afscheid

Gisteren genoten wij hier in de kuststreek van bijzonder veel zon. 
Rond elf uur was er een vlaagje en rond vier uur enkele spetters.  Ik ben niet eens uit de regen gegaan.  Het stelde dus niet veel voor. 
Zo nu en dan was er dreiging maar de donderwolken bleven in oostelijke en zuidelijke richtingen hangen. 


Ui, paprika en boontjes, kregen eerst een wiedbeurt.  Daarna volgde de rest van de moestuin.

 

Het paadje dat van voor naar achter, langs de bessen en door de moestuin gaat kreeg een grondige  kuisbeurt. 

 

Ook het korte paadje van de serre tot het einde van de tuin is opnieuw onkruid vrij.

Ik heb een zak droge as uit de houtkachel staan. 
Hiervan strooide ik er rond de knolselder omwille van het potas gehalte.
Daaraan hebben knolgewassen een behoorlijke behoefte . 
De as heb ik dan onder gewerkt met de kapper. 

Ik kon de moestuin  helemaal onkruid vrij maken. 
Ik laat mijn tuin nooit helemaal vervuilen maar geef hem regelmatig een kuisbeurt. 
Vanaf juli kan je tuin heel vlug helemaal onder het ongewenste groen komen.

 

De strooibloemen zijn verplant.  Nu moest de prei onkruidvrij gemaakt worden. 
Maar eerst borg ik de erwtenkooi op.


Alle palen en latten worden verzameld en dan geborgen. 

Opnieuw kan je tot het einde van de tuin kijken. 


De draad wordt opgerold en geborgen.

De prei was aan het vervuilen.  Ik moest ingrijpen maar het was de tijd die ontbrak.

 

Eindelijk kon ook de prei aan de beurt komen.

Eens gewied, leg ik de grond los.  Dit is heel belangrijk voor de groei van de planten.

Dit doe ik met een aangepast kappertje. 
Dit aanpassen en bijslijpen deed ik 25 jaar geleden.
Het versleten kappertje had ik liggen en de steel kreeg ik toen van mijn nu 80jarige buurman


De tuin komt nu stilaan weer in evenwicht.
Het groenlof dat ik bestelde komt op de rijen waar de erwten stonden. 
Hiermee verander ik mijn tuinschema.
Voor onze grond is het wat laat om nu nog prei te planten.  Daarom pas ik het plan wat aan. 
Prei kan ik toch niet voldoende kweken om aan onze jaarbehoeften te voldoen.
Ik plant jaarlijks +/- 300 planten. Ik plantte 120 zomerprei plantjes en 180 winterprei.
Volgens Ceasar, ons oudste  actief veltlid van de afdeling zou het niet echt lukken.

Zomerprei en winterprei de zelfde  tijd in de tuin te hebben zou niet goed zijn. 
Waarom kon ik niet achterhalen.  Dat moet ik hem nog eens vragen

De hoge erwten zijn gisteren uit het tuinbeeld verdwenen.  De opbrengst lag bijzonder hoog. 


Rij per rij zijn ze uitgetrokken.

Per rij had ik een volle kruiwaren ranken.


De eerste kruiwagen plaatste ik direct onder het afdak aan de serre.  Het dreigde om te regenen. 

  

De tweede kruiwagen plaatste ik onder de struiken. 
Toen het later effectief hevig begon te regenen verhuisde ik hem na de vlaag naar de garage. 
Na de eerste kruiwagen moest ik op boodschap en ik betrouwde het weer niet.. 

Het plukken nam twee volle uren in beslag.
Dan hebben Colette en ik  de erwtjes verlezen in twee groepen. 
De dikke hebben we dan behandeld als doperwten en dus uitgedaan. 
Fijne peultjes hebben we reeds voldoende in de vriezer. Iemand is die gretig komen ophalen.  


Naar de avond toe werd het opnieuw heel zonnig. 
Ik kon eventjes genieten op de bank.  Vandaar had ik een mooi zicht op de veranderde tuin. 
De kooi stond er nog en zal vandaag normaal gezien opgeborgen worden voor later.   

 

Vanaf vandaag zitten we weer in het gewone regime.

De foto’s van onze uitstap zijn geborgen.

Op reis hadden we relatief mooi weer. 

Sedert we terug zijn is het eerder aan de overdreven natte kant. 

De winterprei op wachtbed is geplant. Er is nieuwe ruimte  voor salade.

