Archief

Maandag is de prei geoogst geweest en alles leek woestijn droog te staan.


Toen ik begon met de voorbereiding om de venkel te planten was het zand amper geblust.
Daarom was ik blij dat de tuinslang er nog lag.


Gisteren kregen we over de hele dag heel wat miezerige vlagen met in het geheel zeer weinig water.
Vandaag zou hetzelfde weer worden maar hier bij ons, is het veel droger.
Ik heb meer dan 20 minuten nodig gehad om de voren, voor de venkel, goed vochtig te krijgen.
De venkel wordt op 20 cm van elkaar geplant.
Als het zeer droog is zoals nu plant ik altijd in een voor.
Zo kan ik gemakkelijker water geven indien nodig.
Het is zo dat venkel veel vocht verdraagt en ook verlangt, want daar hangt de malsheid grotendeels van af..


Er komt kleur in de tomaten.
Zowel de grote als de mini's kunnen al vlug geoogst worden.


Mijn vroegste venkel koop ik in en de late venkel zaai ik zelf rechtstreeks in potjes.


In een blokje staan meerdere plantjes die ik splits met een scherp mesje.
Je verliest meestal plantjes.
Hier in dit geval, met mijn ervaring en een nog vaste hand kan ik er vier van de vijf houden.
Veel grond hebben ze niet nodig als ze maar in een vochtige voor terecht komen  of in een plastiek potje met vochtige grond. 
De vochtigheid moet toch een week behouden blijven.


Hier in dit geval had ik drie intacte plantjes. 
Het gebeurt, maar dan heel uitzonderlijk, dat je de hele zaak naar de knoppen helpt.
Dat komt vooral voor als je te lang bezig blijft en je aandacht verzwakt.

De komkommeroogst is niet zo uitbundig en overvloedig als vorig jaar.
Toch is het opnieuw ruim voldoende voor ons en kunnen we er nog meedelen ook.
Vorig jaar was absoluut uitzonderlijk goed.

Door te oogsten is er grond vrij gekomen. Alles is opnieuw heel droog.
We kregen een paar ernstige vlagen. Het bleek echter allemaal boter aan de galg.

De winter prei op zaaibed is weg gehaald om te planten.


Daar komt o.a. gemengde salade.


De zomer prei is geoogst. De opbrengst was bijzonder groot.


De venkel staat klaar om deze twee lege rijen te vullen.

De rode jeneverbes en de cassis zijn geplukt.

De late rosé jeneverbes is nog niet klaar voor de pluk. Het is een late soort.

Het is reeds een maand geleden dat we er voor en week op uit trokken.
We verbleven en week aan het meer 'La grande taille', gelegen deels op de gemeenten Froid Chapelle (Henehouwen) en Cerfontaine (Namen).
Het werd een rustige week met vier dagen er op uit en voor de rest ter plaatse wandelen.
Het meer speelde een grote rol. Mijn vroege ochtend wandeling ging altijd deels langs het meer.
Er loopt een breed wandel en fietspad langs het meer dat ook gebruikt wordt voor dienstwagens.
Alles wordt heel netjes onderhouden.






Het begin van het pad, dicht bij de stuwdam.


Voldoende schaduw rond het meer.


De stuwdam met elektrische centrale


Er zijn zitbanken voorzien maar het konden er meer zijn.


Elke dag hadden we stralende zon.
De donderdag morgen was er heel vroeg een tijdje druil regen.
Nog vóór de middag was de zon er in volle glorie.
Het werd een mooi en rustig verlof.

Uit de kruidenhoek waren de hoogste stengels reeds verwijderd maar er was nog heel wat te doen.


Zo zag het er deze morgen nog uit.


Na drie keer 20 minuten op de knieën en drie emmers ongewenst groen plus enkele losse hoopjes, keurde ik het goed.
Het lijkt niet meer op hetzelfde.


