hittegolf

Het is merkwaardig hoe, sedert de zon van de partij is, het groenvolume in de tuin toenam.

Begin vorige week kon ik hier nog door.
Hier ontbreekt de ruimte voot twee rijen tagetes.


Vanaf vandaag begin ik rond te gaan. 
De Oostindische, kers allemaal spontane zaailingen,  doet een poging om de tweede rij tagetes te versmachten.


De courgettes zijn nog in volle groei maar geven een maximum aan vruchten.

Ik moet wel zeggen dat ze regelmatig begoten worden.

De pompoenen, die het in het begin niet goed deden zijn aan een inhaalbeweging bezig.
Omdat de tuin hier natter is dan waar de courgettes staan begoot ik nog niet.


Vooral de staakbonen zijn spectaculair gegroeid.

Toch heb ik er geen goed oog op.  Er is namelijk weinig bloei te bespeuren.

 

Een paar trosjes per struik meer kweken is best mogelijk.

In een lage serre zoals bij mij groeien de tomaten al heel vlug tegen het glas.

Je kan  dat verhelpen door de tomatenplant voorzichtig langs de koord te laten zakken.

Dan staat de stam op één of meerdere plaatsen gebogen en zakken de trossen een beetje op mekaar.


Dit buigen is beperkt.  Je moet opletten de stammen niet te kraken.

Ik zelf ga heel omzichtig te werk en ondervond dat het bij warm weer gemakkelijker gaat dan bij koud.

Je mag ze tot tegen de grond laten gaan.

Als je water geeft in plastiek potten is de bodem rond de tomaten zeer droog.


Als ik de tomaten niet buig kan ik op de tweede rij maar 4 trossen kweken.
Ik probeer met twee planten om ze langs het glas te laten groeien.
De andere heb ik na 4 trossen uit geknipt.
De tweede rij is moeilijk te benaderen omdat in de rijen de tomaten te dicht opeen staan.

Op de eerste rij, midden van de serre, ga ik tot 6 trossen.

Ik buig nu de stam en zo hoop ik tot 8 à 10 trossen te kunnen gaan.
Het is de eerste keer dat de serre hier gebruikt wordt.

Dan heb je nog dat ik zelf niet plantte en dat ik ook niet tot bij de serre kon.

Ajuin waar je mulcht schep je een klimaat voor schimmels, dus much je daar best niet.

Maar als je niet mulcht, dan moet je om de haverklap wieden.

Vooral als ze beginnen neer te vallen om af te rijpen krijg je problemen.

Hoe goed je ook oplet, je trekt ajuin maar vooral sjalotten los.

Dan verzamel ik de losgetrokken exemplaren voor vlug gebruik.

Na het afknippen van de stengels heb je een klaar zicht op wat je verzameld hebt.


De doorgeschoten peterselie moest uitgeworpen worden of gewied.

Ik heb gekozen om ze eerst aan de grond af te knippen en dan te wieden.

Eens gewied heb ik ze eens goed begoten.
Wat er nog van zal komen weet ik niet maar veel zal het in elk geval niet zijn.

Colette bracht een potje koriander mee en vroeg mij die uit te planten.

Natuur staan die de eerste dagen er wat slapjes bij.

Omdat heteen beetje te warm is om te verplanten bescherm ik ze toch maar.

Een piepschuimbak er boven plaatsen was de vlugste oplossing.

Er kwam reeds een reactie binnen met methodes om slakken te bestrijden.

slakkenbestrijden :                                                                                                                                                    

-a  plankjes leggen tussen teelten : daaronder schuilen ze overdag (doorknippen met schaar ...)

 

-b  Escar-go : http://www.bol.com/nl/p/ecostyle-escar-go-slakkenkorrels-200-g-voor-80-m2/9200000010533895/ : slakkenkorrels : ecologisch toegelaten.

 

-c  's nachts op stap gaan met een zaklamp : controle van gevoelige planten

* Het meest succes op regenachtige warme avonden!

Als je ze zo maar kunt doorknippen met een schaar, dan gaat het om naaktslakken.

We kregen in onze mailbox bericht van iemand die blijkbaar heel erg met slakken geplaagd zit.

Ik stuurde een persoonlijk antwoord met een vraag en kreeg vlug antwoord.

Dit heb ik bewerk en aangevuld met een paar mogelijkheden van bestrijding.

