PC en tuin

Die problemen zijn voorlopig opgelost.

Vermoeidheid ligt aan de basis.

Het warme weer is voorbij, vanaf vandaag krijgen we nog wel zon maar we moeten er de schrale Noord - oosten wind er bij nemen.
Het wil maar niet gunstig evolueren.
We zullen tevreden moeten zijn met temperaturen van hoogstens 15°.
Wat we echt nodig hebben is een beetje malse regen.


Terwijl ik aan het verspenen ben en verplanten, zaaien en verzorgen van plantjes, ruim ik links en rechts wat op.


De eerste hoek die hindert door wanorde maar ook en vooral door in de weg liggen is tussen het kippenhok en de kruiwagen ruimte.
Alle potten worden er weggehaald.


Alles wordt gebracht naar de vroegere mest ruimte waar ik geen mest meer stapel.


Ik heb een zestal potten geselecteerd om voorlopig de tomaten in te planten.
Omdat alles dit jaar zo laat is kunnen de tomaten nog niet geplant worden op hun vaste plaats.


Door de schrale wind droogt alles vlug op, vooral waar gezaaid is.
Daarom is het nodig zo nu en dan wat vochtig te maken.
De eerste mulching is gebeurd rond de eerste rij erwten.
Veel maaisel gaf het gras nog niet ook omwille van de wat lage temperatuur.
Die enkele dagen rond 20° deden wonderen maar door de korte duur is het toch maar heel beperkt gebleven.

In de ruimte van de kruiwagens stond nog een baal houtkrullen van inlands hout.
Die gebruik ik rond de nieuw geplante frambozen.
Omdat daar wat ruccola verplant staat kan ik nog niet alles gelijk verdelen.

We zijn reeds over de helft van april maar de tuin staat nog mager.
Vorig jaar plukten we reeds spinazie om klaar te maken.
Ik werkte in de vroege morgen met mijn jongste helper ooit.
Dan werd het te warm voor mij...en dat in april. Gelukkig is het vandaag wel goed te doen.


Mijn broer pakte de lange bloemboord verder aan en werkte die af.
Hij gaf het gras nog een beurt en dan werd het ook voor hem te warm


Het buitenrek staat vol. Het wordt tijd dat ik wat ga planten in volle grond.



De spinazie is na zes dagen volop gekiemd.
Ze werd op tijd gezaaid, juist voor de warmere dagen.


Ik was op zoek naar heel kleine potjes maar vond die enkel in bladen van 45.

Er stond niets anders op dan ze te knippen tot afzonderlijke potjes.
Met zulke bladen werken is heel moeilijk omdat je moet wachten tot ze door en door geworteld zijn. Anders valt alles door mekaar van zodra je het blad omdraait.


Ondertussen zijn de tomaten aangekomen.

Het is geen dankbaar jaar voor de tulpen.
Ze staan pas open van eergisteren en vandaag vallen ze reeds open.

Dat je in april al best na 5u in de tuin werkt komt zelden voor.


Toen de zon reeds laag stond heb ik 18 plantjes salade een plaats gegeven in de tuin.

Op het einde van de rij plante ik rucola rond blad.

Mijn laatste werkje was de zapallito terug in de serre plaatsen voor de frisse nacht.

De eerste warme dag heeft een fris briesje maar in de serre voel je daar niet veel van.


De Engelse land komkommer is massaal gekiemd na 3 dagen.


Dit lukt niet in de serre maar wel binnen in mini serre boven de verwarming.
In de serre zijn de nachten veel te koud.
Eens gekiemd binnen, verhuizen de jonge plantjes naar de serre. 
Daar worden ze de eerste nachten overdekt.


De zomer pompoen (Zapalitto) is als eerste binnen gekiemd en staat nu overdag reeds buiten op het wacht -rek. 


De salade (wonder van de vier jaargetijden) heb ik in turf potjes geplant.
Ze is gezaaid in heel kleine plastiek potjes maar ik had die nodig.
Het is niet gemakkelijk om aan zulke kleine potjes te geraken.


Wil ik de spinazie vlug zien kiemen dan is begieten noodzakelijk.


