tomaten

Warmoes, met brede (witte) stelen, is een vroege  groente die wat uitzicht betreft veel gelijkenis vertoont met Paksoi die een zeer late groente is.  

warmoes (eigen foto)

Dit jaar heb ik prachtige warmoes met zeer brede stelen maar ik had jaren dat de stelen eerder smal waren.
Zo had ik vorig jaar, sijbiet in de tuin en dus geen warmoes.

paksoi (eigen foto)

Maar de paksoi is meer gesloten en de bladeren hebben een lichtjes andere vorm.
Wat de stelen betreft heb ik ook nog paksoi gehad met brede stelen.

De zaai periode is totaal verschillend.
Warmoes zaai je in het voorjaar maar paksoi zaai je in de beperkte periode tussen 15 juli en 15 augustus.
Zaai je vóór 15 juli, dan schiet hij gemakkelijk door.
Zaai je na 15 augustus dan moet het weer al zeer goed mee zitten om nog resultaat te boeken.

Bij ons is de paksoi nu, ongeveer klaar om te verspenen.
______________________________________________________________

Verschil tussen Warmoes en Snijbiet!

Warmoes (Beta vulgaris var. cicla) is een ouderwetse bladgroente, ook bekend onder de naam snijbiet.
Hoewel warmoes en snijbiet dus als synoniemen worden gebruikt, zijn de twee niet helemaal identiek.
In de (biologische) vers handel doelt men met snijbiet op een variant met veel blad, terwijl warmoes typisch dikke nerven heeft.
Van warmoes at men vroeger alleen de bladstengels

____________________________________________________________

Gezondheid
Warmoes heeft een hoger ijzergehalte dan spinazie (4mg per 100gr, ten opzichte van 3mg per 100gr voor spinazie).
Vitamine C en calcium zijn ook goed vertegenwoordigd: respectievelijk met 37 en 87 mg.

Bereiding
Van warmoes kan je zowel blad als bladstelen eten.
In het algemeen kan je dezelfde recepten gebruiken als voor spinazie, alleen is de kooktijd iets langer.
Goed spoelen om in stukken gesneden, gaar te stoven.
Er zijn tal van verwerkingsmogelijkheden:
Warmoespuree, warmoes met (kaas)saus, moussaka met warmoes, warmoes taart, enzovoort.

Tip: meng een soeplepel vers geroosterde sesamzaadjes in de gestoofde warmoes.
En gebruik gerust veel muskaatnoot! 

Voor dit gedeelte heb ik me laten inspireren door http://www.dewassendemaan/warmoes (een schijnbaar, niet meer actieve site)

____________________________________________________________

snijbiet

Ik vraag me af of het verschil tussen snijbiet en warmoes enkel het verschil is in de breedte van de stelen of ook de kleur meespeelt.

warmoes

En hier vraag ik me af of het verschil tussen snijbiet en warmoes enkel het verschil is in de breedte van de stelen.
Zou ook de kleur meespelen zodat je rode gele of groene warmoes kunt hebben?
Als de stengels maar goed breed zijn.

De meeste velt afdelingen hebben een nieuwsbrief.
Voor onze afdeling is dat 'De Jabbeekse Velt-flap' die een twee maandelijkse nieuwsbrief is.

Vroeger verscheen die maandelijks. Toen werden geen foto's gebruikt.
Van zodra het twee maandelijks werd, om te besparen, werden er zwart-wit foto's geplaatst.
De laatste evolutie zijn de kleurfoto's.
Deze in zwart-wit waren niet zo duidelijk maar nu, met kleur is het tip top in orde!
Op de site van 'velt Jabbeke' http://beweegt.velt.be/jabbeke  (klik op veltflap) kan je de veltflap lezen tot: jaargang 12 nummer 5 : november -december2010

Ik tikte op Google afbeeldingen 'veltflap ' in

Ik vond er op de eerste plaats een hoofding

Maar ik was vooral verwondert zoveel eigen afbeeldingen te vinden o.a. deze rolstoel.

Deze foto is genomen in één van de vele tuinen die we door de jaren heen bezochten in Engeland en dat met Bert.

Dit heeft uiteraard niets te maken met onze veltflap maar wel met de vele herinneringen die ik aan velt te danken heb.
Nu heb ik geen rolstoel meer nodig maar het gesukkel blijft toch bestaan.

