siertuin

Eindelijk was het minder warm en toch mooi weer.
Zo is de moestuin onder controle gekomen en zo goed als onkruidvrij.


Niet dat er veel onkruid stond maar de grond was gesloten en hard geworden.


Het is reeds een poos dat het op mijn zenuwen werkt omdat ik de tuin niet proper kreeg.
Gelukkig was het een droge periode waardoor het onkruid niet gemakkelijk kiemde in de wat vaste grond.


Een uurtje afwisselend kruipen en met de drie haak de grond los maken was voldoende.


Rode biet kiemt hier altijd zeer gemakkelijk .
Hier moeten de plantjes nog een beetje uitgedund worden.

Binnen kort zal de grond hier overal goed bedekt zijn.

De broccoli zal al heel vlug kunnen worden geoogst.

De peterselie is nu beschermd tegen de vlieg.
Vroeger was dat allemaal niet nodig maar er komen altijd maar plagen en belagers bij.

In de hitte kan het gebeuren dat de zon toeslaat terwijl anderen er goed van profiteren.
Ik spreek hier wel over plantjes terwijl ik rechtstreeks of onrechtstreeks de oorzaak ben.


Zo liet ik, gepakt door de hitte, een bakje pas gekiemde peterselie in de serre staan.
De gevolgen zijn heel duidelijk...perte totale.

Ook buiten was er, bij de jonge peterselie wat schade maar die werd beperkt gehouden. 
Ik moest niet ver zoeken naar de oorzaak en ook daar speelde ik een nefaste rol.

Ik had toen de peterselie juist was gekiemd, reeds de tomaten moeten opbinden.
Door de overhangende tomaten stonden de plantjes voortdurend in de schaduw.
Als ik dan toch eindelijk de planten opbond waren de plantjes zo teer geworden dat de zon voor hen te fel was.
Dat deed ik pas een week later, juist voor de hitte.
Ook hier zijn de gevolgen duidelijk.
Ik moet vandaag nog de rest van de plantjes overdekken met tuingaas of de peterselie vlieg zal haar nefast werk doen.

En dit hier op de selderij, kan ik ook enkel aan de zon toeschrijven want dat is geen smelt.
Wat wij smelt noemen is in feite een beestje dat zich ontwikkelt in het blad. 
Smeltvlekken zijn bruin en deze vlekken hier hebben de kleur van de door de hitte verbrande  plantjes in de serre.


Elke dag heb ik een goede portie gele frambozen kunnen plukken en dat dank zij de zon.
Zo wordt de spreuk bewaarheid die zegt: 'Het is nooit zo slecht dat het voor niets goed is'.

Het is een ongewone belevenis, een toertje met de 'Crocodile rouge'.

Gedurende onze week aan - l'Eau d'Heure – (Froid Chapelle) zijn we op woensdag namiddag eventjes op het meer geweest.
Dit met de 'crocodil rouge', een amphebie car van Canadese makelij.
Er zijn slechts 9 exemplaren van gemaakt.

Hij vertrekt van op zijn basispunt: Chalet Le Crocodile Rouge, Centre d'Accueil, 6440 Cerfontaine.
Hij rijdt over de gewone weg tot aan 'Golden lake vilages' waar hij aan de' beach club' te water gaat.

 
Dit is behoorlijk spectaculair.

Eventjes heb je de indruk dat hij helemaal onder water zal duiken.
Vooral vooraan wordt hij letterlijk overspoeld maar dan komt hij tot rust op het water.

Als je tegen het raam zit ben je behoorlijk dicht tegen het water.

De rondvaart duurt ongeveer een half uurtje op het zeer uitgestrekte meer.
Alles wordt aan elkaar gepraat in een zeer boeiend avontuurlijk verhaal speciaal afgesteld op kinderen.

Aan boord krijg je een koptelefoon waar je het verhaal kunt beluisteren in eigen taal.
Wij hebben goed van genoten van deze trip te land en te water.
Achter ons zat er een groep gehandicapten uit Boom.
Zij hebben het avontuur met de 'crocodil rouge' ook bijzonder gesmaakt.