Enkele warmere dage volstonden om de ajuin eindelijk te doen kiemen.


Vergelijk de spinazie links van de prei tegenover die rechts ervan.
Dan zie je dat afdekken een eenmalig experiment zal blijven.

De ajuin en sjalot op vak 1 van de wisselteelt, staat nu vast geworteld in de grond en dient niet meer overdekt te zijn.

Vandaag heb ik buiten gezaaid. Voor binnen heb ik hulp gekregen.
Een kleinzoon van 4jaar heeft potjes gevuld en dan de zaadjes gelegd per 3.
Ondertussen kon ik alles klaar leggen om buiten te zaaien.

Het gaat allemaal heel veel trager maar het id zeker even in orde als van mij. 
Hij kan reeds tellen tot 11, daarna komen er haperingen.
Als je vraagt, heb je dat op school geleerd?  Dan antwoordt hij, nee maar van grote broer.


De rij links is gezaaid met pastinaak en de rij rechts met warmoes.


Tussen de 2 rijen spinazie die niet werden afgedekt, is alles klaar op salade en ruccola te planten.



In de serre staat het bijna vol met gekiemde maar ook met pas gezaaide groenten soorten.


De delfkoord heb ik ontdubbeld zodat ik een reserve koord heb.

Gisteren zijn we er een dagje uit geweest naar een familiefeest.
Gewoon was het niet, want het gebeurde op een boot.
Van 10u30 tot 15u30 vaarde die rond in de Antwerpse haven maar ook een eindje de schelde op.
Het weer wilde echt niet mee.
De zon is eventjes komen groeten maar bracht een frisse wind mee die te fris over het dek huis hield.
We reden heen in de regen. De terugweg was zo niet nog natter.
Feesten op een boot heeft toch iets apparts. 
Niemand kan het feest verlaten. Een gesprekje met de Kapitein behoorde tot de mogelijkheden waar ik toch gebruik van maakte.


Vandaag moest ik een inhaalbeweging doen door de pompoenen enz. te zaaien in potjes.


Het is een tijdje geleden dat ik nog eens de patisson zaaide.


Deze pompoen is een nieuwkomer in mijn assortiment kleine pompoentjes.


Ik waag me ook eens aan een middelgrote soort tot 3 kg.


De Butternut is niet meer weg te denken uit onze tuin.

Uit het bio assortiment van Aveve de black beauty courgette.
Op zondag 3 mei is hier plantenuitwisseling en ik heb een beetje gezaaid volgens de vraag van de vorige jaren.
Courgettes zijn altijd al goed in trek geweest samen met de pompoenen, de butternut aan kop.

Gisteren was een warme dag en de vermoeidheid begon door te wegen.


De erwtenkooi stond al een paar dagen klaar in allemaal apparte stukken.
Dat aanbrengen is iets maar het plaatsen is niet moeilijk maar je loopt wel op smalle plankjes.


Gisteren heb ik water gegeven, de plantjes verzorgt in de serre en de erwtenkooi geplaatst.
In de namiddag nam ik een goede rustpoos en moest ik even voor ons kleinste kleinkind zorgen.


Op deze foto kan je zien hoe ver de eerder afgedekte spinazie voorsprong heeft op de niet afgedekte.
Die is nu toch masaal aan het kiemen.
Dan heb ik wel al die arbeid van het afdekken voor niets verricht.

De rode biet en de zonnebloemen blijven buiten tenzij er nachtvorst op komst is.

Wat hapert er met de weerdienst?
Het is de vierde keer in korte tijd dat het weer beter is dan ze voorspellen.
Misschien is dat een nieuwe taktiek dat ze toepassen? Wie weet!?
In elk geval is het veel beter dan het omgekeerde.


Die voren worden half gevuld met compost. Ik doe dat reeds jaren.
Wij plukken altijd heel veel erwten
Die hebben die compost niet nodig maar prei wel, die erna komt.
De erwten halen hun voedsel uit de lucht.


Samen met mijn broer maakten we twee speciale ijzers om de delfkoord op te winden en de draad extra te kunnen spannen.
De ijzers zijn goed maar er was voldoende koord om twee delfkoorden te maken.


