moestuin maar ook siertuin en compost

We gaan nu wel goed vooruit met de composthoop.
Deze week beginnen we te knippen voor de groenlagen.
Ik hoef geen commentaar te geven, slechts enkele plaatsen aan te duiden waar groen kan geknipt worden.

Dit zijn dus enkele plaatsen waar er dient te worden geknipt en er zijn er nog meer.
Het komt er enkel op aan om de composthoop te doen aandikken.
Voorlopig is er voldoende mest zodat ik de eerste dagen er geen hoef te gaan halen.

Mijn broer heeft zo de gewoonte om, als je hem iets zegt, de naamwoorden een wrong te geven.
Je spreekt hem bv. over koolrabi dan zal hij bv. zeggen: ...en waar moet die rabbi kool.
Soms komt dat grappig over maar meestal raakt het kant noch wal.
Het is reeds een tijdje dat ik moet bij de pinnen zijn of hij doet het tegenovergestelde van wat ik hem vraag.

Ik had één pan uit gehaald en hem gevraagd de hoek uit te halen.
Zo zou ik een zesde vak kunnen maken waar de pompoenen stonden.
Ik had er het volste vertrouwen in dat ik klare taal had gesproken met voldoende bijkomende uitleg.
Wat heeft hij gedaan? Ja, hoe is het mogelijk hé?
De Hoek is blijven staan en de lange kant heeft hij uitgehaald.
Ik had het moeten weten omdat hij me reeds meermalen zoiets gelapt heeft.

Als ik bv. vroeg iets te planten achter in de tuin dan plaatste hij het vooraan.
Vorig jaar bv. vroeg ik hem aan de bovenvijver, kant van de pruimelaar, de zachte planten te knippen.
Een beetje later kwam hij vragen waar de binddraad lag. Ik voelde dat er iets mis was. 
Hij had al de struiken aan de overkant van de vijver geknipt. 
Ze waren het jaar ervoor pas geknipt. 
Ik knip zo om de vier à vijf jaar al naar gelang of ze rap of minder rap groeien.

Dat noem ik dan maar de folklore van het samen werken met iemand.
Ben ik niet klaar genoeg in mijn uitleg of luistert hij alles binnenste buiten?

Mijn broer helpt me zeer veel en de folklore moet ik er dan zeker maar bij nemen met glimlach...of niet soms?
Of moet ik beter opletten en er bij blijven tot hij begonnen is?
Ja maar dat lukt niet altijd!
En zo zit ik zo nu en dan geplaagd met iets dat aan geen kanten klopt en moet herdaan worden.
Gelukkig voor hem was deze keer de gleuf er nog en zo kon hij in de kortste keren de pannen terugplaatsen.

Met het huidige koude weer heb ik niet getwijfeld om het gaas boven de broccoli weg te nemen.



Het is altijd rond half oktober dat het gaas wordt verwijderd.
We hebben een grote opbrengst gehad van lekkere vruchtjes die we bijna altijd vers op aten.
Gisteren  werden zo rond half elf getrokken en 's middag reeds opgediend.



Hier op het einde van de tuin zijn de groenten altijd een beetje minder van opbrengst.
Dit komt door de wortels van de pruimelaar die woekeren in de vruchtbare grond.
Dit ondervind ik door de vele opkomende wilde scheuten die ik telkens verwijder.

De vele gaatjes die je in de bladeren ziet komen van huisjesslakken.
Eigenaardig genoeg en maar best ook eten ze bij voorkeur het oude blad.

Het gaas hang ik altijd op de wasdraad om een beetje uit te spoelen.
Het wordt niet gewassen maar de meeste aarde is er gisteren reeds afgeregend.
Vandaag rol ik het op om het dan op te bergen tot volgend jaar.

Het is nu wel volle herfst en de bladeren vallen vlug.
De nachten zijn fris maar aan zee is het altijd wel een beetje minder koud dan in het binnenland.