Als je watervrees hebt kan je ook een rondrit maken met een treintje.
Wij verkozen onze eigen wagen om o.a de grotten van Couvin te bezoeken.
Dat is echter een heel ander verhaal.

Ik probeer de tuin onkruidvrij te krijgen voordat het weer totaal omslaat.
Met zulk weer is het niet moeilijk om de paadjes te zuiveren van alles wat er op groeit.
Dit gebeurde in drie fases.




Donderdag heb ik in de voormiddag alle paadjes geschoffeld.



Vrijdag avond na 8u heb ik alles samen geharkt.
Alles was zo droog dat ik het als mulch kon gebruiken bij de courgettes en bij de pompoenen.

Als het vandaag mee zit zal de rest van de tuin onkruidvrij gemaakt zijn.

Het is nu zaterdag 4 juli en de klok wijst 6u.
De thermometer staat op 24° en er is bliksem en gekletter voorspeld.
Hopelijk zijn er opnieuw pittige vlagen bij zodat de regenput ongeveer vol loopt.
Maar eerst moeten we waarschijnlijk de hitte trotseren en flink transpireren.
Hier, dicht bij de kust, mogen wij niet klagen want het werd nog maar één keer 30 graden.
Voor de rest was het goed te verdragen.

Om 9u is het 21° en hebben we een deugddoend briesje.
Dit is werkzaam weer.

Ik was reeds een uurtje bezig in de tuin.
Eerst heb ik de komkommers geoogst in de serre.

Dan heb ik maar 1 courgette kunnen snijden en heb ik de sjalotjes verzameld die waren los gekomen bij het wieden.
Dan ben ik teruggekomen naar de serre om de tomaten te dieven.


Ik heb dus maar 1 courgette gevonden die oogstbaar was..


Alle courgetjes met gele of opgedroogde toppen heb ik afgesneden en ook alle bladeren onder de eerste totaal groene vrucht.


Het enige wat nog rest is het opbinden van de planten.


In de serre zijn de eerste rij tomaten getopt en de tweede rij is schuin geleid langs koorden naar de nok toe.


Als al deze vruchten kunnen rijpen dan zal je mij niet horen klagen.


Ik had alle droge vruchtjes van de courgettes in het decor geworpen en ik heb er toch een paar terug gevonden.
Zo kan je beter begrijpen wat ik bedoel.
Dat de droogte er voor iets tussen zit kunnen we niet ontkennen.
Nu geef ik regelmatig water bij maar vandaag zal het niet nodig zijn na de vlagen van gisteren.

De courgettes zijn ondertussen opgebonden.
Om 10u30 ben ik gestopt met werken in de tuin.
Voor mij werd het onwerkbaar door de warmte in de omsloten ruimte van onze tuin.

Gisteren was het veel te warm om in de tuin te werken.
Hier aan de kust kantelt het weer nu een beetje met donder en bliksem.
Er is nu, rond 12u, nog geen regen maar het is op slag aangenaam fris geworden


De 'Hombeek staakboon' is een slechte klimmer. Je moet de ranken een handje helpen.


Het achterste deel van de tuin zit in de schaduw tot rond 11 u.
Daar kan je dan ook in werken tot de zon het roer over neemt.


De ajuin is gewied en er zijn er niet te veel los gekomen.


Met zo'n warmte is goed begieten voor pas geplante prei een noodzaak.
Ook, de vier dagen geleden gezaaide rode biet, moet goed vochtig gehouden worden en kiemt dan ook zeer vlug.

De bloembak vooraan is tot 11u in de schaduw en werd ook gewied.

Het is nu 2u in de namiddag en er is een deugddoende dondervlaag over ons heengegaan.
Er is een tamelijke hoeveelheid water neergeplensd.
De temperatuur is naar +20° gedaald.
De regenput en de tonnen zijn een beetje bijgevuld.
Het voelt wel behoorlijk fris aan zodat een lichte zometrui niet overbodig is..

Een definitie voor rommel zegt dat dit betekend: Allerlei waardeloze spullen bij elkaar.
Maar als je dan eens door zo'n rommelmarkt loopt klopt het maar voor een heel klein deeltje.
Ik heb hier zondag de rommelmarkt nog eens goed bekeken.

