klein experiment

Mijn tuin ligt heel droog.  Zaaien zal om begieten vragen.




Genieten van deze ‘Helleborussen’ als winter en voorjaar bloeier.
Zou je geloven dat ik ze nu pas echt zie.

Ik liep voordien wel met mijn ogen open maar er scheelde veel met mij.

Ik genoot niet meer.  Dat is nu terug.

De teelten per rij waren niet meer aangepast aan mijn licht veranderd teeltplan.

Ik heb die dus allemaal herschreven en de oude naar de papierbak verwezen.

In de late namiddag was het hier droog en zonnig.  Het zand is amper geblust.

Vorig jaar kregen onze polders hier ook beduidend minder regen dan op andere plaatsen.

Ik heb de groene schijfjes dan maar direct op hun juiste plaats gezet volgens het aangepaste tuinschema.
Weet je als je witte schijfjes gebruikt, de vogels er mee gaan lopen. 

Is het nu de ekster, de kraai of gewoon de merel, ik weet het niet. 

Het feit is dat je de helft niet meer terug vindt als je ze even wilt raadplegen.

Hier komen wel  eens groepen op bezoek en dan hebben ze een didactische waarde.
Ik loop ook niet de hele dag rond met het teelschema in de hand.
Die plastiek schijfjes zijn mijn wegwijzertjes.


Zo ziet de vijgenboom er uit.  Ik weet niet of ik me zorgen moet maken.

Voorlopig ziet hij er zo dood uit als een luis.

Het gevlekte longkruid, een heel besheiden maar naarstige voorjaar bloeier, fleurt het plaatje was op.

Dit is de daslook die heel vroeg in het voorjaar zijn groene blaadjes aanbiedt als smaakmakers bij salade.

Tegen juni zit er geen smaak meer in en resten nog enkel verkleurde bladeren en een mooi wit bloempje.
Meestal pluk ik dan het blad weg en bewaar het bloempje tot het verslenst.

Tussenin heb ik, gezapig weg met onderbrekingen, een deel van het vak voor de combinatieteelt effen gelegd.
Ik probeer veel klaar te te leggen tegen dat mijn broer komt om er een dagje tegenaan te gaan.

Na 10 dagen noodzakelijk verblijf in AZ St Jan te Brugge ben ik opnieuw thuis.

Samen met de lente probeer ik nu op krachten te komen voor een nieuw seizoen. 
Het lukt de lente maar moeilijk en daarom wil ik niets forceren.
De eerste dagen loop ik op strooien benen.

Mijn eerste werkje was de peulerwten buiten plaatsen.

Dat het droog is in de tuin getuigt deze foto.  Ik vind dit op vele plaatsen terug. 

Enkel waar de grond los ligt kan je het niet zien.

Het gras is op sommige plaatsen dringend gemaaid; 

Op andere plaatsen lijkt het in de grond gekropen.

Ik stel vast dat er van de veldsalade niet is gegeten.

Nu moet ze dringend geoogst worden. 

Gelukkig kunnen we de kippen een groot deel laten mee genieten.

Dat komt de eieren leg ook ten goede.

In de miniserre is gemengde salade geplant door mijn broer.

Normaal gezien moet er nu doorlopend salade oogstbaar zijn tot het einde van het seizoen.

Mijn tuinplan is boven gehaald om de bakens van de combinatieteelt juist te kunnen plaatsen.

Slechts aan één kant worden de kleurtjes geplaatst.

Eerst heb je de rode C rijen. 
Daar worden de hoge culturen geplaatst. 
Ook hier worden de trage teelten gezaaid of geplant.
Die doen er normaal  één vol seizoen over eer ze klaar te zijn voor het oogsten.

Op de groene of A rijen wordt 1 of 2 culturen geplaatst.

Op de gele B rijen komen 2 of meer soorten na elkaar.

Je strikt houden aan deze regel is geen must.  Het is een starthulpmiddel.

Wie dikwijls zijn schema moet aanpassen zal automatisch gaan afwijken van deze leidraad.

Elk jaar schuiven de rijen een 25 cm op.
Tussen die hoofdrijen wordt bij de start van het seizeoen telkens een tussen rij gezaaid.
Bij mij is dat vooral spinazie.
Waar het ene jaar een hoofdrij is, is ze het volgend jaar een tussenrij.

Zoals in iedere ecologische moestuin hebben wij ook een kleine kruidenhoek.

Die is optimaal gelegen langs het terras op enkele passen van de keuken.

Omdat het gaat om meestal doorlevende kruiden is er meer leven te bespeuren als verwacht.

In drie bloempotten staat dragon die vastgegroeid is in de grond. 

Niet tegenstaande de koude schieten die reeds klaar en duidelijk door.

Er naast staat een soort platte bieslook ook goed aan het herschieten is.

De bieslook is altijd wel een van de vroegste die klaar is voor de keuken.

Het citroenkruid, klassiek voor visschotels, staat er nog doods en houterig  bij en schiet veel later door.

De tijm is een deel houterig maar een ander deel kan perfect gebruikt worden. 

