Blauwe brieven
Inhoud blog
  • Schoenaerts aan de strijk
  • Tot aan de horizon
  • God onder de sneeuw
  • Een dagboek zonder lampjes ...
  • En het woord werd lente...
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Foto
    Voor m'n poëzie kan je terecht bij Pp. Naam van het Weblog: Ik kan niet schrijven zoals jij leest ...
    19-06-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gesloten ...





    Gesloten

    wegens gebrek

    aan lezers.




    Noch bloemen,

    noch kransen.




    19-06-2006, 11:41 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    30-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn naam is ...




    Mijn naam is ... 30-03-2006



    Camps. Hugo Camps.



    Een kop als een herfstbui. Meer nog. Hij is de herfst.
    Gereïncarneerde melancholie van de grandeur.
    Een rebelse dandy op retour.
    Een jongetje uit een godvergeten dorp. Gedoopt tot grand seigneur.


    Hij frazelt phrases. Een zin is te modaal voor hem.
    Je hoort hem denken in exquise woorden.
    Een kwakje dédain gekruld rondom z'n lippen,
    prevelt hij bellettrie.


    Graag gepoederd met wat Franse sjiek.
    Savoir-vivre en courtoisie. Gestileerd op een bedje van Nederlands accent.
    Ah, dat andere journaille met de geborneerdheid van Vlaamse reuzen. Konijn met pruimen.
    Hugo, un gourmand van hopscheuten en patrijs.
    Aristocraat tot in hersens en nieren.


    Hugo. Ooit wereldburger van een krant. Kent zijn wereld.
    Le beau monde.
    Brussel met het aplomb van een atomium. Amper rechtgekropen uit de klei van boerenkloten.
    Paris. Hugo prefereert de hoge hakken van de Eifeltoren.
    De sierlijkheid van een libelle.
    BV avant la lettre. Zijn pen draagt une pochette.
    Dat andere crapuulje wroet in het trouvaille van het plebs.


    Hugo mocht ooit de pollepel in de soep van Brigitte Bardot roeren.
    Jawel, als een Vlaamse primitief zijn kwast op het canvas van de erotiek.
    Hugo mag 'ons en wij' zeggen tegen die andere Hugo.
    Een mop in het West-Vlaams. De ultieme hallucinatie.
    Ach, goden onder elkaar die al eens van de Oympos dalen.
    Met het amechtig gemak van heren van stand op leeftijd.
    Hugo savoureert de afdronk van het leven.
    Plus-que-parfait, un passé composé.


    O, Hugo, je t' adore.




    Pp





    30-03-2006, 22:18 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    21-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het lichaam van de ziel...





    Het lichaam van de ziel...
    19-02-2006


    Misschien ...

    misschien word ik ooit nog de allenige lezer van mezelf.
    Schrijver en lezer in één persoon. Er ontbreekt nog een derde.
    Om goddelijk te zijn.

    Maar ik ben al *god in het diepst van mijn gedachten*.
    Dank je wel, Willem Kloos.
    Nu nog de hemel. Liefst op aarde.

    Taal: het lichaam van de ziel.
    Het huis waarin ze woont. Riant met vele kamers.
    Wat eclectisch van stijl.

    Soms bourgeois barok. Uitbundig exuberant.
    Dan weer sober. Behangen met schroom.
    Schuchter schuifelend. Pudeur als deur naar de lezer.
    Maar steeds belle. Bellettrie. Als aspiratie.

    Troost van de Schoonheid. Een amechtig verlangen.
    Maar omgord met de bescheidenheid van de Twijfel.
    Wars van de arrogantie van het literaire Axioma.

    Gedacht en geordend. Gekleed en gedeeld.
    Gesproken. Als een lokroep.
    Geschreven. Gedrenkt in inkt op een meanderende bedding van papier.

    Lichaamstaal. Zonder woorden.
    Met gesloten mond of geloken ogen.
    Weifelende vingers. Labiele lippen. Maar steeds taal.

    Ziel en toch lichaam.


    Pp







    PS.
    Als de ogen de spiegel van de ziel zijn ...


    21-02-2006, 21:58 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dinsdag zonder stem ...





    Dinsdag zonder stem ... 21-02-2006


    Even uithijgen ...

    Een droogje en een natje. Stofzuiger en dweil.
    Een beurt van vier verdiepingen.
    Snap je de toestand van mijn adem nu?


    Ach, wat doet een mens op dinsdag?
    Een ochtend zonder haar stem.¨t Is wennen.


