.

Je draagt iets in je hand, ik zie niet wat,
een boek, een brief, een sjaaltje voor de winter
maar zeker iets dat ik vergeten had
en dat je je herinnerde daarginder.

Ik kom al moeder ( bonzend van geluk ).
Je hoort mij niet, ik zie de grote blaren
achter je schouder schommelen en bedaren.
Maar op de drempel staat je voetafdruk.

SACERDOS ( Priester ) Anton Van Wilderode pr.

Zeg me maar, God, hoe het moet.
Ik weet het niet meer, ik ben
alleen nog de man die ik hen
en dat redt mij van overmoed.

Ik roep U al twintig jaar
op uw eeuwig bevel bij mij
zo vreselijk genaakbaar nabij
en, God, Gij gehoorzaamt mij.

Het vingerpaar dat U raakt
raakt gedurig voorwerpen aan
van een doodgewoon mensenbestaan
onheilig en onvolmaakt,

de mond die vermorzelt en eet
is de mond van de hele dag
voor de adem het woord en de lach
en voor alles wat leven heet.

Een vogel is zuiver, een kind,
een eenzaam eiland wellicht
dat in walend zeewater ligt,
maar mij zijt Gij toegezind.

Eer ik verzink in de nacht
weet ik niet anders meer dan:
maak mij de knecht van uw kracht
en vraag mij zoveel ik kan.

BALLADE VAN DE KERKSTOELEN   ( Bert Peleman )

Twee houten stoelen in een kerk,
- aanvank'lijk even hoog en sterk -
gemaakt uit pure perelaar,
stonden ook die dag naast elkaar.

Maar voor de éne stoel stond koel,
zowaar zonder het minst gevoel,
een somber man die zich verveelde
en nukkig met zijn duimen speelde !

Naast hem knielde, Goddank, een kind
als door een hemels licht verblind.
Bestendig staarde het naar boven
en zat devoot Ons Heer te loven.

Toe,n bij 't weergalmen van een lied,
is het die zondag plots geschied !
De stoelrug steeg tot in de wolken
terwijl een gouden licht ging kolken.

Het kind, temidden wolkgewemel,
klom tot het hartje van de hemel.
De norse man schrok zich haast dood
en smeekte bang in hoogste nood:

'' God, leer mij als een kind geloven,
   eerst dan geraak ik ooit Hier Boven ! ''
Van uit de wolken klonk een stem
en '' predikte '' Ons Heer met klem:

'' al is uw stoelrug nog zo kort;
   wie brandende gebeden stort,
   door twijfels noch door angst verstoord,
   wordt als dit kind alvast verhoord ! ''

Als broeder ezel bidt ( Francis Grégoir pr. )

Hier ligt uw ezel in uw stalleke, Heer.
Zijn grote ogen kijken dom naar U,
het mooiste mensenkind
dat ooit op aard geboren werd.

Hij zit hier bij uw kribbe neer,
zijn lange grijze oren
mogen 't GLORIA IN EXCELSIS HOREN.
Och 't dier verstaat er niet veel van,
al zingen d' engeltjes nog zo mooi
en zijn zijn oren nog zo lang !

Het domste dier, klein Jezukind
zit hier nu bij U op de knieen
wanneer Gij naar de wereld komt
om mensen braaf te maken.

Het vat niet erg veel van al die hoge dingen
en 't heeft niet veel maar 't geeft
want 't wil U toch beminnen
de adem van zijn hart
want Gij hebt kou vannacht.
BEN IK DIE EZEL VAN UW STALLEKE, HEER,
'T EN DOET, ALS IK U MAAR MAG BEMINNEN !

TEKST V/H BENEDICTUS-HYMNE

Een man van God is opgestaan
toen 't vroege licht hem trof,
dat iemand blind en ziende maakt.
Een kind nog, uit de droom ontwaakt,
zijn mond: een lied van lof.

Het Woord dat in zijn oren blies
joeg hem zijn jeugd voorbij,
het barre oord in van de strijd
- woestijn van dood en eenzaamheid -
zo worden mensen vrij.

De vrede brak de bedding in
die hij was uitgegaan.
Want waar een mens zichzelf verlaat,
waar niets meer boven Christus staat,
daar breekt de Geest zich baan.

Het licht, dat zich verborgen waant,
straalt van de kandelaar !
Van verre komen zonen aan.
Zo is het altijd nog gegaan:
de korrel maakt de aar.

Waarachtig heeft hij God gezocht.
Tot heden reikt zijn faam.
De wijsheid straalt van zijn gezicht
en velen reizen in dat licht:
' GEZEGEND ' is zijn naam.

VERLANGEN ( Gery Florizoone pr. )

God van de toekomst,
verlangen is ons leven:
grootmoeder telt de dagen af
voor de komst van haar eerste
achterkleinkind.
Het is de reden van haar opfleuren
aan de rand van de winter.

Morgen en zoveel dagen al
kijk ik uit naar een brief,
naar een teken van leven.
Volgend jaar doet onze
jongen zijn eerste communie.
Daarna gaan we er na jaren
weer eens op uit.

Onderwijl wachten wij
op een goed woord,
als het vreugde onderhoudend
borduursel op het grijze
weefsel der eendre dagen.
Wij verlangen naar een vriend,
die we uit het oog hadden verloren
en die al zo lang niet meer kwam opdagen.

Naar de sfeer van Kerstmis en nieuwjaar,
naar een nieuwe zomer...

GOD, WIJ WACHTEN ALTIJD
OP EEN BLIJE ERVARING,
OP IETS DAT NOG MOET GEBEUREN,
OP ONZE TOEKOMST,
OP UW BELOFTE,
OP UW KOMST,
WAARMEE ALLES NIEUW WORDT.
LAAT ONS VERTROUWEN HEBBEN !

DE PARABEL VAN DE TWEE CYMBALEN ( Manu Verhulst pr.)

Er was eens een man die meespeelde in een groot orkest.
Hij hanteerde de cymbalen.
Het orkest gaf een grote uitvoering.
De koning van het land zou aanwezig zijn.
De man met de cymbalen moest maar één keer '' TOESLAAN '',
maar hij lag er nachten van wakker.
Het leek hem een grote opdracht.
Hij mocht namelijk geen fractie
van een seconde te vroeg of te laat zijn.

Op het ogenblik van de uitvoering
waren zijn handen klam van het zweet en
zijn zenuwen tot het uiterste gespannen.
En toen is het grote moment gekomen.
Hij sloeg zijn cymbalen op het goede ogenblik.
Hij sloeg ze met hart en ziel.
Hij zag dat de koning naar hem keek,
en er stroomde een gevoel van geluk over hem.
Na de uitvoering gingen het applaus en de
bloemen naar de dirigent en de soliste;
hun naam stond 's anderendaags in de krant.

DE MAN MET DE CYMBALEN
IS DIEZELFDE AVOND STIL NAAR HUIS GEGAAN
EN IS GELUKKIG INGESLAPEN.
ZIJN KLEINE TAAK HAD HIJ OP EEN GROOTSE WIJZE VOLBRACHT EN DE KONING HAD HET GEZIEN...

SINT- FRANCISCUS (van Assisi) ( Felix Timmermans )

Het is gedaan met al die ijdle dingen!
De maan speelt op de zilvren avondfluit;
hij zingt nu niet meer mee, dat lied is uit,
een schoner stem kon in zijn ziele dringen.

Hij zal in d' afgrond van Gods liefde springen,
trekt zijn verleden en zijn kleren uit,
en in een pij, met zijne ziel als luit,
gaat hij als beedlend langs de huizen zingen,

zingt voor de wolf, de vogels en de bloemen,
kan al wat leeft zijn broers en zusters noemen,
de Liefde zingt hem mager als een riet.

IN ZULKE PURE MENS WIL GOD STAAN BRANDEN,
BOORT HEM ZIJN VUUR DOOR VOETEN, HART EN HANDEN,
UIT ELKE WONDE JUICHT HET ZONNELIED !

DE HERFST BLAAST OP DEN HOREN ( Felix Timmermans )

De herfst blaast op den horen,
en 't wierookt in het hout;
de vruchten gloren.
De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over 't woud,
met reeen, die verbaasd verschijnen
uit varen en frambozenhout
en sierlijk weer verdwijnen...
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid zal verdwijnen,
want alle schoonheid is slechts droom,
maar Gij zijt d' Eeuwigheid !
Heb dank dat Gij mijn weemoed wijdt
en zegen ook zijn vruchten.
EEN GANZENDRIEHOEK IN DE LUCHTEN;
NU KOMT DE WINTERTIJD.
IK HOOR U DOOR MIJN HART EN DOOR DE RIETEN ZUCHTEN.

I K B E N B E R E I D.

JEZUS EN HET FEEST VAN BROOD EN WIJN(P.M.Broeckx pr.)
' Onder de maaltijd nam Jezus het brood, sprak de zegen uit, brak het
en gaf het aan zijn leerlingen... ( Mt. 26,26)

Het valt niet altijd mee om je leven door te komen.
Het valt niet altijd mee om je dagen en uren door te komen.
Het valt niet altijd mee om je avonden en nachten te vullen
met slaap of met dromen.

Maar soms is er een uur, soms is er een avond die
je nooit meer vergeet.
Een avond of een uur, waarvan je alleen een gebaar onthoud,
een glimlach, een woord, een glas wijn op tafel,
wat kruimels van hagelblank brood op het vloertapijt.
Een geschenk : een glinstering van een ring,
een boek, een fonoplaat.

Een uur en een avond waarop een mens zichzelf aan je gaf,
helemaal : zijn ogen drukten het uit, en zijn mond en zijn handen.

En uur en een avond waarop een mens een medemens werd,
een vriend, een tafelgenoot waarmee je brood en wijn en
je leven kunt delen.

En brood en wijn en woorden en gebaren worden tekens
van een land, ver en vreemd, van een feest van liefde,
vrede en vreugde.
Zo' n avond en zo' n uur moet de avond en het uur geweest
zijn van de eerste Witte Donderdag van alle tijden.

Eerst is er het gebaar van Jezus in de voetwassing,
onbegrijpelijk en ook onbegrepen door Petrus en de anderen.
Er is de allusie op het verraad: liefde van Jezus die misprezen
wordt, liefde van Judas die verziekt tot ontrouw.
En de angst, de schrik, de onzekerheid van de leerlingen:
' BEN IK HET, HEER ? '

Er is het brood dat wordt gebroken, de wijn die wordt gedeeld.
Dat is normaal. Maar dan die vreemde woorden:
' DIT IS MIJN LICHAAM. DIT IS MIJN BLOED. '
DIT IS MET ANDERE WOORDEN MIJN LEVEN.

EET ERVAN, DRINK HET OP.
EET MIJ OP, DRINK MIJ OP.
EN LAAT DIT ANDEREN OOK DOEN MET JULLIE TOT MIJN GEDACHTENIS.

Om die avond, om dat uur met Jezus te herbeleven
komen wij bijeen in elke Eucharistieviering.
Dan is Hij bij ons, Hij geeft zichzelf opnieuw in
brood en wijn, OP HET FEEST VAN BROOD EN WIJN.
BROOD ETEN KAN EEN FEEST ZIJN !

DE VERLOREN ZOON ( Felix Timmermans )

Breed blankt mijn vaders huis in milde maneschijn,
rondom in 't rijpe graan, dat morgen wordt gesneden,
de rijen zeisen glimmen nodigend en rein.
Door de open ramen zoemen de avondmaalgebeden.

Ik joeg mijn heimwee na, dat als de blauwe lijn
der kimmen immer wenkt, maar wijkt bij elke schrede.
Mijn onverzadigdheid, zij was een donkre pijn,
die 'k nutteloos versmachtte in zonde en bandloosheden.

En 'k werd een zwijn gelijk, dat met de zwijnen at.
Toen klonk Uw verre stem in mijn verzonken ziele:
'' Ik ben Uw heimwee ! '' Heer, ik heb Uw hand gevat,

die mij terugbracht om hier nederig te knielen.
Ik ben Uw knecht, die vlijtig weer dit land betrad
en ken nog goed het lied waarbij de halmen vielen !

DIT IS DE TIJD ( Jan Wit )

Dit is de tijd. Je mag zeven keer raden.
Zeven maal zeventig keer jeb je tijd
om gissend en missend, door schande en schade
wijs, te ontkomen aan de kwade
droom van de wenteltrap eeuwigheid.

Dit is de tijd, de tijd om te zorgen,
zorgende staan met je rug naar her vuur,
bloot aan de dood, in het leven geborgen,
lezen de schaduwen van morgen
spelender-, spelenderwijs op de muur.

DIT IS DE TIJD. GOD ZELF STAAT ZONDER
ZICH TE VERROEREN ANDERSOM.
DIT IS DE TIJD. ER GEBEURT GEEN WONDER,
MAAR HIJ TELT LANGZAAM VAN EEN TOT HONDERD,
TOT HONDERDTIEN... EN DAN: '' IK KOM ''.

EEN DOOPLIED VOOR WILLEM ( Adri Bosch )

Er ligt een schip aan wal.
De bootsman roept:
'' Wie gaat er mee, wie gaat er mee over de zee ? ''
Maar niemand wil, maar niemand wil,
niemand wil mee.

De bootsman ziet een kind.
Hij zegt: '' Ga mee; klim in het want,
klim in het want, ga met me mee.
Ik weet een land, ik weet een land
over de zee.

Daar is meer licht dan hier:
een zee van licht.
Een gouden zon, een gouden zon
zie je daar staan; en in de nacht,
en in de nacht, een witte maan.

Je ziet er rozen staan en fluitekruid.
Veel salvia, camelia en marjolein,
schoon, duizendschoon, petunia
tijm en jasmijn.

En daar houdt iedereen, je zult het zien,
héél veel van jou, héél veel van jou,
dus ga maar mee; en kom maar gauw,
en kom maar gauw over de zee.

Het kind gaat mee op reis.
Dag schip, vaarwel.
Dag kind van mij, dag kind van mij;
zacht is de zee, de wind is goed,
het tij is goed, het tij is goed
EN GOD VAART MEE.

E I G E N W A A N ( Rabindranath Tagore )

Het gebeurde eens dat eigenwaan binnensloop in het hart van goddelijke
wijze Narada en hij bij zichzelf dacht; er is geen groter vrome te vinden
dan ik. Maar de Heer die de overlegging van zijn hart las, zei:
'' Narada, ga naar die plaats, daar bevindt zich een groot vereerder van
Mij, maak met hem kennis. ''
Narada trok erheen en vond een landbouwer die 's morgens vroeg
opstond, de naam van God maar één keer uitsprak en dan zijn ploeg
nam om de hele dag de grond te bewerken.
Tegen de avond ging hij ter ruste na eerst nog éénmaal de naam van God te hebben uitgesproken.
Narada zei in zichzelf: '' Hoe kan van deze boer gezegd worden dat hij
God liefheeft ? Ik zie hem druk bezig met zijn maatschappelijke levens-
taak zonder dat ik de kenmerken van een vroom man aan hem opmerk. ''
Daarom keerde Narada zich tot de Heer en vertelde alles wat hij dacht aangaande zijn nieuwe bekende.
De Heer zei: '' Narada, neem deze kan vol olie, draag hem de stad door en kom ermee terug, maar zorg ervoor dat er geen druppeltje op de grond valt. ''
Toe hij was teruggekeerd zei de Heer: '' Wel, Narada, hoe dikwijls hebt gij op uw wandeling aan Mij gedacht ? ''
'' Geen enkele maal, Heer, '' antwoordde Narada, '' maar hoe zou ik dat ook hebben kunnen doen, daar ik aldoor acht moest geven op deze boordevolle kan olie. ''
Daarop sprak de Heer: '' DEZE BOORDEVOLLE KAN MET OLIE TROK UW AANDACHT ZO AF DAT GIJ MIJ HELEMAAL VERGAT.
ZIE DAN EENS DIE BOER DIE DE ZWARE LAST VAN EEN GEZIN MOET DRAGEN EN TOCH NOG ELKE DAG TWEEMAAL AAN MIJ DENKT ! ''

IK WAS.... ( Pablo Neruda )

Ik was uit wandelen gegaan.
En wie kwam ik tegen ? De lucht.
Ik groette hem met ontzag en zei:
'' Wat ben ik blij dat u die doorzichtigheid
nu eens hebt uitgetrokken, nu kunnen
wij wat praten. ''
Hij bleef maar dansen, woei door de bladeren heen,
blies met zijn glimlach het stof van mijn zolen,
hief toen zijn glazen skelet, zijn oogleden omhoog
en hoorde mij aan.

'' Lucht, verkoop u nooit,
laten ze u niet kanaliseren,
en nooit de pijp ingaan, laat u niet kisten,
niet in tabletten persen, laat u niet inflessen,
kijk uit !

Vertrouw de lieden niet,
die in auto's komen aanrijden om u te taxeren;
laat ze, lach ze uit,
floep hun hoed af,
ga niet in op hun voorstellen.
Kom mee,
we moeten nog zoveel dansen en zingen
kom mee,
naar de bergen hoog,
naar de volle zee,

en in een vlaag van wind en lied
delen we bloemen uit,
de geur en de vruchten.
DE LUCHT VAN MORGEN. ''

CITATEN
------------

Als ik de arme help, ben ik een heilige.
Als ik vraag waarom de arme 'arm' is,
dan ben ik plots een communist. ( Bisschop Helder Camara )

Er zijn zeven manieren om warme voeten te
krijgen in december.
Eén ervan is ze in de Caraibische zee onder te dompelen.
Als je dit kan betalen, dan kun je de zes andere vergeten.
( W. Sadgarden )

De wet verbiedt, in zijn majestatische gelijkheid, zowel
de rijken als de armen onder bruggen te slapen, in de
straten te bedelen en brood te stelen. ( Anatole France )

Het is beter een kaars te ontsteken, dan te klagen over duisternis.
( Chinees gezegde )

Een glimlach is als een lamp aan het venster van het
gezicht, die bewijst dat het hart thuis is. ( Rabelais )

Elk lichtje, hoe klein ook, is een daad tegen de duisternis.
( Hans Silvis )

Het geknakte riet zal Hij niet breken,
en het kwijnende vlammetje blaast Hij niet uit.
Ja, Hij zal recht brengen ! ( Jesaja 42,3 )

WEES GEGROET ( Theo Willemen )

Ik wil bidden: " Wees gegroet, Moeder ".
Uw rust omringt mijn zoeken,
Uw aanwezigheid is eenvoudig fijn.
Ik wil ze omarmen en vasthouden,
ik wil ze in mij laten leven,
Uw bidden, Moeder, in mij opnemen:
" Gezegend is de Heer, wondere dingen doet Hij! "

IK WIL IN EENVOUD BIDDEN,
IK WIL ZWIJGEN MET GEVOUWEN HANDEN
EN LUISTEREN MET U, MOEDER
NAAR NIET UIT TE SPREKEN WOORDEN.
MET U BIDDEND, MOEDER,
VALT DIE ZIEKE ONZEKERHEID WEG,
HET HART ZUCHT VERRUIMD.
IK WIL MET U BIDDEN, MOEDER,
EN DE VOLLE EENVOUD VATTEN
VAN HET " WEES GEGROET, MARIA..."

DE APOSTEL VAN ALLAH ( Yahya Nawawi/ Arab. Rechts- geleerde/ 1278 De apostel van Allah heeft verklaard: " Alle mensen moeten aalmoezen geven, elke dag, van zodra de zon is opgegaan. Wie twee personen met elkaar verzoent, schenkt een aalmoes. Wie zijn naaste behulpzaam is bij het bestijgen van zijn rijdier en hem zijn gepak aanreikt, schenkt een aalmoes. Een goed woord is een aalmoes, en elke stap die men zet met de bedoeling te gaan bidden is een aalmoes. Een aalmoes schenkt hij, die het struikelblok wegneemt van het pad van zijn evenmens

WACHTEN EN VERLANGEN ( Manu Verhulst pr. )

God, mijn oude bekende,
waar is de tijd
dat wij nog praatten
met elkaar
en lieve woorden spraken
en heel ons leven
aan elkander gaven ?

Uw naam en uw adres
is toen veranderd,
ik ging mijn eigen weg,
verloor U uit het oog...

Maar elke avond
werd de nacht
een beetje dieper
en een beetje kouder
alsof het hele leven
slechts een late zomer is.

ALS IK WEER UW NAAM ZAL FLUISTEREN,
VOORZICHTIG EN BEDACHTZAAM
" G O D " ZAL ZEGGEN,
DAN ZAL IK WETEN WAAR GIJ WOONT.
DAN ZAL IK OP DE DREMPEL STAAN
EN WACHTEN,
WACHTEN EN VERLANGEN...

LEZING UIT DE PROFEET JESAJA

Zoals de hemel zich boven de aarde verheft,
zo - liggen mijn wegen boven de uwe
en mijn gedachten veel hoger
dan uw gedachten.

Want zoals regen en sneeuw uit de hemel vallen
en daar niet terugkeren,
zonder de aarde te drenken,
haar vruchtbaar te maken
en met groen te bedekken,
zaad geven om te zaaien
en brood om te eten, -

zo gaat het ook met mijn woord,
dat voortkomt uit mijn mond.
Het keert niet vruchteloos tot mij terug,
maar pas,
wanneer het heeft gedaan
wat mij behaagt
en alles heeft volvoerd
waartoe IK het heb gezonden.

GELOOFSBELIJDENIS
-----------------------------
IK GELOOF IN DE MENS,
IN DE INNERLIJKE GOEDHEID
VAN DE MENS.

IK GELOOF IN EEN WERELD
WAARIN WIJ ALLEN KUNNEN LEVEN
IN EERBIED VOOR ELKAAR,
HOE WE OOK ZIJN.

IK GELOOF NIET IN DE DOOD,
ELLENDE, VERARMING EN HARDHEID
ALS BASIS VOOR ONS BESTAAN,
MAAR WEL IN DE GOEDHEID,
LIEFDE, VERGEVING, VREDE.

IK GELOOF DAT WIJ SAMEN
AAN DEZE WERELD VAN LIEFDE
MOETEN BOUWEN, METTERDAAD,
DOOR ONZE KENNIS TE BENUTTEN
EN DOOR VERTROUWEN TE SCHENKEN.

IK GELOOF DAT DE WEG HIERTOE
DUIDELIJK IS AANGEGEVEN
DOOR JEZUS CHRISTUS.

EN DUS GELOOF IK IN DE VRIJHEID,
ZOALS HIJ DIE BELEEFDE,
GELOOF IN DE WET VAN HET STERVEN
ALS DE GRAANKORREL
ZOALS HIJ STIERF.

IK GELOOF OOK DAT IK,
DOOR NAVOLGING VAN HEM,
OPGENOMEN WORD IN DE VERBONDENHEID
MET DEGENE, DIE JEZUS ZIJN VADER NOEMDE.

EN IK GELOOF,
OP GROND VAN DE VERRIJZENIS VAN DE HEER,
IN EEN ABSOLUTE TOEKOMST VOOR DE MENS,
EN IN DE UITEINDELIJKE VOLTOOIING
VAN DE WERELD,
WANNEER WIJ ALLEN
IN LIEFDE EN VREDE ZULLEN SAMENLEVEN
IN DE GEEST VAN DE VADER EN DE ZOON.
A M E N !

WAAR ER TWEE OF DRIE VERENIGD
ZIJN IN MIJN NAAM, DAAR BEN IK HUN MIDDEN.
( Matt. 18,20 )

Pelgrimeren is naar elders vertrekken
om anders terug te keren. ( F. Bourdeau )

Als ik kon, zou ik ieder kind een
wereldkaart geven, of een werelbol
en een hart voor ieder volk en ras. ( Helder Camara )

'Gelovigen hoeven voor niets bang te zijn ',
zei Franciscus van Assisi,
' Zij gaan door het leven als grote, kalme
stromen.

De zondag is de dag van de verrijzenis.
HIJ IS ONBETAALBAAR.
We mogen herademen. ( E. Henau )

GESCHENK VAN MIJN VADER ( Marnix Gijsen )

Wij zaten samen, zwijgend, bij het vuur:
mijn lieve vader
en ik.
Bij elk klokgetik
kwam zijn stervensuur
nader en nader.

Hij was rustig en goed:
lijk de moeder
die haar kindje heeft gedekt tot de kin,
en die heengaat op lichten voet,
stil en verblijd,
zo wist hij zijn denken en daden bedolven
onder Gods warme barmhartigheid.

Hij stond langzaam uit zijn zetel op,
recht en sterk lijk hij had geleefd.
Zijn fijne hand
heeft gebeefd
op mijn hand:
een nevel over ontwakend land.

Toen heeft hij zijn laatste daad gedaan:
hij gaf me zijn uurwerk,
eenvoudig, zonder één woord,
en monklend is hij te rust gegaan.

Maar, toen ik hem zacht naar het bed geleidde,
wist ik
hoe een Engel, zingend, aanschreed acher ons beide.
Want moedig had mijn vader,
in mijn handen
afstand van daad en tijd gedaan.
Trots en wenend ben ik van hem heengegaan.

DE OVERTOCHT ( Hendrik Marsman )

De eenzame zwarte boot
vaart in het holst van de nacht
door een duisternis, woest en groot,
den dood, den dood tegemoet.

Ik lig diep in het kreunende ruim,
koud en beangst en alleen
en ik ween om het heldere land,
dat achter den einder verdween
en ik ween om het duistere land
dat flauw aan den einder verscheen,

die door liefde getroffen is
en door het bloed overmand
die ervoer nog het donkerste niet,
diens leven verging niet voorgoed;
want de uiterste nederlaag
lijdt het hart in de strijd met de dood.

Oh ! De tocht naar het eeuwige land
door een duisternis somber en groot
in de nooit aflatende angst
dat de dood het einde niet is.

ZITTEND AAN HET LEGE GRAF ( Bertus Aafjes )

Ik liep over een veld met anemonen:
hun slaperige kopjes nog in de krulpen,
dorpskinderen, vroeg de mode toegedaan.
De ochtend was hermetisch, een blok mergel;
de morgenzon was nog niet opgestaan.

En aan het einde van de tuin: het graf,
gewit en proper als een Hollands koetshuis;
een hemelrijk voor heimlijke gelieven:
de meid die Petrus met de vinger nawees
en Malchus van 't geheelde rechteroor.

Ik zette mij waar eens de engel zat
en las het Evangelie van het lijden:
daar lag de zweetdoek, daar de windselwade.
En buiten rees de zonnebloem der zon
en smolt het mergelblok tot bleek azuur.

Toen turend door de grafspelonk naar buiten,
zag ik de schop en, als een hond die sliep,
de mestkar, doodstil, on de amandel.

Maar hij moet nog begraven, dacht ik luid.
Ik ben te vroeg gekomen voor het wonder:
het graf is leeg en zelfs de tuinman slaapt.

IK GELOOF ( Gabriel Smit )

De kinderen slapen, het hele huis
is vol van hun rustgeluk, overal
beeft het onhoorbaar geruis
van hun bloedklop en ademval.

Wij zijn samen in de kamer, jij leest,
ik schrijf, wij leven alsof er nooit
een tweesprekender leven is geweest;
stilte, die zichzelf in ons voltooit.

Waarom ook woorden? Een dichter
vecht al zijn jaren met hun tekort.
Mijn woord maakt jouw leven niet lichter.
Ademen is genoeg, ademen, en soms even
naar elkaar kijken wat het wordt.
Elkander ademen, elkander leven.

EEN MOPJE
------------
- ADAM, GA NAAR DE VALLEI, ZEI GOD.
- WAT IS DAT, HEER? VROEG ADAM.
GOD LEGDE UIT. DAARNA ZEI HIJ:
- GA NAAR DE OVERKANT VAN DE RIVIER.
- DE RIVIER? WAT IS DAT?
GOD LEGDE HET UIT EN VERVOLGDE:
- ADAM, BEKLIM DAARNA DIE BERG.
- WAT IS DAT, EEN BERG?
GOD LEGDE HET UIT EN VOEGDE ER AAN TOE:
- AAN DE ANDERE KANT VAN DE BERG ZUL JE EEN
   GROT VINDEN.
- EEN GROT, WAT IS DAT HEER?
GOD LEGDE HET UIT EN ZEI:
- IN DIE GROT ZUL JIJ EEN VROUW VINDEN.
- WAT IS EEN VROUW, HEER?
GOD LEGDE HET UIT EN ZEI:
- IK WIL DAT JE JE VOORTPLANT.
- HOE DOE JE DAT?  VROEG ADAM.
GOD LEGDE HET UIT EN ADAM LIEP NAAR DE
VALLEI, OVER DE RIVIER, OVER DE BERG, NAAR
DE GROT, WAAR HIJ DE VROUW VONDT.
VIJF MINUTEN LATER WAS HIJ TERUG.
- WAT IS ER NU WEER? VROEG GOD, EEN BEETJE
   GEIRRITEERD.
WAAROP ADAM ANTWOORDDE/
- HEER, WAT IS MIGRAINE?

DELPHI I ( JOS DE HAES ) ( Azuren holte )

NAVEL DER AARDE GODS. WIJ ZITTEN
EN HOREN SPERWERS WATER DRINKEN.
DAT IS ALSOF METALEN KLINKEN
EN SMELTEN IN EEN BLAUWE HITTE.

EEN SLANG, EEN GODDDELIJKE SCHAAMTE,
SCHUIFT OVER SCHILFERENDE MUREN,
OF LIGT TE BLIJVEN EN TE DUREN
BIJ KLEIBAKSELS EN GERAAMTEN.

DE DROGE TEPELS DER KAMILLE
VERPULVEREN TUSSEN ONZE LIPPEN.
HET LAATST ZAL ONS DE SMAAK ONTGLIPPEN
UIT DE VERZADIGDE PAPILLEN.

EN DAN, UW LINKER IN MIJN RECHTER,
TWEE LAATSTE STOFVEREDELINGEN,
ZIJN WIJ ZELF EETBARE DINGEN
IN GODS VUURVASTE TRECHTER

LACHEN ( Gery Florozoone pr. )

Heer, kindervriend,
kinderen wildet Gij rond U,
omdat ze argeloos en
eenvoudig zijn,
omdat ze stoeiend en lachend
de dagen instuiven.

Laat mij weer zo worden,
een beetje zot
en gek af en toe
als kinderen
in een losgeslagen bui,
om te ontsnappen aan
de zuurpruimen van problemen,
om de bergen zorg over te komen,
om geen nieuwe haarden
aan te leggen en te koesteren.

Laat mij af en toe
vergeten wie ik ben,
in de kring komen,
mijn uitgedoste ernst
met pluimen besteken,
mij tooien met de zotskap
en de feestneus opzetten,
mezelf belachelijk vinden
en spelen rond een vreugde
die aanstekelijk werkt.

LAAT MIJ
EEN BLIJDE BOODSCHAP ZIJN !

