Berichten van 1 januari 2005 tot 31 december 2005
DIE STER... ( Tony Hutsebaut ) 23.12.1960
U W... ( Tony Hutsebaut ) 27.12.1959
STILTE... ( Tony Hutsebaut ) 27.03.1960
K E R S T M I S ( Tony Hutsebaut ) 1959
SARAJEVO 14.09.1995
HERFSTTIJD
BIDDEN
MEMENTO ( opgedragen aan Moeder )
18 SEPTEMBER 1993 ( Opgedragen aan Christel en Johan )
IL TRENO DI TOZEUR
GESPREK MET EEN VRIEND...
SAGRADA FAMILIA ( Eerbetoon aan Antonio Gaudi / 1852-1926 )
GESPREK MET EEN VRIEND
CLAMAVI AD TE ( Ik heb op U geroepen )
HET BERCHEMS PERRON
THOMAS OF DYDYMUS
I K W I L...
E E N S... ( opgedragen aan moeder )
R E F L E K S
DE BASILIEK (Edegem )
B I D D EN (Naar A. Nahon )
SAGRADA FAMILIA
MOMENTOPNAME ( op een dag... )
met fiets
en kind...
Een kind
dat lacht
en wenkt...
Een blik
ontmoet
een blik...
En ik,
verbaasd,
ontroerd...
Ik staar
haar na
en denk...
' Als je
niet wordt
als een kind... '
Tony Hutsebaut 16.05.1992
CREDO, PUGNO ! ( Ik geloof, ik vecht ! )
ben ik bezig,
Heer,
met wat ?
Als zand, als zand
dat door vingers
glijdt,
als zand.
Wat licht, wat licht
dat door wolken
priemt,
wat licht...
Mijn stem, mijn stem
vervaagt in de
tijd,
mijn stem...
Een twijg, een twijg
geknakt in de
wind,
een twijg...
Wees Gij, wees Gij
mijn kracht in de
strijd,
wees Gij...
Als ik , als ik,
gehavend maar
vrij,
als ik...
Geef Gij, geef Gij
gul, Uw Geest aan
mij,
geef Gij...
Tony Hutsebaut 12.08.1992
DE VIJVER
Dankbaar deelgenomen aan de verwondering en bewondering van mijn kleinzoon Thomas.
Daarom deze impressie.
Met Thomas
aan 't water;
zijn oeverloos
getater...
De huizen
in het water,
zo zei hij, en
dat was geen flater...
De wereld
ging écht open
toen kuikens te
voorschijn kropen...
Wat een feest
voor kinderogen,
die er zeker
niet om logen...
En tot slot
een heuse vis,
en die was niet
voor onze dis...
Tony Hutsebaut 12.08.1999
E M M A N U E L
ons verloren,
maar Dat Kind
werd ons geboren.
Een ster wees
hen toen de grot
met de mens-
geworden God.
Nu nog wenkt
en roep Zijn Stem
maar men luis-
tert niet naar Hem.
Men is door
en door verdoofd,
Zijn Boodschap
wordt niet meer geloofd.
Mens, blik nu
op naar de sterren,
ruim het puin
die je weg versperren.
Open je hart,
ontwaak en kijk,
' GOD MET ONS ',
maakt ons toch zo rijk!
Tony Hutsebaut 23.12.03
W E E T J E W E L... ?
Twee ogen
als zeeen
zo diep.
Twee blikken,
zo innig,
zo zwoel.
Twee monden
versmolten
tot zoen.
Twee armen,
lianen
rond mij.
Twee harten,
in feite
slechts één.
Tony Hutsebaut 19.11.1988
M E M E N T O...
( Allerzielen 1991 )
De zon
was dààr,
bescheen
de steen.
En ik
stond dààr
met bloem
en traan.
Mijn hart
was dààr,
een kelk
vol pijn.
Mijn geest
was dààr
in u
vergaan.
Mijn ziel
sloeg dààr
een brug
naar jou.
En gij
waart dààr
en keek
me aan.
Ben ik
misschien
halfweg
gegaan?
Tony Hutsebaut 02.11.1991
S I M E O N
' MESSIAS '
was zijn naam,
gezalfde,
levend heil.
Daarop had
hij gewacht;
het werd de
hoogste tijd.
Dan was het
toch écht waar,
hij raakte
't teder aan.
Geduld werd
zo beloond;
het vlees ge-
worden Woord.
Kom ook bij
mij, Gij Heer,
Uw Schaduw
is genoeg.
Ik wacht wel
op die dag;
mijn hart staat
afgesteld.
