composteren

Het is reeds een tijdje dat ik wat mank liep en er kwam maar geen verbetering.
Radiografie en echo brachten uitsluitsel en het verdict volgde.

Totale rust, kinesie en krukken gebruiken.

Voorlopig mag ik het bij één kruk houden en vooral rusten.Gelukkig kan zitten geen kwaad.

Voor de tuin neemt mijn broer spontaan over en voor de blog zal ik voor een deel overschakelen naar mijn winterprogramma.
De tuinwerkzaamheden blijf ik volgen en ik begin met opzoekingen.
Ook wil ik al eens een recept plaatsen en uitwerken.

Ik krijg de heel sterke aanbeveling om met de moestuin te stoppen.
We zien wel na de winter.
Eén ding is zeker, wat ik nu mee maak zal ik verre van een nieuwe heup nodig hebben.  Mijn oude heup is nog in orde maar wordt aangevallen.


Er kwamen vier lagen bij op de composthoop.


De veldsalade werd gewied.

Opnieuw is de paksoi goed gelukt.

We hebben twee kippen en een haan.


Dit is de kalende kip die zes eieren legt per week


Dit is de verstoten kip die altijd haar kop schud als ik van dichtbij een foto neem, alsof ze niet wil gefotografeerd worden. Deze kip legt 7 eieren per week.


Dit is onze mooie fiere haan maar hij heeft de manieren van een rare kwast.
Iedere morgen als ik een bakje met graan in de ren plaats, jaagt hij de verstoten kip weg.
Hij belet haar graantjes te pikken vanaf het begin. 
Eerst eet hij zijn maagje vol en dan pas mag die kip de restjes voor zich alleen.
De kalende kip laat hij ongmoeid. De vraag is nu hoe die kip zo kaal is op haar krop?

Nu het moeilijk gaat om in de tuin te werken wil er toch elke dag het maximum uithalen.
Al is dat maximum voor mij een minimum in het geheel.


Zo wil ik zo vlug mogelijk de serre uitgevoerd zien, al is het maar één kruiwagen per dag.


Dit is de eerste mogelijke plaats waar ik de aarde zal storten. Dan moet het natuurlijk eerst onkruidvrij worden gemaakt.


Hier is een tweede plaats waar ik aarde kan uitgraven om de serre terug aan te vullen. Hier diet bijna niet gewied te worden.

Hier heb ik een plaatjes min of meer vrij gemaakt om aarde uit de serre te storten.

Na één kruiwagen gestort te hebben moet ik vaststellen dat hier weinig plaats voor aarde is. Er zal dus nog aarde naar een andere plaats moeten worden gevoerd.

Hoe weinig zon er ook is, de cosmos staat steeds in volle glorie.
Het is een zeer dankbare bloem die er zelfs goedgehumeurd uitziet als het regent.

Dit is dan eindelijk het einde van de komkommers.


Er hangen enkele vruchten aan die oogstbaar zijn maar ook nog een stuk of zes klein grut dat ik opoffer.
Het is meer dan wel geweest.


De ranken mogen weg genomen worden en worden daarvoor in stukken gesneden.


De koorden waarlangs ze zijn gegroeid worden los geknoopt.
Het glas aan de binnenkant is groen aangeslagen.


Op een stuk geript plexiglas vind ik enkele kleine slakjes die in de serre probeerden te overwinteren.


De ene kant van de tablet is reeds totaal vrijgemaakt.

Dit zijn de allerlaatste vruchten die ik kon oogsten.
Het was een goed jaar voor onze komkommerteelt.
Ongeveer vier maanden vruchten knippen is uitzonderlijk.
Meer dan drie maanden dagelijks oogsten zodat we op de duur er bijna geen weg meer mee wisten.
Het was ook de eerste keer dat ik vier planten had staan.


De ranken zijn blijven liggen tot de namiddag omdat het in de voormiddag plakkerig motregende.


Dan heb ik ze in de kruiwagen geladen en naar de compostruimte gevoerd.

