in en om de serre

Aan de waterbak en de serre (de kas) was bijna alles zoals ik het wilde.


Deze zware plaat moest aan de voorkant van de waterbak komen te liggen.
Het moeilijkste was om ze rechtop te krijgen.
Dat vergt mijn totale aandacht om mij geen pijn te doen. 
Haar afwisselend van het ene hoekje op het andere te plaatsen was een zaak van geduld.


Daar heb ik toch even moeten mijn rug laten rusten hoor.
Toch voel ik dat de volle conditie aan het terugkomen is.  Het is belangrijk om niet te lang aan één stuk door te werken en zwaarder werk te wisselen met lichtere klusjes.


Daarna duurde het nog een 15 tal minuten vooraleer de plaat op haar plaats lag.


De steen die tegenaan de kraan ligt dient als opstapje om gemakkelijk water te kunnen vullen in een gieter of emmer.

Tegen de afsluiting is nu een plank voorzien voor allerlei kleine bakjes.


Aan de noordkant van de serre plaatste ik een wacht – rek.

Daar plaatste ik de plantjes die het best wat frisheid verdragen en meestal vlug in volle grond worden geplaatst. 
De pompoen soorten blijven in de serre.
Ook de versverspeende soorten moeten nog even binnen blijven.

Aan de deur van de serre staan enkele emmers gevuld met oude compost.
Die wordt nu gebruikt om plantjes te verplanten naar grotere potten.


Alle jonge compost ligt nu in de zeefruimte.


Ik heb wel een scheidingsplank moeten plaatsen om de gezifte compost niet te mengen met de massa jonge compost..
De werken rond de serre zijn nu af, nu zal het vooral verspenen en verpotten en verzorgen zijn.

Dat de regen deugd deed en welgekomen was hoef ik niet te zeggen.
Eerst leek het voorbij te schuiven zoals de vorige jaren het geval was.
Toen begon het in de verte te rommelen en rond zes uur kwamen kort na mekaar enkele pittige regenvlagen.


Het was zeer droog maar toch stonde de meeste sjalotten en uitjes vast gegroeid.
Het was het ogenblik om het vogelnet weg te nemen.


Zelfs toen het zeer droog was heb ik niet begoten en toch zijn de rode bieten vlot massaal gekiemd.
Als ze een klein beetje groter zijn zal ik ze verdunnen.
Wat ik uitdun zal ik in perspotjes verspenen en later aanbieden op de plantenruil.


Ook de warmoes is goed gekiemd.
Hier dun ik niet uit omdat het om een bladgroente gaat en die mag dicht bijeen staan.


Toen kwamen die heerlijk vlagen met heel wat regen de smachtende grond verzadigen.
De tuin zag er plots fris en vers uit en de groenten waren als het ware zichtbaar opgelucht.


De luzerne heeft plots een scheut gekregen.
De ui kiemt onregelmatig en de uitjes staan er schitterend bij.


De koriander kiemt nog niet maar is later gezaaid dan de rode biet en de warmoes.
Waar nog niets is gezaaid of geplant kiemt het ongewenste kruid massaal.
De rij gele uitjes kiemen plots ook.

Het kiemen bij de rij rode ui gaat onregelmatiger.
Tot nog toe is het een verbazingwekkende vroege lente met al heel vroeg voelbare groei in de lucht.
 

Alles is nu heel vlug gegaan en ik wilde de aangekondigde regen voor zijn.
Dit is me maar gedeeltelijk gelukt maar er is altijd wel een oplossing te vinden.


Aan de voorkant van de bak heb ik grond weg gegraven om daar een nodige effen verharding aan te brengen.


Eén van de twee uitgegraven beton platen aan de eigenlijke compostruimte past daar wonderwel voor.


De compostruimte dicht bij de serre naast de waterbak zal ik maar de zeefruimte noemen.
De afsluiting van de pergola is gewone hokjesdraad die de compost niet opvangt.
Dat heb ik verholpen met enkele recuperatie platen.
Heel mooi is het niet maar het zit verdoken en het is doeltreffend.


Om de aangekondigde regen voor te zijn ben ik direct de rest van de oude compost beginnen te ziften.


Voor gewoon gebruik zift ik de compost niet maar als die gebruikt wordt als zaaigrond is het wel nodig te ziften.
Bekijk maar eens de knorren en voor de blekere exemplaren heb je een moker nodig om die te verpulveren.