Als het waardeloos is waarom kopen de mensen het? 
Omdat ze het kunnen gebruiken en er dus waarde aan hechten maar ook omdat het spot goedkoop is.
Er zijn tegenwoordig bijna zoveel nieuwe als oude zaken te vinden op een rommelmarkt. Het nieuwe is meestal meer rommel dan het oude.

Er is niets aan te verdienen en toch komen ze van 'heinde en van ver'.
De meesten zitten er de hele dag met de hoop toch iets te verkopen.
Als je dan vraagt waarom ze het doen krijg je diverse antwoorden. 
Meestal komt het hier op neer: 'Dan zijn we nog eens tussen de mensen en in de ambiance'.

De rommelmarkt is weer voorbij voor een jaar.
De relatieve rust is terug gekeerd tot de eerste zondag van oktober.
Hier hebben we dan een jaarlijkse wielerwedstrijd.
Tussenin zijn het vele wielertoeristen die voor kleur en beweging zorgen.

Al met al is het hier aangenaam wonen en een tuin met poldergrond kan behoorlijk opbrengen.

Het is allemaal vlug gegaan. Vorige week stonden de erwten er nog.
De erwtenkooi is weg en de tuin heeft een toaal ander uitzicht.



Maandagavond plantte ik, in een voor, twee rijen winter prei.
Ik zorgde voor een goed begoten ondergrond en als de prei er stond, heb ik nog eens goed begoten.
Gezien het warme weer zorgde ik er 's morgens voor om nog eens goed te besproeien.
Je mag in zulk weer ook niet vergeten om elke morgen het hart van de prei te vullen met water.
Aangezien ik niets kan heffen en sleuren, gebruik ik de tuinslang.

De mini tomaten hangen wat boven de peterselie en moeten dringend opgebonden worden.


De gele paprika's in de mini serre kunnen stilaan geoogst worden.

Bij dit warme weer staat het dak open en geef ik ook om de andere dag water.
Bij deze hitte golf werk ik niet in de tuin tussen 11u en 6u in de namiddag.  Het water geven gebeurd 's morgens vroeg rond  8u.
Gelukkig blijft er in de voormiddag een groot deel van de moestuin in de schaduw en dat is nu een pluspunt.

De hele dag bezoek hebben is vermoeiender dan in de tuin werken.
En het is hier morgen rommelmarkt maar ik zal mij een beetje op de achtergrond houden


De zapallito of zomer pompoen laat zich, in groei, voorbijsteken door de gemengde salade en al de rest rondom zich.
Er zal volgende week heel wat water aan te pas moeten komen.
Tegenover vorige week zijn ze toch een beetje vooruit gegaan.


De vooruitgang van de courgettes staat mij ook niet aan.
Ik zal per plant, een paar ondermaats blijvend vruchtjes, moet opofferen. Hiermee hoop ik de vruchten groei wat aan te wakkeren.


De tuin van mijn noorder buur baart mij niet te veel zorgen, al ziet hij er verwilderd uit met nog al wat ongewenst groen met zaadvorming.
Mijn buurman wordt 86 en was tot vóór 2 jaar nog actief in zijn tuin. De achteruitgang van zijn ogen zijn de druppel die hem deed stoppen met zijn moestuin.
Hij was, wat men hier noemt, een zeer goede allerte hovenier.
Gelukkig komt zelden of nooit wind uit deze richting.
Ik zorg er wel voor om de draad vrij te houden.

De tuin aan de zuidkant ligt ook vaag en daar heb ik geen vat op.
Zoals je ziet staat het vol zaadpluizen en die gaan alle kanten op.


Bij de pompoenen van vak 5 is er toch eentje dat groei achterstand heeft en geen gezonde bladkleur vertoond.


De zonnebloemmen tegen de afsluiting doen het wel zeer goed en blaken van gezondheid.


De verste rijen, met broccoli, boontjes, prei en selder kunnen niet beter staan.


De sjalotten en de rode ui dreigen op bepaalde plaatsen onder het onkruid te verdwijnen.
Ik wied niet graag als ze beginnen af te rijpen want dan trek je er nogal wat los.
Toch zal ik niet verder kunnen dan te wieden.
De opbrengst zal zo wie zo aan de lage kant zijn.