Ook heb ik de tweede helft van de tablet gereinigd.
Nu de serre vrij is, zal het gemakkelijker gaan om ze uit te voeren.

Gelukkig komt mijn broer nog elke week een keer helpen.
Voorlopig ben ik weer even buiten strijd; hopelijk toch maar even.

Het groen rond de bovenvijver is geknipt

Er zijn nogal wat bladeren in het water terecht gekomen.

Ik dacht dat de doorlevende reukerwten ook waren geknipt maar die zijn gewoon tegen de grond gewaaid.


Er was een klein misverstand. Ik had gevraagd om enkel het groen aan de ene kant van de vijver te knippen.
Maar in zijn ijver heeft mijn broer ook de struiken aan de andere kant een knipbeurt gegeven.


Hij heeft het ruimschoots goed gemaakt door de takken te versnipperen.
Zo heb ik nu twee soorten groen voor de composthoop.


Er kwam ook een groenlaag bij op de composthoop.

De poes kwam even in de weg lopen, wat hij zelden doet.
Als ik in de tuin ben is hij altijd in de omtrek.

Gisteren en vannacht stond er een stevige wind met krachtige winsdstoten.


De staakbonen staan nog recht maar de ranken zijn zo goed als ontbladert. Gisteren plukte ik nog een volle emmer bonen.
Nu nog wachten tot ik de rijpe bonen kan plukken


De broccoliplanten zijn door elkaar geschut. Als ik ze recht wil zetten dan heb ik ze zeker in mijn handen.


Het groenlof staat er ook helemaal verwaaid bij.


De jongste venkelplanten liggen links en rechts omgewaaid.


De veldsalade krijgt nu pas de aandacht en het was reeds eerder nodig.
Ze heeft wel heel dringend een wiedbeurt nodig.

We zijn over de helft van oktober en de nazomer neemt afscheid van ons. We komen in veel kouder weer te recht. Het belooft ook veel onstuimiger te worden.


Het gaas mag van de broccoli af gehaald worden, wat ik deed op zaterdag avond.
Een nachtje in de wind en ik borg het op in de vroege morgen.


De broccoli kropjes zijn weer nodig geoogst.
Vanaf nu zal de groei veel trager gaan en zullen ze ook zo mals niet meer zijn.


Het is bijna het einde maar het is dit jaar opnieuw een topjaar geweest.
Het oudere groen van de planten kan nu ook gemakkelijker voor de kippen geworpen worden.
Ik hoef het gaas niet telkens weer te verwijderen.

De kropjes die niet meer gesloten zijn, kunnen in broccoli soep verwerkt worden.
Een heerlijk maal is kabeljauw met gestoomde aardappelen en broccoli.

Vandaag en morgen een temperatuur boven 20°C.
Daarna gaan we de herst eindelijk in met maximum rond 15°C.
Gisteren maaide ik het gras met moeite en vandaag speelt mijn linker heup mij opnieuw parten.
Ik ben amper in de tuin geweest om de kippen groen en graan te voederen.
Eens terug binnen vroeg Colette om paksoi te halen.
Voor de rest heb ik gestudeerd aan mijn Engels dat steeds moeilijker wordt.
Het is het weekend van 'Buren bij kunstenaars

Deze namiddag zal er ook niets gewerkt worden in de tuin en morgen evenmin.

Je kan niet meer zeggen, deze of deze dag maai ik elke week gras. Nu moet je maaien als het weer het toelaat. Komkommers kan je altijd knippen want die staan in de serre (kas).


Vandaag was het heerlijk zonnig weer. Het gras stond tot in de namiddag nat.
Na 4u heb ik het dan toch maar gemaaid.


Gisteren nog knipte ik 8 komkommers waaronder een paar boven maatse exemplaren.


Het begint toch sterk te minderen, er staan nog enkele exemplaren die beurt aan beurt zullen komen.