Dan begon het plots te spetteren, als voorbode van enkele pittige regenvlagen en de klus was niet geklaard.
En juist gisteren na de middag was ik bij mijn buurman geweest die opruiming houdt.
Deze plastiek platen kwamen als uit de hemel gevallen en ze waren al direct nuttig.

Ik ben begonnen, de koerswijziging in mijn hoofd, in daden om te zetten.

Toen hier bijna anderhalf jaar geleden een nieuwe serre kwam dacht ik aanvankelijk om ook de waterbak een andere plaats te geven.
Toen werd ik plots heel ziek en het sleepte maanden aan, van de ene sukkelweg, de andere op.
De waterbak staat nog steeds op zijn oude vertrouwde plaats.


Van mijn oude buurman die alle tuinactiviteiten stopte kreeg ik twee watertonnen.
Misschien ken je die wel want ze verschijnen een beetje overal.
Blauwe tonnen met een inhoud van 250 l.


De waterbak met een inhoud van 1.500 l laat ik gewoon op zijn plaats staan en vul die op vanuit de regenput van 10.00 l inhoud.
De bak is ook een uitstekende werktafel om op te verspenen.

De houten afsluiting van de compostruimte voor rijpe compost was rot en ben ik aan het vervangen.


Ik weet niet hoe het komt maar de waterbak lijkt 15cm gezakt te zijn of de tuin is zoveel verhoogd.
Het zou een enorme inspanning kosten om de bak te verplaatsen.
Hij lijkt wel vergroeid met zijn omgeving.
Als hij dan verplaatst zou zijn moet er nog een aansluiting worden gemaakt van de gootjes naar de bak.
Met die twee tonnen er bij verhoog ik mijn water reserve to max 500 l.
Het verplaatsen van de bak is daarbij overbodig geworden

De volgende fase van de werken is de omgeving van de waterbak op te ruimen.
Er komt dus een nieuwe afsluiting voor de compostruimte.
De benadering van de bak wordt gemakkelijker en de toegang tot de serre wordt een weinig herschikt.

Omdat het hier vandaag hiet zonnig is wil ik je de overvloed aan zon van gisteren meebrengen naar vandaag.
Ik deed in mijn tuin een toertje met de camera in aanslag.
Geniet maar van het resultaat.














Hier is geen uitleg bij nodig. Het is zondag, traditionele rustdag.
Het is daarbij nog een wielerhoogdag met de ronde van Vlaanderen.
Geniet op de een of andere manier maar geniet.

Er is toch voelbaar groei in de lucht.  Beschrijf dat maar eens. Je voelt het of je voelt het niet.


De uien en de sjalotten pinnen boven maar dan zeer onregelmatig.
Ik sta in twijfel of ik het net er nu al af kan halen.

In de serre is de basilicum bijna klaar om te verspenen.
Uit ondervinding weet ik dat hoe vroeger je het doet hoe beter.


De gezaaide soorten in potjes zijn naar het wacht -rek verplaatst.


Buiten is de peterselie gezaaid onder een jute zak om de vochtigheid op peil te houden.


Tegen de serre aan de zuidkant staat nu gemengde sla en een rij koriander.

Onder de koepels is de rij gemengde salade volledig geplant.
Heel veel lege plaatsen zijn er niet meer over.  Alles geraakt beetje bij beetje ingevuld.
 

Dit jaar is er voortdurend en behoorlijk rap verandering in de serre.

Aangekochte en eigen gekweekte plantjes staan naast elkaar.
Als het rek te vol komt te staan plaats ik bakjes op de grond.


Van de aangekochte courgettes heb ik zelfs de potjes een beetje ingegraven.


De gemengde sla en de brocoli plantjes staan klaar om uitgeplant te worden in volle grond.


De grote piepschuimbakken blijven klaar staan om af te schermen tegen de zon.
Het kan ook nog altijd dat ze moeten gebruikt worden om af te schermen tegen te koude nachten.

Op de tablet scherm ik af, tegen te felle zon, met heel lichte lage plastiek bakjes.
Hier zie je de broeikomkommer en de zappalito (zomerpompoen) die vlot maximaal kiemden.

Eergisteren heb ik de hele namiddag gezaaid in bakjes en potjes in de serre.