 

De mail:

Geachte,
Ik heb enorm veel last van waarschijnlijk slakken; de bladeren van mijn bonen e.a. worden systematisch afgebeten.

Nu heb ik iets eigenaardig voor: Ik plantte courgettes, volledig afgeschermd door een plastic zak.

Toch waren 2 van de 3 planten na 2 dagen afgebeten, wat zou dit kunnen zijn?

Ik ben er zeker van dat er geen slakken kunnen bijkomen. Bij slakken ben je dat nooit zeker.

Met dank bij voorbaat voor elke goede raad

 

Mijn antwoord:

Beste,

spijtig genoeg heb ik geen ervaring met zulke plaagals jij. 

Ik heb egels in mijn tuin en lijsters waardoor de slakken in bedwang worden gehouden.

Ik heb ook nog nooit gehoord van slakken die onder een goede afscherming door gaan.

Natuurlijk weet je maar nooit met slakken.

Ik plaats dan maar jouw mail op de blog en vraag wie daar een antwoord op heeft.

Het mogen zelfs veronderstellingen zijn.

Iedereen mag zijn ervaring met slakken doorsturen.  dalae@pandora.be

 

Het is belangrijk dat je beschrijft hoe je er al dan niet van af raakte (op ecologische manier).

Ik vrees dat wie eenmaal met slakken geplaagd zit die niet gemakkelijk kwijt geraakt.

 

Ik stelde aan de betrokken persoon een bijkomende vraag:

Zitten er konijnen in jouw buurt en zouden die eventueel bij de getroffen planten kunnen?

 

Ik kreeg vlug het onderstaande antwoord: 

 Hartelijk bedankt …., neen het zijn zeker geen konijnen.

 De courgette werd zelfs afgegeten als er een quasi gesloten plastic zak rond stond.

 Misschien slakken die  ingesloten zaten in de zak ?

Je zegt wel degelijk een quasi gesloten zak.  Wat wil zeggen een zo goed als gesloten zak. 

 Deze laatse zin spreekt voor zichzelf.

Ik heb ondertussen massa’s slakken gevangen ( onder houten kistje of plastic ) maar ze blijven komen, het is een echte pest.

Je zegt wel degelijk..Pest!
Dan moet je er niet meer aan twijfelen: Je zit met een ernstige slakkenplaag.

Ik vernam van een buurvrouw, veltlid,  dat zij succes heeft met in de grond gedolven bokalen.

Het randje zit eventjes boven de bodem. 

Pas wel op, de bokalen worden voor een deel gevuld met bier.

De slakken zijn aangetrokken door de geur van het bier en verdrinken erin.

Er zijn  ecologische middelen en vooral tal van hulpmiddelen tegen slakken. 
Het ene is al doeltreffender dan het andere.

Mail  mij jouw ervaring.

 

Ik heb gehoord van een heel drastisch middel: Je gaat naar de kapper en vraagt naar haarknipsels.

Je strooit die knipsels rond de te beschermen plant.

Het haar plakt aan de slakken en ze gaan er aan kappot.

Mijn broer zou zeggen: Ze lachen zich dood van de kriebels.

Anderen spreken dan van gemalen of gebroken (fijn geklopte) mosselschelpen.
Daaraan zouden de slakken zich kunnen kwetsen en gaan er omheen! 

Ook op het net vind je wel sites waar je iets van kan opsteken b.v.
http://users.skynet.be/hofmeester/tuinartikels/slakken.htm

http://www.tuinvragen.com/index.php?option=com_content&view=article&id=102:vriendelijk-slakken-bestrijden&catid=39:artikelen-over-tuinzaken&Itemid=76


      

Bekijk dit maar eens goed en vraag jezelf af hoeveel ze zich nog kunnen uitrekken.
Als het is zoals bij katten: eens de kop erdoor...alles erdoor.
Dan kunnen ze door onooglijke kleine gaatjes. 
Maar ze geven meestal wel slijm af zodat hun weg meestal kan getraceerd worden.

De warmte speelde mij parten. 

Ik kon gisteren pas om 20u terug in de tuin om te zaaien.

Het voorbereidend werk deed ik al vorige zaterdag.

Dat bestaat uit het aflijnen met de spade en losmaken met de woelvork.


Gisteren na acht uur zaaide ik 5 rijen rode biet ‘Egyptische kogel’ en 1 rij coriander.