Deze kanjer moet ik reeds een hele tijd niet hebben opgemerk tussen alle bladeren.
Ik heb er een paar kleinere naast gelegt.
Ik probeer ze nu op deze maat te oogsten omdat ze dan toch nog ietwat sappig zijn.Naar het einde van de oogst toe zijn de vruchten harder en minder sappig maar nog altijd goed voor de soep.

Gisteren sprak de scheurkalender van 'Het nazomertje van de H. Theresia'.
De weerberichten treden dat bij.

Gisteren was het hier dan ook zonnig tot in de late namiddag.
Dan kwam er regen maar koud was het niet.
Deze morgen was regenachtig tot rond 9u.
Toen kwamen de opklaringen en nu is het behoorlijk zonnig; een Belgisch zomertje.
Met het weekend verwacht de weerkundige dienst temperaturen boven 20°.
Voor oktober is dat aangenaam mee genomen.

------------------------------------------------------------------------------------------------------

Vandaag gaat de kalender een andere toer op en doet een lange duur voorspelling.
'Hangen in oktober aan de bomen nog de blaân...
dan komt er een strenge winter aan.'

Veel groener kan het niet meer staan voor half oktober.
Hopelijk loopt het mis met de voorspelling maar in ons klimaat is zo wat alles mogelijk.
Zo  kan het wel degelijk dat het als volgt uitdraait: 'Vorig jaar niets vorst en kou...dit jaar alles kou en kleun'.
Als we daar maar van gespaard blijven want dat brengt een hoop elende mee en velerlei kosten.

Tussen de kruiden staat een pot met een plant in waarvan ik de naam was vergeten.

Toen ik de pot wat wilde wieden zag ik plots een verdoken naambordje tegen de binnenboord van de pot.

Zo wist ik de naam terug en dan nog in 4 talen.
Dit is een herfst en winterbloeier met eetbare bloemen e, blaadjes voor thee.

Ananassalie (Salvia elegans) is een van oorsprong Zuid-Amerikaanse plant uit de familie van de lipbloemigen.
De ananassalie hoort tot het geslacht Salvia, maar het aromatische blad ruikt sterk naar ananas.
In Europa is de plant niet geheel wintervast.
Maar op een beschutte plek met wat bescherming kan hij doorgaans wel overwinteren.
De plant wordt 1 tot 1,5 meter hoog.
In een voldoende warme omgeving produceert Salvia elegans in de herfst en winter eetbare rode bloemen.
Van de bladeren kan onder meer thee worden gezet.

In Guatemala en Mexico, waar de plant oorspronkelijk vandaan komt bloeit hij overvloediger dan hier.
De Salvia eleganswordt er voor uiteenlopende medicinale doeleinden gebruikt.
Er wordt onder andere een anti-depressieve werking aan toegeschreven.
Bij angststoornissen en bij een lage bloeddruk zou de plant een positieve invloed hebben. http://nl.wikipedia.org/wiki/Ananassalie

De herfst toont eens een waar gelaat.
Dit was reeds van augustus geleden dat het nog eens zo lang na mekaar regende.
Het is de juiste tijd van het jaar.
Augustus was de tegenvallende maand van 2014.

Het was juist een weertje om een stevige prei schotel op tafel te brengen als middagmaal.

Als daarin dan nog eens een lekker stuk kabbeljaus in is verwerkt dan mag het buiten beestenweer zijn.

De eerste boontjes voor zaad zijn binnen.


Ik kon ze donderdag in volle zon plukken.
Eerst had ik gewied en de paadjes een zuiveringsbeurt gegegeven .


Er waren totaal verdroogde peulen bij en minder rijpe met nog een licht groene glimp erop.

Dat geeft ook boontjes van een verschillende kleur.
Er zijn totaal kleinere, grotendeels  donker bruine, maar de andere zijn paars en ook duidelijk groter.
Ik weet nu nog niet of de paarse reeds kiemkracht zullen hebben.
Van de bruine ben ik dat bijna voor 100% zeker.
Dat is waarschijnlijk afwachten geblazen tot in het voorjaar, tezij ik nu reeds een kiemproef zou houden.
Ik houd je wel tijdig op de hoogte.

