herfstgroenten...venkel

Ik kreeg een bericht op de blog:

Beste, ik zoek zaad van boontjes en wel OXINEL.
Zou u mij hieraan kunnen helpen?
Groetjes
Har

Beste Har,

OXINEL is een bonensoort uit het assortiment van Vilmorin (een Frans zaadhuis)Ik weet niet of die in Nederland verdeelpunten hebben maar bij ons hier in België is Vilmorin vrij goed verspreid.
Er bestaan online Tuincentra die Vilmorin verdelen.
Misschien is dit voor jou de beste manier om Oxinel te pakken te krijgen?

Wij hier, zijn (helaas voor jou) geen tuincentrum.
We zouden je graag verder helpen maar we wensen je veel succes toe bij jouw zoektocht.
Kijk bv eens op:https://www.online-tuincentrum.be/groentezaden-c-265.html
Klik er op peulvruchten.

Wij zijn een ecologische vereniging die 1 keer per jaar een zaadactie houdt voor onze leden.
Wij bieden enkel ecologische zaden aan.

Vilmorin verkoopt gewone zaden.
Ze hadden enkele bio- zaden maar het werd geen succes.
Nu zie ik ze niet meer in de zadenstand liggen.
Ik gebruik enkel gewone zaden als ik met bio- zaad weinig of geen opbrengst heb.

Dat kan aan het zaad liggen, aan de soort grond maar ook aan een persoonlijk gemaakte fout (vb: te diep gezaaid enz.).

Ik ben geen fanatieke ecologist maar een gematigde. 
Ik kweek niet graag met verlies!

Jaren geleden kweekte ik ook een tijdje de Oxinel struikboon.
Plots werd moeder de vrouw verliefd op paarse bonen, verkrijgbaar bijvelt. Die boontjes hebben of een veel kortere peul hebben dan die van de Oxinel.
Ze zijn wel dunner en fijner van smaak.
Maar ja over goesting en smaak valt niets te zeggen, dat aanvaard je gewoon.

Als de bonen bij mijn echtgenote in de smaak vallen dan kweek ik die.
Wij zijn een goed samenwerkende vennootschap: Mijn vrouw vraagt, ik kweek, flink geholpen door mijn broer en zij maakt er dan een fijn gerecht van.
Dit is nu eens een heerlijke manier van werken!

Wat biologische zaden betreft hebben wij nu hier in de omtrek, een bio- winkel die bio- zaden verkoopt.
Ze bieden de zaden aan van het zaadhuis 'De bolster'.  Wat niet voor handen is, wordt bijbesteld.

Gisteren beleefden we een eerste pluk van boontjes.


En dat zijn 3 soorten die op dezelfde moment klaar zijn voor de opening pluk.
We zien de paarste struikbonen, de platte staak snijbonen en de zeer lange staak Hombeek boon (een oud Vlaams ras met de nieuwe naam omdat de oude verloren is gegaan).
De pluk was voor Colette.


Het verlezen (knippen van beide uiteinden) was voor mij.
Deze drie soorten zijn volledig draadloos.


Vooraleer we de staakbonen konden plukken moesten we eerst de staken min of meer recht zetten en fatsoeneren.
Mijn broer was speciaal afgekomen om die klus te klaren.
Het was een half uur kunst en vlieg werk.

Vooral het scheiden van de staak- groepen vergde wat moeite.
De drie groepen snijbonen (links) lagen helemaal in elkaar geslagen.
Bij de Hombeek boon is de derde groep van rechts, heel zijn top kwijt.
Die staat er nu nog verslenst bij.
Van deze bonen moet ik zelf zaad winnen.
De kweker bij wie ik de zaden kocht staat niet meer op de jaarlijkse planten markt en een adres heb ik niet.