CITATEN
_______

DE EERLIJKHEID VAN DE KUNSTENAAR
BESTAAT DAARIN, DAT HIJ NIET MEER
TALENT TOONT, DAN HIJ HEEFT. ( Otto Weiss )

NEEM RUSTIG DE TIJD OM GELUKKIG TE ZIJN.
TIJD IS GEEN SNELWEG TUSSEN DE WIEG EN HET
GRAF MAAR RUIMTE, OM TE PARKEREN IN DE ZON.

WARE VRIJHEID IS GEESTELIJKE VRIJHEID.

GELUK KAN JE NIET KOPEN.
WAT EEN GELUK.

WAAR MENSEN IN LIEFDE WEER MENS WORDEN
VOOR ELKAAR, GROEIT DE HEMEL OVER DE AARDE.

WE ZITTEN IN HETZELFDE BOOTJE,
WE MOETEN SAMEN VAREN.

LEZEN IS VOOR DE GEEST, WAT BEWEGEN
IS VOOR HET LICHAAM. ( Sir Richard Steele )

DE HEER KOMT TERUG
( Vrije vertaling dr. P. Vanderghote
   s.j. van het gedicht \" Le Seigneur
   reviendra \" van Aimé Duval)

DE HEER KOMT TERUG. HIJ HEEFT HET BELOOFD,
IN HET HOLLE VAN DE NACHT, ALS NIEMAND
HEM VERWACHT.
ZORG DAT JE NIET INGEDOMMELD BENT, DIE NACHT.

Refrein : ik hou van Hem, ik roep om Hem.
                Mijn God, zou het zijn voor vannacht?
                Hij komt. Hij komt zeker en vast.
                Niet inslapen ! Blijf op wacht.

HOU DE VLAM IN JE LAMP, HOU JE KAMER VERLICHT,
ZODAT HIJ ZIET WAAR HIJ ZIJN VOETEN ZET,
ZODAT HIJ JE ZONDER TE HOEVEN ZOEKEN VINDT.

VERSAAG NIET, BLIJF OP DE UITKIJK.
LAAT JE NIET STRIKKEN IN DE WAAN DAT JE OOIT
GELUKKIG BENT VER VAN HEM VANDAAN.
SLUIT JE OGEN NIET, LAAT DE VOORDEUR WIJDOPEN STAAN, STEEK HET LICHT AAN, MAAK HET FIJN EN
GEZELLIG IN HUIS.

ALS HIJ KOMT, DAN ZIJN WIJ ALLES VOOR HEM,
HIJ ALLES VOOR ONS.
EEN EN AL VREUGDE IS HIJ ALS HIJ KAN DROGEN
DE TRANEN VAN ONS HELE VERLEDEN.
WANT WAS HET AL NIET ZO, GISTEREN, VANDAAG,
O N S L E V E N L A N G ?

OVER DE EERBIED ( Ida Gerhardt )

IK HEB MIJN EIGEN OUDERS HEEN ZIEN GAAN,
HEB ANDEREN DE LAATSTE DIENST GEDAAN.
MAAR VRAAG MIJ NIET HOE HET IS GEGAAN;
STERVEN IS IETS WAAROVER MEN NIET SPREEKT.

AL WEET IK DAT IK STILAAN RAAK ONTHECHT,
DAT ZICH DE SCHADUW OM MIJN LIEFSTE LEGT
EN ONS NOG KORTE TIJD IS TOEGEZEGD:
STERVEN IS IETS WAAROVER MEN NIET SPREEKT.

GOD DIE MIJ LANGS RAVIJNEN HEBT GELEID,
IK DRAAG, NU MIJ DE AARDSE STAAT ONTGLIJDT,
EEN EERSTE VERMOEDEN VAN UW MAJESTEIT,
STERVEN IS IETS WAAROVER MEN NIET SPREEKT.

MET EEN ZEESCHELP ( Marie-José Dehaene )

HEER,
GELOVEN IS VOOR MIJ,
TUSSEN AARDE EN HEMEL STAAN
MET EEN ZEESCHELP IN MIJN HAND.

JE HOORT DE ZEE ERIN,
MAAR JE ZIET ZE NIET.
JE TAST DE GLADHEID VAN HAAR PARELMOEREN HUID,
MAAR JE BELEEFT NOOIT
HET WONDER VAN HAAR GEBOORTE.
JE GEURT DE ADEM VAN HET WATER,
MAAR JE MIST DE ERVARING VAN ZIJN AANWEZIGHEID.
JE BENT VERRUKT OVER DE FANTASIE
VAN HAAR SIERLIJKE VORMEN EN KLEUREN,
MAAR JE ZOEKT VOORTDUREND
NAAR HET GEHEIM VAN HAAR SCHOONHEID.
JE BELUISTERT DUIZEND STEMMEN
VAN AARDE EN HEMEL,
MAAR JE VERSTAAT NIET EENS DE TAAL
VAN ZON EN MAAN,
VAN GOLVEN EN BAREN,
VAN TIJD EN EEUWIGHEID...

EN TOCH BEN JE BLIJ EN DANKBAAR
MET DE ZEESCHELP IN JE HAND,
MET DAT MYSTERIEUZE CONTACT,
MET DINGEN DIE NIET VAN DEZE AARDE ZIJN,
MET U, G O D...
DAAROM IS GELOVEN OOK INTENS GELUKKIG ZIJN.

HEER,
BEWAAR DIE ZEESCHELP IN MIJN HAND
EN UW AANWEZIGHEID DIEP IN MIJN HART
EN IN ALLES WAARMEE EN WAARVAN
IK LEVEN MOET...

EN JIJ? WIE ZEG JIJ DAT IK BEN ?
( Henri Lasserre )

ALS ER SINDS ALTIJD TEKENS ZIJN DIE SUGGEREREN DAT GOD IEMAND IS DIE MIJ WENKT EN DIE ZICH VOOR MIJ INTERESSEERT;
ALS HIJ, VOORAL, IN JEZUS CHRISTUS TOT ONS GEKOMEN IS ALS BROEDER VAN DE MENSHEID, VAN ONS HOUDEND ZOALS WIJ ZIJN EN ONS OPROEPEND TE WORDEN ZOALS HIJ IS; ALS JEZUS, DE DOOD VOORBIJ, HET LEVEN LEEFT DAT ONS TE WACHTEN STAAT, DAN MOET ZIJN BROEDERLIJKE BLIK WEL PROBEREN DE MIJNE TE KRUISEN.
EN WAARSCHIJNLIJK ZAL IK MIJN STEM HOREN OPWELLEN IN HET DIEPSTE VAN MIJN HART, DAAR WAAR HET NUTTELOOS ZOU ZIJN
TE PROBEREN DIE INDRINGENDE VRAAG NIET TE HOREN: \' JIJ, WIE ZEG JIJ DAT IK BEN , \'

IK SPRAK DE TALEN VAN MENSEN
( Michel van der Plas )

Ik sprak de talen van mensen en van
Engelen, en ik had de liefde niet.
Wist van sterren en gras en beter dan
sterren en gras, en had de liefde niet.

Had muziek in mijn vingers en mijn keel,
en had jou, jou, en had de liefde niet.
En lachte en speelde en ademde zoveel,
het was niet waar, ik had de liefde niet.

Nu zie ik in een spiegel, zie een blik
vreugdeloos, hijgend op zichzelf gericht,
schouders, handen, benen verstijfd van ik,
en dat is het enige aangezicht,
de enige wereld waar ik echt was.
O, God, kom haastig, verbrijzel dat glas.

GEBED VOOR EEN BETERE WERELD

God, zo af en toe bekruipt de wanhoop ons
dat wij uw wereld reddeloos bederven.
Wij produceren maar
en scheppen noden waar geen noden zijn.
De ene afgrond roep de andere op
en aan ons begeren komt geen eind.
Elk grijpen voegt een stukje toe
aan de woestijn en aan geweld.
Kan het nog anders, God?
Zijn we in staat om
weer harmonie te brengen in uw wereld,
die zoveel geeft, maar ook iets vraagt:
eerbied, zorg, matigheid, vrede?
Beweeg ons hart en onze geest naar U
en naar elkaar,
dat wij een nieuwe wereld scheppen,
waar het goed is om te leven. Amen.

BIJBEL ( Rom. 8, 38-39 )

Wat zou ons van Gods liefde kunnen scheiden?
Wij zien hoe deze wereld op haar einde afsnelt - maar scheidt dat ons van Gods Liefde?
Kunnen vervolgingen ons van God scheiden?
Of honger? Of als wij een weerloze prooi van het gevaar zijn? Of als men ons ombrengt?

Voorwaar, ik weet dat niets ter wereld ons kan scheiden van Gods liefde. Of wij nu sterven, verlamd zijn door vertwijfeling, in Gods liefde zijn en blijven wij.
Of de wereld nu vol is van onzichtbare machten, die ons ten dode voeren, die wij niet kunnen weerstaan, of nu de geschiedenis voortwentelt in de angstige dwaasheden van de mensen, wij blijven in God en NIETS KAN ONS VAN ZIJN LIEFDE SCHEIDEN.

F L Y ( Céline Dion )

Vlieg nu maar, kleine vleugel, vlieg maar voorbij de verbeelding, de zachste wolk, de meest witte duif.
Op de wind van hemelse liefde, voorbij de planeten en de sterren, verlaat onze eenzame wereld.
Ontsnap aan de zorgen en de pijn en VLIEG WEER.

Vlieg nu, maar, dierbare. Je eindeloze reis is begonnen. Neem je zachte vrolijkheid, veel te mooi voor deze wereld. Ga maar naar de overkant, daar is er altijd vrede. Maar bewaar deze mooie herinnering,
TOT WE ELKAAR ONTMOETEN.

Vlieg nu maar, wees niet bang. Verspil geen adem, laat geen traan. Je hart is zuiver, je ziel is vrij.
Ga nu maar, wacht niet op mij. En boven het heelal zul jij klimmen. Ver voorbij de tijd; de maan zal opkomen, de zon zal ondergaan. MAAR IK ZAL JE NIET VERGETEN.

VLIEG NU MAAR, KLEINE VLEUGEL.
VLIEG NAAR WAAR ENKEL ENGELEN ZINGEN.
VLIEG MAAR WEG, DE TIJD IS GEKOMEN.
GA NU MAAR, EN VINDT HET LICHT!

DIT IS HET LEVEN (Renate van Wely)

Dit is het leven dat ik vond;
de Heer aan \'t kruis gegaan
die mij de vreugdeboodschap zond
dat Hij is opgestaan.

Dit is het leven dat ik vond;
mijn schuld is weggedaan.
De vijand die mij knechtte en bond
vluchtte voor Jezus\' Naam.

Dit is het leven dat ik vond;
de wet van zonde en dood
heeft afgedaan in \'t nieuw verbond
dat God in Christus sloot.

Dit is het leven dat ik vond;
zich in mij openbaart:
Gods Geest die zich aan mij verbond,
mij \'t hemelse verklaart.

Dit is het leven dat ik vond;
mijn bronnen zijn in Hem
en diepgeworteld in zijn grond
groei ik in \'t licht naar Hem.

\'\' DE KERK VAN DE BRANDENDE LAMPEN \'\'

Zo heet in de volksmond een klein kerkje ergens in Frankrijk. Elke zondagavond komen de dorpsbewoners naar het kerkje, ieder met een ouderwets olielampje in de hand. Dat begon in 1550. De olielampjes zijn het eigendom van de kerk. Ieder die belijdenis van zijn geloof doet krijgt zo een lampje in bruikleen. Tot aan zijn dood. Al vierhonderd jaar gaan de lampen van hand tot hand. In de kerk worden ze aangestoken en op de brede leuningen van de kerkbanken geplaatst. De parochianen komen trouw naar de kerk, omdat ze weten dat het donkerder wordt in de kerk wanneer zij thuis blijven. Wie zijn geloof belijdt, ontvangt van Christus een lamp. Het is zijn roeping de lamp brandend te houden en zich met zjn brandende lamp te laten opnemen in de grote gemeenschap van de Christusgemeente, die het licht van de wereld moet zijn.
Er straalt geen licht uit naar buiten dan het licht dat wij samen in de kerk laten schijnen. En in de kerk wordt het donkerder, indien ons licht ontbreekt !

CITATEN
------------

DIE ZEGT DAT HIJ WEET
EN GEEFT WAT HIJ HEEFT,
IS WEERD DAT HIJ LEEFT. ( Guido Gezelle pr. )

DE HOOGSTE PARADOX VAN ALLE DENKEN IS DE
POGING TE ONTDEKKEN DAT HET DENKEN NIET
DENKEN KAN. (S. Kierkegaard)

IEDEREEN DRAAGT OP ZIJN RUG EEN ETIKET, VOLGENS
HETWELK MEN HEM BEOORDEELT EN DAT ALLEEN
HIJZELF NIET ZIET. ( Paul Brulat )

DEZE JURK ZIT WEL GOED, MAAR STAAT NIET.
DIE JURK STAAT JE GOED ALS JE ZIT EN ZIT
JE GOED ALS JE STAAT.

WE MOETEN DE MUZIEK VAN HET LEVEN HOREN.
DE MEESTEN HOREN ALLEEN DE WANKLANKEN.

UIT: ' ADEMHALEN ' ( het spiritualiteitsboek van Broederlijk Delen )

INDIEN DE NOOT ZOU ZEGGEN: " EEN NOOT MAAKT GEEN MELODIE ", ER ZOU GEEN MUZIEK ZIJN.

INDIEN DE STEEN ZOU ZEGGEN: " EEN STEEN KAN GEEN MUUR OPTREKKEN ", ER ZOU GEEN HUIS ZIJN.

INDIEN DE DRUPPEL ZOU ZEGGEN: " EEN DRUPPEL KAN GEEN RIVIER WORDEN ", ER ZOU GEEN OCEAAN ZIJN.

INDIEN DE GRAANKORREL ZOU ZEGGEN: " EEN GRAAN- KORREL KAN GEEN VELD BEZAAIEN ", ER ZOU GEEN OOGST ZIJN.

INDIEN DE MENS ZOU ZEGGEN: " EEN LIEFDESGEBAAR KAN DE WERELD NIET REDDEN ", NOOIT ZOU ER GERECHTIGHEID, NOCH VREDE, NOG WAARDIGHEID, NOCH GETROUWHEID IN DE WERELD VAN DE MENSEN KOMEN.

CITATEN
----------

VROUW, DE ONDERLIGGENDE FACTOR
( Louis Verbeeck )

KINDEREN HEBBEN LIEFDE NODIG, VOORAL WANNEER ZE HET NIET VERDIENEN.

NIET ELKE VOLZIN IS ZINVOL.

DE MENS HEEFT ZIJN FANTASIE NODIG OM HEM VOOR TE BEREIDEN OP DE WERKELIJKHEID.
( Buddingh )

WIE SLAPEND RIJK IS GEWORDEN, HEEFT MEESTAL GEDROOMD.

ER IS EEN EVEN GROOT VERSCHIL TUSSEN ONS EN ONSZELF ALS TUSSEN ONS EN ANDEREN.
( Michel Eyquem de Montaigne )

WIE VINDT DAT HIJ GEEN TIJD HEEFT VOOR LICHAAMSBEWEGING, ZAL VROEG OF LAAT TIJD MOETEN HEBBEN VOOR ZIEKTE.

INNERLIJKE STILTE, DE VREDE VAN HET HART WIST DE OPROEP TOT MENSELIJKE SOLIDARITEIT NOOIT UIT. OPROEP TOT SOLIDARITEIT KOMT RECHT UIT HET EVAN-
GELIE. ( Broeder Roger van Taizé )

STEM ALS EEN ZEE VAN MENSEN OM MIJ, DOOR MIJ HEEN. STEM VAN DIE DRENKELING, VAN DAT STUK WRAKHOUT, DAT EEN MENS BLIJKT ALS HIJ MIJ AANKIJKT. ( Huub Oosterhuis )

GELOOF HET MAAR.
( De tijd is gekomen dat de Mensenzoon tot majesteit
wordt verheven / Joh. 12,23 )

JE HOORT SOMS ZEGGEN DAT ONS GELOOF HET RESULTAAT IS VAN DE PROJECTIE VAN MENSEN.
DATGENE WAARIN WIJ GRAAG ZOUDEN GELOVEN, ZOUDEN WIJ GELEIDELIJK AAN UITGEBOUWD HEBBEN TOT EEN GELOOFSSYSTEEM. DE EVANGELIETEKST BEWIJST HET TEGENDEEL. GEEN ZINNIG, RATIONEEL DENKEND MENS ZOU DIT KUNNEN BEDACHT, LAAT STAAN VERLANGD HEBBEN. JOHANNES BEREIDT ONS VOOR OP DE DEFINITIEVE OPENBARING VAN DE MAJESTEIT VAN JEZUS. EN JEZUS ZELF ZEGT DAT DIT HEM DOODSBANG MAAKT. DE GROOTHEID VAN DE MENSENZOON WORDT ZICHTBAAR WANNEER HIJ ZICH HELEMAAL VRIJWILLIG OVERLEVERT AAN DE MENSEN. JEZUS ZAL ZICHZELF GEVEN, HELEMAAL. DE LIEFDE DIE HIJ IS, IS GRENZENLOOS. JEZUS LAAT ALLES LOS, ZIJN EIGEN LEVEN EN LIJF INCLUIS. DOOR TE STERVEN,EN NOG WEL AAN EEN KRUIS, ZAL HIJ DE ONDENKBARE GROOTTE EN BREEDTE EN DIEPTE VAN GODS LIEFDE ZICHTBAAR MAKEN AAN ONS, KLEINE MENSEN. JEZUS LEERT ONS DE PARADOX VAN DE LIEFDE. HET IS MAAR DOOR TE GEVEN DAT JE KUNT KRIJGEN. HET IS MAAR DOOR JEZELF TE DURVEN LOSLATEN, DAT JE JEZELF KAN VINDEN.

EN ZIJ DAALDEN ( Bertus Aafjes )

En zij daalden naar mijn diepe donker
met hun beitels, bijlen en houwelen,
om mij uit mijn koningsgraf te stelen;
en zij haalden mij uit mijn geflonker.

En de rots, die mijn geheim bewaarde,
werd gebeukt, gefolterd en gespleten,
en hun geile hebzucht om te weten
stal mijn schatten uit de schoot der aarde.

En zij vonden mij in louter goud,
met mijn lippen dicht, de vaste gouden,
eeuwen met het zwijgen reeds vertrouwd;
en dit boek is hun gestolen buit,
maar mijn laatst geheim bleef hun onthouden,
want een koning levert zich niet uit.

VERVREEMDING

Twee-, driemaal vakantie per jaar.
Oversekste media- en reclameboodschappen.
15 % mensen onder de armoedegrens in onze eigen buurt. Zure gezichten op straat, in de bus en op de trein. Mannen en vrouwen die nog zelden écht blij zijn... Voel je ook soms dat je er precies niet helemaal bij hoort? Voel jij je soms vervreemd in je eigen wereld?

Was het zoiets dat Abraham aanvoelde? Was het in dergelijke situatie dat hij Gods stem hoorde:
\'\' Trek weg uit je land, verlaat je familie, verlaat ook je naaste verwanten, en ga naar het land dat ik je zal wijzen. Ik zal je tot een groot volk maken, ik zal je zegenen, ik zal je aanzien geven, een bron van zegen zul jij zijn. \'\' ( Genesis 12, 1-2 )

INTENSITEIT

Druk bezig zijn, ja. Maar niet altijd even goed beredeneerd. En flink wat tijd verliezen. Maar wat maakt het leven, het leven waard? De kick? Wat voor kick? Vluchtige momenten van schoonheid en geluk?

Is dit het intensieve leven dat Paulus ook ons toewenst? \'\' En bovenal, kleed u in de liefde, dat is de band die u tot een volmaakte eenheid maakt.
Laat in uw hart de vrede van Christus heersen, want daartoe bent u geroepen als de leden van één lichaam. Wees ook dankbaar. Laat Christus\' woorden in al hun rijkdom in u wonen; onderricht en vermaan elkaar in wijsheid, zing met heel uw hart psalmen en hymnen voor God en liederen die de Geest u vol genade ingeeft. Doe alles wat u zegt of doet in de naam van de Heer Jezus, terwijl u God, de Vader, dankt door hem. \'\'
( Kolossenzen, 3, 14-17 )

LAAT ME MIJN ZIEL DRAGEN ( Wies Moens )

Laat me mijn ziel dragen in het gedrang!
Tussen geringen staan en hun ogen richten
naar boven, waar blinken Uw eeuwige sterren.
Ik wil een snoeier zijn in de wijngaard,
een werkman bij de druivenpersen.

Laat me mijn ziel dragen in het gedrang!
Mijn woord in de mond van stamelaars,
mijn hand voor hen die liggen langs het pad.
- En voor het raam mijner woning
een vlam in de nacht;
dat wie verdolen mocht,
wendt zijn schreden
naar het huis van toevlucht.

Ik zal het wasbekken klaar zetten,
brood en wijn op de tafel,
en het Boek geopend
aan de parabel van de Goede Herder.

CITATEN
-----------

Wat het lijden overal in de wereld betreft, kent het christelijke geweten een opleving zonder weerga.
Zij die zich bezig houden met mensenrechten, met rechtvaardige verdeling, zijn talrijker dan ooit.
Zij die solidair zijn met hen die buiten de samenleving staan zoeken oplossingen en antwoorden.
ZIJ BESEFFEN DAT HET GELOOF VAN ONS GEEN ONVERANTWOORDELIJKEN MAAKT.
( Broeder Roger van Taizé )

Een boom die geveld wordt, maakt meer lawaai dan een woud dat groeit. ( China )

Wie te lang nadenkt voor hij een stap zet, staat zijn leven lang op één been. ( China )

Wij zijn best bereid tot zelfkritiek, onder voorwaarde dat niemand daarmee instemt.

We denken dat sommige mensen intelligent zijn, terwijl ze alleen maar een goed geheugen hebben.
( F. Dard )

Als je niet in een auto mag rijden als je gedronken hebt, waarom hebben bars, cafe's e.d. dan parkeerplaatsen ?

Het vervelende van sommige mannen is dat ze nuchter zijn als ze niet gedronken hebben. ( Yeats )

Achterom kijken helpt om verder vooruit te kunnen zien.

Neem u in acht voor hen die uw scherts niet begrijpen, zij begrijpen voorzeker nog minder uw ernst.
( Baer-Oberdorff )

Heeft men een goed boek uitgelezen, dan is het alsof men van een goede vriend afscheid neemt. (Voltaire)

VOOR EEN DAG VAN MORGEN ( Hans Andreus )

Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad
hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden het niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man, alleen maar een vrouw
zo liefhad als ik jou.

KORTE BALLADE ( Werumeus Buning )
( op een bijbeltje, door de muizen aangevreten om hun
nest te verbeteren )

Wie zal \'t verstand der muis doorgronden, die in de Bijbel heeft gevonden
verzorging voor haar nageslacht?

Veel zachter slapen kinder-muizen
die tussen de profeten huizen,
dan menig mens, in menig nacht.
Prins Jezus, zijt Gij zo vergeten,
dat thans de muizen Bijbels vreten?
Hierover heb ik nagedacht
bij menig dag, in menig nacht,
en zie; een klein dier doet ons weten
wat mensen zo vaak zijn vergeten:
Gods woord behoedt het nageslacht.

GELEZEN IN EEN LOKAAL WEEKBLAD:

Te koop: stradivariusviool. ZO GOED ALS NIEUW !

CITATEN
-----------

Bedenk steeds dat je uniek bent net als iedereen.

Aan alle grote fouten ligt trots ten grondslag.
( John Ruskin )

Nieuwe bezems keren goed, maar oude bezems kennen de hoekjes. ( Ierland )

Ik wou dat ik een vulkaan was. De hele dag roken en de anderen die zeggen, kijk hij werkt.

Wie door het vuur is gegaan, zal in de zon niet smelten.
( Indiaans )

Hoe kunnen wij bij de opbouw van de mensenfamilie voorbijgaan aan het feit dat zovele volkeren de gestalte aannemen van \' DE LIJDENDE DIENAAR JEZUS \' : veracht, verguisd, volkeren, voor wie men de ogen sluit, zij die eigenlijk onze ziekten dragen.
( Broeder Roger van Taizé + )

DIEN AVOND EN DIE ROOZE ( Guido Gezelle )

'k Heb menig menig uur bij u gesleten en genoten, en nooit en heeft een uur met u me een enklen stond verdroten. 'k Heb menig menig blom voor u gelezen en geschonken, en, lijk een bie, met u, er honing uit gedronken; maar nooit een uur zo lief met u, zolang zij duren koste, maar nooit een uur zo droef om u, wanneer ik scheiden moste, als de uur wanneer ik dicht bij u, dien avond, neergezeten, u spreken hoorde en sprak tot u wat onze zielen weten. Noch nooit een blom zo schoon, van u gezocht, geplukt, gelezen, als die dien avond blonk op u, en mocht de mijne wezen!
Ofschoon, zo wel voor mij als u, - wie zal dit kwaad genezen? - een uur bij mij, een uur bij u niet lang een uur mag wezen; ofschoon voor mij, ofschoon voor u, zo lief en uitgelezen, die rooze, al was 't een roos van u, niet lang een roos mocht wezen, toch lang bewaart, dit zeg ik u, 't en ware ik 't al verloze, mijn hert drie dierbre beelden: u,
dien avond - en - die rooze!

CITATEN
-----------

BIJ ECHTE LIEFDE IS DE KLEINSTE AFSTAND TE GROOT EN DE GROOTSTE AFSTAND OVERBRUGBAAR.

KENNIS IS TROTS DAT ZIJ ZO VEEL HEEFT GELEERD. WIJSHEID IS BESCHEIDEN DAT ZIJ TE WEINIG WEET. ( W. Cowper )

IK DISCUSSIEER GRAAG MET DE JEUGD. ZE HERINNERT MIJ ERAAN DAT IK HET VROEGER OOK NIET WIST. ( K. Jonckheere )

ER BESTAAT GEEN LIEFDE ONDER ONGELIJKEN, ALLEEN NEERBUIGENDHEID. DAAROM IS HET IN HET EIGENBELANG VAN DE LIEFDE, GELIJKHEID TE BEWERKSTELLIGEN OM LIEF TE KUNNEN HEBBEN. ( D. Solle )

LIEFDE MOET RIJPEN ZONDER TE VERWELKEN. DIT IS DE KUNST VAN HET LIEFHEBBEN. ( J. Onimus )

HET LEVEN HEEFT ELKE MINUUT NODIG. ( Goethe )

EEN MENS ZONDER HOOP IS ONBESCHRIJFELIJK ONGELUKKIG. LAAT DE HOOP ALS EEN GODSLAMP BRANDEN IN UW LEVEN. ( S. Van Ruytegem )

LITANIE VAN HOOP.
------------------------

Zolang er nog mensen blij kunnen zijn om de vreugde in het hart van een ander, zolang er nog mensen zich de moeite troosten om samen te komen in het huis van de Heer, zolang is er hoop.

Zolang er mensen nog zoenen en zich met elkaar ook verzoenen, zolang er nog mensen kinderen baren die uit liefde ontstaan, zolang is er hoop.

Zolang er nog mensen vreugde verdelen en moeheid en lijden samen verslaan, zolang is er hoop.

Zolang er nog mensen GOD niet vergeten en bidden verstaan, zolang er nog mensen Christus beminnen en Zijn weg durven gaan, zolang is er hoop.

Zolang er nog mensen met elkaar kunnen leven en voor elkaar dood kunnen gaan, zolang is er nog hoop.

ZOLANG ER NOG MENSEN SAMEN BROOD KUNNEN DELEN, ZOLANG ER NOG MENSEN DURVEN ERKENNEN DAT IN DIT BROOD CHRISTUS MOET ZIJN, ZOLANG IS ER HOOP !

TOEN IK.... ( Naar Lucas 2, 34-35 )

Toen ik je lichaam verliet, moet je wel gedacht hebben: wat zet ik nu op de wereld ? Een heilige of een bandiet, of noch mossel noch vis ? Maar je droomde me beter dan ik ben. Geen kracht in de hemel of op aarde kon je daarvan afbrengen. Het is de énige koppigheid, die jij je ooit hebt gepermitteerd.

Simeon sprak tot Maria, zijn moeder: Zie, hij is bestemd tot val en opstanding van velen in Israel, en tot teken van tegenspraak, en een zwaard zal ook uw eigen ziel doorboren.

ENIGE WEETJES...

WIST U DAT DE EGYPTENAREN GENEZINGSTEMPELS BOUWDEN, WAARBIJ HET INVALLENDE ZONLICHT IN ZIJN VERSCHILLENDE KLEUREN WERD GEBROKEN VOOR DE BEHANDELING VAN VERSCHILLENDE ZIEKTEN ? ZO WERD GEEL GEBRUIKT BIJ DE BEHANDING VAN OBSTIPATIE. GEEL STIMULEERT IMMERS DE MOTORISCHE ZENUWEN EN VERGROOT DE GALSTROOM. HET VERBETERT OOK DE ACTIVITEIT VAN DE MAAG EN DARMEN.

EEN KUNSTHANDELAAR IS EEN VERKOPER DIE SCHILDERIJEN VERKOOPT, WAARVAN HIJ NIETS BEGRIJPT, AAN MENSEN DIE NIET BEGRIJPEN WAAR HIJ HET OVER HEEFT, VOOR EEN PRIJS WAAR NIEMAND DIE BIJ ZIJN VOLLE VERSTAND IS DEZE ZOU KOPEN.

PARAFRAZEN ( Fientje van den Bogaerde )

Wat ongeproefd is schijnt me nog zo zoet. Het mooiste voorval is voor mij het voorval, dat nog komen moet en 't minste maakt me blij waarvoor de tijd moet zorgen. Ja, de allerbeste aller dagen blijft voor mij de illusievolle dag van morgen. Hoe menigmaal heb ik de dag begroet met de gedachte: ' Vandaag gebeurt het wonder waar ik zolang naar trachtte'.
En gaat de zon dan onder en is het mooi mirakel niet gebeurd, ik heb er nooit nog om gezeurd. Zo kan ik 't mij nog mooier dromen, want morgen, morgen moet nog komen.

ARTHUR RIMBAUD ( P.G.Buckinx )

' Zestien inboorlingen droegen dit zieke lichaam van Harrar naar de kust van Ethiopie. '

Wij schrijden door het zwarte lover van de nacht, wit en geluidloos midden de ravijnen. Zullen wij éénmaal wit en stil verdwijnen in deze duisternis en al wat is en eenmaal was verzinken in de zwarte tover van het gras ?

Wie dreef ons uit, wie sloeg ons met dit zwaard van vuur ? Wij weten niet waarheen wij wit en zwijgend gaan in dit rampzalig uur.

