courgettes

De tomaat   soorten en smaken.

Wat is nu in feite een tomaat? Om daar een beknopt antwoord op te krijgen ben ik ten rade gegaan bij:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Tomaat

 De tomaat is een populaire  vrucht, afkomstig van de tomatenplant

(Solanum lycopersicum,synoniem Lycopersicon esculentum).

-De vrucht is culinair gezien een groente

-De rijpe vrucht is dan wel gezond, in tegenstelling tot de rest van de plant.

-De tomatenplant hoort tot het geslacht nachtschade

-De gifstof in deze plant heet tomatine; het is een. glycoalkaloïde

-De stof wordt door de plant geproduceerd als afweerstof tegen allerlei ziekteverwekkers en is ook giftig voor de mens.

-Bij het rijpen van de vrucht verdwijnt de gifstof hieruit, hierdoor wordt de vrucht eetbaar maar ook gevoeliger voor schimmels en bacteriën.

Wat de soorten betreft, met hun smaak en  toepassing  ben ik naar de site van  smulweb gegaan.

http://www.smulweb.nl/artikelen/2493/Tomaten-in-soorten-en-smaken

HOLLANDSE TOMATEN:
Gewone, ronde tomaten die voor allerlei gerechten te gebruiken zijn.

Voor deze (en voor andere tomaten) geldt: hoe roder de tomaat, hoe

 lekkerder hij smaakt.

GELE TOMATEN:
Soms worden er ook gele tomaten verkocht.

Deze smaken soms iets zoeter dan rode.

Gele tomaten staan heel decoratief bij een buffet of in een salade.

TROSTOMATEN:
Tomaten worden ook aan een tak verkocht, onder de naam trostomaat.

Hiermee wil men laten zien dat de tomaat aan de plant gerijpt is en niet in koelhuizen.

De smaak van trostomaten is dan ook vaak voller dan van de Hollandse tomaten.

VLEESTOMAAT:
Deze tomaat is oorspronkelijk afkomstig uit zuidelijke landen, zoals Italië.

Tegenwoordig worden deze grillig gevormde 

 grote tomaten ook in Nederland gekweekt en zijn ze hier het hele jaar te koop. Vleestomaten bevatten veel vruchtvlees en hebben dus relatief weinig vocht en pitjes.

Ze zijn daardoor vooral voor salades heel geschikt.

POMODORO: Pruimtomaat
De laatste jaren is deze Italiaanse tomaat ook in Nederland te koop, soms onder de naam Pomodoro- tomaten of als Pomodori.

De smaak van deze tomaat is voller en zoeter dan van Hollandse tomaten,maar de prijs ligt een stuk hoger.

GROENE TOMATEN:
Groene tomaten zijn onrijpe rode tomaten.

Deze tomaten zijn niet vaak te koop.

Als u ze treft,komen ze meestal uit een eigen tuin.

Ze zijn niet lekker en dus ongeschikt om zo te eten of te gebruiken in gerechten.

Ze worden wel gebruikt om chutneys van te maken.

CHERRY-TOMAAT, kerstomaatje
Deze kleine, minitomaat wordt vaak verkocht onder de Nederlandse naam kerstomaatje of snoeptomaatje.

Heerlijk als borrelhapje, maar ook als garnering van schotels.

Soms worden er ook gele kerstomaatjes verkocht. 

Hiermee ben je natuurlijk nog niet klaar met de tomaten.
Iedere soort telt dan nog verschillende rassen.

De tulpen staan eindelijk in bloei.

Alles is een dikke maand later dan we gewoon zijn.

Alles wat in de serre geteeld wordt is niet later.

Zo halen we telkens de tomaten op het einde van april.

Dit jaar kocht ik 4 tomatenplanten van de soort Roma en 6 van de soort Coeur de boeuf.
De selders zijn ook aangekocht.  Ik plaats groene selder en knolselder.

Enkel de komkommers zijn nu gekiemd.  Hier de komkommer van Nice. 

Ook de komkommer gele tros staat boven.

Op 12 mei is er hier plantenruil. 
Ik ben benieuwd in welke zin het aanbod zal beinvloed zijn door de lang aanslepende winter.
Een voorjar als dit jaar heb ik persoonlijk nog maar heel weinig mee gemaakt.
In elke geval ik herinner het mij niet.

De ene dag 20° en de volgende amper 10.

Het mag wel eens regenen maar dan met een hogere temperatuur.