Een dipje in het zomerweer met enkel herfstdagen tussendoor.
Dat komt wel eens voor in augustus maar uiterst zelden in de maand juli.
Er was veel regen beloofd maar veel water kwam er opnieuw niet van.
Zaterdag kregen we een korte maar grille zomerstorm te verwerken.
Niet dat er veel schade was maar we zijn aan het ergste ontsnapt.

Staak bonen die door mekaar worden geschut, dat zie je per voorkeur beter niet gebeuren.
Eerst was er een stevige zuidwester die de nu slappe koord noodzakelijk maakte.
Toen stond de koord gespannen maar na een uur keerde de wind naar het noordoosten en dreef de verste staken op een hoopje.

En heb je dat nog gezien?  salade die omver waait!
Het is wel eikenblad maar toch, de wind die zo laag huishoud!
Gelukkig zijn er van de courgettes reeds veel bladeren geknipt en zijn de planten vast gebonden aan de palen.

Het is jaren geleden dat ik nog zulke mooie tomaten had.
Sedert half juli oogsten we sporadisch.
Ik had de gewoonte ze, na de pluk te laten bijrijpen in de serre (kas).
Maar met het eerder hete weer werd ik teruggefloten vanuit de keuken.
'Zeg, dat waren geen rijpe tomaten maar gekookte die ik rap in soep heb verwerkt'.
Nu mogen, de vers geplukte, verder rijpen in de keuken of de frisse berging.


Waardoor bekom ik zo'n goed resultaat?
Op de eerste plaats komt de keuze van de soort en daarna het begieten en de bij bemesting.


Omdat het zo uitkwam dat ik naast de grote tomaten nog al wat ruimte over had, wilde ik die opvullen.
Het zijn lage mini tomaatjes geworden met een zeer grote opbrengst.

Buiten op vak 4 van de wisselteelt heb ik een mini tomaat geplant die nu stilaan woekert met een overvloed aan ranken.
Om ze te leiden gebruik ik de afsluiting met de tuin van de buurman.
Het kan maar zo gemakkelijk zijn.
Door de  zomerstorm van gisteren is die struik nu helemaal door mekaar geslingerd.

Ik heb me laten wijsmaken dat tomaten steeds mogen op dezelfde plaats staan. Vorig jaar stonden de hoge snoep (mini) tomaatjes zoals gewoonlijk tegen de serre aan.
Augustus was een natte en koude maand. (Ik hoop dat we niet opnieuw op dit senario aansturen.)
De plaag kwam op de mini's en sloeg over naar de serre.
Er stonden drie soorten: 'coeur de beuf'- 'Roma's' en 'Noir de crimée'.
In geen tijd, was mijn hele tomatenoogst om zeep.

Ik heb direct de ruiten van de serre aan de binnenkant ontsmet met azijn.
De grond werd uitgevoerd en vernieuwd.

Dit jaar heb ik dubbele (op één onderstam ) geënte tomaten geplant.
Gezien het resultaat is dit voor herhaling vatbaar.
Vanaf nu is het bijna elke dag tomatenpluk.

Doordat wij hier poldergrond hebben (zeer water houdend) geef ik pas na het planten  +/- een week,  zo om de twee dagen, een volle plastiek pot water.
Daarna laat ik het een beetje zijn beloop gaan.
Bij het vormen van de eerste vruchten giet ik één keer per week de pot vol.
Vanaf juni geef ik om de 14 dag een beetje smeerwortelgier per plant.
Daarna vul ik elke pot met water om door te spoelen.

Bij het plukken zijn de tomaten rood op een kringetje na tegen de steel.
Helemaal rood laten komen op de stam kan nogal lang duren.
Het verbetert de smaak ook niet merkbaar.