De kleur blijft in het algemeen nog wat achterwege.
De wilde wingerd is daarbij een uitzondering. 
Hij kleurt zeer vroeg en verliest dan in enkele dagen al zijn bladeren.



De pluimpapaver heeft maar twee tinten: zijn groene en dan die lichtbruine.



De herfstasters breiden elk jaar een beetje uit. Het is een mooi geheel.

Tegen de berm aan staat er nog een witte aster maar die heeft wat gebrek aan zon.
Verder zijn in de tuin nog enkel de verkleurde hortensias.

Het is afgelopen met de courgette oogst .
De koude van het ogenblik speelt hierin een grote rol.



Als er niet meer voldoende kracht zit in de planten kan je het zien aan de vruchten.
De pel wordt onregelmatig en overal zijn er putjes, dan wil dat het einde zeggen.

Ofwel is het eerste deel dikker dan de top die daarbij nog verdroogt of verrot.

De eerste oogst van de rode biet , gedurende de maand juli, gaat in de diepvries.
Nu de tweede oogst, van zodra het koud wordt, gaat in een emmer met zand om zowel rauw als gekookt te kunnen eten.



Eerst haal ik ze allemaal uit de grond en leg ze op een hoopje.  De beste smaak heb je bij niet te groot gegroeide exemplaren.



Het groen wordt er niet afgesneden maar gewrongen zodat de snede niet kan uitdrogen of rotten.



Dan worden de bieten stelselmatig goed gemengd met het zand tot ze erallemaal onder zitten.

Vroeger, toen onze buurman er nog woonde was de garage vorstvrij.
Er liepen twee schoorstenen in de muur zonder spouw.
Van zohaast de eerste koude kwam, was er altijd een van de twee die gebruikt werd.
Nu zal ik het in de gaten moeten houden want het huis staat opgesloten.

Het is reeds vele jaren dat ik geen ronde rode bieten meer plaats.
Wij vinden de lange of halflange beter van smaak.
Bij de ronde zal je vlugger holle vruchten hebben dan bij de langwerpige, vooral als je ze te groot laat komen. 
Het is dus beter vroeg en laat te zaaien zodat je er genoeg hebt die je middengroot kan houden.

Er is sprake van nachtvorst en dat kan in oktober best gebeuren.
Ik hoop dat het voorlopig nog niet voor de kuststreek is.
Deze morgen was het +7°C met mist.
Rond 9u was het hier volle zon maar een uur later was het  hemelgordijn dicht.
Het blijft voorlopig overtrokken en kil.
Maar we houden het weerbericht in de gaten.
Van zodra er een echte kans is tot nachtvorst, worden de paprika's buiten geoogst

Deze in de mini serre kunnen wel een paar graden meer verdragen.
Vooral als de vorst gepaard gaat met wind  kan je schade aan tere vruchten hebben.
Van de andere kant zijn, door de kille nachten van de laatste tijd,  de vruchten niet meer zo teer.



Op de hele rij planten is er maar één plant die rode vruchten heeft.
Als je alles wat nader gaat bekijken ziet alles er niet zo best uit. 
De plant zelf is geschonden en heeft verdorde delen en de vruchten zijn aan de kleine kant.
Het is als het ware een beetje geforceerde rijpheid.

Hier zie je een groene (onrijpe) paprika naast een paar nog groene pepertjes.
Deze moeten rood worden om werkelijk pikant te zijn.
Het hangt natuurlijk allemaal af van het weer.
Groene paprika's zijn op hun best in warme schotels.

De tuinmeubelen zijn opgeborgen op een rond tafeltje en 2 stoelen na.



Er staan nog veel bladeren aan bomen en struiken.
En veel kleur zit er nog niet op.
Enkel de wilde wingerd heeft zijn fel rode herfstkleur die maar korte tijd stand houdt.



Gewoonlijk brengen de doornloze bramen hier zeer goed op.
Dit jaar is het kille natte weer van september de spelbreker geworden.
Zo zien de trossen er uit, gerot of opgedroogd.
En hier en daar is er een vrucht die zijn best doet om toch nog te rijpen.