De wind fluit in het hoge riet: de dood zal u voorgoed verslaan en uw witte leden zacht ontkleden van duisternis en waan.

Want God zal stralend aan de sterren staan.

IK HOU VAN JE... ( Pol De Mont )

Ik hou van je, ik hou van je, en - lijk ik van je houwe, zo hield noch houdt noch houden kan ooit man van enige vrouwe.

Ik hou van je veel meer dan van mijn goed en bloed en leven ! Ik hou van je, ik zou voor je goed, bloed en ziel ook, geven.

Ik hou van je, ik hou van je en zou je kunnen laten... ik hou van je, ik hou van je en zou je kunnen haten.

Ik hou van je, ik hou van je uit 's harten diepste noden ! Ik hou van je, ik hou van je en zou je kunnen doden...

IJSHEILIGEN ( Leo Charita )
-----------

Mamertus en Pancraas, Servatius en Bonifaas, zijn geen familie van de lente en toch zitten zij er midden in.

't Is voor hen een vaste gewoonte ons te verrassen met een vriesnacht, met een ijzig vlaagje hagel overdag, de bloesem heeft het hard te verduren.

En lang mag het feest niet duren van de ijsheiligen of voor bloesem en jong groen wordt het een ramp.

Gelukkig is er de zon, verdrijft de damp van koude ijsheiligen, legt ze in de luren waar ze kunnen uitrusten van hun kuren.

CITATEN
-----------

Bescheidenheid is voor deugd, wat een sluier is voor schoonheid; zij laat er de glans van uitkomen. ( Mme de Maintenon )

Wie het laatst lacht, is traag van begrip.

Mensen die nooit de tijd hebben doen het minst.( G.C. LICHTENBERG)

Een mooie ziel gaat langer mee.

Het is aardig om belangrijk te zijn, maar het is belangrijker om aardig te zijn.

Gemoedsrust is als kwik; hoe meer pogingen je doet om het te pakken te krijgen, des te onwaarschijnlijker is het dat het lukt.

De formule voor volmaakt geluk; zeer druk bezig zijn met onbelangrijke zaken. ( A.E. Newton )

CITATEN
-----------

De geschiedenis van mijn leven is de geschiedenis van mijn hart. ( A. de Musset )

Eén enkel punt, hoe klein het ook is, bijvoegen in het grote borduurwerk van het leven. Dat beseffen en dat echt willen is uiteindelijk het grote geheim van geluk. ( Teilhard de Chardin )

Uw roeping is wat u roept. ( Brentano )

Ge kunt uw leven niet verlengen, noch verbreden, maar wel verdiepen. ( G. Fock )

Ik heb je handen nodig om verder te kunnen zegenen, ik heb je lippen nodig om verder te kunnen spreken, ik heb je hart nodig om verder te kunnen liefhebben. ( M. Quoist )

Het enige dat we moeten vrezen, is de angst zelf. ( F. Roosevelt )

Atheisme is zelfmoord van de ziel ( Petit-Senn )

Hij die niet bezig is herboren te worden is bezig te sterven.( B. Dylan )

EEN OUDE MOEDER ( W. Haesaert )

Een oude moeder is
de tederste van alle tederheden,
en in haar tederheid
is ieder werkwoord zacht.
Zij is ons dorp, ons huis,
ons toevluchtsoord.
Zij is genade zonder reden.

Een oude moeder is
de breekbaarste van alle breekbaarheden:
ze lijkt van porselein, zij lijkt
doorschijnend als het glas te zijn
waaruit zij van haar oude dagen drinkt
met korte, zwakke teugen.
Een oude moeder is een broze schat.

Een oude moeder is
de kostbaarste van alle kostbaarheden:
zij gaf ons navelstreng en bloed
en al die andere zekerheden;
zij gaf ons melk en droom en wolkenvelden
en angst voor vallend donker -
doch telkens ook verzekering
dat het verdriet wegtrekt
met trage vleugelslagen
en pas terugkeert als je ouder wordt.

EEN OUDE MOEDER IS
DE WORTELS VAN ONS HART...

CITATEN
-----------

Ontevredenheid is een kenmerkende neurotische stoornis. ( A. Gans )

Ik begin met niets, en het meeste heb ik nog over.

Wie God niet overal vindt, vindt hem nergens. ( Petit-Sen )

Voor de zwarte is er slechts één noodlot. En het is wit ( Frantz Fanon )

In theorie is er geen verschil tussen theorie en praktijk. In de praktijk wel.

Zolang ze doen alsof ze mij betalen, doe ik alsof ik werk.

Wie niet meer de dupe wordt van zichzelf, mag volwassen heten.
( H. von Doderer )

Ik zag haar wel zitten, maar zij zag mij niet staan.

VERSIMPELEN... ( Gery Florizoone pr. )

Heer, help mij versimpelen, als de oude herderin
in haar stille kluis, waar het zachte konijn en het
kachelhout de warmte met haar delen aan de haard.

Laat mij eenvoudig zijn en met haar meegaan naar de
tuin, waar het witlof en de prei prijken en enkele
kippen genoeglijk keuvelen, laat mij haar trots
en haar glimlach bespieden.

Laat mij geloven dat zij gelukkig is, levend uit de
handen van de dag, niet vragend hoe lang nog en waarom.

Laat mij bewonderen haar die aan de onrust van de tijd
ontsnapt en de dagen aan elkaar rijgt met de vrede van
haar rozenkrans, met het vertrouwen van het licht, de
warmte en de jaargetijden.

' Zou van mijn woorden, van mijn taal ( F. Timmermans )

'k Zou van mijn woorden, van mijn taal
een glinsterende schaal
van 't puurste maaksel willen gieten,
waarin ik Uwen eeuwgen naam
met al zijn diepte en schoonheid saam
zou kunnen laten vlieten,
en Hem als kostelijken wijn
aan andren doen genieten.
Aan hen die dor en dorstig zijn,
die donker zijn van smart en pijn
en om Uw klaarte smeken...
Zo wijn en wonder zij mijn zang.
Maar ach, mijn God, ik ben zo bang,
het is te veel wat ik verlang,
de woorden breken.

WIE WERKT ER NU NOG ?

Een werkloze zit aan de dop. Een soldaat ligt in Duitsland. Een muzikant speelt bij de muziekkapel. Een leerkracht staat in het onderwijs. Een animator geeft van katoen. Een ambtenaar is van de staat. Een chauffeur rijdt met een vrachtwagen. Een slager heeft een slagerij. Een landbouwer boert op de akker. Een antiquair doet in oude spullen. Een missionaris gaat naar den vreemde. Een verkoper leurt met schoenblink. Een grossier verkoopt in 't groot en de rest werkt in 't zwart.

GIJ ZIJT DE BEDDING ( Otto Miller )

Goede God.
Wij zijn de stroom, U bent de bedding.
Wij zijn het schijnsel, U het licht.
Wij zijn de beken, U de zee.
Wij zijn het worden, U het zijn.
Wij zijn behoeftig, U vervulling.
Wij zijn op weg, U bent het eindpunt.
Wij zijn 't rumoer, U bent de stilte.

Wij zijn verlangen; U ons heimwee.
Wij zijn het peillood, U de diepte.
Wij zijn de branding, U de oever.
Wij zijn de basis, U de top.
Wij zijn de dood, U bent het leven.
Wij zijn de schemer, U bent het licht.
U bent het avond- en het morgenrood.

CITATEN
----------

DIEN VELEN VRUCHTELOOS; DE DANK VAN EEN ZAL DE ONDANKBAARHEID VAN DUIZEND OVERWEGEN.( Pulci )

IK ZEI NEEN TEGEN DRUGS, MAAR ZIJ LUISTERDEN NIET.

DOOR WEELDE ZIJN WE ARM GEWORDEN. ( Bomans )

GOD HEEFT TE VEEL TUSSENPERSONEN DIE VOOR EIGEN REKENING WERKEN. ( Olaerts )

WEES AARDIG VOOR ROKERS, IEDERE CIGARET KAN DE LAATSTE ZIJN.

IN HET LEVEN MOET MEN IETS AAN HET TOEVAL OVERLATEN. HET TOEVAL IS EIGENLIJK GOD. ( A. France )

KUNNEN LUISTEREN NAAR ANDEREN IS EEN TEKEN VAN GROTE NAASTENLIEFDE. ( L. Bourdaloue )

BIDDEN BESTAAT NIET IN VRAGEN OM TE KRIJGEN, MAAR IN VRAGEN OM TE WORDEN. ( B. Grasset )

BANG ZIJN VOOR HET OORDEEL VAN ANDEREN IS BANG ZIJN OM IN DE ZOMER OP REIS TE GAAN UIT ANGST VOOR MUGGEN.( F. van Sales )

PINKSTERLITANIE ( Fr. Cromphout s.j. )

Stort Uw geest uit over jong en oud,
over man en vrouw, over hoog en laag,
over west en oost.

Stort Uw vuur uit in het hart van de mensen,
in de mond van de mensen,
in de handen van de mensen.

Zend Uw adem neer over hen die geloven,
over allen die twijfelen,
over allen die liefhebben,
over allen die eenzaam zijn.

Stort Uw vuur uit over de woorden der mensen,
over het zwijgen der mensen,
over de talen der mensen,
over de liederen der mensen.

Zend Uw adem neer over allen die toekomst bouwen,
over hen die het goede bewaren,
over hen die het leven behoeden,
over allen die schoonheid scheppen.

Stort Uw geest uit over de huizen der mensen,
over de steden der mensen,
over de wereld der mensen,
over alle mensen van goede wil,

HIER EN NU, OVER ONS, STORT UW GEEST UIT!

VRIEND ( Gery Florizoone pr. )

Heer,
soms zit hij naast mij
op de oever van het kanaal,
soms wandelend aan zee
of aan de tafel thuis.

Soms is het zwijgend
naast elkaar lopen
en fluisteren naar de seinen
van het geladen gemoed.
Soms zendt hij kinderen
met de versnapering
van een glimlach.

Soms is hij gonzend
onder eb en vloed
van tranen en vreugde.

Soms is hij peluw,
regenscherm,
radio en stilte,
hoekje in de kerk,
slow of vuurwerk van jazz,
soms Mozart in de avond
of de harp van Sint Franciscus.

Soms geneesheer en priester,
soms een welkom, een psalm,
wat sneeuw of een veilig huis.

GOD, LAAT HEM KOMEN,
IK WOU HEM VRIEND NOEMEN.

CITATEN
-----------

Als je over jezelf de waarheid niet vertelt, kan je dat ook niet over de anderen. ( Virg. Woolf )

Een beroemdheid is iemand die bekend is aan een heleboel mensen die hij zich gelukkig prijst niet te kennen. ( H.L. Mencken )

Men weet eigenlijk slechts, zolang men nog weinig weet; hoe meer men weten gaat, hoe meer men gaat twijfelen. ( J.W. von Goethe )

Als ik thuis niets doe, waarom doe ik dan alles fout ?

Het vertrouwen is de onvermijdelijke voorwaarde voor alle menselijk leven. Alleen op de bodem van het vertrouwen is het leven eigenlijk pas mogelijk. Omgekeerd doet het wantrouwen het leven opdrogen en tenslotte helemaal afsterven. ( Bolinow )

Schildpadden kunnen méér over de weg vertellen dan hazen.( K.Gibran )

Het kind is geen onvolgroeide volwassene; dikwijls is de volwassene een oudgeworden kind en dus erg verminkt. ( P. Charles )

CITATEN
_______

Humor is de kortsluiting van gedachten.

Geestigheid wordt geboren uit verstand, humor bovenal uit het hart. ( W. Francken )

We leven allemaal onder dezelfde hemel, maar we hebben niet dezelfde horizonten.

Karakter is de grootste gemene deler van alle verschijnsvormen van één mens. ( Jan Greshoff )

Een genie maakt geen vergissingen.
Zijn fouten zijn opzettelijk en vormen openingen
tot nieuwe vondsten ( James Joyce )

Zij hield van bloemen; hij leidde haar om de tuin.

Een hond heeft een baas, een kat personeel. ( Louis Verbeeck )

HIJ IS NIET... (Paltjel Kossover / Geschreven in de gevangenis /Uit het boek: het testament van een vermoorde Joodse dichter van Elie Wiesel )

Hij is niet in zijn bewegingen,
hij is niet in zijn woorden,
en ook niet in zijn woede- aanvallen,
niet in zijn bekentenissen,
niet in zijn lichaam,
niet in zijn tijd;
maar dan,
waar is hij dan wel?

Nacht,
voor de aanval,
bleek gerucht dat aanzwelt
en gromt.
Gerucht voor de schreeuw
die voortstroomt en doodt
en sterft.
God,
voor het gebed.
Harde stilte die leeft
en slaat.

Het geheugen:
tempels en prikkeldraad,
lijken en muren,
van Jericho en Warschau,
getto's voor zieners,
gevangenissen en duisternis,
rotsblokken en zweepslagen,
fusilleringen en stuiptrekkingen;
dode kinderen,
kinderen van doden:
hoe lukt het je,
bewaarder van de tijd,
niet te verdrinken
in de waanzin
van hen die jou het leven geven!

Doodgraver,
geeft maar aan de aarde
de modder en de klei
van de hemel terug.
Bedek je gezicht,
doodgraver,
en maak God beschaamd,
die zijn eigen gezicht
heeft verhuld.
Laat de doden alleen,
doodgraver,
zoals ze jou alleen hebben gelaten;
de levenden eisen je op
want je maakt hen bang.

Het leven is een
te lang gedicht
of niet lang genoeg,
te eenvoudig
of niet eenvoudig genoeg,
het leven is teveel
of niet genoeg.
Het leven is een
te droevig gedicht
of niet droevig genoeg,
te helder,
of niet helder genoeg.
Het leven is teveel
en niet genoeg.
Is het leven een gedicht?
ONVOLTOOID.

CITATEN
-------------

Optimist: iemand die zegt: '' Vandaag ben ik weeral een dag jonger dan morgen ''.
( K. Jonckheere )

Student die te laat komt tot juf: '' Sorry, bus had vertraging ''.
Juf: '' Je bent met de auto ".
Student: '' Reed achter de bus ".

Ware woorden zijn zelden mooi, mooie woorden zijn zelden waar.

Ouders leren hun kinderen spreken, kinderen leren hun ouders zwijgen.

Het huwelijk moet onophoudelijk een monster bestrijden dat alles verslindt: de gewoonte. ( Balzac )

De eerste keer ging het niet. De tweede keer ging het van de eerste keer.

Zeg niet alles wat je weet, maar weet wel altijd wat je zegt.

n.a.v. de dood van Guido Demoor als gevolg van een kloppartij op bus 23 van de LIJN in Antwerpen; dit gedicht werd geschreven door een ooggetuige.

LIEVE MIJNHEER

Lieve Mijnheer,
ik heb het gezien,
ik heb u gezien,
ik heb u zien staan,
uw armen omhoog
in het midden van de bus,
u sloeg niet.

Ik zie u staan,
u vraagt een beetje stilte,
dapper, rechtop
in het midden van de bus,
met open armen staat u daar,
U sloeg niet.
Ik heb hen zien slaan.
U bracht hen aan het wankelen.
Tegen u konden ze niet op.

U lag daar
alsof u even gewoon
daar tot rust wilde komen,
alsof u wilde zeggen:
nog even liggen
en dan sta ik op.

Een meisje legt haar warme hand
tegen uw wang,
als ze weggaat
legt ze uw bril
op de zetel naast u.

Een oude vrouw morst
druppels water op uw gezicht,
als ze weggaat
streelt ze uw voorhoofd.

Rust in vrede, lieve mijnheer.
U bent overleden.
Ik heb het gehoord in het nieuws.

ZOMERBEELD ( Erik Louwers )

Ze wou bewegen op het ritme van de zee.
In twee bewegingen schoof het zand onder
haar voeten, voor haar het ganse strand,
alsof haar blik het schuiven van de golven
bekroonde met een knipoog naar de zon.

Het zou zomer zijn, nu ze helemaal
uit brons en ingesmeerd een beeld was,
zo zou het zijn, haar naakte rug, de rilling
van wat nooit een aanraking is geweest,
te schuchter, zoals altijd in die tijd, altijd...

De zandkorrels van huid, rauw en vochtig
als schuurpapier dat bleke wanden teistert,
verbijstert door het dringend vloedgetij,
haar voeten zacht glijdend naar het water
van de komst, van tenen tot de brede dij.

TENTOONSTELLING ' BEAUFORT 2006 '
POETISCHE BEDENKINGEN.

DE PANNE

mijn lindeboom aan zee
hand als roeispaan en betrachting
het hout dat kraakt van verwachting
voert me mee

STRAND DE PANNE

olifanten draven niet de duinen af
bestormen niet de poorten van de hemel
ze dalen af naar water en behoeden
voor het naderend tij

NIEUWPOORT

de hemel viel op zand
van kwetsbare gedachten
de lucht blijft blauw
ook in schaduwnachten

O.L.- VROUWKERK

een droombeeld van de tijd
waar mensen in elkaar verweven
het epos van een ver verleden
of van de toekomst zijn

MIDDELKERKE- WESTENDE

zwarte baby's klauteren als geesten
de dijk op naar het casino
waar spel of winst
hen naar de hel zal drijven

OOSTENDE

over het graf van Ensor
wordt een rag geweven
door een spinnenmoeder
zwanger van het komend leven

CASINO

komt muziek uit de zee
en waar zijn dan de muzikanten?
of uit de lucht en aanverwanten?
wie zingt dan met Dirk Frimout mee?

ZEEBRUGGE

zee en lucht zijn te bevaren
een kano van de tijdloosheid
een vlucht naar rust en innigheid
van wie zich in de wolken scharen
en om te sluiten...
zee, morgen wordt de einder warm
en stoomt als mist, niet te bevaren.
de mens, de tijd met zijn bezwaren
is rijk, het zand is er al jaren
voor ieder, hier ooit gestrand
die naar de zee blijft staren.

CITATEN
----------

Spreken kan dwaas zijn. Zwijgen kan laf zijn. Luisteren is altijd wijs. ( Oude Wijsheid )

Het leven is te vergelijken met een zin waarvan de betekenis pas duidelijk wordt als het laatste woord ervan gezegd is. ( G. Marcel )

La définition de la vraie compassion: 'etre avec '.
( Marie de Hennezel )

Moeders beschikken ook over het wonderlijke vermogen om goed te zijn in kleine dingen. ( Toon Vanlaere )

De mens heeft iemand nodig met wie hij kan zwijgen.
( Karel van de Woestijne )

De mensen kunnen tegenwoordig niet meer slapen als ze de krant niet gelezen hebben en als ze de krant gelezen hebben kunnen ze niet meer slapen. ( C. Buddingh )

Uit een dagboek kan je bladen scheuren, uit het geheugen niet.
( Axel Bouts )

Hoe geringer onze behoeften, des te dichter naderen we tot de goden ( Socrates )

Als de prof zegt: '' U kunt gaan '', mag je waarschijnlijk terugkomen.

Ik ben het met de wiskunde niet eens. Ik geloof nl. dat de som van nullen een gevaarlijk getal is. ( S.J. Lec )

Fouten horen erbij. Het gaat om de reactie op die fout.

Een ander moet u roemen, niet uw eigen mond; een VREEMDE, niet uw eigen lippen. ( Spreuken 27, 2 )

Bloemen zijn langs elke weg te vinden, maar niet ieder weet er een krans van te vlechten.

Een doodzonde die je dagelijks bedrijft, wordt een dagelijkse zonde ( Axel Bouts )

De bleekste inkt is beter dan het sterkste geheugen.
( Chinees gezegde )

Samen met een geliefde oud worden, is het dessert van het leven. ( Axel Bouts )

Het gevoel heeft een beter geheugen dan het verstand.
( Axel Bouts )

Niets ongelukkiger dan zich niet thuis voelen,waar men thuis is.
( Ruckert )

TOEGEWENST ( Marinus van den Berg )

Dat je mensen mag ontmoeten
die jou genegen zijn,
van wie je warmte ontvangt.

Dat je mensen mag ontmoeten
die naar je omzien,
die naar je luisteren.

Dat je mag ervaren
dat je ook nu de moeite waard bent,
dat je leven ook nu zinvol is.

Dat je mag ervaren
dat je als mens kunt blijven groeien,
dat je kunt toenemen in menselijkheid.

Dat je de innerlijke kracht mag vinden
om aandacht en interesse
op te brengen voor anderen.

Dat je niet alleen afhankelijk bent,
maar ook onafhankelijk kunt zijn,
JEZELF.

Dat je erbij mag zijn,
dat je graag gezien wordt,
dat je verbonden mag blijven
met de mensen om je heen
en met de Heer die om je geeft.

CITATEN
---------

De natuur wordt alleen overwonnen door haar te gehoorzamen. ( Francis Bacon )

Mijn tuin is gezellig; niet breed, niet lang, maar heel hoog.

Het aardige van het ambacht ' schrijven ' is, dat je het nooit leert. ( Simon Carmiggelt )

Roem vergaat maar onbekendheid is voor altijd.

Gebuisd, maar met grote onderscheiding.

Deugden zijn even gevaarlijk als ondeugden, wanneer men er een verkeerd gebruik van maakt.
( André de la Roche )

Toe ik thuis kwam zwaaide er wat, ik wuifde terug.

Een vader geeft geen raad, hij geeft een voorbeeld.
( J. Rogge )

EVEN LACHEN...

Een jong paartje, dat nog maar een paar weken getrouwd was, ontving op een dag een uitnodiging voor een toneelstuk. Op het begeleidende briefje stond:
- Raad eens wie jullie deze uitnodiging heeft gestuurd.
Het jonge paar ging aan het raden, maar kon maar niet bedenken aan wie het de fijne uitnodiging te danken had. Dus gingen ze naar het toneel.
Toe ze na de voorstelling terug thuiskwamen, zagen ze dat hun hele huis leeggehaald was. Op de tafel lag het volgend briefje: - NU WETEN JULLIE HET !

Drie Belgen en drie Nederlanders gaan samen met de trein op stap. De Nederlanders kopen elk een ticket, de Belgen kopen er samen maar één.
- Hoe gaan jullie dat doen? vragen de Nederlanders verbaasd.
- Je zult dat wel zien.
Als de conducteur de kaartjes komt knippen, verstoppen de drie Belgen zich samen op het toilet. De conducteur controleert de kaartjes van de Nederlanders. Daarna klopt hij op de deur van het toilet en de Belgen schuiven hun ticket gewoon onder de deur.
De volgende dag nemen de zes weer de trein.
De Nederlanders kopen nu één ticket, de Belgen kopen er geen.
- Wat zijn jullie nu van plan? vragen de Nederlanders.
- Dat zul je wel zien, is het antwoord.
Als de conducteur nadert, verstoppen de drie Nederlanders zich samen op het toilet. De drie Belgen gaan ook samen naar één toilet, maar de laatste Belg klopt eerst op de deur van de Nederlanders en die schuiven hun ticket onder de deur... !

BRUG ( n.a.v. afbraak ijzeren Brug die 34 j.geleden
aan Rooseveltplaats - Antwerpen werd gebouwd.( de zogezegd ' voorlopige ' brug )
- Dr.Stadsdichter Bart Moeyaert - ( 2006 )

Vooral dan 's nachts vraag ik mij af
of ik er iets toe doe. Ben ik van nut.
Wat draag ik bij. Wie mist mij
als ik voor het licht wordt overlijd.
Ik haal bepaald geen troost uit
wat ik denk. Erg dwaas zie ik
de ochtend komen. Hij gaat tekeer.
Of ik vandaag bij wijze van ontbijt
weer uren voor het raam ga staan
en wacht tot iemand op de fiets
naar boven kijkt en naar me wuift.
Hoe is het mogelijk dat ik mijn tijd
aan schooien wil spenderen, terwijl
er van de stad in één twee drie
te leren valt dat de berg zand er is
omdat de put er komt. Het is een feit
dat alles nodig is, ook wat al jaren
smeekt om te verdwijnen. En als
iets dan wordt weggehaald, vergeet ik
al te gauw dat het de eeuwigheid
toch weer de goede kant op heeft gestuurd.
Aan die gedachte schurk ik mij.
Behalve 's nachts. Dan wil ik ineens
weten hoelang voor altijd duurt.

HET GEDICHT ( A.Van Wilderode pr. )

Maar beiderzijds mij blindelings belagend
leggen de boeken mij geheimen voor
van verzen die zich, om verklaring vragend
schielijk verdelen op een dubbel spoor.
En als mijn vingers door de bladen varen
van een oud kaft zie ik mijn spiegelbeeld
gedachteloos gelijk een mummie staren
uit een zwak fond van vermiljoen en geel.

Ik sluit het raam; de wand, de kamerhoeken
staan als een schuine teerling in het huis,
de wilde branken van de hazelaar zoeken
mij op met vleugelslagen van geruis,
het maanlicht schuift nabij behoedzaam teder
met tekeningen van snelwemelend wier.
Gelijk insecten storten woorden neder
zichzelf ten bloede op het wit papier.

EEN PSALM ( J.B.Charles )

Hij is een ontploffing.

Hij geeuwt en de werelden snellen uiteen.

Hij dacht nog en de zon vloog al in brand,
één woord, en de kristallen bouwden hun ruimtepatronen, uit het niet ontvouwden zich varens.

Hij ontwierp het paarse aderwerk
van het rodekoolblad van elke kool
en elk blad afzonderlijk.

Hij gaf noten hun goddelijke vorm
in de kleur van zeventig soorten hout.
Hij ordonneerde het netwerk op de meloen.
Hij friseerde het haar van iedere nieuwe neger.
Hij kalmeert de os en treitert de poema.

Hij kommandeert de termieten,
de bacterien staan onder zijn bevelen,
die van de wijngist en die van de t.b.c..
Eér wij de kurkentrekker hadden uitgevonden
was er de spirogeet al.

Hij vlocht het radarscherm van het bewustzijn
van Antonio Vivaldi en van Sydney Bechet.

Hij kan de mensen zegenen met het leed
dat zij elkander aandoen
en met hun goedheid straffen.

Hij alleen kan met een kromme stok
rechte slagen slaan, met onrecht
recht doen - want Hij is God,
en het kenteken van goddelozen is
dat zij bluffen; dat kunnen wij ook.
' Spuug in het stof van de straat en wrijf
met een vingervol slijk onze ogen
open voor Uw grootheid.

Laat het Vlees de springlading zijn
en het Woord dynamiet, heilige Taal
bekruip de lont en wees.

God, nog één keer de explosie:
sla los wat zich vast wil zetten,
ruk uiteen wat zich konsolideren wil,
zodat wij in zware verdrukking,
ja, in doodspaniek nog slechts uitbrengen:
' GOD, MIJN VERRUKKING ! '

GELOVEN ( François Mauriac )

Geloven, het geloof bezitten, wat betekent dat ?
Een geloofsbelijdenis afleggen lijkt mij een veel rijpelijker overwogen daad dan men vermoedt.
Geloven vergt een inspanning, betekent een overwinning.
Het is de weigering van een weigering. Welke gelovige was nooit geneigd, op bepaalde ogenblikken in zijn leven, toe te geven aan de bekoring ' neen ' te zeggen ?
Welke agnosticus, welke godloochenaar, kwam nooit onder de bekoring in één of andere vorm, te geloven in de Vader die in de hemel is; of voelde nooit het verlangen naar zuiverheid en vergiffenis ?
Zo zal de mensheid, lijk ebbe en vloed, tot aan het einde der tijden naar de Vader toegaan of zich van Hem verwijderen.
Maar dit getij wordt geregeld door de EEUWIGE LIEFDE !

CITATEN
-------------

Nog even wachten en je komt terecht in de file van de vorige dag.

Bureaucraten zijn net boeken uit een blbliotheek. De meest geraadpleegde staan het laagst...

De vergetelheid bewijst grotere diensten aan het hart dan het geheugen aan het verstand. ( F. Mauriac )

Het voordeel van slordig zijn is dat je voortdurend opwindende ontdekkingen doet.

De gewoonte is aanvankelijk licht als een spinneweb, maar wordt al snel zo sterk als een kabel. ( Talmoed )

Alles wat we schrijven is een vertaling ( Kade Bruin )

Intelligentie: de zwakke plek zien in de redenering van je baas.
Wijsheid: er van af zien hem daarop te wijzen.

Commentaar is vrij, maar feiten zijn heilig.

DE SCHELP ( Michel van der Plas )

Dit leek alles aanvankelijk: de schoot
van de zee was beschermend en groot,
zij vergaf dat hij klein was en broos,
zij maakte zo zorgeloos
en verrukkelijk ongewis.
Maar nu moet hij zijn wat hij is:
voltooid, aan het licht gebracht,
alleen, met een naam en een macht.
En hij parelt: een laatste drop
vangt in hem alle schittering op.
En hij zingt in zijn welvingen voort
wat hij in de zee heeft gehoord.

Nu hij ligt in zijn volle bestaan,
nu moest iemand stil blijven staan,
een vrouw, een klein kind misschien,
die zich over zou buigen en zien
de kleuren in vorm en hart,
die zou horen, verrast en verward,
zijn lied, het geheim geruis,
die hem meenemen zou naar een huis.

Als ik niet word geraapt aan het strand,
niet nieuw word in een nieuwe hand,
niet méér mag zijn dan dit:
van vlamrood doorvlogen wit,
niet zing aan een ander oor
wat ik in deze wijdheid hoor, -
laat een wereldvreemde hand
mij dan redden uit dit zand,
mij bewaren voor wind en wee
en mij terugwerpen in de zee.

HET LIED " ICHTUS " ( A. van Wilderode pr. )

GIJ, in het teken van de Vis, die leeftocht is,
die voedsel is.
en binnen werelds wildernis een toevoer van genade,-
GIJ draagt het brood aan voor de dis:
wie eenzaam was en ongewis
of droef bleef om een oud gemis, zult GIJ
voorgoed verzaden.

GIJ zwemt uit levend water aan, voorbij de
tijd van zon en maan
tot in de stroom van ons bestaan met gaven
van genade,-
wie moedeloos en moegegaan vol vragen langs
de weg ging staan
wanhopig heil zocht in een waan, zult GIJ voorgoed
verzaden.

