gladiolen

Er zijn zoveel waaromvragen te beantwoorden in een mensenleven.

Waarom doe ik elk jaar zoveel moeite om mijn composthoop aan te leggen?

Het hekken is bedoeld om de loopruimte van heel jonge kinderen te beperken.

Het is lange tijd niet meer gebruikt omdat de kleinkinderen groot aan het worden zijn.

Het was volledig ingegroeid en dat heb ik nu weggeknipt voor de composthoop.
Hier kan je werkelijk spreken van een opruimbeurt.

De herfstasters zijn door de vele regen gaan liggen waardoor ik het perk op die plaats niet kan knippen.

Een stevig koord is de oplossing.  Alles wat niet achter de koord zit zal op de composthoop belanden.

In de boord stonden nog gladiolen die ik rooide om vorstvrij te overwinteren.

Dan kwam de hark er aan te pas en dat deel is opgeruimd.

Zo heb ik opnieuw een tamelijk dikke laag groenafval kunnen toevoegen aan de composthoop.

Is er een antwoord op de vraag waarom ik elk jaar zoveel moeite doe om mijn composthoop aan te leggen?
Zou horizontaal composteren de oplossing zijn? 
Ik kan ook  alle materialen die in de composthoop gaan als winterbedekking gebruiken voor de tuin!
Nu heb elk jaar een grote hoeveelheid compost ten koste van een grote inspanning. 
Naast de horizontale compostering zou ik een kleinere composthoop kunnen aanleggen.
Ik zou dat in de zomer kunnen doen waardoor hij vlugger klaar zou zijn. 
Moest ik niet kunnen rekenen op de hulp van mijn broer dan mag ik er een kruis over maken. 
Volgende lente gaat Colette eindelijk met pensioen en dan zullen we knopen moeten doorhakken.
Maar eerst zal ik haar de hele zomer laten genieten van het op rust zijn!!?!!

De vijver is geen kluwen meer van groen.  Je kan opnieuw het heldere water zien.

Op 19 oktober 2013 kunnen wij samen genieten van de vissen die terug naar de oppervlakte komen. 
Ze doen dat niet omdat de vijver gekuist is maar omdat het warm is voor de tijd van het jaar.
Maar de stoelen blijven leeg want Colette is gaan werken en ik zit daar niet zo graag alleen.

Ik was aan het nagenieten in de foto’s van de schitterende veltreis die we dit jaar mochten mee beleven met Bert.

Eén bepaale groente op een paar foto’s trok mijn speciale aandacht en ik ging op zoek op het net.

Plots zag ik bij de bladgroenten het woord perpetual staan met nog een woord eronder dat ik eerst niet kon lezen.

Toen we er recht voor stonden was het helemaal duidelijk –doorlevende spinazie.

Op het net zijn er zelfs die de doorlevende groenten sterk overdrijvend, eeuwige groenten noemen.

Ik vond enkele sites over doorlevende spinazie.

Op de site: http://www.vlaamszaadhuis.com/winkel/index.php?page=details&prod=848 Geeft men volgende uitleg:

Deze groente is ook bekend onder de naam Zevenjarige spinazie.

Het is een oud groentegewas waarvan de jonge bladeren bereid worden als spinazie.

 
Maar het is eigenlijk een doorlevende zuringsoort waarvan de bladeren regelmatig geoogst worden.

Op volgende site geven ze een totaal andere uitleg.

http://www.jout.be/moes-fruittuin-groenten/een-must-have-de-moestuin-doorlevende-spinazie

Doorlevende spinazie of spinaziesnijbiet is een beetje een buitenbeentje in het bietenverhaal.

Misschien staat deze plant wel het dichtst bij de originele plant zoals de Grieken en Romeinen die kenden en kweekten.

Ook in de meer oosterse en warme streken waar snijbiet gekweekt wordt, is deze selectie erg populair.

Deze doorlevende spinazie is dus helemaal geen spinazie maar een echte biet, of beter nog snijbiet.

Ook de term ‘doorlevend’ klopt niet aangezien de plant net als de andere bieten gewoon tweejarig is.

