Winterprik

Doordat ik reeds een poos in mindere doen ben vergat ik de bloembakken op tijd binnen te halen.
Nu heeft de storm een duwtje geholpen met alle gevolgen van dien.



Ik moet hier geen woorden meer aan toevoegen.



Je ziet het ook in de tuin. De hoge broccoli kolen legden er zich bij neer of moesten buigen.
Deze ga ik niet meer rechten of opbinden.
Er staan nog vruchtjes op maar eens het kouder wordt groeien ze trager en verwatert de smaak.

De stormwind heeft ook goed in de boerenkool gerammeld.
Het zal nodig zijn om ze allemaal steviger vast te binden.
Er stonden te lichte rietstokjes bij. Het is te herdoen met steviger materiaal.
Dat heb ik reeds klaar gezet maar ik zal hulp vandoen hebben om alles te plaatsen.

Ik ben nog geen vijf minuten binnen, dat ik het roodlof en de warmoes onder koepel plaatste, of het giet water.
Colette komt juist thuis van boodschappen en ze haalt de auto leeg in die gietende regen.
Ik heb haar een keer dicht genomen om wat op te warmen.
Ze liet het zich wel gevallen en dan zei ze...
'Zeg, ik heb geen koud hoor!' maar haar handen voelden aan als ijsblokjes.  Ja vrouwen hé!



Deze morgen stond de tuin droog en ik zag dat het roodlof goed droog was.
Ik vind dat zo'n mooie groente en het is nog knapperig lekker ook. Je kan het ook warm klaar maken.
Ik heb de koepeltjes een beetje rap, rap rap geplaatst.
Als de wind nu maar zijn manieren houdt of ik mag koepels vezamelen.

Ik heb er dan maar een koepel, eigen fabricaat, over geplaatst die aan de koude kant tot tegen de grond staat.
De koepel is wat aan de kleine kant maar het is nog altijd beter dan helemaal niet afgedekt.

Aan de andere kant heb ik er stenen onder geplaatst zodat het eronder luchtig blijft.
Roodlof dat in de winter droog blijft vriest niet kapot wat in natte toestand wel gebeurd

Vooraleer de koepel boven de warmoes te plaatsen had ik eerst de rotte bladeren willen verwijderen.
Dat zal dan maar voor later moeten zijn.
Warmoes die niet afgedekt is vriest niet vlug kapot in natte toestand maar toch dek ik af.
Het groeit wel vlugger bij.  Winterzon onder koepel geeft meer warmte dan blote zon.

Alleen het deel waar de warmoes behoorlijk laag staat heb ik overdekt.
Ik zal nog verder plukken en dan komt het andere deel ook voldoende laag te staan om overdekt te worden.
Zo komt de tuin grotendeels vrij of overdekt.
Wat je overdekt is aangenamer oogsten om wille van het droog zijn.

Tuinclub
Wanneer: 22/11/2015 van 10:00 tot 12:00
Plaats: café 't Oud Gemeentehuis bij Addi Cathilleweg 86, 8490 Stalhille

Verantwoordelijk: paulclicteur@hotmail.com tel: 050814171
Mogelijke themas:
Moestuin, Siertuin, Fruit, Kruiden, Voeding en Andere
o.a. Komen jouw vragen ook aan bod.

Paul Clicteur voor de moestuin en Luc Dewaele voor de siertuin

 
De zaden- en de pootgoedlijsten voor 2016 worden overlopen.
Er wordt rekening gehouden met de ervaringen van dit jaar.

Ook de samen aankopen van o.a. Bio-kippen voeders, bakmeel, witloof wortels, bio hulpmiddelen,... kunnen besproken worden.

Toen ik in de vroege morgen in de tuin kwam dacht ik dat er brokken waren gemaakt.
En ik heb in de tuin veldsalade voor nu maar ook voor later.
Als we een winter krijgen zoals langs alle kanten wordt voorspeld, dan kan die late veel later zijn dan januari.



