Zondag 21 juni 2009
gemis
gemis
wildschuivende ravijnen
watermuren rijzen op
tussen mij en
jou die ik moest achterlaten
van onrust vervuld
een visioen dringt zich op
van groene biezen
die jij, mij nagereisd,
op lieflijke golfjes strooit
om zo ons bed te spreiden
maar wakker schudt mij straks
de ontketende zee
uit mijn droom
op die intieme plek, waar
we saam de wereld vergaten
of zal in vroege ochtend
koersend naar 't verre land
een gekalmeerde zee
mij vriendelijk wekken
bevrijd van uitzichtloos gevoel
© Eli Stater