Wil je heel de tekst lezen ga dan naar de hierboven vermelde URL van de site.

Ik ben dus op zoek gegaan naar de Latijnse benaming en ik vond enkel:

Nieuwzeelandse spinazie:  


Wordt ook doorlevende spinazie genoemd maar is een aparte spinaziesoort. Latijnse naam: Tetragonia expansa….familie van de postelein of Portulacaceae

Er bestaat geen eensgezindheid over doorlevende spinazie.  Zoveel is wel duidelijk. 
De foto's die ik in Engeland nam van die perpetual spinach lijken toch meer op snijbiet dan op een zuringsoort.

Bestel je zaad bij het Vlaams zaadhuis dan krijg je zaad van een zuringsoort.

We blijven dus in een natte periode. Toch was het weer ons gisteren gunstig gezind.
Vandaag is het omgekeerd met een natte voormiddag en zelfs een zonnige namiddag.


Mijn broer kwam helpen en we haalden opnieuw zes kruiwagens paardenmest.

Die was veel natter en dus zwaarder.  Ik heb de kruiwagens niet zo hoog geladen als de voorbije weken.

Rond de vijver is het nu allemaal geknipt waardoor we nog een extra laag bij kregen op de composthoop.

Het is half oktober en eerder aan de natte kille kant. 
Het gaas boven de broccoli kan nu wel verwijderd worden.

Er hangt op bepaalde plaatsen nogal  wat slijk op.

Na een natte avond en een dito nacht hoop ik dat het er wat properder uitziet.

Toen kwam het signaal in de vorm van eerste regendruppels op de vijver.

Tijd om naar binnen te gaan voor andere bezigheden.

Deze morgen na hevige regen vannacht, is de meeste aarde van het gaas gespoeld.

Na de middag is de zon van de partij.  Idealer kan toch niet.

Het weer hier bij ons stemt deze namiddag niet overeen met het weerbericht dat ik deze morgen las.

Zo mogen de weermannen en vrouwen zich altijd vergissen hoor. Het is hier schitterend weer.

Het  is deze  zo mooi dat er zelfs vlinders en bijen naarstig de herfstasters bezoeken.

Het gaas is droog opgerold en gebonden en wordt opgeborgen tot volgend jaar.

Deze voormiddag kregen we een paar pittige vlagen en de regendruppels liggen nog op de bladeren van de waterlelies.
Het water is zeer helder het peil is hoog.  De vijver moet nog verder gereinigd worden.

Maar nu leg ik mij eerst toe het groen knippen en de komposthoop afwerken.

Het wordt hoogtijd dat ik eens de benedenvijver grondig aanpak.

Door mijn ziek zijn in voorjaar en zomer is de vijver een beetje verwaarloosd geweest

Het hekken is weggenomen en op zij gezet. Zo kon ik beginnen knippen.

Zoals rond de boven vijver, zal ik hier ook een zekere hoeveelheid groen vergaren voor de composthoop.

Het gebruikte materiaal werd klaar gezet.


Het knippen ging behoorlijk moeizaam omdat er veel planten over de vijver hingen.

In de hoek stonden er ook in het water.  Die heb ik er zoveel mogelijk uitgetrokken.

Op de duur overwoekeren ze de helft van de vijver.

Op de hoek stonden harde stengels die ik niet geknipt kreeg met de hagenschaar.

Daarvoor gebruikte ik de grote snoeischaar.

Eens dat de stengels op het gras lagen heb ik ze direct verkleind in kortere stukken.


Omdat het plots dreigend donkerder werd, heb ik mijn werk afgerond en de opkuis gedaan.


De opkuis was vlug gedaan en het groen voerde ik naar de composthoop.
Het is daarna vlug beginnen regenen en werden we getracteerd op een stevige maar korte vlaag.
Toen stond alles veel te nat om nog verder te werken.

Omdat ik op maandag de hele namiddag les volg in Brugge heb ik weinig tijd voor de tuin.
Dat studeren is nodig om mijn geheugen fris te houden.