Tussenin even uitblazen op één van de tuinstoeltjes onder het afdak.
Achterin de tuin staan de plalen klaar om de erwtenkooi te maken.De draad ligt ook klaar.

Mijn naarstige broer die de wat verwaarloosde lange band aanpakt.
Hij maakt het mogelijk om de tuin eens wat meer op punt te krijgen.

Na het avondeten heb ik nog de erwten geplant.
Het voorbereidend werk is altijd het zwaarste. 
Nu maar hopen dat de duiven er af blijven. Tot nu toe is het nog nooit gebeurd.

De salade was dan toch oogstklaar met Pasen.
Het was weliswaar op tweede paasdag omdat de kinderen en kleinkinderen pas op die dag komen.
Maar als groente stond op het menu salade als primeur uit eigen tuin.
Met Kerstdag komen ze bij ons en tweede kerstdag gaan ze naar de schoon familie. 
Met Pasen is het omgekeerd.


De kropjes zijn toch voldoende groot en wat een heerlijk groene zonnige kleur.
Twee kropjes puur groen genot, aangevuld met mini tomaatjes en komkommers, gemengd in een heerlijk pure vinaigrette van de chef.


Voortjes maken om op te vullen met gezeefde compost om daarin winterprei te zaaien.


Dat moest en was tegen de middag afgewerkt.
Voor de rest ben ik op boodschappen geweest naar het tuincentrum hier in het dorp.
Daar vond ik maar de helft van wat ik zocht; wat heel zelden gebeurt.


De namiddag was milder geprogrammeerd.
De betrachting was om de negen nog resterende rijen spinazie te zaaien.
Mijn rug verwittigde me reeds van bij het begin: Kalm aan hé makker of morgen ben je totaal op rust.
Natuurlijk heb ik geluisterd en werkte ik rustig vol aandacht voor mijn rug.
Na twintig minutten ben ik op boodschappen gegaan.
Ik had toen 9 voortjes gemaakt en er 3 gevuld met gezeefde compost.
Die voortjes maken geeft weinig of geen druk op de rug.
Dat vullen met gezeefde compost is andere koek hoor want het is voortdurend in gebogen houding staan.

De boodschappen deed ik eerst in een tuincentrum in Varsenare en vond  meer dan ik zocht.
Ik bracht er zelfs de eerste gemengde salade mee waarin 80% pluksalade is.
Vandaar reed ik naar de Stock in Snellegem.
Een nieuwe minimum-maximum thermometer voor de serre was een wens.
Een koord om een nieuwe delfkoord te maken was meer dan nodig.
Eens de opdracht volbracht wilde ik direct huiswaarts keren.
Buiten stootte ik onverwacht op een 'soulmate'.
Ik kon haar aan mijn hart drukken.
Wij verjaren op dezelfde dag en dat schept een aparte band.
Als haar man jaloers is, wat ik niet denk, dan zou dat hun probleem zijn hoor.
Thuis gekomen heb ik verder gewerkt om de spinazie gezaaid te krijgen.
Alles ligt klaar om vandaag te zaaien en ik was heel tevreden over mijn dag.
Ik sliep vroeg in en sliep  als een steen en was heel vroeg klaar wakker.
Nu ben ik content van mijn heel vroeg ochtend gebeuren.

Tien dagen geleden zaaide ik de spinazie in bar slecht weer, nat en koud.
Ik had een slecht gevoel erbij en dekte 4 van de 6 rijen af met glas.


Tien dagen na de zaai staat er niets boven op de twee rijen die niet werden afgedekt.
De gewone kiemduur bij spinazie is 4 – 5 dagen.
Ik vraag me af of er nog wel iets zal boven komen.
We zien wel met het komende mooi weer.


Waar er glas op lag is het wel gelukt en staat de spinazie duidelijk boven.
Alleen op de twee uiteinden staat er niets. Daar kon de kou er nog eventjes aan.


We zullen dus 4 rijen vroege spinazie hebben.
De rest die ik vandaag wil zaaien, zal duidelijk veel later zijn.

Het is aan te raden de grond te luchten als die is aangedrukt door planken waarop men liep.
Te meer is het nodig als je geen loopplankjes gebruikt.