Natuurlijk moet je van zo'n zonnige dag profiteren want we zijn bijna half oktober.


De tweede rij venkel begint ook goed knol te vormen.
Als we in oktober nog veel zonnige dagen krijgen, dan komt dat dubbel en dik in orde.


De derde rij venkel bevat veel planten die geen knol vormen maar veel groen hebben en vlug zouden doorschieten.
Voor zaadvorming is het wel te laat op het jaar.
Helemaal nutteloos zijn die planten niet. Venkel is een plant waar je alles van kan gebruiken.
De wortels zijn lekker en voedzaam voor de soep en het groen kan ook in de soep. 
Ik heb me laten wijs maken dat je er zelfs drank kunt van maken.
Het zaad van venkel wordt gebruikt om een soort thee te maken.


De krulkool of boerenkool is ook snel gegroeid en die groeit bijna de hele winter door.
Het feit dat ze eerst onder koepel werd gekweekt heeft ze heel vlug in groei gebracht.
De twee rijen venkel met tussenin de boerenkool zijn vlug aan het overwoekeren van ongewenst groen.


Twintig minuten wieden en daarna doortrekken met de driehaak.
Dit deel van de tuin is opnieuw piekfijn in orde.
Het open trekken, verluchten, van de bodem bevordert de groei.
Op deze foto kan je heel duidelijk de knolloze planten zien met hun weelderige groendos.
De oorzaak hiervan is dat ze een groeistop hebben gehad in het zaaibakje.


Hier zie je ook hoe sommige venkel planten vlug in zaad beginnen te schieten.
Hier staat ook het suikerbrood dat reeds oogstbaar is.
De eventueel neervallende bladeren worden geplukt en aan de kippen gevoerdert.

De vierde rij venkel is een laatkomer die niet veel meer zal beteken.
Toch zal ik ze laten klaarmaken en in één of twee keer zullen ze op zijn.
Deze, normaal gezien, te kleine planten om te bereiden, zijn in feite een echte delicatesse.
Ook hier heb ik de bodem gelucht. Hier hoefde ik niet meer te wieden. Regelmatig de bodem luchten waar niet is gemulcht bevordert de groei van de planten.
De knolselder is oogstbaar en zal ik niet heel lang meer laten staan. 
De knollen worden dan vorstvrij geplaatst in scherp zand.

Ja, de herfst heeft de plaats in genomen van een fantastische september nazomer met een uitloper in okober.


De chrisanten doen hun intrede in vele kleuren maar onze voorkeur gaat naar geel. De herfst is onomkeerbaar.


Het gras heeft zijn wekelijkse maaibeurt gehad.
Omdat het vannacht windstil was liggen er nog geen herfstbladeren op de grasmat.
Van de pracht van de boog met wilde wingerd zal binnen een week geen spoor meer zijn.

Mijn buurman aan de kant van het leegdorp (naar de vaart toe)  heeft een nieuwe huisbaas.
Dat heeft gevolgen voor mij.
Die piepjonge huisbaas bij erfenis wil dat ik de wilde wingerd van het dak van de schuur verwijder.
De stam staat op onze grond.
Hij ziet het niet graag en het zal het dak kapot maken en trekt muizen aan.
Hij is baas maar van mooi heeft hij nog nooit gehoord.
Dat het dak op de duur kan beschadigd worden, daar heeft hij wel een punt.
Zo ver is het nog niet hoor want de lianen zijn daar nog zeer dun.
Ik zal op het dak van het houtkot alle lianen doorknippen en zoveel verwijderen als ik kan.

Pompoenen kan je normaal gezien bewaren tot begin volgende zomer.

Hoe bewaarrot bij pompoenen beperken?
zie:   http://edepot.wur.nl/22884
Hier vind je uitgebreid hoe je moet te werk gaan om o.a bewaarrot te voorkomen

'Bio Kennis' is berichtgeving
uit gegeven door  'Wageningen UR' en het 'Louis Bolk Instituut' in Nederland.