Het blijft bij een wens.

Het gras groeit nu zeer vlug en is doorspekt met voor het merendeel eerder ongewenste bloemen.

 


De dotterbloem staat in volle bloei in de bovenvijver.

Die in de benedenvijver is verdwenen, kapot gegaan.

De border ligt er onverzorgd bij maar er is duidelijk groei.

De kruisbessen zijn in heel korte tijd in blad gekomen.

De Keria  heeft bloemknoppen gevormd.
We vrezen dat de vijgenboom helemaal kappot is.

In de moestuin wordt e spinazie nu duidelijke zichtbaar.

Is er verschil tussen de broeikomkommer en buitenkomkommer?

In mijn oude serre had ik steeds twee komkommerplanten staan.

Door het feit dat ze toegevoegde warmte kregen van de serre waren dat broeikomkommers.

De soort doet er niet toe. 

Zet ik een zelfde soort buiten op een beschermde zonnige plaats ,dan heb ik buitenkomkommers.

Als je de soorten bekijkt dan heb je er met en zonder stekels.

Mijn persoonlijke ervaring is dat de stekelige bitter zijn als je ze te groot oogst.

Wat de gladde komkommer betreft, moeten ze reeds zeer dik zijn om bitter te zijn.

Ik heb de gewoonte onze komkommers kleiner de oogsten dan dat je in de winkel vind.

Een winkelkomkommer vind ik lekker zonder meer. 

Een kleiner geoogste komkommer vind ik een delicatesse.

Je kan de komkommer opdienen met de pel , meestal in schijfjes gesneden.
Hoe dunner de schijfjes zijn hoe smakelijker.Dat lijkt absurd.
Toch moet je het eens uit proberen .  Wat smaakt er lekkerder fijne of dikke schijfjes komkommer?


Pel de komkommer vooraleer je die in schijfjes snijdt en ik vind ze nog fijner van smaak.

Natuurlijk is dat louter kwestie van smaak maar probeer het eens.

Je kan je natuurlijk nog meer smaak geven door ze bij te kruiden met wat heel fijn versnipperde ajuin.

Hoe meer zorg je besteed aan jouw voeding, hoe fijne het zal smaken.

Maandag was opnieuw zaai en plantdag

Zomerprei koop ik altijd aan in bakjes met +/- 50 plantjes.

De plantjes zijn heel klein en de aller kleintste plant ik niet.

Hier zie je hoe de spinazie juist boven komt.

Vooraan in de moestuin werd de broccoli geplant en direct overspannen met tuingaas.

Rechts van de broccoli is de winterprei gezaaid op wachtbed.

Die is goed begoten waardoor dat vakje goed uitkomt tegenover de droge grond in de rest van de tuin.

Ons voorjaar is gered door mijn glasteelt.

Terwijl in de tuin de spinazie boven aan het komen is staat er in de serre reeds oogstbare.

Je mag niet vergeten dat we eind april zijn.

Van de salade eten we reeds sedert Pasen.  Er naast staat oogstbare rucola.  Het ongewenste kruid is in opmars maar zal slechts aangepakt worden na  de oogst van de spinazie en de meeste salade.


We hebben nu meer dan voldoende smaakmakers voor bij de salade. Er staan ook ajuinpijpjes die niet goed in trek zijn.

Blijkbaar krijgen de rucola en de daslook de voorrang

In de miniserre staat de volgende salade die klaar zal zijn als de serre salade op is.

De reden is dat Colette de voorkeur geeft aan pluksalade.
Uit het verleden heb ik ook geleerd om als tweede teelt geen kropsalade meer te plaatsen.

Als de eerste teelt vlug weg is dan kan je van de tweede teelt plukken.

Zelfs als die niet volgroeid zijn kan je reeds beginnen oogsten.
Een derde reden is dat er in pluksalde veel meer variatie zit.
Pluksalde is op de markt onder de naam van gemengde salade.

 Na een week kreeg ik een rondleiding in de tuin.

Ik werd als het ware verwelkomt door de blauwe druifjes  bij de schommel.

Ze staan zoals alles veel te laat in volle bloei.

Wat het eerst opvalt is de droogte.
De erwten hebben geleden donder de hevige wind.

De spinazie komt boven en deed er 10 dagen over.
Bij warm en vochtig weer is ze er na 5 of 6 dagen.
Op de foto is het niet te zien omwille van de te droge grond.