Dit jaar is uitzonderlijk slecht voor vooral de latere soorten zoals de braambes

Ik denk dan maar aan de vele lekkernijen in recepten met braambessen.

http://www.francescakookt.nl/lactosevrije-cheesecake-met-bramen/

http://www.solo.be/nl/recepten/mille-feuille-met-chocolade-en-braambessen/

Eén zaak ben ik zeker, als de kleinkinderen komen dan zijn ze elk jaar dol op het plukken van braambessen.
Dit jaar lag dat anders want er staan er te veel met rare kleuren en met haar op.
Opa, het is niet meer leuk de bessen zijn een beetje te veel kappot.

Na een drukke dag als gisteren lag vandaag de pees er een beetje af. Ja de boog kan niet altijd gespannen zijn.
Ik heb enkel een kruiwagen paardenmest gehaald en daar even met de baas van de stoeterij kunnen babbelen.
Er komen veranderingen in de infrastructuur maar dat zal mij niet hinderen in het ophalen van mest.



Hier zie je de drie fazen van de compostering.
Op de achtergrond is de wachtruimte voor groenafval en voor mest.
In het midden is de op te zetten composthoop.
Vooraan ligt de verteerde jonge compost, overdekt met een gronddoek.



Vandaag haalde ik een kruiwagen verteerde mest die in de serre zal ingewerkt worden.
Deze wordt afzonderlijk gelegd om er gemakkelijk aan te kunnen.

Het weer was vandaag wat onzeker. Deze voormiddag hebben we wat gerommeld op zolder.
Na de middag heeft mijn broer dan hout gezaagd voor de kachel.
Het is lang geleden dat de kachel nog zoveel moest branden in september.
Eens november verwarmen wij dan met elektriciteit.
Dat komt nog tamelijk goedkoop omdat wij een nachttarief hebben voor de verwarming.

Rond vier uur klaarde het uit zodat wij paardenmest konden halen zonder nat te worden. 

Toen waren we allebei reeds tamelijk vermoeid.
Zo haalden we in plaats van 6 kruiwagens er maar 3.

Het waren paletten, ongebruikte rekken en balkjes, allemaal ongeverfd en bloot hout.
De voorraad brandhout is sterk geminderd.
Nooit kende ik zo'n kille september maand en in oktober is het normaal.
's Morgens vroeg aan de PC zitten werken met 18 à 19° is nogal bibberig.
Je kan het oplossen door je aan te kleden dat je amper nog kan bewegen.

We hadden teveel zaken van de zolders gesleurd die in aanmerking kwamen voor brandhout.
Afbeelding
Hier kan ik enkel van dromen maar wij branden reeds dertig jaar hout. Niet het jaar door, enkel in de overgangs seizoenen. Dit is van af mei, als het nodig is en vanaf september als het nodig is tot begin november.

We hadden teveel zaken van de zolders gesleurd die in aanmerking kwamen voor brandhout.


Hier kan ik enkel van dromen maar wij branden reeds dertig jaar gratis.
Niet het jaar door, enkel in de overgangs seizoenen.
Dit is van af mei, als het nodig is en vanaf september als het nodig is tot begin november.

Het waren niet allemaal paletten maar veel restjes hout links en rechts gekregen. 
Zo kreeg ik eens een karrevoer afgekraakte weidepalen.
Toen hie rechtover een vervallen herenhuis werd afgebroken mochten we balken gaan halen alles wat brandbaar was.
Toen heb ik een reserve aangelegd waar ik nog van brand.
Mijn buurman brande plots geen hout meer en ik mocht zijn hele voorraad halen.
Dit is het fijne van hier tenlande te wonen. Als buren helpen wij elkaar. Mijn enige buurman die ik nog heb kan in zijn oude dag, 86 jaar, nog altijd op ons rekenen.
De andere buurman is aan 93 jaar naar een rusthuis gegaan en zijn huis staat voorlopig leeg.