Tijm is meestal geheel of toch maar gedeeltelijk bruikbaar. 
Van zodra het wat warmer wordt  plant ik hem een stuk dieper in de grond.

Zo kan hij sterk verjongd worden.

Dan heb je nog de Egyptische ui die op dit tijdstip kan versnipperd worden in verse kropsla.

Later geeft hij dan nieuwe uitjes boven op de taai geworden stengels.

Het woord uitzonderlijk koud voor de tijd van het jaar valt nu elke dag.

Er is volop zon. De vissen komen naar boven maar de vijver ligt dicht gevroren.

Het is hier reeds jaren en jaren traditie dat we op Pasen onze eerste zelf geteelde salade op tafel brengen.
Het zal dit jaar niet anders zijn.
Vergeet niet, hoe groener en daarom niet minder zacht, hoe meer vitaminen de salade bevat. 
Ik zal goed moeten zoeken naar de twee grootste kroppen.
De ajuinpijpjes staan er dit jaar niet maar ik heb een bakje rucola om de smaak aan te scherpen.

Ik heb ook de rucola plantjes die voor buiten, onder de koepel bestemd waren, nu in de serre geplant.

Er stond water in de gieters met serre temperatuur.  Dat water heb ik gebruikt.

Dan moest ik de gieters opnieuw vullen, nadat ik het ijs brak.

Enkel de Pasen lelie stoort zich niet aan vorst en koude en bloeit op het juiste tijdstip.
Ik hoop volgende week te kunnen beginnen in open lucht.
Het lijkt er op dat we wat groenteteelt betreft, in een andere tijd zijn beland.

We hebben nu wel zon en het fleurt je wat op.

Maar waar is de warmte?  Die is weggeblazen door de schrale koude oostenwind!

Dat de kentering nu maar vlug komt zodat we buiten kunnen genieten van zon en warmte uit één en dezelfde bron.

Met de tuin komt het wel in orde hoor. Alles zal tot een maand later zijn maar groenten zullen we hebben!

Mijn tuinplan is gebaseerd op een vroege lente.  Dit jaar is er een ferme streep getrokken door mijn berekeningen.

Het zal zoeken worden en aanpassen aan het weer van het ogenblik.

Gisteren in het nieuws ging het nog over de klimaatverandering die aan de gang is.  Dit zou een gevolg zijn van het afsmelten van poolkappen.

Dit is een beeld van de koudste 24 maart ooit.
http://www.deondernemer.nl/deondernemer/651527/Koudste-24-maart-ooit.html

Ik ben heel intens begaan met het weer dat we nu over ons krijgen.

We zullen het wel moeten nemen zoals het komt en ons aanpassen.

Ik kom nog eens terug op de weerspreuk van 22 februari:

Als het op het feest van Sint- Pieter in de winter, 22 februari vriest,
dan vriest het nog veertig dagen.

En het vroor!

Een poging van een week relatief mooi weer, om de koude te doorbreken, werd de kop ingedrukt met sneeuw en ijs.

We leven +/- 8° onder de normale temperatuur voor de tijd van het jaar.

En zo is een zeer late lente in de maak. 

De termijn van 40 dagen loopt af in het begin van april.  Laat ons hopen op een zonnig Paasverlof.

In weerspreuken zit altijd een beetje waarheid.  Ze kunnen zelden letterlijk worden genomen.

Het komt er op aan er rekening mee te durven houden. 

Er is ook steeds een kans dat ze door een ander teken te niet worden gedaan.

Dit ander teken kan al dan niet ook in een weerspreuk zijn vervat. 

------------------------------------------------------------------------------------------

Ondertussen kan ik met mijn vroege zaailingen overweg in de serre. 

De peul erwten staan er altijd sterk gestructureerd bij.


De doperwten, vooral de Mechelse kropbekken, staan er na het kiemen,  altijd 'slungerig' bij.


Zolang het 's nachts vriest gaan die schuil onder de piepschuim bakken.
 

De anders zo tere rucola wordt niet meer afgedekt voor de nacht. 
Het is niet zo zeer de lage temperatuur die de plantjes kan nekken.

Het is vooral de daarmee gepaarde ijzige wind die de doder is.

De serre beschermt tegen deze wind.

In de vorstvrije garage heb ik nog een emmer staan gevuld met zand boven knolselder.

Ik ben op zoek gegaan op het net naar een recept met selder.

Op http://www.dewassendemaan.be/groentewijzer/knolselder/knolselder_08.htm vond ik een recept:

Varkensmignonettes met knolselderpuree.

Ingrediënten

-4 varkensmignonettes

-100 g boter

-zout & peper

-marjolein

-500 g aardappelen

-1 knolselder

-50 g boter

-125 cl melk

-muskaatnoot.

Bereiding:

-Wrijf de varkensmignonettes in met zout, peper en marjolein.

-Bak ze vervolgens in een hete pan langs beide zijden mooi bruin.

-De mignonettes mogen een beetje roze blijven, zo blijft het vlees lekker

sappig.            

-Schil de aardappelen en de knolselder en kook beide gaar in licht gezouten water.

