Archief

Het is jaren geleden dat ik nog zulke mooie tomaten had.
Sedert half juli oogsten we sporadisch.
Ik had de gewoonte ze, na de pluk te laten bijrijpen in de serre (kas).
Maar met het eerder hete weer werd ik teruggefloten vanuit de keuken.
'Zeg, dat waren geen rijpe tomaten maar gekookte die ik rap in soep heb verwerkt'.
Nu mogen, de vers geplukte, verder rijpen in de keuken of de frisse berging.


Waardoor bekom ik zo'n goed resultaat?
Op de eerste plaats komt de keuze van de soort en daarna het begieten en de bij bemesting.


Omdat het zo uitkwam dat ik naast de grote tomaten nog al wat ruimte over had, wilde ik die opvullen.
Het zijn lage mini tomaatjes geworden met een zeer grote opbrengst.

Buiten op vak 4 van de wisselteelt heb ik een mini tomaat geplant die nu stilaan woekert met een overvloed aan ranken.
Om ze te leiden gebruik ik de afsluiting met de tuin van de buurman.
Het kan maar zo gemakkelijk zijn.
Door de  zomerstorm van gisteren is die struik nu helemaal door mekaar geslingerd.

Ik heb me laten wijsmaken dat tomaten steeds mogen op dezelfde plaats staan. Vorig jaar stonden de hoge snoep (mini) tomaatjes zoals gewoonlijk tegen de serre aan.
Augustus was een natte en koude maand. (Ik hoop dat we niet opnieuw op dit senario aansturen.)
De plaag kwam op de mini's en sloeg over naar de serre.
Er stonden drie soorten: 'coeur de beuf'- 'Roma's' en 'Noir de crimée'.
In geen tijd, was mijn hele tomatenoogst om zeep.

Ik heb direct de ruiten van de serre aan de binnenkant ontsmet met azijn.
De grond werd uitgevoerd en vernieuwd.

Dit jaar heb ik dubbele (op één onderstam ) geënte tomaten geplant.
Gezien het resultaat is dit voor herhaling vatbaar.
Vanaf nu is het bijna elke dag tomatenpluk.

Doordat wij hier poldergrond hebben (zeer water houdend) geef ik pas na het planten  +/- een week,  zo om de twee dagen, een volle plastiek pot water.
Daarna laat ik het een beetje zijn beloop gaan.
Bij het vormen van de eerste vruchten giet ik één keer per week de pot vol.
Vanaf juni geef ik om de 14 dag een beetje smeerwortelgier per plant.
Daarna vul ik elke pot met water om door te spoelen.

Bij het plukken zijn de tomaten rood op een kringetje na tegen de steel.
Helemaal rood laten komen op de stam kan nogal lang duren.
Het verbetert de smaak ook niet merkbaar.

Warmoes, met brede (witte) stelen, is een vroege  groente die wat uitzicht betreft veel gelijkenis vertoont met Paksoi die een zeer late groente is.  

warmoes (eigen foto)

Dit jaar heb ik prachtige warmoes met zeer brede stelen maar ik had jaren dat de stelen eerder smal waren.
Zo had ik vorig jaar, sijbiet in de tuin en dus geen warmoes.

paksoi (eigen foto)

Maar de paksoi is meer gesloten en de bladeren hebben een lichtjes andere vorm.
Wat de stelen betreft heb ik ook nog paksoi gehad met brede stelen.

De zaai periode is totaal verschillend.
Warmoes zaai je in het voorjaar maar paksoi zaai je in de beperkte periode tussen 15 juli en 15 augustus.
Zaai je vóór 15 juli, dan schiet hij gemakkelijk door.
Zaai je na 15 augustus dan moet het weer al zeer goed mee zitten om nog resultaat te boeken.

Bij ons is de paksoi nu, ongeveer klaar om te verspenen.
______________________________________________________________

Verschil tussen Warmoes en Snijbiet!