Ik zaaide komkommer ‘Gele tros van De Bolster).

Op het zaadzakje staat ‘Zeer geschikt voor volle grond, geel van kleur (groen- geel).

Vraagt een beschutte zonnige plek.’

Ik had in de tuin een plaats voorzien maar mijn broer had het anders begrepen.

Hij had daar een supplementaire rij sjalotten geplaatst.

Ik heb er dan maar twee in de serre laten planten.

Ik had er aan de afsluiting met de buur een vijftal voorzien.

In de serre bloeien ze overvloedig en ik oogst nu, bijna een maand vroeger dan buiten voorzien is.
Maar ik had er slechts plaats voor twee.


Ik dacht dat de vruchten groter zouden zijn en gladder.

Nu lijken ze op bleke augurken.

Zowel Colette als ikzelf waren nieuwsgierig naar de smaak.

Die viel best mee en lichtjes zoeter dan de gewone komkommer.

Ik denk wel dat we ze niet groter mogen laten worden. Nu zijn ze echt lekker.

De gewone komkommer die je in de winkel koopt vind ik te groot.

Ik oogstte ze in mijn serre, veel kleiner en dan vind ik ze sappiger en lekkerder.

Op zaterdag 13 juli, naar de avond  toe, zaaide ik de boontjes.

Op 16 juli, na amper 3 dagen beginnen ze hun groene boog boven te steken.

Als het juiste weer maar aan jouw kant is hé. 

De selderij mislukt dit jaar maar is nog gedeeltelijk bruikbaar.

Het werd meer dan tijd om de selderij af te snijden en in te vriezen.

Toen ik telde hoeveel van de 28 planten waren doorgeschoten, kwam ik aan 18.


Op het einde van de rij hadden we plantjes te weinig.

De lege plaatst werd later ingevuld en deze schieten niet door.

Bij die er eerst stonden zijn er slechts een paar die niet doorschoten.

Alle doorgeschoten planten heb ik uit gedolven.

Er ontstond een diepe voor die ik zal opvullen met compost.

Ik had eerst getelefoneerd naar het tuincentrum, hier in het dorp, om te weten of ze nog selderijplantjes hadden.

Ik kreeg een positief antwoord en liet er 4 bakjes van 6 stuks opzij plaatsen.

Toen ik halverwege het wassen en snijden van de selder was, ben ik, om mijn benen te strekken, de plantjes gaan halen.

Een hoopje voor de composthoop.

De voor wordt goed begoten.

Dan wordt de voor gevuld met oude kompost.


Ik strooi een beetje koemestkorrels en begiet nogmaals.


Tenslotte plant ik de jonge selderijplantjes.


Colette maakte verse soep  en voor de eerste keer dit seizoen gebeurde dat met jonge prei uit eigen tuin.

In de loop van de jaren ontwikkelde ik een eigen zaaimethode.

Deze methode kan je zowel op zware grond toepassen als op zandgrond.

De motivering is natuurlijk totaal verschillend.

Hier wil ik een rij venkel zaaien.  Ik maak het op de eerste plaats onkruidvrij.

Dan hark ik ook de door de vogels verspreide mulch op zijn plaats tegen de planten..

Een voortje wordt gekapt in de al dan niet droge grond.


Het voortje maak ik goed nat met behulp van de gieter of de tuinslang.


Dan wordt het gevuld met potgrond of gezeefde compost.

Alles wordt platgedrukt en ik maak er een ondiep zaaigeultje in.

Het gaat hier om venkel die ik behoorlijk dik zaai. 

Dan wordt het zaad in geharkt en alles wordt plat geklopt met de platte schop

.

Als laatste bewerking wordt er duchtig begoten met de sproeikop op de gieter of de tuinslang.

Eens de plantjes boven komen worden ze kort na het kiemen uitgedund.

De plantjes die uitgehaald worden plant ik in plastiekpotjes of in perspotjes.

 

 

Ik heb een halve rij bonen gezaaid om opnieuw een volle rij te bekomen.

Hier ga ik op juist dezelfde manier tewerk.

Een voortje maken en goed wateren.

Vullen met potgrond, plat drukken en een zaaivoortje maken.

Daarna zaaien, in harken, plat drukken.  

Als laatste bewerking zal ik opnieuwgoed begieten.

 

De motivatie voor het gebruik van potgrond bij zware grond is dat je in knorren moeilijk kan zaaien.