De laag mest die ik zaterdag had aangebracht was ondertussen behoorlijk vochtig.


Er was nog voldoende groenafval voor een nieuwe laag.

De laag mest die boven de groenlaag ging bevatte een paar heel droge plekken.

Hoeveel het zondag ook regende, toch was het nog niet voldoenden om de wachthoop mest volledig nat te maken.

Tenslotte ben ik eens gaan kijken hoe het met de courgettes is gesteld.

Het is nog te vroeg om ze te rooien voor de composthoop.

Er komen nog steeds vruchten aan die heel traag voldoende groot worden om te oogsten.

Al gaat het traag, toch oogst ik nog elke minstens een halve emmer.

Van rond de bovenvijver kwam veel groenafval.

Eens de hekkens teruggeplaatst lag ik met een grote hoeveelheid compostmateriaal.

Opgekuist staat altijd netjes.

De composthoop is met een laag groenmateriaal en een laag strooimest opnieuw wat hoger geworden.


Voor zondag was er sprake van veel regen en de paardenmest vrij droog.

Daarom heb ik gewacht om de tweede groenlaag te leggen.

Het had geen zin om de tuinslang uit te rollen en de droge laag nat te maken.

En dat we gisteren zeer veel regen kregen, hebben we vooraf geweten.

Het heeft de hele dag geregend en bij momenten  zelfs gegoten. 
Enkel bij valavond hield het een poosje op en dan nam in de laatste foto met flash.
Je ziet de groene wachthoop en daarachter de paardenmest.
Daar zie je duidelijk hoe nat alles er bij ligt en hoeveel groene bladeren er van de omstaande bomen zijn gerukt.

In functie van de composthoop knip ik zoveel mogelijk uitgebloeide planten en groen.

De bovenvijver moet helemaal geknipt en gekuist worden om een net te kunnen leggen.

Dat net moet de bladeren opvangen die weldra volop van de bomen zullen vallen.

Eerst wordt het deel rond de vijver grondig aangepakt.

De hekkens werden weggehaald en keurig opzij gezet.


Als de vijver geknipt was werd ook de boord onder de struiken vrij gemaakt.


Het pyrusriet heb ik in kortere stukjes geknipt zodat ze rechtstreeks op de composthoop kunnen.


Het vogelnet krijgt nu een andere functie dan vogels afhouden van fruit.  Het wordt klaar gelegd.


De vijver moest een beetje uitgekuist worden en dat deed ik met de waaierhark.



Dan was alles klaar en werd het net over de vijver gespannen.


Dan plaatste ik de hekkens terug nadat de ruimte binnenin helemaal geruimd was.


De houterige knipsels zijn opzij gelegd om later versnipperd te worden in de haksel machine.


Twee dagen had ik nodig om deze klus te klaren

Dat bracht me minstens twee groenlagen op voor de composthoop.

Ik probeer elke dag minstens een half uur in de tuin te werken.

Omdat er behoorlijk wat regen was voorspeld, heb ik eergisteren de vakken 3 en 5 opgekuist.

Eerst kwam het vak bij de serre aan de beurt.

Dit vak is vergeven van de draadachtige witte wortels met een groenpaarse neus.

Dit is een netwerk van wortels van de hagenwinde, zo goed als onmogelijk te verdelgen.

Je mag nu nog zo je best doen om ze er uit te halen maar het lukt nooit er van af te geraken.

Wie beweert dat je ze helemaal kwijt kunt met pesticide, die droomt. 

Pesticiden werken te oppervlakkig om dat goedje te verdelgen.

Je mag er zeker van zijn dat ze terug komen.

En daarbij vergiftig ik mijn grond niet met duur spul dat tenslotte ook niet help.

Ik zal er zoveel mogelijk verwijderen bij het bewerken.


In vak vijf stonden ook een rij gladiolen die ik heb gerooid.

Om de composthoop aan te leggen komen er veel neven klusjes bij kijken.


Er moet mest bijgehaald worden met de kruiwagen en dat is +/- 1km heen + terug.