Bij dat zonnig weer kan je goed zien welke oase van groen onze tuin is.

Er wordt geoogst, gezaaid en geplant of verplant.
Maar in deze periode wordt er vooral gewied of geschoffeld.


Zo heeft de krulkool een oppervlakkige wiedbeurt gekregen.


De pompoenen aan de noordkant van de serre zijn geschoffeld geweest maar een deel groeit terug.


Van de paprika in de mini serre kan er begonnen worden met oogten.


De pompoenen en de zonnebloemen op van 5 van de wisselteelt zijn gemulcht.

De erwten en dus ook de erwtenkooi zijn uit het tuinbeeld verdwenen.

Nu de tulpen helemaal opgedroogt waren kunnen weer ander bloemen planten.

Gisteren had ik een lijstje gemaakt voor mijn broer met de werkzaamheden voor de tuin.
De panelen voor 'Kleur in Stalhille' werden opgehangen .
Als verantwoordelijke wilde ik er bij zijn.
Gelukkig zijn er schitterende medewrkers die het werk verrichten.
Mijn taak bestaat er vooral in een telefoontje te plegen op het juiste moment naar de juiste persoon.
Ook heb ik de gewoonte om elk jaar minstens 1 groot paneel te schilderen.
Dit jaar is het er niet van gekomen door mijn gezondheid perikelen.
De voornaamste medewerking krijg ik van de school.

Ik geef geen commentaar maar toon enkele werken.

Misschien krijg je nu goesting om jouw fietstochtje eens door Stalhille te programmeren.
Zo kan je het geheel van dit eerder klein jaarlijks project komen bezien en ervan genieten.






Er zijn vijf plaatsen waar je een eventuele dorst kan lessen met een gewoon pintje of een speciaal drankje.

In de Cathilleweg vind je 'Het Kloefje' (Bistro) – 'Het Hoekske' (Praat en eet café) –
'Het oud Gemeentehuis' (Volkscafé bij Addi) en – 'Het Kruidenboerderietje' met zomerterras (speciale bieren en kruidendranken) . – En tenslotte, het zomerterras van 'De Sfeermaker' in de Kalsijdeweg (ook speciaal).

Welkom in Stalhille

Ik heb toch een beetje in de moestuin kunnen werken.
Als het absoluut niet gaat dan verbiedt het zichzelf wel.


De salade tussen de prei en de erwten heb ik verplant.


Nu staat ze naast de courgettes, zodanig dat ze niet hindert voor het oogsten van courgette vruchten.


Waar de salade stond, zaaide ik nog een rijtje biologische rode biet 'cylindra van de Bolster'.

De prei en de zomerpompoen heb ik bij bemest met smeerwortelgier waarna ik de prei heb aangeaard.
Het vak van de combinatieteelt is nu in orde van het einde van de tuin tot aan de eerste rij erwten.


Na 12 dagen heb ik de jute zak weg kunnen nemen omdat de peterselie boven staat.


Nu hangt de zak te drogen onder het afdak.

Een natte jute zak boven de pas gezaaide peterselie leggen is een afdoend middel om die vlug te doen kiemen.
Deze keer kiemde ze in amper 12 dagen, ook mede door de vele zonnige dagen.
In de tabellen geeft men een kiemduur van 22 tot 30 dagen.

Er is een dag met mijn broer nodig om het onkruid meester te zijn. Er zijn nog heel wat kleine werkjes te klaren.


De tomaten zijn gediefd.


Achter de tomaten staat het onkruid bijna een meter hoog maar momenteel ben ik weer wat op rust gezet.

Tussen de verste rij erwten en de rij broccoli staat er enkel nog onkruid in de rijen van de prei.
De rest is vorige zaterdag opgeruimd.

Gisteren, zondag, probeerde ik 3 keer om deze bijdragen te plaatsen maar seniorennet was blijkbaar in rust.