Ik wil vandaag eerst de winterprei zaaien die 15 tot 20 dagen kiemtijd nodig heeft.

Op 4 april was het de Heilige Isidorus.
Die kreeg een weerspreuk mee op zijn naam.

Is Isidoor voorbij,
dan is ook spoedig de noordenwind voorbij.

We moeten er rekening mee houden dat dit jaar alles wat aansleept en laat komt.
Ik krijg er koude voeten van.
Zo zullen we moeten tevreden zijn als we er nog enkele dagen moeten op wachten.
Komende woensdag zou de lente eindelijk toch een doorbraak realiseren.

Ik zet hier nog 3 spreuken op een rij
-'t Mag vroeg of laat zijn, april wil kwaad zijn.
-In april heldere maneschijn zal de bloesem schadelijk zijn.
-Is april klaar en rein dan zal mei des te wilder zijn.
Het kan dus alle kanten op maar tot nu toe laat april zich meeslepen door maart.
Het komt er dus op aan geduld te oefenen.

Ja ook dat kan nog maar dan staat alles op zijn kop.
Een winter zonder sneeuw en dan in april de bloesems onderdekken.
Dat is toch zo goed als ondenkbaar.

Het onkruidboekboek ligt op mijn tafel en ik heb er nog een klein boekje bijgekocht 'Beestjes op bezoek'.
Mijn buurvrouw Kathy is in het bestuur van Velt Jabbeke en is er verantwoordelijk voor de velt-boeken.
Ik ben dus dicht bij de bron.

 In zijn voorwoord zegt Bartel Van Riet o.a. over onkruiden:

'We moeten niet van hen willen winnen maar ze vooral leren kennen.

Het boek is bijzonder interessant, omwille van de lijst bekeken onkruiden, heel zeker.
Het is ook interessant omwille van de vele intervieuws met bekende en onbekende tuinders enkwekers.
Maar bij koks, kunstenaars en onderzoekers krijgen we een nog bredere kijk op onkruiden.
Er staan ook enkele recepten in het 192 pagina's tellende boek.

Het gaat merendeels de Nederlandse toer op.
Bekijk de namen van de drie auteurs: Suse Peters- Lotte Stekelenburg en Caroline Zeevat. Zo weet het het al hé.

Het is uitgeven door 'velt' in samenwerking met 'Het Davidsfonds'.

Hierdoor is het bereik veel en veel groter geworden.

Bij het doorbladeren is mij opgevallen hoeveel meer er eetbaar zijn dan wij normaal verwachten.

Google afbeeldingen

Maar de tegenpool is ook goed gevuld met de giftige.

Google afbeeldingen

In het boek worden vele vragen beantwoord.

Twee basis vragen zijn: Hoe het komt dat ik onkruid heb? en

Hoe geraak ik van het onkruid af?
De geïnteresseerden kan je indelen in twee groepen: onkruidminnaars en onkruid haters.

Beide groepen komen hier goed aan hun trekken.

Vooral de interviewsmet tuinders, kwekers, koks, kunstenaars en onderzoekersis boeiende lectuur.

Dit boek kan ik je sterk aanbevelen.

 

Foei weerdienst, voor de tweede keer in korte tijd deed je mij nodeloos werk verrichten.
Jullie voorspelden +2°C voor onze kanten en deze morgen was het  +4°.
Daardoor dekte ik alle tere plantjes af in de serre en in de tuin.
Vanaf 3°C is het vooral buiten nodig.


In deze stapel bakken zit telkens een bakje verspeende jonge plantjes.
Daar zijn ze veilig tegen de voorspelde te koude temperatuur.


Al de andere kiemende zaden worden zo goed als het kan bedekt.


s' Morgens moet alles terug bloot gemaakt worden.



De juist gekiemde zijn ontbloot en alles is weer normaal.


Buiten ligt het afdenkmateriaal te wachten tot het alarm opnieuw afgaat, nodig of niet.

De vakken 2 en 5 zijn weer vrij gemaakt.

Er wordt nog aan gewerkt.