Zo heeft mijn broer gisteren opnieuw zoals vorige week 5km in de benen.

We vertrekken met twee kruiwagens en terwijl ik de volgende laad voert mijn broer de volle naar de compostruimte.

Op het einde keren we terug met de volle kruiwagens 5 en 6.
Omdat het verse paardenmest is met vooral stro kan je telkens hoog laden.


Om nieuwe lagen te kunnen leggen hebben we groenafval nodig.
Zo zijn de pompoenenplanten eerst aan de zuidkant van de serre weggehaald.
Door het wegnemen van de planten werden nog 4 hokaïdo's en 2 butternuts geknipt.

Daarna werd de achterkant van de serre helemaal vrij gemaakt van pompoen.

Dit waren de uitlopers van de pompoen die aan de noordkant van de serre was gepland. 
Die uitlopers waren overgroeid door de Oost-Indische kers


Tenslotte werden ook de courgettes van vak vijf naar de compostruimte gebracht.


Zo groeit de composthoop laag na laag. Elke mestlaag wordt goed nat gemaakt.


Daarvoor gebruik ik de tuinslang die ik langs de nu nog rode poort naar de composthoop leg. 
Binnen een week zijn alle rode blaadjes gevallen en is het de herfst en winterpoort.
Dit luidt elk jaar de definitieve doorbraak  in van de herfst en staat de poort kaal tot volgende lente.
Dan verandert ze opnieuw van naam en wordt ze de groene lente- en zomerpoort .

Het mooie weer is ten einde en ik heb de pompoenen geoogst op een paar na.

Butternut en oranje Hokaïdo pompoenen naast elkaar op vak 3.

Het is de eerste keer dat ik de ‘butternut’ in de tuin heb staan.

Wat een sierlijke vrucht is dit toch en nog lekker vlees binnenin ook.

Het groen begint te drogen en dan is het tijd om te oogsten.

De Oranje pompoenen hebben ook een diepe rijpe oranje kleur bereikt.

Deze keer knipte ik twee volle emmers pompoenen. 

Wat een verschil met vorig jaar toen de oogst compleet mislukte.

De vroeger geplukte butternut vruchten die op de vensterbank lagen verhuizden naar het rek tegen de muur.

De steeltjes zijn volledig ingedroogd wat een teken is dat ze tot mei volgend jaar kunnen bewaren.

De vers geknipte vruchten liggen nu op de vensterbank tot de steeltjes zijn ingedroogd.

Eerst werden ze buiten wat proper gewreven met een droge doek.

Op de vensterbank kunnen we ze beter controleren dan op het rek tegen de muur.

Ook drogen ze rapper tegen het raam dan tegen die muur.

Het is enige jaren geleden dat ik nog andijvie kweekte maar dit jaar zijn ze terug in mijn tuin.


Toen de laatste rij vrij kwam, heb ik er andijvie geplant.


Die groeide vrij snel zodat er vlug kon worden gemulcht.


Toen de bonen uitgetrokken waren heb ik het hele vak gevuld met groenlof en andijvie.

Waarschijnlijk is het wat laat om opbrengst te hebben maar de kippen heb elke dag wat groen nodig.
Ook al is het maar voor de kippen, het blijft de moeite van het kweken waard.

Ondertussen is de grove andijvie oogstklaar.

Dat is het grote voordeel tegenover groenlof dat een veel langere tijdspanne nodig heeft om oogstbaar te zijn.

Ik ben er enkele aan het bleken op twee verschillende wijzen.
De omgekeerde bloempot heeft dat voordeel dat er geen regen meer aan de plant kan.

Maar ook helemaal groen zijn ze gestoofd ook best te genieten.

Toen onze meisjes klein waren noemden ze dat ‘slunstjes’ wat het West-Vlaams is voor vodjes.

Mama, wanneer ga je nog een ‘slunstjes’ klaar maken?

Die vraag stelden ze regelmatig aan hun moeder.  Nu moet ik die vraag wel stellen.

Als de kleinkinderen op bezoek komen is de vraag altijd…Oma zijn het deze middag frietjes?