In de landbouw verhelpen ze dat door alles fijn te frezen.

Voor zandgrond gebruik je potgrond omdat zandgrond heel vlug uitdroogt.

Potgrond behoud relatief lang zijn vochtigheid.

En waarom zou ik overal een leeg en proper plastiek bakje meesleuren?

De kleur doet er niet toe.

Terwijl ik werk leg ik daar mijn fotoapparaat in waardoor het bakje altijd leeg op de foto staat.

Het witte bakje naast het propere groene is gevuld met koemestkorrels.

Het weer is afgeweken van zijn normale doen.
Daardoor is de timing van de tuinplanning ook danig overhoop gehaald.

Dan verplant ik  wel eens groenten om extra plaats vrij te maken om te kunnen zaaien.
Zo heb ik boontjes verplant waarvan  de helft maar boven kwamen .

Nu Nu heb ik ook salade verplant om late rode bieten te kunnen zaaien.


Eerst maak ik de kuilen waar de te verplanten salade zal komen.
Die putjes worden met water gevuld.


De salade, hier twee eikenblad exemplaren, worden uit gedolven met een flinke kluit rond de wortel.


Zo komt er voldoende grond vrij om rode bieten op te zaaien.

We zijn tevreden en opgetogen om het mooie zonnige weer maar er is een grote MAAR.

Het wordt droog in onze tuin.

Die droogte heb ik vastgesteld toen ik de schaars boven gekomen bonen tot de orde riep.

Ik heb de weinige exemplaren van de ene kant van de rij de weinige van andere kant doen vervoegen.

Zo ben ik tot gesloten gelederen gekomen van een halve rij. 
Het vrijgekomen gedeelte wordt nu opnieuw ingezaaid.

Bij het verplanten maakte ik de putjes vooraf en goot die vol water.

De te verplanten exemplaren haalde ik uit de grond met een flinke kluit rond de wortel.

Ik had het water aangebracht in een halfvolle gieter.

Bij het verplanten drukte ik de aarde van de kluit stevig in het slijk van het putje.
Ik heb gewacht tot het weer betrokken was en de temperatuur eerder aan de lage kant voor het seizoen.

Ik heb een paar keer met halfvolle gieters de prei begoten.

Ik stelde vast dat water dragen nog niet voor mij is. Het is gewoon om moeilijkheden vragen.

Je Je hebt echter de tuinslang als oplossing. Bij ons is die aangesloten op regenwater.

Vooraleer ik de slang tot bij de prei trok, had ik eerst de serre een goede sproeibeurt gegeven.
Vorig jaar kon ik pas begin augustus rijpe tomaten plukken.
Dit jaar zal dat veertien dagen eerder zijn.
Er is dit jaar dan toch iets dat vroeger komt dan verwacht.

Ik heb basilicum gekocht die ik in de serre wil planten.
Dit potje met plantjes zal in scheiden in een zestal groepjes en bij de tomaten planten.
Ik heb speciaal daarvoor een strook goed nat gemaakt.
Tomaten en basilicum worden aanzien als een goede combinatie.
De basilicum zou de smaak van de tomaten gunstig beinvloeden.
(Dit heb ik eens gelezen op een Franse site.)
Ik zeg wel...ZOU ! 
Hoe kan je dat bewijzen?  Wie probeert dat eens uit? En laat mij alvast het resultaat en de werkwijze weten op  dalae@pandora.be !
Ik zal als eerste een pogging wagen. Lukt het of lukt het niet.
Ik hou je op de hoogte.


 

Ik kweek zowel zomerprei als winterprei.

Er staan 2 rijen zomerprei die nu nog niet zo dik zijn als de vorige jaren rond half juli.

Hier en daar zie je er eentje dat al bruikbaar is.

Er zijn nu ook 2 rijen winterprei geplant.

De rij die maandag aan de beurt was wil zich maar niet rechten.

De rij die ik gisteren plantte blijft mooi recht staan.

Als het overtrokken weer is zoals gisteren na de middag is de doorgangstuin eerder duister.

Vooral aan het einde en in de kippenren ziet het er dan somber uit.

Het heeft behoorlijk lang geduurd maar in onze vijgenboom zit opnieuw zichtbaar leven.

Een veertiental dagen terug stelde ik vast dat er bij ajuin en sjalot nog geen knolvorming was.