    ¨Jij kunt carrière maken via de telefoon¨,
    zeg ik haar al eens lachend. Dan wordt ze boos.
    Ze vindt dat dit niet past in mijn mond. Een wonde in haar taalgevoel.


    Zij eist een exquise toon in mijn taal. Zij weet tenslotte ook dat de Taal mijn Minnares is...





    Pp

    21-02-2006, 11:36 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    20-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het testament ...





    Het testament ... 20-02-2006



    Dood ben ik pas,
    als jij me bent vergeten ...


    Bram Vermeulen leeft.
    Ik hoorde hem deze ochtend zingen. Op de radio.
    In ¨het beste moet nog komen¨
    hoewel ik betwijfel of dàt voor hem klopt.


    Zo zie je maar dat
    het lichaam van de ziel
    verder leeft zolang er woorden zijn.

    Het lichaam van vlees en bloed
    mag dan al lang verteerd zijn door vuur
    of opgeslokt door de aarde.


    Dood ben jij pas als jouw woorden zwijgen ...


    Wie schrijft die blijft
    en hopelijk de lezer ook...





    Pp



    20-02-2006, 16:09 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (1)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    19-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De essentie ...



    De essentie ...
    16-02-2006





    Eindelijk. De essentie.
    Schrijven en lezen.
    Ontroeren en ontroerd worden.


    Ik heb gevraagd om me defintief te bannen van het Forum.
    Ce noeud de vipères.


    Ik doe het voor mezelf. Zelfprotectie.
    Ik kwets me te fel. Ga dood aan mezelf.
    Zij die me kennen, weten wat ik bedoel.
    Hoe écht het is.


    De virtuele wereld is inderdaad een kopie van de échte.
    Misschien nog genadelozer.
    Want onzichtbaar, zonder mimiek en zo gemakkelijk als een toetsenbord. Niet gehinderd door scrupules met een snelheid
    van 512 Kbps.


    Gedaan met die onweerstaanbare drang om te gaan kijken.
    En de Don Quichote uit te hangen.
    De geslachtofferde(n) moet(en) zichzelf maar redden.
    Zelfredzaamheid met de techniek waarover hij/zij beschikt.


    Ik kies voor de lankmoedigheid.
    De stilte van wit gekoesterd door blauw.
    Schoonheid. Welke definitie ze ook mint.


    Een schrijver is maar zo goed als zijn lezer.
    Ik reken op jou.



    Pp




    PS.
    Forum op het Schrijvertje.




    19-02-2006, 20:55 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    14-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schrijvertje in de verte ...







    Schrijvertje in de verte ...
    14-02-2006



    Onder de titel: *Aarde in de verte*
    schrijft Gerard Bodifée, ondermeer dit:


    "De aarde is een stofje in een baan om de zon.
    De zon is een ster van bescheiden formaat, maar toch groot genoeg om 1,3 miljoen aardbollen te kunnen bevatten.
    Nog andere planeten wentelen rond de zon, sommige aanzienlijk groter dan de aarde, zoals Jupiter, maar naast de zon zijn het allemaal kruimels."


    Op dat stofje aarde, leven ongeveer een zes miljard mensen.
    En als ik Willem Kloos mag geloven dan zijn die allemaal
    "god in het diepst van hun gedachten".


    Het is dan ook wellicht "normaal"
    dat er al eens godsdienstoorlogen uitbreken.


    Toen ik zondagnamiddag naar moeder stapte,
    tokkelde wat bevroren regen op mijn zwarte paraplu.
    In mij zong het verlangen naar schoonheid.


    Langs de muren van de tijd en het begijnhof
    dwarrelden eeuwen door mijn hoofd.
    Micros. Macros. Schepper en schepsel.


    En ik hoorde het lied van de regen die
    hardop ervan droomde sneeuw te worden.


    Toen ik 's avonds terugkeerde
    was die droom werkelijkheid geworden.
    De avond hulde zich in witte schoonheid.
    Hij werd lieflijk en zacht.


    Nu dat stofje nog,
    droomde ik stilletjes onder de vlokken.




    Pp






    14-02-2006, 10:32 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    05-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Verdriet van een dagboek ...






    Het Verdriet van een dagboek ... 05-02-2006





    Zelfs ...

    al kies ik de mooiste woorden
    in mijn hoofd
    om je te behagen,

    al schrijf ik met de intiemste inkt
    uit mijn dromen,
    ook al is die Koningsblauw van de Coninck,

    jij laat me in de kou, lezer.


    Ach,
    de dood alleen is trouw
    in dit leven.