Het weer was gisteren pas laat zonnig en voor vandaag is er nogal wat regen voorspeld.
Vanacht kregen we in elk geval reeds goed ons deel.
Vorige zondag was dat heel anders. We waren in de Ardennen met zeer mooi zonnig weer.


We bezochten de tuinen van Annevoie waar alles op groen en water steunt.
Aan alle fonteinen en stromen komt geen enkele pomp te pas.
Alles gebeurt er op een natuurlijke wijze.


Fonteinen en stromend water en veel hoge oude bomen.
Het groen en het water bepalen die tuinen.
Bij zonnig weer is er ook voldoende schaduw aanwezig.
Relatief weinig bloemen die enkel dienen om een accent te leggen ter hoogte van het onthaal gebouw.



Een vijver met zwanen tegen het kasteel aan dat heel vroeger omwald moet zijn geweest.


Een blijkbaar stille vijver begroeid met waterlelies en andere waterplanten.


Een statige gracht, op hetzelfde niveau als de vijvers bij het kasteel, eveneens een beetje begroeid.


Een ruime rechthoekige moestuin die niet direct als voorbeeld kan dienen.


Er zijn ook een paar schaduwgangen voorzien.


Op het hoogste niveau van de tuin is er een wandelpad langs deze indrukwekkenste gracht.
Daarin, waar niet zichtbaar stroom in is, zag ik heel wat oppervlakte algen drijven.

Als je het cafetaria bezoekt heb je van bovenaf een zicht op het hellend gedeelte van de tuin voorzien van enkele bloemenperken.
Ernaast ligt een derde vijver omrand met bomen en struiken.
Er is een kronkelend wandelpad om de vijver heen.

Stoppen met de blog?..nog niet hoor. We gaan gewoon verder, zolang het mogelijk is.
We zijn er even uit geweest ...in de natuur, een volle week genieten.
Vanaf nu tot 1 september wil ik elke dag jullie komen groeten met een bijlage.
Zo nu en dan puttend uit het fotomateriaal dat ik deze week verzamelde.

Hier een voorsmaakje.

Ons gezelschap bestond uit vier personen: Colette en ik zelf en mijn broer Gerard en schoonzus Raymonda plus Miss, hun kleine hondje.


Wandelen bij het meer...je hebt een volle dag vandoen om er helemaal rond te geraken.

Iedere morgen, tussen 6 en 8 was ik er alleen op uit, terwijl de rest van het gezelschap nog lag te 'maffen'.
Mijn wandeling startte of eindigde telkens bij het meer.
Dat voelt voor mij pas aan als genieten, op eigen tempo.

Dit hier is rust, opgevrolijkt door vroeg vogel gezang alsof ze het speciaal doen voor jou, vroege vogel van een ander soort.

Laat met even wat tijd want ik ben nog meer onthaast dan voordien!

Als je er een weekje tussenuit gaat, dan is er in de tuin, werk aan de winkel.

Wat vooral opvalt is dat alles in één week zo zichtbaar gegroeid is.
Dit jaar is de uitzondering de zapalitto waar geen groei in zit.
De vorige week, een paar dagen voor de afreis, geplante salade heeft de neiging groter te willen worden dan de zomer pompoentjes.

De 7de  september 2011 plaatste ik o.a. deze foto bij het oogsten van de zomer pompoen.
De pompoentjes van nu hebben dus nog een hele weg af te leggen.
Ik heb zo de indruk dat de huidige plantjes een beetje tuiniershulp zullen kunnen gebruiken.



De pompoenen naast de serre zoawel als die op vak 5 van de wisselteelt zal ik even schoffelen.
Indien nodig worden ze dan later gewied.


Het plukken van de sluimererwten was dringend en is dan ook deze morgen reeds gebeurd.

Het wieden rond prei, selder en salade zal ook niet veel uitsel meer verdragen.
Of het vandaag nog zal gebeuren, daar ben ik niet zeker van.

Terwijl mijn broer hier was hebben we de bessenstruiken overdekt.
Er is ook wat bijgeplant en er moet nog wat bijgezaaid worden.


De overdekking van de jeneverbes en de cassis vroeg een hele voormiddag.
Het geraamte is ver versleten en zal volgend jaar moeten vervangen worden.
Het gaat dan ook reeds meer dan 15 jaar mee.