Een scharrelkip die geen groen krijgt legt minder en vooral kleinere eieren met een blekere dooier.
Scharrelkippen zijn niet opgefokt maar hun dagelijks graan is toch ook belangrijk.
De hele winter hebben ze groen gekregen van: de warmoes, de krulkool en de buitenste bladeren van groenlof telkens we die aten.
Nu is dat alles door de molen en moet ik het op andere plaatsen gaan zoeken.


Door mijn gezondheid perikelen is, met de hulp van mijn broer, alleen mijn moestuin in orde.
De siertuin, de kruidenhoek, en de lange plantenboord zijn momenteel wat verwaarloosd.
En er zijn nog delen van de tuin die een opkuis beurt kunnen gebruiken.
Ik ben begonnen met de lange plantenboord langs de moestuin.
Daar kap ik ruwweg de grasvodden weg.


Met aarde en al vul ik rustig weg een emmer per dag.


Ik breng die emmer naar de kippen en rust eerst wat uit terwijl de kippen, figuurlijk gesproken dan, ongedurig staan te watertanden.


Als ik op adem ben gekomen begint het gescharrel en pikken, tot enkel nog de wortels overblijven.
Die zijn dan ongeveer tot slordige vodden herleid.
Eén keer per week eten wij bij het middagmaal eieren en het is telkens een echte lekkernij.


Als de plantenband zijn beurt heeft gehad boord ik de groene strook af aan de andere kant van de afsluiting.

De hoek waar ik muntsoorten heb geplaatst heeft een opkuis ook dringend nodig.

Aan verwaarloosde hoeken en kantjes is er geen gebrek.
En de wekelijkse maaibeurt zit er ook aan te komen.
En binnen kort beginnen we aan de salade en daar vallen ook telkens wat bladeren af.
Aan groen zal het de kippen zeker niet ontbreken.
Daarenboven wordt hun groen menu veel gevarieerder dan in de wintermaanden.
Gelukkig is een kip niet kieskeurig, als ze maar kan scharrelen en pikken.

Ja waarom wil ik zo vroeg mogelijk zaaien in de tuin?
Ze noemen dat forceren.
Sedert ik met pensioen ben, nu reeds een hele poos, heb ik mezelf of IETS, meermaals geforceerd.

Forceer ik mezelf, dan betaal ik het gelag.
Forceer ik iets, dan verricht ik meestal heel wat nodeloze arbeid.

Het forceren om vroeger groenten te hebben begrijp ik wel.
Biologische groenten uit eigen tuin! Wat kan daar tegenop?

Toch moeten we ons geen illusies maken.
Met alle vervuiling in de lucht boet de biologische smaak toch heel wat in.
Elk jaar smaken wij dat letterlijk bij het eten van onze salade.

De eerste salade komt uit de serre


en elk jaar gaan er enkele kapot. 
Deze keer zijn het er twee naast elkaar.  
Voor de eerste keer in al die jaren zullen we met Pasen geen salade uit eigen kweek eten.
We zullen zeker een weekje wachten of er is te veel verlies.

De tweede salade komt uit de mini serre.

Ook in de miniserre kunnen er kapot gaan.

De derde komt van onder een koepel.

Die wordt geplaatst ergens op het grote middenvak van de rijen cultuur.

Tot daar niets aan de hand.
Maar als we de eerste salade van buiten eten dan smaakt die totaal anders.
Het is even wennen en elk jaar stellen we vast dat we bij de overschakeling van binnen naar buiten, plots minder salade eten.
De salade van buiten is gewoon niet zo lekker als deze die binnen wordt gekweekt.

Ook moet je zeggen dat de eerste kropsalade van binnen niet echt kropt en dus volledig groen is.
Het zou wetenschappelijk bewezen zijn dat groene salade meer vitaminen enz. bevat dan gebleekte kroppen.
Wij verkiezen reeds lang pluksalade boven kropsalade.

En ik geef je zomaar een interessante site mee die ik toevallig vond bij het zoeken van iets anders.
http://vangroentotgraan.nl/recepten.html

Het weerbericht belooft veel nattigheid en nog fris op de koop toe.
Als ik de spinazie wil zien kiemen moest ik er iets aan doen.