Warmoes, met brede (witte) stelen, is een vroege  groente die wat uitzicht betreft veel gelijkenis vertoont met Paksoi die een zeer late groente is.  

warmoes (eigen foto)

Dit jaar heb ik prachtige warmoes met zeer brede stelen maar ik had jaren dat de stelen eerder smal waren.
Zo had ik vorig jaar, sijbiet in de tuin en dus geen warmoes.

paksoi (eigen foto)

Maar de paksoi is meer gesloten en de bladeren hebben een lichtjes andere vorm.
Wat de stelen betreft heb ik ook nog paksoi gehad met brede stelen.

De zaai periode is totaal verschillend.
Warmoes zaai je in het voorjaar maar paksoi zaai je in de beperkte periode tussen 15 juli en 15 augustus.
Zaai je vóór 15 juli, dan schiet hij gemakkelijk door.
Zaai je na 15 augustus dan moet het weer al zeer goed mee zitten om nog resultaat te boeken.

Bij ons is de paksoi nu, ongeveer klaar om te verspenen.
______________________________________________________________

Verschil tussen Warmoes en Snijbiet!

Warmoes (Beta vulgaris var. cicla) is een ouderwetse bladgroente, ook bekend onder de naam snijbiet.
Hoewel warmoes en snijbiet dus als synoniemen worden gebruikt, zijn de twee niet helemaal identiek.
In de (biologische) vers handel doelt men met snijbiet op een variant met veel blad, terwijl warmoes typisch dikke nerven heeft.
Van warmoes at men vroeger alleen de bladstengels

____________________________________________________________

Gezondheid
Warmoes heeft een hoger ijzergehalte dan spinazie (4mg per 100gr, ten opzichte van 3mg per 100gr voor spinazie).
Vitamine C en calcium zijn ook goed vertegenwoordigd: respectievelijk met 37 en 87 mg.

Bereiding
Van warmoes kan je zowel blad als bladstelen eten.
In het algemeen kan je dezelfde recepten gebruiken als voor spinazie, alleen is de kooktijd iets langer.
Goed spoelen om in stukken gesneden, gaar te stoven.
Er zijn tal van verwerkingsmogelijkheden:
Warmoespuree, warmoes met (kaas)saus, moussaka met warmoes, warmoes taart, enzovoort.

Tip: meng een soeplepel vers geroosterde sesamzaadjes in de gestoofde warmoes.
En gebruik gerust veel muskaatnoot! 

Voor dit gedeelte heb ik me laten inspireren door http://www.dewassendemaan/warmoes (een schijnbaar, niet meer actieve site)

____________________________________________________________

snijbiet

Ik vraag me af of het verschil tussen snijbiet en warmoes enkel het verschil is in de breedte van de stelen of ook de kleur meespeelt.

warmoes

En hier vraag ik me af of het verschil tussen snijbiet en warmoes enkel het verschil is in de breedte van de stelen.
Zou ook de kleur meespelen zodat je rode gele of groene warmoes kunt hebben?
Als de stengels maar goed breed zijn.

De meeste velt afdelingen hebben een nieuwsbrief.
Voor onze afdeling is dat 'De Jabbeekse Velt-flap' die een twee maandelijkse nieuwsbrief is.

Vroeger verscheen die maandelijks. Toen werden geen foto's gebruikt.
Van zodra het twee maandelijks werd, om te besparen, werden er zwart-wit foto's geplaatst.
De laatste evolutie zijn de kleurfoto's.
Deze in zwart-wit waren niet zo duidelijk maar nu, met kleur is het tip top in orde!
Op de site van 'velt Jabbeke' http://beweegt.velt.be/jabbeke  (klik op veltflap) kan je de veltflap lezen tot: jaargang 12 nummer 5 : november -december2010

Ik tikte op Google afbeeldingen 'veltflap ' in

Ik vond er op de eerste plaats een hoofding

Maar ik was vooral verwondert zoveel eigen afbeeldingen te vinden o.a. deze rolstoel.

Deze foto is genomen in één van de vele tuinen die we door de jaren heen bezochten in Engeland en dat met Bert.