In de tuin is er altijd wat te doen nu er op vele fronten geoogst wordt.

Het is nu de komkommertijd.

Dit jaar komen de vruchten zeer onregelmatig, nu eens veel dan een tijd maar sporadisch een vrucht.
Je kan tussenin naar de winkel gaan voor een mooi groot exemplaar.
Die zijn echter wel mooi groot maar behoorlijk droog.
Het lijkt er bijna op alsof ze allemaal van 1 exemplaar zijn gekloond.


Wij hier snijden ze op +/- 25 cm voor de broeikomkommers en +/- 15 cm voor de veld komkommers met gegarandeerde sappigheid.


Ik geef elke dag water maar er staan te veel zij ranken aan de twee broeikomkommers maar heel veel kleinere vruchen. 
Het lijkt er op dat het plots een explosie van oogstbare vruchten zal worden.

De derde plant is in feite een buiten komkommer, de Engelse veld komkommer.
Hij doet het zeer goed in de serre en de vruchten hebben neiging om stekelig te zijn.
Deze plant heeft  weinig ranken en geeft om de één à twee dagen een vrucht.
De smaak van broei- en veld komkommer is identiek en ze zijn allebei mals en sappig.
Ook hier vind ik het spijtig dat ik je niet digitaal kan laten proeven.

Uit ondervinding kan ik zeggen...
laat komkommers, evenals courgettes, niet te groot worden want het vermindert de smaak en vooral de sappigheid.

HERBRONNEN
Om de eentonigheid te breken van altijd maar foto's met wat uitleg, zal ik uit een ander vaatje gaan tappen.
Plots kreeg ik het gevoel, zonder enige aanleiding, dat ik in herhaling en eentonigheid aan het vervallen was.
Daar is wel iets van aan.

Dit is ons 10de actieve jaar.
Zo nu en dan hebben we een beetje moeten herbronnen.
Nu is het weer zo ver.
Ik zou het graag nog twee jaartjes volhouden en dan doorgeven of onze tuinblog laten verdwijnen. Voelt iemand zich geroepen, dan kan hij zich melden bij dalae2pandora.be

De bedoeling is: Opnieuw de nodige variatie in onze blog te brengen.
Je moet weten dat we begonnen zijn met deze blog op 25 december 2005. Toen onder de naam 'tuinclubveltjabbeke'

Op een bepaald ogenblik was die door het aantal foto's verzadigd en moesten we overgaan op een vervolgblog. De logische naam is: 'tuinclubveltjabbeke 2'
We hebben wel een zeer grote evolutie door gemaakt.
Ga maar eens op tuinclubveltjabbeke' neuzen, heel onderaan in het archief en vergelijk met nu.

---------------------------------------------------------------------------------------

Bij de groenten die regelmatig  kunnen worden geoogst zit ook een typische wintergroent: De boerenkool of krulkool.

Normaal wordt deze groente pas lekker geacht na de eerste nachtvorst.

In de plaats van de onderste bladeren geel te laten worden of allemaal aan de kippen voederen, kan je er best soep van koken. 
Als je naar recepten zoekt van boerenkool stoot je onvermijdelijk op bijna niets anders dan stamppot.
Maar er zijn andere bereidingen ook.
Je kan zoeken op het net zonder veel te vinden maar je kan ook zelf experimenteren.

Ik wens je veel succes.

Eindelijk komt het oogsten op gang maar soms is die oogst eenmalig.


Dit is de eerste normale courgette oogst die zich nu om de enkele dagen moet herhalen.
De ideale lengte bij het oogsten is maximum +/- 18 cm.


Ook de tomatenoogst in de serre is op gang gekomen.
Iedere morgen pluk ik de rode tomaten en leg ze in een bakje om nog wat meer te rijpen.
Zo heb je een overzicht en kan je telkens de diepst rode vruchten er uit kiezen.
Te onrijp plukken vermindert de goede smaak.
Spijtig kan ik je niet eens laten proeven


Hier heb je de eenmalige oogst van de eerste (vroege) zaai van de rode bieten.


