Berichten van 1 mei 2010 tot 31 mei 2010

De schone slaapster hier in huis is zonder twijfel ons Caress!

Zaterdag, 15 mei 2010.

Mei was tot nog toe niet schitterend qua weder maar van de zonnige dagen die we krijgen proberen we dan extra van te genieten. De meidoorn staat intussen in bloei, wat een prachtig zicht!

Dréke heeft plezier!




Vanop de mooie bank heb ik een prachtig uitzicht op mijn oude eik op de heuvel.
Op de foto zie je hem als een stipje boven de andere bomen uitkomen.



Even inzomen

Zondag, 9 mei 2010.

Vandaag zette ik mijn moedertje Utta in de bloemetjes en we gingen ook even tot bij de eik op de heuvel waar ik deze foto's van haar nam.

Klik hier voor een grotere versie







I Love You mamsje!

Zondag, 2 mei 2010.

Met Dréke en Utta wandelden we tot aan het kapelleke, amper 200 meter van mijn ouderlijk huis. Ons dorp telt talloze kapellekes maar geen enkel kan naar mijn mening tippen aan het eeuwenoude kapelleke aan de meidoorn en dit niet alleen vanwege de prachtige boom, maar ook door de ligging, midden in het open veld met een prachtig panoramisch uitzicht op de velden en op mijn oude eik op de heuvel.

De bloesems van de meidoorn staan klaar om open te barsten en in de loop van volgende week zal hij er weer net zoals elke lente uitzien als een witte engel. Ik hoop mooie foto's te kunnen maken.

Tegen één mei krijgen alle kapelletjes een opfrisbeurt, er wordt gepoetst en geverfd, een mooie nieuwe krans ... maar dit jaar heeft men naast de boom eindelijk ook een prachtige, confortabele bank neergezet, gemaakt van gerecicleerd kunststof.

Wat een prachtig initiatief. Vele jaren heeft hier de oude bank gestaan van mijn grootouders maar die heeft het al jaren geleden begeven. Dit stevig verankerd exemplaar zal vele mensen een heerlijke rustplaats bieden tijdens een wandeling. Het uitzicht dat je van daaruit hebt alleen al is balsem voor de geest.

Toen ik donderdag samen met Laathi in het natuurgebied Paependaal binnenwandelde werden we omringt door tientallen vlinders in de mooiste kleuren. Eentje kwam op mijn arm zitten. Ook toen Laathi dichterbij kwam om foto's te nemen bleef hij nog een tijdje rustig zitten. Het deed mij dadelijk denken aan een mooi gezegde ...

Geluk is als een vlinder ...

hoe meer je er op jaagt,

hoe verder hij zich van jou verwijdert.

Maar als je rustig blijft zitten

en je aandacht aan andere dingen besteedt,

komt hij vanzelf op je schouders zitten.

Zondag, 25 april 2010.



Samen met Sjoeke op het verjaardagsfeest van haar mams.

Zaterdag, 1 mei 2010.

Het Hageland was vandaag nog overgoten door een stralende zon. Wel iets koeler dan de voorbije tijd maar toch een heerlijke dag. In de namiddag pikte ik mijn vriendin Betty op voor een wandelingetje naar mijn eik. Dréke was ook van de partij! 

Op mijn wandelingen kom ik zelden een levende ziel tegen maar af en toe kruist er toch eens een wandelaar of een fruitboer mijn pad. Vandaag kwamen wij een man tegen met een hoop steentjes in zijn handen. Betty en ik stonden wat te babbelen onder mijn boom. Spontaan vertelde hij ons waarmee hij bezig was. Nu de akkers omgeploegd worden komen er restanten boven van oude gebruiksvoorwerpen. Die dateren van enkele duizenden jaren geleden, nog voor het ijzertijdperk. Van elke steen wist hij ons de herkomst te vertellen, soms van enkele dorpen verder, maar ook uit Wallonië. Die gebruiksvoorwerpen werden geruild en zo kwamen ze dus ook in onze streek terecht.

Toen ik de man vertelde over "mijn boom" moest hij glimlachen. Awel mijn vrouw noemt deze oude eik ook "haar boom" zei hij. Ik heb dadelijk haar telefoonnummer gevraagd en eerdaags ga ik haar zeker eens bellen om haar enkele foto's te bezorgen. Wellicht heeft deze statige eik die van heinde en verre zichtbaar is vele bewonderaars.