Warmoes (Beta vulgaris var. cicla) is een ouderwetse bladgroente, ook bekend onder de naam snijbiet.
Hoewel warmoes en snijbiet dus als synoniemen worden gebruikt, zijn de twee niet helemaal identiek.
In de (biologische) vers handel doelt men met snijbiet op een variant met veel blad, terwijl warmoes typisch dikke nerven heeft.
Van warmoes at men vroeger alleen de bladstengels

____________________________________________________________

Gezondheid
Warmoes heeft een hoger ijzergehalte dan spinazie (4mg per 100gr, ten opzichte van 3mg per 100gr voor spinazie).
Vitamine C en calcium zijn ook goed vertegenwoordigd: respectievelijk met 37 en 87 mg.

Bereiding
Van warmoes kan je zowel blad als bladstelen eten.
In het algemeen kan je dezelfde recepten gebruiken als voor spinazie, alleen is de kooktijd iets langer.
Goed spoelen om in stukken gesneden, gaar te stoven.
Er zijn tal van verwerkingsmogelijkheden:
Warmoespuree, warmoes met (kaas)saus, moussaka met warmoes, warmoes taart, enzovoort.

Tip: meng een soeplepel vers geroosterde sesamzaadjes in de gestoofde warmoes.
En gebruik gerust veel muskaatnoot! 

Voor dit gedeelte heb ik me laten inspireren door http://www.dewassendemaan/warmoes (een schijnbaar, niet meer actieve site)

____________________________________________________________

snijbiet

Ik vraag me af of het verschil tussen snijbiet en warmoes enkel het verschil is in de breedte van de stelen of ook de kleur meespeelt.

warmoes

En hier vraag ik me af of het verschil tussen snijbiet en warmoes enkel het verschil is in de breedte van de stelen.
Zou ook de kleur meespelen zodat je rode gele of groene warmoes kunt hebben?
Als de stengels maar goed breed zijn.

De meeste velt afdelingen hebben een nieuwsbrief.
Voor onze afdeling is dat 'De Jabbeekse Velt-flap' die een twee maandelijkse nieuwsbrief is.

Vroeger verscheen die maandelijks. Toen werden geen foto's gebruikt.
Van zodra het twee maandelijks werd, om te besparen, werden er zwart-wit foto's geplaatst.
De laatste evolutie zijn de kleurfoto's.
Deze in zwart-wit waren niet zo duidelijk maar nu, met kleur is het tip top in orde!
Op de site van 'velt Jabbeke' http://beweegt.velt.be/jabbeke  (klik op veltflap) kan je de veltflap lezen tot: jaargang 12 nummer 5 : november -december2010

Ik tikte op Google afbeeldingen 'veltflap ' in

Ik vond er op de eerste plaats een hoofding

Maar ik was vooral verwondert zoveel eigen afbeeldingen te vinden o.a. deze rolstoel.

Deze foto is genomen in één van de vele tuinen die we door de jaren heen bezochten in Engeland en dat met Bert.

Dit heeft uiteraard niets te maken met onze veltflap maar wel met de vele herinneringen die ik aan velt te danken heb.
Nu heb ik geen rolstoel meer nodig maar het gesukkel blijft toch bestaan.

In de tuin is er altijd wat te doen nu er op vele fronten geoogst wordt.

Het is nu de komkommertijd.

Dit jaar komen de vruchten zeer onregelmatig, nu eens veel dan een tijd maar sporadisch een vrucht.
Je kan tussenin naar de winkel gaan voor een mooi groot exemplaar.
Die zijn echter wel mooi groot maar behoorlijk droog.
Het lijkt er bijna op alsof ze allemaal van 1 exemplaar zijn gekloond.


Wij hier snijden ze op +/- 25 cm voor de broeikomkommers en +/- 15 cm voor de veld komkommers met gegarandeerde sappigheid.


Ik geef elke dag water maar er staan te veel zij ranken aan de twee broeikomkommers maar heel veel kleinere vruchen. 
Het lijkt er op dat het plots een explosie van oogstbare vruchten zal worden.

De derde plant is in feite een buiten komkommer, de Engelse veld komkommer.
Hij doet het zeer goed in de serre en de vruchten hebben neiging om stekelig te zijn.
Deze plant heeft  weinig ranken en geeft om de één à twee dagen een vrucht.
De smaak van broei- en veld komkommer is identiek en ze zijn allebei mals en sappig.
Ook hier vind ik het spijtig dat ik je niet digitaal kan laten proeven.

