Rozendroom
Ze woont in mijn schelp
van ruisend verlangen
In de wondere knop
van mijn rozendroom
*
En ik zie haar
in een vlam van vlinders
een regen van sterren
hoor haar
in het zingen van het gras
de harpkoralen van het riet
ontwaar haar
in de zoete geur
van een blauwe bloemennacht
*
En ik hou van haar
Een broos geheim
in teder licht
Betoverend gedicht...
Eenheid
Ze vroeg : Hou je nog van me
Ik tastte naar haar hand
Een tere bloem op een open palm
Stil, omdat woorden overbodig waren
schreden wij door groen vol gele stippen
Nooit glansde azuur zo diep
straalde de zonnengloed zo fel
De wind streek over de harp van haar haren
ze streelden mijn gezicht
Kijk eens, zei ik ,daar in de verte
Ze volgde ze met haar ogen
kraanvogels, sneeuwwitte arabesken
magische schoonheid in blauwe oneindigheid
zwevend boven de zinderende zomer
als een onwezenlijke droom
En het leek alsof de zomer zong
Het klonk als een magische melodie
een zoet koraal van eeuwig zijn
Een ogenblik van pure extase
volmaakte harmonie
perfecte eenheid