La Charité-s-Loire naar Bourges

De tweede dag stonden we in Brêves. Ik herinner me dat het een mooie camping was. Toen zei Jan ik ben al verder en we hadden nog niet betaald voor onze camping. Dus ...pakten we onze biezen en reden naar Varzy waar we Jan oppakten. Hij was in Cluncy-les Varzy. Hij had er 29 km opzitten.


De volgende dag moesten we hem weer naar zijn eindpunt brengen.
Wij reden door naar Clamecy. Het weer begon beter te worden en met onze fietsen reden we langs het Canal du Nivernais.
Net toen we in onze auto zaten begon het te gieten. Schitterend weer hadden wij nog niet gehad. Jan had de regenbui niet tegen gekomen, gelukkig was het maar plaatselijk. We pikten Jan op in Ambourse.
 Een heel eind van La Charité -s-Loire. Daar sliepen we op een camperplaats.
's Ochtends echter moesten we hem een heel eind terugbrengen. Maar wij hadden het er best voor over. We hadden de avond voordien al eens op verkenning geweest tussen de regendruppels door  en gezien dat het best een gezellige stad was. De boekenstad van Frankrijk.
 Er was een pracht van een kerk en een fontein. Je had de Loire en de zon kwam er door. Jan had die dag 27.6 km gedaan.

Woensdag, 28 augustus
Jan ging naar Sancergues over La Charité- s-Loire. Voor ons terug een mooie fietstocht langs de Loire. We reden op een verhoogde berm en hadden een prachtig zicht op de Loire en omgeving. Een goed aangelegd fietspad, om nog eens te doen!

In Sancergues terug langs een rustig park gestaan. 's Morgens was er niet ver van het park een marktje met 5 kamen. Niet de grote luxe maar daar wonen de mensen wel afgelegen en ze zijn dus tevreden met een lekker vers stuk vlees of kaas.

Voor Jan ging de tocht verder. Hij wist dat we graag naar Bourges wilden. Daarom een extra inspanning van 30 km.
Wij hadden ondertussen Bourges al bereikt en ons geïnstalleerd op een mooie camping war we weer veel gewassen en gedroogd hebben. Zelfs in de wagen hadden we draad gespannen om de minder natte was op te hangen.

Jan bedankt alle volgers van dit blog en ook de vele mensen op zijn weg die naar de site gevraagd hebben. Dank voor de vele aanmoedigende woorden. Ik moet ook laten weten dat hij ook nog aan alle leden van het koor, heel bijzonder denkt en meeleeft met de gebeurtenissen in het dorp.

De volgende morgen toch op zoek naar wat eten. Hij had de vorige dag een pak rijstwafels gekocht maar die waren, niet glutenvrij. Dus zonder eten verder. Hij kwam een boer tegen die hem wat bessen aanbood. Dan heeft Jan maar de koeken meegegeven voor zijn vrouw. Ruilhandel bestaat al lang en nu nog.
's Avonds is hij aangekomen op de camping in Mery sur Seine. Slaaplekker Jan.
Deze nacht had het voor het eerst geregend op zijn tentje.
De zondag heeft hij een rustdag gehouden. Ja, dat moet ik ook eens leren,zei hij. Maar nadien vertelde hij, dat hij hem toch wat verveeld had. Hij is eens goed gaan eten in  een  restaurantje bij de Chinees die hij gereserveerd had. Blijkbaar niet nodig want hij was er de enige gast. Daar kon hij ook gebruik maken van zijn tablet om eens naar huis te skypen. Het grootste stuk van het scherm werd ingenomen door een karaf wijn. Ik heb het verdiend, zei hij. Het stadje was ook de moeite waard.

Maandag, 19 augustus ging hij op weg naar Troyes. Heel mooie stad! Maar ook 32 km gestapt.
Hij stond op een camping naast het voetbalveld van Troyes en langs het canal du Labourat.
Dinsdag, 20 augustus was het einddoel Sommeval.
Hier heeft hij in een primitieve hut geslapen waar hij kon koken en wassen. De dag ervoor was er een Limburger geweest. Hij vertelde dat er nu minder voetgangers op weg waren, maar wel meer fietsers.
Van Sommeval naar Evry-le-Chatel. Het werd iets heuvelachtiger.
Vandaag, 22 augustus op een camping in Chablis. Als ik het bekijk op de kaart tussen Auxerre en Tonnerre.

