strandwandeling

in een flits
ziet hij de striemen
op haar buik

sjokkend door ribbels
in nat zand
het kind op zijn arm

© Eli Stater

rustende kust

zondagmiddag
een kleine boulevard
loom trilt de warmte
boven het zonnig terras

wij, met z'n twee
zwijgend met een glas
een sigaretje, traag volgen
we onze brede blikken

op wijds ebstrand
speelroepen, niet te verstaan,
wat kinderen
nabij de brandingloze zee

voorspeld wordt verfrissing
door 't vage rommelen, ver weg
ja, dit is leven..
beseften wij later pas

© Eli Stater

onzeker vaarwel

je verzaakte mijn liefde
vol verbolgenheid
met opgestoken zeilen
rep ik mij aan boord

voordat 'n onbezonnen woord
mij zal ontsnappen
neem ik, vervuld nog van begeren,
afscheid voor altoos

opdat ik vergetelheid vind
of.. om terug te keren?

uit "Tana della Lepre"
© Eli Stater

peilloos

hoe onmetelijk
kan liefde zijn

verder, verder nog,
laat ik mijn zinklood dalen
in deze oceaan van zegen
zonder dat het bodem vindt

boven denderen golven
in helder zonlicht voort
laten vrij en ongetemd
zich horen

in 't duister eronder
tot waar geen blik kan reiken
heerst liefde, prominent,
in stilzwijgend geluk

© Eli Stater

weten

zo vertrouwd
in één strandstoel
op het plankier
voor de bar aan zee

bedrijvig de wind
hippen mussen
hebberig om ons heen
maar eten doen we niet

nippen aan onze port
terwijl we
over het kristal
elkaar van binnen zien

© Eli Stater

gemis

wildschuivende ravijnen
watermuren rijzen op
tussen mij en
jou die ik moest achterlaten
van onrust vervuld

een visioen dringt zich op
van groene biezen
die jij, mij nagereisd,
op lieflijke golfjes strooit
om zo ons bed te spreiden

maar wakker schudt mij straks
de ontketende zee
uit mijn droom
op die intieme plek, waar
we saam de wereld vergaten

of zal in vroege ochtend
koersend naar 't verre land
een gekalmeerde zee
mij vriendelijk wekken
bevrijd van uitzichtloos gevoel

© Eli Stater

     duintop

                             langzaam
                             wandelen zij, getweê
                             over smalle slingerpaden
                             merels zingen

                             dan bergópwaarts
                             soms verkrampt
                             door stug helmgras
                             en moeizaam zand

                             langs wilde bloemen
                             doornige struiken,
                             vuurgekleurd
                             rakelings langs prikkeldraad

                             vlak onder het zand
                             geniepige wortels
                             van een stervende boom
                             ze struikelen

                             klimmen door..

© Eli Stater

 

 

 

 

na de storm

 

 

 

 

 

 

streng het vierkant

waarin de armen

over haar buik gevouwen

 

borsten verhuld

door het volle haar

schrikt haar blik

hard door me heen

 

 

zilver spiegelt

de gladde zee

zich terug

 

van tongen

uit de gehavende kust

 

 

 

© Eli Stater