Dit heeft uiteraard niets te maken met onze veltflap maar wel met de vele herinneringen die ik aan velt te danken heb.
Nu heb ik geen rolstoel meer nodig maar het gesukkel blijft toch bestaan.

In de tuin is er altijd wat te doen nu er op vele fronten geoogst wordt.

Het is nu de komkommertijd.

Dit jaar komen de vruchten zeer onregelmatig, nu eens veel dan een tijd maar sporadisch een vrucht.
Je kan tussenin naar de winkel gaan voor een mooi groot exemplaar.
Die zijn echter wel mooi groot maar behoorlijk droog.
Het lijkt er bijna op alsof ze allemaal van 1 exemplaar zijn gekloond.


Wij hier snijden ze op +/- 25 cm voor de broeikomkommers en +/- 15 cm voor de veld komkommers met gegarandeerde sappigheid.


Ik geef elke dag water maar er staan te veel zij ranken aan de twee broeikomkommers maar heel veel kleinere vruchen. 
Het lijkt er op dat het plots een explosie van oogstbare vruchten zal worden.

De derde plant is in feite een buiten komkommer, de Engelse veld komkommer.
Hij doet het zeer goed in de serre en de vruchten hebben neiging om stekelig te zijn.
Deze plant heeft  weinig ranken en geeft om de één à twee dagen een vrucht.
De smaak van broei- en veld komkommer is identiek en ze zijn allebei mals en sappig.
Ook hier vind ik het spijtig dat ik je niet digitaal kan laten proeven.

Uit ondervinding kan ik zeggen...
laat komkommers, evenals courgettes, niet te groot worden want het vermindert de smaak en vooral de sappigheid.

HERBRONNEN
Om de eentonigheid te breken van altijd maar foto's met wat uitleg, zal ik uit een ander vaatje gaan tappen.
Plots kreeg ik het gevoel, zonder enige aanleiding, dat ik in herhaling en eentonigheid aan het vervallen was.
Daar is wel iets van aan.

Dit is ons 10de actieve jaar.
Zo nu en dan hebben we een beetje moeten herbronnen.
Nu is het weer zo ver.
Ik zou het graag nog twee jaartjes volhouden en dan doorgeven of onze tuinblog laten verdwijnen. Voelt iemand zich geroepen, dan kan hij zich melden bij dalae2pandora.be

De bedoeling is: Opnieuw de nodige variatie in onze blog te brengen.
Je moet weten dat we begonnen zijn met deze blog op 25 december 2005. Toen onder de naam 'tuinclubveltjabbeke'

Op een bepaald ogenblik was die door het aantal foto's verzadigd en moesten we overgaan op een vervolgblog. De logische naam is: 'tuinclubveltjabbeke 2'
We hebben wel een zeer grote evolutie door gemaakt.
Ga maar eens op tuinclubveltjabbeke' neuzen, heel onderaan in het archief en vergelijk met nu.

---------------------------------------------------------------------------------------

Bij de groenten die regelmatig  kunnen worden geoogst zit ook een typische wintergroent: De boerenkool of krulkool.

Normaal wordt deze groente pas lekker geacht na de eerste nachtvorst.

In de plaats van de onderste bladeren geel te laten worden of allemaal aan de kippen voederen, kan je er best soep van koken. 
Als je naar recepten zoekt van boerenkool stoot je onvermijdelijk op bijna niets anders dan stamppot.
Maar er zijn andere bereidingen ook.
Je kan zoeken op het net zonder veel te vinden maar je kan ook zelf experimenteren.

Ik wens je veel succes.

Eindelijk komt het oogsten op gang maar soms is die oogst eenmalig.


Dit is de eerste normale courgette oogst die zich nu om de enkele dagen moet herhalen.
De ideale lengte bij het oogsten is maximum +/- 18 cm.