Tony Hutsebaut 10.02.1992
G E L O V E N
wandelen op het water,
gedragen door Zijn Woord...
't Is dwalen door woestijn,
zich laven aan Zijn Bron,
zo blij te mogen zijn...
't Is 't volgen van Zijn Licht,
zich warmen aan Zijn Vuur,
de sfeer van een gedicht...
't Is een adelaar gelijk,
in ijle zuivere lucht,
steeds dichter bij Zijn Rijk...
't Is graven naar de ader,
't Is zoeken naar de schat,
thuiskomen bij de Vader...
't Is stil worden en stil zijn,
luisteren naar Zijn Roep,
Zijn Bloed zien in de wijn...
't Is vallen en wéér opstaan,
de ' Via Dolorosa ',
kordaat ten einde gaan...
Tony Hutsebaut 07.03.1994
DE LECTOR
mij en raakt me
innig diep.
Uw Woord verruimt
mij en maakt mijn
wil zo wijd.
Uw Woord bezielt
mij en ontsteekt
mijn levensdrang.
Uw Woord verwarmt
mij en smeulend
vuur wordt vlam.
Uw Woord als gids
in 't labyrint
van mijn ego.
Uw Woord als kern,
als smeltkroes vol
laaiend vuur.
Tony Hutsebaut 02.05.05
DE GESTRESSEERDE HOND...
'' Uit het leven gegrepen ''
Daar liep hij dan,
neen, hij rende,
die kleine hond
met grote stress...
Hij schuimbekte
en hij grolde,
ik ruimde baan
voor zo' n geweld.
Achter hem, holde
de vrouw, adem-
loos en zei met
vermoeide stem:
'' Ik kan niet meer,
wij zijn aan een
kuur toe, ik en
't kleine monster! ''
Ik schudde met
mijn hoofd en zei:
'' voor mij géén hond
en ook géén stress. ''
Tony Hutsebaut 28.11.2004
L O C U S
In de dreef
van ' Ter Linden '
wist ik U
weerom te vinden.
Op een bank
in de wind,
werd ik wéér
't eenvoudig kind.
Zo werd ik
uw rust gewaar,
als teken
van oneindigheid.
Spreken had
geen zin in die
ruimte vol
welsprekendheid.
Mijn hart was
een spons, gedrenkt
in 't bron-
water van Uw woord.
De zon zonk
zachtjes weg en
ik stond recht,
maar dan in Uw licht.
Tony Hutsebaut 13.07.1993
JEANNE d'ARC
Dat landschap
van Domremy,
dààr is ' t, dat ik
haar schaduw zie...
Ze kon het niet
geloven,
die stemmen van
daarboven...
Te midden van
haar schapen,
wist Hij haar
te raken...
Jeanne moest zich
geven en
't betalen
met haar leven...
Negentien en
dan vermoord,
maar ''Jezus '' was
haar laatste woord...
Geef mij ook wat
van uw moed,
als ik Hem ooit
eens ontmoet...
Tony Hutsebaut 18.02.1994
DIE KOOLMEES
Jij, koolmees
met bonte kleuren,
jij weet mijn hart
nu op te beuren.
Daarachter in
het dichte lover,
speelt g'uw spel
vol blij getover.
De Heer heeft je
zo rijk getooid
en ik voel mij
alledaags, berooid.
Wellicht moet ik
nog ontdekken,
jouw dartel zijn,
dat vreugd kan wekken.
Ach, leer mij, mijn
lot blij aanvaarden,
toegespitst op
échte waarden.
Dan kan ik ooit
mijn lied aanheffen
en zal uw zang
mijn ziel verheffen.
Tony Hutsebaut 11.07.2003
DE LANDLOPER
Languit op de
bank in het park,
gesettled en
ruim bepakt.
Dit is zijn woonst,
zijn habitat,
zijn biotoop,
doodgewoon.
Hij vindt dat fijn,
het ànders zijn,
geen consumptie,
zichzelf zijn.
Vreemde man, jij
doet mij schrikken
en diep blikken
in mezelf.
Eigenlijk, ben
je héél speciaal,
berooide man,
e n i g m a !
Tony Hutsebaut 27.08.2004
GEESTELIJKE WANDELING
Wandelen, wandelen,
wat is het zoet,
met moeder in gedachten,
als in een gloed.
Gij waart er blijkbaar bij,
alleen was ik niet,
de weg leek eens zo kort en
stil mijn verdriet.
Het was alsof gij zei:
'' ga verder zoon '',
en blijf niet bij mij staan;
'' ik heb mijn kroon. ''
De weg blijkt eindloos lang,
mijn tred wordt zwaar.