EEN LITANIE ( Wereldraad van kerken te Bangkok )

God van Mozes,
gered door het water van de rivier heen.
God van Israel,
bevrijd uit Egypte en verlost van de woestijn.
God van het lam,
dat geslacht is, de weerloze leeuw van Juda.
God van Brazilie,
van miljoenen mensen,
geexploiteerd door de zwarte magie van de groei.
God van Mexico,
van de dubbelzinnigheid van de revolutie.
God van New-York,
van teleurstelling en nieuw leven.
God van de theologen,
misleid door telkens nieuwe opvattingen.
God van de bureaucraten,
nerveus op zoek naar nieuwe programma's.
God van Afrika,
van een groeiende kerk in een land vol uitbuiting.
God van de religieuze mens,
gevangen in de projectie van zijn eigen denkbeelden.
God van de conservatieven,
van het brandende verlangen zielen te redden.
God van de liberalen, dromend van hervormingen.
God van de radicalen, verlangend naar revolutie.
God van de artiesten, van de scheppingsdrang van de mens.
God van de technocraten, verslaafd aan de macht.
God van de christenen,
wankelend tussen geloof en ongeloof.
God van al diegenen,
die nooit hebben gehoord van Jezus Christus.
God van al diegenen
die wel van Christus hebben gehoord,
maar genoeg hebben van de daden van zijn volgelingen.
GOD VAN ONS - GOD VAN ALLE MENSEN,
VERRAS ONS OPNIEUW MET UW BETROUWBAARHEID,
RED ONS VANDAAG.

GEBED
----------

God, Schepper van al wat leeft,
wij komen tot U uit dank en verwondering:
al wat bestaat, komt uit uw hand,
in elke ademtocht zijt Gij aanwezig.
U danken wij: GOD VAN ALLE LEVEN.

Uw Woord heeft de wereld tot leven gewekt
en heeft door alle tijden heen mensen op weg gezet.
Laat uw Woord weerklinken, ook vandaag
en leg het in ons hart, in ons hoofd.
U danken wij: WOORD DAT ONS BEVRIJDT.

Gij wilt dat wij leven, in vrede met elkaar.
In Woord en Teken wijst Gij ons een weg van liefde.
Blijf ons roepen tot trouw aan uw Woord,
houd ons af van wegen ten dode.
U danken wij: BEHOEDER VAN ALLE LEVEN.

DE ARCHEOLOGISCHE VONDST ( Marnix Gijsen )

Jacquemijne Bolats werd te Leuven begraven,
in 1520,
naast haar man en haar kind.
Ze had bei met dezelfde liefde bemind,
al haar dagen.

Ik heb haar zerksteen gevonden,
op een regennoen,
onder wat mos en veel gele blaren.
Kinderen spelen er rond,
en bij zomernacht paren geliefden
hier, hun bevenden mond.

Zij werd in Antwerpen geboren,
- o mijn sterke stad, -
wie voerde haar de Brabantse heuvelen over ?
Daar vond zij een man, daar won zij een kind,
en de rust, onder mos en wat herfstig lover.

Want, toen God zag
hoe volmaakt deze drie stonden
in 't licht van een rustig geluk,
het jubelende kind,
en dees vredige beiden,
toen was hij als David, die wenend zijn zoon
overwint.
Hij kon deze kalme zielen niet scheiden
en brak alle drie hunne hulzen stuk.

Zie, zo lange tijd is aan elke mens gegeven,
dat zijn woord rijpe tot lied
voor Gods aangezicht.
Hoe vaak het hernomen, geaarzeld, getracht,
tot duidlijk en klaar
klinke het ritme dat door elk leven vleit;
God luistert en wacht,
de zanger verdwijnt,
maar het zingen ruist uit in Gods wezenheid.

JEZUS... ( Eke Veenbrand )

Jezus, man van Nazareth,
waar ben Jij ingebed,
dat ik de draad niet vind
die mij met Jou verbindt ?

In puin ben ik Je aan het zoeken,
in kerken en gewijde boeken,
maar sinds Jij ooit verrezen bent,
heeft niemand Jou terstond herkend.

Jij was die tuinman bij het graf,
om wie Maria eerst niet gaf.
Jij was die visser bij het meer,
en zij geloofden méér en méér.

Jij was die wonde in de zij,
" mijn meester en mijn God ", zei hij.
Zo spon ik Ariadnes draad,
een liefde sterker dan verraad.

GELOOFSBELIJDENIS ( Bart De Bakker in ' Levende Kerk ' )

Ik geloof dat mensen langzaam
groeien, zoals al wat leeft.
Ik geloof dat mensen vroeg of laat
in zich kunnen voelen dat zij
' in wording ' en ' op weg ' mogen zijn,
zoals ook God in ons ' in wording ' is.

Ik geloof dat de Vader geen statisch
beeld is, geen sprookje met moraal,
maar een warme naam voor
Onze-Oorsprong-ten-diepste.

Ik geloof dat de Zoon geen
vertelseltje is van toen is,
maar iemand die je ook vandaag nog
kan ontmoeten,
die nu leeft in velen, als een spoor.

Ik geloof dat de Geest
de Aanwezigheid is
van het goddelijk geheim in ons.
Dat wij die Geest niet kunnen maken,
maar dat Hij ons kan overkomen,
dat wij ontvankelijk kunnen zijn
voor Hem, dat hij ons kan bezielen
en verzoenen met elkaar, wereldwijd.

IK GELOOF DAT OP EEN DAG ONZE WERELD
EEN WERELD NAAR GODS DROOM ZAL ZIJN
EN DAT GOD DAAR JOU EN MIJ
EN ELK VAN ONS VOOR NODIG HEEFT.

AFGELOPEN... ( Pierre De Paepe )

De oude dag kruipt in mijn knoken,
hij vestigt zich voorgoed.
Mijn weefsels zijn
door ziekte aangevreten
die mij verscheurt en van pijn verstijft.
Stram slof ik
de lenigheid van de wereld
achterna.
Mijn tanden, één na één
werden prothesen,
versleten oog en oor,
door kunst en ambacht gecorrigeerd,
en wat aan mij niet langer deugt
koudweg geamputeerd.
Wie nog gewaardigt zich te luisteren
naar de vrucht van mijn ervaring en lectuur?
Vindingrijkheid en genie in mij
als voorbijgestreefd gehekeld.
Kinderen? Ze bouwen eigen nesten.
En in de leegte van
mijn woning en mijn avond
niet eens nog te vertrouwen om op hun jong te passen,
hok ik mijn eenzaamheid vol.

VERVELING ( G. Florizoone pr. )

God,
mijn dag is als vele,
waarop de zon
even belooft
en dan de mist in gaat.
Er is plots geen horizon,
en de vragen vallen uit
als motregen.
Wat is de zin van mijn leven,
waarom voortdurend dezelfde dingen?
Ze lijken zo leeg,
zo alledaags, zonder inhoud,
of ik alles nutteloos
had gedaan en heel
alleen op de wereld
vergeten was.

Lusteloos,
ik heb de koffie gezet,
de tassen gevuld,
de dag overschouwd
en de ouderlijke bevelen
met kinderen
naar school gebracht.

En vreemd, elke dag
als ik door de gang
langs de spiegel kom,
ik heb het vermoeden
in die korte flits
- ook vandaag -
dat iemand via mij
wil groeten...

God, ik dacht
dat ik alleen was...

VRIEND ( G. Florizoone pr. )

Heer,
soms zit hij naast mij
op de oever van het kanaal,
soms wandelend aan zee
of aan de tafel thuis.

Soms is het zwijgend
naast elkaar lopen
en luisteren naar de seinen
van het geladen gemoed.
Soms zend hij kinderen
met de versnapering
van een glimlach.

Soms is hij gonzend
onder eb en vloed
van tranen en vreugde.

Soms is hij peluw,
regenscherm,
radio en stilte,
hoekje in de kerk,
show of vuurwerk van jazz,
soms Mozart in de avond
of de harp van Sint Franciscus.

Soms geneesheer en priester,
soms een welkom, een psalm,
wat sneeuw of een veilig huis.

God, laat hem blijven komen,
ik wou hem vriend noemen.

ZWART ( G. Florizoone pr. )

God,
vele keren
heb ik niet gezien,
dat de morgen is gekomen
en het licht.
De nacht leeft voort in mij.

Ik toef in de duisternis
van mijn eigen
neergehaalde dagen,
waarop ik iemand
heb afgebroken,

dagen waarop ik
het goede land
met onkruid heb bezaaid
en een toegestoken hand
heb geweigerd;

dagen, soms dagenlang,
waarop de glimlach is gedoofd
onder de domper van mijn grillen.
Ik loop rond in Uw wereld,
die ik zelf zwart heb gemaakt.

Laat mij opstaan
uit de krocht
waarin ik mij
als bondgenoot bewaarde,
waar wij samen het ongedierte
en de scherven van de strijd
hebben gekoesterd.
Laat mij een bad nemen
in de morgendauw,
het lied van vroege vogels
vangen
en met de zon opstaan.

BIDDEN ( G. Florizoone pr.)

Heer,
Gij die de avond
en de bergen introk
om alleen te zijn bij uw Vader,
bidden doe ik zo weinig,
zo haastig, zo zakelijk.

Bidden kan ik slechts
om de angst te verdrijven,
om mijn zin te krijgen,
om mijn geheime dromen,

om de steken in mijn zij,
om de vragen die mij aanklagen,
om de onrust
die mijn nachten verstoort,
één enkele keer
om uw glimlach
over mijn moeilijke zonden.

Bidden kan ik slechts
om mijzelf,
om mezelf te paaien,
maar laat het
nog bidden zijn,
al is het kruipen
langs de wanden
van een kooi.

HOE LOOPT DE WEG DOOR DE WOESTIJN
( Felix Timmermans )

Hoe loopt de weg door de woestijn
naar Uw Beloofde Landen ?
Er is veel dorst, er is veel pijn,
maar weinig troost voorhanden.
Wij kwamen in 't begin der wegen
de kloeke druivendragers tegen,
en vroegen toen reeds: Is 't nog ver?
Zij wezen met kort duimgebaar;
alsof het nog een boogscheut waar,
naar d' Avondster.
En, 't land werd niet gevonden.
Maar 't heimwee blijft, spijts twijfel, nood
en ijdelheid en zonde.
Begint het soms in 't aanschijn van de dood ?
Men zegt: Wie God wil zien moet sterven...
Of loopt de weg doorheen de grot
van onze ziel, waarin Gij waakt, mijn God ?
Dan valt de schone hoop in scherven,
want dan begint de weg van her...
Dan was het nooit zo na, mijn God,
maar ach, ook nooit zo ver !

DANK U WEL, OMDAT U GEEFT OM AFRIKA
( uit A. Mbatha, Afrikaanse kruisweg )

Wij hebben de staf over Afrika gebroken.
Een continent bloedt leeg:
uitgebuit en beroofd
van zijn grondstoffen,
willekeurig opgedeeld in staten,
miljoenen bewoners als slaven verkocht.

Afrika,
een totaal onbelangrijk geworden continent,
al stervend
nog verscheurd door oorlogen.

Afrika,
geketend, gebonden,
tot slavernij gebracht,
ter dood veroordeeld.

En wij in Europa kijken toe.

Wij,
die de ellende en de oorlogen
mede veroorzaken.

Wij,
rijke en zelfvoldane mensen,
die onze handen in onschuld wassen.

Wanneer stappen we uit de kring
van de onverschillige toeschouwers ?
Wie komt er op voor
de onterechte onderdrukten ?
Wie verbreekt het zwijgen
tegenover de duizendvoudige moord ?

Heilige, sterke God !
Heilige, Onsterfelijke - ONTFERM U OVER ONS !

CITATEN
-----------

Ik vond haar in het begin, het einde.

Ik geloof dat mooie, volmaakte meisjes, geschikter zijn voor minder intelligente mannen. ( J. Gaylor )

Wie vissen wil, schuwe het water niet. ( J.H. Voss )

Wat is een ' gratis ' gift ? Zijn alle giften niet gratis?

De neiging om in anderen het goede te zien, getuigt van een goed hart. ( Thomas van Aquino )

Politiek: daden omzetten in woorden.

Net als kinderen groot genoeg zijn dat je ze kunt verdragen, kunnen ze jou niet meer verdragen.

Geheim: datgene waarvan we aan iedereen vertellen dat ze het aan niemand mogen vertellen.

Het is de sterke kant van vrouwen, dat zij in staat zijn illusies voor werkelijkheid te houden.
( Federico Fellini )

DANKBAARHEID ( Dietrich Bonhoeffer - geschreven in gevangenschap, enige tijd voor hij ter dood werd gebracht )

Hoe mooier en rijper de herinneringen,
des te moeilijker de scheiding.
Maar dankbaarheid verandert de pijn der herinnering
in stille vreugde.
De mooie dingen van vroeger zijn geen doorn in het vlees,
maar een kostbaar geschenk dat je meedraagt.
Je moet zorgen dat je niet in je herinneringen
blijft graven en je erin verliest;
een kostbaar geschenk bekijk je niet aldoor,
maar alléén op bijzondere ogenblikken.
Buiten deze ogenblikken is het een verborgen schat,
een veilig bezit;
dan wordt het verleden een blijvende bron van
vreugde en kracht.

GEBED VOOR DE VAKANTIE ( Manu Verhulst pr. )

God, geef mij een hart
dat vakantie kan nemen,
zich even kan losmaken
uit het gareel
van de zorg en verantwoordelijkheid,
dat, los en vrij,
de aarde kan proeven en ruiken,
en de lucht en het water
en de mensen er bij.

Geef mij een hart, God,
dat, klein als een kind,
de verrassing beleeft
van elke nieuwe morgen
en elke nieuwe horizon,
dat zich laat drijven op de wolken
en gaat rusten in een ondergaande zon.

Geef mij een hart
dat nog kan luisteren
naar de vogels
en kan glimlachen
bij de verre geluiden van koeien
als de morgen begint.

Geef mij een hart
dat nog op de uitkijk staat
naar vreemde mensen
en andere dingen
en gelukkig is, om hun anders-zijn.

Geef mij een hart
dat nog kan spelen,
en alles kan vergeten
bij een bal in het water
of een kind in het zand.

Geef mij een hart, God,
een open hart en open handen
om naar mensen toe te gaan,
te luisteren naar hun verhalen
en te snoepen van hun vriendschap,
als de avond valt.

Geef mij een hart,
dat uitnodigt
- als een rustbank in de lommer -
iedere voorbijganger,
iedere mens langs de baan.

Geef mij een hart
dat zich wil bekeren
tot de eenvoud
en het geluk om kleine dingen,
een hart dat kan bewonderen
zonder te bezitten,
en kan bidden zonder woorden.
Een hart dat doorheen de dingen kan schouwen
naar Uw oneindigheid.

God, geef mij een hart
dat vakantie kan nemen
zoals Gij, op die zevende dag,
toen alles weer goed was,
wat Gij had gemaakt.

En of ik dan in een vliegtuig zal stappen
of mijn fiets zal gebruiken,
of ik aan de andere kant van de wereld
of de andere kant van mijn dorp zal zien,
of ik de kracht van mijn lichaam
zal meten met de golven,
of stil van de zetel naar het bed zal gaan,
geef mij een hart dat vakantie kan nemen,
God, en dan is het feest al begonnen.

WAAR HOUDT GIJ U VERBORGEN ? ( Bruno Swinnen Karm. )
( naar het Geestelijk Hooglied van Johannes v.h. Kruis )

Je bent verliefd en
je wil met Hem enig worden.
Je verwijt Hem dat Hij niet bij je is
nadat Hij je door zijn liefde heeft gewond.
Je trekt jezelf terug.
Nu moet je nog lijden onder zijn afwezigheid
want Hij heeft je nog niet zo bevrijd
dat je Hem kan genieten.

Je vraagt om Hem duidelijk te zien.
Al heb je het gevoel dat Hij aanwezig is,
dit vormt geen zeker bewijs van zijn tegenwoordigheid.
Evenmin is dorheid een zeker teken
dat Hij niet aanwezig is.
Hoe intens de ervaring van gewaarwording ook,
je moet jezelf niet aanpraten
dat dit een bezitten van Hem is.
En als je je verlaten voelt,
denk niet dat Hij dan meer afwezig is dan anders.

Je wil niet bidden om affectie of gevoel,
maar je wil bidden dat Hij tegenwoordig komt.
Het is je verlangen zeker te zijn
en bevredigd te worden.
Je moet Hem vinden.
Je moet jouw dorst levend houden.
Daarom is het goed de plaats te tonen
waar Hij absoluut zeker verborgen is.
Daar zal je Hem vinden, zo volkomen mogelijk.

Hij is in de binnenste kern
van je zelf aanwezig.
Moet je Hem vinden, dien je je van alles
terug te trekken en je tot jezelf in te keren.

Binnen jezelf is Hij verborgen.
Je verlangt de plaats te kennen waar Hij verblijft.
Jij zelf bent het vertrek,
waar Hij verborgen is.

Je voorwerp van hoop is dichtbij,
in jou, je kan niet zonder zijn.
Hij is nooit afwezig.
Wat wil je nog meer,
geniet Hem,
verlang Hem,
Hij is in jou - al is het verborgen.

Hoe komt het dat ik mijn beminde niet vind
en niet ervaar ?

HIJ IS VERBORGEN AANWEZIG
EN JIJ MOET IN HET VERBORGENE DOORDRINGEN.
ALS JE HEM VINDT, BEN JE EVEN VERBORGEN ALS HIJ.
ZORG ERVOOR SAMEN MET HEM
VERBORGEN TE BLIJVEN.

ZOEK HEM IN GELOOF EN LIEFDE.
DAT ZIJN DE TWEE GIDSEN DIE
JE MOETEN LEIDEN NAAR HET
VERBORGENE VAN HEM.

HEM ZOEKEN IN GELOOF IS:
VOLDOENING VINDEN IN WAT JE VAN HEM
NIET KUNT BEGRIJPEN.

BLIJF IN JE LIEFDE NIET STAAN
BIJ WAT JE ERVAART.
DIEN HEM ALS VERBORGEN IN HET VERBORGENE.

IS ER EEN KRACHT DIE GENEEST ? ( Catharina Visser )
( uit ' Opstaan in stilte ' )

Is er een kracht die geneest ?
Als wij, op de bodem van ons kunnen zijn,
als wij pijn hebben, ziek zijn
of eenzaam door de dagen gaan:
is er een kracht die ons doet opstaan ?

Kom mij niet aan met mooie woorden,
zeg niet dat lijden een zin heeft, een doel !
Als de afgrond zich opent en nergens houvast is,
troost mij dan niet met andermans pijn,
kom mij niet aan met schoonheid en zon.

Maar waak met mij in de grot van de smart,
begrijp de volle omvang van mijn klacht,
kleineer mij niet, laat mij mijn waardigheid.
WIE WEET - IN DE NACHT, TUSSEN JOU EN MIJ
ROERT ZICH EEN KRACHT DIE GENEEST.

CITATEN
---------

In een gloeiend hart moet men niet altijd de thermometer van het verstand steken.( P. Sirius )

Beter een geestige dwaas dan een dwaze geestigheid.
( W. Shakespeare )

Hoe de tijd te doden? Wacht tot hij vliegt, dan goed mikken.

Als je anderen inspireert, ben je pas echt rijk.

Een stuk hout, dat al gebrand heeft, vat snel weer vuur.
( Togo )

Bezie het langs de zonnige kant: hoe oud u ook bent,
u bent jonger dan u ooit zult zijn.

De wereld wordt door geduldigen veranderd en niet door heethoofden. ( O.F. Lang )

Ijdelheid is een zuur, dat op de duur het edelste metaal stukvreet. Ze maakt de verstandigste stekeblind aan beide ogen. ( Bismarck )

Zichzelf aanbidden is de meest verbreide afgodsdienst.
( Kreiten )

De liefde is de moeilijkste les van het christendom, maar juist daarom moet het onze grootste zorg zijn deze te leren. ( W. Penn )

GOD, JEZUS EN DE VIJGEBOOM DIE IK BEN.
( Michel Coune o.s.b. )

Een eigenaar plantte hoopvol een vijgeboom
en kwam vergeefs naar vruchten zoeken.
Er geen vindend, beval hij de tuinman
die vijgeboom onmiddellijk om te hakken:
zo'n gulzige parasiet die de grond uitput!

De tuinman pleitte voor extra geduld:
gun die boom nog één jaar de nodige tijd;
ik mest hem zorgvuldig en spit eromheen;
wellicht draagt hij dan volgend jaar vrucht;
zoniet hak ik hem om tot gewoon brandhout.

Zoals Jezus het vertelt, is God erg geduldig;
Hij bewees dit aan het onbuigzame Israel
en toont ondanks alles zijn barmhartigheid
aan alwie vandaag geen vrucht voortbrengt.
GOD GUNT ONS DE TIJD: DRAGEN WIJ VRUCHTEN?

WIE ZIJT GIJ? ( Edith Stein Karm.)

Wie zijt Gij, zacht licht, dat mij vervult
en de duisternis van mijn hart verlicht?
Gij geleidt mij zoals de hand van een moeder
en liet Gij mij los, zo wist ik geen stap meer te zetten.
Gij zijt de ruimte, die mijn zijn geheel omsluit en in zich bergt.
Liet Gij mij heengaan, dan zonk het in de afgrond van het niets, waaruit Gij het tot het zijn verhief.
Gij, dichter bij mij dan ik mijzelf ben.
En innerlijker dan mijn diepste innerlijk -
En toch ongrijpbaar en onvatbaar.
Tegen Uw naam slaat iedere naam te pletter.
HEILIGE GEEST - EEUWIGE LIEFDE.

TESTAMENT ( Anton Van Wilderode pr. )

Versneden ligt de ganzenveer gereed,
het deksel van het inktstel weggeschoven
en poedergoud van zonnebundels over
de bloemmotieven in het tafelkleed.
De rechterhand langzaam die nog niet weet
hoe zij beginnen moet met welke woorden,
trekt het gepijnde perkament naar voren,
alsof zij dit oudergewoonte deed
en zet de penpunt op het wit, meteen
de twijfelmoedigheid beslist te boven.
Ik schrijf tegen het zonlicht in en over
de lange lege letters, één voor één.

HEER,IK BID U OM EEN BEETJE GENADE...
( Geert Dedecker pr. )

Heer, geef mij een beetje genade:
dat er een profeet in mijn leven mag zijn;
een mens die met mij mee wil gaan,
en soms voorop loopt,
en mij onderdompelt in het leven.
Die mij de weg wijst,en terecht wijst als het moet, en telkens weer herinnert aan mijn roeping; een veilige wachter bij mijn allerdiepste verlangens; één die mij noemen blijft bij mijn diepste naam, en mij blijft zeggen dat ik herder worden moet.
En ook nog, als ik vragen mag, een vriend die mij terzijde staat, en van geen wijken weet aan mijn zijde.
Eén die geduldig wachten kan met een heel warm hart en trouwe handen, en die mee wil gaan tot onder mijn kruis.
DAN ZAL IK VOL ZIJN VAN UW GENADE, EEN LEVEN LANG. AMEN.

HEER GOD, ( Vrij naar het Engels - V. Deschacht pr. )

Heer God,
geef mij moed,
want met moed zorg ik dan wel
voor de rest.

Als ik moed heb
zal ik oprecht zijn,
want liegen is een tekort aan moed
om waarachtig te zijn.

Als ik moed heb
zal ik creatief zijn,
want behoudsgezindheid
is een tekort aan moed
om nieuwe wegen te gaan.

Als ik moed heb
zal ik volhardend zijn,
want ontstandvastigheid
is een tekort aan moed
om resultaten af te wachten.

Als ik moed heb
zal ik hoopvol zijn,
want vertwijfeling
is een tekort aan moed
om in eigen kracht te geloven.

Als ik moed heb
zal ik onkreukbaar zijn
want oneerlijkheid
is een tekort aan moed
om compromissen te weigeren.

Als ik moed heb
zal ik wijs zijn,
want dwaasheid
is een tekort aan moed
om de werkelijkheid onder ogen te zien.

Als ik moed heb
zal ik voor humor ontvankelijk zijn,
want zelfgenoegzaamheid
is een tekort aan moed
om over zichzelf te glimlachen.

Als ik moed heb
zal ik liefdevol zijn,
want zelfzucht
is een tekort aan moed
om belangeloos te leven.

GEEF MIJ MOED, HEER,
WANT MET MOED ZORG IK DAN WEL
VOOR AL DE REST.

HIER BEN IK ( Martien D' Hollander )

Vader,
uw liefde vraag ik
om vereenzaamde, ' overbodige ' mensen
warmte en geborgenheid te geven.
Uw troost vraag ik
om gebroken, geknakte mensen
te doen blijven hopen.
Uw zachtmoedigheid vraag ik
om de wereld, uw schepping,
een stukje goddelijker te maken.
Uw gerechtigheid vraag ik
om onrecht en egoisme
in en rondom mij tegen te gaan.
Uw barmhartigheid vraag ik
om met een open hart
naar mensen toe te gaan.
Uw zuiverheid vraag ik
om uw stem in de stilte te horen.
Uw vrede vraag ik
om aan al uw kinderen
te vertellen dat Gij VADER zijt.

Opdat UW WIL zou geschieden
ben ik bereid.

VADER,
HIER BEN IK,
ZEND MIJ.

CITATEN
------------

De zaak zit zo dat de meeste mensen het veel te druk hebben om niets te doen. ( Petersen )

Het voorbeeld is niet het beste middel om te overtuigen, het is het enige middel. ( A. Schweitzer )

Humor lost geen vraagstukken op, maar helpt u er overheen.

Om te leren van fouten, moet je eerst weten dat je fouten maakt.(Philo)

2 brandende kaarsen tegen elkaar: " zullen we vanavond uitgaan? "

Er zijn twee volmaakte mensen: de éne is dood, de andere moet nog geboren worden. ( China )

Medeklinker: iemand die op jouw kosten drinkt.

Daarom geloof ik niet in de dood maar in het leven en in de stem die zegt: " Zie, ik maak alle dingen nieuw. " Als u die stem kunt horen, bent u nog niet versleten. Dan is er voor u zoveel hoop en verwachting alsof u opnieuw geboren werd, deze dag. ( M. De Groot )

JUBELGEDICHT ( vr. kan. Th.Arents de Beerteghem dr.
Guido Gezelle m.b.t. Zondagsrust )

Wanneer het lichaam rust geniet,
de geest dan over 't stof gebiedt,
en kan de vlerken strekken
tot verre boven 't dagelijks doen
der mensen die, om 't lijf te voen
hun schamel brood berekken.

De zondagsruste is Gods gebod,
van als Hij 't nederig mensenlot
ontwierp en schiep op de aarde;
van als Hij echt- en huisgezin,
oorije en stam tot volkeren, in
zijn goedheid, samenpaarde.

De zondagsruste, o heilzaam iet,
voor die wat el in 't leven ziet
als leven en genieten;
voor die, geschapen, 's Scheppers eer
niet achtloos en met avekeer
zijn hert voorbij laat schieten.

Het hert wilt op, en weer daarheen,
te Hemwaard, die het schiep voorheen;
ten geest, die onbedwingbaar,
't heelal bedwingt, 't heelal beroert,
't heelal tot zijn bestemming voert,
langs paden ondoordringbaar.

Hebt' s dank, die ze ons gegeven hebt,
die rust, die ons den geest herschept,
en doet uw beeld gelijken,
ééniederen keer dat van uw Woord
een vonksken, in ons hert geboord,
komt onze ziel verrijken.

DE ZONDAG - EEN TIJD VOOR GOD - EEN TIJD VOOR DE MENS

In de avond van de eerste dag van de week, kwam Jezus binnen, ging in het midden van de leerlingen staan en zei:
' VREDE ZIJ U. ZOALS DE VADER MIJ GEZONDEN HEEFT, ZO ZENDT IK U '.
Na deze woorden blies Hij over hen en zei:
' ONTVANG DE HEILIGE GEEST '. ( Joh. 20, 19-22 )

DE ZONDAG
is de eerste dag van de week,
de dag waarop Jezus verrees,
het begin van een nieuwe tijd.
De dood
heeft niet langer het laatste woord.
Gods liefde heeft haar overwonnen.
Hopen is niet gek.
We hebben toekomst.

DE ZONDAG
richt ons op de toekomst,
op de vervulling van Gods belofte.
DE HEER NODIGT ONS UIT DIE DAG TE MAKEN
TOT EEN VOORAFBEELDING VAN ZIJN RIJK.

V.S.A. PHILADELPHIA ( Moeder Theresa )

Toen ik honger had, gaf je mij te eten.
Toen ik dorst had, gaf je mij te drinken.
Wat je doet aan de minsten van de mijnen,
dat doe je aan mij.
Betreed nu het huis van Mijn Vader.
Toen ik dakloos was, heb jij je deuren geopend.
Toen ik naakt was, heb je mij je mantel gegeven.
Toen ik moe was, heb je me rust geschonken.
Toen ik onrustig was,
heb je mijn kwellingen bedaard.
Toen ik klein was, heb je me leren lezen.
Toen ik alleen was, heb je me liefde gebracht.
Toen ik gevangen zat, ben je in mijn cel gekomen.
Toen ik ziek was, heb je me verzorgd.
In een vreemd land was je gastvrij voor mij.
Ik was werkloos, je vond mij een baan.
Gekwetst in het gevecht,
heb je mijn wonden verzorgd.
Op zoek naar goedheid, heb jij me je hand gereikt.
Toen ik zwart was, of geel, of blank,
beledigd en bespot, heb je mijn kruis gedragen.
Toen ik bekommerd was, heb je mijn zorgen gedeeld.
Je heb me gezien onder speeksel en bloed.
Onder mijn zweet heb je mij herkend.
Toen ze mij uitjouwden, stond je naast mij,
toen ik gelukkig was, heb je mijn vreugde gedeeld.
MAAK ONS WAARDIG, HEER, ONZE BROERS EN ZUSTERS TE DIENEN DIE OVERAL IN DE WERELD LEVEN EN STERVEN IN HONGER EN ARMOEDE.
GEEF HEN LANGS ONZE HANDEN HUN DAGELIJKS BROOD, EN LANGS ONZE LIEFDE DE VREDE EN DE VREUGDE.

DE HERFST BLAAST OP DEN HOREN ( Felix Timmermans )

De herfst blaast op den horen,
en 't wierookt in het hout;
de vruchten gloren.
De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over 't woud,
met reeen, die verbaasd verschijnen
uit varens en frambozenhout,
en sierlijk weer verdwijnen...
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid is slechts droom,
maar Gij zijt d' Eeuwigheid !
Heb dank dat Gij mijn weemoed wijdt
en zegen ook zijn vruchten.
Een ganzendriehoek in de luchten;
nu komt de wintertijd.
IK HOOR U DOOR MIJN HART EN DOOR DE RIETEN ZUCHTEN,
IK BEN BEREID.

CITATEN
-----------

Hij die zijn grenzen kent, weet ook dat die gemakkelijk overschrijdbaar zijn. ( Annelise Wiener )

Niet iedereen is er toe veroordeeld intelligent te zijn.

Mensen die rijk zijn, die zijn passioneel. En mensen die arm zijn, die staan elkaar vulgair af te likken. ( M. Thijs )

Houd contact met de mensen die je inspireren.