Ik heb gisteren de tunnels gelaten voor wat ze waren en ben enkel naar de kippen gegaan.
Op het eerste zicht bleken ze gewoon uit elkaar gewaaid.
Dat is vandaag bevestigd want ze zijn onbeschadigd.
In zulk driest weer verkoos ik om enkel voor het hoogstnoodzakelijk in de tuin te gaan.
We hebben daar een hoge boom staan die veel wind vangt.



De late veldsalade is behoorlijk uitgekomen en dat is reeds een voornaam punt.
Op de plaatsen waar er geen of te weinig staat kan dat later opgevuld worden uit plaatsen waar er te veel staat.
Dat kan je zien op het voorbeeld hieronder.



Zo zag de vroege veldsalade er deze morgen vroeg uit.
Omdat er van mogelijke regen sprake is en ik me goed voelde, ben ik er aan begonnen.
Vroeger zou ik hebben gezegd: Ik ben er in gevlogen. Nu is dat: ik ben er in gekropen.

Tussendoor rechtte ik wel even mijn rug en liep ik eventjes rond in de tuin.
En in relatief korte tijd was de klus geklaard.
Er werd niet enkel gewied maar ook verplant.
Zo bekwam het vak het formaat van 80 x 120 cm.
Dit zijn de maten van een stevig glas waarmee ik eventueel het vakje nog kan afdekken.
Dat afdekken gebeurt enkel en alleen om de veldsalade proper te houden.

Het heeft hier om 2u, nog geen druppel geregend en de wind is binnen de perken gebleven.
De salade stond goed droog in het blad en met de wortels in nogal natte grond.
Ik heb dan maar besloten het afdekken ook aan te pakken.

Na enkele mindere dagen heb ik zaterdag toch een paar keer een kwartier in de tuin gewerkt.



Tussen twee vlagen in haalde ik de grove andijvie  weg van vak 1 van de wisselteeld.
Daar blijven nu nog enkele struikjes pluksalade over.

De kroppen werden in de kruiwagen gerangschikt met, in tegenstelling tot het groenlof, toch een stevige kluit aarde mee.



Eens in de serre werden, krop na krop van de rotte bladeren onderaan ontdaan en met de kluit aarde in een begoten greppel verplant.



Zo zijn er 12 stuks in het droge gebracht voor een regelmatig gebruik.

Er was bijna zoveel afval voor de composthoop, als het nog bruikbare deel voor de keuken.
Het komt er op aan dat de serre nooit helemaal opgesloten staat zodat er dampvorming ontstaat.
De deur met een gleufje op en een dakvenster open op het eerste gaatje.
Vooral als er wind is zal de serre altijd droog zijn.
Bij mistige of regenachtige dagen zal dat minder zijn maar helemaal afsluiten is enkel goed bij vorst.

Vandaag wil ik door beelden aantonen wat het verschil kan zijn op prei bij verschillende grondsoorten van licht naar zwaar.

Zo trof ik prei bij vrienden, nog geen veertien dagen geleden.
Hun grond is van de betere zandgrond in de streek van Torhout Ichtegem.
Kijk hier hoe ver de planten uit mekaar worden gezet!
Hier wordt geteelt volgens de wisselteelt.
Ik schrok van de bleekheid van de planten.
De grond is ook naar de bleke kant in vergelijking met onze vochtige polderbodem.



Zo trof ik prei bij vrienden, nog geen veertien dagen geleden.
Hun grond is van de betere zandgrond in de streek van Torhout Ichtegem.
Ik schrok van de bleekheid van de planten. De grond is ook naar de bleke kant.
Dit is dan ook winter prei maar in onze vochtige humusrijke poldergrond.
Je acht het bijna niet voor mogelijk en toch is het ook bij ons ook biologische prei.

Dit hier is een rij waarop zich nogal wat roest had gevormd.
Ik had het je willen tonen maar mijn broer is me voor geweest zodat ik te laat was voor een foto.
Ik had  het  hem gewoon vernoemd voor volgende week. 
Om maar te zeggen hoe waardevol Gerard zijn hulp is.
De andere rij is behoorlijk zuiver gebleven.
Het spreekt vanzelf dat de prei in de tuin blijft.
Enkel als er sprake is van een vorstperiode zal ik er voordien een deel naar de serre brengen en daar verdrijven (inaarden).
Ik plant onze prei in de gaatjes van de spitvork gemaakt ik een tamelijke voor.
Ik teel de prei volgens de combinatieteelt (rijencultuur).
Ook wordt hier regelmatig bijgemest met smeerwortelgier en dat kan wel eens het verschil maken.