Er is ruimte ontstaan en de sier ajuin is in toom gehouden naar het hek toe.
Er is heel veel uitgebloeid en uitgezaaid en dan heb ik het vooral over de
'vergeetmenietjes'.

De vissen duiken schichtig in het groen als er iemand voorbij komt.
Ze zijn geen mensen meer gewoon.
Als je ze voedert komen ze even schichtig een graantje wegpikken en duiken er vluchtig mee hun oerwoud in.

Terwijl mijn broer begon in de kruidenhoek ben ik beginnen te knippen rond de vijver.


Eerst knippen dat we terug de vijver kunnen zien.


Zo is hij weer toegankelijk.


Maar hij is zo goed als dicht gegroeid en onder water zit hij vol waterpest.
Ja, zowel rond als in de vijver,  is er wat werk aan.


Zowel lelie bladeren plus de stelen als waterpest zijn reeds uitgehaald.
Maar de vijver is nog overvol.


Er is nu een kleine ruimte vrij waar de vissen gemakkelijk eten kunnen krijgen.

De opkuis van de tuin gaat verder. Er wordt gewied en vooral veel geknipt.


Deze lissen van het pirusriet kunnen snijden als messen.
De kleinkinderen komen gedurende het verlof voor enkele dagen tot een week logeren.
Oma heeft haar handen reeds vol zodat ze best geen verpleegster moet zijn van snijwonden.
Die lissen kunnen dus best geknipt worden.


Na al het knipwerk werd het gras gemaaid en daarna de vijver gevuld.


Moest het nodig zijn dan knip ik hier en daar nog wat bij op het ogenblik dat de kinderen er zijn.


Hier zal ook een klein beetje knipwerk aan te pas komen.



De pompoenen naast de serre zijn gemulcht met het gras maaisel van gisteren.
Er was meer dan voldoende zodat de rest kon worden gebruikt om de pompoenen van vak 5 nog wat bij te mulchen.

Er wordt nog aan gewerkt.

Nu de moestuin op punt staat gaan we de rest van de tuin aanpakken.
We beginnen met de kruidenhoek die ook een siertuinwaarde heeft omdat er potbloemen staan.
Die geven kleur en sierwaarde want een kruidenhoek hoeft niet saai te zijn.


Een bloempot met mooie rode bloemen op de voorgrond plaatsen leidt af van het minder fraaie dat er juist achter ligt.
Het is niet strategisch bedoeld maar komt gewoon omdat de voorgrond, de eerste lijn, reeds is aangepakt.


Het muurtje was van begin tot einde overgroeid.
De reukerwten hingen er ook ver overheen.
Zo goed als al de knoflook stond op punt om uit te zaaien, als het reeds niet is gebeurd.


Het muurtje is nu voor een groot deel vrij gemaakt.
Daardoor ziet het geheel er niet meer zo verwilderd uit.
Vooral het tot de grond afknippen van de dragon gaf meer klaarte en ruimte.


Alle zaadkoppen van de bieslook zijn weg door de planten tot de grond af te knippen.


In de reukerwten heb ik een geplooid betonijzer van 12 geplaatst en er de erwten over gehangen.
Je kan het ijzer normaal niet zien maar hier heb ik het speciaal bloot gemaakt.


Door dat verdoken ijzer staan de erwten fier op en liggen ze niet meer op de bieslook.

Waar de sier uien staan is er veel boerenwormkruid en kleine zonnebloem door de afsluiting gegroeid.
Beide soorten hebben een stevige wortel die moeilijk te verwijderen is.
Er is veel werk aan de winkel.

Eindelijk was het minder warm en toch mooi weer.
Zo is de moestuin onder controle gekomen en zo goed als onkruidvrij.


Niet dat er veel onkruid stond maar de grond was gesloten en hard geworden.


Het is reeds een poos dat het op mijn zenuwen werkt omdat ik de tuin niet proper kreeg.
Gelukkig was het een droge periode waardoor het onkruid niet gemakkelijk kiemde in de wat vaste grond.