Ik zou mijn leven willen eindigen zoals elk van mijn composities.
De gedachte aan God was de gouden draad die er telkens doorheen liep.
( J. Haydn )

Met kleine houwen, velt men grote bomen. ( B. Franklin )

God gaf de mens twee oren en maar één tong: om dubbel zo goed te kunnen luisteren als spreken. ( Arabie )

GEBED OM DE HOOFDZAAK ( Flor Hofmans )

Heer, geef mij niet teveel verstand, maar
genoeg om het leven en de mensen te verstaan.
Geef mij niet teveel kracht,
maar genoeg om te werken.
Geef mij niet teveel werk;
maar genoeg om te bouwen aan uw stad.
Geef mij niet teveel succes,
maar genoeg om te kunnen leven en te helpen.
Geef mij ook niet teveel braafheid,
maar genoeg offerzin om mijn plicht te doen,
en genoeg moed om uit te komen voor het goede.
Heer, welke mengeling van geluk en lijden
Gij mij wilt geven, laat ik aan U over,
als Gij mij maar helpt om vandaag gelukkig te zijn.
Eén ding, Heer, vraag ik U zonder conditie en
zonder maat:
geef mij altijd méér liefde, voor U en voor allen,
door Jezus, Uw zoon, onze lotgenoot en onze
Heer, door alle eeuwen der eeuwen. Amen.

TEKST VAN GUIDO DEMOOR ( deze treinbestuurder aanwezig op bus 23 dd. 26 juni 2006 en bij een handgemeen omgekomen. )

DENKEN
---------

Om vrij te kunnen denken moeten we ons distantieren van iedere vorm van doctrine, absolutisme en sectarisme.
Een universele visie is de enig garantie op vrij denken.
Onderzoeken, wikken en wegen, primeert.
Eerst moeten de fundamenten worden gelegd, dus moeten we ons informeren.
Deze informatie halen we uit lectuur,film, theater, lezingen, boeken, discussie en ervaring.
Men zal voor tegengewicht moeten zorgen.
Dus moeten we durven in debat gaan met andersdenkenden.
Een discussie kan bevruchtend werken op de eigen denkwereld en geeft stof tot nadenken.
Het denken blijft doorgaan zolang de hersenen het toelaten.
Steeds wellen nieuwe problemen op uit de levensbron.
Wie zich niet kan tevredenstellen met pasklare antwoorden bedacht door anderen ( filosofie, religie, ideologie ) zal het karwei zelf moeten klaren.
De sterkte van de geest komt door het vele oefenen, hoe meer hindernissen men moet nemen, hoe leniger men wordt.
HET DENKEN HEEFT TOT DOEL TE KOMEN TOT OPLOSSINGEN, DE OPLOSSING HOEFT NIET ABSOLUUT TE ZIJN MAAR WEL GEFUNDEERD, NIET ALLE VRAGEN KUNNEN OPGELOST WORDEN.

ORA PRO NOBIS ( Erik Lauwers )

we dwaalden door een land
van melk en honing, kinderlijk
en dus van vroeger, toen schroeide
de aarde nog onder de voeten
een bedevaart lang, kapellen in steen
of in hout aan de gevels...

we spraken nog latijn, zoals AVE
en GRATIA PLENA, wat we niet verstonden
hoopten we: geborgenheid en troost
en we speelden het na, in de moestuin
naast de schuur, waar we dan zongen
éénstemmig vals...

liederen gaan verloren in de vlucht
van de jaren, ze worden niet herhaald,
ze krijgen de inhoud van de modernisten
en de egotrippers, ze herhalen steeds
het refrein van nemen en vluchten
van oeverloos zijn...

alleen kinderen kennen de hand
die hen reikt in onbaatzuchtigheid,
in ontelbare handelingen die wonderen zijn
van het hart, de hand van een moeder
die zorgt, die waakt en vertederd
het kleed van de liefde spreidt...

de kinderen die we hebben, de kinderen
die we zijn, laat ze even teder in hun streven
op zoek gaan naar het eeuwig leven...
houd hun hand vast dicht bij de ravijn
of bij de oevers van de stroomgetijden,
verlos hen uit hun lijden, hun pijn...

GIJ, MOEDER, ZIJT GEEN BLIND DATE IN DE TIJD.
GIJ ZIJT DE INNERLIJKE KRACHT
VAN VELEN, DIE, VERTWIJFELD,
GELOOF, HOOP EN LIEFDE DELEN.

ORA PRO NOBIS.

IK DRAAG U IN MIJN HART ( Teresa v.Avila )

Mijn God,
ik hoef niet
naar de hemel te klimmen
om met U te spreken
en bij U mijn vreugde te vinden.
Ik moet mijn stem niet verheffen
om met U te praten.
Al fluisterde ik heel zacht,
Gij hoort mij reeds:
want Gij zijt in mij,
ik draag U in mijn hart.
Om U te zoeken,
heb ik geen vleugels nodig,
ik heb me enkel stil te houden,
in mezelf te kijken,
mij niet verwijderen
van een zo hoge Gast.
Als bij mijn broeder,
mijn beste vriend,
mag ik bij U vertoeven,
U zeggen wat me kwelt,
U vragen mij te helpen:
ik weet
dat Gij, mijn God en Vader zijt
en ik - hoe onwaardig ook -
UW KIND.

GEBED ( Antoine Rubbens pr. )

Heer, Jij draagt zorg voor een zwerm mussen.
Je bent niet onverschillig als er één van het dak valt.
Je bevrijdt ze uit het net van de vogelvanger.
Neem ons onder uw bescherming.
Werp elke angst ver van ons.
Verstevig ons vertrouwen dat wij bij Jou thuis mogen zijn.
Versterk onze verantwoordelijkheid voor uw schepping.
Mussen leven waar kruimels vallen en bomen groeien...
Neem daarom alle krenterigheid weg uit ons hart.
Leer ons delen met de geringste.

VERVUL ONS MET EERBIED VOOR AL WAT LEEFT.

GEBED ( t.g.v. de nationale ziekendag op 15.10.06 )
dr. Lutgart Debroey

Heer,
Gij hebt ons geroepen
om de aarde bewoonbaar te maken voor iedereen.
Gij hebt ons een vredevolle toekomst aangezegd,
visioen van Uw Rijk,
waarin wenenden getroost
en onderdrukten bevrijd worden.
Leer ons met uw ogen kijken
naar onze medemens,
waar ook ter wereld,
dat wij elkaar niet als bedreigend ervaren
maar elkaar dragen naar het leven toe.
Dan zal Uw geest van vrede
ons begeleiden als een regenboog
" ER ZAL GEEN OORLOG MEER ZIJN. "

CITATEN
-------------

Wees u zelf, zei ik tot iemand; maar hij kon niet, hij was niemand.
( P.A. de Genestet )

De verbazing is de grond van alle lyriek. ( Marnix Gijsen )

Een kus die boekdelen spreekt is zelden een eerste uitgave.

Geld lijkt op vet. Van beide is er genoeg, maar altijd op de verkeerde plaatsen.

Belangrijk zijn is goed, maar het is wel belangrijker om goed te zijn.

Niemand beroemt zich op zijn bescheidenheid, ten hoogste de aanmatigende.
( Otto Weiss )

De winter komt eraan, maar in mijn hart is het eeuwig lente.

Vele mensen reizen de wereld rond en komen nooit iemand tegen. ( G. Laenen )

Zoals een schildpad in haar schelp, moeten wij ons soms van de ons omringende wereld afzonderen. ( Bhagavad-Gita )

Men wil gelukkiger zijn dan de anderen en dat is bijna altijd onmogelijk, omdat wij anderen voor gelukkiger aanzien dan ze werkelijk zijn. ( Montesquieu )

In de mate dat we uit onszelf treden, kunnen wij ook intreden in God.( M.M.Kasper)

Lach en iedereen lacht mee. Ween en je weent alleen. ( E.W. Wilcox )

DE BOODSCHAP ( Maurice Gilliams )

Toen zij werd aangeraakt door woorden,
die waren vingeren van de Heilige Geest,
is door haar lijf een pijn geschoten
en de engel liet haar moederziel alleen.

Zij is haar lichaam zacht gaan strelen,
zij was de kleine tere en hier binnen
droeg ze 't diamanten, harde goed
dat haar beschrijnen en doorsnijden moest.

" Ach, laat mij anders zijn ontroerd,
toekomend kruis, geween en wonden;
dat proeve in mij het mondeken àl zoetigheid,
mijn minnewijn, ach, donker sap van pijn. "

Zij heeft zich zelve vastgeklemd
met een kracht van waanzin en verwijt;
maar wonderbaar waren hare handen,
bijna zonder lichamelijkheid.

CITATEN
-------------

Wie gaat schelden is op het punt te vergeven. ( Cervantes )

Ik ken mensen die 't best fijn zouden vinden als ze met hun mond vol tanden stonden.

Elke muziek heeft zijn hemel. ( Verdi )

In al onze ijver om sportief te zijn parkeren we onze auto toch zo dicht mogelijk bij de sporthal.

Veel mensen sterven al op hun veertigste, maar worden pas 30 j. later begraven.
( Patton )

INDIEN U 'S MORGENS MET DE KIPPEN OPSTAAT, OVERDAG WERKT ALS EEN PAARD EN 'S AVONDS ZO MOE BENT ALS EEN HOND, ZOU U WEL EENS EEN EZEL KUNNEN ZIJN.

Een zaak is niet noodzakelijker rechtvaardig omdat een mens er voor sterft.
( Oscar Wilde )

Een goed beginsel dat verkeerd begrepen wordt, kan even verderfelijk zijn als een slecht. ( John Milton )

PSALM 72

Heer, als uw Rijk zal komen,
als wij uw naam zullen zingen zonder pijn.

Heer, als uw volk U zal herkennen:
hoe zult Gij alles in ons zijn.

Hoe zal de mens uw adem drinken,
als elke grens is weggevaagd.

Hoe zal de wereld in U branden,
als Gij de wijn zijt die zij vraagt.

In alle zwakken zult Gij kracht zijn
en alle bangen maakt Gij vrij.

Dan zult Gij tot verdrukten zeggen:
" Uw tranen zijn een bron in Mij. "

Gij zult ons grijpen en veranderen
en met ons eten in de stad.

En in het brood zullen wij proeven,
hoe diep Gij ons hebt liefgehad.

AVONDBEDE ( Paul Schreurs )

Hebben wij deze dag geleefd naar
uw voorbeeld, Heer...
Waren wij geduldig, nederig, liefdevol...
Waren wij vol aandacht voor hen, die tot ons kwamen...
Waren wij het antwoord op de hoop van hen die ons vroegen...
Hebben wij geweend met hen die weenden...
Hebben wij vol tederheid geglimlacht,
tot door de tranen heen weer hun glimlach verscheen...
Hebben wij geleden bij elke pijn, bij elke smart...
Hebben wij bloemen gegeven
vooraleer we het brood uitreikten...
Hebben wij uw vreugde uitgestraald...
ZIJN WIJ ZONDER OPHOUDEN BROEDERS GEWEEST
VOOR ONZE BROEDERS...

DE MOOIE KEI ( Sadhu Sunder Singh, India )

Ik zat bij een Himalaya-rivier,
ik nam uit het water een mooie kei,
hard en rond, en glad.
De kei had lang in het water gelegen,
maar het water had de kei van binnen
niet nat gemaakt.

Zo gedragen de mensen zich in Europa.
Al eeuwen lang zijn ze ondergedompeld
in het christendom en zijn zegeningen.
Zij leven in het christendom, maar het christendom
doordringt hen niet, leeft niet binnen in hen.
Dat is niet de fout van het christendom.

HUN HART IS HARD.
IK VERWONDER ER ME DUS NIET OVER
DAT IN MIJN LAND VELEN HET CHRISTENDOM
NIET BEGRIJPEN...

GOD, U BENT TE VINDEN ( Dikkie Ruyt )

Mensen vragen al eeuwenlang,
hoe bent U en waar zijt Gij, GOD?
niet te vangen in beelden,
zegt U zelf in het tweede gebod.

Waarom zijn wij ziende blind
en horende doof geweest?
Gij hebt U niet verborgen,
maar ons belichaamt met UW GEEST.

Hebben wij dan uw UW WOORD,
uw getuigen niet ontdekt?
Abraham, Mirjam, profeten, profetessen en JEZUS.
Allen beelddragers, door U verwekt.

Wij willen U steeds vangen in een beeld,
maar wij versluieren U voor anderen.
U bent niet GOD, de VADER/MOEDER, zwart of blank.
U bent heel anders, groter, ongedeeld.

U BENT TE VINDEN IN ONZE WERKELIJKHEID,
IN GEWONE MENSEN, UW SCHEPSELEN GENAAMD.
U BENT NIET STATISCH, GOD, MAAR IEDER OGENBLIK NIEUW ALS MENSEN HET WAAGDEN SAMEN OP WEG TE GAAN...

EN ALS IK DOOD GA... (Uit: Vriend en vijand - Bram Vermeulen )

En als ik dood ga,
huil maar niet.
Ik ben echt niet dood.
Moet je weten,
het is de heimwee,
die ik achter liet.
Dood ben ik pas
als jij die bent vergeten.

En als ik dood ga,
treur maar niet.
Ik ben echt niet weg.
Moet je weten,
't is het verlangen
dat ik achter liet.
Dood ben ik pas,
als jij dat bent vergeten.

EN ALS IK DOOD GA,
HUIL MAAR NIET.
IK BEN NIET ECHT DOOD.
MOET JE WETEN,
'T IS MAAR EEN LICHAAM
DAT IK ACHTER LIET.
DOOD BEN IK PAS,
ALS JE MIJ BENT VERGETEN.

FLATGEBOUW ( Karolien Hacour )

Heer, in dit flatgebouw in deze stad
wonen vele mensen.
De mensen wonen naast elkaar,
onder elkaar, boven elkaar,
maar, Heer, waarom niet meer met elkaar?
Hebben we niet geleerd
dat we allemaal kinderen van God zijn?
Hebben we niet geleerd
dat wij allemaal broers en zussen zijn?

Oh, Heer, leer me verder te kijken
dan mijn eigen voordeur.
Open de deur van mijn hart
en geef iedereen hierin een plaats
opdat we één grote familie zouden vormen.
LAAT DIT FLATGEBOUW EEN BEGINSEL ZIJN
VAN JOUW DROOM.
ZOU DIT AL GEEN MOOIE START ZIJN,

DE LAATSTE ZOMERTOCHT ( F. Bogaert - Miel Cools )

Ik strek mijn lome vleugels uit
op deze late zomeravond
en steven,laag het hoofd vooruiy
in ondergaande stralen badend.
Ik wil het goudschuim op mijn huid
in alle porien ervaren,
alvorens zonder vlerkgeluid
de laatste heuveltop te halen.

Ik steven zuidwaarts zacht vooruit,
langs heuvel schaduwgrenzen.
Een herder speelt nog op zijn luit,
de late weemoed van mijn wensen.
Ik groet hem, kijk dan verder uit
naar blauwe nevels die omhelzen,
het geurige lavendelkruid
en ik vergeet de bozen mensen.

Ik hoor geen boze woorden meer,
geen schelden, geen koude stemmen.
Ik duizel in het duister neer
en in het niet meer onderkennen,
van droefheid en het dwaze zeer,
waaraan de dichters nooit gewennen.
Ik daal naar zachte mossen neer
waar hete doornen niet meer kwellen.

Dit wordt mijn laatste zomertocht.
Men vindt mij morgen in de regen,
een vogel die zijn laatste bocht
gemist had, de wind zat tegen.
Een herfstwind die de terugweg zocht
van dromen uit mijn kinderleven.
Hij joeg mij uit de laatste bocht,
hij wou met mij geen spel meer spelen.

CITATEN
----------

Vreugde: de zijnstoestand die niet nodig heeft om gelukkig te zijn.
( A. Gide )

Vandaag weer file gereden en ik op kop.

Er was eens een arme slang die al zijn huiden verzamelde.
Dat was de mens. ( Jean Giraudoux )

Uitvinden is het resultaat van tegendraads denken.

Het is moeilijk een vrouw gelijk te geven, want misschien is ze intussen alweer van gedacht veranderd. ( Marc Mastroianni )

Vandaag is het verschil tussen gisteren en morgen.

Van de waarheid weten we niets, tenzij hetgeen wij ervan uitdrukken in ons leven. ( S. Kierkegaard )

Wil het geloof leven, dan moet het liefhebben. ( Newman )

Liever rechtop sterven dan kruipend blijven leven. ( R. Garaudy )

Wie geen dissonantie kent, is niet in staat harmonie te waarderen.

Als mijn spiegelbeeld toch eens kon weten dat het kapot kan vallen.

GPS- SYSTEEM ( Karolien Hacour )

Zoveel straten doorkruisen deze stad,
zoveel keuzes die ik elke dag moet maken.
Sla ik rechts af
of links,
of toch maar rechtdoor?
Lieve God, soms weet ik het niet meet
en dwaal ik wat rond,
kuierend door de straten
zonder goed te weten waar ik uitkomen zal.

God, wees mijn GPS-systeem,
mijn gids in deze stad,
in deze wereld.
Fluister me toe bij elk kruispunt
welke weg ik bewandelen moet.
Moet ik links afslaan, rechts of rechtdoor?
O God, ik vertrouw op jou dat jij mij dit zegt.
Leer me doorheen de stadsdrukte te luisteren
naar jouw stem,
Jij wil immers niet dat ik verloren loop.
Waarom zou Jij?
Jij bent mijn doel.

EEN JONGEMAN HAD EEN DROOM...

Hij ging een winkel binnen.
Achter de toonbank zag hij een engel.
Haastig vroeg hij hem:
'' Wat verkoopt u, mijnheer? ''
'' Alles, wat u maar wilt '',
antwoordde de engel vriendelijk.
De jongeman zei:
'' Dan zou ik graag hebben:
het einde van de oorlog in
heel de wereld,
meer bereidwilligheid
om met elkaar te overleggen,
aandacht voor de kleinen en de zwakken... ''
De engel onderbrak hem en zei:
'' Verontschuldig me, jongeman,
u hebt mij verkeerd begrepen.
We verkopen hier geen vruchten.
We verkopen hier alleen zaadjes... ''

DANK OM... ( Madre de tode ser ) dr. Lourdes-huismoeder uit Venezuela( Moeder van alle bestaan)

DANK OM HET LEVEN
OM LEVEN TE ZIJN
OM ONS ERVAN TE VERVULLEN
OM VOORTDUREND TE ZIJN
OM ALLEEN MAAR TE ZIJN
OM HET BEGIN TE ZIJN
OM HET EINDE TE ZIJN

DANK OM JE KINDEREN TE ZIJN
DEELTJES UIT JE SCHOOT
GEMAAKT NAAR JE BEELTENIS
DELEND IN JE WIJSHEID
GEMAAKT UIT JE STOF
CREATIE VAN JE PASSIE

DANK OM ONS IN JE SCHOOT
TE HEBBEN ONTVANGEN
OM JE TE MOGEN DOORSTROMEN
OM ONS MET JE TE VULLEN
OM JE SCHOONHEID TE GENIETEN
OM JE KRACHT
OM JE PRACHT

DANK OM JE LIEFDE
JE WELWILLENDHEID
OM ONS TE LATEN BESTAAN
OM JE MILDE BLIK
OM JE VOORTDURENDE STRELING
OM JE ONEINDIGHEID

WIJ VRAGEN JE,
MOEDER VAN ALLE BESTAAN,
LEID ONS BIJ DE HAND
LAAT JE STEM DOORDRINGEN
LAAT JE LIEFDE ONS BEREIKEN
LAAT JE MANTEL ONS BEDEKKEN
VERDRING ONZE HONGER
VERDRING ONZE HAAT
LAAT DE REDE OVERHEERSEN
EN DAT DE VREDE EEN ZIJ.
AMEN.

CITATEN
-----------

De duivel zelf weet niet waar de vrouwen hun messen slijpen. (Letland)
( Letland )

Roken is gezond voor schadelijke mensen.

Een huis wordt gebouwd om in te leven, niet om naar te kijken.
( F. Bacon )

Wees lief voor je tanden, anders worden ze vals.

Elke minuut dat je je druk maakt over het verleden, gaat af van je toekomst. ( Simon Carmiggelt )

Het enige dat ik niet vergeet is dat ik vergeetachtig word.

Het geluk is slechts in ons zelf te vinden, het kon zich niet laten verstoppen. ( Julien de Valckenaere )

Het is niet belangrijk dat je zonen van je houden, dat doen je kleinkinderen wel. ( Smiley )

Er zijn 60 spieren nodig om nors te kijken en 20 om te glimlachen, waarom zou je je dan vermoeien?

SENIORENWEEK ( Emmy Swerts )

De dagen verglijden stil in vlekken licht
die langzaam langs de ramen schuiven;
ze zien ze gaan. Vroom is hun gezicht
waar winterstormen over huiven.

Ze dromen van al wat in't verleden ligt,
van bloesems die slechts zomer vroegen
en zomer die schreef zijn al te kort gedicht
van mens en droom die vruchten droegen.

Hun hart, een diep en zuiver meer,
geurt nog van lentebloei en -lover.

Er ligt zoveel goedheid over
elk gebaar, dat ik mij heel erg pover
weet bij hun tot goud verstilde tover
die'k dankend min en blijvend eer...

CITATEN
________

De file was opgelost... waarin werd niet vermeld.

Ik respecteer het godsbegrip te zeer om God verantwoordelijk te stellen voor zo'n onzinnige wereld. ( G. Duhamel )

Herinnerer je gisteren, droom over morgen, maar leef vandaag.

De werkelijkheid herken je door haar onwaarschijnlijkheid. ( G. Reve )

Het is beter gehaat te worden voor wat je bent, dan bemind te worden voor wat je niet bent. ( André Gide )

Als 50 miljioen mensen iets doms zeggen, blijft het niet minder dom.
( Anatole France )

Geld maakt niet gelukkig, maar het is een fijne manier om ongelukkig te zijn.

MISSCHIEN...

Misschien is bidden in alle rust
je dag overschouwen,
blij om het mooie
dat je beleefde,
spijt om het domme,
dat je deed,
en op het einde
niet vergeten te zeggen:
DANK JE WEL.

Misschien is bidden
samen zoeken
naar helende kracht
om het morgen beter te doen,
durven zeggen:
" Mens, ik hou van je ".
Jammer,
dat ik het zo weinig
LAAT VOELEN EN ZIEN.

Misschien is bidden
beseffen hoe klein je bent,
bang en hulpeloos,
aanvaarden dat je de andere
zo nodig hebt
en dat je zelf zo nodig bent,
en elkaar en ook God
laten zeggen:
DANK JE WEL.

Misschien is bidden
helemaal niets doen,
niets horen,
niets zeggen,
maar alleen zijn en geloven.

GOD, MISSCHIEN LEER JE ME VERDER
HOE IK BIDDEN MOET?

OVER DANKBAARHEID... ( Maurits Gillissen )

Danken hoeft eigenlijk voor niets te dienen, maar heeft wel een gelukkige nevenwerking. Het is een gratis medicijn tegen stress en overspanning.
Het herstelt een gezonde omgang met de dingen en andere mensen.
' Wat heb je dat je niet gekregen hebt? En als je alles cadeau gekregen hebt, waarom die drukte, alsof alles van jezelf kwam? ' zegt Paulus ons ( 1 Kor. 4,7 )
Van daaruit kun je alles in een ander licht gaan zien.
Met een dankbare blik de nieuwe morgen bekijken, ervaren dat je gezond kunt opstaan en dat je de zon ziet opgaan.
Dankbaar voor de goede gaven van de natuur, voor de mensen om je heen. Dat maakt je hart ruimer en blijer.
Je bent niet gefixeerd op de dingen die je kunnen ergeren.
Je bent niet gefrustreerd omdat de dingen niet verlopen zoals jij gepland
had.
DANKEND DOOR HET LEVEN GAAN EN DANKBAAR GENIETEN VAN WAT JE GEGEVEN WORDT, IS EEN ECHTE LEVENSKUNST!

ADVENT 2006 ( Marc de la Marche s.j. )
---------------

In deze donkere dagen
bidden wij U, Heer God,
dat wij nooit de hoop verliezen;
dat leegte en duisternis
ons niet overweldigen.
Dat wij niet vluchten
in glitter en schone schijn.
Dat wij in deze adventstijd,
wakend blijven uitzien
naar de vervulling van uw beloften:
Uw komst in deze wereld,
in de duisternis van ons bestaan
en in de leegte
van ons soms zo armzalige mensenhart.
Dat ons ongeneeslijk verlangen
naar vrede en gerechtigheid
U mag herkennen
in al wat klein en kwetsbaar is,
in het kind in de kribbe,
in het kind voor wie
in de herberg geen plaats was.
DAT WIJ NOOIT DE HOOP VERLIEZEN
MAAR VOL VERTROUWEN UITZIEN NAAR UW KOMST.

ZO... ( L. Alberse )

Zo is het dan geweest,
een vrouw die baart,
een man die doeken vouwt
en het kind in een krat,
dat was dan dat.

De kraamkliniek was overvol,
de vroedvrouw juist afwezig,
de arts was vrij van dienst die nacht,
zijn plaatsvervanger weggeroepen
en het kind lag op stro,
dat was dan zo.

Toen God dan eindelijk kwam
in Jezus - Zoon der maagd,
bleek overduidelijk:
niemand had om Hem gevraagd,
niemand zond naar Bethlehem
een brief of telegram,
een kaartje of wat bloemen
en niemand had er tijd,
geen enkel ogenblik,
niemand - en dat was ik...

HIJ IS NIET VAN GISTEREN ( Manu Verhulst pr.)

Er liggen twintig eeuwen tussen onze wereld en zijn wereld.
Hij leidde het broze bestaan van kleine landlieden aaneengekit
en een familie in een dorp, ergens in een uithoek van het Romeinse Rijk,
afgesneden van de rest van de wereld, met als enige orientatiepunt
de synagoge en de bijbel.

Wij leiden het broze bestaan van mensen die elk voor zich hun eigen
leven willen leiden, met losse familiebanden en overdreven zorg voor
privacy.
Wij worden overspoeld met informatie uit alle hoeken van de wereld,
maar hebben geen gemeenschappelijk orientatiepunt voor ons doen en laten.

HIJ IS NIET VAN GISTEREN. WANT AL HAD HIJ SLECHTS DE SCHOLINGSGRAAD VAN EEN SYNAGOGENSCHOOLTJE OP HET PLATTELAND.
AL WIST HIJ NIETS AF VAN WAT ER ZICH IN DE WIJDE WERELD AFSPEELDE.
TOCH ZOU HIJ DINGEN VERTELLEN DIE DE GESCHIEDENIS VAN DE MENSHEID EEN ANDERE WENDING ZOUDEN GEVEN.
WIJ MOGEN DEZE WERELD BEWONEN EN BEWERKEN...
HET VERHAAL VAN CHRISTUS, DE MAN VAN LANGGELEDEN, BLIJFT HET ORIENTATIEPUNT OM AL ONZE KENNIS EN AL ONZE TECHNOLOGIE TE GEBRUIKEN OPDAT ELK KIND TOT IN DE VERSTE UITHOEK VAN DE WERELD LEVEN ZOU HEBBEN, EN WEL IN OVERVLOED.

EEN LIED VOOR EPIFANIE ( Oda Swagemakers )

Het volk dat in het duister woont,
speurt het geheim van licht en vuur,
luistert de taal der sterren af,
herkent het sein en weet het uur.
En wie de ster gevolgd zijn,
vinden het eeuwig Licht.

Het volk dat in het water ging,
werd droogvoets door de stroom geleid.
Nu gaat Gods Zoon het water in:
het water wordt voorgoed gewijd,
en wast de hele wereld
van dood en zonde vrij.

De Zoon van God wordt één met ons,
wij worden Bruidegom en bruid.
Water giet Hij als vreugdewijn
in onze aarden vaten uit.
Hij is de bron van leven,
de zon van ons bestaan.

§ CITATEN §

Een computer is een apparaat dat problemen oplost die je niet zou hebben, als je het apparaat niet had.

Rijkdom is als zeewater: hoe meer men ervan drinkt, hoe dorstiger men wordt.
( Schopenhauer )

Het is niet voldoende deugdzaam te zijn. Men moet zich ook kunnen troosten over het feit dan men het is. ( Etienne Rey )

Mensen die hard werken maken veel fouten. Mensen die het rustig aan doen, maken weinig fouten. Ik ken ook mensen die geen fouten maken.

Men kan het leven het best gebruiken voor iets dat het overleeft.( W. James )

Iemand die niets weet, en weet, dat hij niets weet, weet meer dan iemand die niets weet, en niet weet,dat hij niets weet.

Dood is wakker worden aan de verkeerde kant van je dromen. ( H. Mulisch )

Als je vandaag je kop in het zand steekt, knars je morgen met je tanden.

ERGENS... ( Ernest Thijs )

Ergens in het Oosten, ver van hier,
een schamel houten stal.
Een witte vacht van sneeuw bedekt het dak
en geeft een beetje schutting
tegen scherpe, koude wind,
die gierend door de gaten dringt.

In een hoek een oude os en ezel,
naar een kribbe starend midden in de stal.
Daarin gelegen een kindje, teer en schoon,
gewikkeld in het stro.
Ernaast twee mensen, Jozef en Maria,
die het wonderlijk aanschouwen, o zo vroom.

Verder in de grauwe vlakten,
gehuld in dikke vachten,
wakend over hun kudde schapen.
Plots aan de hemel een heldere ster
en een stem die spreekt:
" Herders, sta op, spoed u naar Bethlehem,
een kindje is geboren.
Ge zult het vinden in een stal,
eenieder zal het horen. "

Zij volgden haar, van schrik ontdaan,
tot waar de ster bleef stille staan.
Alwaar zij vonden het kindje teer,
goddelijk lachend, in zoete vree.
De herders, nu tot vreugde bewogen,
knielden neer, eerbiedig en ingetogen.

HIJ...

HIJ DIE LIEFDE HEET
ZAL OOK VANDAAG
MENS WORDEN.
DAT IS AAN HET GESCHIEDEN.
HIJ ZAL NIET BIJ WOORDEN BLIJVEN.
HIJ ZAL HANDEN EN VOETEN KRIJGEN,
GEEST EN HART.
HIJ ZAL TE ZIEN ZIJN, TE VOELEN,
AAN DEN LIJVE TE ONDERVINDEN
IN IEDER MENS DIE ZEGT:
" IK BEN ER OOK VOOR JOU "
EN DIE VAN DIE ZIN DE SAMENVATTING MAAKT
VAN ZIJN MANIER VAN LEVEN.
HIJ ZAL TE ZIEN ZIJN
IN ELKE KEUZE
ELKE POLITIEKE BESLISSING
DIE HOOP GEEFT AAN DE ARMEN,
UITZICHT AAN MENSEN ZONDER TOEKOMST,
EN BEVRIJDING AAN HEN DIE VASTZITTEN
HOE DAN OOK,
ZOALS HIJ MENS IS GEWORDEN IN JEZUS...