Die kan je nu niet in zand bewaren tenzij in een heel frisse (koude) ruimte die ik niet heb.
Daarom heb ik een tweede zaai die tegen eind oktober of wat later oogstbaar is.
Om ze in de diepvries te bewaren moeten ze eerst gekookt worden en daarna gepeld.


Hier zie je duidelijk het verschil tussen de blinkende gepelde en de matte, rimpelige ongepelde bietjes.
Het pellen zelf gaat heel vlot door een draaiende beweging van je beide handen op de biet, in tegengestelde richting

Wil je een optimale smaak bekomen, dat laat je de vruchten niet te groot worden.
Ik kies bij voorkeur voor de halflange 'cylindra' van de Bolster.
Dit is een soort die weinig of geen aarde bijsmaak heeft.

De aangekondigde warmte viel hier voor ons nogal fris uit.
Zo kon ik goed verder werken en het vooropgestelde doel halen.


Deze wildernis moest aangepakt worden. De ruccola inknippen en de rij Koriander wilde ik verwijderen.


Ik zaaide van elk een nieuwe rij en plaatste er nog 18 plantjes gemengde salde bij.

Tenslotte gaf ik de peterselie meer ademruimte.
De plankjes werden vervangen door balkjes.
Zo ligt het gaas hoger en heel wat losser.

We hebben de kruisbessen voor de eerste keer geplukt.
Zonder een net erop pluk je zelf geen bessen. 
Ik heb nog geweten dat de vogels er niet naar om zagen maar die tijd is al enkele jaren voorbij.


In onze tuin zijn kleefkruid en hagewinde een echte pest.
Het kleefkruid komt gemakkelijk mee maar je hangt vol zaadbolletjes.
De hagenwinde daarentegen zou gemakkelijk alle bessen op zijn weg kunnen afritsen als je niet zachtjes te werk gaat.
Ik verwijderde er behoorlijk wat tussen de bessen in.
In de zone van de bessen heb ik ze zo hoog mogelijk geknipt.
Het onderste deel werd uitgetrokken en het bovenste moet maar opdrogen.


Binnen in de struiken staan nog heel wat groene vruchten die nu de kans krijgen om verder te rijpen.
Van buiten uit kan je er maar enkele waarnemen.


Dit is de goede, lekkere rode soort waarvan Colette confituur maakt.
Gewoonlijk mengt ze daar rabarber bij.
Voor deze keer wil ze zuivere kruisbessen confituur hebben.

Zo zien ze er dan uit, mosterd potjes gevuld met kruisbessen confituur.
Er is nog een restje in een apart potje voor direct gebruik.
Daar heb ik van geproefd en het is om je lippen af te likken.
Colette is moeilijk te kloppen voor zoiets, maar ook voor koken in het algemeen.
Op dat vlak ben ik dus wel een gelukzak.
En confituur van alleen kruisbes verkies ik toch boven deze gemengd met rabarber.

Ik wil de aandacht trekken op enkele tips die ik door zoeken (experimenteren) en ondervinding kan mee geven.


Plant de groene selder heel dicht bij elkaar.
Als je een eerste bruin plekje ziet op de bladeren moet je, juist boven het hart, voor de eerste keer alle selder afknippen.
Je kan enkele planten niet knippen voor vers gebruik.

Zo heb je geen werk om de selder te kuisen.
Je moet alleen maar een paar keer spoelen, in klein stukjes snijden en in de diepvries bewaren.
Om in te vriezen moeten de stukjes zo droog mogelijk zijn zodat ze geen ijsblok vormen.
Normaal  kan je tot drie maal toe de zuivere selder  afknippen.

Je hebt zo een veel grotere opbrengst.
Het grootste voordeel is nog, dat je altijd heel malse zachte stelen hebt.


Eens de broccoli kroppen gesneden zijn moet je de planten laten staan.
In de oksels van de bladeren komen nieuwe scheuten die een kleinere krop geven.
Het duurt de eerste keerwel een tijdje.
Zo kan je broccoli knippen tot aan de eerste vorst.
We hebben winters gekend zonder vroege vorst.
Dan knip je tot je geen broccoli meer kunt verdragen op je bord, of tot ze te klein worden.
Het is een feit dat je na elke knipbeurt meer kropjes krijgt maar telkens kleiner.
Na de eerste knip overlappen de beurten elkaar en kan je heel regelmatig knippen. 
Hoe kouder het wordt, hoe verder de knipbeurten uit elkaar kunnen liggen.