Van uit een zittende houding orde en netheid houden.  Het is even zoeken en wennen.


Ik heb alle zaden verzameld en ze per groepje van zaaitijdstip gebundeld.

De meeste aangekochte plantjes heb ik in een waterhoudende piepschuim bak op de grond verzameld.

Dit vergemakkelijkt het begieten.


Om niet te veel met moeder de vrouw in aanvaring te komen probeer ik het netjes te houden.


In het atelier staat momenteel te veel op elkaar gestapeld. Ook daar hou ik het zo proper mogelijk.

Op de verandatafel staan de zelf gezaaide plantjes die ik vochtig moet houden.

Als het gaat om pas gezaaide zaden dan is de verstuiver het ideale hulpmiddel.

 Alle zaden die best in maart en april werden gezaaid  worden opgeborgen tot volgend jaar.
De restjes van de reeds gezaaide groenten horen ook bij die groep.

Ik heb alle zaden verzameld en per groepje van zaaitijdstip gebundeld.


Ik leg de komkommer familie klaar die als eerste worden gezaaid direct in potjes..

Ik hoef niet alle zaden te zaaien aangezien de komkommerachtigen van minimum 4 tot maximum 6 jaar hun kiemkracht behouden.

Het is een beetje laat voor onze zware grond maar we zien wel.

Ik begin met de komkommer gele tros van zaadhuis  'De bolster'.
Een komkommersoort, geschikt voor volle grond. 5 Jaar kiemkracht.
Dan de hokkaïdo groen en oranje met ook 5 jaar kiemkracht. Dan de Butternut, een soort pompoen (vorm kalebas).
Zo werk ik de rij af.


Vooraf verspeende ik nog enkele paprikaplantjes die later buiten worden geplant.


Alles staat nu op de tafel in de verranda maar ik moet me beter organiseren.
 

De paprika's die bestemd zijn voor de miniserre heb ik aangekocht plus enkele vroege courgettes.

Als er nog moet worden gezaaid of verspeend wil ik dat in de veranda doen.

Ik heb helpende handjes nodig om alles uit de serre naar hier te brengen.

Op mijn bureau in het atelier liggen veel zaden waarvoor het te laat is om te zaaien.

Het ligt een beetje allemaal door mekaar. 

Als de kiemkracht bewaard blijft zaai ik ze volgend jaar.

Alles is klaar gezet om te zaaien of te verspenen.

Boven de zaden staat een kartonnetje met een bakje paprika.

Deze plantjes voor buiten, moeten nu zo vlug mogelijk verspeend worden.

Sommige planten voor binnen of buiten kon ik niet op tijd zaaien.

Ik liet plantjes halen in het tuincentrum.

Die kan ik hier nu verzorgen tot ze moeten worden geplant.
Een vriend kwam op bezoek en nam deze enkele foto's.

Het is bepaald  frustrerend als je alles moet laten doen.

Vandaag is een zaaidag waarin ik enkel richtlijnen kan geven.
Mijn broer gaf het gras een eerste maaibeurt.

Ik kan voorlopig geen rechtstreekse foto's nemen en ga daarom op zoek naar passende kiekjes.
Ik zoek in eigen archief, in de blog zelf en ook op Google afbeeldingen.
Dat kan een beetje tijd in beslag nemen

Eerst zijn er nog twee rijen ajuin, rode en gele, geplant in de combinatieteelt 

                                                                      

De gezaaide soorten zijn:

-Rode biet Cylindra, type halflange van het bio zaadhuis ‘De bolster’.
 

Bij de vroege zaai gebruik ik eventueel overschot van zaad van vorig jaar.

-Pastinaak ‘Tender and true’ van ‘De Bolster’

-Warmoes: ‘Groene witribbige van Parijs’ van Vilmorin (gewoon zaad).

  Je vind warmoes in verschillende kleuren.

Ik hou het bij de zeer vlezige witribbige soort. 

Op zaaibed:
-Mechelse blauwgroene winterprei. 'Telerselectie van Akelei' .



-Avano 'Bingenheimer saatgut' van Demeter.

-Er zit tegenwoordig zo weinig zaad in de zakjes, dat ik er nog een ‘Luikse winter’ van Vilmorin’ zal laten bijhalen.

                                 

Ik gebruikte  nog al wat zaden van Vilmorin omdat dit het merk is van het tuincentrum hier in het dorp.