De oogst van de komkommers komt stilaan op gang.
Ik ben er nu nog sterker van overtuigd dat je komkommers elke dag moet gieten.  Dan heb je geen groeistop. 
Liefst doe je dat in een potje naast de plant. 
Er is dan ook geen onderbreking in het bijna dagelijks oogsten van een vrucht. 
Mijn 80 jarige buurman zorgde jaren voor onze tuin toen we op reis waren. 
Dit jaar heeft hij afgehaakt wegens gezondheidsproblemen. 
Nu is het onze poetshulp die heeft overgenomen en dat heel fijn heeft klaar gespeeld.  Ik ben beide personen heel dankbaar. 

Tussen twee vlagen in plantte ik de aangekochte gemengde salade.
De rassen zijn: lolo rosso, lolo bianco en een zestal planten groenlof. 


Het wordt bijna een gewoonte maar tegen de avond aan komt de zon er door. 
Het lijkt er op dat ze de rest van de dag gevochten heeft om toch de bovenhand te halen.  
Zo wordt het einde van een soms rotdag toch nog glansrijk afgerond.

De strooibloemen die ik tegen de afsluiting zaaide voldoen niet aan mijn verwachtingen.
Ik had een totaal ander gedacht van wat een strooibloem is. 
Nu sta ik hier met iets wild maar weliswaar aangepast aan mijn tuin.
Maar het staat wel op de verkeerde plaats.
Ik heb zo het gevoel dat het juiste zaad niet in de juiste verpakking zat.
Ik wacht op een andere regendag en verplant die dan maar. 
Dit jaar heb ik reeds meer verplant dan gewoonlijk.

Op de terugweg naar huis profiteerden van het schitterend zonnige weer om de tuinen van Annevoie te bezoeken.

Voor wat uitleg klik op de volgende URL :
http://www.bed-and-breakfast-sohier.be/nl/dinant/de-tuinen-van-annevoie-258.html  en op: http://www.annevoie.be  

We waren om 9u30 vanuit het vakantiedomein  'Les Onayes' vertrokken richting
de abdij van Marredsous.   

Daar hebben we ooit een lekkere croq-monsieur gegeten. 
Om er te geraken langs de kortste weg deden we beroep op madam GPS. 
Langs onmogelijk smalle landelijke wegjes zond ze ons.  Prachtig  en heel gevarieerd.  We hadden ruim de tijd. 
Meermaal hadden we de indruk dat ze met ons aan het rondtoeren was. 
Er leek geen einde aan te komen. 
Op het einde verwachtten we ons elk ogenblik aan een boerenslag. 
Toch kwam het goed.  Zij ziet alles immers van bovenuit hé. 
We waren het noorden reeds lang kwijt toen we plots in Maradret arriveerden. 
Dat is een prachtig zusterklooster dicht bij Marredsous. 

Na de lekkere croque 
zijn Colette en mijn broer gaan wandelen terwijl ik een uiltje heb gevangen.  Ik moet voldoende rust inbouwen, vooral op reis.

Madam GPS bracht ons dan feilloos naar ‘de tuinen van Annevoie’. 
Er waren nog enkele bezoekers.

Geniet met mij mee van de wondere samengang van water en groen.
De tuinen van Annevoie komen enkel tot hun recht bij zonnig weer.  Wij hadden geluk. 






















Het kasteel is prachtig gerestaureerd. 














De tuinen zijn, sedert ons vorig bezoek uitgebreid met een moestuin. 
Die is groot in oppervlakte maar beperkt in teelten. Je ziet dat er in gewerkt wordt. 
Toch is er een deel dat niet proper stond maar misschien de volgende dag wel. 

Het was de 2^de  juli. 
Ik kocht er op het einde van onze rondgang een klein boekje.   

                                                                              

Het is geschreven door een zeker Michel Caron. 
Het gaat over de juiste en verkeerde ideeën die er over bio de ronde doen. 


Ik was opnieuw heel dicht bij de natuur.

Van mijn eenzame wandelingen in de heel vroege morgen heb ik echt genoten. 

Als je alleen bent kan je er een eigen tempo er op nahouden. 

Het was jaren geleden dat ik in de natuur nog  klavertjes vier vond.

Van uit Maredsous bracht ik een souvenir mee. 
Het is een kop om de hele dag te gebruiken.  Ik koos hem in mijn lievelingskeur, ‘turquoise ‘. 


Toen we rond halfzeven thuis kwamen leek mijn tuin totaal verwilderd. 

Ik vond op een blauwe ton vol water een poëtische tekening,  geschreven door de natuur. 

De tomaten moesten dringend gediefd worden maar eerst moest de mulch van de vorige dag verwerkt worden. 

Vooraleer ik de mulch kon strooien moest ik eerst afboorden. 

Na het  afboorden moest ik opkuisen.

De tagetes en de selder werden eerst gemulchd.
Je kan zien dat de selder heel vlug teruggroeit. 
Die waren pas twee dagen voordien totaal afgesneden. 