Je moet niet bang zijn om bladeren te plukken voor de kippen of voor de composthoop.
De hele zaak moet overzichtelijk blijven.

Bij zonnig weer 's morgens het hart van de prei vullen met water als preventie tegen wormwraat.
Gebruik de gieter of de tuinslang, om het even.
Zo doe ik het reeds meer dan dertig jaar zonder één keer wormstekige prei te hebben gehad.
Op zware grond is dat gemakkelijker dan op lichte.
Toen we op zandgrond woonden lukte dat evengoed.

Zo zijn er nog wel probate middelen tegen kwaaltjes of ongedierte. Je mag ze doorsturen naar dalae@pandora.be

Vandaag werd een verplichte rustdag. Dat zijn zo van die dagen.


Gisteren heb ik de late venkel gezaaid en vandaag 15 juni is het normaal gezien de laatste zaaidag.


Ik moet nu nog de gekochte planten scheiden en in potjes plaatsen.
Hopelijk lukt dat morgen.

Maandag is de prei geoogst geweest en alles leek woestijn droog te staan.


Toen ik begon met de voorbereiding om de venkel te planten was het zand amper geblust.
Daarom was ik blij dat de tuinslang er nog lag.


Gisteren kregen we over de hele dag heel wat miezerige vlagen met in het geheel zeer weinig water.
Vandaag zou hetzelfde weer worden maar hier bij ons, is het veel droger.
Ik heb meer dan 20 minuten nodig gehad om de voren, voor de venkel, goed vochtig te krijgen.
De venkel wordt op 20 cm van elkaar geplant.
Als het zeer droog is zoals nu plant ik altijd in een voor.
Zo kan ik gemakkelijker water geven indien nodig.
Het is zo dat venkel veel vocht verdraagt en ook verlangt, want daar hangt de malsheid grotendeels van af..


Er komt kleur in de tomaten.
Zowel de grote als de mini's kunnen al vlug geoogst worden.


Mijn vroegste venkel koop ik in en de late venkel zaai ik zelf rechtstreeks in potjes.


In een blokje staan meerdere plantjes die ik splits met een scherp mesje.
Je verliest meestal plantjes.
Hier in dit geval, met mijn ervaring en een nog vaste hand kan ik er vier van de vijf houden.
Veel grond hebben ze niet nodig als ze maar in een vochtige voor terecht komen  of in een plastiek potje met vochtige grond. 
De vochtigheid moet toch een week behouden blijven.


Hier in dit geval had ik drie intacte plantjes. 
Het gebeurt, maar dan heel uitzonderlijk, dat je de hele zaak naar de knoppen helpt.
Dat komt vooral voor als je te lang bezig blijft en je aandacht verzwakt.

De komkommeroogst is niet zo uitbundig en overvloedig als vorig jaar.
Toch is het opnieuw ruim voldoende voor ons en kunnen we er nog meedelen ook.
Vorig jaar was absoluut uitzonderlijk goed.

Door te oogsten is er grond vrij gekomen. Alles is opnieuw heel droog.
We kregen een paar ernstige vlagen. Het bleek echter allemaal boter aan de galg.

De winter prei op zaaibed is weg gehaald om te planten.


Daar komt o.a. gemengde salade.


De zomer prei is geoogst. De opbrengst was bijzonder groot.


De venkel staat klaar om deze twee lege rijen te vullen.

De rode jeneverbes en de cassis zijn geplukt.

De late rosé jeneverbes is nog niet klaar voor de pluk. Het is een late soort.

Het is reeds een maand geleden dat we er voor en week op uit trokken.
We verbleven en week aan het meer 'La grande taille', gelegen deels op de gemeenten Froid Chapelle (Henehouwen) en Cerfontaine (Namen).
Het werd een rustige week met vier dagen er op uit en voor de rest ter plaatse wandelen.
Het meer speelde een grote rol. Mijn vroege ochtend wandeling ging altijd deels langs het meer.
Er loopt een breed wandel en fietspad langs het meer dat ook gebruikt wordt voor dienstwagens.
Alles wordt heel netjes onderhouden.






Het begin van het pad, dicht bij de stuwdam.


Voldoende schaduw rond het meer.