    Pp







    05-02-2006, 10:12 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    01-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik mis je ...








    Ik mis je ...
    01-02-2006




    Sommige ochtenden zijn meer volmaakt dan andere.

    De winter had zijn witte pyjama over de takken gehangen. Op de radio Michaël Pas in: Het beste moet nog komen. En Herman van Veen zingt...Rozengeur.


    Deze ochtend had dus alles om een belofte te worden.
    Maar het beste van de dag zal ik missen: haar.


    Toen ik naar dit dagboek greep, vond ik onderweg een berichtje :
    Blij dat ik je missen mag...


    Even diep nadenken.
    Denken kan deugd doen...



    Pp






    01-02-2006, 10:54 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    31-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geen letter meer ...


    Geen letter meer ... 31-01-2006




    Ik zie voor me een imposante vogel,
    van het type arend.
    Hij peuzelt in lange slierten
    de hersenen van een mens op.


    Zo*n mytholigisch ornithologisch gedrocht bestaat,
    vermoed ik. Maar ik kan er geen etiket op plakken.


    Gisterenavond onder de indruk van een tv-programma:
    ça se discute. In de studio een pak mensen,
    slachtoffer van Alzheimer. Angstaanjagend jong.

    Mijn zus bezet mijn hoofd. Alzheimer het hare.
    Leeg geroofd.  Hij liet geen letter achter.





    Pp




    31-01-2006, 00:00 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    30-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tristesse ...





    Tristesse ... 30-01-2006




    Wazig als mist. Vaag als de wind.
    Zonder contouren. Maar het is er.
    Je voelt het onzichtbaar.


    Het kan op ieder ogenblik toeslaan.
    Als een sluipschutter.
    Je verwonden. Pijn doen.


    Een beeld. Een woord. Een gesprek.
    Iets of niets. Het kan de trekker over halen.
    Ochtend of avond. Het kent geen uur of genade.


    Alleen of met twee. Je kan het niet tegenhouden.
    Rijk of arm. Het laat zich niet omkopen.
    Geen corruptie. Ongenadig rechtvaardig.


    Hoelang? Hoe diep? Hoe zwaar?
    Het valt niet te meten of te wegen.
    Je kan het enkel ondergaan.


    Tristesse. Zo klinkt het verder af.
    Minder persoonlijk. Iets sjieker.
    Hoort meer bij een ander. Verdriet voelt zo dichtbij.


    Zal ik het bed ter hulp roepen?






    Pp



    30-01-2006, 22:02 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bibliotheek ...




    Bibliotheek ...  




    Een bezette stad.
    Door een leger in formatie.
    Informatie. Maar ook veel meer dan dat.

    Gedrukte en gestalde gedachten.
    Gekoesterd en gekneed.
    Geschreven en geschrapt.

    Het residu verblijft op papier.
    In residentie. Boeken.
    Bewonderd en bespot.

    Woorden ritselen door mijn handen.
    Dames en heren van alle standen.
    Mijn God, ik word er lyrisch van.

    Op een minuscuul papiertje,
    schrijf ik een miniatuurtje.
    Ik bewaar het voor jou.

    Jij bent mijn lezer.
    Ik zoek jou. Tracht je te verleiden.
    Met je ogen open. Als handen.

    Lege palmen. Ik wil ze vullen.
    Met mijn woorden.
    Ze zijn nu van jou.

    Lees ze met voorzichtige verbeelding.
    En leg ze nadien bij het oud papier.
    In je hoofd. Tussen wat vergeeld leesplezier.






    Pp









    30-01-2006, 11:49 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    27-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mag het licht aan op de gang?








    Mag het licht aan op de gang?
    27-01-2006



    Het is weer voorbij ... gedichtendag.
    Schrijvers,
    ik noem ze graag de mijnwerkers van het woord.
    En wat zijn dichters dan?
    Beeldhouwers, diamantbewerkers?


    Woorden. Ah, zonder hen geen leven.
    Teder als een streling. Een pluim op papier.
    Of beitelhard, kerven in steen.
    Maar raken, doen ze.
    Ze kruipen in je hoofd. Nestelen zich in je geheugen.


    Vanochtend lieten ze me bibberen.
    Van angst.
    Een artikel in Knack. Het ultieme rampscenario.


    *In werkelijkheid is de meest destructieve nucleaire aanval die waarbij de bom geen doel raakt, maar opzettelijk tot ontploffing wordt gebracht in de hogere atmosfeer.
    Wanneer dat gebeurt, riskeert een heel continent in
    duisternis gehuld te worden.*


    *mama, mama,
    mag het licht aan op de gang?*
    (Stef Bos, uit: Is dit nu later?)