En die vraag stel ik nooit meer.  Mijn voorkeur gaat werkelijk naar gezonde groenten.

Andijvie recept  gevonden op:
http://www.keukentips.nl/recept.php?id=2881

Ik vraag me af of ik de laatste tomaten die nu nog op de planten staan, zal kunnen rijpen in de serre.

Van zodra ze wat kleur hebben knip ik ze af en laat ze in de serre liggen tot ze rijp zijn.

Veel staan er niet meer op de planten die er zelf helemaal versleten uit zien.

Mijn vroegere overbuur, Vital, trok al zijn tomaten af van zohaast ze een beetje rood begonnen te kleuren.

Hij liet ze dan volledig rijp komen in de serre.

Nu doe ik dat ook eens en ik moet zeggen dat ze heel vlug rijpen zonder dat er rotte tussen zitten.

Tot nu toe rijpte is ze na in het donker van de koele berging en dat duurde wel even.

Ook moet ik zeggen dat er zo nu en dan rotte tussen kwamen.
Zou die oude vos dan toch weer gelijk hebben?  Dan heb ik na zijn dood toch nog iets geleerd van hem.

In dit uitzonderlijk jaar 2013 staan er veel meer dan andere jaren ‘paddestoeltjes’ in de tuin.

Telkens nam ik een foto in boven en zijaanzicht.

Veel commentaar valt er niet te geven want ik ken geen enkele naam.

Toch vraag ik me af of die nu al dan niet eetbaar zijn.

Ik heb zelfs een boekje boven gehaald dat ik vele jaren geleden kocht;

Tot nu toe heb ik nog geen gelijkenis gevonden zodat ik op zijn minst de naam van de soort zou kennen.

Dan kan ik lijsten raadplegen niet giftige en giftige ‘champignions’.

Ik ben alvast op zoek gegaan op het net om die lijsten te vinden.

Ik geef hier volgend enkele sites die je eens kunt bekijken.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_eetbare_paddenstoelen

http://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_giftige_paddenstoelen

Ik voeg er nog een paar interessante sites aan toe die over paddestoelen
zijn..

http://www.poisoncentre.be/images/pdfs/mushroom-brochure-nl.pdf

http://www.seniorennet.be/Pages/Wonen_zorg/preventietips_paddestoelen.php

Het geheim van de courgette op zijn smakelijkst ligt in de lengte van de vrucht.








De lengte van de courgettes kan je zo aflezen op de meter.

Tot slot geef ik de kortste en de langste tussen +/- 18cm en max 25cm.

Dan heb je de fijnste smaak.  Boven 25cm worden ze al maar droger door zaadvorming.

De jongste planten kunnen nog een maand meegaan. 

Het aantal vruchten zal afhangen van de temperatuur.


De oudste planten krijgen veel verdroogde bladeren en heb ik de nijging om ze te rooien.


Hoe belabberd ze er ook uitzien, blijven ze toch staan tot ze geen vruchten meer geven.

Dit jaar is een echt courgette jaar. 

Een zonnig najaar kan nog heel wat ongewenst groen produceren.

Een beetje schoffelen remt de groei maar mulchen is een betere manier om het helemaal te onderdrukken.

We oogsten reeds volop de eerste rij prei.

Die eerste rij is voldoende dik maar zoals je merkt kan er roest op de bladeren zitten. 
Het is nog in geringe mate maar van zodra er regen komt zal dit snel uitbreiden.

Als de eerste rij op is zal de twee ook klaar zijn want die ligt heel weinig achter op de eerste.

Om nog een struik hortensia’s  te kunnen planten moest het hoekje wat opgeruimd worden.


Helemaal in orde maken lukt nog niet omdat het afvalhout  van de oude serre nog steeds wacht op vervoer.

Om het naar het containerpark te brengen is onze auto te klein.

Vandaag, met mijn broer was de voormiddag toegespitst op paardenmest halen.

Dit is het resultaat van anderhalf uur voeren, maar zes kruiwagens. 
Het is ongeveer 1 km heen plus terug.