Uit ondervinding kan ik zeggen...
laat komkommers, evenals courgettes, niet te groot worden want het vermindert de smaak en vooral de sappigheid.

HERBRONNEN
Om de eentonigheid te breken van altijd maar foto's met wat uitleg, zal ik uit een ander vaatje gaan tappen.
Plots kreeg ik het gevoel, zonder enige aanleiding, dat ik in herhaling en eentonigheid aan het vervallen was.
Daar is wel iets van aan.

Dit is ons 10de actieve jaar.
Zo nu en dan hebben we een beetje moeten herbronnen.
Nu is het weer zo ver.
Ik zou het graag nog twee jaartjes volhouden en dan doorgeven of onze tuinblog laten verdwijnen. Voelt iemand zich geroepen, dan kan hij zich melden bij dalae2pandora.be

De bedoeling is: Opnieuw de nodige variatie in onze blog te brengen.
Je moet weten dat we begonnen zijn met deze blog op 25 december 2005. Toen onder de naam 'tuinclubveltjabbeke'

Op een bepaald ogenblik was die door het aantal foto's verzadigd en moesten we overgaan op een vervolgblog. De logische naam is: 'tuinclubveltjabbeke 2'
We hebben wel een zeer grote evolutie door gemaakt.
Ga maar eens op tuinclubveltjabbeke' neuzen, heel onderaan in het archief en vergelijk met nu.

---------------------------------------------------------------------------------------

Bij de groenten die regelmatig  kunnen worden geoogst zit ook een typische wintergroent: De boerenkool of krulkool.

Normaal wordt deze groente pas lekker geacht na de eerste nachtvorst.

In de plaats van de onderste bladeren geel te laten worden of allemaal aan de kippen voederen, kan je er best soep van koken. 
Als je naar recepten zoekt van boerenkool stoot je onvermijdelijk op bijna niets anders dan stamppot.
Maar er zijn andere bereidingen ook.
Je kan zoeken op het net zonder veel te vinden maar je kan ook zelf experimenteren.

Ik wens je veel succes.

Eindelijk komt het oogsten op gang maar soms is die oogst eenmalig.


Dit is de eerste normale courgette oogst die zich nu om de enkele dagen moet herhalen.
De ideale lengte bij het oogsten is maximum +/- 18 cm.


Ook de tomatenoogst in de serre is op gang gekomen.
Iedere morgen pluk ik de rode tomaten en leg ze in een bakje om nog wat meer te rijpen.
Zo heb je een overzicht en kan je telkens de diepst rode vruchten er uit kiezen.
Te onrijp plukken vermindert de goede smaak.
Spijtig kan ik je niet eens laten proeven


Hier heb je de eenmalige oogst van de eerste (vroege) zaai van de rode bieten.


Die kan je nu niet in zand bewaren tenzij in een heel frisse (koude) ruimte die ik niet heb.
Daarom heb ik een tweede zaai die tegen eind oktober of wat later oogstbaar is.
Om ze in de diepvries te bewaren moeten ze eerst gekookt worden en daarna gepeld.


Hier zie je duidelijk het verschil tussen de blinkende gepelde en de matte, rimpelige ongepelde bietjes.
Het pellen zelf gaat heel vlot door een draaiende beweging van je beide handen op de biet, in tegengestelde richting

Wil je een optimale smaak bekomen, dat laat je de vruchten niet te groot worden.
Ik kies bij voorkeur voor de halflange 'cylindra' van de Bolster.
Dit is een soort die weinig of geen aarde bijsmaak heeft.

De aangekondigde warmte viel hier voor ons nogal fris uit.
Zo kon ik goed verder werken en het vooropgestelde doel halen.


Deze wildernis moest aangepakt worden. De ruccola inknippen en de rij Koriander wilde ik verwijderen.


Ik zaaide van elk een nieuwe rij en plaatste er nog 18 plantjes gemengde salde bij.

Tenslotte gaf ik de peterselie meer ademruimte.
De plankjes werden vervangen door balkjes.
Zo ligt het gaas hoger en heel wat losser.