Ik beschikte over twee volle kruiwagens mulch.
Zo kon ik ook nog van de paprika tot de erwten de vochtige grond bedekken. 

De courgettes voelen zich in hun sas. 

Dat komt door al die regen, plus zo af en toe een behoorlijk warme dag

 

Er staan vier planten en elke dag is dat de oogst. 
Er zijn dan ook veel weggevertjes bij.

 

De buitentomaten waren, op zijn zachtst gezegd, aan het verwilderen.

Na gediefd en opgebonden te zijn mogen ze weer gezien aijn.. 

Dit is de defecte overloop goot die, naar ik vermoed,  het vijverprobleem veroorzaakte. 


Die overloop is nu verwijderd.  De bovenvijver komt vol kikkerdril.

De wortels van het ‘pyrus-riet’ hadden ook het eindje ‘gray’ buis naar boven geduwd. 


De afstand tussen de twee vijvers zal nu anders overbrugd worden:.
Het wordt een eind plastiekbuis die zal uitmonden in het eindje ‘gray’buis. 

De erwten moeten voor de zesde keer geplukt worden.


In de vroege morgen, toen het lichtjes regende had ik eerst en vooral de serretomaten gediefd.

Pas in de hele late namiddag kon ik verder nagenieten van onze uitstap naar de Ardennen. 


Wij die gekomen waren voor de natuur en stilte daalden toch af naar La Roche. 
Er was braderie in één van de straten waardoor er nog meer drukte was dan naar gewoonte. 

We hebben ons beperkt tot een wandeling langs de Ourthe. 
Daarna deden we een terrasje. 

De Ourthe is er reeds heel wat breder dan in houffalize.


In de late namiddag zijn we in het hertenpark geweest.
Dit is de groep donkere herten. 


De uitkijktoren is vooral een attractie voor de kinderen. 


Maar van uit de toren heb je een prachtig vergezicht. 
Je kan er ook de kleine groep bleke herten observeren. 


In de streek sta je op vele plaatsen plots voor een eenzaam kruis dat nog in ere wordt gehouden. 


We zijn drie keer op restaurant geweest. 
Het was er zo lekker dat we drie keer voor hetzelfde kozen.
Mijn broer en ik kozen op zondag voor het dagsoepje. 
Tot onze verrassing kregen we een stevig gebakken broodje voorgezet. 
Het was uitgehaald en daaruit konden we een lekker soepje lepelen.
 Het broodje kon ook gegeten worden maar voor een te hard gebakken broodje moet ik reeds veel honger hebben. 


Colette had gekozen voor een voorgerecht waarmee ik reeds voldaan zou zijn geweest. 


Het was onze laatste avond.  We begonnen alles in te pakken. 
De volgende morgen zouden we afscheid nemen van het huisje met de twee trappen. 
De trap naar beneden leidde naar de slaapkamertjes, de badkamer en het toilet.
Hij begon in de kookruimte.
De andere trap, startend vanuit de eetruimte bracht je in een ruime zitruimte met tv.   


Aan de wegwijzer naar het hertenpark had iemand een knuffelbeertje achter gelaten.

Het is reeds een tijdje dat er probleempjes zijn met de verbinding tussen de twee vijvertjes. 
In de winter kan je die niet oplossen omdat de folie beenhard is.
In de zomer (!?) is die folie soepeler.

Het begon heel vroeg toen ik dauw aan het trappen was hoorde ik  geen water lopen in de vijver.
Ik ging kijken en stelde vast dat hij zo goed als leeg stond. 
Het water was in de grond verdwenen.  


Ik had niets te verletten en heb, hoe vroeg het ook was, een half uur, water uit de waterput laten bijlopen. 

Daarin kunnen de vissen toch wel een tijdje overleven. 

Nu er bijna geen water meer in zit is het de moment om een grondig te reinigen. 

Ik moet echter wachten tot ik hulp kan krijgen. 

Er was heel wat te knippen  om het probleem bloot te leggen.

Eens de planten geknipt kon ik de buis verwijderen. 
De vissen toonden zich dan reeds opnieuw. 


Dit is de verwijderde buis.
Ik zal er verlengstukken aan plaatsen of het laten doen door een loodgieter in de familie. 

Het gras moest dringend gemaaid worden. 

Er stond veel bloeiende klaver die bijtjes aantrekt.

Dit is een gevaarlijke toestand voor blote kindervoetjes. 

Het was drukkend warm.  Ik maaide het gras in zes beurten. 

Hier kan je zien hoe hoog het gras stond. 
Als na het maaien het kleurverschil tussen het niet gemaaide deel ...
en het gemaaide te groot is dan maai je te laag.

De afsluiting bij de laagste vijver is nu even verwijderd.