We hebben met twee kruiwagens gewerkt. 

Ik heb de kruiwagens gevuld en mijn broer voerde ze.

Op het eind zijn we dan met twee volle kruiwagens teruggekeerd.
De tuinslang ligt klaar omdat paardenmest droog kan zijn en dus moet nat gemaakt worden.

Om het afschuiven te beletten houden wij de lading in evenwicht met koorden.

Hoe verder je voert,  hoe zwaarder het door weegt naar het einde toe.

Mijn broer wandelde dus ongeveer 6 km terwijl je moet rekening houden met loskopen van de touw en het lossen.

Dan heeft hij nog zeven laagjes van afwisselend mest en grof materieaal gelegd.

Telkens werd de mestlaag goed vochtig gemaakt.
 Als we dat een paar weken kunnen herhalen dat zal de hoop behoorlijk vlug afgewerkt zijn.

Er zijn twee wachthopen waarvan de bovenste laag met grof materiaal is verwerkt.

Wat er nu nog ligt is voor een zeer groot deel gecomposteerd maar ik verwerk het toch in de nieuwe hoop.

Het wordt tijd dat de composthoop wordt opgezet.
Omdat we onderaan grove materie van doen hebben begin ik dat te verzamelen.

Hij is nog groen waardoor alles gemakkelijk knipt en hij zal ook vlot verteren.

Het pak stengels heb ik in zijn geheel naar de compostruimte gesleept om het te verknippen.


De onderkant van de stengels wordt in relatief korte stukken geknipt.


Als het dikkere gedeelte is verkleind leg ik de rest in de compostbak.

Dan neem ik mijn scherpe spade en verklein daarmee wat nog van de stengels over blijft.


Dan bleef er mij nog alleen over om alles gelijkmatig te verdelen.

Zoheb ik vandaag de eerste laag van mijn nieuwe composthoop afgewerkt.

Helemaal onderaan liet ik een klein laagje verteerde compost liggen als compoststarter.

Mijn oog viel op het blaadje met het tuinschema en ik was verwonderd.

Het moet al een tijdje bezig zijn maar pas gisteren is mijn oog er op gevallen.

Er woont of er bezoekt een papier etertje mijn serre.

De bovenhoek rechts moet het mals zijn geweest want die is het meest aangevreten.

Dit is de enige plaats waar een cijfer en een letter weg geknaagd zijn.
Hier komt regelmatig iemand die zegt dat dit het werk is van slakken.
Zij hebben dat voorgehad in hun brievenbus en de slakken op heterdaad betrapt.

Is het ook ongewoon dat de kippen het malse warmoes verkiezen boven elk ander groen?

Het blad wordt eerst opgepikt maar de stengel moet er dan ook aan geloven.

Ik bracht groei en bloei onder bij de kleine dingen in de tuin.

Wij zien het als vanzelfsprekend maar als je er dieper op ingaat sta je voor een raadsel, iets groots.
Je neemt een zaadje, legt het in grond, zorgt voor voldoende vocht en het kiemt.

 

Duizenden bloemen hebben eigen vorm en kleur. We maken er ons gemakkelijk van af door te zeggen, dat is de natuur.

Bomen en struiken, groenblijvend of blad verliezend.  Sommige bloeien en andere niet.

Dit is het grote wonder van de natuur. Zo nu en dan blijf ik daar even bij stil staan.

De mens speelt een grote rol als het gaat om groenten fruit en bloemen.
Bij mij ligt de nadruk op groenten en kleinfruit.

In augustus bezochten we tuinen in Engeland waar de nadruk vooral op bloemen gelegd wordt.

We bezochten ook een arboretum waar bomen en struiken de hoofdrol spelen.

Mijn tuin is enkel bijzonder omdat ik een grote opbrengst heb in de moestuin op een relatief kleine oppervlakte.

Voor de rest laat ik de natuur een beetje zijn gang gaan zover als ik wil.
Waar je ook gaat,  sta je voor de veelzijdigheid van een wonderlijke natuur.