§ SUSA NINA § ( t.g.v. Kerstmis 2006 )

Sint- Jozef bereidde
dien wondere nacht
van 't zuiverste strooisel
een beddeke zacht,
daarop heeft Maria
met schamele vlijt
haar schreiende kindje
te slapen geleid.

Susa Nina,
't Hemelse Hof in een armenstal
en engelen wieken naar 't aardse dal
en vullen de sferen met feestgeschal,
Susa Nina
voor de Koning van 't Heelal.

De herders ontwaakten
in 't schitterend licht,
aan hen werd
de troostende boodschap gericht,
een boodschap van vrede
vanuit 't paradijs
aan alle de goede van wille zei peis.

Drie koningen kwamen
naar 't Kind van heel ver,
zij volgden het licht
van de stralende ster,
zij hebben de Godmens,
de Koning aanschouwd
en offerden wierook en mirre en goud.

Nog steeds brengt het Kindje
Zijn Boodschap van vree
voor alle goedwilligen onder ons mee,
een boodschap van vrede,
van heldere kracht,
een boodschap van licht
in den donkere nacht.

p.s. AAN AL MIJN BEZOEKERS EEN ZALIGE KERST EN REEDS EEN GEZOND EN BELOFTEVOL 2007 TOEGEWENST!!!

ZING VAN HET LEVEN... ( Herman Boon )

Zing van het leven, zoals God het ons geeft.
Zing van vrede, vrijheid, waar elke mens naar streeft.
Zing in het donker, zing in de zonneschijn.
Zing nu om nieuwe moed, de Heer blijft bij ons zijn!

Zing van de schepping, de arbeid, de wereld groeit nog voort.
Zing van liefde en vreugde, zij hebben 't laatste woord.
Zing in het donker, zing in de zonneschijn.
Zing nu om nieuwe moed, de Heer blijft bij ons zijn!

Zing van de schoonheid, de waarheid, het helen van de pijn.
Zing van mensen op aarde, elk wil gelukkig zijn.
Zing in het donker, zing in de zonneschijn.
Zing nu om nieuwe moed, de Heer blijft bij ons zijn!

Zing van Maria, haar ja-woord, de wereld werd bevrijd.
Zing van Jezus, de Christus, de nieuwe mens altijd.
Zing in het donker, zing in de zonneschijn.
Zing nu om nieuwe moed, de Heer blijft bij ons zijn!

Zing van de Geest, de sterkte, voltooiing na tekort.
Zing van de kerk en geloven, tot wereld hemel wordt.
Zing in het donker, zing in de zonneschijn.
ZING NU OM NIEUWE MOED, DE HEER BLIJFT BIJ ONS ZIJN !

' DE WERELD VERBETEREN ' (Nobelprijswinnaar Esquivel )

Een bekwaam onderzoeker zit in zijn bureau te werken aan een project om de wereld te verbeteren, als plots zijn dochtertje van 5 jaar binnenkomt.
" Ik wil spelen, " zegt ze. Maar de man antwoordt dat hij geen tijd heeft en dat ze hem verder moet laten werken.
Na wat aandringen geeft het dochtertje toe en verandert van tactiek.
" Laat mij dan helpen, zodat je vlugger klaar bent met de wereld te verbeteren, " zegt ze.
De man is vertederd en zoekt een oplossing.
Hij vindt in een tijdschrift een wereldkaart, scheurt die aan stukken en geeft alles aan zijn dochtertje met de opdracht dat zij de wereld opnieuw moet ' in orde brengen '.
Hij hoopt zo voor de rest van de dag van haar af te zijn, aangezien hij weet dat zijn dochter nog te klein is en het beeld van de wereld- kaart niet kent.
Maar na een kwartiertje komt ze fier terug met de wereldkaart netjes aaneengeplakt.
" Klaar ! " roept ze uit.
" Hoe heb je dat gedaan ? ", vraagt de papa verbaasd.
" Simpel, " zegt het meisje. " Toen je het blad uit het tijdschrift scheurde, zag ik dat er op de achterkant een foto van een man stond.
Toen ik de wereld niet kon ineen puzzelen, heb ik alle stukken omgedraaid en eerst ' de mens in orde gebracht. '
Toen ik daarna het blad omdraaide, zag ik dat de wereld ook in orde was."

OP WEG... ( Catherine Haenen )

Op weg met God door het leven.
Moeilijk uit te drukken.
Gelijk aan herboren worden.
Voelen zalige rust.

Niets of niemand kan het hinderen.
Zelfs de dood kan ons niet scheiden.
Dat samen zijn groeit elke dag.
Aan het aardse niet te vergelijken.

Ontdekking van Gods grote liefde.
Doorheen bruisende geschapen wereld.
Voor elke mens in het bijzonder,
zal steeds Zijn liefde spreken.

In voor- en tegenspoed,
ben je nooit meer alleen.
Altijd samen, wijst God de weg,
die steeds leidt naar vrede.

" DOVEN LAAT HIJ HOREN EN STOMMEN LAAT HIJ SPREKEN "

( Marcus 7, 31-37 )

Jezus vertrok weer uit de omgeving van Tyrus en ging via Sidon naar het meer van Galilea, dwars door het gebied van Dekapolis.
Daar werd iemand bij Hem gebracht die doof was en gebrekkig sprak, en men smeekte Hem om deze man de hand op te leggen.
Hij nam de man apart, weg van de menigte, stak zijn vingers in diens oren en raakte met speeksel zijn tong aan.
Hij sloeg zijn blik op naar de hemel, zuchtte diep en zei tegen hem: ' EFFATA ', wat betekent: ' GA OPEN '.
Meteen gingen zijn oren open, zijn tong kwam los en hij kon normaal spreken.
Hij beval de onstaanders om aan niemand te vertellen wat er gebeurd was, maar hoe strenger Hij het hun verbood, hoe meer ze het rondvertelden.
De mensen waren geweldig onder de indruk en zeiden:
' ALLES WAT HIJ DOET IS GOED: ZELFS DOVEN LAAT HIJ HOREN EN STOMMEN LAAT HIJ SPREKEN. '

( t.g.v. Gebedsweek vr de éénheid van de christenen van
18 tot 25 januari 2007 )

DE OVERTOCHT ( Hendrik Marsman )

De eenzame zwarte boot
vaart in het holst van de nacht
door een duiternis, woest en groot,
de dood, de dood tegemoet.

Ik lig diep in het kreunende ruim,
koud en beangst en alleen
en ik ween om het heldere land,
dat achter de einder verdween
en ik ween om het duistere land,
dat flauw aan de einder verscheen.

Die door liefde getroffen is
en door het bloed overmand
die ervoer nog het donkerste niet,
diens leven verging niet voorgoed;
want de uiterste nederlaag
lijdt het hart in de strijd met de dood.

O ! De tocht naar het eeuwige land
door een duisternis somber en groot
in de nooit aflatende angst
dat de dood het einde niet is.

§ CITATEN §

Het volk zegt;: verandering doet leven. Juister zou zijn: verandering is leven.
Leven is verandering. ( J. Greshoff )

Zij die het vuile werk doen, verdienen schoon te weinig.

Als een gevangene als misdadiger wordt behandeld, zal hij er zeker een worden. ( John Galsworthy )

Koester bovenal de liefde die je ontvangt. Die zal doorleven lang nadat goud en gezondheid uit je leven zijn verdwenen. ( Og Mandino )

De oneerlijkheid van de oneerlijken is vaak verontschuldiging voor de oneerlijkheid van de eerlijken.( Julien de Valckenaere )

Zorg voor rendement, produceer... een glimlach.

LEER ONS... ( Dorothee Soelle )

Leer ons een minderheid te worden, God,
in een land dat te rijk is,
te veel vreemdelingenhaat kent en het leger te veel aanbidt.
Pas ons aan aan uw gerechtigheid,
niet aan de meerderheid.
Bewaar ons voor de zucht naar harmonie
en laat ons niet buigen voor grote getallen.

Zie toch hoe hongerig wij zijn
naar de duidelijkheid die U ons biedt.
Geef ons leraressen en leraren,
niets slechts showmasters met hoge kijkcijfers.
Zie hoe dorstig wij zijn
naar de informatie die U ons verschaft,
hoezeer wij willen weten wat telt.

Maak ons zusters en broeders van hen die geen lobby hebben,
die geen werk hebben en geen enkele hoop,
die te oud zijn om nog productief te zijn
of te onhandig of te nutteloos.

Wijsheid van God laat ons het geluk zien van hen
die plezier hebben aan uw wet
en dag en nacht mijmeren over uw geboden.
ZIJ ZIJN ALS EEN BOOM
GEPLANT AAN FRISSE WATEREN,
DIE VRUCHT GEEFT OP ZIJN TIJD.

BOOM IN APRIL ( Blanka Gyselen )

Gij noemt mij: ruiker voor de bruid...
hij hoort het niet, hij droomt zich uit
in 't boom-zijn gans verzonken
en van zijn wortels tot zijn kruin
staat héél de wereld als een tuin
onder de zon te pronken.

Gij denkt, hij bergt een nest, weldra...
en bouwt, de vogel achterna,
een zekerheid voor morgen.
Maar breed gespreid van tederheid
verdroomt de boom gewoon zijn tijd
diep in het lied geborgen.

Gij zucht: hij raakt zijn bloesems kwijt...
en 't sneeuwt alweer vergankelijkheid.
De boom, hij leent zijn lover
aan d' oude wind, die jonger stoeit
terwijl hij tijdeloos verbloeit
met zoveel dromen over!

O zo bereid en rijk en stil
éénmaal te staan, boom in april,
van zon en droom bedropen,
los van de wens, het nest, de vrucht
in die onmetelijke lucht
met àl uw bloesems open!

SVEN NYS ( Axl Peleman zingt een huldeblijk op zijn ' Antwaarps ' )

Kzen nooit in sport gintresseerd geweest,
mè da vak op 't school was' k altijd geflest.
Vrienden van toeng hadden ne BMX
en zelfs da haddek ni, want het zei me niks.

Mor ik heb nu maten, ze zijn wielerfan,
velo's daar kennen ze alles van,
ik hoor ze zeggen, keer op keer:
' Coureurs lak Nys maken ze niet meer. '

Edder al is over nagedacht,
watter van de Sven allemaal wordt verwacht.
Den druk om te winnen is gigantisch groot
en de stress dat dat meebrengt, da weegt als lood.

Sterren komen, sterren gaan
maar Sven Nys, die kerel blijft bestaan.
Asekem zien winnen, dan denk ik ' verrekt ',
ne coureur lak Sven Nys, die verdient respect.

Mor ik heb nu maten, ze zijn wielerfan.
Velo's daar kennen ze alles van.
Ik hoor ze zeggen, keer op keer,
coureurs lak Nys maken ze niet meer.

Sterren komen, sterren gaan,
maar Sven Nys, die kerel blijft bestaan.
Asekem zien winnen, dan denk ik ' verrekt ',
ne coureur lak Sven Nys, die verdient respect.

HET LEVEN VAN EEN MAN...

Het leven van een man is verre van eenvoudig... Als je een vrouw op een voetstuk plaatst en haar wilt beschermen voor alle drukte, ben je een macho. Als je thuisblijft en het huishouden doet, ben je een watje. Als je te hard werkt, is er nooit tijd voor haar. Als je niet hard genoeg werkt, ben je een schooier. Als je haar zegt hoe goed ze eruit ziet, zijn dat ongewenste intimiteiten. Als je niets zegt, is dat mannelijke onverschilligheid. Als je huilt, ben je zwak. Als je niet huilt ben je ongevoelig. Als je houdt van vrouwelijke vormen en sexy ondergoed, ben je pervers. Als je daar niet van houdt, ben je homo. Als je bloemen voor haar koopt, wil je iets van haar. Als je het niet doet, denk je niet aan haar. Als zij hoofdpijn heeft, is ze moe. Als jij hoofpijn hebt, hou je niet meer van haar. Als zij vrijgezel wil blijven, heet dat onafhankelijkheid. Als jij vrijgezel wil blijven, heb je bindingsangst. ZEG NU NOG EENS DAT MANNEN HET GEMAKKELIJK HEBBEN....

VRIENDEN ZIJN... ( Anoniem )

Vrienden zijn als bomen, ze wachten tot je nog 's langs komt en ze zijn onverstoorbaar als je wegblijft.
Ook na maanden afwezigheid kun je de aard van de vorige gesprekken weer opnemen, omdat er intussen niets echt werd af- gebroken.
Dat is het mooie tussen mensen.
Vriendschap is maar mogelijk als je, vanuit jezelf, weet dat mensen eigenlijk zukkels zijn.
Mensen zijn onbetrouwbaar, humeurig, ijdel, driftig.
Vrienden weten dit van elkaar.
Vandaar hun glimlach.
Vandaar hun verdraagzaamheid.
Vandaar het respect voor wie de ander is.
Vriendschap is weten dat je mag nemen.
Weten dat je mag vragen.
Omdat het wederkerig is.

HET PAK ( Als huldeblijk aan Willem Elsschot door de antwerpse stadsdichter Bart
Moeyaert )

Een man mat zich een pak aan.
Het stond hem, maar het zat niet
als gegoten. Hij vond de snit,
de stof goed passen bij zijn stok,
zijn pijp. Hij kon zich 's ochtends
met gemak vermommen als een heer
en zo de lei op gaan. Alsof hij zich
in rozen hulde. Dit was slim.
Van zulke struiken is bekend dat ze
er zijn om naar te kijken, en voorts
alleen maar zout in de wonden strooien,
omdat een ander zich graag pijnigt,
niet wil horen dat hij zeg maar
nooit zal ruiken als die man daar.
En schijnbaar niets drong tot hem
door. Zo geurde zijn tabak, zo zat hij
in zichzelf. Zo vielen plooien nu
eenmaal. Hij schreed langs huizen
die hij kende, hij sloop voorbij als hij
geen licht mocht zien, verkocht ons
lucht voor diamanten. Deed hij u zeer,
dan speet het hem. Dan had hij u
per ongeluk gestreeld. Wat overbleef
viel na te lezen. Dat was de zalf,
dat wist hij. Hij bleef zijn pak.
Zichzelf als man, zichzelf als heer.
Twee namen en drie delen.

CITATEN

Vrijheid is het kennen van je beperkingen. ( Els Dekker-Nanne )

Waar woorden te kort schieten, spreekt de muziek.
( H.C. Andersen )

Een statisticus waadde vol vertrouwen door een rivier die gemiddeld één meter diep was. HIJ VERDRONK. ( Bomans )

Welvaart is een auto hebben. Welzijn is er een parkeerplaats voor vinden.

Je zou jezelf niet ziek mogen maken door te drinken op de gezondheid van een ander. ( Albert Willemetz )

Hoed u voor mensen met één idee. ( Jean de Boisson )

Ieder is de bewerker van zijn eigen lot. ( Henri F.J.Regnier )

Praat niet over jezelf, dat doen wij wel als je weg bent.

Je bent onbetaalbaar, daarom verhogen we je salaris maar niet meer.

VERDER LEVEN ( G. Smit )

De jaren worden korter, het leven niet,
er groeit meer achteraan, het begint
verder te reiken dan ik ooit zal zien,
meer te vermoeden dat het ooit is.

Minder woorden houden hun betekenis:
liefde, vader, moeder, verdriet, geluk,
de meeste andere lossen op in avondwind
en worden als herfstgras onwerkelijk.

Maar het blijvende wordt onnoemelijk rijk,
angstig vaak, het komt verschrikkelijk dichtbij,
breekt met onvermoede krachten binnen,

scheurt open wat altijd gesloten scheen
en fluistert over alle noodweer heen:
wat schijnt te eindigen, moet nog beginnen.

KOM TO JEZELF... ( Uit Psalm 4. vert. 50 Psalmen )

Datgene waar een mens mee bezig is, en de manier waarop hij het allemaal doet, zeggen heel veel over hem. Over wie en hoe hij is. En toch, dikwijls kom je er niet toe iets uit te voeren, of een houding aan te nemen die je je nochtans voorgenomen had. Ervaar je ook dat je dikwijls weer vervalt in gewoonten of in gedragingen waarvan je weet dat die niet goed zijn voor jou. Trouwens, vaak zijn ze ook niet goed voor anderen.
Als je niet meer achter je eigen daden staat, waar is dan je diepste zelf ?

Ook Paulus worstelde met die vraag.
" Ik begrijp mijn eigen daden niet, zei hij; ik doe immers niet wat ik wil, maar wat ik verafschuw. In feite ben ik het dan niet meer die handelt. " ( Rom. 7, 15-17 )
" Waar ben ik dan wel te vinden, vroeg hij zich af. Wie zal mij weghalen uit deze innerlijke verdeeldheid ? "

GEBED
--------
Ik bid: U die mij gevormd hebt uit het stof der aarde, U die, achter mijn vallen en mijn opstaan, weet wat er in mijn hart leeft, U die zelf de bron bent waaruit mijn diepste verlangens opwellen, geef dat ik mezelf mag zijn, zoals U mij hebt gemaakt.

VADER ( Michel Van der Plas )

Vader, wat zou ik er voor willen geven
als je er af en toe nog eens kon zijn
en een zondag kwam zitten in mijn leven
bij mijn werk en mijn boeken en mijn wijn.

Soms zie ik nog mannen van vijfentachtig
( je weet wel waar ) met een gezicht vol zon
en zin, en dan denk ik: godallemachtig
als ik hem zo nog eens meenemen kon.

Want op de een of de andere manier
leeft ik toch ook nog steeds voor jou: jouw ogen
wil ik, met hun aandacht, pret en mededogen
bij mijn geploeter, mijn huis en mijn hier:
en ik zag ze zo graag een keer genieten
van al wat ze met tranen achterlieten.

DE BASILIEK

Die groene koepel
tussen groen,
daar heb ik mee te doen...

Het is het huis van
God, de Heer,
Hij roept op; keer op keer...

Het orgel nodigt
feestlijk uit,
gouden licht, lief geluid...

Zijn woorden worden
weerom waar,
raken de zielesnaar...

Zijn lichaam komt tot
leven weer
als teken en veel meer...

Ach, mens, je weet niet
wat je mist;
als je dat maar eens wist...

Breng diepgang in je
leven, dat
gevoel kan Jezus geven...

De hemel raakt de
aarde hier;
zijn deur staat op een kier...

Tony Hutsebaut - Edegem, 06.09.1993

LAAT JE OMHELZEN, LAAT JE ZEGENEN IN DEZE VEERTIGDAGENTIJD

VERLOREN LOPEN ZOALS HET ONGELUKKIGE SCHAAP, ZOEK GERAKEN ZOALS HET GELDSTUK VAN DE VROUW, HET NOORDEN KWIJTRAKEN EN JE OP HET SLECHTE PAD BEGEVEN... HET ZIJN MENSELIJK GESPROKEN DRAMATISCHE TOESTANDEN DIE OOK TRAGISCH KUNNEN AFLOPEN. MAAR JEZUS VERTELT DEZE PARABELS OVER HET VERLOREN SCHAAP, DE VERLOREN DRACHME EN DE VERLOREN ZOON JUIST OM DE GOEDE AFLOOP ERVAN. HIJ SPREEKT OVER TERUGVINDEN EN OVER DE OVERGROTE VREUGDE DAARBIJ. DAT IS EVANGELIE. DAT IS DE BLIJDE BOODSCHAP.
ZO ZEGGEN DEZE PARABELS, DIE HET SCHOONSTE ZIJN WAT DE EVANGELIES BEVATTEN, DAT MENSELIJK LEVEN NIET EINDIGT IN WANHOOP, NIET IN DE DIEPTE VAN HET KWAAD. ER IS ALTIJD EEN TERUGKEER, EEN OPVANG, EEN THUISKOMST. ER IS IEMAND DIE OPVANGT. HET LEVEN IS GEZEGEND VANAF HET BEGIN. DE OMHELZING VAN DE VADER IS ER DE BEVESTIGING VAN. TEN EINDE RAAD KOMT DE JONGSTE ZOON BIJ ZIJN VADER TERUG. HIJ KOMT WEER HELEMAAL IN HET VOLLE LICHT VAN DE ZEGEN, HIJ IS WEER THUIS. NOOIT IS ER GROTER VREUGDE BIJ GOD DAN WANNEER DE WEGGELOPEN ZOON TERUGKOMT. HET DOET ER NIET TOE IN WELKE TOESTAND. LAAT JE OMHELZEN, LAAT JE ZEGENEN. EN... WIE KAN JIJ NU OP JOUW BEURT OMHELZEN EN ZEGENEN ?

NE MENS... ( Willem Vermandere )

Ne mens ga nie dood op dien laatste dag
met sombere klokken en met rouwbeklag,
misschien overleed ie al zonder geween
nauwelijks merkbaar zoveel jaren geleen

Zoveel grote mensen in werk en verkeer,
zoveel dode zielen zo druk in de weer
zoveel arme sukkels in grote nood
als 't kind in ons sterft dan gaan we dood

Ne mens ga nie dood als ie moe is gesjokt,
zijn herte begeeft en zijnen asem stokt
dat sterven dat is al jaren aan de gang
dood gaan dat doe j' heel uw leven lang

Gaan vader en moeder naar den overkant,
trekt uw kind uw liefste naar 't ander land
je zinkt en verdrinkt in nen tranenzee
bij ieder sterven sterf j' ook wat mee

Ne mens ga nie dood als zijn lijf ontbindt,
tot stof en as zijn lichaam verzwindt
misschien is de dood een vereenvoudiging
door vuur en eerde een soort loutering

Kijk naar het licht en hoort hoe dat 't waait,
kijk hoe dat moeder eerde altijd verder draait
zegen de regen, onze wijn en ons brood
der is gene grens tussen leven en dood

TOT HET HART OP ZONDAG ( Wislawa Szymborska )

Ik dank je, hart van mij,
je treuzelt niet, maar werkt flink door
zonder beloning of gevlei,
uit aangeboren ijver.

Je hebt zeventig verdiensten per minuut.
Elke samentrekking van je
is als het afduwen van een boot
naar de volle zee,
voor een reis de wereld rond.

Ik dank je, hart van mij,
dat je me keer op keer
van het geheel afzondert,
zelfs in mijn slaap apart houdt.

Jij voorkomt dat ik uit mijn dromen breek
op een vlucht
waarvoor geen vleugels nodig zijn.

IK DANK JE, HART VAN MIJ,
DAT IK WEER ONTWAKEN MOCHT
EN DAT HOEWEL HET ZONDAG IS,
EEN DAG OM UIT TE RUSTEN,
ONDER DE RIBBEN
DE GEWONE ZATERDAGSE DRUKTE HEERST.

CITATEN
-------

's Nachts gelooft een atheist halfweg dat er een God bestaat. ( Edward Young )

Verkoop de zon niet om een kaars te kopen.
( Hebreeuws gezegde )

De schoonste dagen van de lente zijn die welke wij er zelf aan toevoegen. ( Jan Vercammen )

Woorden krijgen pas zin in een zin.

Showbusiness is oprechte onoprechtheid. ( Benny Hill )

Het geluk van de man is: ik wil. Het geluk van de vrouw is: hij wil. ( Nietzsche )

Het beste middel tegen dronkenschap is in nuchtere toestand kijken naar dronken mensen.

Leugens dienen vaak om de waarheid aannemelijk te maken. ( Johan Goudsblom )

Zelfs de wijze uil is ooit een dom uilskuiken geweest.

DE VERSCHIJNINGEN ( Muus Jacobse )

Terwijl wij Hem bewenen,
omdat Hij van ons ging,
is Hij aan ons verschenen
in zijn verheerlijking.

Terwijl wij om Hem treuren,
toont Hij ons hand en voet.
Hij komt door dichte deuren,
Hij spreekt zijn vredegroet.

Terwijl wij van Hem spreken,
is Hij in onze kring
om ons het brood te breken
van zijn verkondiging.

Omdat wij zouden weten,
wat ons te hopen staat,
vraagt Hij ons om te eten:
een vis, een honingraat.

Hij is de Heer en Koning
die eeuwig bij ons is.
Zijn woorden zijn als honing,
zijn naam is als een vis.

IK WEET NIET WAARHEEN... ( Flor Hofmans pr. )

Heer, soms zou ik met Thomas zeggen:
als ik mijn hand niet kan leggen in zijn wonden...
dan geloof ik het niet !
Maar nu ik met Thomas geloof,
kom ik tot U met open zonden.
Raak Gij mij aan met genezende Hand.
Zovelen hebt Gij geraakt en ze gingen hartstochtelijk leven:
Paulus, Petrus, de donderzoon Johannes,
Theresa, Franciscus, de Foucauld...
En die of die vriend en die vreemde, van wie ik vermoed
achter een nodeloos woord of ergens een lach, om het
wonder van zijn gelaat of een heel stille daad -
dat hij heimelijk blij is met U gans de dag,
zoals een jongen al maar denkend aan zijn meisje,
zoals een berggids die bestendig voortleeft
in het heimwee van zijn Berg.
Leef, Gij, Heer, in mij, ook in mij,
in die kleine dwerg,
met uw vreugde en uw kracht,
met uw ogen, vertrouwvol en zacht,
leef ook in mij met uw warm kloppend hart !
Ik wil, Heer, ik wil mij verheugen waar Gij U verheugt,
blij zijn om elke vangst in dat wonderbaar net
dat Gij zelf zijt en dat vangende redt.
En waar het slecht gaat voor U wil ik gaan,
en me geven tot offer.,
maar hoedt Gij me dan voor moedeloosheid en angst.
' k Wou leven in honderd landen, als blije bedelaar zwerven,
overal taai en nederig werken voor God,
voor de Vader alleen.
Maar geen dag houd ik vol of geen stap kan ik gaan,
wil ik gaan dan met U, Jezus, die lééft
en naast mij gaat, ik weet niet waarheen.

ALS HET DAGLICHT VERDWIJNT... ( Aelred van Rievaulx )

Goede Jezus,
wanneer de dag naar de avond neigt,
en het daglicht verdwijnt in het nachtelijk duister,
begint alles mij tegen te staan,
wordt alles wat ik zie mij tot last.
Iemand spreekt en ik luister nauwelijks;
iemand klopt en ik hoor het bijna niet.
Mijn hart is zo hard als een rots,
mijn tong kleeft vast aan mijn gehemelte,
de bronader van mijn ogen is dor.
Dan open ik de Heilige Schrift, ik noteer mijn
overwegingen.
Dan snelt uw genade, goede Jezus, mij tegemoet.
Haar lichtende aanwezigheid verdrijft mijn duisternis,
mijn tegenzin is verdwenen,
de hardheid is doorbroken.
De tranen die ik dan schrei, dragen hemelse vreugde mee.

JUNI ( Erik Verstraete )

Door mijn raam de geur van lavendel,
als paars van Provence en rozen wit-rood
hogerop in de tuin. En boven ruist Handel,
uit vuurwerk muziek: want juni is groot.

Jubel der merels verblijdt nu de avond,
als aarzelend de dag in het westen verbloedt.
De dagen gaan trager, de zon wordt lavend
voor't hart dat de zomer begroet.

Nu wilde ik weer met bevende handen
stil hurken bij de kleine, helle beek,
waar vlugge torren, kikkervisjes landden
ooit in mijn netje, uit hun veilige kreek.

CITATEN
----------

Het is gemakkelijker te sterven dan lief te hebben. Daarom doe ik moeite mijn liefde te beleven. ( Louis Aragon )

De beste manier om God te kennen is van vele dingen houden.
( Van Gogh )

Gelezen bij een waarzegger: '' Gesloten wegens onvoorziene omstandigheden. ''

Zij die zich in het begin het meest haasten, schieten tegen het eind gewoonlijk het langzaamst op. ( Erasmus )

Ontevredenheid is de eerste stap naar vooruitgang van een mens of volk. ( Orson Welles )

Ik leef alleen voor 't volgende gedicht. Ik ben de scheppingsdaad die ik verricht. Minder dan God, meer dan alleen maar een schepsel. Ik ben de kaarsvlam van het eerste licht.
( Guillaume van der Graft )

Weinig mensen zijn deugdzaam genoeg om de hoogste bieder af te wijzen. ( George Washington )

Afslanken met garantie: niet tevreden ? Gewicht terug.

Bokkensprongen eindigen meestal in brokkensprongen.
( Geert Galle )

MENSEN GEVRAAGD... ( Coert Poort )

Mensen gevraagd om de vrede te leren,
waar geweld door de eeuwen model heeft gestaan,
mensen gevraagd die de wegen markeren,
waarop alles wat leven heeft verder kan gaan.

Mensen gevraagd om de noodklok te luiden
en om tegen de waanzin de straat op te gaan,
mensen gevraagd om de tekens te duiden
die alleen nog moedwillig zijn mis te verstaan.

Mensen gevraagd om hun nek uit te steken,
voor een andere tijd en een nieuwe moraal,
mensen om ijzer met handen te breken,
ook al lijkt het ondoenlijk en paradoksaal.

Mensen gevraagd om hun stem te verheffen,
verontrust door een wapen dat niemand ontziet,
mensen die helder de waarheid beseffen,
dat wie mikt op de ander zichzelf ook beschiet.

Mensen gevraagd die in naam van de vrede,
voor behoud van de aarde en al wat daar leeft,
wapens het liefst tot een ploeg willen smeden,
voor de oogst die aan allen weer overvloed geeft.

MENSEN GEVRAAGD,
ER WORDEN MENSEN GEVRAAGD,
DRINGEND MENSEN GEVRAAGD,
MENSEN TEMIDDEN VAN MENSEN GEVRAAGD.

HET ZAL JE KIND MAAR WEZEN...

EEN MOEDER KOMT BINNEN IN DE SLAAPKAMER VAN HAAR DOCHTER. OP HET BED LIGT EEN BRIEF. MET BANGE VOORGEVOELENS BEGINT ZE TE LEZEN: LIEFSTE PA EN MA, MET SPIJT VERTEL IK JULLIE DAT IK WEGGELOPEN BEN MET MIJN NIEUWE VRIEND. HIJ IS ZO LIEF MET Z'N PIERCINGS, TATOEAGES EN ZWARE MOTOR. WEET JE, WIJ VERWACHTEN EEN KINDJE EN WE ZIJN HEEL GELUKKIG IN ZIJN CARAVAN IN DE BOSSEN. HIJ WIL VEEL KINDEREN EN DAT WAS OOK ALTIJD MIJN DROOM. WEET JE DAT MARIHUANA NIEMAND KWAAD DOET? WE ZULLEN ER ZELF KWEKEN VOOR ZIJN VRIENDEN, DIE ONS VAN COCAINE VOORZIEN. ONDERTUSSEN BIDDEN WE VOOR EEN GENEESMIDDEL TEGEN AIDS, ZODAT MIJN VRIEND GENEEST. IK BEN NU 15 JAAR OUD EN KAN HEEL GOED VOOR MEZELF ZORGEN. BINNEN EEN PAAR MAANDEN KOM IK WEL EENS LANGS, ZODAT JULLIE KENNIS KUNNEN MAKEN MET JULLIE KLEINKIND.
GROETJES, AMBER...