Ik zal het zelf moeten doen;
ben ik wel klaar?
Maar Hij is ook gegaan
met kruis en pijn
tot op de schedelplaats en
kreeg zure wijn.
Het leek een tragedie,
een roemloos slot,
tot op de derde dag; dan
werd Hij écht GOD.
Tony Hutsebaut 21.03.1995
DE STER
zagen de ster
en ze was niet ver...
Hand in hand
geleid door 't licht
kwam zij in zicht...
Stap voor stap
merkten wij de stal,
bevolkt, héél en al...
Wat een beeld:
't aanschouwen van Hem,
dit was Bethlehem...
Toen hebben wij
verstaan, waarom
de ster bleef stille staan...
(Opgedragen aan Thomas, mijn kleinzoon )
Tony Hutsebaut 25.12.1998
TECHNICUS
Hoe Gij bestaat
verstomt mij;
ik, kleine mens.
In boom en plant,
wolk en wind,
zie het, als kind.
In ver heelal,
sterrenpracht,
een stille nacht.
Elke vezel,
elk atoom,
dat is geen droom.
Ik noem U steeds,
' TECHNICUS ',
dat zijt Gij dus.
Tony Hutsebaut 14.01.2001
DE SAMARITAANSE
IK ZIE HEM ZITTEN,
DAAR, AAN DE PUT,
OOG IN OOG
MET DE VROUW...
IK HOOR HEM VRAGEN,
DAAR, AAN DE PUT,
WOORD VOOR WOORD
AAN DE VROUW...
IK HOOR HEM ZEGGEN,
DAAR, AAN DE PUT,
'' WAAR IS WAAR '',
'T ECHT VERHAAL...
IK HOOR HAAR DENKEN,
DAAR, AAN DE PUT,
NU OF NOOIT,
LEVENSVRAAG...
IK ZIE MIJ ZITTEN,
HIER, AAN DE PUT,
UUR NA UUR,
DAG NA DAG...
KIJK OOK GIJ MIJ AAN,
ZOALS WELEER,
DOOR EN DOOR,
' LEVEND WOORD '...
Tony Hutsebaut 01.04.1993
ANTWERPEN
MET JE RANKE TOREN,
EEN STEENWERK ALS KANT,
JIJ WEET MIJ TE BEKOREN.
ELKE WEEK OPNIEUW
IN JE SFEER TE BADEN,
GRANDEUR VAN WELEER,
FLANEREN OP JE KADEN.
BRABO MET FONTEIN,
HET IMPOSANT STADHUIS,
TROTSE GILDENHUIZEN,
MEESTER RUBENS WAS HIER THUIS.
EN DAN DIE GROENPLAATS
BRUISEND VOL VAN LEVEN,
MENIG TOERIST KAN
HIER ECHT ZIJN HART UITLEVEN.
STAD VAN MIJN DROMEN,
BLIJF MIJ STEEDS VERLEIDEN,
ALS EEN DIAMANT,
DE BAND TUSSEN ONS BEIDEN.
Tony Hutsebaut 10.02.2003
INTROSPECTIE
aan het heldre rimplend water,
als aan de rand van uw krater.
In het centrum van mijn wezen
kom ik U al hupplend tegen,
als een kind, toch wat verlegen.
In uw schoot vind ik erbarmen,
als een zon is uw omarmen,
aan uw vuur kan ik mij warmen.
In de stormen van mijn leven,
voel ik mij met U verweven,
houdt mijn hand als ze moet beven.
In het zoeken en het trachten,
wil ik U geheel verwachten,
stuur en sterk deez'gedachten.
Tony Hutsebaut 02.10.2001
BIJ HET MEER
IK SPOEL MIJN NETTEN
IN 'T RUIME SOP,
OMDAT GIJ HET ZEGT:
MIJN BUIT WAS OP.
IK WERP MIJN NETTEN
IN 'T ECHTE DIEP;
ZOALS GIJ DIE VISSERS
OOIT EENS RIEP.
IK PEIL DE BODEM
MET MIJN LOOD
EN HIJS DE ZEILEN
VAN MIJN LEVENSBOOT.
IN 'T FLUISTREN VAN
EEN ZACHTE BRIES,
'T RIMPLEND WATERVLAK;
JIJ WIL DAT IK KIES.
DAN ZAL MIJN HART
UW VREDE VINDEN
EN UW GLANS MIJN
SCHIJN VERBLINDEN.
MIJN ' FIAT ' ZAL
DAN WEERGALMEN
ALS EEN ECHO
TEGEN IJLE LUCHT...