Ik maak me klaar om met de mobilhome zaterdag naar Vézelay te rijden. De kaarten die hij nu gebruikt moeten vervangen worden door een nieuwe dikkere map die hij niet kon of wilde meenemen. Was het een uitvlucht om mij toch nog eens te zien voor ik hem niet meer zou volgen, wegens de afstand?
Ik breng ook wat nieuwe foto's mee.

Vandaag kwam hij twee vrouwelijke leerkrachten tegen. Hij heeft er een 10 tal km mee gewandeld. Zij deden een week een deel van de tocht en gingen dan al liftend terug naar Namen.
Vandaag had hij 32 km in de benen.Hij had zijn tent opgeslagen in Sezanne.
Twee Jabekenaars vroegen of hij bij hen wilde komen eten. Wat een luxe, anders moest hij nog 2 km naar de winkel. Zij hadden een oom die ook naar compostela vertrok. Daarna heeft hij nog even wat kledij gewassen in de wasmachine (gratis). Als pelgrim valt er toch nu en dan iets uit de lucht!!!

Van Reims naar ...
Wij, dat is de dochter en ik gaan naar het huwelijksfeest van Melina, de jongste dochter van Kristine, zus van Jan. Hij kan er niet bij zijn. Hij had eraan gedacht om zijn tocht uit te stellen tot na haar trouw, maar het weer kon dan ook al veel veranderen. Dus ging hij maar niet naar het feest. Ja op één zal het niet komen hé, maar toch voor ons doet het raar. Spijtig dat je er niet zult zijn. Maar de droom gaat voor.

De vorige dag waren ze gestopt in Reims, dus moest hij terug naar Reims. De tent kon blijven staan in Epernay want hij moest vandaag hier aankomen. Nu was hij dus weer alleen en Emmelie moest afscheid nemen tot november misschien?
Weerom keek hij niet om en was vlug uit het zicht verdwenen.
Om 19 uur kreeg ik bericht dat hij er was.

Nu moest Emmelie hem terug brengen, waar hij de dag ervoor gestopt was.
Naar L' Ecaille over Bazancourt, een streek waar suiker geproduceerd wordt. Om vervolgens de oude Romeinse weg te nemen naast Pomacle en Béthency naar Reims. Het zag er wederom een mooie dag uit. Nog maar 1 dag regen gehad gedurende de trip.

Het heeft nu even geduurd om verder te werken aan de blog, omdat de dochter vertrok om haar vader nog eens te zien en zo kon ik er wat foto's bijvoegen.
Ze is maandag in de late namiddag vertrokken, maar eerst moest ze nog wat boodschappen doen :nog een hoes tegen de regen halen,wat glutenvrij brood en koekjes. Ik zelf bereidde ondertussen hun avondmaal, zodat ze niet moesten uit eten gaan en veel konden bijpraten.
Ze kwam hem, na veel rondrijden toch op het spoor te L' Ecaille. Niet gemakkelijk zei ze, de GPS toonde het kleine dorpje niet. Je moet de kleine paadjes inrijden om hem te zien.
Samen reden ze dan naar een camping in Guignicourt. Daar sloegen ze beiden elk hun tent op en hij smulde van de overvloed aan eten die ik had meegegeven.
Wat gezellig bijpraten en het was slapenstijd.
 

Foto in Sebourg aan de mobilhome. Hij ziet er wat moe uit.
Foto in de regen.

Nu moet hij verder. Alleen met de nieuwe rugzak en de kippenbouten voor vanavond.
Het was mooi weer. Hij was op weg naar Guise, waar hij al rond 15 uur aankwam en zijn tent opsloeg. Het was vlot gegaan.