CITATEN
-----------

Mensen die slapen als een baby hebben er waarschijnlijk geen.

Armen en kinderen kunnen slechts dat geven wat men hen geschonken heeft. ( Gilbert Cesbron )

Liefde is het vermogen, het gelijke bij het ongelijke waar te nemen.
( Theodor Adorno )

De ware overwinning is dewelke men behaalt zonder bloedvergieten.
( Pittakos )

Alle computers wachten aan dezelfde snelheid.

Van de stijfkop en de zot vult de advocaat zijn pot.

Wat men niet begrijpt, bezit men niet.( J.W. von Goethe )

De staat is een enorm kunstmatig instituut via welke iedereen probeert te leven op andermans kosten. ( Fr. Bastiat )

Het verleden is niets achter ons, zoals men denkt, maar voor ons.
De schaduw van wat was,werpt zich voor ons: wat dood is, bestaat nog en gaat voor ons uit. ( Henri Bataille )

Voor een kok is louter vakkennis niet voldoende: ik wil niet dat zijn verhemelte slaafs is. Een kok moet de smaak van zijn meester hebben.
( Martialis )

Gemoedsrust is als kwik: hoe meer pogingen je doet om het te pakken te krijgen, des te onwaarschijnlijker is het dat het lukt.

DE BOOM... ( Marinus van den Berg )

Er was eens een boom, een onbekende boom, ergens langs de waterkant.
Geplant door niemand weet wie. Hij leefde daar breeduit met vele takken.
Hij droeg de forse stem van de wind, of de doodse stilte van de avondlucht.
's Winters was het leven kaal, en zwiepend op de harde wind en met zijn twijgen als toegeklemde vuisten, stond hij maar te wachten op de lente.
Tot zijn takken weer vol groen en bloesems schoten van ingehouden leven !
En, als de zomer kwam, maakte hij gratis schaduw voor iedereen, en soms een paraplu tegen de regen.
Zo leefde die boom daar, jaar in, jaar uit, op en neer in vier seizoenen.

Maar op een zekere dag kwam er een man, gewapend met een mes. Er was geen ontkomen meer aan: de mooiste tak werd afgesneden en de man nam hem mee naar huis.
Een dode tak... voorgoed van het leven weggesneden. En straks natuurlijk vergeten.
Drie dagen later kwam de man terug bij de boom. Die stond daar, dood- stil van angst. Welke tak is vandaag aan de beurt ?
Maar kijk, de man ging zitten aan de voet van de boom en hij blies op de afgesneden tak. Hij blies het lied van de fluit.
DE BOOM HIELD AL ZIJN RUISEN IN EN VERSTOND DE FLUIT:
" HOREN JULLIE MIJ ? IK LEEF ! IK LEEF !
EN MEER DAN OOIT TEVOREN. IK LEEF ! IK FLUIT ! IK ZING ! "

( tekst als eerste lezing tijdens uitvaartmis van mijn schoonmoeder Mevr. Juliana De Witte - De Vliegher op 16.05.07 )

EVEN... ( Herman de Coninck )

Geluk is ineens, zaterdagmiddag in de trein
naar Amsterdam, weten dat het niet voor jou is
weggelegd.
En daar hoe dan ook erg rustig van zijn.
Goed, dat weten we dan, dat hoeft niet meer gezegd.

Er vallen tenslotte nog andere dingen te beleven.
We gaan naar Amsterdam kijken, en niet naar elkaar.
En er is een voorzichtig-zijn met wat je even
mag hebben, hooguit voor een paar jaar.

Zoiets als elke dag opnieuw weer honger krijgen,
zoiets als elke keer met jou weer hijgen
en hijgen en hijgen. En dan is het voorbij.
En wie weet, nooit gebeurd. Dan blijven ik en jij.

Geluk is vandaag nog dingen willen schrijven
als ' jouw ogen en hun sterrelingse pracht. '
Godgod, nee zeg. Maar het is koud. En ik wil blijven
bij jou. Omwille van de nacht.

VRIJGEVIGHEID ( Thich Nhat Hanh - Boeddhist )

Ik neem me voor om vrijgevigheid te beoefenen door mijn ttijd, energie en materiele ulpbronnen te delen met degenen die echt in nood verkeren. Deze zin is duidelijk. Het gevoel van vrijgevigheid en het vermogen om vrijgevig te zijn, zijn niet voldoende.
Wij moeten onze vrijgevigheid ook tot uitdrukking brengen.
Misschien hebben we het gevoel dat we geen tijd hebben om mensen gelukkig te maken. We zeggen: ' Tijd is geld ', maar tijd is meer dan geld.
Het leven is meer dan alleen tijd gebruiken om geld te verdienen.
De tijd is er om te leven, om vreugde en geluk met anderen te delen.
De rijken zijn vaak het minst in staat om anderen gelukkig te maken.
Alleen mensen met tijd kunnen dat!

VADERDAG ( Henri Luyckx )

Als kleuter van een jaar of vier
denk je spontaan en zeker fier:
' Er is geen betere dan pa,
wat hij kan, doet geen mens hem na ! '

Een knaapje van zo' n vijftien jaar,
zijn kin bezaaid met stoppelhaar,
die spot al met: ' Die ouwe thuis,
wat die doet, is beslist abuis ! '

Met dertig jaren ouderdom
vind je papa tocht niet zo stom.
Is er iets dat niet meer gaat,
vraag je aan papa om raad.

Hij ziet, hij kan en doet van al,
weet raad en daad voor elk geval.
Maar dit besef je vaak gewis,
als papa er niet meer is...

ENGEL ? ( Huub Gerits )

Zeg eens, waar heb jij de engel ontmoet
die voor jou de steen wegrolde
toen je bij het graf stond ?

Wie was voor jou zo' n engel
die in je donkerste momenten van eenzaamheid,
angst, ontmoediging en wanhoop,
heel dicht naast je kwam staan
en luisterde heel lang ?

Je voelde zijn begrip en zijn warme hand die zei:
' Kom, Ik ga met je mee '.

Gaandeweg brak in de donkere chaos weer licht door.
Je ging weer geloven in jezelf en in het leven.

Wie was voor jou de engel die de steen voor je wegrolde
en nieuw leven mogelijk maakte ?

EN JIJ, VOOR WIE BEN JIJ DE ENGEL ?

CITATEN
-------

Hij, die zijn weldaden vergeet, kent de ondankbaarheid niet. (Carmen Sylva )

Onverdiende lof is een vermomd verwijt. ( A.Pope )

Nauwkerig bekeken is alle wijsbegeerte slechts het gewone mensenverstand in onduidelijke taal.
( Joh. Wolfg. von Goethe )

Niets is moeilijker, dan te geloven aan die deugden, welke men zelf niet bezit. ( De Livry )

Begeer niet alles te weten, opdat ge niet in alles onwetend blijft. ( Democritus )

We leven allemaal onder dezelfde hemel, maar we hebben niet dezelfde horizon.

De beste waarnemer en de diepste denker is altijd de mildste rechter. ( H. Th. Buckle )

DE TIEN VERKEERSGEBODEN ( Vatikaan d.d. 19.06.07 )

1. GIJ ZULT NIET DODEN.

2. DE WEG ZAL VOOR U EEN MIDDEL VOOR DE VERBONDENHEID VAN MENSEN ZIJN, NIET VOOR DODELIJK LETSEL.

3. HOFFELIJKHEID, OPRECHTHEID EN VOORZICHTIGHEID ZULLEN U HELPEN OM TE GAAN MET ONVOORZIENE GEBEURTENISSEN.

4. WEES BARMHARTIG EN HELP UW NAASTE IN NOOD, IN HET BIJZONDER SLACHTOFFERS VAN ONGEVALLEN.

5. AUTO'S ZULLEN VOOR U GEEN UITING ZIJN VAN MACHT EN OVERHEERSING, EN GEEN AANLEIDING GEVEN TOT ZONDE.

6. OVERTUIG JONGE EN MINDER JONGE AUTOMOBILISTEN OP EEN VRIENDELIJKE MANIER DAT ZIJ NIET MOETEN RIJDEN ALS ZIJ DAARDOOR NIET IN EEN GEPASTE TOESTAND VERKEREN.

7. BIED STEUN AAN DE FAMILIES VAN VERKEERSSLACHTOFFERS.

8. BRENG SCHULDIGE BESTUURDERS EN HUN SLACHTOFFERS SAMEN, OP HET GESCHIKTE MOMENT, ZODAT ZE DE BEVRIJDENDE
ERVARING VAN DE VERGIFFENIS KUNNEN ONDERGAAN.

9. BESCHERM DE KWETSBARE PARTIJ OP DE WEG.

10. VOEL VERANTWOORDELIJKHEID JEGENS ANDEREN.

EEN DAG... ( Christiane Van Meerbeeck )

Een dag zonder jou
is ontbijt naast een lege stoel,
werken, nadenken en missen,
steeds meer, steeds erger.

Een dag zonder jou
is de pijn die je langzaam opvreet,
de vragen zonder antwoord,
thuiskomen, stil,
geen verhaal meer... alleen gemis.

Een avond zonder jou
is weemoed en heimwee
naar hoe het eens was.
Een lege kamer, alles stil,
niets leeft, niets beweegt.
Je knuffels staren voor zich uit,
alleen de klok flikkert
zoals jouw ogen toen.

Weer een nacht dromen van jou.
Weer een nacht dichter bij jou.
Een hoopgevende gedachte,
mijn reis naar jou,
om samen met de Goede Vader,
verenigd te zijn.

WEES ONS NABIJ ( Huub Oosterhuis )

Zegen God, wat Gij in ons begonnen zijt
nu wij mogen leven
van de liefde en de trouw
die we van elkaar hopen te
ontvangen.
Wees ons nabij, God,
in onze liefste wensen,
in onze diepste momenten
en in hetgene waar we samen nog
van dromen.
Wees ons nabij, God,
in alle gewone dagen,
in de vanzelfsprekende dingen,
in de dagelijke taak waarvoor
wij staan.
Wees ons nabij, God,
wanneer wij lijden aan het leven,
wanneer pijn en verdriet ons
overvallen,
wanneer we elkaar misschien niet
verstaan.
Laat niet toe, God,
dat ons leven slijt aan gewoonte
en dat wij blind worden voor
elkaar.
Geef ons ogen om te zien
dat wij iedere dag elkaar gegeven
zijn als een kostbare schat,
als een diep geheim, dat lange duur en leven
nodig heeft om het in al zijn
diepte te kunnen meten.
GOD, LAAT ONS MEER ZIJN DAN
BROOD,
LAAT ONS LEVEN GEVEN AAN ELKAAR.

CITATEN
------------

Ik kan iedereen zijn fouten vergeven, behalve mezelf. ( Cato )

Zeg niet alles wat je weet, maar weet wel altijd wat je zegt.

Oorlog: toestand waarin de mens zijn beste vermogens gebruikt om zijn slechtste instincten bot te vieren. ( Henry E. Fosdick )

Het hart van een melodie kan je niet op papier zetten. ( Pablo Casals )

Wees altijd een eersteklasversie van jezelf, in plaats van een tweedeklasversie van een ander. ( Diana )

Als we onszelf goed kennen, weten we ook hoever we kunnen gaan.
( M. Rutherford )

Veel verdiet komt voort uit de vrees om gelukkig te zijn.

Golfen is knikkeren voor rijke mensen die te lui zijn om zich te bukken.

Wat zal mij een zorg zijn wat alleen mij een zorg is. ( André Malraux )

WEES GEGROET, MARIA... ( Leonardo Boff )

Het weesgegroet, dat wij christenen samen met het onze vader van kindsbeen af zo diepgaand in ons dagelijks gebedsleven assimileerden, behelst alle rijkdommen van het Godsmysterie in Maria. Het lijkt wel een goudmijn: hoe meer je erin graaft, hoe meer goudklompen er naar boven komen.
De zinnen zijn eenvouig, maar verbergen de gaven van God, die in de geschiedenis van zijn zelfmededeling aan de mensen, nooit de steile wegen en de verwarring van de vele woorden zoekt.
God geeft de voorkeur aan het doen, eerder dan aan het praten.
In het korte gebed van het weesgegroet kristalliseerde zich de collectieve gedachte van de christenen.

IK WEET HET, GOD ( Bertus Aafjes )

Ik weet het, God, ik wandel op Uw hand,
de zachte rimpels zijn de aardse wegen:
men wandelt altijd weer zichzelve tegen,
want aan de wereld grenst geen overkant.

Als alles lukt valt men niet van de rand
en aan het schoonste komt men uitgekeken;
men meerdert met de jaren zijn gebreken,
alleen de vaste lijnen houden stand.

Maar op een nacht vult zich Uw hand met dromen
en schuift uw vinger met een speels gebaar,
een kleine bruid tot waar de kind'ren komen.

Uw palm wordt zachter en het bed is klaar
- De sterren zijn in aantal toegenomen -
Dan slaat Uw hand en vormen zij een paar.

CITATEN
-------------

Als ik een groene tak in mijn hart draag,zal er een zangvogel op gaan zitten.
( Chinees gezegde )

Het danken is aandacht schenken aan het geven. ( Valeer Deschacht )

Het leven is een grammatica: er zijn meer uitzonderingen dan regels.
( Remy de Gourmont )

Er is geen sleutel naar het geluk, slechts een ladder. ( Hector Lakoz )

Zelfs de stilte heeft een taal. Zij kan bidden; zij kan zich doen verstaan.
( Aminto Tasso )

Herinneringen zijn de wijnkelders van de geest. ( Felix Timmermans )

Sommige gedachten zijn gebeden. Er zijn ogenblikken dat, welke houding van het lichaam ook moge zijn, de ziel op haar knieen ligt. ( Victor Hugo )

Als je bemint wil worden, heb dan lief. ( Seneca )

Geluk is als een parfum: wij kunnen het niet over een ander uitstorten, zonder dar er enige druppels op onszelf vallen. ( William Shakespeare )

Tederheid wil de mens in zijn geheel bevestigen en laat de details buiten beschouwing. ( Otto Flake )

Een groot mens is hij die zijn kinderhart niet verliest. ( James Legge )

Wie ook het verleden geniet, leeft dubbel. ( Martialus )

Je moet een boom op zijn vruchten beoordelen, niet op zijn bladeren.(Euripides)

CITATEN
-----------

Het huwelijk lijkt op een schaar, waarvan de beiden delen zo aaneengevoegd zijn dat ze niet kunnen worden gescheiden;die dikwijls in tegenovergestelde richtingen bewegen, maar altijd iedereen straffen die tussen hen komt. ( Sydney Smith )

De mens is het enige levende wezen dat zich bewust is dat het sterven moet en het enige dat lacht. ( Camus )

Elke gebeurtenis raakt aan een andere, als draden geweven in harmonie, die de stof vormen waaruit het leven bestaat. ( Don Bradley )

In de natuur is niets en alles volmaakt. Of bomen nu verwrongen zijn of bizar scheefgegroeid, ze blijven mooi.

Als ge iemand bejegent zoals hij is wordt hij erger, maar als je hem bejegent alsof hij was wat hij zou moeten zijn wordt hij wat hij zou moeten zijn.

Een blinde kan nog altijd helderziende worden.

De grijns is de striptease van de glimlach. ( Paul Rodenko )

OPMERKELIJKE UITSPRAKEN
--------------------------------

Je handen wringen weerhoudt je er alleen maar van je mouwen op te stropen. ( James Rollins )

Je critici hebben informatie die je vrienden achterhouden.
( Marc Demoss )

Een eenvoudige manier om een land te beoordelen is door te kijken naar hoeveel mensen er in willen... en hoeveel er uit.
( Tony Blair )

Sommigen worden groot geboren, sommigen verwerven grootsheid, en anderen huren een pr-manager in.
( Daniel J.Boorstin )

Blijf uit de buurt van mensen die je ambities de kop indrukken.
Kleine mensen doen dat, maar de echte groten geven je het gevoel dat ook jij groot kunt worden. ( Marc Twain )

Ambitie is de weg naar succes. Volharding is het voertuig waarmee
je er komt. ( William Eardley IV )

Gebruik elk talent dat je bezit. Het bos zou erg stil zijn als alleen de beste volgels zouden fluiten. ( Henry Van Dyke )

Richt je altijd op de voorruit en niet op de achteruitkijkspiegel.
( Colin Powell )

MAGNIFICAT ( Luc.1, 46-55 ) de Lofzang van Maria

HOOG VERHEFT NU MIJN ZIEL DE HEER,
VERRUKT IS MIJN GEEST OM GOD, MIJN VERLOSSER,
ZIJN KEUS VIEL OP ZIJN EENVOUDIGE DIENSTMAAGD,
VAN NU AF PRIJST IEDER GESLACHT MIJ ZALIG.
WONDERBAAR IS HET WAT HIJ MIJ DEED,
DE MACHTIGE, GROOT IS ZIJN NAAM !
BARMHARTIG IS HIJ TOT IN LENGTE VAN DAGEN
VOOR IEDER DIE HEM ERKENT.
HIJ DOET ZICH GELDEN MET KRACHTIGE ARM,
VERMETELEN DRIJFT HIJ UITEEN,
MACHTIGEN HAALT HIJ OMLAAG VAN HUN TROON,
EENVOUDIGEN BRENGT HIJ TOT AANZIEN;
BEHOEFTIGEN SCHENKT HIJ OVERVLOED,
MAAR RIJKEN GAAN HEEN MET LEGE HANDEN.
HIJ TREKT ZICH ZIJN DIENAAR ISRAEL AAN,
ZIJN MILDE ERBARMING INDACHTIG;
ZOALS HIJ DE VADEREN HEEFT BELOOFD,
VOOR ABRAHAM EN ZIJN GESLACHT VOOR ALTIJD.

CITATEN
------------

Ontwikkeld heet dat deel van de wereld, waar afval een probleem werd.
( Heinrich Nuesse )

Een liefde die niet bestand is tegen confrontatie met de werkelijkheid is er geen.
( Albert Camus )

Vrouwen dragen niet de kleren die zij mooi vinden, zij vinden de kleren mooi omdat zij ze dragen. ( Christian Dior )

Ontspanning is inspanning bij nutteloos bezig zijn.
( H. van Amsterdam )

Voor een werkzame en ontwikkelde geest is vrije tijd niets anders dan vrijheid om zijn bezigheid te kiezen. ( Comt.Diane de Beausacq )

De mens geneert zich meer voor een schijnbare fout die een ander hem verwijt dan voor een werkelijke zwakheid die men tenslotte zelf toegeeft. ( Jean Paul )

Een woord teveel is een gedachte te weinig.

Godsdienst bestaat niet in het kennen van de waarheid, maar in het ernaar leven.
( Boeddha )

Niets is dwazer dan wijs te zijn op het verkeerde moment. ( Erasmus )

CITATEN
----------

Het heeft weinig zin sneller te lopen, als je geen doel hebt.

Gezond verstand is het best verdeelde goed ter wereld.
Iedereen meent er ruimschoots voldoende van te hebben.
( I. Bom )

Om over zichzelf te praten, moet men over de anderen praten. ( Simone de Beauvoir )

Alleen geloven in wat mogelijk is, is geen geloof, maar eerder filosofie. ( Sir Thomas Browne )

De ruine van een mislukking is een goede fundering voor een nieuwe poging.

Het leven lijkt op een glas helder water dat troebeler wordt naarmate men er van drinkt. ( Louise d' Epinay )

Men leert alleen uit ondervinding, maar die krijgt men pas als men er niets meer aan heeft. (J.C.Bloem )

In de democratie zijn pracht en praal vervangen door luxe.
( Georges Braque )

Men zegt dat iemand een ambt bekleed, hoewel het ambt soms méér de persoon bekleedt. ( G.C.Lichtenberg )

GOUDKORREL
________________

En laat het beste voor je vriend zijn.
Als hij de eb van je getij moet ervaren,
laat hem ook de vloed kennen.
Want wat is je vriend
dat je hem enkel zoeken zou
om de tijd te doden.
Zoek hem steeds om de tijd te leven.
Want hij moet je tekort vullen;
maar niet je ledigheid.
En laat er een lach zijn
in de zoetheid van de vriendschap en
een samen beleven van genoegens.
Want in de dauw van de kleine dingen
vindt het hart zijn morgen
en wordt verfrist. ( Kahlil Gibran )

KOPPIG ALS EEN EZEL...?!

Waarom aarzelt hij opeens? Midden op de weg kan een ezel soms weigeren nog een stap te zetten. Is het gewoon een koppig dier?
Nee, hij is hooguit voorzichtig. Geconfronteerd met een onbekende situatie, overweegt hij eerst alle mogelijkheden. Anders dan een paard, dat zonder nadenken op hol slaat.
De zintuigen van de ezel zijn sterk ontwikkeld, waardoor hij gevaar al ver van te voren voelt aankomen. Zijn gedrag is dus voorzichtig en doordacht. Hij neemt de situatie in ogenschouw, stampt met zijn hoef en bepaald of het pad veilig is. Het zijn heel gevoelige dieren.
Ezels opereren het liefst onafhankelijk van een groep; ze houden er niet van om te domineren noch gedomineerd te worden.
Ezels willen liever niet ingetoomd worden. Het zijn zeer onafhankelijke dieren, een beetje zoals katten. We zouden ze hun eigen tempo moeten laten volgen.
Als ge 't maar weet !

BIDDEN MET VEEL WOORDEN ? ( naar een chassidisch verhaal )

Israel, een nog jonge kleinzoon van de joodse Rabbi Baruch, placht bij het bidden veel woorden te gebruiken, hardop te roepen en duidelijke lichaamsbewegingen en gebaren te maken. Na enkele tijd zei Rabbi Baruch tot zijn kleinzoon: ' Mijn zoon, denk eens na over het verschil tussen een lampepit van katoen en een lampepit van vlas. De eerste brandt stil door, de tweede knettert, maar geeft niet meer licht, ook al doet ze zich door haar geknetter méér opmerken. Geloof me: één enkele beweging, ook al is het maar van je kleine teen is genoeg ! '

BIDDENDE MENS WORDEN ( B. Van Der Hoorn )

Bidden is niet goed voor God.
Bidden is goed voor de mens.

Een biddende mens worden
on te luisteren,
om stil te zijn,
om de werkelijkheid te laten spreken,
om het bestaan te laten oplichten,
om te luisteren
waar en wat onvrijheid en gevangen-zijn is,
waar en wie te genezen en te bevrijden is.

Een biddend mens worden
dankzeggend,
beschouwend,
lofprijzend,
smekend,
ontvangend,
vernemend,
ontvouwd een mens tot een humane mens.

Dat betekent ongetwijfeld dat wj
ruimte hebben te scheppen,
tijd hebben te geven aan,
stilte hebben te creeren
om het biddend mens te worden
mogelijk te maken.

IN FORAMINIBUS PETRAE ( Zalig verkl.priester POPPE bij een brief uit Moerzeke d.d. 27.03.1919 )
( Bezieler van de Eucharistische Kruistocht )

Ik weet een wonder huizeken,
een heimelijk liefdekluizeken.
Zijn deurken is een wondeteken,
een bloedig liefdewondeken.

k mocht daar eenmaal binnengaan,
het deed mijn ziele wonder aan:
mijn kranke ziele plots genas:
ze dacht dat z'in de hemel was...

Ik dronk er, ach ik dronk, ik dronk,
tot ik in rust verviel,
tot ik verrukt daar nederzonk
met liefdedronken ziel !

Ik ben daar eenmaal uitgerocht,
en sedert zocht ik, ach, ik zocht...
en, was 't om mijn zonden,
'k heb nooit de weg hervonden !...

Gij weet nog, vriend,
hoe zoet 't daar is.
Gij woont er, ik niet meer !
Vergiffenis !... Vergiffenis !...
Heb ik misdaan, o Heer ?....

Waar is uw wonder huizeken,
waar is uw liefdekluizeken,
waar is 't dat, arme doolaard, ach,
ik zoeken en U vinden mag ?...

DEZE AARDE ( Hedwig Hensen )

Deze aarde, wij hebben ze opgebruikt:
grond, wateren, beemden, bomen,
de vrucht die smaakt, de bloem die ruikt,
en 't land waarvan wij dromen.

Wat geven wij onze kinderen mee
behalve spreuken en kogels ?
niet eens het zuivre zout van de zee
en 't zingen van de vogels.

Maar wél het gif en het haastige kruit,
en haat die alom kan passen.
Sindsdien doven de lentes uit
en dorren vroeg de grassen.

Belofte slaat over in ongeduld
voor wie geen hoop meer bewaren.
WAT ZIJN WIJ ONDER ZOVEEL SCHULD ?
BEDRIEGERS OF BARBAREN ?

IK WENS U VREDE ( Flor Hofmans pr. )

O slapende mensen, ik wens u vrede, vrede !
Gij, vaders en moeders,
die vaak zo aardse dromen hebt.
Gij, jongens en meisjes,
die altijd uitkijkt naar de dag van morgen.
Gij, ongerimpeld kinderkopje in zorgeloze slaap.
Gij, die nog wakker zijt:
zakenlui en tobbers,
feestvierders en dronkemannen,
eenzame schrijvers en intieme vrienden.
Gij, die nog werkt voor de Heer;
gij, die opgestaan zijt
om voor zijn Aanschijn te zingen,
en gij, arme zondaressen van beroep,
gij allen, ik wens u vrede, vrede !
Ik wens u de vrede van Christus,
met Hem werken en zingen,
eten en bidden, zorgen en lijden.

Heer, ik dank U voor deze avond.
Ik kniel voor U neer en smeek,
ik, de minste, in ons aller naam:
vergiffenis, vrede !
En liefde, Heer !
En dat wij morgen
een beetje meer gelijken op U.

GEDICHT VOOR GELUKKIGE MENSEN
( door Antw. stadsdichter Bart Moeyaert bij de fontein van Christina Iglesias voor het KMSKA ) 06.09.07

Van alle mensen die
het lachen is vergaan,
loopt een op de drie
blind over je heen
en kijkt dan om.
De wereld is juist niet
van iedereen,
dat slag.
De overige twee vallen niet op.
Hun armen bungelen halfstok.
Onder hun tong zit gram.
Ze kennen haast geen zinnen
zonder tss.
Zo zuinig zijn ze op hun lucht.
Je staat erin voor je het weet.
Heb ik iets van je aan misschien
is uit hun mond geen vraag.
Een wenk: kijk naast hun kleren.
Wijs naar elkaar, wijs naar
het water met de zon erboven.
Zeg blije dingen als:
wij moeten zeer de moeite zijn,
als zelfs de zee to hier komt,
weggaat
en zich weer bedenkt.

CITATEN
----------

Geen mens is een eiland, geheel op zichzelf. ( John Donné )

Gedichten zijn als oesters; als ze niet voortreffelijk van kwaliteit zijn, zijn ze niet te genieten. ( C. Zuckmayer )

Iedereen is anders, ook ik ben anders, maar ik voel me niet anders, want ik ben mezelf. ( Martin Vlasbloem )

Een overdrijving is een waarheid die haar geduld heeft verloren.
( Kahlil Gibran )

Geld is als mest. Je moet het verspreiden, anders gaat het stinken.
( Paul Getty )

Een mens heeft twee oren en één mond om twee keer zoveel te luisteren dan te praten. ( Confusius )

Eerzucht is als zeven duivelen met zwepen, die u voorwaarts slaan.
( Arnold Benneth )

Als poezie niet even natuurlijk komt als bladeren aan bomen, kan het beter helemaal niet komen. ( John Keats )

Ze zeggen dat huwelijken in de hemel worden gemaakt, maar dat geldt ook voor donder en bliksem. ( Clint Eastwood )

Je moet pas een verhouding met iemand aangaan als je denkt: met zijn tweeen wordt het wat meer. Als je moet inleveren kun je beter snel afscheid nemen. ( Maarten Spanjer )

Het hart wordt als laatste oud. ( Sylvester Stallone )

Mijn vrouw was best onvolwassen. Als ik in bad zat, liet ze mijn bootjes zinken. ( Woody Allen )

Het voordeel van een pessimist zijn is, dat je voortdurend of gelijk of aangenaam wordt verrast. ( George Will )

Zelfbedrog is je buik inhouden als je op de weegschaal gaat staan.
( Paul Sweeney )

Succes is negen keer vallen en tien keer opstaan. ( Jon Bon Jovi )

Ik wil een vrouw die mijn gelijke is, en op elk moment in staat is me een onverwachte uppercut te geven. ( Rik Torfs )

Wie niet in wonderen gelooft, is geen realist. ( Ludo Abicht )

Verleiding komt meestal binnen door een deur die met opzet is opengelaten. ( Arnold Glasow )

Vleierij is als kauwgom. Geniet ervan, maar slik het niet door.
( Hank Ketcham )

Pas als het eb wordt, weet je wie er naakt heeft gezwommen.
( Warren Buffett )

HULDEBETOON AAN BEELDHOUWSTER JEANNE DE DIJN DOOR DICHTER LIEVEN RENS.

de zuivere vormen aan je
geest ontstegen en door je
handen tot symbool
in klei mystiek gekneed
kregen vloeiend een eigen
leven, een eeuwig ritme
vol suiselende stilten
en naamloze kracht van
menselijkheid in stuwing
der bindende binnenhuids
gespannen lijn.

je geest en handen moeten
ongewoon sensiebel zijn
gelouterd door het buitentijdse
immer in woordloze dialoog
vol vrij bewegen in volumes
gloedvol in het evenwicht
- midden strijd van schaduw
en licht- dat in dit harde
leven ernst verglijden
doet tot kreet van levensvreugd.

GEEF ONS EEN GEMOED DAT VOOR U ONTVANKELIJK IS.
( Dag Hammarskjold )

Erbarm U
over ons.
Erbarm U
over ons streven,
dat wij
onder uw ogen
in liefde en geloof,
rechtvaardigheid en ootmoed,
U mogen volgen,
in zelftucht en trouw en moed,
en U ontmoeten
in stilte.

Geef ons
een zuiver gemoed,
dat wij U mogen zien,
een nederig gemoed,
dat wij U mogen horen,
een liefdevol gemoed,
dat wij U mogen dienen,
een gelovig gemoed,
dat wij U mogen leven.

U, die ik niet ken
maar aan wie ik toebehoor.
U, die ik niet begrijp
maar die mij hebt gewijd
aan mijn eigen lot.
U.