Na het maaien zijn ook alle geknipte planten mee opgeruimd.

Het nagenieten van de reis kwam pas in de late namiddag toen het begon te regenen. 

De Ourthe in Houffalize is daar nog een klein maar toch vlijtig stroompje. 

 

Bijna overal bij de afgelegen huizen zie je deze kooien staan. 

We konden ons niet voorstellen waarvoor die moesten dienen tot de dag van de vuilniszakken. 

Achouffe is in feite maar een gehucht van Wibrin dat deelgemeente is van houffalize. 
De reden waarom er meer over Achouffe gesproken wordt dan over wibrin is bij de hand liggend. 
Wij zijn de brouwerij niet gaan bezoeken. 
Het bier hebben we wel gedronken en het mag er zijn hoor.

Wat ze in Wibrin wel hebben is  ook een Amerikaanse tank  als aandenken aan wereldoorlog 2.
In andere plaatsen bezitten ze ook zo’n aandenken o.a. in Laroche en in Bastogne.


Rond Wibrin heb je heel mooie wandelingen in de natuur. 

Deze zijn beschreven als gemakkelijk.  Maar wat is gemakkelijk?

De natuur is er prachtig met rijke bermen en prachtige vergezichten. 

En plots zie je daar een tuin waarvan de eigenaar het beter wil doen dan de natuur.
Dit is voor mensen die de waarde van wilde kruiden niet goed inschatten. 
In hun tuin zijn ze ongewenst (onkruid).

Het oogsten van de selder is begonnen. Ze wordt afgeknipt en ingevroren. 

Dit is de eerste radicale knip van de selder. Ik zorg ervoor het hart niet weg te snijden. 

Hier en daar is er opnieuw aantasting van de zogenaamde 'smeltziekte', een klein wormpje in het blad.

Dat geeft een bruine vlek die zich heel vlug uitbreidt.

De eerste bewerking is wassen en spoelen.

Gedurende deze bewerking worden de bruine vlekken eerst weggeknipt. 

Dan wordt de selder behoorlijk fijn gesneden.

Dit is het resultaat van een paar uur bezig zijn.

Zo blijven de vergieten een poosje staan tot de selder relatief droog is. 

Zo wordt ze in grote plastiek dozen in de vriezer geplaatst.
De woensdag is voor mij een boodschappendag. Gisteren viel dat in de namiddag.

Om na te genieten van de rustweek in Achouffe werk ik nog even aan het schikken van de foto’s.
Iedere morgen deed ik aan bermobservatie.
Geniet met mij en plaats er zelf maar de namen bij.

Ik ben gespecialiseerd in groenten.  Van deze bloemen planten ken ik vele namen. 

Ik durf die namen af en toe eens te wisselen.

 

Mijn groot fotoapparaat is defect.  Alle foto's zijn genomen geweest met een klein apparaatje. 

Om de sleet op mijn geheugen wat af te remmen kocht ik 'Het grote breinbreker boek' uitgegeven bij Lannoo. 

Dit is voor mijn vrije tijd die ik elke dag in een bepaalde hoeveelheid wil nemen..

In de voormiddag ben ik een wandeling gaan maken hier in Stalhille. 

Aanstonds na het middagmaal zijn we aan de erwtenpluk begonnen. 

Colette was de hele voormiddag op koopjesjacht geweest. 

Ze had gevonden wat ze zocht en tegen alle verwachtingen in hielp ze met de pluk.  


De dag voordien had de thuiswachter er ongeveer 2 kg geplukt. 
Toch  was het peulen kijken, waar je ook keek. 
Het leek er op dat ze gedurende een week niet waren geplukt. 

Je kon er niet naast kijken maar er waren er veel tussen die te groot waren  om met peul en al te eten. 

De vijfde pluk leverde twee volle emmers op.
Gisterenavond was ik dan ook absoluut verzadigd van peulerwten kijken.

Tussendoor heb ik een beetje tijd gemaakt om na te genieten van ons Ardennen uitstapje.

Niets is gemakkelijker als je over een paar honderd foto's beschikt waarin je een keuze kunt maken. 

 

Elke morgen deed ik een ochtendwandeling. Eerst maakte ik de ontbijttafel klaar. 
Dat moest in alle stilte gebeuren want mijn reisgenoten sliepen elke dag drie uur langer dan ik. 
Hoe veel later ze gingen slapen weet ik niet en wil ik ook niet weten.
Iedere dag startte ik  mijn wandeling langs de zelfde keien weg. 


Elke morgen opnieuw genoot ik van telkens andere klaprozen. 

Het klaprozenlandschap veranderde elke morgen. Het zeer diepe rood sprak mij aan. 

Bij ons in de tuin zien die bloemen er minder rood uit.