-Prik regelmatig met een vork in de knolselder, zo kunt u voelen of hij al gaar is.

-Laat vervolgens even uitlekken.

-Pureer  de aardappelen  en de knolselder. 

-Roer een klontje boter door de gepureerde aardappels en knolselder en voeg er de melk aan toe.

-Breng op smaak met peper, zout en nootmuskaat.

Smakelijk eten

Het weer houdt ons in de ban maar abnormaal is het niet voor de tijd van het jaar.
We zijn het niet gewoon en het voelt aan als uitzonderlijk.

Hopelijk is het volgend jaar vroeger echte lente.

Op de site van knmi. Kan je het volgende lezen.

Kou in maart

-19 maart 2013 - Met maart op de kalender is de winterkou nog niet voorbij.

Vooral in de eerste helft van maart kan het nog flink vriezen.

Pas daarna gaat de temperatuur in de lift maar ook dan zijn vorst en sneeuw nog mogelijk.

http://www.knmi.nl/cms/content/30060/kou_in_maart

Ik sta daar nu reeds zo lang met spinazie in blokjes.

Uiteindelijk heb ik een voor gemaakt in de serre en die goed begoten.


En zo heb ik die spinazie uiteindelijk maar in de serre geplant. 
Er is toch voldoende ruimte en die spinazie zal geoogst zijn vooraleer de tomaten zijn geplant.

Activiteit bij  Jabbeke

Op zondag 24 maart 2013 van 10 tot 12 is er tuinclub bij Addi.
In café 't Oud Gemeentehuis', Cathilleweg 86 te Stalhille.

Voorop gestelde  agenda:

- Vaste rubriek:

Welke tuinwerkzaamheden deden we onlangs of staan op het programma?

-In de moestuin:

-Nu planten, zaaien.....

-In de siertuin:
Luc aan het woord! Nieuwe poging nu er geen sneeuw ligt!    

Doe activiteit:


snoeischaar slijpen.
-Iedereen mag zijn snoeischaar meebrengen.
-Luc brengt zijn materiaal mee en leert ons hoe het moet.

-De fruittuin

- De vijver

- De serre: koud en warm glas

- Bloembollen

- Kruidentuin

- Dieren in de tuin

-Alle aanwezigen kunnen het woord nemen.
Er kunnen vragen gesteld worden of ideeën naar voor gebracht worden.

Rubriek Velter voor Velters:
Zadenruil - Wie heeft iets over?  Wie wil ruilen?

-Vragen Tuinclubleden:

Heb je vragen voor de volgende tuinclub,  stuur ze gewoon naar: paulclicteur@hotmail.com

-Voor jou gelezen.

-Wie brengt zelf een artikel mee?

Zondag 28 april 2013 is de volgende tuinclub 
Wie heeft nu reeds voorstellen?

Heeft er wel iemand lente besteld?
 Of wacht je ook geduldig af?

Mini aubergines.

Sedert kort gaan Colette en onze jongste dochter naar Thaise kookdemonstraties.

Toch kwam het voor mij noch vrij onverwacht.  ‘pa, zou je willen mini aubergines kweken?

Misschien kan ik er mij voor dit seizoen nog van af maken door te zeggen dat het te laat is.

Ze worden het best in Januari gezaaid bij een kamertemperatuur van + 20°C.

Ze kunnen zeer goed gekweekt worden in potten.

Ik zie ze hier reeds staan op de vensterbank in de keuken tussen de orchideeën.

Een andere mogelijkheid is een plant kopen in een pot en ze binnenshuis verder opkweken.

Dat zal natuurlijk niet gaan want bij die orchideeën is er geen plaats meer.
Kun je niet van de eerste keer plantjes kopen? Was de tegenvraag.

Ik heb gezegd dat we reeds veel geluk zullen hebben als we zaad vinden.

Gewone Aubergines kweken is al niet gemakkelijk. We zullen wel zien of er zaden te vinden zijn van die mini’s..

Mini Aubergine (Solanum melongena

Is een delicate, tropische eeuwigdurende plant.

Ze wordt vaak gekweekt als eenjarige in gematigde klimaten.

Ze groeit 40 tot 150 cm lang met grote, grof gelobde bladeren.

Die kunnen 10 tot 20 cm lang zijn en 5 tot 10 cm breed.

Halfwilde types kunnen veel groter worden, tot 225 cm

Ze hebben dan grote bladeren dan tot 30 cm  lang en 15 cm breed. De stengel is vaak stelelig.

De bloem is wit tot paars, met een vijflobbig blemkroon en gele meeldraden. De vrucht is vlezig, heeft een vlezige structuur.

   

Dit zijn enkele soorten in grootte, kleur en vorm.

Die is minder dan 3 cm in diameter op wilde planten, maar veel groter in gekweekte vormen.

De vrucht is botanisch geclassificeerd als een bes.

Ze bevat tal van kleine, zachte zaden die  eetbaar zijn.

Ze hebben een bittere smaak, want ze bevatten ‘ nicotinnide alkaloïden'.

Ze zijn nauw  verwant met tabak.

http://en.wikipedia.org/wiki/Eggplant#Cultivation