vrouw

In het Middelheim park staat een openlucht museum waar men meer dan 300 beeldhouwwerken kan bewonderen. Het museum is voortgekomen uit een idee van burgemeester Craeybeckx. In 1950 werd er een internationale open lucht beeldhouwwerk tentoonstelling gehouden. Dit werd zo’n groot succes dat men besloot om de tentoonstelling permanent te maken.

Het park is opgedeeld in 2 delen te weten Middelheim-Hoog en Middelheim-Laag. In Middelheim-Hoog, dat ligt in het zuidelijke deel van het park, staan vooral oude kunstwerken
Het andere gebouw in het park is het Kasteel Middelheim, een 15de eeuwse boerderij welke werd veranderd in een Louis XVI-stijl kasteel. In Middelheim-Laag vindt men vooral moderne beeldhouwwerken.

Klik op de oefening
adobe 7.0
oefening veveke

Het wapen

Op het schild staat de rangkroon van' de hoogste titel van de provincie Antwerpen, nl. die van markgraafschap. Het beste voorbeeld van deze kroon bevindt zich op de gevel van het Antwerpse stadhuis (drie verheven fieurons en twee verheven trosjes van drie parels, afgewisseld* met lagere parelpunten).
Het wapen van het markgraafschap Antwerpen werd in het Ancien Regime vastgehouden door twee gouden leeuwen.

tekst internet
klik even op de oefening
oefening; Veveke

Groetjes en een gezellig zondag !!
Veveke

Een groot mens heeft twee harten: het ene bloedt en het andere verdraagt

Kahlil Gibran
Oef, Adobe 7.0
klik even
Veveke

vandaag, 11 november : wapenstilstand.
De gruwel van de eerste WO voorbij...

De Laatste Brief

De wereld scheen vol lichtere geluiden
en een soldaat sliep op zijn overjas
hij droomde dat het vrede was
omdat er in zijn droom een klok ging luiden.

Er viel een vogel die geen vogel was
niet ver van hem tussen de warme kruiden
en hij werd niet meer wakker, want het gras werd rood
en ieder weet wat dat beduidde.

Het regende en woei
toen herbegon, achter de grijze lijn der horizon
het gebulder, goedmoedig, der kanonnen

En uit zijn overjas, terwijl hij liggen bleef
bevrijdde zich het laatste wat hij schreef :
Liefste, de oorlog is nog niet begonnen.

een prachtig sfeer-gedicht met prachtige metaforen, van de hand van Bertus Aafjes !!
doorgestuurd via mail-groep

Dat oma´s  trots zijn op hun kleinkinderen is algemeen geweten !

Zeker als ze als fotomodel fungeren op een creatief tijdschrift dan ben je dubbel trots ..

Oliver staat deze maand op de cover van het boekje" kinderen creatief " en ik kon het niet laten het op mijn blog te zetten !!
klik op de foto

Veveke

Weet je nog...? toen de wind de bomen
Tergde en hen de mantels van het lichaam trok
Dat wij samen - de regen kletterde bij stromen -
Schuilden en jij schrok

Toen ik je zei dat dit het eind was, en voorgoed
Onze wegen zouden scheiden
"Mijn arme kind, 't is droevig maar het moet
Beter is het heen te gaan", ik zweeg en jij schreide

Weet je nog...? dat mijn hand de jouwe
Zachtjes drukte, omdat jij spoedig zou zien
Dat ik niet de beste was
En dat jij door je tranen lachte en zei: "Misschien...!"

Liedje van Herman Van Veen

Het is - gek genoeg - voor veel mensen heel eng om anderen aan te kijken. De blik van die ander kan je namelijk treffen als een bliksemschicht en je diep in de ziel raken. Je weet op zo'n moment niet hoe snel je ergens anders heen moet kijken. Toch weten we ook dat het aankijken van een ander heel belangrijk is. We krijgen een vervelend gevoel wanneer een ander waarmee we spreken ons niet aankijkt. Het aankijken is misschien wel ons belangrijkste non-verbale communicatiemiddel.

De lichaamstaal van de ogen bestaat uit meer dan knipogen en heen en weer kijken. Met de ogen geven we ook kleine, bijna onzichtbare tekens.. Zo vergroten onze pupillen als we angstig of opgewonden zijn en hebben we een grotere frequentie van oogknipperen. Wanneer we de ander met argwaan bekijken, knijpen we de oogleden een fractie van een seconde samen.