Een groot deel van de pompoenen lag eerst op de vensterbank.
Nu liggen alle pompoenen op het rek.


Er lag één groene hokaïdo pompoen tussen die goed zichtbaar rot was. Die gele plek is waar hij op de grond lag.

Ik probeerde om die open te snijden maar die kraakte plots open en ik wist aanstond wat er aan de hand was.

Bij een pompoen die je regelmatig controleert zal je veel vlugger zien dat er iets gaande is dat niet pluis is.
Dit hier is een exemplaar die ergens vergeten was.

Plots, van zaterdag op zondag was het 8 graden kouder.
Het was toch even wennen maar er was zon en uit de wind was het heerlijk.


In de serre ben ik gestopt met water geven aan de komkommers.
Niet dat we geen komkommers meer kunnen zien maar ze zijn niet meer zo echt sappig.
Het is nu wel geweest. En voor komkommersoep moet ik ze ook niet meer hebben.  De vriezer puilt er van uit.


Ondertussen snij ik maar lustig verder. Vandaag nog maar eens 8 exemplaren.


Niettegenstaande er een plaagje zat op de bladeren, mogen de knollen van de knolvenkel er wel zijn.
Al bij al valt dat best mee. We hebben er reeds enkele gebruikt.


Ook de eerst geplante venkel is heel mooi aan het komen.

Ik trok, daar pas, een ongewenste stengel uit en had prijs.
Gelukkig is de krop reeds groot genoeg om te stoven.
Ik kan er nog altijd eentje bij halen van een vroegere zaai.
Als je groenlof stooft vermindert dat behoorlijk maar toch iets minder dan spinazie.

Elk jaar, hoe ervaren je ook bent gaat wel iets verkeerd. De één of de andere groente mislukt volkomen. En het ligt zeer zelden bij jou hoor!
Het weer speelt over het algemeen de hoofdrol.

Eerst waren het de mini tomaatjes buiten die begonnen te rotten.
De oorzaak is overduidelijk het rotweer in de hele maand augustus.

En al vlug begon het ook toe te slaan in de serre zelf. Ik was verplicht om alle planten te verwijderen.


De courgettes gaven voldoende vruchten maar het was niet de grote overvloed van andere jaren.
De één na de andere plant verslenst en is het voorbij. Momenteel is er nog één overeind.

Bij de knolselderij drogen de bladeren gewoon op en verschrompelen.
Ik pluk die bladeren af en moest het reeds tot driemaal toe herhalen.
Ik hoop nu maaar dat de knollen bewaren in scherp zand en niet beginnen te rotten.
Ik zal regelmatig eens moeten controleren. Toch mag ik spreken van een geweldig groenten jaar met heel veel opbrengst.

De oogst van tomaten was niet denderend en werd vroegtijdig stop gezet.
We hadden tomaten maar de opbrengst was ondermaats.
Hetzelfde geldt voor de courgettes en in mindere maten voor de knolselderij.

Groenten om te oogsten, compost om te zeven en paadjes die stilaan groen komen.


Je oogst reeds drie maanden emmers vol pricessenbonen tot 35cm lang.
Ze groeiden langs enkel zes staken.
En dan zes staken met snijbonen die nu reeds op het einde zijn van hun opbrengst.
Dan ben je verwonderd dat het na de natte augustus plots allemaal herbegint met nieuwe bloei.
Zo pluk ik op 3 oktober 2014 bijna een volle emmer...van maar zes staken.


De pluk van broccoli gaat nog verder tot in november of tot de eerste vorst.
De ene keer zijn er wat meer dan de andere.


Elke dag groeit de hoop gezeefde compost onder het bed net een beetje aan.




De paadjes kregen nog eens een schoffelbeurt.


Een deel van de peterselie en het totale bed van de ruccola worden overwoekerd door onkruid.


Na het wieden ziet het er kaal uit. Vooral de laatst geplantte peterselie is zo goed als helemaal verdwenen.
Ik had eerder moeten ingrijpen maar ik heb het uit het oog verloren.

Er wordt nog aan gewerkt.