Deze struik margerietjes werd elke dag vuiler en meer uitgebloeid. 

 

Deze koe kwam iedere morgen goede dag zeggen met iets dat aanleunde bij gegrom.  
Om loeien te zijn was het er  mijlenver van verwijderd. 


Vorige woensdag was het zo warm dat we ter plaatse bleven en de barbecue aanspraken. 

Dit was mijn werk. 

Naar de avond toe zijn we een wandeling gaan maken in Esch sur Sûre. Bijtanken was dan ook vanzelfsprekend.    


In de tuin van broer Gentiel had ik de week voordien kennis gemaakt met een voor mij onbekend graan gewas, de 'triticale' 

Hier herkende ik de vrucht op een uitgestrekt veld.

Spijtig

Spijtig genoeg is dit grote veld niet op een ecologische manier gerund.  Ik ben dan ook maar op zoek gegaan naar meer uitleg over 'tritecale'  Die uitleg vond ik op: http://nl.wikipedia.org/wiki/Triticale

Triticale (×Triticale) is een geslacht van graansoorten, dat is ontstaan bij de kruising van gewone tarwe (Triticum aestivum) of harde tarwe (Triticum durum) met rogge (Secale cereale).
De kruising van gewone tarwe en rogge heet ×Triticale rimpaui.

Ik ben er eventjes uit geweest.  We verbleven een week in Achouffe  (Houffalize).  We verbleven in het bungalowpark   'Les Onays '

België | Ardennen |  Achouffe/Wibrin

De streek van Houffalize - La Roche-en-Ardenne : Langs de Ourthe

De Ourthe heeft diepe valleien met steile hellingen gegraven en aldus van Houffalize de hoofdstad van de MB gemaakt.
De Heren van La Roche bouwden er hun feodaal kasteel.
De steile hellingen vormen een wandelparadijs voor liefhebbers van berg wandelen.
Zo lees je toch op de kleurige flyer. 

Laat me nog eventjes uitblazen en nagenieten van deze heerlijke voorbije week waar het weer ons goedgezind was.

Tussenin kan ik ook  verslag uit brengen over de werkzaamheden in eigen tuin.
Deze week moet daar vooral geoogst worden. 
Op de hulp van Colette wilde ik niet rekenen want er zijn solden! 
Ik zou dus ongestoord mijn gang kunnen gaan. Toch kwam ze mij terhulp.
Het dorp Achouffe met brouwerij, taverne’s, live-music en hengelsport, is een van de meest schilderachtige dorpjes van de streek (en de wereld ?)

De overdrijving nemen we er zo maar bij. 
Dat het aangenaam vertoeven is kan je van mij aannemen maar je moet van rust en stilte houden.

 

Toen ik gisterenavond  rond zeven uur in mijn tuin terugkwam vond ik die op het eerste zicht verwilderd. 
Hoe alles in één week tijd gegroeid is verbazend.

Hier een gedacht van de streek waar nog ruimte en natuur te vinden is. 

Wat mij hier vooral verbaasde was dat het gras in zaad stond en nog niet werd gemaaid.
Bij navraag kreeg ik te horen dat dit een regionale afspraak is. 
Het doel zou zijn, dat men de laatbroedende vogels zo wil beschermen.

 

Bleekselder, knolselder, ... :
Af en toe merk je dat selderblaadjes opzwellen en bruin worden.
Als je het vliesje van het blad opentrekt, merk je larven van seldermineervliegen.

Dezelfde ziekte ontdek je ook bij lavas of maggikruid :
Van ziekten of insecten heeft de plant weinig last. Soms kunnen de larven van de seldermineervliegen de bladeren wel eens aantasten en daardoor wat minder appetijtelijk ogen maar  kapot gaat  ze er niet van, wel kan men best de aangetaste bladeren wegsnijden om verdere verspreiding tegen te gaan.

Ik wilde mijn tuin  nog vóór het weekend proper hebben en dat is gelukt. 

De rode ui kreeg als eerste een kuisbeurt.

Daarna was het de beurt aan de minitomaten tegen de serre en aan de sjalotten.

Ook zat de platte peterselie niet in het vak van de krul peterselie. 

Daaraan wilde ik verhelpen door lange balkjes te gebruiken.

Er moesten meer balkjes gebruikt worden en het geheel diende herschikt te worden. 


Bij het verwijderen van de balkjes trof ik een bruine naaktslak die ik daar niet wou. (foto wat onscherp).

Ik dacht de kippen met zachte vangst te plezieren maar ze lustten deze schijnbare delicatesse niet.

Nu zit alle peterselie in één vak onder het gaas.  

Tussen de plantjes en het netje is er nu vooral voldoende ruimte. 