De eerste zaai van Afrikaantjes was mislukt en daarom deze tweede poging.


In de bovenste bak zijn de groene hokaïdo pompoenen gezaaid.
In de bak in het midden zijn de red kuri (oranje hokaïdo) en in de bak onderaan de Courgettes gezaaid.
Ik had een zakje zaden van Zuchini en eentje met zaden van de bekende Black beauty.

De bakken zijn gestapeld omwille van de grote warmte in de serre die de grond te rap zou uitdrogen.
Bovenop de drie bakken plaatste ik een omgekeerde bak om dezelfde reden.

In het linkse zaaiserretje zijn de Butternut pompoen gezaaid en in het andere gladde buitenkomkommers.
Dat ik zoveel zaai is in functie van de plantenruil op zondag 4 mei hier in onze tuin.
 

Er is voorspeld dat het einde van het droge weer op komst zou zijn.
Maar hier aan de middenkust, in het voorjaar, is dat nog niet zo zeker.


Toch heb ik nog vlug de paadjes geschoffeld. Het paadje langs de luzerne en ajuin als eerste.
Zowel de luzerne als de ajuin hebben hoognodig een vlaag regen over zich.
De luzerne staat te donker en de ajuin wil maar niet kiemen.


Het korte paadje langs de combinatierijen met spinazie is zelfs gebarsten van de droogte.

Het paadje dat begint voorbij de serre wordt als laatste geschoffeld.

Alles staat kurkdroog. De warmoes die ik verplantte is niet dood maar is zit ook geen groei in.
Enkel waar ik zaaide en begoot is er voldoende vocht in de grond om te doen kiemen.
Nu het onkruid meester zijn is niet moeilijk dat komt later gedurende het groot verlof.

Elk jaar sakker ik op dat zomeruur maar het helpt niet. We moeten er door.
En de ene mens heeft daar al meer moeite mee dan de andere.


Van het tuincentrum bracht ik groene selder en broccoli mee.
Ik verkies om ze heel klein mee te brengen.
Dan kan ik de potjes op grond zetten in de serre en zelf in de gaten houden.
Het is zeker niet goed dat planten te lang in bakken blijven staan.
De wortels kunnen zich niet voldoende ontwikkelen en er komt een groeistop.


Ook de gemengde salade en 4 courgettes voor vroege teelt komen van het tuincentrum.

Salade van eigen kweek. Het betreft, wonder van de vier jaar getijden.


Glaskomkommer tweede zaai. Van de eerste zaai zijn er nog twee over.
En dan is er nog de zapalito die een zomerpompoentje is.


Ook werden er vier soorten basilicum gezaaid: Breed blad, fijn blad, paarse en citroen basilicum.


Dit zijn de vier courgettes die ik bestem voor de vroegste teelt.
 

Na het eten van de eerste kropjes sla uit de serre ben ik nu ook beginnen oogsten van de pluksla in de miniserre.


Krulsalade oogsten is de onderste bladeren wegnemen.
Dan staan die planten er natuurlijk eventjes bij als een geplukte kip.
Het komt er op aan enkel de buitenste bladeren te plukken. 


De winterprei is gezaaid op wachtbed.
Het betreft de soorten ‘Luikse winter’ en ‘Mechelse groen- blauwe’


De bak die de peterselie moet beschermen tegen de peterselievlieg is ter plaatse gebracht.
Het is de bedoeling dat hij een spoor na laar op de grond.
Dan wordt hij weggenomen en wordt de peterselie gezaaid binnen de omtrek van de bak.


De eerste zaai van enkelvoudige ‘tagetes’ met oud zaad is mislukt.

De sterafrikaantjes zijn zoals de andere soort zeer geschikt voor een bijenborden.
 

Oogsten in de serre en zaaien in volle grond lopen samen.


We zijn begonnen met het oogsten van de nieuwe salade in de serre.
De bladeren zijn dik en hebben de echte smaak van salade.
Er is geen verlies op en groene salade heeft de meeste vitamines en de beste smaak.
Ik snij telkens het grootste exemplaar er uit.


Ik plantte nog twee rijen ui, een gele en een rode soort.


Tussen de twee rijen peulerwten zaaide ik een rij rode biet.
Ik weet dat dit heel vroeg is maar bij eventuele nachtvorst dek ik af.


Er werd nog een rij warmoes gezaaid en die verdraagt wel een beetje koude..