    Ik heb niet verder durven lezen.
    Woorden, ze maken me bang. Als de dood.


    En waarom?
    Mozart stierf 35 jaar, 10 maanden en 9 dagen jong.
    Ik ben bijna 65 jaar oud.
    De Alzheimerbom ontplofte
    in het hoofd van mijn zus toen ze nog maar 55 was.


    Waarover zou ik durven klagen?





    Pp




    27-01-2006, 10:38 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    26-01-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Poësie verloren in het dagboek van een straat ...






    Poësie verloren in het dagboek van een straat ...
    26-01-2006



    Heb je dat ook als je door een stad wandelt?
    Al die impressies: beelden en geluiden.
    Zou de straat een dichter zijn? Of een Muze?




    Poësie verloren in het dagboek van een straat.


    1.

    Langs de eeuwen van het begijnhof
    hoor ik achter mij
    het anachronistisch gerammel van een fiets.
    Eén fiets. Twee jongens. Eén voor. Eén achter. Op.

    Heb je een mooie dag gehad, meneer?
    Even verbaasd, maar dan ben ik meteen mee.
    Ja hoor, tot nu wel. En jij? De sneeuw gezien? Ja! Super!

    Ik zie ze wegrammelen.
    Dat doe je toch niet, vermaande voor. Wit.
    Waarom niet,vroeg achter, hij was toch vriendelijk.Bruin.

    Dat dit nog kan in volle stad.
    Twee pubers en een oude man.
    Poësie op straat.



    2.

    Une tâche de beauté. Met ^.
    Twee dames behangen met anti-Gaia-propaganda.
    Natuurlijk bont.

    Een stilleven. Une nature morte.
    Schrijden door straten van vroeger.
    Toen alles nog beter was. In hun dromen.

    Behaarde poësie uit een vorige eeuw.
    Bepoederde taal. Gerimpeld verdriet.
    Plagiaat van achterhaalde sjiek.



    3.

    In de vitrine zie ik hem staan.
    Een weerspiegeling van vroeger.
    Even twijfelen. Aan het profiel.

    De tijd schildert eeuwig grijs. Nu zijn staart.
    Mijn ex-hoofdredacteur.
    Handen schuiven in elkaar.

    Bloed stroomt weer als inkt. Zo ook onze woorden.
    Dag P. met de pen. Nu ben je hoofdredacteur van een sjiek blad.
    Er zit geen tijd tussen onze dromen.



    Pp



    26-01-2006, 20:35 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    30-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Witte luxe


    Witte luxe




    De avond is wit. Vakantie valt zomaar uit de lucht.
    De straatverlichting helpt de vlokjes veilig landen.


    Achter verlichte vensters treuren kerstbomen,
    gebukt onder de beschaving van gekleurde lampjes.
    Ik begrijp hun heimwee. Het verlangen naar wortels en een mantel sneeuw .


    Wat de mens zelf niet meer vermag, moet het kerstdecorum camoufleren.
    Vrede en verdraagzaamheid. Verpakt in lege dozen.
    Verveling weggepinkt door een sluier Watt.


    Ah, wat een luxe: de ijzige wind die je bijt.
    Poedersneeuw tot in je zakken. Geen mens in de dreef.
    Geen weer om een hond door te jagen.


    De sneeuwregen plakt in mijn baard.
    Bevriest op mijn pet.
    Kleeft in mijn sjaal. Ik lijk een wandelende sneeuwman.


    Wat een onbeschaamd genot.
    Afzien terwijl het niet moet.
    En zelf beslissen wanneer het stopt.
    Decadent Spartaans.


    Toch blij dat ik het deed.
    Nog even voelen hoe het vroeger was.
    Toen het nog moest...







    Pp




    30-12-2005, 23:29 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    28-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dwaallichtje ...



    Dwaallichtje ... 28-12-2005





    In het roerloze gebied tussen avond en nacht,
    dwaal ik. Een dwaallichtje.
    Tussen het moeras van mijn gedachten.
    Zin en onzin. Leven en dood.


    Lezer en schrijver.
    En de pijnlijke onafscheidelijke relatie.
    Het kan een symbiose zijn. Maar ook een prikkeldraad van papier. Een daad van verzet. Agressie of apathie.


    Maar ze kunnen niet zonder elkaar.
    Hoe bouw je een brug van begrip?
    Even moest ik mijn toetsenbord aanraken
    vooraleer ik mijn bed omarm.