De volgende dag was het regenachtig. Wat dan ook nu en dan het geval was. Maar hij had goed geslapen. Om 9 uur was hij nog niet ver, alhoewel hij om 7 uur opgestaan was.  Hij had nochtans de weg gevraagd in de receptie maar men had hem de verkeerde kant uitgestuurd. Aan de kerk zag hij dat hij terug moest keren.  Hij ging over Buironfosse naar Etréaupont. Rond 16 uur campeerde hij op de camping du Val d'Oise. Hij mocht er gratis staan omdat hij pelgrim was. Avondeten bestond uit kabeljauw en rijst." Weeral rijst", zie ik, "ik mocht naar de babecue bij mijn zus, hm."

Een dagje in de regen.
Toen we nog in de mobilhome zaten begon het te regenen. Gelukkig kon hij nog 1 dag verder met een lichtgepakte rugzak want ik bleef nog 1 dag. Hij moest zijn regencape, die hij van vrienden had gekregen, gans de dag aanhouden. Van Sebourg naar Landrecies. Nu had hij geen kaart meer die hij kon gebruiken en kon hij ook geen kleine weggetjes meer nemen, door de velden en de bossen. De vennootschap van de pelgrims kwamen hier niet voorbij tot Chateau-Porcien doet hij het zonder uitgestippelde weg. Dit maakt het natuurlijk minder interessant en ook lastiger en gevaarlijker door het verkeer.
Rond 15.30 uur kwam ik hem tegen. De man met de cape, precies een monnik of een gangster. Ik ben even gestopt om een foto te nemen en hem toch even in de verleiding gebracht om hem mee te nemen naar Landrecies. Dit kon hij niet doen," zijn hart zei dat het niet mocht."
Aan de brug over het Canal de la Sambre pikte ik hem op en we hadden een goeie plaats gevonden aan het water om te staan met de mobilhome. Deze keer had ik eten voor de avond gemaakt en ook voor de volgende avond. Hij was moe maar tevreden. De compeed doet nog wonderen. Deze avond nog eens scheren en dan zou hij er weer tegen kunnen.
De volgende morgen heb ik nog enkele foto's genomen met de nieuwe rugzak en vers gewassen kleren erin. Het afscheid was deze keer minder lastig als toen hij thuis vertrok.
Doe zo verder Jan. 

 

Ik sprak reeds over de mensen waar hij sliep met de 4 kinderen. Zij was licentiaat Frans en de kinderen gingen naar een Nederlandstalige school. Hij sliep er in de benedenverdieping, en had het lekker fris, want het was warm die avond. Eén van de kinderen sliep zelfs in een tent. Hij mocht er mee-eten:biefstuk-friet.

De volgende morgen kwam Jan in Doornik. Daar heeft hij zijn eerste stempel gevraagd in het bisdom. Hij vroeg aan Emmelie en mij of we niet een dag wilden komen shoppen. Jan die ons zoiets vraagt? Daarom heb ik dan nog vlug een nieuwe rugzak voor hem gaan kopen om de tent mee te nemen, want al dat bedelen kan je toch niet blijven doen!
Rond 17 uur ben ik vertrokken maar het liep niet van een leiendakje om hem te vinden. Hij was naar eigen zeggen voortdurend met de grens aan het flirten. Ik dacht dat hij al in Frankrijk zat, daarom stond de GPS op Frankrijk. Maar hij zat in België in Bléharies aan de Schelde. Nadat we enkele keren over en weer gebeld hadden en ik het ook nog eens gevraagd had, heb ik hem uiteindelijk gevonden. De pelgrim met zijn grote rugzak stond op het rondpunt. Iemand was hem trouwens daar komen vragen of hij een slaapplaats nodig had. Maar dat was nu niet meer nodig want ik was er met de mobilhome. Mag je zo iemand vertrouwen, die gratis onderdak aanbiedt? Je zou het toch niet meer weten de dag van vandaag. Misschien gebruiken ze je wel om één of andere nier uit te halen? Wie weet of is dat te ver gezocht.Wij hebben daar aan te Schelde vertoeft. Heerlijk aan het water en rustig. Echt eens de moeite om daar te fietsen, Jan vertelde dat je gemakkelijk van Gent naar Bléharies kunt fietsen. Een andere keer misschien?