Tony Hutsebaut 13.02.1998
GROUND ZERO ( 11.09.2001 )
MET ZON EN BLAUWE LUCHT
EN DAN: BOEING, BOEING;
EEN TRAUMA EN GEZUCHT.
TWIN-TOWER KATASTROOF,
EEN WREDE TRAGEDIE,
HET TOPPUNT VAN DE HAAT
EN DOLLE HYSTERIE.
WAT MOETEN WIJ DAARMEE?
TOT WAT IS MEN IN STAAT?
WAAR LEIDT DIT ALLES HEEN?
WIE IS HIERMEE GEBAAT?
WIE JE OOK MAG WEZEN,
MISBRUIK NOOIT GOD'S NAAM,
GOD IS PURE LIEFDE
EN DE REST NIETS DAN BLAAM.
WAAR DAN OOK TER WERELD,
BREEK NU AF DIE TOREN
VAN HAAT EN BLIND GEWELD,
ZEEF KAF UIT HET KOREN.
WEZE HET MISTER BUSCH
OF OSAMA BIN LADEN,
WEES LIEF VOOR ELKE MENS,
MAAK RECHT AL UW PADEN!
Tony Hutsebaut 11.09.02
VLUCHTHEUVEL
ALSOF 'T EEN
STUKJE HEMEL WAS...
BIJ HET KOEREN VAN
DE DUIVEN, DIE
'T BLADERDAK INSTUIVEN...
BIJ DE ONRUST VAN
MIJN ZORGEN, HOOP
IK OP EEN NIEUWE MORGEN...
BIJ U, HEER, VAN STIL
AANHOREN, WORDT
WEER ZEKERHEID GEBOREN...
BIJ U, IN STILLE
KRACHT VERBONDEN
EN WEER OPNIEUW GEZONDEN...
HEER VAN HET KRUIS EN
HEER VAN HET LICHT,
BLIJF, VERDWIJN NIET UIT MIJN ZICHT...
IN MIJN ZWAKTE BLIJKT
UW KRACHT, IN MIJN
BROOSHEID, GIJ, MIJN TROUWE WACHT...
Tony Hutsebaut 21.05.02
Z E S T I G
MIJ GESCHONKEN;
'K HEB ER VOLOP
VAN GEDRONKEN.
HOEVEEL TIJD
NOG GEGEVEN
EN OOK ZOVEEL
OM VOOR TE LEVEN.
ELK MOMENT
TE WAARDEREN;
'T BINNENSTE
BUITEN KEREN.
ECHT MIJN HART
LATEN SPREKEN
EN DE SLOTEN
OPENBREKEN.
MAAR VOORAL
NIET BERUSTEN,
ONDER WEG NAAR
VERRE KUSTEN.
LAAT MIJ MAAR
VERDER DROMEN,
WANT EENS ZULT GIJ
TOCH WEL KOMEN.
TONY HUTSEBAUT 07.05.05
S T I L T E
rechte bomen
waar de stilte
in kan dromen...
De plas met de
snater-eenden
en de wilgen
die daar weenden...
De bank met 't
verweerde hout,
de plek waar ik
zoveel van houd...
De wind in de
hoge bomen,
de reiger die
zijn prooi ziet komen....
De dauw droomt op
't groene gras,
alsof 't een
nevelzee was...
De stilte als
zachte zegen;
hier kwam ik
Uw voetstap tegen...
Tony Hutsebaut 05.01.03
ZACHEUS
Hij zag hem
zitten in die boom
en voor Zacheus
was 't geen droom.
Hij sprak hem
rechtstreeks aan
en wou bij hem
aan tafel gaan.
Als je zo
de Heer hoort spreken,
moet je wel, het
brood gaan breken.
Dan wordt je
hart grenzeloos vrij
en wordt je ' ik '
een gastvrij ' wij '.
Laat mij ook
op d' afspraak zijn,
vul mijn glas met
belegen wijn.
Laat mij trillen
van 't geluk,
grijp me vast
en weg die kruk !
L I E R
De beiaard beiert
welgemoed
zoals mijn hart het
nu ook doet.
Reeds zoveel jaren
klinkt uw lied
als blij verhaal bij
klein verdriet.
't Begijnhof droomt nog
steeds van toen,
in peis en vree op
deze noen.
Zag ik de Fé in't
plantsoen of
was't een schim uit
de tijd van toen?
En 't Begijntje is
ook reeds weg,
is dat nu echt geen
brute pech ?
Maar jullie geest waart
hier nog rond,
ik voel het echt, dit
is je grond.
Schoon Lier, Brugge in
miniatuur,
blijf zoals je bent,
mijn beste buur.
Tony Hutsebaut