Op vak 1, waar de courgettes komen, zaaide ik luzerne bij gebrek aan mosterdzaad


Ook op vak vier, bestemd voor de pompoenen, kiemt de luzerne.
Gele mosterd is veel beter omwille van zijn rappere groei.
Waar ik zal uitkomen met die luzerne zal ik wel zien want het is onbekend terrein voor mij.

In de serre is er volle activiteit van zaaien en straks van verspenen.
Tegen de tijd dat de tomaten geplant worden neem ik dat reserve- rek weg.
 

Het planten en zaaien gaat verder en ik doe elke dag zoveel als voor mij mogelijk is.


De ‘rucola’ en deel van de salade komen onder tunneltjes te staan zodat ze meer warmte hebben.
Er wordt eerst een voortje gevuld met vettige jonge compost.
Daarin wordt dan geplant.


De koepels hebben hun plaats naast een rij peulerwten die dit jaar vlug zijn gemulchd.
Daardoor wil ik voorkomen dat, zoals vorig jaar, de helft kapot waait.
Spijtig genoeg was er niet genoeg grasmaaisel voor de twee rijen.
Moest er wind worden voorspeld, dan zal ik de tweede rij anders moeten afschermen.

Ik heb voor de eerste keer de koepel zo geplaatst, dat de rij spinazie er ook onder staat.
Daardoor kan ik de spinazie wat rapper laten groeien.
Er waren nog geen plantjes gemengde salade te koop maar dat zal nu wel vlug gebeuren.

De rij vroege prei die ik vorige zaterdag plantte doet het niet zoals verwacht.
Ze laat te lang haar oren hangen. Normaal gezien moet ze na een paar dagen helemaal gerecht zijn.
Ik heb er geen goed oog op. 

De peulerwten die ik kweek zijn rijserwten die hoog groeien.
Vroeger werden die ondersteund door rijshout dat nu minder gemakkelijk te vinden is.
Zelfs op het net vind je nog weinig beeldmateriaal over rijshout.

 groen.net

Op groennet vond ik deze afbeelding die een duidelijk beeld geeft van rijshout.
Het nadeel van rijshout is dat je zo moeilijk kunt plukken aan de binnenzijde.

Ik heb zelf een ondersteuningssysteem ontworpen waarbij je de te plukken erwten gemakkelijk bereikt.


De twee rijen erwten staan 2m uit elkaar. Dat past uitstekend in het systeem van de rijencultuur.


Dit is de bijna voltooide ondersteuningskooi.

Hier is de draad opgehangen en is de kooi voltooid


Om de draad te spannen sla je op de buitenste palen een nagel en je hangt de draad er over.
Meestal spant de draad niet direct, vooral als je de klus alleen klaart.


Dan ga je naar de andere kant, spant de draad op en kijkt waar je een nieuwe nagel  moet inkloppen  om de draad te spannen.
Je slaat de nagel er in, spant de draad op en je verwijdert de eerst geklopte nagel.
Enkel daarna kan je op de middenste paal ook een nagel slaan op de juiste hoogte.

De erwten zijn al een tijdje plantklaar maar ik kwam er niet toe ze te planten.


Het was hoogtijd dat ze in volle grond werden gezet want ze beginnen reeds te ranken.
Als je te lang wacht hechten de ranken zich aan elkaar vast en riskeer je de planten stuk te trekken.

Van zodra je door de gaatjes onderaan de potjes wortels opmerkt kan je planten.
Als ze zijn zoals op de foto, is het meer dan hoogtijd om te planten.


Als je ze ontpot zie je het nog beter dat het hoognodig is dat ze in volle grond staan.


In feite is dat geen groot werk en is de klus vlug geklaard.
Wat over is neemt mijn jongste broer dan mee om te planten in de tuin van mijn overleden broer.


De palen voor de kooi die de erwten zal steunen staan al klaar in de houtberging.


De doperwten kiemen moeilijker en groeien trager. Ze zijn ook een week na de peulen gezaaid.

Ik neem twee potjes, eentjes met goed gekiemde erwten en eentje waar slechts één erwt kiemde.


Als je ze kantelt en naar de bodem kijkt, stel je vast dat ze ook nodig geplant zijn.
Ze zijn slechts één week na de peulerwten gezaaid. 

