Berichten van 1 mei 2008 tot 31 mei 2008

Dré's vriendinnetje Beejee is jarig vandaag.
Hij poseerde met veel plezier voor haar verjaardagskaart!

Gaan jullie haar ook gelukwensen op haar blogje?
http://www.bloggen.be/beejee/

.

Dinsdag, 27 mei 2008.

Vandaag waren mijn diertjes in leesstemming. Een boek over de intelligentie van honden kon Dréke wel boeien. Maar hij las ook over meer romantische onderwerpen ... Dat merken jullie later deze week nog wel ...

Ze mogen dan wel van andere planeten komen, net als veel mannen en vrouwen heel gelukkig zijn met elkaar, vormen Dré en Caress een fantastich paar!

Zaterdag, 24 mei 2008

Deze week staat ons Caress in de kijker bij Corry, die deze schitterende crea hiervoor maakte.

https://blog.seniorennet.be/corrybosters/

Maandag 19 mei 2008

Zondag, 18 mei 2008



Ons Dréke achter het raam in de living.
De bomenhaag en de bloemen die buiten aan het raam hangen weerkaatsen in het glas.


NOT FOR SALE

Eén jaar later ...
Coco is een hemels geschenk voor Josée, hij is haar grote steun en toeverlaat.

Regelmatig vraagt men mij hoe het met Coco is en vandaag nog vroeg Redpoppy mij achter hem. Ik wou daarstraks Wim aanspreken op MSN om te vragen of hij al kans gezien had om een paar foto"s van Coco te maken. Groot was mijn verbazing dat die even later al in mijn mailbox zaten. Telepathie!

Maar nu dus een update want er is heel wat gebeurd de laatste maanden en het is vooral droevig nieuws.

Coco in het asiel, mei 2007

Het is nu precies een jaar geleden dat ik Coco opmerkte op de website www.pets.be, een verwaarloosde Bichon Frisé in Spanje. Ocharme, de schat lag aan de rand van een Spaanse autostrade voor dood. Mensen met een hart voor dieren raapten hem op en brachten hem naar het opvangtehuis van Fabienne, die ginds zoveel goed werk doet voor Spaanse Honden In Nood (SHIN). Coco kon bijna niet meer lopen doordat zijn vacht zeer lang en volledig in elkaar geklit was, zijn oortjes waren kaal en rood, blijkbaar in brand gestoken ... Vel over been ... Gruwelijk gewoon. Maar Fabienne en haar team kregen hem er met veel liefde en zorg door.

Coco werd in Spanje extra goed verzorgd door Dana.

In juni kwam Coco aan op Zaventem waar ik hem vol ongeduld opwachtte. Ondanks de foto's die wij van hem reeds zagen schrokken we en durfden hem niet optillen. We moesten een handdoek rondom hem winden, zo mager was hij. Nochthans had hij op dat moment al bijna een maand de goede zorgen van SHIN gekregen in Spanje. Hij bleef 3 weken hier bij ons wonen en werd met de dag sterker en mooier.

Coco samen met Dréke en Nestje+




Klik op de foto voor de reportage.

Met de steun van jullie allemaal werd Coco zelfs de eerste Internethond van het jaar!

Via pets.be kwam Coco onder de aandacht van Wim Klein, een Nederlander die met zijn Vlaamse echtgenote Malvine in het Waalse Finnevaux woont. Zijn buurman Pierre wou voor zijn vrouwtje Joseé al langer een hondje in huis halen  maar hun gevorderde leeftijd hield hen tegen. Wim raadde hen een asielhondje aan en ze surfden naar pets.be. Zo zagen zij al vlug op de +- 6 jarige Coco, die op zoek was naar een nieuw baasje.

Ik werd gecontacteerd en enkele dagen later zat ik samen met mijn vriendin Ninne en Coco in de wagen op weg naar Finnevaux. Wij waren vast van plan Coco daar niet achter te laten als het niet voor 100% klikte ... Maar die onzekerheid bleek ongegrond, niet alleen is de streek prachtig, ogenblikkelijk wist ik dat Josée het ideale bazinnetje zou zijn voor Coco, die zo aanhankelijk is en vooral vrouwelijk gezelschap op prijs stelt .

Pierre +, Viva, Coco, Josée en Ninne

Pierre en Josée waren in de wolken met Coco en met zijn drietjes gingen ze vorige nazomer ook naar de Cote d' Azur voor een heerlijke vakantie.

In de winter kwam er slecht nieuws. Pierre bleek zwaar ziek en begin maart overleed hij. Ninne en ik lieten in naam van Coco een bloemstukje afleveren en dit lag op zijn kist bij de plechtigheid. Coco was zijn geschenk geweest aan Josée.

Josée heeft in deze periode ontzettend veel steun gehad aan haar buren  Zij en Pierre hebben geen kinderen en het is hartverwarmend om te zien hoe de buren zich in die buurt om elkaar bekommeren. Maar vooral bij Coco (mon petit) vond zij troost. Hij hield haar overeind en gaf haar een doel om verder te leven.