WAT HANGT GIJ DAAR TE PRATEN...? ( Guido Gezelle )

Wat hangt gij daar te praten
aan die blomme, o bruine bie;
waarop, waaruit, waarover
ik u ronken hoore en zie ?
Gij zijt er met uw' neuze en
met uw' tonge al ingegaan;
gij hebt eraan geroken
en van alles aan gedaan,
daarom, daarin, daarover,
op uw' vlerken alle twee;
ik wonder hoe die blomme u
laat geworden, zoo ter lee !
Och, ware ik in heur' plaatse, ik
hiet u varen, en ik sloot
zoo seffens al dat werk, al
dat geruchte uit mijnen schoot,
en 'k...: " Rap, uit mijnen weg en
uit mijn zunne, dat ik zie:
houdt op, en laat mij werken,
of ik strale u ! " zei de bie.

CITATEN
----------

De wereld behoort aan de enthousiasteling die zijn hoofd koel houdt. ( William Mcfee )

Je moet de feiten kennen vooraleer je ze kunt verdraaien.
( Marc Twain )

Men krijgt eerder een kip door het ei uit te broeden dan door het stuk te slaan. ( A. Lincoln )

U komt meer over iemand te weten door wat hij over anderen zegt dan door wat anderen over hem zeggen.

Sommigen zie de dingen zoals ze zijn en willen weten waarom ze zo zijn. Ik droom van dingen die er nooit zijn geweest en wil weten waarom niet. ( Robert Kennedy )

Alleen idioten denken van zichzelf dat ze intellectueel zijn.
Daarom kijken intellectuelen zo somber. ( Ellen Glasgow )

In zekere zin herhaalt zich het mysterie van de menswording in iedere vrouw: elk kind dat geboren wordt, is een god die mens wordt. ( Simone de Beauvoir )

Mensen die gelukkig zijn, verlangen naar nog meer geluk. Het is hun ongeluk. ( Georges van Acker )

VAN DE LIEFDE... ( Guillaume van der Graft )

Wij moeten veel beminnen,
beminnen in en uit,
dan schiet het ons te binnen
uit lang verleden tijd:

een vader in de hoogte,
een moeder om ons heen,
een leven van belofte,
iedere ochtend één.

Wij moeten ons niet schamen,
wij hebben veel te lief,
van eeuwigheid tot amen
van lieverlede lief.

Liefde wast onze ogen
met licht en tranen schoon
en God lacht uit den hoge
naar zijn geliefde zoon.

Hem zullen wij beminnen,
Hij heeft geopenbaard
een hemel die vanbinnen
de aarde evenaart.

Het menselijke leven
dat zo beledigd wordt
staat hoger aangeschreven
dan 't menselijk tekort.

De hemel is er vol van,
de hemel stort het uit,
de aarde wordt bedolven,
God geeft ons alle tijd.

Liefde maakt alle dingen
voor onze Heer bereid.
Wij zichten en wij zingen:
de wereld wordt zo wijd.

AFSCHEID NEMEN BESTAAT NIET ( Marco Borsato )

Afscheid nemen bestaat niet,
ik ga wel weg maar verlaat je niet,
lief je moet me geloven, al doet het pijn.

Ik wil dat je me los laat...,
en dat je morgen weer verder gaat,
maar als je eenzaam of bang bent, zal ik er zijn.

Kom als de wind, die je voelt en de regen,
volg wat je doet als het licht van de maan,
zoek me in alles, dan kom je mij tegen,
fluister mijn naam en ik kom eraan...

Zie... wat onzichtbaar is,
wat je gelooft is waar.
Open je ogen maar,
en... dan zal ik bij je zijn.
Alles wat jij moet doen,
is mij op mijn woord geloven...

Afscheid nemen bestaat niet...,

kom als de wind die je voelt en de regen,
volg wat je doet, als het licht van de maan,
zoek me in alles, dan kom je mij tegen,
fluister mijn naam en ik kom eraan...

Kijk in de lucht, kijk naar de zee,
waar je ook zult lopen, ja ik loop met je mee.
Iedere stap en ieder moment of waar je ook bent,
jij, wat je ook doet, waar je ook gaat,
wanneer je mij nodig hebt,
fluister gewoon mijn naam en ik kom eraan.

Afscheid nemen bestaat niet...

LAAT ME NU TOCH NIET ALLEEN. ( Johan Verminnen )

Laat me nu toch niet alleen,
laat me nu toch niet alleen,
radeloos en verloren.
Sloop die muren om me heen,
help me zo bij jou te komen.

Neem me mee naar je land
vol muziek en vol dromen,
leid me naar je land,
laat me in jouw wolken wonen.

Laat me eens je gezel zijn,
wees de gids die me zal leiden.
Want ik ben reeds lang op reis
en zo moe, kom en bevrijd me.

Neem me mee naar je land,
vol muziek en vol dromen.
Leid me naar je land,
laat me in jouw wolken wonen.

Laat me nu toch niet alleen,
neem m'n hand en toon me,
de weg die leidt naar jou alleen,
help me bij jou te komen.

Neem me meer naar je land,
vol muziek en dromen.
Leid me naar je land,
laat me in jouw wolken wonen.

Laat me nu toch niet alleen,
radeloos en verloren.
Sloop die muren om je heen,
help me zo bij jou te komen.

IN HEEL KLEINE...

In heel kleine dingen hebben wij U ontmoet, Heer,
in het groen van de bomen, in vogelgezang,
in adem en aarde, in zonsondergang.

In heel kleine schoonheid hebben wij U ontmoet:
in een lelie op het water,
in een schelp op het strand,
in bloemen op tafel,
in een ring van een hand.

In heel kleine vreugde hebben wij U ontmoet:
in een heldere maan,
in een tedere moeder,
in een trouwe vriend.

In eenvoudige mensen hebben wij U ontmoet:
in spelende kinderen,
in jeugd die zich geeft,
in een man die kan knielen,
in een vrouw die vergeeft.

IN AL DEZE GAVEN KWAM U ONS TEGEMOET, HEER,
WEES GIJ NU DE BRUG WAARDOOR WIJ ANDEREN ONTMOETEN.

CITATEN
----------

Het enige goede dat ons niet ontnomen kan worden, is het genoegen een goede daad te hebben gedaan.( Anthistenes )

Arrogantie is de karikatuur van de trots.( E. von Feuchtersleben )

De eigenschappen die men graag zou bezitten, ondergraven de kwaliteiten die men heeft. ( J.B.Gresset )

Mensen die het heel erg druk hebben, hebben niet meer behoefte aan rustpauzes dan leeglopers. ( William James )

De mens is dwaas door wat hij zoekt, groot door wat hij vindt.
( Paul Valéry )

Wie zin geeft aan het leven, geeft ook zin aan de dood.
( Ant. de Saint- Exupéry )

LAAT MIJ NIET BIDDEN... ( Rabindrabath Tagore )

Laat mij niet bidden
om gevrijwaard te worden voor gevaren,
maar om ze zonder vrees tegemoet te treden.
Laat mij niet vragen
dat mijn pijn verzacht wordt,
maar dat ik de moed zal hebben
om haar te doorstaan.
Laat mij niet zoeken
naar bondgenoten op het slagveld van het leven,
maar laat mij vertrouwen op mijn eigen kracht.
Laat mij niet in angstige vrees smeken
om gered te worden,
maar hopen op het geduld
om de lust om mijn vrijheid te winnen.
Geef mij dat ik geen lafaard zal zijn,
die alleen in voorspoed uw genade voelt;
maar laat mij het houvast van uw hand
voelen in mijn mislukkingen.

TOT IN HET ZAND VAN ONZE DAGEN ( Manu Verhulst pr. )

Gekruisigd worden
en met zijn miserie te kijk hangen...
Zo zijn er velen geweest
voor Hem,
na Hem.
Maar géén van hen heeft ooit gezegd:
' Mijn lichaam is voor u gegeven.
Mijn bloed voor u vergoten. '

Zijn lijden werd liefde;
een voetspoor van God,
getrokken in het zand
van de geschiedenis.

Schoorvoetend treden mensen
in dit spoor van God.
... dat lijden liefde wordt
en levensmoed omwille van elkander,
... dat mensen, ook in pijn,
hun hart toch niet verharden
... en in verdriet elkaar
nog sterker beminnen...
GODS VOETSPOOR LOOPT
TOT IN HET ZAND
VAN ALLE ONZE DAGEN...

EEN WONDER VAN CONTEMPLATIE ( Manu Verhulst pr. )

Bij het aanbreken van de dag
gingen zij op zoek naar Hem.
Zij vonden Hem heel alleen in de bergen.
Hij was in gebed.
Midden in de nacht was Hij daartoe opgestaan.

Is dit maar een kleine anekdote uit Jezus' leven?
Neen: het centrale gegeven!
Het scharnier waarop heel zijn dag opendraaide.
In de stilte onder de sterren had Hij voeling
met de kracht die alles draagt;
geen naamloze straling maar iemand, persoonlijk
en vertrouwelijk nabij.
Hij sprak ertegen, zei gewoon: ' VADER ' en wist
zich bemind en gedragen.

In het donker zag Hij dingen scherper.
Heel alleen was Hij minder eenzaam.
DE KRACHT VAN VADER GLOEIDE IN ZIJN HANDEN EN DE
GROTE VREUGDE VAN GOD KWAM OP ZIJN LIPPEN ER WERD
EEN BLIJDE BOODSCHAP.

DE BLAADREN RIJZEN DOOR DEN STUGGE NEVEL ( G. GEZELLE )

De blaadren rijzen door den stugge nevel,
er zijn geen klanken meer, er is geen lied,
slechts in het dorre riet een vroom geprevel...
Nu komt de tijd dat men naar binnen ziet.

Want wij zijn arm, en knagen aan' t verleden,
en spelen met de kaarten van verdriet.
Het schoonste sprookje stelt ons niet tevreden,
en door den nevel lokt de toekomst niet.

Het leven vlood en d' as blijft in onz' handen,
't verlangen stijgt om mede te vergaan.
Doch in den weemoed blijft één lichtje branden,

het licht dat w' n den zomer overslaan,
waarvoor wij slechts, tot onze scha en schande,
rondom den wintertijd om olie gaan.

IK ZAG EEN MAN... ( Willem Hessels )

Ik zag een man, ik zag zijn grof gelaat
dat in de menigte voorbij mij schoof
onder de arcade in de drukke straat
waar ik stond als op de bodem van een kloof.

Een ogenblik heeft hij mij aangezien,
heeft mij een somber weerlicht aangeraakt:
en weer de straat, de menigte als voordien,
ik die er stond, als uit een droom ontwaakt.

Ik was die man, en was hem tevens niet:
de vreemd doorlichte wanhoop in zijn ogen,
de onverschilligheid en het verdriet,
ik was het al, en werd er door bewogen.

Ik zag een man, ik zag een mens die lijdt,
en onder alle pijn dat onverklaarde
alsof een god hem uit de ogen staarde,
een god gekooid in doffe menselijkheid.

( Het gezicht van de andere die ik ontmoet, dringt in mij binnen en haalt wie ik ben overhoop. Misschien moeten wij ons méér door anderen laten raken en niet telkens opnieuw klaarstaan om onze levensstijl en onze ' visie ' aan de andere op te dringen. Zeker in onze beweging een levenshouding die iedereen zou moeten kenmerken )

BEZINNING ( uit liturgische viering b.d. Nationale Ziekendag )

Mijn God,
ik zal geen rust vinden
omdat er nog altijd iemand is
die wacht op een bezoek.

Omdat er nog altijd iemand is
die wacht op een bevrijdend woord
of een luisterend hart.

Omdat er nog altijd iemand is
die wacht op een brief of een telefoon.

Omdat er nog altijd iemand is
die pijn heeft.

Omdat er nog altijd iemand is
die wil vertellen hoe blij hij is.

Omdat er nog altijd iemand is
die van mij méér verwacht.

God, ik vind alleen wat vrede
als ik, terwijl ik mij op weg begeef,
al deze mensen aan Jou toevertrouw
en weet dat Jij ze in Jouw handen draagt.

LEER MIJ, HEER, TE ONDERSCHEIDEN UW WEGEN,
DE PADEN TE ZIEN DIE JIJ WIJST. ( Naar psalm 25 )

LAATSTE GEDICHT ( Hans Andreus ) 1977 +

Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf,
nu het met mijn leven bijna is gedaan,
de scheppingsdrift me ook wat is vergaan
met letterlijk de kanker in mijn lijf,

en Heer ( ik spreek je toch maar weer zo aan,
ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel,
maar ik praat liever tegen iemand aan
dan in de ruimte en zo is dit wel

de gemakkelijkste manier om wat te zeggen ),-
hoe moet het nu, waar blijf ik met dat licht
van mij, van jou, wanneer het vallen, weg in

het onverhoeds onnoemelijke begint ?
Of is het dat jij me er een onverdicht
woord dat niet uitgesproken hoeft voor vindt ?

ZO VRIENDELIJK EN VEILIG ALS HET LICHT. ( H. Oosterhuis)

Zo vriendelijk en veilig als het licht,
zoals een mantel om mij heen geslagen,
zo is mijn God, ik zoek zijn aangezicht.
Ik roep zijn naam, bestorm Hem met mijn vragen.
Dat Hij mij maakt, dat Hij mijn wezen richt.
Wil mij behoeden en op handen dragen.

Want waar ben ik, als Gij niet wijd en zijd
waakt over mij en over al mijn gangen.
Wie zou ik worden, waart Gij niet bereid
om, als ik val, mij telkens op te vangen.
Ik leef niet echt als Gij niet met me zijt.
Ik moet in lief en leed naar U verlangen.

Spreekt Gij het woord dat mij vertroosting geeft,
dat mij bevrijdt en opneemt in uw vrede.
Ontsteek die vreugde die geen einde heeft,
wil alle liefde aan uw zoon besteden.
Wees Gij vandaag mijn brood, zowaar Gij leeft.
GIJ ZIJT TOCH ZELF DE ZIEL VAN MIJN GEBEDEN.

CITATEN
----------

Niets doet meer kwaad in een staat dan dat men list voor wijsheid houdt. ( Francis Bacon )

De eerste plicht van liefde is luisteren. ( Paul Tillich )

Ik vergelijk adverteren met een locomotief die een trein voorttrekt. Als je de locomotief weghaalt, rolt de trein nog wel even door, maar uiteindelijk komt deze tot stilstand.
( Pierre Ferrari )

Het toeval is misschien het pseudoniem van God, als Hij zijn naam ergens niet onder wil zetten. ( Anatole France )

Wanneer de dood de mensen gelijk heeft gemaakt, moest de begrafenis er geen verschil in brengen.
( Michel Eyquem de Montaigne )

Op onze lichtgelovigheid berust hun hele wetenschap. ( Voltaire )

IK KAN HET OUDE HUIS NIET BINNENGAAN ( C. Guirlande )

iK kan het oude huis niet binnengaan
niet zonder pijn
als ik het deed
zou ik er als beklaagde staan
en schuldig zijn

want tijd hij spreekt het harde recht
de tegels van de vloer
leven weer echt
de ramen open
op een zomer met mul zand
een stem die zingend leeft
van dag- naar avondland
en duizenden verhalen kan vertellen

het eerste koppig wintervuur
een jubelkreet op hoge witte muur
en elke stap een hol getuigenis
van wat het vroeger was
en niet meer is

ik kan het oude huis niet binnengaan
er loopt geen zilt meer van de keukenmuren
zal ik het vragen durven aan de buren
of nacht nog
langs de trapleuning beneden glijdt

ik kan het niet
nu niet
ik heb nog tijd.

DE HERFST BLAAST OP DEN HOREN ( Felix Timmermans )

De herfst blaast op den horen,
en 't wierookt in het hout;
en vruchten gloren.
De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over 't woud,
met reeen, die verbaasd verschijnen
uit varens en frambozenhout,
en sierlijk weer verdwijnen...
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid zal verdwijnen,
want alle schoonheid is slechts droom,
maar Gij zijt d' Eeuwigheid!
Heb dank dat Gij mijn weemoed wijdt
en zegen ook zijn vruchten.
Een ganzendriehoek in de luchten;
nu komt de wintertijd.
Ik hoor U door mijn hart en door de rieten zuchten.
IK BEN BEREID.

UIT: DAGEN DIE JE NIET VERGEET,( Marinus van den Berg )
EEN ANDERE KALENDER.

Je denkt misschien
dat je wat
moet zeggen,

Je denkt misschien
dat je me
moet opvrolijken,

Je wil me misschien
weerzien
lachen en genieten,

Je denkt misschien
dat je me
moet troosten en adviseren.

Wat ik vraag is dit:
wil je nog eens
en nog eens
luisteren naar mijn verhaal,
naar wat ik voel en denk ?

Je hoeft alleen maar
stil te zijn,
mij aan te kijken,
mij tijd te geven,

Je hoeft mijn verdriet
zelfs niet te
begrijpen,
maar als het kan slechts
te aanvaarden,
zoals het voor mij voelt,

Je luisterend aanwezig zijn
zal mijn dag anders maken
en feestdagen verlichten.

NOOIT MEER OORLOG ( René Duyck )

Hier liggen hun lijken als zaden in 't zand.
Men had gehoopt op de oogst,
o Vlaanderland !
Wel wappert de vredevlag in de luchten,
maar de wereld klinkt vol oorlogsgeruchten.

Nog heeft het mensdom
van het kwaad niets geleerd,
zich steeds door wrokgevoel
naar oorlog gekeerd.
Wij, doden, gestorven in bloed en verdriet,
wij wachten nog steeds tot vrede is geschied.

Volkeren, sticht vrede met alle landen
en steek dan samen met vereende handen
de vredestoortsen als boodschap hemelhoog.
Bouw ' NOOIT MEER OORLOG ' uit
tot een wereldboog !

CITATEN
-----------

Geen onbeschaamder dier, dan een ondankbaar mens. ( J.v.d.Vondel )

De mensheid maakt zijn tijden, het individu doet wat zijn tijd van hem eist.
( Ferd. Borderwijk )

Verstandige mensen spreken uit ervaring. Nog verstandiger mensen spreken uit ervaring niet.

Wij zijn traag om te geloven wat we niet graag geloven. ( Ovidius )

Het verstand kan wel het hart nabootsen, maar het hart niet het verstand.
( Comtesse Diane de Beausaq )

Overal waar men goede levensidealen ziet sterven en als heerszuchtig dogma weer opstaan, is de mens gevallen in de hinderlaag die de natuur en verstand hem spanden. ( Dirk Coster )

Het kwade is slechts de keerzijde van het goede. ( J.W. von Goethe )

CITATEN
----------

Drie mensen kunnen een geheim bewaren wanneer twee van hen dood zijn. ( Benj. Franklin )

Wij zijn allemaal slaven, alleen de lengte van onze ketting wisselt.

Er zijn 60 spieren nodig om nors te kijken en 20 cm om te glimlachen; waarom zou je je dan vermoeien.

Sommigen hebben maar één boek in zich; anderen een bibliotheek.
( Sidney Smith )

Ik weet wel waarvoor ik vlucht, maar niet waarnaar ik zoek.
( Montesquieu )

Geschiedenis gaat over slechte mensen waarover men niets dan goed zegt. ( F. Nietzsche )

Brainstormen is het privilege van mensen die zich niet kunnen veroorloven te denken. ( Gerrit Komrij )

Ik kan me maar met veel moeite voorstellen dat ik thans zo oud ben als de mensen die ik stokoud vond toen ik jong was.
( André Gide )

Natuur is stoffelijk, maar niet materialistisch: zij mondt uit in het leven en geeft gestalte aan allerlei warme gevoelens en luxe schoonheid. ( George Santayana )

ª CITATEN ª

Een optimist is iemand die iets koopt van een jood en denkt het met winst aan een Schot te kunnen verkopen. ( W. van Broeckhoven )

Hoe dieper een liefde is, des te eentoniger wordt zij in haar openbaring.
Maar achter deze eentonigheid verbergt zich een eindeloze rijkdom die zich meer en meer aan het gewone oog onttrekt. ( Dirk Coster )

Onze nationale vooruitgang kan niet sneller zijn dan onze vooruitgang in ontwikkeling. De menselijke geest is onze natuurlijke rijkdom bij uitstek.
( John F. Kennedy )

Tijd is een raar iets; niemand heeft het, maar iedereen kan het maken.

Vaak verliefd worden op het eerste gezicht is geen geval voor psychoanalyse maar voor de opticien. ( Paul Hubschmidt )

Wie vecht, kan verliezen. Wie niet vecht... heeft als verloren!

Je kunt niet de leugen niet willen opgeven en de waarheid zeggen.
( Ludwig Wittgenstein )

GIJ DIE... ( Frans Cromphout s.j. )

Gij die zon en schaduw geeft,
leer ons, God,
onze dagen naar waarde te schatten,
het licht te zien van de morgen
waarin alles nieuw is
en het licht van de avond
waarin alles tot rust komt.

Gij die ons overvloedig geeft
de vruchten van de grond,
maak ons dankbaar voor de aarde
die ons draagt en voedt.

Leer ons opnieuw de wijsheid van de aarde:
de kruiden en hun verborgen krachten,
de bloemen en hun taal,
de dieren,groot en klein:
zij doen het werk waarvoor zij gemaakt zijn.

Behoed ons voor het onverstand
dat schade toebrengt aan uw schepping,
en leer ons dat alles
zijn plaats heeft en zijn rol vervult,
en dat ook het nietigste
onvervangbaar is.

GOD DIE ONS LAAT OOGSTEN
WAT WIJ GEZAAID HEBBEN,
GEEF ONS VERTROUWEN IN DE GOEDE AFLOOP
VAN WAT WIJ MET LIEFDE BEGONNEN ZIJN.

ZEGENBEDE ( Toon Hermans )

Heer,
in de morgen
vraag ik om Uw zegen.
Misschien doe ik dat wel
omdat ik zo graag leef.
Altijd hoop ik opnieuw
dat U mijn dagen zult zegenen.
Ja, ik heb het leven lief
en vul het glas tot aan de rand,
maar ik weet zeker, Heer,
dat ik dit leven
zinloos zal vinden
vanaf de dag
dat ik niet meer hopen mag
op U.

TIJD OM TE ZINGEN

LEER ONS WAT NIEUW IS.
VREUGDE IS ALTIJD NIEUW.
LEVEN IS ALTIJD NIEUW.

GEEF ONS AANDACHT
VOOR HET WONDER VAN HET LEVEN,
DEEMOED VOOR HET WONDER VAN DE LIEFDE,
GEEF ONS HONGER EN DORST
NAAR VREUGDE, NAAR GELUK,
DIE WE ALTIJD KRIJGEN VAN U.
EN ZIE: GIJ MAAKT ALLES NIEUW !
EN TOCH WIL IK DE DAG LOVEN
VOOR HET AVOND IS.

MISSCHIEN WORDT IK VERRADEN,
MISSCHIEN LAAT IK U OF EEN BROEDER IN DE STEEK,
MISSCHIEN VERSTIKT MIJ DE HERINNERING
AAN EEN WOORD DAT IK VANDAAG GESPROKEN HEB,
MISSCHIEN BEN IK VANAVOND DODELIJK GEWOND.

MAAR TOCH WIL IK DE DAG LOVEN,
NU REEDS WIL IK DANK ZEGGEN:
DE DAG IS MIJ GEGEVEN
EN IK ZAL LEVEN, MIJN LEVEN, UW GESCHENK,
NAAR DE WET VAN DE DOORNEN EN DE ROOS.

GEBED NA KERST ( Catharina Haenen )

Grotere liefde was er geen.
Onze God werd mens en kind.
Straalde eenvoud, warmte uit,
wilde bij ons zijn, méér en méér.

Heer Jezus, verhoor mijn gebed,
laat mij steeds in Uw liefde wonen.
Samen met U door het leven gaan.
Ben zeker met U gered.

Wil in ieder mens Uw evenbeeld zien.
Help mij, Heer, uw zwak schepsel
naar Uw voorbeeld, de eenvoudige weg te gaan,
dan zing ik met de herders, het vreugdelied.

KERSTSTAL EN HET NIEUWE JAAR ( 2008 ) ( Frans Weerts )

Je hoeft niet veel te spreken
wanneer je naar de kerststal gaat;
weet dat je vrede vindt
als je DIT KIND binnenlaat.

Je hoeft geen schatten mee te dragen
wanneer je naar de de kerststal gaat;
weet dat voor DIT KIND
een klein gebaar volstaat.

Je hoeft niet lang te blijven
wanneer je naar de kerststal gaat;
als je maar begrepen hebt
wat DIT KIND te wachten staat.

Je hoeft niet bang te zijn
wanneer je naar de kerststal gaat;
DIT KIND legt weer de rust
op jouw vermoeid gelaat.

Je hoeft niet veel te wensen
wanneer je naar de kerststal gaat;
weet dat in 't nieuwe jaar
DIT KIND je niet verlaat.

BESTE BEZOEKERS VAN DIT BLOG, VOOREERST VAN HARTE DANK VOOR UW BELANGSTELLING EN AANMOEDIGING.
VERMITS DIT BLOG REEDS TAMELIJK UITGEBREID IS EN TEVENS 2007 TEN EINDE LOOPT, MEEN IK ER GOED AAN TE DOEN EEN NIEUW BLOG TE BEGINNEN, HETWELK DAN START IN ' 2008 '.
DE BENAMING VAN DIT NIEUWE BLOG IS :

BLOG.SENIORENNET.BE/EUREKA_GL2_TONY2008

DUS, OOK VAN HARTE WELKOM OP MIJN NIEUW BLOG EN UITERAARD MIJN BESTE WENSEN VOOR EEN GEZOND EN BOEIEND 2008 !

OUD WORDEN... ( Lutgard Simoens )

dat is wisselstukken nodig hebben
dat is eens denken hoe het einde zal zijn
dat is minder eisen stellen
dat is liever zien
dat is een gezonde dosis ' aanvaarding ' inbouwen
dat is uiterst bescheiden worden over je vermeende ( schitterende ) prestaties
dat is stilaan afscheid nemen... van alles

EN LETTERLIJK... OUD WORDEN:

alles hangt 2 cm lager dan vroeger
je ogen worden kleiner, je neus wordt langer
je hals wordt korter
je huls (vel) wordt veel te groot
en je staat nooit meer met je mond vol tanden want ze liggen
al lang in het spoelbakje van de tandarts.

CITATEN
----------

Wie twijfelt aan zijn eigen eerlijkheid, begint eerlijk te zijn.
( Ive Silloc )

De aarde is een bol, daarom zijn er zoveel dichters, door gebrek aan acrobatische oefening, afgevallen. ( Gaston Burssens )

Er zijn mensen, die vol geduld sterven, maar er zijn ook gehoorzame mensen, die met geduld blijven leven. ( Augustinus )

Er zijn twee soorten dwazen; zij die niet van mening kunnen veranderen en zij die het niet willen. ( John Billings )

Wie geen slecht geweten heeft, heeft geen geweten.
( Friedrich Nietzsche )

Onze eigen wijsheid schiet te kort, zodra het eigenwijsheid wordt.

Jij hebt een steen verlegd, in een rivier op aarde; nu weet je, dat je nooit zult zijn vergeten; je leverde het bewijs van je bestaan, omdat door het verleggen van die ene steen, de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan. ( Bram Vermeulen )

De liefde slaat zijn haak in je hart en dwingt je te beseffen dat van alle sterke zaken er geen zo sterk, zo onweerstaanbaar is als die goddelijke liefde. ( William Law )

Het kluchtige bij mensen die van gedachten wisselen is, dat ze er meestal geen hebben. ( Karel Jonckheere )

Moedig is het, wanneer je bij voorbaat al verslagen bent, maar dan toch ergens aan begint en ten koste van alles volhardt.
( Harper Lee )

WANNEER... ( Kathleen Boedt )

Wanneer duisternis
donkerte geworden is
in je huis en in je leven,
dan is elke vorm van licht welkom.

Wanneer lucht somber dreigt
maar een ster het nachtdonker verkleint,
dan is er hoop.

Groeiend licht dat
kaars na kaars
beetje bij beetje
gestadig en zeker
het grijsgrauwe verdrijft,
wanneer je de broze vlam
behoedzaam omarmt.

Smeulend vuur gaat weer branden,
vonken slaan gensters
weinig in aantal
klein in grootte
sterk in kracht
doen ze nieuw leven ontstaan.

LICHT TOELATEN,
LICHT AANSTEKEN
OM HOOP TE GEVEN
EN LEVEN TE DELEN, DAT IS ADVENT.

CHRISTENEN VAN DEZE TIJD ( Manu Verhulst pr. )

Zijn woord, van lang geleden,
een voetspoor in het zand,
en zijn belofte
dat Hij met ons zal zijn
elke dag.

Daarvan leven wij,
christenen van deze tijd.
Wij zijn daarmee zo kwetsbaar
en zo zacht als brood
in de harde wereld
van cijfers en valuta.

Zijn aansporing, of was het zijn gebod?
Om elkaar te beminnen
zoals Hij, met zijn grote, dwaze liefde.

Daarvan leven wij, christenen van deze tijd.

Wij zijn de kleine beker wijn,
gemakkelijke prooi
in een wereld bloeddorstiger dan ooit.
Zijn visioen, dat morgen alles anders wordt
en deze aarde nieuw en als Gods droom
te voorschijn komt.

Daarvoor leven wij, christenen van deze tijd.
Wij gaan voorbij, het pretpark voorbij
bevrijd uit het netwerk
van gecommercialiseerde dromen.

( uit: Jezus, een ander verhaal )

' HEBBEN ' EN ' ZIJN ' ( Eduard Hoornik )

Op school stonden ze op het bord geschreven,
het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;
hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven,
de éne werkelijkheid, de ander schijn.

Hebben is niets. Is oorlog. Is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
Zijn is, boven die dingen uitgeheven,
vervuld worden van goddelijke pijn.

Hebben is hard. Is lichaam. Is twee borsten.
Is naar de aarde hongeren en dorsten.
Is enkel zinnen, enkel botte plicht.

ZIJN IS DE ZIEL, IS LUISTEREN, IS WIJKEN,
IS KIND WORDEN EN NAAR DE STERREN KIJKEN,
EN DAARHEEN LANGZAAM WORDEN OPGELICHT.

G E L D...

Dat geld alles vermag is een kreet die steeds minder opgaat.
Het verliest zo snel zijn waarde dat krediet zijn plaats heeft ingenomen.
De neiging om nu te kopen en later te betalen, vloeit voort uit de overtuiging dat wat we vandaag niet kopen, morgen ongetwijfeld meer zal kosten.
Wie nog de degelijke opvatting huldigt dat je financieel niet verder moet springen dan je stok lang is, wordt versleten voor een zonderling.
Dat menigeen zich tot onverantwoorde aankopen laat verleiden, komt niet door hebzucht of ongebreideld materialisme.
Het is het gevolg van de ontdekking dat geld tegenwoordig het minst duurzame van onze stoffelijke bezittingen is.

↑ Terug naar de berichten