Met de zaden van Vilmorin haal ik ook zeer goede resultaten. 
In de loop der jaren vond ik bij het bio aanbod van velt soorten die het ook op onze zwaardere grond goed doen.

Ik heb geleerd dat niet alle zaden het even goed doen op alle gronden.
Na jaren zoeken en uitproberen zaai ik van langsom meer bio soorten.

Ik voel mij als een oude auto met de ene panne na de andere.

Telkens wordt hij wat opgelapt tot er een andere panne is en telkens van andere aard.
Hij moet nog wat mee gaan want het is crisis.

Pas een week ben ik uit de kliniek en ik heb geluisterd naar de aanmoedigingen.

'Je moet wat meer bewegen zodat je weer in vorm komt'. 
Gisteren al mankend binnen gegaan bij de dokter.

Mijn voet in de plaaster ben ik naar de auto geholpen. 
Achillespees gescheurd en zeker niet op steunen.

Mijn broer neemt tijdelijk de tuin over en hij doet het prima.

Hier komt de winterprei  op wachtbed.

Zondag heb ik genoten in de zon van op mijn geliefde plaatsje achterin de tuin.  Het was sterk tegen licht en de zon zat laag. 
Mijn ogen schemerden wat.

Ik keek over de groentetuin en zag dat voorlopig alles onder controle is.

Hoe het nu verder moet zien we wel. Een dagje met een keer.

De enige echte lentedag tot nu toe heb ik niet gemist.
Ik was er en genoot hoe groen, door de zon, nog eens echt groen mocht zijn.

Lach er niet mee maar mijn broer laat me toe mij te voelen als een ereboer.
Ik heb maar richtlijnen te geven die keurig worden op gevolgd.

Ondertussen jeuken mijn handen om het zelf te doen.
Mijn voeten willen echter niet mee. 
Ik voel me vast gekluisterd in sterke lente kriebels.

Mijn broer kwam en dan gaat het in één snok goed vooruit.

We zijn ‘s morgens begonnen met een klaar liggend veld.

De eerste rij erwten is door mijn broer vlug geplant.

Ondertussen begin ik met de zaai van spinazie op de tussenrijen.

De loopplankjes komen goed van pas.  De grond is voldoende vochtig.

We zijn een paar keer moeten gaan lopen voor een vlaagje regen.

Aan weerszijden van de erwten blijft een dubbele rij loopplankjes liggen.

Dit is nodig bij het plaatsten van de erwtenkooi.

Tegen de middag is de helft van de tussenrijen bezaaid met spinazie.

Gedurende de middagpauze werd de tuin overgoten door een flinke plensbui.

Zo was het daarna veel moeilijker om te zaaien wegens wat aan de natte kant.

Het ging trager maar het lukte nog net.

Spinazie is een behoorlijk groot zaad dat niet moeilijk is om te zaaien.

Omwille van de vochtigheid was het belangrijk om de grond weer los te maken als de loopplakjes wegenomen waren.

Vak 4 van de wisselteelt werd gevuld met 3 rijen sjalot plus een rij rode en een rij gele ui.

Omwille van sjalot werd er een net over gelegd.

Doe je het niet dan halen de merels de sjalot uit de grond voor de wormpjes die daar te vinden zijn.

Zo is in één dag het aanzicht van de tuin helemaal veranderd.

Op het einde van zo’n plant- en zaaidag  wordt ik dan heel even stil.

Dan leg ik alles in de hand van de Oerkracht.

Laat U nu alles maar degelijk groeien.  Wij hier deden ons best.

Eerst zullen de erwten geplant worden en dan gaan we spinazie zaaien.

Dan mogen de sjalotten en de ui in de grond.

Alle tussenrijen worden met spinazie bezaaid.

Spinazie kan je vervroegen door:

-te zaaien onder glas en ook daar te oogsten.

-te zaaien in potjes en dan buiten uit te planten of in de serre.

Dit jaar is het de serre geworden.

Ik doe een klein experiment met spinaziezaad.

Om 8u goot ik een zakje spinaziezaad in een potje met water.

-de helft drijft boven.

-om 10u roer ik er in en bijna alles zakt naar de bodem.

-om 3u roer ik er nog eens in maar wat boven drijft blijft drijven.

Ik schep deze eraf en giet het water af.

Met behulp van vellen van de keukenrol droog ik de zaden.

Vandaag zullen die worden gezaaid.