Josée kreeg zopas een nieuwe harde klap te verwerken. Een 48-jarige buurman die zich over haar ontfermde sedert het overlijden van Pierre is door een tragisch ongeval om het leven gekomen. Wederom geeft Coco met zijn aanhankelijke karakter haar de kracht om door te gaan. Dagelijks maakt zij haar wandelingetje met hem. Hij wijkt geen moment van haar zijde. De buren leven met haar mee en staan steeds voor haar klaar. Josée heeft afspraken met hen gemaakt over Coco voor het geval er iets met haar mocht gebeuren want onder geen omstandigheid wil ze dat hij in een asiel terecht zou komen.

Coco zelf is zielsgelukkig, al wat hij wil is liefdevolle aandacht en die krijgt hij in overvloed. Lekker eten, een mooie afgesloten tuin en een dagelijkse wandeling maken het plaatje compleet. Het is een prachtig hondje geworden zoals jullie op de onderstaande foto kunnen zien.

Coco, vandaag 14 mei 2008, op wandel met zijn vrouwtje Josée.

Coco was die dag, 1 jaar geleden , toen hij voor dood langs de Spaanse autostrade lag, nog niet klaar om over de regenboogbrug te gaan. Hij had nog een opdracht hier in dit leven. Josée had hem nodig ...

.

Waanrode, 10 mei 2008.
Even na 21u00, zonsondergang.

Een coverfoto van Caress ...



http://www.bloggen.be/caress/


Maar ook ik ben een covergirl deze week!



Benieuwd?
Ga dan zeker eens kijken bij Madammeke,
ik heb daar de twijfelachtige eer om haar eerste Ugly Betty te zijn!

https://blog.seniorennet.be/madammeke/

Zondag, 4 mei 2008.

Wat een heerlijk weertje overspoelt ons Belgenland. Puur genieten is dat dus. Na de middag werkte ik samen met man en beestjes in de tuin. In de late namiddag ging ik samen met Utta de potbloemen bestellen die volgende week zullen worden buiten gezet. Daarna gingen wij samen met Dréke wandelen. Ook paps ging mee en we maakten tal van leuke plaatjes.

Het was zo rustig in de velden en het bos!



Utta, een bloem van een vrouwtje!



Op het nieuws hoorden we dat de fruitstreek overspoeld werd door toeristen.
Gelukkig niet bij ons, wij kwamen geen levende ziel tegen op onze wandeling!



Hier staat hij, mijn statige eik.
Heel mijn jeugd waakte hij over mij en elke ochtend zei ik dag tegen hem,
die in de verte op de heuvel stond.



Mijn slaapkamerraam was vooraan.


Utta en Dréke onder de eik.


En ik en Dréke ...



Je hebt er een prachtig zicht langs alle kanten.









Onze paps, 78 jaar jong!





Mams en paps, al 58 jaar een paar.



Al is Dréke mijn hond, naar niemand luistert hij zo goed als naar paps.



De eerste scheuten ontwaken ook op de wijnranken voor de Hagelandse wijnen.


Deze nam paps van mij en Dréke, samen in de boterbloemen.







En zo werd het weer tijd om huiswaarts te keren.



Het mooie lentegroen.

Vrijdag, 2 mei 2008.

Vandaag vrije dag, allez, vrij van zaken alleszins. Het was wel poetsdag en er werd in de tuin gewerkt. Heerlijk weertje daarvoor. We hadden Caressje voor het eerst aan een lange leiband in de tuin vastgemaakt en wat heeft ze genoten. Met Utta in de late namiddag nog naar een tuincentra geweest en toen ik haar ging ophalen maakte ik deze paar mooie foto's van in mijn ouders hun voortuintje.

Ik hou van dit panorama, ik zag het als kind elke dag bij het ontwaken en daarom is het voor mij extra speciaal. Door de gewassen en de seizoenen veranderd het doorlopend, het hele jaar door.

Zondag gaan we profiteren van het mooie weer en een wandeling maken naar het bos dat je in de verte ziet en zullen ook door de uitgestrekte boomgaarden trekken die nu vol geurende bloesems staan. Misschien ga ik ook mijn boom, de oude statige eik die je op de foto ziet wel eens stevig knuffelen , ze zeggen dat dit zeer gezond is! Foto's volgen zeker!

Donderdag, 1 mei 2008.

Het was een heel rustig dagje ten huize Viva. Niks doen eigenlijk en dat was best fijn. Het weer was in de voormiddag heel mooi geweest maar na de middag waren er geregeld kleine regenbuien.

Rond kwart voor vier in de namiddag zat ik hier voor mijn pc-tje wat te surfen. Ik zag dat het weer terug helemaal opklaarde en Dréke werd ongeduldig om eens buiten te gaan. Baasje had zich in de zetel genesteld voor de TV en had geen zin in een uitje. Dus belde ik even naar Ninne om te horen of die zich niet verveelde. Zij zat ook maar te niksen blijkbaar en dus zaten we een uurtje later al lekker samen te kletsen in Het Wagenhuis aan het kasteel van Horst. Lekker was ook ons diner en tussendoor een wandelingetje met Dréke en Zoety maakte het af. Kortom het was een onverwacht leuke avond!

Dréke was weer stapelverliefd op Zoety