In de mate van het mogelijke ben ik gisteren actief geweest en haalde het grootste deel van het groenlof binnen.



Veertig stuks goedgevormd groenlof netje naast elkaar, goed bereikbaar, been gebracht voor de winter.
De één al veel dikker dan de andere.



In de tuin staan er nog een vijftien groene gezonde exemplaren zonder inhoud die ik in feite bestemd heb voor de kippen.
Die zijn geplant geweest toen er een courgette wegviel.
Nu sta ik in beraad of ik ze ook in de serre breng.



Hier in de tuin blijven de neerhangende bladeren achter die deels naar de kippen gegooid worden en deels op de composthoop gegooid.

Een vijftiental grove andijvie wil ik ook nog naar de serre verplanten waar ik ze beter onder controle heb.
Die hoeven niet droog te staan om over gebracht te worden omdat ze geen hechte gesloten krop vormen.

Elk jaar haal ik de venkel binnen in de veranda.
Het is nog niet echt koud maar toch wilde ik niet meer wachten.
Anders moet je dan, bij plotse kou of een natte periode, hals over kop alles flikken.



Van de vele jaren dat de venkel naar binnen komt is het eerste keer dat er zo veel maar dat het ook zulke mooie zijn.

Als je de venkel binnen brengt moet je er rekening mee houden dat de buitenste krans verloren gaat door afrotten.

Het is een bijzondere dag in een heel bijzondere herfst waar we in de tuin nog kropsalade staan hebben.
De laatste 3 weken heb ik ze onder koepel geplaatst om ze wat te beschermen tegen te veel nattigheid.



Dit is de laatste exemplaar kropsalade die ik onder koepel bewaar tot aan zijn gebruik.

Door het warmere weer in oktober en november is de rij roodlof die ik wat laat plantte ook oogstbaar geworden.
Raar genoeg zijn er drie soorten.



De eerste soort is meer groen dan rood maar tamelijk gesloten.



De tweede soort is sterk rood en ook een gesloten krop.

De derde soort is rood maar een eerder open krop.

Van roodlof weten we dat die niet helemaal bestand is tegen vorst, tenzij dat die droog staat.
Een koepel erover zal dus noodzakelijk zijn.
Het moet ook luchtig zijn eronder tegen het rotten.
Daarom zal een kant niet op  de grond steunen maar op stenen of blokken.

Op 26 oktober was ik 78 jaar jong van hart maar lichamelijk toch versleten tot op de draad.
Mentaal breng ik het nog altijd op maar ik hou er rekening mee dat ik plots zal moeten ophouden met de blog.
Een vervolgblog zal er niet komen, dat is nu zekerheid.
Velt jabbeke laat je niet in de steek.

Reeds nu kan je terecht op faceboek:
https://www.facebook.com/veltjabbeke?fref=photo
Ik had graag de blog nog een paar jaar volhouden.
Dan zou ik ondertussen tachtig zijn maar ik vrees dat het plots zal afgelopen zijn.

Er wordt een strenge winter verwacht.
We zijn dat niet meer gewoon en met de opwarming van de aarde verwachten we geen strenge winters meer.
Maar in Ontario Canada hadden ze reeds twee heel strenge winters na mekaar.Het kan dus best ons ook t beurt vallen.

We hebben in Ontario familie wonen en zo weten we dat hun klimaat tamelijk gelijklopend is met het onze.
Hun winters zijn altijd kouder dan de onze en hun zomers zijn ook een beetje als de onze.

Onze familee daar zijn farmers. 
Voor onze normen hebben ze veel land maar volgens Canadese normen zijn ze eerder kleinere boeren.

Het is te warm voor de tijd van het jaar.
November warm en fijn, het zal een strenge winter zijn. Om maar één weerspreuk aan te halen.