We hebben gisteren samen veel werk verzet maar amper voor de tuin.
Toch ben ik tevreden van onze dag samen.

We hadden hier opnieuw geluk want het begon pas te regenen naar de avond toe.
Zo kregen we er nog een droge dag bovenop met aangename temperatuur maar weinig of geen zon.



Met al mijn beenkwetsuren dit jaar was ik niet zeker of ik in staat zou zijn paardenmest te halen.
Dit is, dit jaar, mijn allereerste kruiwagen en die is voor ongeveer een kwart minder geladen dan ik gewoon was.
Toch is het nodig, er een koord over te spannen zodat de lading, die relatief licht is, op de kruiwagen blijft.
Meer gewicht kan ik voorlopig niet aan en één kruiwagen per dag zal wel voldoende zijn.



Er was voor de kuststreek ook wat lichte regen voorspeld maar enkel naar de avond toe.
Zo bleef het hier tot 6u30 droog, waardoor ik rustig in de tuin kon werken.



Tot nu toe kon ik met één kruiwagen mest, twee lagen leggen tussen twee groenlagen.
Nu kom ik toe voor ongeveer anderhalve laag.
Voordat het regent, een laag mest leggen op de composthoop, bespaart mij een sproeibeurt met de tuinslang.
Er moet voldoende vochtigheid zijn in de hoop.
Verse paardenmest is droog maar groenafval bevat heel wat vocht maar niet voldoende om ook de mest vochtig te maken.
____________________________________________________________________________________________________

Wat goed is voor de aanleg van de composthoop is nadelig voor kropsalade die zo goed als oogstbaar is.



Terwijl deze rij kropsalade droog stond heb ik ze overdekt met de koepeltjes.



De koepels staan er los boven want ze zijn niet met de pinnen in de grond gedrukt.
Zo kan er onderaan lucht binnen.
Daardoor zullen de koepels aan de binnenkant niet bedampt geraken.
Het risico dat de salade te vochtig staat en gemakkelijk rot is daarmee vermeden.

Kunnen we nu wel zeggen dat de nazomer van 2015 eindigt op 5 oktober?
Ik weet het echt niet.
De zon trekt zich terug en regen komt in de plaats...

  https://sarahfwrites.wordpress.com/

maar de temperaturen stijgen de eerste dagen tot 20°.
De bomen staan nog relatief groen. Er is slecht hier en daar wat verkleuring te merken.
- Oktober met groene blaan (bladeren), duidt een strenge winter aan.- ttp://www.weeramateur.nl/spreuken2.htm

Het is dus twijfelachtig of de nazomers werkelijk voorbij zijn.
De temperaturen zullen een duik nemen maar voor hoelang?
In de tuin zijn het enkel de pompoenen die totaal geoogst zijn.
De rest is nog niet of nog net niet op het einde van zijn groei.

De paksoi is ook wel uit het tuinbeeld verdwenen maar dan omwille van totale mislukking.
Mislukte teelt of teelten kan je elk jaar hebben hoe geroutineerd je ook bent.
Maak je daar omtrent maar geen illusies.

In de serre is een eind gekomen aan het oogsten van komkommers.

De patisson met ernstige groeistop groeide plots zeer goed toen ik hem in volle grond plaatste en regelmatig water gaf.
Er kwamen echter geen vruchten op zodat ik hem best kon verwijderen.
Er staat nog een restje basilicum.
De grond in de serre kan uitgevoerd worden en opnieuw aangevuld worden met verse grond.

Eindelijk begon ik met de aanleg van onze nieuwe composthoop.
Het ideaal is met spaarhopen te werken en de composthoop in één trek op te zetten.
Ik kies voor de trage aanpak waardoor ik zaadknoppen laat verteren op een aparte verteerhoop.




Op de bodem van de  plaats waar de eigenlijke composthoop komt strooi ik een laagje jonge compost.
Hiermee hoop ik de vertering in de nieuwe hoop te activeren.