Afdekken met gaas is noodzakelijk geworden tegen de peterselievlieg. 
Misschien  is het de preivlieg die haar territorium uitbreidt.

 

 

Er werd op 16-06-12 op de blog  een reactie geplaatst.

Het altijd aangenaam om bezoekers te hebben die durven reageren, rechtstreeks op de blog of per mail.

beste,  een maand of 2 terug deze blog ontdekt, en nu volg ik bijna dagelijks je activiteiten.

Sedert we in Jabbeke wonen hebben we ook een moestuin (nu toch al 4 jaar). Daarvoor woonden we in een klein rijhuisje in Brugge. Mijn peterselie lukt aardig goed. Ik zaai hem in zaai- en stekgrond en geef water, ze krijgen een mooi plaatsje aan het raam in de living. Ik geef pas een 2de keer water als ze +/- één cm uitgekomen zijn. Daarna geef ik ze wekelijks water en als ze ongeveer 15cm zijn plant ik ze buiten. Maar ik plant ze niet in de volle zon. Ze staan in de schaduw in een hoekje, beschut uit de wind.

Pas na 18u krijgen ze wat zonnestralen. Mijn vader koopt altijd plantjes en plaatst ze in volle zon, maar lang gaan ze niet mee.

Raar hoe bij de ene het perfect gaat in volle zon, en bij de andere totaal niet. met vriendelijke groet,
Vincent

Paul 'Polmovinttog',onze webmaster en ik Daniël (tuinblog d), lezen altijd met veel aandacht elke reactie.

In mijn artikel  over de peterselie breng ik aan, dat plantjes kopen in blokjes en planten voor mij nooit een succes werd. 

Daarom stap ik terug over naar het zaaien in volle grond.  

De omschrijving van jouw methode is zeer leerrijk voor onze leden en bezoekers. 

Als je vader ook een PC gebruiker is kan je hem naar onze site verwijzen. 

Er staan veel interessante weetjes op.  Deze zijn meestal allemaal  ontstaan uit ondervinding. 

Een echte ‘velter ‘in hart en nieren is een zoeker die praktische  kennis vergaart  langs experimenten maar vooral doorgegeven krijgt langs de uitgaven van velt.

 

Als je succes hebt, dan heb je een juiste methode want er zijn er verschillende die leiden tot succes en dus goed zijn.

 

Nogmaals bedankt: Voor het bezoeken van onze blog en  jouw reactie waardoor je echt actief meewerkt met ons.

 

Wil je nader kennis maken met Velt, kom dan gerust vrijblijvend naar één van onze activiteiten.

Er wordt wel eens een klein bedrag inkomgeld gevraagd.   Op de blog vind je steeds de aankondiging. 

Als er geen inkombedrag vermeld staat dan is het gewoonlijk gratis inkom. 

Graag weten wij ook tot welke leeftijdscategorie Je  behoort. 

We zijn als groep aan het verouderen maar er is een stevige tendens van verjonging ingezet.

Daar zijn we uiteraard blij om.

Gisteren heeft het drie keer  gedreigd om te regenen. 

De derde keer werd dat dreigen omgezet in werkelijkheid. 
Er viel veel regen in heel korte tijd maar we hadden erger verwacht. 
Deze morgen is een voortgezette natte bedoening. 

Toen de panelen weggehaald waren ben ik erwten gaan plukken. 
Het begon lichtjes te spetteren.  Colette is komen helpen.
Juist toen we klaar waren met de pluk, regende het dapperder door. 
Het duurde echter niet lang en een kwartier later was het terras opnieuw droog.  In de namiddag heeft het nog eens gedreigd.

Maar veel meer dan enkele dikke spatten is het niet geworden.

Omdat de prei een beetje aangetast was  heb ik het blad geknipt met de hagenschaar. 
Vooraf had ik de prei onkruid vrij gemaakt.


Ik maakte aan beide zijden de grond los.  De veertiendaagse bijbemesting met smeerwortel gier is begonnen. 


Toen ik de voortjes wilde dichtharken werd het plots donker. 

Deze keer bleef het niet meer bij dreigen.  We kregen tamelijk veel regen in korte tijd. 

De sjalotten moeten nog een wiedbeurt krijgen. 


Ook de ajuin wil ik vóór het weekend nog onkruidvrij hebben. 

De paadjes stonden behoorlijk proper.
Je spaart veel tijd uit door niet te lang te wachten.
Die kregen dus een vlugge onderhoudsbeurt. 


Met al dat nat gedoe is het beter het ongewenste kruid zo weinig mogelijk kans te geven. 

Het ziet er naar uit dat we vandaag  wat binnenwerkjes zullen moeten plannen. 