Het is een dag dat ik het wat rustig houd.
In de voormiddag heb ik de vijver bijgevuld.
De namiddag is begonnen met een uitgelopen platte rust.
daarna sorteerde ik de zaden volgens zaaitijd.


Dit is een dompelpomp met een tamelijk groot debiet die ik neerlaat in onze gemetste waterput.


Het water laten stromen over een plank heeft een reden.
Zo breekt de kracht van de straal zodat de bodem van de bovenvijver niet wordt omwoelt.


In minder dan een kwartier is de benedenvijver voldoende bijgevuld.


Pomp en slang worden geborgen in een grote bak.


Na het bergen van pomp en slang gaat het deksel op de bak en alles is in orde.

De zaden die in maart en april moeten worden gezaaid leg ik allemaal samen.

Ze worden dan in volgorden gelegd zoals ik ze zal zaaien. Het zaaien kan nu starten.
Ik vind het een juist moment want de temperatuur gaat de volgende dagen stijgen. 

Gisteren voormiddag haalde ik een 100 tal mooie preiplantjes bij het tuincentrum.
Die heb ik dan kort na de middag geplant.


Eerst maakte ik een voor met de loopplantjes aan de buitenkant van de tussenrijen met spinazie.
Eens de voor gemaakt drukte ik de aarde plat om daar de loopplankjes te kunnen leggen.


Eens de voor gemaakt druk ik de aarde plat om daar de loopplankjes te kunnen leggen.
De voor wordt goed nat gegoten en de plantgaatjes worden gemaakt met de spitvork.

Dan maak ik de grond, waar de loopplankjes eerst lagen, los met de blauwe driehaak.
Het ziet er naar uit dat wat het gieten betreft, de hemel van mij over neemt.
Als bemesting smeet ik, voor het begieten en het maken van de gaatjes, gedroogde koemestkorrels.

Het effect vanen vlaagje regen kan de mens verwonderen.
In de volksmond spreekt men dan van een wonder van de natuur.


We stonden gisteren op met regen en toen ik in de tuin kwam zag alles er zo fris uit.


Aan het niveau van de vijver zag ik dat het tamelijk had geregend.


De ‘keria’ gaf mij de illusie plots feller te bloeien met zijn gele pompons stak hij plots heviger af tegen het groen erachter.


Mijn drie soorten salade staan heel dicht bij elkaar en doen het allemaal goed.
Wat geen illusie is, de grond is veel donkerder dan de dag voordien.


De laatste rijen spinazie stonden al een tijdje boven.

Op donderdag was er nog niets te zien van gekiemde spinazie vooraan de moestuin.
Vrijdagmorgen zijn alle rijen nog aarzelend maar toch duidelijk zichtbaar.
Nu kan ik de andere vroege teelten ook zaaien.
Bij frisse en stevige wind zullen ze beschermd worden door de spinazie.
Ook de luzern komt boven. Regen is altijd beter dan gieten.
 

Elk jaar bij het begin van de lente wordt het terras ontdaan van mos en onkruid.


Met de hoge drukreiniger worden alle voegen uitgespoten.
Dit is de vlugste en meest doeltreffende manier om het terras opnieuw als nieuw te laten lijken.
Dat alle ruiten daarna een poetsbeurt nodig hebben neemt mijn vrouw er maar bij.
Ruiten moeten toch regelmatig hun beurt krijgen.


Als alles uitgedroogd is vul ik de voegen opnieuw op met wit zand.
Gisteren vulde ik de voegen op en vandaag is het reeds aan het regenen.
De regen is wel hoog nodig voor de moestuin.


Op de muurtjes en de rechtstaande stenen van de trap mag het mos blijven als sieraad.
Heb je al eens goed naar mos gekeken hoe mooi en hoe fijn van structuur en hoe afwisselend het is?

Eens alle voegen gevuld ziet het terras er opnieuw als nieuw uit.
Komt er in de loop van het jaar opnieuw mos of onkruid dan wordt dat begoten met aangelengde azijn.
Dit is in tegenstelling tot bleekwater, lekker ecologisch.
Hoeveel je de azijn moet aanlengen leer je bij ondervinding. 

Zondag 23 maart 2014 van 10 tot 12u tuinclub bij Addi in café - 't oud Gemeentehuis- Cathilleweg 86 (dicht bij de kerk)  te Stalhille.