Dit hier is de rijkelijk voorziene wachthoop die ik telkens zal gebruiken als  groenlaag tussen twee laagjes paardenmest.

De eerste laag is gelegd bovenop het laagje jonge compost.
We zijn gestart en de tuin is proper gemaakt.

De tuin mag opnieuw worden gezien.
Op een paar vergetertjes na is de opkuis af.



De paksoi heb ik er uit gewipt samen met het onkruid.



Het gras is nog maar eens gemaaid en de bladeren vallen nu vlugger dan dat het gras groeit.

Een vergeten hoekje aan de staakbonen.
Tot zaterdag heb ik de tijd om dit op te ruimen.
Daarna ruimt de wind van Noord-Oost na Zuid-West en mogen we regen verwachten.
En onverwacht ruilen we dan de droge frisse temperatuur in voor warmere.

Vandaag kan ik beginnen met de opzet van de composthoop.
Gisteren is de tuin min of meer onkruid vrij gemaakt.
De zaadkoppen die er stonden zijn verwijderd.
Klein onkruid zal je hier daar nog wel vinden.
Het is veel vlugger gegaan dan ik had verwacht.



De peterselie is er eindelijk door gekomen.


De veldsalade deed er een lange tijd over om te kiemen en het is dan nog ongelijk gebeurd.
Er zijn veel lege plekken maar ik kan dat oplossen maar niet bij zee zonnig weer.
Ik zal er een beetje verplanten en dan later glas over leggen.
September is een eerder frisse maand geweest.

Vak 5 van de wisselteelt is nu grondig onkruid vrij gemaakt.
Wat overblijft van de zonnebloemen zal blijven staan tot na de winter.

Waar er groenten staan wordt er gemulcht. 
Het is herfst en steeds meer bladeren mengen zich bij het gras maaisel.
Dit veel beter als gras alleen de grond verzuurt.
Hou daar rekening mee en kalk elk jaar de grond, juist vóór de winter.

Tot nu toe gebruik ik steeds zeewierkalk maar sommigen beweren dat dolomietkalk beter is omwille van het millieu! 
Ik zoek reeds heel lang naarde reden maar vind geen uitleg, elkel de uitspraak.
Ik zocht gewoon verder en vond een antwoord bij Marc, onze voorzitter.

'Je vroeg je af waarom we voor het gebruik van kalk niet direct meer kiezen voor zeewierkalk.'
Wel, vanuit ecologisch standpunt is het een slecht product.
Het bedreigt zeer sterk, het bestand van de koraalalgen op de zeebodem voor Bretagne.
Door de sterke ontginning kunnen de algen niet snel genoeg bijgroeien = roofbouw.
En ook zijn er vragen gerezen over het gehalte aan zware metalen.
De gehaltes aan cadmium en vooral lood liggen zeer hoog.
Vandaar onze keuze om als kalkmeststof dolomietkalk te verkiezen. Dolomiet is een gesteente met hoog gehalte aan calcium, magnesium en aardig wat spoorelementen.

Gisteren deed ik een stukje verder aan de opkuis en vandaag zal het niet anders zijn.



De rest van het pad aan de noordkant van de serre is onkruid vrij gemaakt tot het einde van de tuin.



Langs het paadje achter de serre zijn de tagetes weggehaald en het paadje is nu ook onkruid vrij.
Elke dag een beetje opkuis zou de tuin klaar leggen om de winter door te komen.

Voor vandaag heb ik hulp, waardoor de tuin er plots helemaal anders zou kunnen uitzien.

Ik wil graag beginnen met de nieuwe composthoop.
Daarvoor moet er paardemest gehaald worden met de kruiwagen.
Toch heb ik verkozen om bij het zeer mooi weer, de verdere opkuis van de tuin als prioriteit te nemen.

We hebben de zonnebloemen opgesnoeid maar zo veel mogelijk zaadkoppen laten staan en nog enkele bloemen.

De bedoeling is om meesjes en andere kleine zaad etende vogeltjes van winter voedsel te voorzien.
Er zijn een paar koppen die reeds grotendeels kaal geplukt zijn.