Wij, hier in de kuststreek kregen deze week nog behoorlijk wat zon.

De panelen zijn nu afgewerkt en wachten op vervoer.


Onze snijbonen 'Helda' weten niet allemaal de weg naar de staak. 

Ze moeten een beetje de weg gewezen worden en een handje geholpen.


In de namiddag gaf ik het gras een maaibeurt  en mulchte verder tussen twee rijen erwten.


Tussen de tweede rij erwten en de rij zomerprei plantte ik nog een rijtje rode biet.

De rij groene selder werd verder gezuiverd van de zogenaamde smeltplekken.

Vorige zondag in de tuinclub wees Paul mij er op dat dit in feite kleine rupsjes zijn uit eitjes van een vliegje.

Van welk vliegje wist hij ook niet.  Ik ben dat nagegaan. 

Het duurde tot de vijfde die ik opende vooraleer ik een heel klein minuscuul worpje ontdekte. 

De eerste vier had ik waarschijnlijk plat geduwd bij het openen van de bruine vlek op het blad.

De smeltziekte is een volkse term.

Het werd opnieuw een panelen dag afgewisseld met rustpauzes en een beetje tuinwerk. 

Ik had  vijf  panelen geselecteerd om grondig te schrobben of op te lappen en te hervernissen.

Vier zijn af en  staan klaar om opgehaald te worden.   

Aan het vijfde en laatste voor nu, was er het meeste werk.

Deze moest helemaal gewreven worden en herwerkt. 
Herwerken kan ik alleen met deze die ik zelf schilderde.

We hebben panelen die in de breedte worden opgehangen en panelen in de hoogte. 

Van deze laatste hebben we er wat te weinig. 
Dit paneel kon ik herwerken zodat het in beide richtingen kan opgehangen worden. 

Je kan dat alleen met abstracte werken.

Tussendoor, als de verf even moest drogen ruste ik wat of werkte ik in de tuin. 
Ik plantte 10 hanggeraniums 2 per 2 in potten  en plaatste die op de trap. 


We moesten lang zoeken om een kleur te vinden dat meeging met de kleur van een fuxia. 

Het is aan de late kant maar met zo’n voorjaar is dat niet verwonderlijk.

Mijn voorkeur gaat naar de wilde bloemen in onze tuin. 

Die moet je niet zaaien of verplanten.  Die groeien waar ze willen. 

Het enige wat je er kan mee doen om ze te beheersen is ze uittrekken. 

Op het zaaibed van de prei was plaats vrij gekomen voor 16 plantjes zomer  salade.  

Dit zijn plantjes van zaad dat ik kreeg want normaal zaai ik enkel wonder der vier jaargetijden.

Het zijn drukke dagen vol afwisseling en de zon doet haar best.

Ik haal het plantgoed uit de grond en gebruik de mooiste exemplaren. 

Dit jaar zijn de plantjes aan de kleine kant.  Het maakt helemaal niet uit. 

Wat opnieuw opmerkelijk is zijn de uitzonderlijk lange wortels.

Dit komt door de lange droge periode waar we vóór al de huidige nattigheid doorheen moesten. 

De plantjes zoeken het vocht waar het zit.

Vooraf maakt ik een voortje dat ik juist vóór het planten goed begiet. 

Als het water is weggetrokken maak ik de gaatjes met de spitvork.

Ik plak als het ware plantje na plantje tegen de wand van het gaatje.

Ik vul het gaatje niet met aarde waardoor het planten uiterst vlug gaat.

Eens alles geplant, giet ik ze aan waardoor de gaatjes dichtvloeien. 

De grote struiken eikenblad salade zijn hinderlijk bij de erwtenpluk en worden dus verplant. 

Dit deed ik naar de avond toe. Raar maar waar maar bij ons was het gisteren in de namiddag volop zon. 

Met een kluit aarde aan de wortel heb ik hier geen probleem om te verplanten. 

Ik zoek wel een  half schaduw plaatsje in de tuin.  Ik maak vooraf een voortje dat ik goed begiet.

De plant wordt erin geplaatst met de kluit aarde en degelijk aangetrapt. 

Als alle planten ter plaatse zijn wordt nog eens duchtig begoten. 

Door de weelderige bladgroei van de eikenblad salade is er weinig gevaar voor uitdrogen. 

Ik heb op het rek aan de serre nog een bak staan met rode biet plantjes. 

Die zullen hier niet zo hinderen bij de erwtenpluk. 

Het planten van de prei duurde een half uur en het verplanten van de 8 eikenblad salades ongeveer een 20min.

Het grootste deel van de dag ging dan ook naar nog enkele panelen die moesten vernist worden.

Eerst krijgen ze een grondige schrobbeurt  met 'cif'. 
Dan worden beschadigde hoeken  en deukjes hersteld met plamuur. 