Ja, in september en ook oktober sloegen ze langs vele kanten met de belofte van een strenge winter om onze oren.
November is pas goed begonnen en het is opnieuw hetzelfde liedje.
Laat er ons best op voorbereiden!

Ik was dit jaar vroeg en laat met venkel.
Door het warme weer shiet de vroegste gemakkelijk door maar de late worden voldoende groot.

Het grootste voordeel vind ik nog dat het aangenaam weer is om buiten te werken.

Maar gisteren en vandaag hebben we onze jongste kleinzoon van 10 maand om op te passen. 
Zo komt er heel weinig van in de tuin werken.

Het zou droog blijven tot rond 4 u maar rond 2u is het hier stilletjes opnieuw beginnen regenen.

Gelukkig kon ik gisteren het invoeren in de serre compleet afwerken.

Het invoeren van de serre heeft meer tijd en moeite gekost dan ik had verwacht.



Dan maar vandaag zwavelbloem verbranden in een gesloten serre.

Dat deed ik rond half twaalf en rond 3 u is het nog niet te doen om lang in de serre te blijven.
Ik wilde de ruiten binnen in de serre wassen met azijnwater 1 op 2.
Het zal voor morgen zijn.

Gisteren kregen we in de namiddag een stevige regenvlaag over ons heen gegoten.



Vooraf had mijn broer de rechterkant van de serre uitgevoerd zodat ik de zuren kon doorspoelen naar de ondergrond.



Juist toen het gras gemaaid was, lees eerder 'toen de bladeren op gemaaid waren', is het beginnen te regenen.
Eerst was het nog gezapig weg maar dan gingen voor een eerder korte periode, de hemel sluizen toch breder open.



Zo hebben we een hoop bladeren die in fijne laagjes op de composthoop moeten tussen mest laagjes.

De composthoop is opnieuw met een zestal laagjes aangevuld.
Toch lijkt het er op dat hij niet veel verhoogt door het aantassen.

We waren bij vrienden en heeft een moestuin, ongeveer zo groot als de onze en zij onderhoud een kruidentuin.
Bij hen is het geen zandgrond maar zand gemengd met mergel.
Geen zware grond maar ook geen lichte.
Hij kweekt volgens de wisselteelt met allemaal vakken waar de teelten op doorschuiven.
In de kruidentuin blijft alles zo wat op zijn plaats.
Ik werkte jaren in Tudor, de kruidentuin van Stad Brugge en daar blijft alles ook steeds op dezelfde plaats.
Hebben kruiden dan geen behoefte aan vruchtwisseling?
Heel veel kruiden zijn doorlevend.

Bij onze vrienden zag ik pas gekiemde ui.
Vroeger kweekte ik ook winter-ui maar ben daar reeds jaren van afgestapt. De opbrengst was goed maar een teelt die het ene seizoen wordt geplant staat het volgende seizoen in een tussen-rij.
Daardoorloopt alles een beetje door mekaar. Een tussenrij heeft enkel planten van korte leefduur.

De soorten die ik kon planten waren 'blanc de Vaugirard' en gele van Zwijndrecht.
Het Vlaams Zaadhuis heeft andere soorten.
Zie http://www.vlaamszaadhuis.com/winkel/tags/winteruien%20planten?cat=156&subcat=65

Raadpleeg ook de hieropvolgende site: https://www.zaadhandelvanderwal.nl/nl/shop/plantuien_sjalotten_knoflook/group_id,808

De ideale plantperiode ligt tussen 15 september en 15oktober.

In de opbouw van de composthoop is er slechts één laag bij gekomen.
Voor de rest heeft mijn broer zich geconcentreerd op het knippen.
Van opkuisen is er niet veel terecht gekomen en ik ben even weer helemaal buiten strijd.



Ik probeer wel elke dag wel iets te doen, luisterend naar mijn lichaam dat niet veel toelaat.



De pluimpapavers zijn geknipt, versnipperd en verwerkt in de composthoop.



Het 'pyrusriet' mocht wel een beetje korter afgesneden zijn geweest.



