5 oktober ...

Ikzelf ben er ook eens van door gegaan, maar niet te voet. Naar Barcelona...
Jan was ondertussen op weg op 2 oktober aangekomen in Torres de rio. Dit is een particuliere herberg. Je hebt er geen keuken maar er is wel eetgelegenheid. Plaats om met 30 personen te slapen en er is veel volk. Ze hebben nogal wat regen gehad. Maar tegen de avond scheen de zon weer.

Van deze dag weet ik enkel dat ze met veel moeten samenslapen. Dat er nog enorm veel volk op wandel is. Moet er dan niemand werken?
Het heeft wat geregend op het einde van de dag, maar ze hebben er geen hinder van gehad.Geslapen in Estella 440 m.
Hier zijn veel pelgrims die pas in Spanje begonnen zijn en daarom veel mensen met pijnlijke voeten. De voeten van Jan houden het nog goed. Ze zijn ook al wat getraind en stappen vlugger dan de pas begonnen pelgrims, maar er zijn ook Koreanen en andere jonge gastjes die hen toch nog durven voorbij steken. Laat je niet doen hé!

Foto's door Piet Vranckx.

Zij schreef daarnet het volgende.
Het was een verrassend blij weerzien. Jan was helemaal ontspannen, had ik de indruk.
Hij zag er gelukkig uit en het was ontroerend hoe hij in de kerk van Orthez, "Panis Angelicus"zong.
Toen hij belde dat we toch eens naar de slaapplaats moesten gaan kijken, vonden we een verrassend mooi, oud torentje waar ze heel goed gehuisvest zaten. De was, was al aan het draaien en een andere pelgrim had al 3 kopjes gezet voor thee voor hen met peperkoek.
Een leven waar we toch echt niets van weten, alleen maar als je het zelf doorstaat kan je dat begrijpen.
Het is ook een hele confrontatie met jezelf denk ik. Met Helmud erbij loopt het dan weer anders, maar ik denk dat dit erbij hoort. Mensen ontmoeten, een stukje met hen de weg opgaan, loslaten en weer alleen verder trekken tot er weer iemand op je pad komt.
Zondag (dus eergisteren) toen ik een smsje stuurde, zat hij al in Pamplona! Het grootste deel heeft hij al achter de rug. Ook het moeilijkste denk ik, want de route in Spanje die hij nu volgt, is wel meer gericht op de pelgrims.
Dit was wat zijn zus zo mooi schreef. Toch leuk als iemand van je gezin eens langs komt en dan nog foto's neemt ook. 

  Gezellig terug zien van Helmut, de Breton en Jan.


 Aan de viergen de biakorri 1090 m hoog.

Het is vrij moeilijk om foto's achteraf bij te plaatsen, maar ik wil jullie ze toch laten zien.

  47 ste dag op weg naar St Astier.

  Hier de Duitser Helmut Don.

   Saint Sever refuge.

 St Jean Pied-de-Port.

  Op weg naar het hoogste punt van de dag, veel wind en door de Pyreneeën 58 ste dag.




  Nog een derde compagnon een Breton, die ze achteraf hebben
 laten gaan. Hij moest wat vlugger naar huis denk ik. Nee, hij werd op een bepaalde dag afgehaald.


  Op weg naar Ostabat

  Het leger op weg naar Ostabat.

Het is warm, dus dat valt nog mee.
Kristien en Piet hebben hem opgezocht in de refuge van Orthez. Jan heeft nu zijn tent en matras meegegeven. Enkel zijn kookset heeft hij bij gehouden. Dat maakt toch een verschil van 3 kg.

Woensdag 25 september ,op weg met de zon in de rug, maar wel lang nevel gehad.
In Sauveterre-de -Bearn kan hij eindelijk nog eens skypen en enkele foto s doorzenden.

Donderdag, is hij om 13.22 nog op 10 km van Ostabat. Dit is weeral een plaats waar veel pelgrims samenkomen want de meeste vertrekken pas vanuit Saint Jean Pied-de-Port.
Het is zijn doel om daar morgen  dus vrijdag, aan te komen en inderdaad de volgende dag om 12.11 schrijft hij nog 4 km van Saint Jean.
Nu nog een korte pauze nemen en dan naar Huntto, anderhalf uur lastig klimmen.
Om 17.21 is hij er . Nu even uitrusten en ook de batterijen van gsm opladen.