Ook de tomatenoogst in de serre is op gang gekomen.
Iedere morgen pluk ik de rode tomaten en leg ze in een bakje om nog wat meer te rijpen.
Zo heb je een overzicht en kan je telkens de diepst rode vruchten er uit kiezen.
Te onrijp plukken vermindert de goede smaak.
Spijtig kan ik je niet eens laten proeven


Hier heb je de eenmalige oogst van de eerste (vroege) zaai van de rode bieten.


Die kan je nu niet in zand bewaren tenzij in een heel frisse (koude) ruimte die ik niet heb.
Daarom heb ik een tweede zaai die tegen eind oktober of wat later oogstbaar is.
Om ze in de diepvries te bewaren moeten ze eerst gekookt worden en daarna gepeld.


Hier zie je duidelijk het verschil tussen de blinkende gepelde en de matte, rimpelige ongepelde bietjes.
Het pellen zelf gaat heel vlot door een draaiende beweging van je beide handen op de biet, in tegengestelde richting

Wil je een optimale smaak bekomen, dat laat je de vruchten niet te groot worden.
Ik kies bij voorkeur voor de halflange 'cylindra' van de Bolster.
Dit is een soort die weinig of geen aarde bijsmaak heeft.

De aangekondigde warmte viel hier voor ons nogal fris uit.
Zo kon ik goed verder werken en het vooropgestelde doel halen.


Deze wildernis moest aangepakt worden. De ruccola inknippen en de rij Koriander wilde ik verwijderen.


Ik zaaide van elk een nieuwe rij en plaatste er nog 18 plantjes gemengde salde bij.

Tenslotte gaf ik de peterselie meer ademruimte.
De plankjes werden vervangen door balkjes.
Zo ligt het gaas hoger en heel wat losser.

We hebben de kruisbessen voor de eerste keer geplukt.
Zonder een net erop pluk je zelf geen bessen. 
Ik heb nog geweten dat de vogels er niet naar om zagen maar die tijd is al enkele jaren voorbij.


In onze tuin zijn kleefkruid en hagewinde een echte pest.
Het kleefkruid komt gemakkelijk mee maar je hangt vol zaadbolletjes.
De hagenwinde daarentegen zou gemakkelijk alle bessen op zijn weg kunnen afritsen als je niet zachtjes te werk gaat.
Ik verwijderde er behoorlijk wat tussen de bessen in.
In de zone van de bessen heb ik ze zo hoog mogelijk geknipt.
Het onderste deel werd uitgetrokken en het bovenste moet maar opdrogen.


Binnen in de struiken staan nog heel wat groene vruchten die nu de kans krijgen om verder te rijpen.
Van buiten uit kan je er maar enkele waarnemen.


Dit is de goede, lekkere rode soort waarvan Colette confituur maakt.
Gewoonlijk mengt ze daar rabarber bij.
Voor deze keer wil ze zuivere kruisbessen confituur hebben.

Zo zien ze er dan uit, mosterd potjes gevuld met kruisbessen confituur.
Er is nog een restje in een apart potje voor direct gebruik.
Daar heb ik van geproefd en het is om je lippen af te likken.
Colette is moeilijk te kloppen voor zoiets, maar ook voor koken in het algemeen.
Op dat vlak ben ik dus wel een gelukzak.
En confituur van alleen kruisbes verkies ik toch boven deze gemengd met rabarber.

Ik wil de aandacht trekken op enkele tips die ik door zoeken (experimenteren) en ondervinding kan mee geven.


Plant de groene selder heel dicht bij elkaar.
Als je een eerste bruin plekje ziet op de bladeren moet je, juist boven het hart, voor de eerste keer alle selder afknippen.
Je kan enkele planten niet knippen voor vers gebruik.

Zo heb je geen werk om de selder te kuisen.
Je moet alleen maar een paar keer spoelen, in klein stukjes snijden en in de diepvries bewaren.
Om in te vriezen moeten de stukjes zo droog mogelijk zijn zodat ze geen ijsblok vormen.
Normaal  kan je tot drie maal toe de zuivere selder  afknippen.