De rest wordt met niet geweekt zaad gezaaid.
Zo zal ik kunnen zien of het inweken van de zaden de kiemtijd een beetje vervroegt.

Mijn tuin ligt heel droog.  Zaaien zal om begieten vragen.




Genieten van deze ‘Helleborussen’ als winter en voorjaar bloeier.
Zou je geloven dat ik ze nu pas echt zie.

Ik liep voordien wel met mijn ogen open maar er scheelde veel met mij.

Ik genoot niet meer.  Dat is nu terug.

De teelten per rij waren niet meer aangepast aan mijn licht veranderd teeltplan.

Ik heb die dus allemaal herschreven en de oude naar de papierbak verwezen.

In de late namiddag was het hier droog en zonnig.  Het zand is amper geblust.

Vorig jaar kregen onze polders hier ook beduidend minder regen dan op andere plaatsen.

Ik heb de groene schijfjes dan maar direct op hun juiste plaats gezet volgens het aangepaste tuinschema.
Weet je als je witte schijfjes gebruikt, de vogels er mee gaan lopen. 

Is het nu de ekster, de kraai of gewoon de merel, ik weet het niet. 

Het feit is dat je de helft niet meer terug vindt als je ze even wilt raadplegen.

Hier komen wel  eens groepen op bezoek en dan hebben ze een didactische waarde.
Ik loop ook niet de hele dag rond met het teelschema in de hand.
Die plastiek schijfjes zijn mijn wegwijzertjes.


Zo ziet de vijgenboom er uit.  Ik weet niet of ik me zorgen moet maken.

Voorlopig ziet hij er zo dood uit als een luis.

Het gevlekte longkruid, een heel besheiden maar naarstige voorjaar bloeier, fleurt het plaatje was op.

Dit is de daslook die heel vroeg in het voorjaar zijn groene blaadjes aanbiedt als smaakmakers bij salade.

Tegen juni zit er geen smaak meer in en resten nog enkel verkleurde bladeren en een mooi wit bloempje.
Meestal pluk ik dan het blad weg en bewaar het bloempje tot het verslenst.

Tussenin heb ik, gezapig weg met onderbrekingen, een deel van het vak voor de combinatieteelt effen gelegd.
Ik probeer veel klaar te te leggen tegen dat mijn broer komt om er een dagje tegenaan te gaan.

Na 10 dagen noodzakelijk verblijf in AZ St Jan te Brugge ben ik opnieuw thuis.

Samen met de lente probeer ik nu op krachten te komen voor een nieuw seizoen. 
Het lukt de lente maar moeilijk en daarom wil ik niets forceren.
De eerste dagen loop ik op strooien benen.

Mijn eerste werkje was de peulerwten buiten plaatsen.

Dat het droog is in de tuin getuigt deze foto.  Ik vind dit op vele plaatsen terug. 

Enkel waar de grond los ligt kan je het niet zien.

Het gras is op sommige plaatsen dringend gemaaid; 

Op andere plaatsen lijkt het in de grond gekropen.

Ik stel vast dat er van de veldsalade niet is gegeten.

Nu moet ze dringend geoogst worden. 

Gelukkig kunnen we de kippen een groot deel laten mee genieten.

Dat komt de eieren leg ook ten goede.

In de miniserre is gemengde salade geplant door mijn broer.

Normaal gezien moet er nu doorlopend salade oogstbaar zijn tot het einde van het seizoen.

Mijn tuinplan is boven gehaald om de bakens van de combinatieteelt juist te kunnen plaatsen.

Slechts aan één kant worden de kleurtjes geplaatst.

Eerst heb je de rode C rijen. 
Daar worden de hoge culturen geplaatst. 
Ook hier worden de trage teelten gezaaid of geplant.
Die doen er normaal  één vol seizoen over eer ze klaar te zijn voor het oogsten.

Op de groene of A rijen wordt 1 of 2 culturen geplaatst.

Op de gele B rijen komen 2 of meer soorten na elkaar.

Je strikt houden aan deze regel is geen must.  Het is een starthulpmiddel.

Wie dikwijls zijn schema moet aanpassen zal automatisch gaan afwijken van deze leidraad.

Elk jaar schuiven de rijen een 25 cm op.
Tussen die hoofdrijen wordt bij de start van het seizeoen telkens een tussen rij gezaaid.
Bij mij is dat vooral spinazie.
Waar het ene jaar een hoofdrij is, is ze het volgend jaar een tussenrij.