We moeten er gebruik van maken om gedurende het mooie weer de tuin zoveel mogelijk onkruidvrij te maken.



Dit is mijn grondige methode. Ik schep het bovenste laag gewoon af en laat het composteren.



Op de gezeefde compost en op de ruwe ongezeefde kon ik niets anders dan wieden.



Als ik elke dag zo'n stuk afwerk zal de klus vlug afgewerkt zijn.
Morgen krijg ik dus hulp en ik week nog niet of ik verder opkuis, of mest haal.
De composthoop opstraten kan misschien beter wachten?

Nacht.

Rode maan met maansverduistering.


______________________________________________________________
Het is soms een voordeel, om vier uur op te staan. 
Mijn biologische klok liep vandaag een 'ietsje' vooruit.
Om tien voor vier zag ik een zwart  schijfje voor de maan komen en dan is geleidelijk de rode kleur gekomen.
Ja, wonderlijk mooi en dan begin je na te denken over het wonder van de natuur.
Wie of wat zou dat allemaal tot stand brengen en in stand houden.
Dan ben je niet meer aan het observeren maar aan het vechten met mogelijkheid en onmogelijkheid.
Je voelt een soort onmacht die je niet grijpen noch begrijpen kan.
Alles slaat dan om in verwondering en bewondering.
En dat kan niet anders zijn dan een vorm van aanbidding van de oerkracht. Verder kan ik het niet in woorden brengen.
Ik kan niet anders dan een gelovig mens te zijn maar vraag me niet naar het concrete daarvan.
______________________________________________________________

Dag.
Ik ben een mens en als ik groenten wil hebben moet ik ze kopen of zelf kweken.
Als je ze zelf kweekt moet je in je tuin werken.
We komen echter uit een zeer natte sombere periode waarin ik, als reumapatient, tot niet zoveel in staat was.

Gisteren heb ik genoten van de zon en een thee op het grote terras in Bulskampveld.
Toen we weer  thuis waren heb ik mijn foto aparaat genomen om eens de toestand van de tuin vast te leggen.

Ik schrok op bepaalde momenten en stelde vast dat ik de tuin aan een nieuwe opkuisbeurt moet onderwerpen. 
Er kan ook geoogst worden en er moet nog veldsalade gezaaid worden. 
Het gezaaide zal moeten kiemen onder een koepeltje.



De vuilste hoek van de tuin is de hoek geworden aan de serre (de kas) met de gezeefde compost maar ook de oudere ongezeefde.
Ik vroeg me af wat er, van al deze ongewenste kruiden eetbaar is?



En dan, na het opzij trekken van de grote bladeren, ontdekte ik nog twee pompoentjes. 

Hoe verder mijn camera zocht hoe meer het op het begin van een oerwoud begon te gelijken.
In gedachten had ik reeds een paar werkpunten beet voor de zonnige dag  die komt.
Die maanstverduistering heeft een beetje mijn dagorde een duw gegeven.Met een vreemd gevoel ben ik dan mijn bezige dag gestart.
Ik wilde vroeg reeds beginnen wieden maar alles is bedekt met heel wat dauw.

Ik zie er tegen op want het is nogal rugbelastend.

Na enkele rotweken wat het weer betreft krijgen we een zonnige overgang van september naar oktober.
Het is niet echt warm maar goed zonnig. Wat wil je nog meer?


De zon Kleurt de tuin levendig groen. Dat hebben we in september grotendeels gemist.

In de latere namiddag krijg je een prachtig gevecht van licht en schaduw.

Kan er groter contrast zijn dan met het weer dat we te verwerken kregen.
Onze, anders zo stevige poldergrond, voelde zompig aan onder onze voeten.
Laat het nu nog maar een tijdje zoals gisteren, zonnig maar eerder fris. 
Die relatief lage temperatuur nemen we er graag bij, als de zon maar schijnt.
Het mag nu eventjes zo duren hoor.