Een uurtje afwisselend kruipen en met de drie haak de grond los maken was voldoende.


Rode biet kiemt hier altijd zeer gemakkelijk .
Hier moeten de plantjes nog een beetje uitgedund worden.

Binnen kort zal de grond hier overal goed bedekt zijn.

De broccoli zal al heel vlug kunnen worden geoogst.

De peterselie is nu beschermd tegen de vlieg.
Vroeger was dat allemaal niet nodig maar er komen altijd maar plagen en belagers bij.

In de hitte kan het gebeuren dat de zon toeslaat terwijl anderen er goed van profiteren.
Ik spreek hier wel over plantjes terwijl ik rechtstreeks of onrechtstreeks de oorzaak ben.


Zo liet ik, gepakt door de hitte, een bakje pas gekiemde peterselie in de serre staan.
De gevolgen zijn heel duidelijk...perte totale.

Ook buiten was er, bij de jonge peterselie wat schade maar die werd beperkt gehouden. 
Ik moest niet ver zoeken naar de oorzaak en ook daar speelde ik een nefaste rol.

Ik had toen de peterselie juist was gekiemd, reeds de tomaten moeten opbinden.
Door de overhangende tomaten stonden de plantjes voortdurend in de schaduw.
Als ik dan toch eindelijk de planten opbond waren de plantjes zo teer geworden dat de zon voor hen te fel was.
Dat deed ik pas een week later, juist voor de hitte.
Ook hier zijn de gevolgen duidelijk.
Ik moet vandaag nog de rest van de plantjes overdekken met tuingaas of de peterselie vlieg zal haar nefast werk doen.

En dit hier op de selderij, kan ik ook enkel aan de zon toeschrijven want dat is geen smelt.
Wat wij smelt noemen is in feite een beestje dat zich ontwikkelt in het blad. 
Smeltvlekken zijn bruin en deze vlekken hier hebben de kleur van de door de hitte verbrande  plantjes in de serre.


Elke dag heb ik een goede portie gele frambozen kunnen plukken en dat dank zij de zon.
Zo wordt de spreuk bewaarheid die zegt: 'Het is nooit zo slecht dat het voor niets goed is'.

Het is een ongewone belevenis, een toertje met de 'Crocodile rouge'.

Gedurende onze week aan - l'Eau d'Heure – (Froid Chapelle) zijn we op woensdag namiddag eventjes op het meer geweest.
Dit met de 'crocodil rouge', een amphebie car van Canadese makelij.
Er zijn slechts 9 exemplaren van gemaakt.

Hij vertrekt van op zijn basispunt: Chalet Le Crocodile Rouge, Centre d'Accueil, 6440 Cerfontaine.
Hij rijdt over de gewone weg tot aan 'Golden lake vilages' waar hij aan de' beach club' te water gaat.

 
Dit is behoorlijk spectaculair.

Eventjes heb je de indruk dat hij helemaal onder water zal duiken.
Vooral vooraan wordt hij letterlijk overspoeld maar dan komt hij tot rust op het water.

Als je tegen het raam zit ben je behoorlijk dicht tegen het water.

De rondvaart duurt ongeveer een half uurtje op het zeer uitgestrekte meer.
Alles wordt aan elkaar gepraat in een zeer boeiend avontuurlijk verhaal speciaal afgesteld op kinderen.

Aan boord krijg je een koptelefoon waar je het verhaal kunt beluisteren in eigen taal.
Wij hebben goed van genoten van deze trip te land en te water.
Achter ons zat er een groep gehandicapten uit Boom.
Zij hebben het avontuur met de 'crocodil rouge' ook bijzonder gesmaakt.

Als je watervrees hebt kan je ook een rondrit maken met een treintje.
Wij verkozen onze eigen wagen om o.a de grotten van Couvin te bezoeken.
Dat is echter een heel ander verhaal.