Sauveterre

54 ste dag laatste dag met tent. 3kg minder!

 Jan in Sauveterre

 

Maandag, rond 11.40 hoor ik van hem dat hij onder een afdak zit om te eten. 's Avonds gaat hij naar Saint Ferme in een refuge van het Vlaams Genootschap. Gans de dag veel geregend.
Goed Dirk, schoonbroer van Jan, dat je mij bij deze reactie wil verbeteren. Zo is het niet vennootschap maar "genootschap".Dirk weet waarover hij spreekt want hij is al 3 keer naar Santiago geweest, waarvan 1 keer met de fiets. Hij is ook een beetje stiekem jaloers.

Dinsdag, 17 september,zit hij rond 12.30 nog op 6 km van Reole. Het is weer niet droog. Gelukkig heeft hij wat brood en koeken op de kop kunnen tikken,want hij heeft al gans de dag moeten leven op aardappelen. Ja dat is ook eens iets anders hé Jan. Het kan niet alle dagen kermis zijn.Ik was ondertussen die avond wel lekker gaan eten ,omdat ik azalea's had verkocht" ten voordele van kom op tegen kanker". Zijn werk trouwens indien hij thuis was geweest.
Je hebt trouwens de groeten van vele mensen die ik daar gezien heb. Jan je zult wel weten wie ik allemaal bedoel.

18 september op weg naar Balzas. Zwaar beladen met eten en nog 20 km rond 11 uur te gaan.
De camping is gesloten, dan naar refuge van Balzas.

Donderdag, 19 september schrijft hij mij dat de regendreiging blijft en aangekomen is. In een gite te samen met Hemut een Duitser waar hij al enkele dagen mee op stap is. Waar?
vrijdag 20 september. Hij wil van Captieux naar Rochefort, 33  km.
Het weer houdt zich goed, ik hoop jullie ook.
Stuur eens een foto van die Duitser, of is dat te veel privé?
Het kermis weekend begint hier,in Aartrijke. Stap jij maar lekker door.

10 september Nog 31 km afgemaakt. Bewolkt deze dag maar geen regen, ja daar moet je van profiteren.
Aangekomen op de camping spek en ei gegeten.

12 september. 40 km gewandeld in de Perigord.
 Mooi weer, een biowinkel gevonden en weer voorraad opgedaan in de stad, Périgueux.
In de voormiddag was het wel fris en hij was al in Sorges, dus heeft hij er nog enkele km bijgedaan en een caping gezocht in Périgueux.
Goed Jan.

Het was de laatste avond die we samen waren en Jan had verkozen om het deze dag niet te zwaar te maken.13 km.

We hadden een fles bubbels gekocht, een fles rode wijn en nog een klein flesje wisky.
We hadden ons geïnstalleerd op de camping"La Chaumerette". Een heel mooie omgeving. Een camping om nog eens opnieuw te doen. Voor we de camping opreden, die aan rivier lag "La Creuse" waren ze aan het filmen. Ja dat was werkelijk iets speciaals. 's Avonds zijn we de vrachtwagens nog eens gaan bewonderen.
We aten kip en er werden kippenbouten voor de volgende dag voor Jan voorzien.
Het was de laatste avond voor ons vertrek naar huis.
Jan moest dan nog 640 km in Frankrijk en 700 km in Spanje.

In Issoudun stonden we op een gemeentelijke camping. Jan had er heel wat km opzitten 39 km.We stonden op de camping "Les Taupeaux". We waren met enkele campers en een tentje met een jong meisje op de camping. Het weer was heel goed en onze was kon weer goed drogen tussen de bomen. Jan was al vroeg weg en wij konden bijna niet meer buiten, alhoewel we tot 10 uur zonder problemen buiten konden. Maar de hekjes konden we niet in beweging krijgen, tot die jonge knaap toch nog ergens opdook en we zo vlug mogelijk wegreden .

Daar kwamen we toch wel een zaak tegen die alle potten en beelden verkocht aan 70% vermindering. Zo'n pot zou zeker goed staan in onze tuin. Dus ...

Wij reden dan op ons gemak naar Déols. Terug 32 km voor Jan.

Een pelgrim heeft een geloofsbrief die hij moet aanvragen aan de compostela-venootschap. Hij krijgt dan ook een boekje waar hij stempels moet verzamelen, zeker als je in een refuge wil slapen.