Het net boven de kruisbessen heeft mijn broer Gerard helemaal alleen geklaard.
Hier was het geraamte aan vervanging toe.
De oplossing zorgt ervoor dat we, zoals bij de andere bessen in de kooi kunnen plukken.
Je maakt de voorkant open en je kan plukken binnenin.
De bovenkant lat je ongemoeid.


Aan elke kant van de zomer pompoentjes hebben we nieuwe salade geplant.
De rest van de bonen is nu ook gemulcht.
De krulkool groeit dat ze wikkelt. (Vlaams gezegde voor iets dat rap groeit)

De pastinaak, die ik vorige week heb gekocht, is eindelijk geplant geraakt.
Nu is het totale vak van de combinatieteelt vol.

Langs de courgettes, kant van het paadje staat nu ook een rij salade, plus een restje pastinaak.
Als nu nog de peterselie gezaaid is, staat de tuin bomvol.

Het was reeds na 6u toen ik bij Annemie Braet, Zandstraat 387, 8200 Brugge- St.-Andries binnen stapte.
Je kon er een moestuin - siertuin en fruittuin bezichtigen.
De bezoeker na mij was de 300 ste.


Een eerder bescheiden oud huis met twee velt- wimpels en een velt vlag aan de de ingang.
Door een gang kom je in de tuin met vier kamers.
De eerste is een binnenkoer tussen de gebouwen met een eerder smalle doorgang naar de eigenlijke tuin.
Onder een afdak was de boekenstand



De tweede kamer is de moestuin.
Waar het nodig is, wordt het gewas overdekt met tuingaas of vogelnet dat vooral over koepels is gespannen.


Er is één uitzondering waar balkjes en latten met gaas overspannen zijn.


Na de moestuin is de fruittuin als derde kamer, waar de cafetaria was.
Het was reeds naar het einde toe en één kant was nog goed bezet.
Het veltbestuur was aanwezig op Michelle na die voor haar oude vader zorgt.


De vierde kamer is de kippenren.

Om vragen uit te lokken had Annemie twee kapotte salades laten staan.
Het antwoord op de vraag naar de oorzaak was het antwoord zeer kort...Mieren!
Ik gaf een mogelijk oplossing...Verjaag de mieren door lavendel in de omgeving te planten.
Je kan ook de omtrek begieten met een lavendel aftreksel.

Deze open tuindagen waren vooral geslaagd omdat de tuinen met zon overgoten waren.

De tweede tuin die ik bezocht was die van Marc Heyman Rolleweg 40, 8210 Loppem op een boogscheut van de eerste.


Dit is een behoorlijk diepe tuin van , naar ik schat een 20m breed en met het grasland achteraan er bij, meer dan 100m diep.
Eerst dacht ik dat er weinig bezoekers waren maar die zaten  meer achteraan met een natje en een droogje.


Een insecten hotel; zo hingen er twee.


Binnenkant van een sauna die aan de buitenkant de vorm heeft van een zeer grote ton.


Er staan heel wat varens rond de vijver.


Een verkoop stand met' fairtrade' producten stond deels in de schaduw.


De bar was een gewone tafel met de glazen en alles erop en er aan om de bezoekers te kunnen bedienen.

Vroeger, zo vertelde de gastvrouw, was de moestuin waar nu de siertuin is.
Mijn man is nu een nieuwe moestuin gestart achter de siertuin.

Ik vond er ook een soort kwekerij.


Achter de moestuin ligt nog een tamelijke strook grasland die uitbesteed is aan een buur met een koetje.


Bij frisse avonden kunnen ze hier buiten zitten met de kachel aan.
Zo'n kacheltje noemen ze bij ons een neuswarmer.

Hier een plant die nog niet al zijn bladeren heeft of misschien aan het dood gaan is?
Ik heb het niet kunnen vragen.
Ik zag er ook geen herkenbare velt vertegenwoordiging.
Ik kon een momentje praten met de gastvrouw maar die kreeg nieuwe bezoekers binnen en moest daar haar rol verder vervullen.
Ook deze tuin was het bezoeken waard maar waar was velt?