Bij de beneden vijver zijn er twee kanten geknipt maar niet opgekuist.



De kruidenhoek is enkel geknipt.

De gehaalde paardenmest is ferm geminderd.
Ik probeer eerst de composthoop zo ver mogelijk af te werken en dan halen we opnieuw wat mest bij.

De vorige jaren zaaide ik eind oktober de minniserre vol veldsalade.
Wegens rugklachten ben ik er dit jaar nog niet toe gekomen.
Elke avond zeg:'Morgen zal het wel gaan' maar het komt er niet van.
Als je nu zaait kan je begin februari oogsten.
De mini serre blijft dicht en ademt door de spleten die minimaal zijn maar altijd voldoende waren.



Hier stond de mini serre vol paprika's en ik oogstte er meer dan 2 volle emmers rode, gele, oranje en witte vruchten.
Nu moet de grond rusten en los gelegd worden om de winter door te brengen.

Nu staat de mini serre op het nieuwe vak vier in het verlengde van het frambozen vak.
Ik zou er alsnog veldsalade willen in zaaien.
Reeds meer dan 10 jaar zaaide ik er elk jaar op 26 oktober, op mijn verjaardag en oogstte ik eind januari tot begin maart.
Het weer speelde daarin een grote rol en bepaalde telkens de begin datum van de oogst.
Nu kon ik door omstandigheden niet zaaien maar ik hoop dat het vandaag lukt.
Mijn rug is beter door te rusten en een beter passende zalf te gebruiken. We zien wel.

Het schuifdak van de mini serre heb ik veilig op zij gezet en hoop het vandaag terug te plaatsen.

Als de ramen er amper vijf minuten opgeschoven zijn  bedampt het glas rondom rond.
Het opwarmen gaat dus vrij snel.

Van om het even welke kant we kijken, de serre staat in de zon en bedampt.
Deze tijd van het jaar zal ze maar tot kort na de middag in de zon staan, daarna staat ze in de schaduw van de grote serre.
Normaal gezien is veldsalade een gemakkelijk kiemer.
Maar als het te fris blijft kan het toch wel eens mis gaan.

De bodem van de put is reeds terug bedekt met een laag sterk verteerde paardenmest.De linkerkant van de serre is doorgespoeld met +/- 1000 liter regenwater.
Doordat ik nu beschik over een pomp met een groter debiet dan de vorige, was de klus in 1u gefikst.
Het nadeel van die pomp is dat de slang helemaal niet soepel is en dat ze aan de pomp bevestigd blijft.



De bodem van de put is reeds terug bedekt met een laag sterk verteerde paardenmest.



Ik ben er vandaag in geslaagd om aarde in te voeren die 1 jaar heeft gerust of de onkruid top uit de tuin.

Het restje van de compost van vorig jaar zal als bovenlaag dienen.

Normaal zie je in september, champignons in het bos, in de tuin of langs de graskant en niet meer einde oktober.

Ik ken geen enkele van deze soorten.
Elke dag dat ze er langer staan vallen ze minder op, beetje bij beetje bedolven onder de gevallen bladeren.
De mogelijkheid bestaat ook dat ze vertrappeld worden.

Toen we terugkwamen van onze uitstap naar de Moezel liep er een jonge kip in de tuin, genietend van onze salade.
Colette is bij de buren gaan zoeken naar de eigenaar.
Die is gekomen en zei dat ze reeds 3 weken voortdurend uitbrak..
Hij deed het hok open en dreef haar naar binnen. 
Je mag ze houden, want ik ben het beu haar steeds maar opnieuw te moeten zoeken en grijpen.
Mijn andere kippen breken nooit uit en ze zijn allemaal gekortwiekt.



Terwijl de tweede kip op haar nest aan het leggen is ontfermt de haan zich over de nieuwe.



Ik heb voor wat groen gezorgd en de nieuwe kip is gretig.

Dit is ons nieuw trio. De zwarte kip heeft pijnlijke poten en ligt heel veel neer.



Zes dagen op zeven legt ze een langwerpig ei.
De nieuwe kip legt, volgens de vorige eigenaar, groene eieren.