We hebben de kruisbessen voor de eerste keer geplukt.
Zonder een net erop pluk je zelf geen bessen. 
Ik heb nog geweten dat de vogels er niet naar om zagen maar die tijd is al enkele jaren voorbij.


In onze tuin zijn kleefkruid en hagewinde een echte pest.
Het kleefkruid komt gemakkelijk mee maar je hangt vol zaadbolletjes.
De hagenwinde daarentegen zou gemakkelijk alle bessen op zijn weg kunnen afritsen als je niet zachtjes te werk gaat.
Ik verwijderde er behoorlijk wat tussen de bessen in.
In de zone van de bessen heb ik ze zo hoog mogelijk geknipt.
Het onderste deel werd uitgetrokken en het bovenste moet maar opdrogen.


Binnen in de struiken staan nog heel wat groene vruchten die nu de kans krijgen om verder te rijpen.
Van buiten uit kan je er maar enkele waarnemen.


Dit is de goede, lekkere rode soort waarvan Colette confituur maakt.
Gewoonlijk mengt ze daar rabarber bij.
Voor deze keer wil ze zuivere kruisbessen confituur hebben.

Zo zien ze er dan uit, mosterd potjes gevuld met kruisbessen confituur.
Er is nog een restje in een apart potje voor direct gebruik.
Daar heb ik van geproefd en het is om je lippen af te likken.
Colette is moeilijk te kloppen voor zoiets, maar ook voor koken in het algemeen.
Op dat vlak ben ik dus wel een gelukzak.
En confituur van alleen kruisbes verkies ik toch boven deze gemengd met rabarber.

Ik wil de aandacht trekken op enkele tips die ik door zoeken (experimenteren) en ondervinding kan mee geven.


Plant de groene selder heel dicht bij elkaar.
Als je een eerste bruin plekje ziet op de bladeren moet je, juist boven het hart, voor de eerste keer alle selder afknippen.
Je kan enkele planten niet knippen voor vers gebruik.

Zo heb je geen werk om de selder te kuisen.
Je moet alleen maar een paar keer spoelen, in klein stukjes snijden en in de diepvries bewaren.
Om in te vriezen moeten de stukjes zo droog mogelijk zijn zodat ze geen ijsblok vormen.
Normaal  kan je tot drie maal toe de zuivere selder  afknippen.

Je hebt zo een veel grotere opbrengst.
Het grootste voordeel is nog, dat je altijd heel malse zachte stelen hebt.


Eens de broccoli kroppen gesneden zijn moet je de planten laten staan.
In de oksels van de bladeren komen nieuwe scheuten die een kleinere krop geven.
Het duurt de eerste keerwel een tijdje.
Zo kan je broccoli knippen tot aan de eerste vorst.
We hebben winters gekend zonder vroege vorst.
Dan knip je tot je geen broccoli meer kunt verdragen op je bord, of tot ze te klein worden.
Het is een feit dat je na elke knipbeurt meer kropjes krijgt maar telkens kleiner.
Na de eerste knip overlappen de beurten elkaar en kan je heel regelmatig knippen. 
Hoe kouder het wordt, hoe verder de knipbeurten uit elkaar kunnen liggen.

Je moet niet bang zijn om bladeren te plukken voor de kippen of voor de composthoop.
De hele zaak moet overzichtelijk blijven.

Bij zonnig weer 's morgens het hart van de prei vullen met water als preventie tegen wormwraat.
Gebruik de gieter of de tuinslang, om het even.
Zo doe ik het reeds meer dan dertig jaar zonder één keer wormstekige prei te hebben gehad.
Op zware grond is dat gemakkelijker dan op lichte.
Toen we op zandgrond woonden lukte dat evengoed.

Zo zijn er nog wel probate middelen tegen kwaaltjes of ongedierte. Je mag ze doorsturen naar dalae@pandora.be

Vandaag werd een verplichte rustdag. Dat zijn zo van die dagen.


Gisteren heb ik de late venkel gezaaid en vandaag 15 juni is het normaal gezien de laatste zaaidag.


Ik moet nu nog de gekochte planten scheiden en in potjes plaatsen.
Hopelijk lukt dat morgen.