De stuwdam met elektrische centrale


Er zijn zitbanken voorzien maar het konden er meer zijn.


Elke dag hadden we stralende zon.
De donderdag morgen was er heel vroeg een tijdje druil regen.
Nog vóór de middag was de zon er in volle glorie.
Het werd een mooi en rustig verlof.

Uit de kruidenhoek waren de hoogste stengels reeds verwijderd maar er was nog heel wat te doen.


Zo zag het er deze morgen nog uit.


Na drie keer 20 minuten op de knieën en drie emmers ongewenst groen plus enkele losse hoopjes, keurde ik het goed.
Het lijkt niet meer op hetzelfde.


Er is ruimte ontstaan en de sier ajuin is in toom gehouden naar het hek toe.
Er is heel veel uitgebloeid en uitgezaaid en dan heb ik het vooral over de
'vergeetmenietjes'.

De vissen duiken schichtig in het groen als er iemand voorbij komt.
Ze zijn geen mensen meer gewoon.
Als je ze voedert komen ze even schichtig een graantje wegpikken en duiken er vluchtig mee hun oerwoud in.

Terwijl mijn broer begon in de kruidenhoek ben ik beginnen te knippen rond de vijver.


Eerst knippen dat we terug de vijver kunnen zien.


Zo is hij weer toegankelijk.


Maar hij is zo goed als dicht gegroeid en onder water zit hij vol waterpest.
Ja, zowel rond als in de vijver,  is er wat werk aan.


Zowel lelie bladeren plus de stelen als waterpest zijn reeds uitgehaald.
Maar de vijver is nog overvol.


Er is nu een kleine ruimte vrij waar de vissen gemakkelijk eten kunnen krijgen.

De opkuis van de tuin gaat verder. Er wordt gewied en vooral veel geknipt.


Deze lissen van het pirusriet kunnen snijden als messen.
De kleinkinderen komen gedurende het verlof voor enkele dagen tot een week logeren.
Oma heeft haar handen reeds vol zodat ze best geen verpleegster moet zijn van snijwonden.
Die lissen kunnen dus best geknipt worden.


Na al het knipwerk werd het gras gemaaid en daarna de vijver gevuld.


Moest het nodig zijn dan knip ik hier en daar nog wat bij op het ogenblik dat de kinderen er zijn.


Hier zal ook een klein beetje knipwerk aan te pas komen.



De pompoenen naast de serre zijn gemulcht met het gras maaisel van gisteren.
Er was meer dan voldoende zodat de rest kon worden gebruikt om de pompoenen van vak 5 nog wat bij te mulchen.

Er wordt nog aan gewerkt.

Nu de moestuin op punt staat gaan we de rest van de tuin aanpakken.
We beginnen met de kruidenhoek die ook een siertuinwaarde heeft omdat er potbloemen staan.
Die geven kleur en sierwaarde want een kruidenhoek hoeft niet saai te zijn.


Een bloempot met mooie rode bloemen op de voorgrond plaatsen leidt af van het minder fraaie dat er juist achter ligt.
Het is niet strategisch bedoeld maar komt gewoon omdat de voorgrond, de eerste lijn, reeds is aangepakt.


Het muurtje was van begin tot einde overgroeid.
De reukerwten hingen er ook ver overheen.
Zo goed als al de knoflook stond op punt om uit te zaaien, als het reeds niet is gebeurd.


Het muurtje is nu voor een groot deel vrij gemaakt.
Daardoor ziet het geheel er niet meer zo verwilderd uit.
Vooral het tot de grond afknippen van de dragon gaf meer klaarte en ruimte.


Alle zaadkoppen van de bieslook zijn weg door de planten tot de grond af te knippen.


In de reukerwten heb ik een geplooid betonijzer van 12 geplaatst en er de erwten over gehangen.
Je kan het ijzer normaal niet zien maar hier heb ik het speciaal bloot gemaakt.


Door dat verdoken ijzer staan de erwten fier op en liggen ze niet meer op de bieslook.

Waar de sier uien staan is er veel boerenwormkruid en kleine zonnebloem door de afsluiting gegroeid.
Beide soorten hebben een stevige wortel die moeilijk te verwijderen is.
Er is veel werk aan de winkel.