Hoekjes die volledig ingedeukt zijn kan je zo niet herstellen. 

Ik beperk me dan tot het goed afronden, herschilderen en goed vernissen. 

Als alleen de bovenlaag afgebrokkeld is of het midden is los dan gebruik ik plamuur of lijm.  

Zaterdag, in de voormiddag, kreeg ik  een paar uurtjes hulp. 


De composthoop is nu totaal gekeerd. Hij is heel weinig verteerd. 
Dit is natuurlijk te wijten aan het veel te koude voorjaar.

 

Ik had nog enkele pompoenplantjes staan.  Ze zijn onderhevig geweest aan  groeistop. 
Groeien ze en brengen ze op dan hebben we geluk. 
komt er niets meer van dan hebben we het toch geprobeerd. 


Tot donderdag ben ik nog heel actief bezig met kleurpanelen bij te werken en te vernissen. 

 

Die panelen behoren toe aan het project 'KLEUR in STALHILLE'. 

Deze jaarlijks terugkomende activiteit startte in 1999. Er deden oorspronkelijk 6 kunstenaars aan mee.  

We zijn nog met twee die panelen schilderen. 

Er zijn in de loop der jaren gastkunstenaars geweest die slechts één bijdrage leverden. 

Zes paneren zijn dertien of veertien jaar oud en hebben allemaal de afmetingen van 2,50 op 1,225m. 

Deze maten worden nog zelden gebruikt. 

We zijn wegens de handelbaarheid over gestapt naar 1,25 op 1,225m
Het project loopt telkens van einde juni tot eind oktober.  Kom ze al fietsend maar eens bewonderen. 

Niet alle panelen worden jaarlijks opgehangen. 

De basisschool van Stalhille werkt reeds een zeker aantal jaren actief mee ter vervanging van de volwassen kunstenaars.

Zij zorgen voor de vernieuwing want elke jaar leveren zij tussen 50 en 100 nieuwe werkstukjes af.  Deze paneeltjes zijn gezaagd uit een volledig waterproef multiplexplaat en zijn +/-60cm vierkant.

 Deze activiteit is gesteund door de gemeente Jabbeke langs de Cultuurraad.

Terwijl we met twee waren hebben we in ongeveer een half uur, een net geplaatst boven de kruisbessen. 

 

Op de blog kregen we op 8 juni  een reactie te lezen op mijn bijdrage over peterselie. 

Deze reactie kwam vanuit Nederland.  Hieronder mijn antwoord

 

Beste, je plaatste op onze blog  de volgende reactie:

peterselie
beste, Ook ik had dit probleem met de peterselie. En ik gebruik dit heel veel dus ontzettend irritant. In maart heb ik een potje peterselie bij de Aldi gekocht dat 99 cent kostte. Dit heb ik op plaats gezet in de tuin met volle zon en nu heb ik een prachtdot van peterselie. Raar maar echt waar. Nog nooit zulke mooie peterselie gehad.

 

Wij hebben met veel aandacht jouw reactie gelezen en danken je daarvoor van harte. 

Paul 'Polmovinttog' is onze webmaster en ik Daniël (tuinblog d) verzorg het middenluik van de blog.  De blog is een een onderdeeltje van onze site http://www.velt.be/Jabbeke/   (klik op deze URL en je bent er)

Aan de linkerzijde van de site staan alle onderdelen ervan, o.a. ook documenten, wat zekee een zeer interessant item is.  Klik daar maar eens op. 

 

In mijn artikel breng ik aan, dat plantjes kopen en planten voor mij nooit een succes werd.  Daarom stap ik terug over naar het zaaien in volle grond (zie bijdrage 8 juni). 

In jouw reactie schrijf je dat jij wel succes kent met een potje peterselie gekocht in de Aldi. Nu heb je een prachtdot    
zo schrijf je toch hé?!. 

 

Ik wou dat ik hetzelfde kon zeggen van mijn aankopen. Jij spreekt van een potje
en ik heb het over peterselie in  geperste blokjes.                                                                                
                                      
Misschien moet ik ook eens peterselie kopen in potjes en dit uitproberen.

 

Als de rechtstreekse  zaai meevalt blijf ik daar misschien wel bij. dan heb ik de juiste methode gebruikt.

 

Het komt er bij mij op aan alle mogelijk methodes uit te proberen en te kijken welke lukken en welke niet.

Met peterselie in blokjes lukt het bij mij niet.

Mijn taak hier is om zo ruim mogelijk te informeren. 

Nogmaals bedankt: Voor het bezoeken aan onze blog en  jouw reactie waardoor je echt actief meewerkt met ons.

Van harte,

tuinblog d