Relatie frustratie
Egocentrisch zelfbeklag en chaotisch
depressief en mensenschuw
je sluit je uit en stoot mij af
overtuigd van je eigen gelijk
zonder zelf een voorbeeld te zijn
gefixeerd op een detail
geen feeling voor ’t globaal probleem
niemand die jou begrijpt
maar begrijpen doe je zelf niet
ieder z’n eigen waardes
vind je moeilijk te aanvaarden.
Ik doe mijn best het op te vangen
wil begrijpen en aanvaarden
ik toon geduld en inkaseer
en blijf zwijgen om niet te kwetsen
schrik voor verkeerde woorden
maar ik verzuip in al je chaos
en mis mijn eigen regelmaat
en ook wel mijn persoonlijkheid
mijn irritaties noem jij boos
'houden van' wordt ongemakkelijk
want ook mijn geduld heeft zo z'n grenzen.
Maar waarom moet ik op therapie?
chaos en egocentrisch zelfbeklag
zijn de oorzaken van je depressie
ik vraag alleen meer ademruimte
en voor jou de juiste therapie
zodat we weer meer samen doen
ik ben je dankbaar voor wat ik krijg
van je kinderen en de kleintjes
en wat je, ondanks alles, voor de mijne doet.
maar ik mis de vrouw van weleer
zoals jij de man van in 't begin.
Je verwacht zoveel van me
maar remt me eveneens ook af
en ik verwacht dan weer te veel van u
maar dat kan je niet eens aan
jij bent traag en ik te snel
en praten wordt echt moeilijk
bitsig of afstandelijk
soms praten we naast elkaar
gelijk halen boven luisteren
frustraties nemen dan de bovenhand
vermoeiend voor ons alle twee.
Ben ik dan de mislukkeling
de teleurstelling
de vergissing van uw leven
de zwakkeling of de pineut
geen handen aan z'n lijf
zijn mijn ambities dan verkeerd
of ben je jaloers op mijn plannen
mijn fysiek en mijn dromen
zo voel ik mij slecht in mijn vel
want ik meen het; "ik hou van je"
in voor- en tegenspoed.