Eindelijk was het minder warm en toch mooi weer.
Zo is de moestuin onder controle gekomen en zo goed als onkruidvrij.


Niet dat er veel onkruid stond maar de grond was gesloten en hard geworden.


Het is reeds een poos dat het op mijn zenuwen werkt omdat ik de tuin niet proper kreeg.
Gelukkig was het een droge periode waardoor het onkruid niet gemakkelijk kiemde in de wat vaste grond.


Een uurtje afwisselend kruipen en met de drie haak de grond los maken was voldoende.


Rode biet kiemt hier altijd zeer gemakkelijk .
Hier moeten de plantjes nog een beetje uitgedund worden.

Binnen kort zal de grond hier overal goed bedekt zijn.

De broccoli zal al heel vlug kunnen worden geoogst.

De peterselie is nu beschermd tegen de vlieg.
Vroeger was dat allemaal niet nodig maar er komen altijd maar plagen en belagers bij.

In de hitte kan het gebeuren dat de zon toeslaat terwijl anderen er goed van profiteren.
Ik spreek hier wel over plantjes terwijl ik rechtstreeks of onrechtstreeks de oorzaak ben.


Zo liet ik, gepakt door de hitte, een bakje pas gekiemde peterselie in de serre staan.
De gevolgen zijn heel duidelijk...perte totale.

Ook buiten was er, bij de jonge peterselie wat schade maar die werd beperkt gehouden. 
Ik moest niet ver zoeken naar de oorzaak en ook daar speelde ik een nefaste rol.

Ik had toen de peterselie juist was gekiemd, reeds de tomaten moeten opbinden.
Door de overhangende tomaten stonden de plantjes voortdurend in de schaduw.
Als ik dan toch eindelijk de planten opbond waren de plantjes zo teer geworden dat de zon voor hen te fel was.
Dat deed ik pas een week later, juist voor de hitte.
Ook hier zijn de gevolgen duidelijk.
Ik moet vandaag nog de rest van de plantjes overdekken met tuingaas of de peterselie vlieg zal haar nefast werk doen.

En dit hier op de selderij, kan ik ook enkel aan de zon toeschrijven want dat is geen smelt.
Wat wij smelt noemen is in feite een beestje dat zich ontwikkelt in het blad. 
Smeltvlekken zijn bruin en deze vlekken hier hebben de kleur van de door de hitte verbrande  plantjes in de serre.


Elke dag heb ik een goede portie gele frambozen kunnen plukken en dat dank zij de zon.
Zo wordt de spreuk bewaarheid die zegt: 'Het is nooit zo slecht dat het voor niets goed is'.

Het is een ongewone belevenis, een toertje met de 'Crocodile rouge'.

Gedurende onze week aan - l'Eau d'Heure – (Froid Chapelle) zijn we op woensdag namiddag eventjes op het meer geweest.
Dit met de 'crocodil rouge', een amphebie car van Canadese makelij.
Er zijn slechts 9 exemplaren van gemaakt.

Hij vertrekt van op zijn basispunt: Chalet Le Crocodile Rouge, Centre d'Accueil, 6440 Cerfontaine.
Hij rijdt over de gewone weg tot aan 'Golden lake vilages' waar hij aan de' beach club' te water gaat.

 
Dit is behoorlijk spectaculair.

Eventjes heb je de indruk dat hij helemaal onder water zal duiken.
Vooral vooraan wordt hij letterlijk overspoeld maar dan komt hij tot rust op het water.

Als je tegen het raam zit ben je behoorlijk dicht tegen het water.

De rondvaart duurt ongeveer een half uurtje op het zeer uitgestrekte meer.
Alles wordt aan elkaar gepraat in een zeer boeiend avontuurlijk verhaal speciaal afgesteld op kinderen.

Aan boord krijg je een koptelefoon waar je het verhaal kunt beluisteren in eigen taal.
Wij hebben goed van genoten van deze trip te land en te water.
Achter ons zat er een groep gehandicapten uit Boom.
Zij hebben het avontuur met de 'crocodil rouge' ook bijzonder gesmaakt.

Als je watervrees hebt kan je ook een rondrit maken met een treintje.
Wij verkozen onze eigen wagen om o.a de grotten van Couvin te bezoeken.
Dat is echter een heel ander verhaal.