mulchen

En dit is de vroege ochtendsfeer, van op het terras,  als het vogelkoor bijna op het einde is van zijn enig morgen koorgezang.

Bij zonnig weer, naar de avond toe dan heb ik enkel nog zin in genieten .  Tegen het zonlicht in , het hoofd vanuit een schaduwklad, gezeten op een geimproviseerde bank, daar geniet ik van de rust in een oase van enkel groen.  Om van kleur en bloemen te kunnen genieten moet ik terugkeren door de poort, daar ligt ook de vijverpartij.  Maar hier blijf ik tot moeder de vrouw roept....danël...het eten is klaar.

De eerste peultjes kunnen geoogst worden.  Ondanks het gure en heftige weer hebben de peulerwten goed stand gehouden en zijn we begonnen met een eerste pluk.

Dat de tuin overvol staat met overal ongewenst groen!  Verwondert je dat? Nee toch.  Even schoffelen tussen selder en pastienaak en ook naar de erwten toe en dan mulchen dat het een feest wordt.  Werk genoeg, maar in de zon gaat alles beter.

Alles staat groen en de bloei loopt op het einde en dat einde is sterk vervroegd door het uiterst natte weer.

Naast tomaten zijn er in de serre nog een drietal komkommers geplant en één aubergine maar deze laatste heeft het nogal koud.

De wind brengt alom veel kleine of grote schade toe. De groene jeneverbessen werden voor meer dan de helft afgeritst en hier zie je de pruimelaar die er bij staat alsof hij een bladerziekte heeft.

De eerste rij prei is geplant.  Dit is aangewezen weer, met al die regen, om prei te planten, winterprei.

Hoe een moestuin in minder dan een week van uitzicht verandert.  In de plaats van  gele mosterd en radijsjes  staan er nu boontjes en prei.

Het is de eerste keer dat ik een merikswortel in bloei heb.
Dat komt omdat men die er nog al eens durft uit te halen om de wortel te gebruiken in de keuken en dan moet de plant telkens herbeginnen. Maar dit hier is een vergeten exemplaar.

De kardoen is helemaal door mekaar geschud en in een hoopje gezakt met afgebroken bladeren.  Het koord dat hem samen hield aan het bijna onzichtbaar steunijzer,  is naar beneden gegleden.  Een ware puinhoop tot gevolg.

Nodeloze poging  want estetisch gezien trekt dat nergens op.  Ik zal de koorden lossen en alle bladeren die de grond raken afknippen.  De plant heeft in het verleden bewezen dat ze over een oersterk wortelgestel beschikt.  Het zal mooier worden dan wat het nu is.

De touwen los maken en even het scherpe mes handteren en als een jonge telg  kan hij rustig en mooi herbeginnen.