Je hebt zo een veel grotere opbrengst.
Het grootste voordeel is nog, dat je altijd heel malse zachte stelen hebt.


Eens de broccoli kroppen gesneden zijn moet je de planten laten staan.
In de oksels van de bladeren komen nieuwe scheuten die een kleinere krop geven.
Het duurt de eerste keerwel een tijdje.
Zo kan je broccoli knippen tot aan de eerste vorst.
We hebben winters gekend zonder vroege vorst.
Dan knip je tot je geen broccoli meer kunt verdragen op je bord, of tot ze te klein worden.
Het is een feit dat je na elke knipbeurt meer kropjes krijgt maar telkens kleiner.
Na de eerste knip overlappen de beurten elkaar en kan je heel regelmatig knippen. 
Hoe kouder het wordt, hoe verder de knipbeurten uit elkaar kunnen liggen.

Je moet niet bang zijn om bladeren te plukken voor de kippen of voor de composthoop.
De hele zaak moet overzichtelijk blijven.

Bij zonnig weer 's morgens het hart van de prei vullen met water als preventie tegen wormwraat.
Gebruik de gieter of de tuinslang, om het even.
Zo doe ik het reeds meer dan dertig jaar zonder één keer wormstekige prei te hebben gehad.
Op zware grond is dat gemakkelijker dan op lichte.
Toen we op zandgrond woonden lukte dat evengoed.

Zo zijn er nog wel probate middelen tegen kwaaltjes of ongedierte. Je mag ze doorsturen naar dalae@pandora.be

Vandaag werd een verplichte rustdag. Dat zijn zo van die dagen.


Gisteren heb ik de late venkel gezaaid en vandaag 15 juni is het normaal gezien de laatste zaaidag.


Ik moet nu nog de gekochte planten scheiden en in potjes plaatsen.
Hopelijk lukt dat morgen.

Maandag is de prei geoogst geweest en alles leek woestijn droog te staan.


Toen ik begon met de voorbereiding om de venkel te planten was het zand amper geblust.
Daarom was ik blij dat de tuinslang er nog lag.


Gisteren kregen we over de hele dag heel wat miezerige vlagen met in het geheel zeer weinig water.
Vandaag zou hetzelfde weer worden maar hier bij ons, is het veel droger.
Ik heb meer dan 20 minuten nodig gehad om de voren, voor de venkel, goed vochtig te krijgen.
De venkel wordt op 20 cm van elkaar geplant.
Als het zeer droog is zoals nu plant ik altijd in een voor.
Zo kan ik gemakkelijker water geven indien nodig.
Het is zo dat venkel veel vocht verdraagt en ook verlangt, want daar hangt de malsheid grotendeels van af..


Er komt kleur in de tomaten.
Zowel de grote als de mini's kunnen al vlug geoogst worden.


Mijn vroegste venkel koop ik in en de late venkel zaai ik zelf rechtstreeks in potjes.


In een blokje staan meerdere plantjes die ik splits met een scherp mesje.
Je verliest meestal plantjes.
Hier in dit geval, met mijn ervaring en een nog vaste hand kan ik er vier van de vijf houden.
Veel grond hebben ze niet nodig als ze maar in een vochtige voor terecht komen  of in een plastiek potje met vochtige grond. 
De vochtigheid moet toch een week behouden blijven.


Hier in dit geval had ik drie intacte plantjes. 
Het gebeurt, maar dan heel uitzonderlijk, dat je de hele zaak naar de knoppen helpt.
Dat komt vooral voor als je te lang bezig blijft en je aandacht verzwakt.

De komkommeroogst is niet zo uitbundig en overvloedig als vorig jaar.
Toch is het opnieuw ruim voldoende voor ons en kunnen we er nog meedelen ook.
Vorig jaar was absoluut uitzonderlijk goed.