Dan kwam het mooie warme weer en het ongelooflijke gebeurde.

Bij de sjalotten zijn reeds bruikbare exemplaren aanwezig

Maar bij de rode ui die een soort is die niet bewaart, is de groei vlugger.

Die zijn tegen begin augustus oogstklaar alhoewel het dit jaar wel een beetje later zal zijn.


Bij de gele ui is er meer ongelijkheid in ontwikkeling van de knol.

Toch zijn er reeds enkele mooie exemplaren.
Ze zijn natuurlijk verre van rijp met een geelbruine kleur.


Als je rode biet wilt bewaren dan mag je het loof niet snijden maar er af wringen.


Van zodra het de moeite is haal ik de dikste exemplaren er tussen uit.
Die gebruik ik voor directe consumptie.

Dit zijn de eerste courgettes van dit seizoen.

De erwten zijn uitgetrokken. Tenslotte was de opbrengst nog veel groter dan verwacht.

Het is een lage soort die ik toch beter had ondersteund met mijn erwtenkooi.

Nu lagen ze op het laatst tegen de grond.  Gelukkig was het mooi weer geworden.

Ik kreeg hulp van mijn broer die in ‘forme’was. Hij nam de zwaardere klussen voor zich.

Ik kan reeds weer een steentje bijdragen al is het maar een heel kleintje.

In het vak van de pompoenen kwam overal onkruid piepen.

Met de kapper even rondgaan en het sneuvelde vervolgens onder de felle zon.


Het gras was gemaaid nog in de relatief frisse voormiddag.

Er was ook een goed voelbare bries die alles heel dragelijk maakte.

De pompoenen werden bijgemulcht om nieuwe onkruidgroei te voorkomen.

Aan de noordkant van de serre werden, tegen de serre, de resten van karton gebruikt.

Het karton had gediend om op de modder te leggen rond de serre bij haar opbouw.

Het niet bedekte deel werd gemulcht.
Er ontbrak een klein beetje mulch om de klus helemaal te klaren.

Vooraf waren ook de staakbonen wat bijgemulcht.



Waar nodig werd in de rest van de tuin geschoffeld.

In de late namiddag werd een rij winterprei en 12 gemengde saladeplantjes  in blokjes geplant.

Het zal gieten geblazen zijn, vooral voor de prei.
Het is de eerste keer dit jaar dat ik kan zeggen dat de moestuin onder controle is.
Wat mooi weer toch vermag hé.

Eindelijk volle zon en we genieten met volle teugen.

Als je nu schoffelt verschroppelt alles wat je raakt.

De paden worden geschoffeld in schuifjes.

De bessenstruiken zijn opgebonden.






Wat ’s morgens werd geschoffeld is in de late namiddag zo goed als opgedroogd.


Als je dat samenharkt dan zit er heel weinig aarde tussen.

Moeder de vrouw heeft zich ondertussen ontfermd over de kruidenhoek die nu ook onkruidvrij is.
 

Het was reeds na de middag als de zon er hier dan toch in lukte ons blij te maken.

Ik heb van de frisse voormiddag geprofiteerd om de tomaten eens grondig te dieven.

Het valt op dat er grote trossen bloemen staan maar dat er hooguit 4 tot maximum 5 tomaten uit voort komen.

 

Dus veel bloemen maar weinig vruchten duidt op weinig bijen.

Ik had er moeten aan denken om met een konijnenstaart te gaan kietelen van bloem tot bloem.

Deze methode werd gebruikt voordat de hommelkasten in voege kwamen.

De tweede rij tomaten is reeds getopt op 4 trossen.

De eerste rij kan ik laten gaan tot maximum 7 trossen.

Ik liet een paar roma tomaten planten en die beginnen nu stilaan te rijpen.

Dit jaar ben ik er niet toe gekomen om zelf basilicum te zaaien.

De twee gekochte potjes werd in de serre geplant en ze doen het bijzonder goed.

Bij de twee komkommers in de serre steven ik af op hetzelfde als bij de tomaten.

Ik zal toch de konijnenstaart moeten opdiepen want ook hier zeer veel bloemen  en zo goed als geen vruchtvorming.


Als je schoffelt op natte grond dan heb je vlug een ophoping van aarde.

Als er zon is zoals nu  dan is het geen probleem om enkel het onkruid weg te harken.
Schoffel je op een droog pad dan is er zo goed als geen ophoping.