    Heel even in de ogen van een lezer kijken.





    Pp




    28-12-2005, 21:24 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    25-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Polyfone stilte ...




    Polyfone stilte ...
     




    Vanmorgen hoorde ik de stilte binnen sluipen.
    Ze zweeg in alle talen.


    Alleen de klok klonk monotoon als een beiaard met slechts twee noten. De stilte viel in stukken op de grond. In mijn oor hoorde ik ze nog suizen.


    Hoe kon de tijd zo onmeedogend haar metrum laten lopen. Ach, het was wellicht niet de klok,
    maar het tikken van mijn leven dat ik hoorde.




    Pp

    25-12-2005, 12:07 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    24-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Trage dagen ...


    Trage dagen  ...





    Zonder haar hebben de dagen geen naam.
    Het ritueel vervaagt, hapert langs de kantlijn
    van mijn leven.


    Gemis graaft tristesse op. Een verlangen in sordine.
    Een schoon verdriet.


    Maar het biedt perspectief. Toekomst.
    Treuren kan je enkel om het verleden. Wat niet was.
    Zeuren over morgen. Over wat niet komt.
    Treuren mag, zeuren niet.


    Ik kijk achter de horizon van de tijd.
    En zie de liefde rijpen.


    Wachten is als de winter.
    Lente is de belofte van bloesem.
    Geloven ook als je nog niet ziet.


    Hoop hamsteren.
    En weten dat het ooit weer anders wordt.


    Misschien wel morgen...





    Pp







    24-12-2005, 12:15 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    22-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verlangen en begeerte


    Verlangen en begeerte



    Begeerte ruikt naar de duivel.
    Verlangen geurt naar God.

    Verlangen regent tranen in je ogen.
    Begeerte droogt ze op.

    Verlangen is de zee.
    Begeerte stormt erop los.

    Verlangen, wazig als de mist. Het aangedampte raam.
    Begeerte is pijnlijk scherp. De kras.

    Verlangen is het kind in jou.
    Begeerte maakt het stilaan kapot.

    Verlangen doe je naar een geliefde.
    Begeerte is slechts bot bezit.

    Begeerte is kort. Na de top houdt het meteen op.
    Een trage strop rondom je driftige kop.

    Verlangen is weids. Van hier tot aan de horizon.
    Misschien zelfs tot aan God.





    Pp





    Laat mij het afsluiten met  :
    Begeerte is hebben. Verlangen is zijn.






    22-12-2005, 19:21 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    03-12-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Le plus-que-parfait ...



    Le plus-que-parfait ...





    Die ochtend in een hoofd ...


    De dag was vroeg wakker vandaag. Ik ook.
    Mijn personeel begon de arbeidsdag nog voor de klok zeven uur bereikte.
    Voorwaar een uitzondering in de loop van mijn en hun traag bestaan.


    De wasmachine trok zich weliswaar kreunend op gang.
    Het personeel van tegenwoordig mort vlug.
    Dringend een generatiepact nodig. Voor verwende machines.


    Twee kopjes cafeïne en eenzelfde aantal speculosen
    filterden het duister voor mijn venster weg. Het licht sijpelt geduldig naar binnen.


    Mijn werkwoorden, merk ik, veranderen voortdurend
    van tijd.
    Nu eens zijn ze tegenwoordig dan weer lichtjes verleden.
    Mocht niet in de klas.


    In het Frans klinken de werkwoorden sjieker.
    Le plus-que-parfait. Prachtig, niet.
    Ah, de toekomst kan simpel zijn in la douce France.
    Le futur simple.
    En het verleden niet altijd zo volmaakt als wij onthielden, maar: imparfait.


    Was het leven maar zo eenvoudig als
    een Franse grammaire.
    Alhoewel, ik vrees dat ik gebuisd zou zijn.



    Pp





    03-12-2005, 21:24 Geschreven door uvi - un voyageur immobile  
    Reageren (0)

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Archief per week
  • 25/12-31/12 2006
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 21/08-27/08 2006
  • 14/08-20/08 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 17/07-23/07 2006
  • 10/07-16/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 31/10-06/11 2005

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Laatste commentaren
  • Schoonheid (Huub Nijd)
        op Kempenland aan de Dietse kroon...
  • Schoenaerts aan de strijk (Wim Casier)
        op Schoenaerts aan de strijk
  • beetje geluk (thea)
        op Zonder zon
  • test (Pp en uvi)
        op Shatterhand and old
  • Doe zo verder (Swakke)
        op Shatterhand and old




  • Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!