oef. veveke

Een boer had enkele jonge hondjes die hij nog moest verkopen.
Hij schilderde een advertentie op een bord met:
”4 puppies te koop”
en zette dit aan het begin van zijn erf aan de kant.
Net toen hij de laatste spijker in het bord sloeg
werd hij aan zijn overal getrokken.
Hij keek naar beneden in de ogen van een kleine jongen.
“Meneer" zei de jongen, "Ik wil een van uw puppies kopen".
"Wel", zei de boer,
terwijl hij met zijn hand achter in zijn nek wreef,
deze puppies hebben hele goede ouders en kosten aardig wat geld".
De jongen liet voor een moment zijn hoofd hangen.
Toen reikte hij diep in zijn broekzak en
haalde een handvol kleingeld voor de dag en liet het aan de boer zien.
Ik heb 39 cent. Is dat genoeg om te kijken?
"Zeker", zei de boer en hij floot een deuntje.
“Dolly", riep hij.
Uit het hondenhok en over het erf rende Dolly naar de boer toe
gevolgd door 4 kleine bolletjes wol.
De kleine jongen drukte zijn gezicht tegen het hek.
Zijn ogen straalden van verrukking.
Terwijl de honden naar het hek toe kwamen rennen,
zag de jongen nog iets bewegen in het hondenhok.
Langzaam verscheen er nog een bolletje wol, maar deze was
zichtbaar kleiner dan de andere hondjes.
Op zijn achterpootjes gleed het bolletje het hok uit
en op een wat onhandige wijze begon het hondje vooruit
naar het hek te hobbelen terwijl het zijn best deed
om de andere hondjes bij te houden.
“Ik wil die hebben", zei het kleine jongetje,
terwijl hij naar het waggelende hondje wees.
De boer knielde naast het jongetje neer en zei:
"zoon, je wilt dat hondje echt niet.
Het is nooit in staat om te rennen of te spelen
zoals de andere hondjes kunnen."
Toen deed de jongen een stap naar achteren,
reikte naar beneden en begon een broekspijp op te rollen.
Terwijl hij dit deed werd een stalen beugel zichtbaar
aan beide zijden van het beentje van de jongen,
die vastgemaakt zaten aan zijn speciaal gemaakte schoentje.
De boer aankijkend zei hij: “ Weet u meneer, ik kan zelf ook
niet zo goed rennen en hij heeft iemand nodig die hem begrijpt".
Met tranen in zijn ogen reikte de boer naar beneden
en pakte de kleine pup op.
Hij hield het heel voorzichtig vast toen hij de puppie aan de kleine jongen gaf.
Hoeveel kost het?" vroeg de kleine jongen.
"Niets, het is gratis", zei de boer.
“Er is geen prijs voor liefde".

tekst die ik heb gekregen via mail !
Veveke

Het bewust kijken is dus eigenlijk zien. Dat wil zeggen dat de kijker weet wat hij ziet. Hij kan het hetgeen hij ziet zowel objectief als subjectief benoemen.

Het gezegde: "Kijk, als je tekent zié je meer" geeft in dit verband duidelijk het verschil aan tussen 'kijken' en 'zien'.
Oef: veveke ; klik even

Angst is nuttig, angst heb je nodig. Hoe vreemd het misschien ook mag lijken, zonder angst kan je niet goed functioneren. Angst stelt je in staat om snel te kunnen reageren op een (mogelijk) bedreigende situatie.
Alle kenmerken van angst zijn dan ook het best te verklaren vanuit de mogelijkheid tot het ondernemen van actie die het biedt. Voor het ondernemen van actie is het noodzakelijk dat het lichaam voldoende zuurstof naar de spieren kan transporteren. Deze zuurstof is nodig voor het verbrandingsproces waarmee de spieren energie leveren. De manier om die zuurstof binnen te krijgen ligt voor de hand: dieper en sneller gaan ademhalen. Deze versnelling van de ademhaling gaat dan vaak gepaard met een gevoel van benauwdheid. Om de zuurstof verder te transporteren is het nodig dat het bloed, waarmee de zuurstof getransporteerd wordt, sneller rondgepompt wordt. De frequentie van de hartslag zal daarom toenemen. Eén van de kenmerken van angst is dan ook de versnelde hartslag of de hartkloppingen die iemand ervaart. Verder past de bloedsomloop zich ook wat aan. Relatief gezien zal er meer bloed naar de grote lichaamsspieren getransporteerd worden: de armen en de benen, dan naar de andere delen van het lichaam. Vaak ervaren we dat als een gevoel van duizeligheid, omdat er wat minder bloed naar de hersenen gaat, en last van maag en darmen omdat daar ook wat minder bloed naar toe gaat. Ook bereidt het lichaam zich voor op de heftige spieractiviteit die kan gaan komen. Deze spieractiviteit veroorzaakt warmte en om deze warmte af te voeren wordt het koelingsmechanisme van het lichaam ingeschakeld: zweten. Tenslotte zal ook de spierspanning bij angst toenemen, iets wat we terugzien in trillen of beven.
Zo kunnen alle kenmerken van angst verklaard worden als een mechanisme dat het lichaam in staat stelt tot het snel ondernemen van actie