Het is een rug belastend werkje maar dan moet je doseren en op tijd en stond rusten.


In de late namiddag plaatste ik een tweede partij plat glas om telkens 2 rijen spinazie af te dekken.
Ik weet niet of de derde rij voor vandaag zal zijn met al die wind.

Gebrek aan grote glazen (80 x 120 cm) is er niet.
Die heb ik meer dan 35 jaar geleden gehaald uit een industriele kippenkwekerij.
Toen werden die glazen, waarop de kippenmest werd opgevangen, vervangen door een nylon band.
Ik had er een 200 waarvan er zeer veel weggegeven zijn.
Nu blijven er nog een twintigtal over.
Ik ben een verzamelaar, vooral van hout en glas. Het komt vroeg of laat toch van pas.

Als de voorspelde regendagen allemaal zo zonnig zijn als vandaag heb ik veel werk voor niets gedaan.
De voorspelde wind was er wel waardoor ik geen glazen kon leggen.

Maar ik zal er geen meer leggen op die 2 rijen  die nog te overdekken zijn.
Dan zal ik zien of het overdekken wel nodig was.

Op zaterdag 28-maart 2015 zaaide ik onze eerste spinazie in volle grond.
In een gewoon jaar is dat reeds behoorlijk laat.
In dit uitzonderlijke jaar 2015 hebben we een blijkbaar klimaat dat op zijn op is gezet.
De hoogste temperatuur waargenomen in de maand maart is 14°C.
Het is dus best mogelijk dat ik wat te vroeg zaaide.
De weersvoorspelling zien ongunstig uit.
Ik zal het eens bekijken om ze onder plastiekfolie tot kiemen te kunnen brengen.


Het zijn er zes rijen en ik gebruikte ongeveer 35g zaad.
Volgens de gegevens van de verpakking kiemt het bij 12°C.
Zaai diepte 3cm en de kiemduur 10 dagen.
Omdat ik te laat was voor de bio zaden heb ik hier in het dorp zaad gehaald in het tuincentrum.
Het is: Vilmorin, spinazie 'Symphonie hybride F1' voor lente- , Zomer- en herfst oogst.
Ik zaai zestien tussenrijen die dienen als bescherming voor andere teelten die niet zo stevig zijn als spinazie.
We hebben ze nog nooit moeten gebruiken als groenbemester.


De erwten staan buiten op een voorlopig rek af te harden.
Ik moet er een net overspannen want er wonen een koppel bosduiven in een kriekenboom begroeid met klimop.
Die boom groeit op de berm achter in de tuin.


In de serre heb ik dit jaar bijzonder veel gezaaid: Groenten en bloemen.


Op het voorlopige rek van rechts naar links: 2 x Oost-Indische kers / 2 x rode biet / 3 x basilicum en zonnebloemen.


Van links naar rechts: tagetes / 2 x rode biet / Oost-Indische kers / peterselie/
Driekleurig viooltje / salade, wonder der drie jaargetijden en Zapalito.


In de met glas bedekte kleine bakjes, van achterkant serre naar voren toe: zonnebloemen / rucola lang blad / witte kool / coriander en rucola rond blad.

Zeg weerberichtgevers jullie hebben ons liggen hé!
Wat in feite nog zelden gebeurt, toch niet op de voorspellingen voor morgen.
Een koude nacht voorspellen van +2°C en deze morgen om 6u wijst mijn thermometer 7°C.
Ik had de erwten mogen laten buiten staan op het wacht- rek.
Zo zou ik alle tere plantjes gemakkelijk een plaatsje kunnen geven naast elkaar. 
Tot nu staan de erwten gestapeld zoals in een magazijn.



Het zaaien van tagetes deed ik voor de eerste keer in potjes?

De Oost-Indische kers volgde.


De rode bieten zouden ook volgen maar ik moest eerst de prei planten.

Ik had er anderhalf uur voor nodig en toen was het voldoende voor gisteren.
Nu zijn we echt op gang gekomen.
Het was gisteren volgens de weerman, de warmste dag tot nu toe.
Maart had wel enige zonnige dagen maar geen enkele van 20° wat we op andere jaren wel kregen.