De hoopjes laat ik liggen tot ik hulp krijg.


Propere paden geven direct de indruk van een propere tuin.

Op 28 mei werden de paden voor de laatste keer geschoffeld.

Sindsdien zijn er nog weinig mooie dagen geweest en werd het nu hoogtij de karwei te herhalen.

Dit is het pad langs de miniserre en je kan zien dat het nodig was.


Ook het pad langs de ajuin kon een onderhoudsbeurt gebruiken.


Dat pad loopt door langs de bessenstruiken waar de doorgang grotendeels is belemmerd.

Ik ben dan ook begonnen de struiken te snoeren met een koord.
Daarmee hoop ik het pad voldoende vrij te krijgen, zodat ik kan schoffelen zonder gehinderd te worden.

Terloops stelde ik vast, door het beschermgaas heen dat de broccoli hoognodig moet geoogst worden.

Aan de achterzijde van de kapper hoopt de vochtige poldergrond zich op.

Dit hindert danig bij het schoffelen. 
Voor die twee paden moest ik een vijftal keer de kapper reinigen.

Aan de binnenkant van de kapper hoopt de aarde zich ook op zonder het schoffelen te hinderen.

Het reinigen was in een handomdraai gefikst.
De klus van het schoffelen klaarde ik gisteren omdat er voor vandaag zonnig weer voorspeld is.
Het is nu 9u30 en de hemel zit nog potdicht.
Op de duur wordt een mens toch ongeduldig hoor.
Wat de zon betreft zijn we dit jaar toch stiefmoederlijk behandeld hé.
Komt er toch zon dan zal ik in de late namiddag de paadjes harken.

Elke bewolkte dag wordt er stilaan één te veel.

Dat het dan voor een groot deel van de dag regent moeten we er bovenop nemen.


Verleden winter kon ik niet snoeien en nu telkens aals het regent, hangen de struiken tegen de grond.

De roosjes regenen kapot zodat het gras bezaaid is met rozenbladjes.

De grote rozen laten hun fierheid varen en ze staan er bij met hangende kop.

De casisstruiken vallen open en versperren de doorgang.

De vlierstruiken storen zich niet aan al die nattigheid.


De doorgang naar de compostruimte sluit zich bijna totaal onder het gewicht van de regendruppels.


Ook het gangetje langs de moestuin is vol hindernissen.

Een beetje opkuis zo af en toe kan geen kwaad.

Hier moest duchtig worden geknipt in de oostindische kers.

Zo komen de afrikaantjes vrij.

De ajuin en sjalot kreeg een grondige wiedbeurt.

Het paadje tussen de bessen en de late courgettes wacht nog op een schoffel - en opkuisbeurt.

Ook op de composthoop is een late courgette geplant.

De vroege courgettes werden gewied en de bloemenboord aan de afsluiting werd flink ingeknipt.

Binnen een paar dagen kunnen we in onze tuin beginnen met regelmatig courgettes te oogsten.

De peterselie van vorig jaar schiet door maar is nog bruikbaar.

De peterselie stond er een beetje verwilderd bij  en vroeg  om eens onderhanden genomen te worden.


Nu is dat  gebeurd, de zaadkoppen zijn er uit geknipt.
Zie maar hoeveel er nog overblijft en die ziet er bijlange niet slecht ui.
De sappen en groeikracht gaan terug naar het blad in de plaats van naar de zaadvorming. 
Eens een plant doorschiet om zaad te vormen gaat alle groeikracht naar die zaadvorming. 


Ik liet een paar gekochte potjes peterselieplanten in de serre maar die doen het niet echt goed.
Die moesten zorgen voor een tussenoplossing.
Ik zie dit jaar heel wat groenten, zowel in de serre als buiten,  niet groeien zoals het hoort .

Op 21 juni werd nieuwe peterselie gezaaid en afgedekt met een natte jutte zak.

Gisteren, 30 juni, plooide ik de zak even terug en zag een vlugge en uiterst goede opkomst bij het kiemen.

Deze morgen, 1 juli, werd de zak verwijderd en vervangen door tuingaas die de perterselievlieg van de plantjes moet weghouden.

Voor peterselie, die een trage kiemer is, mag je 9 dagen vrij vlug noemen.
Een tweede pluspunt is dat vrijwel alle zaden zijn gekiemd.