Door te oogsten is er grond vrij gekomen. Alles is opnieuw heel droog.
We kregen een paar ernstige vlagen. Het bleek echter allemaal boter aan de galg.

De winter prei op zaaibed is weg gehaald om te planten.


Daar komt o.a. gemengde salade.


De zomer prei is geoogst. De opbrengst was bijzonder groot.


De venkel staat klaar om deze twee lege rijen te vullen.

De rode jeneverbes en de cassis zijn geplukt.

De late rosé jeneverbes is nog niet klaar voor de pluk. Het is een late soort.

Het is reeds een maand geleden dat we er voor en week op uit trokken.
We verbleven en week aan het meer 'La grande taille', gelegen deels op de gemeenten Froid Chapelle (Henehouwen) en Cerfontaine (Namen).
Het werd een rustige week met vier dagen er op uit en voor de rest ter plaatse wandelen.
Het meer speelde een grote rol. Mijn vroege ochtend wandeling ging altijd deels langs het meer.
Er loopt een breed wandel en fietspad langs het meer dat ook gebruikt wordt voor dienstwagens.
Alles wordt heel netjes onderhouden.






Het begin van het pad, dicht bij de stuwdam.


Voldoende schaduw rond het meer.


De stuwdam met elektrische centrale


Er zijn zitbanken voorzien maar het konden er meer zijn.


Elke dag hadden we stralende zon.
De donderdag morgen was er heel vroeg een tijdje druil regen.
Nog vóór de middag was de zon er in volle glorie.
Het werd een mooi en rustig verlof.

Uit de kruidenhoek waren de hoogste stengels reeds verwijderd maar er was nog heel wat te doen.


Zo zag het er deze morgen nog uit.


Na drie keer 20 minuten op de knieën en drie emmers ongewenst groen plus enkele losse hoopjes, keurde ik het goed.
Het lijkt niet meer op hetzelfde.


Er is ruimte ontstaan en de sier ajuin is in toom gehouden naar het hek toe.
Er is heel veel uitgebloeid en uitgezaaid en dan heb ik het vooral over de
'vergeetmenietjes'.

De vissen duiken schichtig in het groen als er iemand voorbij komt.
Ze zijn geen mensen meer gewoon.
Als je ze voedert komen ze even schichtig een graantje wegpikken en duiken er vluchtig mee hun oerwoud in.

Terwijl mijn broer begon in de kruidenhoek ben ik beginnen te knippen rond de vijver.


Eerst knippen dat we terug de vijver kunnen zien.


Zo is hij weer toegankelijk.


Maar hij is zo goed als dicht gegroeid en onder water zit hij vol waterpest.
Ja, zowel rond als in de vijver,  is er wat werk aan.


Zowel lelie bladeren plus de stelen als waterpest zijn reeds uitgehaald.
Maar de vijver is nog overvol.


Er is nu een kleine ruimte vrij waar de vissen gemakkelijk eten kunnen krijgen.

De opkuis van de tuin gaat verder. Er wordt gewied en vooral veel geknipt.


Deze lissen van het pirusriet kunnen snijden als messen.
De kleinkinderen komen gedurende het verlof voor enkele dagen tot een week logeren.
Oma heeft haar handen reeds vol zodat ze best geen verpleegster moet zijn van snijwonden.
Die lissen kunnen dus best geknipt worden.


Na al het knipwerk werd het gras gemaaid en daarna de vijver gevuld.


Moest het nodig zijn dan knip ik hier en daar nog wat bij op het ogenblik dat de kinderen er zijn.


Hier zal ook een klein beetje knipwerk aan te pas komen.



De pompoenen naast de serre zijn gemulcht met het gras maaisel van gisteren.
Er was meer dan voldoende zodat de rest kon worden gebruikt om de pompoenen van vak 5 nog wat bij te mulchen.

Er wordt nog aan gewerkt.